collage De Croeser (2)

In het Brugs stadhuis hangt dit schilderij van de kunstschilder Joseph Denis Odevaere die dit tussen 1801 en 1810 in Rome schilderde.  Het stelt de Eerste Consul Napoleon Bonaparte voor die voor het Brugse stadhuis door de toenmalige burgemeester Charles de Croeser de Berghes ontvangen werd.  Dat zou moeten gebeurd zijn op 11 juli 1803.

Eerst en vooral dit: onze Lady, de lappenkat, zit momenteel in observatie bij de dierenarts waar zij antibiotica, cortisone en waarschijnlijk ook een infuus toegediend wordt.  Waarschijnlijk tengevolge van iets als een trombose is Lady op amper 1 dag tijd blind geworden, vandaar haar plotse vreemde gedrag.  Of haar toestand eventueel nog kan verbeteren valt nu af te wachten.
Nu de quizvraag.  Velen zullen zich echt op het voorhoofd kloppen want deze vierde foto is echt een weggevertje.  Toch is het nog altijd dezelfde plaats in Brugge die we zoeken als die van de vorige drie quizfoto's en die u totnogtoe nog altijd niet vond.  Wel, waar is dit te zien?

Deze boom stond in de weg toen men deze straat heraanlegde.  Dit is een straat die we als Bruggeling allemaal kennen, namelijk de ringweg die van de Unescorotonde langs het stationsplein leidt.  Vlak voor de eerste verkeerslichten voor het station staat deze boom gelukkig nog altijd boom te wezen.  Het is een treurbeuk.  Niet dat ik zo een planten-, bloemen- of bomenkenner ben maar op deze boom werd een groenwit plakkaatje geprikt met daarop deze benaming: 'treurbeuk'.  En ik geloof het plakkaatje.  Treuren moet deze waarschijnlijk een eeuw oude beuk niet doen want men heeft haar niet gerooid.  Het voetpad stopt zonder pardon aan weerszijden van de voet van de boom.  Wat moeten voetgangers in een dergelijke onaangekondigde verkeerssituatie eigenlijk doen?  Kunnen ze letterlijk de boom in?  Het gras in?  Het fietspad op?  En wat dan als een voetganger op het fietspad naast deze boom aangereden wordt door een (brom-)fietser?  'k Zou 't nie weten wie dan in zijn recht is!

foto en idee: Jean-Pierre de Keersmaeker

Mijn excuses dat ik vandaag totnogtoe alweer niet aan bloggen toe kwam.  Maar heel de morgen hebben ik en mijn vrouw voor oppas gespeeld bij drie van onze kleinkinderen en daarstraks ben ik met Lady, mijn lappenkat, in allerijl naar de veeartse gereden.  Wat onze Lady nu precies heeft is vooralsnog een raadsel, maar het feit is dat ze nergens meer op of af durft te springen, ze waggelt, en heeft hoge koorts.  Vermoedelijk heeft ze ofwel een griepje (de allereerste van haar vijfjarige leven) ofwel heeft ze zich - en dat is veel meer waarschijnlijk - bij het landen na een sprong ergens min of meer bezeerd en dat is serieus beginnen ontsteken.
U interesseert zich natuurlijk niks voor mijn Lady, en u kent uiteraard mijn kleinkinderen niet, maar u interesseert zich des te meer voor de lopende quizvraag die stilaan naar zijn ontknoping toegaat.  In alle geval heeft Jean Pierre de Keersmaeker al gevonden dat dit een beeldje is dat de heilige Matthias voorstelt.  Nu er alleen nog een Brugse straatnaam opplakken (de straat - ahum! - waarin dit te zien is, graag) en dan ben ik helemaal tevreden.
P.S.: naar goeie gewoonte heb ik het huisnummer gewist

Tijdens de jaren '80 heb ik zelf ooit in Moskou een circus bezocht.  Dat was ronduit fenomenabel.  Acrobatie en entertainment van de bovenste plank werd er mij daar geserveerd.  Later, tijdens het jaar 2002 heb ik een Witrussisch circus bezocht.  Dat was schitterend , maar ook niks meer, het verbleekte namelijk ogenblikkelijk bij het beeld dat ik had van het onvergetelijjke circus indertijd in Moskou zelf..  Nog later, tijdens dit jaar 2007 staat hier aan het Brugs station een zogezegd 'Moskou Circus'.  Alleen al de verlichting buiten zegt me overduidelijk dat ik hier niet binnenstappen mag want als ik dat ooit zou doen, dan zou ik er meer dan ooit ontgoocheld buitenstappen.   De circuslat ligt bij mij nu eenmaal onnoemelijk hoog en een dergelijk derderangscircusje dat hier in onze stad neerstrijkt met de nochtans ronkende maar nauwelijks leesbare naam "Moskou Circus" kan daar helaas niks aan veranderen.   Jammer hoor, echt jammer voor dit circusje, maar de definitieve doodsteek voor de kleine circussen zoals dit er eentje is, welnu die is meer dan nakend.   Wie van u wist er trouwens dat er momenteel in Brugge een circus was?

Elk jaar tijdens het paasverlof bevindt er zich in de omtrek van het station van Brugge een circus.  Weinigen weten dit.  Deze affiche is nochtans veelbelovend.

Neen, de heilige die we hier zien is nog niet vermeld, en ook de plaats in Brugge nog niet.  Daarom foto nummer twee.  Waar is dit te zien en wie stelt het voor?  Een tip: wie dit is kunt u aflezen van een bordje aan dit huis.

Dit paard snapt er helemaal niks meer van.  Al die drukte, al die constructies, ...  Wat een gedoe.  En dit is dan nog maar het begin.  Nu moet hij al om het podium heen rijden en straks is hij weer zijn vaste standplaats op de Markt kwijt, lap!

Komende zondagmorgen zullen op het podium voor de Halletoren de beste pedaalridders ter wereld staan.  De avond ervoor mogen enkele podiumartiesten de planken al eens uittesten.  Beide evenementen zullen gegarandeerd duizenden liefhebbers van het genre lokken.  Voor deze podiumkunstenaars was er vandaag iets minder belangstelling.  Toch hebben ook zij recht op iedereens bewondering.  Een reusachtig podium in elkaar knutselen zoals zij dat doen, dat is (naast zingen en koersen) ook een hele kunst- en krachttoer.

De 'Ronde van Vlaanderen'-koorts is weer definitief uitgebroken.  Elk jaar rond deze tijd heeft Vlaanderen het flink te pakken en die koorts duurt dan verschillende dagen met als absolute hoogtepunt elke keer weer op een zondag ergens begin april.  Maar ook de dagen na die zondag blijft die koorts nog altijd in Vlaanderens lijf hangen om daarna plots te verdwijnen.  Maar het jaar daarop is die hevige, geen mens ontziende koorts daar toch wel opnieuw, zeg!
Bedoel ik maar: van vandaag af is men begonnen met het opstellen van het reusachtige podium van waarop zondag alle deelnemers aan de Ronde aan het tienduizendkoppige publiek zullen voorgesteld worden en waarna zij vertrekken voor een fameuze rit van 259 kilometer.  De dag daarvoor mogen de taaiste wielertoeristen ook al van hier in hartje Brugge starten om datzelfde grote parcours te volbrengen.
Nieuwigheid dit jaar is het feit dat er overmorgenavond (zaterdag 07/04/2007) op dit podium dat men nu nog aan maken is gratis popoptredens zullen plaatsvinden.  De namen?  Woodface, DeLaVega, en Bart Peeters en groep.

Weer een andere plek in Brugge, speciaal voor u gefotografeerd.  Het is aan u om te vertellen waar dit is.  Wat dit is moogt u ook altijd zeggen want, nieuwsgierig als we zijn, willen we altijd graag weten wat we zien.

We kijken nog een laatste keer naar het kunstwerk van Leona Sels, getiteld "De Nieuwe Wereld".  Dit is uiteraard de voorzijde van het bronzen werk.  Alleen langs deze kant kan men de twee handen zien die elkaar met een cordiaal gebaar stevig vastgrijpen.

Veel kunstenaars signeren hun werk.  Leona Sels heeft dit ook gedaan aan de achterzijde van haar bronzen kunstwerk 'De Nieuwe Wereld' dat in 1991 de eerste prijs haalde van de 'Nationale Beeldhouwwedstrijd'.  De kunstenares is afkomstig van Vosselaar bij Turnhout.  Het werk werd dankzij steun van DVV en naar aanleiding van het honderdjarige bestaan van Rerum Novarum naar Brugge gehaald.

Laat ik eerst en vooral stellen dat u allemaal de winnaar bent maar Marnix was het toch maar weer eens een ietsje meer.  Dit kunstwerkje noemt dus 'de nieuwe wereld' en is gemaakt door Leona Sels.  Maar... dit werk bevindt zich niet zoals u vermeldde op het domein van het Oud St.-Jan maar wel in de aanpalende tuin van het internaat en peda St.-Jansinstituut, en dat is iets totaal anders. 
Om maar te zeggen dat ik u af en toe extra hints geef: op de site van mijn collega van Weathercam verscheen er gisterennamiddag al een foto van deze tuin aan de achterzijde van het gebouw dat zich langsheen Oostmeers bevindt.  Het was deze foto, weliswaar zonder het kunstwerk natuurlijk.  Die bevond zich iets meer naar links, juist buiten beeld.

Voor de echte Bruggekenners zou deze foto nu een weggevertje moeten zijn.  Iemand die een beetje in Brugge ronddweilt zal dit hier ongetwijfeld herkennen.  Maar de voorgaande foto's bewijzen eens te meer hoe moeilijk een fotovraag soms kan zijn als men iets (in dit geval een onderdeel van een kunstwerk) erg close in beeld brengt.
Voila, mijn werk is af.  Ik ben vanaf nu heel benieuwd wie als eerste het juiste antwoord zal geven op de vraag: waar in het centrum van Brugge staat dit?  Bijkomende vraag: wat is de titel van dit werk?  Tweede bijkomende vraag: wie is de artiest die dit gemaakt heeft?
Maar laat ik het zo stellen dat het correct antwoorden op de eerste vraag u zeker al recht geeft om uitgeroepen te worden tot dagwinnaar van de Bruggeblogquiz.

   Deze gouden boom, zichzelf weerspiegelend in het water en gefotografeerd op deze gouden avond van twee april tweeduizend en zeven, is er om u te helpen herinneren aan het feit dat er dit jaar opnieuw een "Praalstoet van de Gouden Boom" in onze stad plaatsheeft.  Meer bepaald op zaterdag 25 en zondag 26 augustus.  Deze stoet is vrij uniek, vooral ook omwille van het feit dat die maar om de vijf jaar uitgaat.  2007 is dus een jaar van de Gouden Boomstoet en die herdenkt vooral het huwelijk van Karel de Stoute en Margaretha van York in 1468.
(mocht u zich trouwens geroepen voelen om op die twee dagen in augustus als figurant in de hele stoet mee te spelen, aarzel dan niet en meldt u zich hier)

   Gewoon een fotootje tussenin.  Omdat ik vind dat het iets speciaals heeft.  Genomen vanuit de Wollestraat in de richting van 't Bourgoensche Cruyce.

De truc met de hoed.  Deze orgelman charmeert de toevallige toeristen dankzij zijn vrolijke deuntjes en zijn truc met de hoed.  Wij, wij hebben het hem al tientallen keren zien doen en vinden zijn show leuk maar gauw afgezaagd.  Het zal de orgelman worst wezen.  Als zijn 'centenbakje' maar goed gevuld raakt!

Het is mijn grootste en zonder twijfel mijn grappigste hobby: toeristen fotograferen.  Deze namiddag op de Dijver liepen ze weer allemaal samen op een kluitje.  U vraagt zich natuurlijk af wat zij hier nu zo interessant vonden.  Daarvoor moet u bij de volgende foto zijn.