Tibo

Nog zo'n prachttafereeltje van gisteren in het Astridpark, soms ook 'de botanieken hof' genoemd.  Deze foto kan makkellijk dienen als voorbeeld voor een schilder om hier een mooi schilderijtje van te maken.   Alles wat een dag aangenaam en vrolijk kan maken staat erop.

Terwijl gisterennamiddag het ene klasje bloemetjes aan het ruiken was, was op hetzelfde ogenblik een ander klasje in het Astridpark de omtrek van de boompjes en bomen aan het opmeten.  Dat de helft van dit klasje met hun hoofd eigenlijk niet bij de les was en met totaal andere dingen bezig was bewijst deze foto.

Het weer viel deze namiddag nog erg mee.  Nadat we de laatste dagen werkelijk op een zomerse manier verwend werden, was het vanmorgen bij het buitenkomen toch eventjes wennen.  Maar dit is wel nog een fotootje van gisteren in het Astridpark.  Twee klasjes wandelden erin rond en de kinderen werden op een speelse manier wegwijs gemaakt in de voorjaarse mysteriën van de natuur.  Hier luidde de opdracht: bloemetjes kijken, maar ook bloemetjes ruiken.

Vanmorgen brak er om een nog onbekende reden brand uit op de eerste verdieping van het gekende restaurant 'Maximiliaan van Oostenrijk' aan het Wijngaardplein.  Mocht het u interesseren: het kitscherige begijntje met zonnebril is als bij wonder gespaard gebleven.

De Togolees Raphael Mensah die begin mei 2006 langs de Maalse Steenweg het slachtoffer werd van enkele vechtlustige skinheadklanten van het beruchte café De Kastelein, gelegen langs diezelfde Maalse Steenweg, is (zoals u ongetwijfeld ook al vernomen heeft) een klein jaar later onlangs overleden.  Doodsoorzaak: een longembolie.  U en ik kunnen aan onze elleboog aanvoelen dat het incident in mei 2006 de oorzaak is van 's mans overlijden maar officieel zal dit natuurlijk niet bewezen geraken en de skinheads die hier verantwoordelijk voor zijn zullen uiteindelijk nog tot een relatief lichte straf veroordeeld worden.  Wraakroepend, nietwaar?  Dat de stad Brugge, na een beetje aanporren van een zekere Jan Rachels, op 20 mei de gospelgroep Gospel Dream waar Mensah ooit bij zong, naar onze stadsschouwburg uitnodigt, is maar een klein pleistertje op deze racistisch geslagen wonde.  Dat sommigen het dan ook veel luider willen uitschreeuwen dan ons stadsbestuur doet is dan ook meer dan logisch.  Dit is te zien nabij het station.

Op dit terrein net buiten het stationsterrein van Brugge is eergisteren zaterdag een menselijke kopie van Spiderman te pletter gevallen.  Hij trad namelijk op in het Moskou Circus dat hier op deze plek tot gisteren nog zijn tenten opgeslagen had.  Jammer genoeg voor deze menselijke variant op Spiderman waren er hier in Brugge geen digitale truukjes voorhanden om de man die na een ongelukkige 7 metershoge val jammerlijk genoeg net buiten het vangnet viel een seconde later weer springlevend te laten opwippen.  Deze Spiderman acrobaat werd spijtig genoeg met een ambulance afgevoerd waarna de show onverbiddellijk voortging.
Laat dit een waarschuwing wezen voor alle aspirant-spidermen die binnenkort na het zien in de cinema van de derde verfilming van deze held zijn avonturen denken dat ze het ook kunnen: het naspelen van Spidermans halsbrekende toeren is ab-so-luut levensgevaarlijk!

Laten we er meteen een nieuwe fotovraag tegenaan gooien!  Waar in het centrum van Brugge kan men (u, ik of alleman/allevrouw) dit zien?

Deze foto is er eentje speciaal voor een bezoeker van Bruggeblog die helemaal vanuit Japan naar mij een tijdje terug een mailtje zond waarin hij schreef hoe hij meewarig terugdacht aan de tijd van vroeger toen hij stond te mijmeren voor het sashuis aan het Minnewater en toekeek hoe het water doorheen het schut onder het gebouwtje sijpelde.  Ik kan hem geruststellen: het water sijpelt hier nog altijd doorheen.  Rechts, maar wel buiten beeld, bevindt zich de peilstok van de quizvraag 159.

Op de eerste foto van deze quizvraag werd serieus gegokt, maar we hebben een winnaar!  Euh, pardon: een winnares.  Sonja Deblaere gokte namelijk als eerste op het Sashuis aan het Minnewater, en dat was nu precies wat we zochten.  Deze peilmeter die nogal scheef hangt, hangt namelijk op een plaats waar u en ik regelmatig passeren maar waar we het dus totnogtoe nog nooit gezien hadden (te veel naar de zwanen, de bootjes, de begijntjes gekeken misschien?).  Dit is het stukje tussen het sashuis en het bruggetje in.  Dankzij Jean Pierre de Keersmaeker (mijn tipgever van het moment) leren we deze platgelopen plek ook nog eens van een andere kant te bekijken.  Proficiat Sonja!

... of zegen?
Ondertussen weet iedereen al dat er verleden week iemand met zijn wagen het hokje van waaruit de Conzettbrug bestuurd wordt 'pert totale' gereden heeft.  Uit afgeluisterde besprekingen tussen onder andere de burgemeester Moenaert en onze schepen van sport Annick Lambrecht meen ik opgemaakt te hebben dat de man die hiervoor verantwoordelijk geacht wordt niet zal moeten opdraaien voor de eventuele herstelkosten.  Om de simpele reden dat men dit voorlopig niet meer herstellen wil.  Uit studies van de laatste jaren is immers gebleken dat tijdens de perioden dat deze Conzettbrug werkte en diende als doorsteek voor wandelaars, joggers en fietsers die de Brugse Vesten wilden aanpakken, het fysiek van de sportende Bruggeling met ongeveer 15 tot 20 procent daalde.  Nu iedereen weer naar de oude brug over de Coupure om moet en zo een kilometertje verder moet stappen, lopen of fietsen, is het nogal logisch dat de bewegende Bruggeling zich opnieuw beter in zijn vel begint te voelen, en dat wil het Brugse gemeentebestuur zo liefst nog een tijdje houden.
Iets anders nu (of toch ook weer niet): een der belangrijkste marathons ter wereld (de Rotterdam marathon) heeft naar mijn mening vandaag een onsportieve kamikazedaad gepleegd.  Eerst werd het parcours 'omwille van de hitte' voor de zogenaamde recreanten met zo'n twaalf kilometer ingekort, later besliste men zelfs om na drieëneenhalf uur wedstrijd alles volledig stil te leggen.  Het kwik was op dat ogenblik tot zo'n 27 graden celsius opgelopen.  Ik vind zo'n beslissing ronduit belachelijk.  In Afrika wordt nooit een loopwedstrijd omwille van de temperatuur stilgelegd, zoiets zou daar ongetwijfeld niks minder dan een revolutie ontketenen.  Zelf herinner ik me lang geleden deelgenomen te hebben aan de allereerste Guldensporenmarathon die loopt van Kortrijk naar Brugge.  Al van bij de start was het toen 27 graden.  De wedstrijd ging gewoon door.  Ikzelf zou de organisatie hartsgrondig vervloekt hebben mocht men toen de wedstrijd stilgelegd hebben.  Ik hèb die wedstrijd als recreant uitgelopen en ik heb er helemaal niks aan overgehouden behalve een hard verdiende medaille die ik tot op de dag van vandaag koester.
Dat er door het toch verder laten doorgaan van een dergelijk evenement (minder getrainde) recreanten op die manier in het hospitaal belanden?  In de eerste plaats is dat fel overroepen want meestal komen de personen er in kwestie heel snel weer bovenop.  Maar dan nog: dit zijn de onvermijdelijke risico's van het wedstrijdsporten, hé!  Stel nu eens dat men in de wielervoorjaarklassiekers bij de profs alle bossen van Wallers, alle Kemmelbergen en alle Koppenbergen zou schrappen, omdat daar altijd valpartijen gebeuren, wat zou u daarvan dan denken?
Ik hou het voor vanavond op Bruggeblog voor bekeken en loop deze avond laat nog een rondje vesten.  Gelukkig sluit men hier in Brugge 's avonds 'de Vesten' niet af "want men zou er eens in het donker kunnen vallen!".
Met warme, sportieve groeten!

De quizvragen op Bruggeblog vliegen er aan sneltreinvaart door.  Sommigen onder u kennen Brugge blijkbaar even goed als hun binnenzak.  We zullen eens kijken of het in dit geval opnieuw zo is.  Waar in de binnenstad van onze fiere Brugse stede is dit te zien?  Iedereen mag antwoorden met uitzondering van ikzelf (nogal vrij logisch, denk ik, ik zal toch mijn eigen quiz niet saboteren?) en van Jean Pierre de Keersmaeker (want hij bezorgde mij deze tip).
Awel, waar in Brugge is dit?

Het heeft me aangenaam verrast om achter een raam in Brugge (Oostmeers 41) een gedichtje te lezen van een van mijn favoriete Nederlandstalige schrijvers: Lévi Weemoedt.  Diens verhalenbundels vol diepzinnige, grauwe humor neem ik graag ter hand als ik in stijl opgebeurd wil worden.  Dit zogenaamd Oudhollands tafelgebed uit de 17de eeuw komt uiteraard van Lévi zelf en tekent in amper 21 woorden de 'modale Nederlander' ten voeten uit.  Over zelfspot gesproken!
Wie meer weten wil over deze (pseudoniem) Lévi Weemoedt kan bijvoorbeeld hier en hier terecht.
Nog eentje om 's mans prachthumor te illusteren:

Terugblik in een glas jenever

'k Had een sprookjeshuwelijk
    achteraf beschouwd

maar ik was alleen
    met de heks getrouwd.

Aansluitend op de vorige twee blogberichtjes wil ik u graag eens wijzen op de gestage opmars van het kalligrafische ambt (of in sommige gevallen: de kalligrafische hobby) in Brugge.  Dit is te zien achter een raam in de Oostmeers.  Initiatiefneemster Sofie Verscheure houdt hier achter huisnummer 41 een soort van "schrijfwinkel".   Wie iets (met uitzondering van stenen) beschreven wil zien met fijne kalligrafische letters mag gerust eens op dit adres aankloppen.  Deze schrijfwinkel die luistert naar de naam 'Symposion' heeft eveneens een eigen website.

Alweer een quizvraag die na 1 foto opgelost werd!  Dat we deze keer zoeken moesten bij de letterbeeldhouwers, de kalligrafen in steen, was nogal logisch.  Naast winkeltjes met snoep of kant telt Brugge tegenwoordig ook enkele winkeltjes waarin deze letterbeeldhouwers min of meer hun werk proberen voor te stellen.  Het winkeltje van Maud Bekaert op de hoek van de Sint-Clarastraat met de Biddersstraat is er een van en het was precies dat wat we zochten.  Winnaar is dus opnieuw ... Marnix Knockaert.  Die fraai gekalligrafeerde stenen van de eerste foto liggen in de vitrine van Sint-Clarastraat, kant Biddersstraat.
O ja, u moet zeker eens een kijkje nemen op de ronduit prachtige site van Maud.

U heeft nog een nieuwe quizvraag van mij tegoed.  Hier is hij dan.  Waar in de binnenstad van ons dierbaar Brugge is dit te zien?

Van mij verdient de 'speelschaar SFX' alle respect.  Alleen al omwille van het feit dat zij volgende maand in het concertgebouw een duo-concert zullen geven met Jo Lemaire.  En laat die Jo Lemaire nu toevallig, naast Axelle Red, een van mijn favoriete Belgische zangeressen zijn.  Ooit, lang geleden, het was 1982 of 1983 geloof ik, heb ik Jo Lemaire eens weten te strikken voor een interview.  En ondanks het feit dat zij als Waalse nog maar pas in Vlaanderen aanbeland was dankzij haar relatie met haar toenmalige vriend, de muzikant Fa Vanham, stond zij erop om het volledige interview in het Nederlands te doen.  Chapeau voor Jo, maar ook chapeau voor de speelschaar die het aandurft om met deze 'grande dame van het chanson' samen te spelen.
O ja, nog dit: deze speelschaar is al lang geen mannenbastion meer, maar van vrouwelijke aanwezigheid heb ik deze namiddag weinig of niks gemerkt.  Laat ons het zo stellen: zij traden vanmiddag op in een 'sterk afgeslankte' versie, haha!

Sorry hoor, maar bij het zien van dit dwaal ik weer af naar een gedicht van Paul Van Ostaijen.
Heeft u ooit al gehoord van 'boem paukeslag'?  Wel, laat ik u voor eens en voor altijd geruststellen: zoals u merken kunt ging het er hier op de Burg met de speelschaar SFX veel rustiger en gezapiger aan toe dan in van Ostaijens gedicht.

Op deze warme aprildag werd al dit mannelijk testosteron netjes in bedwang gehouden door de dirigent van dienst Marc Decraemer.