quizvraag 162

Dat deze heilige Paulus een teenkootje kwijtgeraakt is, dat is niet moeilijk.  Wie staat er nu eenmaal hele dagen blootsvoets met een zwaard te zwaaien?  Dat is om moeilijkheden zoeken.  Maar dat diens buur in dit parkje voor de Sint-Salvatorskathedraal (ik heb het over de heilige Petrus) ook een stukje grote teen kwijt is, dat is hoogst eigenaardig.  Maar misschien heeft die zijn sleutel, of erger nog: zijn zware boek, er laten op vallen?   Sleutel en boek het zijn de attributen waarmee de heilige Petrus meestal afgebeeld wordt.  De heilige Paulus zien we over het algemeen met een zwaard.

Dit had de tweede foto voor de quizvraag moeten zijn, maar aangezien de oplossing al gegeven werd is hij overbodig geworden.  Toch wil ik hem u tonen om u in alle geval te laten genieten van de beeldhouwkunst van Pieter Pepers.  Als dit niet iemand uitbeeldt met een zware, krachtdadige voet, dan weet ik het niet meer.  Eigenaardig genoeg zijn beide beelden die staan voor de Sint-Salvatorskathedraal het uiteinde van hun grote teen kwijtgeraakt.  Bij Petrus is het bij zijn linkervoet, bij Paulus ontbreekt er een stukje aan zijn rechtervoet.

Allusies maken op vingers, de foto op zijn kop zetten, niks hielp om Chris Weymeis om de tuin te leiden.  Die  eerste foto toonde wel degelijk een voet van een der twee kolossale beelden (elk 2,25 m hoog) die zich sinds 1970 in het lager gelegen parkje (ten opzichte van de Steenstraat toch) voor de Sint-Salvatorskathedraal bevinden.  Ze zijn, zoals Chris vermeldde, gemaakt door de beroemde Brugse beeldhouwer Pieter Pepers (1730-1785).  Maar ...  Chris Weymeis verdient geen bonuspunten omdat hij op het verkeerde beeld gokte.  De tenen die u zag behoren toe tot de linkervoet van de heilige Paulus (op deze foto op de voorgrond te zien) en zijn niet van de heilige Petrus.

... 31 km per uur en daarmee bent u in overtreding!  Let wel: het is niet de witte wagen die hier vanmorgen langsheen Zonnekemeers reed die in overtreding was, maar wel de achteropkomende zwarte wagen, en wat dacht u, het was weer maar eens een taxi!
De ludieke verkeersactie op 1 april langs de Potterierei ging op het laatste nippertje jammer genoeg niet door vanwege ziekte van de vrouwelijke deelneemsters.  Daarom viel men dezer dagen maar weer terug op dit andere beproefde middeltje om de automobilisten in de stad er attent op te maken dat men in de gehele binnenstad niet sneller mag rijden dan 30 km per uur.

Hier ben ik rotsvast van overtuigd.  Mits een beetje fingerspitzengefühl zult u deze fotovraag met sprekend gemak kunnen oplossen.  De vraag luidt namelijk als altijd: waar in het centrum van Brugge is dit te zien?  En als u eventueel aast op bonuspunten: wat precies stelt dit voor?

Dit is een installatie van Sisk Missiaen die de eenvoudige titel 'vereenvoudigd' met zich meedraagt.  Het hoe en het waarom van dit concept doe ik hier niet uit de doeken, u kunt het hier namelijk zelf nalezen.  Slechts één ding wil ik benadrukken.  Sinds het gebouw omwille van werken verduisterd werd heeft dit werk, deze installatie, aan kracht gewonnen (in bijlage deze foto als bewijs).

Van een beeldtenis van de Heilige Magdalena in de Violierstraat naar de Magdalenakerk is natuurlijk maar een kleine stap.   Die Magdalenakerk wordt momenteel gerestaureerd en alle brandglasramen werden met houten planken afgeslagen.  Daarom is het op het ogenblik binnenin de kerk vrij duister en dat geeft een speciaal effect aan deze kerk die niet echt meer als kerk geboekstaafd word maar eerder als een religieus geïnspireerde bezinningsruimte.

Ik had het voorspeld: na de tweede foto zou iemand al weten waar dit is.  Op de eerste foto had ik het attribuut van de Heilige Magdalena, de zalfpot, lekker nog niet getoond om het wat moeilijker te maken.  Magdalena, of Maria van Magdala, was een volgelinge van Jezus.  Ze wordt vaak beschouwd als de zondares die Jezus de voeten balsemde bij zijn bezoek aan Simon de Farizeeër, vandaar de vaas met balsem die zij in haar handen heeft.  Dit is een hoogreliëf in wit steen en bevindt zich aan de blinde muur langs de straatzijde van het parochiaal centrum Heilige Magdalena, Violierstraat 7.  Gelegen in de wijk 'de Madeleine', met in de nabijheid de Magdalenakerk is het logisch dat we hier deze heilige uitgebeeld zien.
O ja: de volledig juiste oplossing kwam van Chris Weymeis.
Vanavond is het dus weer aan mij om voor u een ander stukje Brugge te tonen waarbij u raden moogt waar het is.

Hé, eindelijk nog eens een fotovraag die meer dan 1 foto nodig heeft vooraleer iemand van u het antwoord vindt.  Maar ik voel het aan mijn ellebogen dat deze tweede foto sommigen onder u heel sterk op weg zal helpen om te weten waar in het centrum van Brugge dit te zien is.  Awel, waar is 't?

Sommigen onder u bezoeken Bruggeblog nog niet zo lang, daarom geef ik hierbij ter verduidelijking voor iedereen nog eens een kleine inventaris mee van al wie of wat momenteel leeft ten huize Bruggeblog en minstens tien centimeters groot is (vliegen, spinnen, ratten, muizen of andere ondingen zijn bij dezen gediskwalificeerd en worden niet meegeteld in de inventaris).  Onze lappenkat Lady telt ook niet meer mee want die is sinds verleden week jammerlijk genoeg gestorven, maar ik denk nog dagelijks aan haar.  We starten dan maar bij mezelf.  Ik ben ik en ik schrijf dit Bruggeblog zo goed en zo kwaad als het kan vol.  Daarnaast heb je mijn vrouw en die droomt 's nachts zelfs van onze Lady maar jammerlijk genoeg zal die daarom niet meer terugkeren.  Vroeger woonden hier ook onze kinderen (drie stuks), maar die zijn ondertussen al jàren het huis uit om elk voor zich een eigen gezinnetje te gaan stichten.  Maar denk nu niet dat ons huis er sindsdien troosteloos en verlaten bij ligt.  Huisdieren hebben we altijd al gehad en ook nu, na het afsterven van Lady, zitten we zeker nog niet zonder.  We hebben namelijk nog onze hond Fifi (ja, ik weet het, dit is geen erg originele naam, maar 't is nu eenmaal mijn vrouw die hier in huis beslist en indertijd deed ze dat ook in verband met de roepnamen van onze huisdieren).  Fifi is dertien jaar oud, een yorkshire terrier, ze is bijna tandeloos geworden, bijna doof ook en daar bovenop nog opgescheept met een lichte vorm van staar, maar ondanks al deze vormen van handicap stelt ze het nog altijd heel goed ten huize Bruggeblog.
En tenslotte hebben we in ons huis nog onze Tibo.  Tibo is een niet helemaal zwarte kat en verleden jaarnog  stelde ik eventueel voor om haar te gebruiken als nieuwe Aristide, voor het geval Aristide II plots uit het Volkskundig Museum zou verdwijnen.  Gelukkig is dat niet gebeurd en nu krijgt onze Tibo, sinds Lady gestorven is, alle kattenaandacht volledig voor zichzelf bij ons thuis.  Tibo is eigenlijk weinig  fotogeniek.  Ik bekom zelden een mooie foto van haar, maar dit hier is er toch eentje waar ik - en ook zij - trots mag op zijn.

Nog zo'n prachttafereeltje van gisteren in het Astridpark, soms ook 'de botanieken hof' genoemd.  Deze foto kan makkellijk dienen als voorbeeld voor een schilder om hier een mooi schilderijtje van te maken.   Alles wat een dag aangenaam en vrolijk kan maken staat erop.

Terwijl gisterennamiddag het ene klasje bloemetjes aan het ruiken was, was op hetzelfde ogenblik een ander klasje in het Astridpark de omtrek van de boompjes en bomen aan het opmeten.  Dat de helft van dit klasje met hun hoofd eigenlijk niet bij de les was en met totaal andere dingen bezig was bewijst deze foto.

Het weer viel deze namiddag nog erg mee.  Nadat we de laatste dagen werkelijk op een zomerse manier verwend werden, was het vanmorgen bij het buitenkomen toch eventjes wennen.  Maar dit is wel nog een fotootje van gisteren in het Astridpark.  Twee klasjes wandelden erin rond en de kinderen werden op een speelse manier wegwijs gemaakt in de voorjaarse mysteriën van de natuur.  Hier luidde de opdracht: bloemetjes kijken, maar ook bloemetjes ruiken.

Vanmorgen brak er om een nog onbekende reden brand uit op de eerste verdieping van het gekende restaurant 'Maximiliaan van Oostenrijk' aan het Wijngaardplein.  Mocht het u interesseren: het kitscherige begijntje met zonnebril is als bij wonder gespaard gebleven.

De Togolees Raphael Mensah die begin mei 2006 langs de Maalse Steenweg het slachtoffer werd van enkele vechtlustige skinheadklanten van het beruchte café De Kastelein, gelegen langs diezelfde Maalse Steenweg, is (zoals u ongetwijfeld ook al vernomen heeft) een klein jaar later onlangs overleden.  Doodsoorzaak: een longembolie.  U en ik kunnen aan onze elleboog aanvoelen dat het incident in mei 2006 de oorzaak is van 's mans overlijden maar officieel zal dit natuurlijk niet bewezen geraken en de skinheads die hier verantwoordelijk voor zijn zullen uiteindelijk nog tot een relatief lichte straf veroordeeld worden.  Wraakroepend, nietwaar?  Dat de stad Brugge, na een beetje aanporren van een zekere Jan Rachels, op 20 mei de gospelgroep Gospel Dream waar Mensah ooit bij zong, naar onze stadsschouwburg uitnodigt, is maar een klein pleistertje op deze racistisch geslagen wonde.  Dat sommigen het dan ook veel luider willen uitschreeuwen dan ons stadsbestuur doet is dan ook meer dan logisch.  Dit is te zien nabij het station.

Op dit terrein net buiten het stationsterrein van Brugge is eergisteren zaterdag een menselijke kopie van Spiderman te pletter gevallen.  Hij trad namelijk op in het Moskou Circus dat hier op deze plek tot gisteren nog zijn tenten opgeslagen had.  Jammer genoeg voor deze menselijke variant op Spiderman waren er hier in Brugge geen digitale truukjes voorhanden om de man die na een ongelukkige 7 metershoge val jammerlijk genoeg net buiten het vangnet viel een seconde later weer springlevend te laten opwippen.  Deze Spiderman acrobaat werd spijtig genoeg met een ambulance afgevoerd waarna de show onverbiddellijk voortging.
Laat dit een waarschuwing wezen voor alle aspirant-spidermen die binnenkort na het zien in de cinema van de derde verfilming van deze held zijn avonturen denken dat ze het ook kunnen: het naspelen van Spidermans halsbrekende toeren is ab-so-luut levensgevaarlijk!

Laten we er meteen een nieuwe fotovraag tegenaan gooien!  Waar in het centrum van Brugge kan men (u, ik of alleman/allevrouw) dit zien?

Deze foto is er eentje speciaal voor een bezoeker van Bruggeblog die helemaal vanuit Japan naar mij een tijdje terug een mailtje zond waarin hij schreef hoe hij meewarig terugdacht aan de tijd van vroeger toen hij stond te mijmeren voor het sashuis aan het Minnewater en toekeek hoe het water doorheen het schut onder het gebouwtje sijpelde.  Ik kan hem geruststellen: het water sijpelt hier nog altijd doorheen.  Rechts, maar wel buiten beeld, bevindt zich de peilstok van de quizvraag 159.

Op de eerste foto van deze quizvraag werd serieus gegokt, maar we hebben een winnaar!  Euh, pardon: een winnares.  Sonja Deblaere gokte namelijk als eerste op het Sashuis aan het Minnewater, en dat was nu precies wat we zochten.  Deze peilmeter die nogal scheef hangt, hangt namelijk op een plaats waar u en ik regelmatig passeren maar waar we het dus totnogtoe nog nooit gezien hadden (te veel naar de zwanen, de bootjes, de begijntjes gekeken misschien?).  Dit is het stukje tussen het sashuis en het bruggetje in.  Dankzij Jean Pierre de Keersmaeker (mijn tipgever van het moment) leren we deze platgelopen plek ook nog eens van een andere kant te bekijken.  Proficiat Sonja!