Dwars door Brugge 2007 (9)

Ik was het na al dat Dwars door Brugge lopen bijna vergeten: ik heb hier op Bruggeblog ook nog zoiets als een quizvraagje.  Die quizvraag is aanbeland aan nummer 168 - deel 4.  Dat wil zeggen dat deze vierde foto eigenlijk definitief moet beslissen wie deze plek in het hartje van Brugge als eerste herkent.  Voor het geval dat zelfs na deze foto niemand met het juiste antwoord aandraven komt, dan vrees ik dat ik het morgen zelf verklappen moet.  Wat u nu ziet is namelijk driekwart van het straatje die we zoeken.  Het overige vierde kwart bevindt zich op het einde links om de hoek.  Tsja, meer kan ik echt niet meer zeggen hoor, of anders wordt dit een kwisje op kindermaat gesneden en dat is zeker nooit de bedoeling geweest.  Ik moet het wel eerlijk bekennen: af en toe heb ook ik door dit straatje gedwaald maar tijdens die slenterdagen heb ikzelf ook nooit dit beeldje gezien tot Marc Willems  van Weathercam er mij opmerkzaam op maakte.  De vorige foto van deze quizvraag stond trouwens als sinds een dag of twee op zijn Weathercam te blinken, maar helaas nu niet meer!
Dit is dus vooralsnog uw laatste kans om als Bruggekenner uitgeroepen te worden: waar in het centrum van Brugge is dit te zien?

U begrijpt het ondertussen al: dit was het serieuze werk van deze namiddag.  De strijd voor de derde plaats in de (ahum!) 15 kilometerloop Dwars door Brugge lag op het ogenblik van deze foto nog op het scherp van de snede.  Bemerk links de sympathieke bijna-Belg Ghirma Woldu, een tot enkele jaren geleden half Erithreeër - half Ethiopiër die politiek asiel aanvroeg en nu in Brugge woont en pas sinds een week weet dat hij hier mag blijven.

Vanmiddag kreeg ik op m'n donder van een "beroepsfotograaf" omdat ik enkele seconden in zijn gezichtsveld liep.  De man snauwde me toe dat ik daar niet mocht staan en zwaaide ogenblikkelijk met zijn plastic perskaartje en vroeg of ik er ook zo eentje had.  Hij stond zelf statisch te wezen in de bocht van de Bargeweg en de weg die leidt naar de autobusparking.  Ik vermoed dat hij de hele namiddag van deze plek niet weg te branden was.  Eventjes was ik 'van mijn melk' (zie vorig blogbericht).  Daarna snauwde ik hem even snel toe dat dankzij mij hij zijn 'foto van zijn leven' jammer genoeg gemist had.  En weg was ik.
Bwah, beroepsfotografen!  Sommigen onder hen, zoals dit heerschap, denken dat ze dankzij dat kleine plastic kaartje (van overheidswege gekregen!)  zomaar een 'amateurtje' zoals ik afsnauwen kunnen.
Welnu, ik wil gerust mijn amateurfotootjes naast die van hem leggen.  Heeft hij 1 sportfoto van vandaag verzameld die tippen kan aan dit?
Hier, ter hoogte van de watertoren op de Gentpoortvest, amper na enkele kilometers lopen, wist ik al (en dat kunt u gelijk met mij trouwens ook zien) wie Dwars door Brugge ging winnen: ofwel nummerke 10 luisterend naar de naam van Stefan Van Den Broek, ofwel nummerke 1: Tom Van Compernolle.  Deze foto spreekt uiteraard boekdelen.  Nummerke 10 zag er op dat ogenblik nog altijd veel frisser en relaxter uit dan nummerke 1, en hij won dan ook oververdiend van de plaatselijke held.  Let ook op de cameraman van het regionale TV-station Focus/WTV.  ... Euh pardon.... 't is een cameravrouw!

Niet melken, maar lopen!
Het doet me onwillekeurig denken aan de leuze die ik vroeger in café's zag hangen:
Niet zagen, maar pinten vragen!
Of aan de leuze die nonkel Bob indertijd op televisie lanceerde:
Milke melke mol karwitsel karditsel kardol
Hoe ludiek de actie die we hier zien ook mag zijn, ik vraag me toch af of iemand van de dames hier na vandaag effectief meer melk drinken zal.  Ikzelf heb er in alle geval een leuk fotootje aan overgehouden.
't Was trouwens geen melk maar water dat deze leukerd in de jongedame met het borstnummer 6139 haar euh ... gezicht spoot.

De waarheid mag eens gezegd worden.  Cerclesupporters 'outen' zich veel meer dan Clubsupporters op happenings die totaal niks met voetbal te maken hebben, en dat heeft helemaal niets te maken met de belabberde resultaten die Club Brugge de laatste tijd in de competitie neerzet.  Iemand die voor Cercle supportert staat blijkbaar op met groen-zwart en gaat slapen met groen-zwart.  Waar waren de Clubgroepjes en Clubvlaggen vandaag?  Ik heb er alleszins geen enkele gezien en toch heb ik iedereen mij weten passeren!

Pol Van Den Driessche was niet de enige Cerclezot die ik vandaag op de parcoursen van Dwars door Brugge zag ronddraven.  Ook dit hondje, samen met zijn baasje, was er zo eentje.

Pol Van Den Driessche was een der bekende Bruggelingen (BB's) die vandaag meedeed aan de vijf kilometer.  Vooraf was het twijfelachtig of hij zou meedoen want problemen aan de knie maakten dat zijn voorbereiding op deze loophappening niet optimaal verliep.  Dit was te zien toen hij al anderhalve kilometer ver was, op een ogenblik dat hij nog 'de courage had' om naar omstanders te zwaaien.  Door dit zwaaien merken we de vreemde plaats op waar zijn trouwring hangt.
Een andere BB die deelnam aan de 5 km was Renaat Landuyt, maar die was toen allang gepasseerd.

Hier zijn we al min of meer de binnenstad aan het buitenlopen, samen met de eerste dame van de 5 kilometerwedstrijd. (borstnummer 6614)

Vandaag was het de jaarlijkse 'Dwars door Brugge'-dag.  Een waar loopfestijn voor velen.  Nieuw dit jaar was de 'Start to Run' 5 km loop.  Dit was te zien kort na de start die plaatsvond in de Prof. Dr. J. Sebrechtslaan (vlak voor de kliniek Minnewater).  Veel van Brugge hebben die Start to Runners niet gezien.  Onmiddellijk werden ze de Vesten opgestuurd en al ter hoogte van de Katelijnestraat de stad uit gebonjourd.

Wat een der drie kleinste venstertjes van Brugge is - maar voor alle passerende toeristen gemakshalve als hét kleinste venstertje van onze stad aangeduid wordt -bevindt zich in een gevel van het Gruuthusemuseum, daar precies waar het Bonifaciusbruggetje is en waar alle toeristenbootjes passeren.  Die gevel wordt momenteel gerestaureerd maar, exclusief voor alle toeristen die hier passeren heeft men dit zogenaamde kleinste venstertje nog altijd zichtbaar gehouden.  Meer nog: men heeft pijltjes geplaatst om er zeker van te zijn dat de toerist dezer dagen ondanks de ingrijpende werken dit 'uiterst belangwekkende feit' van het Brugse kunstpatrimonium echt niet over het hoofd zou zien.

Tip en foto: Martine Verhaeghe

Nog altijd niet gevonden?  Dan maar een derde fotootje.  Waar in het centrum van Brugge kunt u dit (met of zonder tapijt) zien?

Natuurlijk kan ik het niet nalaten om het voorwerp dat Chris Weymeis aan deze tentoonstelling afstond aan u te tonen.  Chris is sinds een tijdje een trouwe bezoeker van Bruggeblog en hij is een der 50 uitverkoren Bruggelingen om ons in het volkskundig museum iets te tonen wat misschien voor de enen waardeloos kan zijn maar wat voor anderen van onschatbare waarde blijkt te zijn.  Dit is Chris Weymeis' bijdrage: een affiche van de erelijst van de "wilde pasbaanbolders".  Als ik u vertel dat de pasbaan een totaal verloren gegane cafésport , een bolspel is, en dat ook deze Brugse vereniging van pasbaanbolders (waarvan deze affiche kond doet van zijn sires) ongeveer 38 jaar bestaan heeft, tot in 1959, dan begrijpt u wel dat dit heel zeker thuishoort in een volkskundig museum.  Mijn oproep van vandaag zal waarschijnlijk geen reacties van getuigen meer oproepen, maar toch wil ik het doen.  Wie weet eventueel nog hoe op een pasbaan gespeeld werd?  Wie weet trouwens nog hoe een toptafel werkte?

Architect Arthur Vandendorpe komt voor deze expositie 'Niet duur maar dierbaar' die momenteel te zien is in het volkskundig museum aandraven met een gulden passer die in zijn architectenfamilie eertijds ontworpen werd.  Met deze passer kon men exact de 'gulden snede' bepalen.  In verschillende branches, maar zeker als het bouwkundige constructies betrof gebruikte men graag deze gulden snede, de zogenaamd ideale verhouding.

Tony Willems heeft dankzij deze megafoon sinds 1974 gedurende zowat 25 jaar menig deelnemer aan de Brugse stoeten in het gelid geschopt.  In 2001 gaf dit klankbord van Tony's organisatietalent plots de geest.  Sindsdien zien we hem met andere megafoons in onze stad rondlopen op dagen van de Heilig Bloedprocessie bijvoorbeeld (volgens roddels van de buren oefent deze meneer Willems zelfs met die nieuwe exemplaren tot in zijn slaapkamer toe!).  Maar ondanks die nieuwe, prachtig werkende exemplaren kan Tony Willems het niet over zijn hart krijgen om dit afgedankte exemplaar daadwerkelijk bij het grof huisvuil te zetten.  Het is hem blijkbaar dankzij al die jaren te dierbaar geworden.

Voilà, de eerste week van de Meifoor zit erop!  Met welke moderne snufjes sommige kramen op zo'n foor ook durven uitpakken, ze moeten nog altijd flink opboksen tegen de concurrentie van de echt traditionele kramen: tegen de wagon van de waarzegster bijvoorbeeld, of tegen de paardjesmolen,  of de botsauto's voor groot en klein, ...  Maar ook de ballentent blijkt een ware klassieker te zijn.

Verstrooid als ik was heb ik me gisteren alweer van nummer vergist.  Dit is niet quizvraag 166, maar we zijn wel degelijk al aanbeland aan nummer 168.  Prachtige reacties kreeg ik trouwens op het vertonen van de vorige foto; mooi was vooral de deskundige uitleg van Jean Pierre de Keersmaeker, maar ik heb bij dezen opnieuw enkele echte Bruggekenners op het verkeerde been gezet.  Dit beeldje staat, zoals u ondertussen zien kunt, niet op de binnenkoer van het Gruuthuse.  Waar in het centrum van Brugge staat het dan wel (tenminste als het nog niet weggevlogen is op zijn vliegend tapijtje)?

Schepen van Cultuur Yves Roose koos voor deze tentoonstelling de klassieker onder de klassiekers uit: hij koos namelijk voor de oude zakhorloge die naar het schijnt toebehoorde aan zijn bompa Jozef Reyns.  Daarmee wil ik geenszins afbreuk doen aan schepen Rooses keuze.  Zelf heb ik ook zo'n zakhorloge die mijn pa vroeger gebruikte in mijn bezit, en ook dit ding is voor mij erg dierbaar.

Onze dierbare burgervader, Patrick Moenaert, nomineerde voor deze tentoonstelling het kruidenrekje dat via de grootouders van zijn echtgenote in zijn bezit gekomen is.  Het woord 'kruiden'rekje moeten we met het spreekwoordelijke korreltje zout nemen.  Alleen de kleine potjes bevatten vroeger kruiden.  Ik vermoed dat u net zoals ik het woord kruiden niet gauw associëren zult met bijvoorbeeld koffie, vermicelli, rijst of bitterpeeën.

Van dit bordje lezen we de doelstelling van de huidige tentoonstelling in het volkskundig museum af.  Vijftig Bruggelingen werden dus verzocht iets wat hen nauw aan het hart ligt tijdelijk aan dit museum af te staan.  'Vijftig Bruggelingen hebben gereflecteerd.'  Ik hoop maar dat men met dit zinnetje de derde betekenis van het werkwoord reflecteren dat we in het woordenboek Van Dale aantreffen bedoelt ("nadenken over iets").  In de andere betekenissen van het woord vermoed ik dat er onder sommigen van die vijftig schijnbaar lukraak gekozen Bruggelingen exemplaren tussen zitten die een dusdanig groot licht zijn dat er weinig daarvan te 'reflecteren' valt.