4de Kwarttriatlon Brugge (9)

Vanavond krijgt u een nieuwe lading sfeerfoto's van de 4de kwarttriatlon van Brugge die onder moeilijke weersomstandigheden plaatsvond.  De grootste trekpleister voor het publiek was uiteraard het stukje vesten ter hoogte van de Verloren Hoek.  Daar was de wisselzone fietsen/lopen.  Daar kon men alle deelnemende atleten tot twee keer toe al lopend zien passeren en daar kon men ook iedereen zien finishen.

Dit is de laatste voor vandaag.  Morgen krijgt u nog meer van dat moois.
Eddy (nummer 491) weet het heel zeker: met de vingers in de neus haalt hij de eindmeet.
De toeschouwster op de voorgrond kan dit uit solidariteit niet anders dan beamen.

Vandaag gezien op de Coupurebrug: een stoere machoman die zijn weelderig haar op borst en kruin laat zien, geklemd tussen twee dappere dames in.

  Als kind hield Dirk met buiknummer 898 er altijd van om te staan dansen in de plassen en kijk, zelfs op volwassen leeftijd kan hij het nog altijd niet laten. 

  Sporten en sporten is twee.  Triatlon combineert er zelfs drie.  Deze man op de voorgrond vond zijn eigen  sportieve inspanning het vermelden op Bruggeblog meer dan waard.  Je ziet 'm zo denken: je moet half gek zijn om je te pletter te zwemmen, fietsen en daarna te lopen terwijl sportvissen je op een veel eenvoudigere manier in opperste zaligheid brengen kan.  Niks weegt volgens hem op tegen het geluk van het plots vangen van een kanjer van een vis. 

  Het was me vandaag het weertje wel!  Op de fiets werden alle triatleten getracteerd op forse regenbuien met daar bovenop nog een felle wind.  Onder die omstandigheden was het aartsmoeilijk om te blijven glimlachen.  Dit was te zien aan de wisselzone fietsen/lopen ter hoogte van de Vesten op het einde van de Carmersstraat. 

Dit is Peter Daenens.  Hij deed vandaag mee aan het afsluitende loopgedeelte van de aflossingstriatlon.  Peter is wat velen een vergane glorie zouden noemen.  Buiten Brugge kennen alleen de diehards van de atletiek de man nog.  In de beginjaren '80 was Peter nochtans een beloftevolle steepleloper.  Belgisch kampioen en recordhouder was hij in die periode.  Men beschouwde Bruggeling Peter Daenens in die dagen als een beloftevolle kerel.  Maar hij brak helaas nooit ten volle door.  Kwatongen (waaronder een zekere sportjournalist Ivan Sonck) beweren dat het veelvuldig deelnemen van Peter aan stratenlopen die in die periode plots lucratief begonnen te worden  de oorzaak waren van het stagneren en later wegdeemsteren van diezelfde Peter.  Wat er ook van zij, het bloed kruipt waar het niet gaan kan.  Peter Daenens kan blijkbaar na al die jaren nog altijd het hardlopen niet laten.

Voila, vanaf nu krijgt u een lading foto's die het triatlongebeuren in Brugge in beeld brengt.  Verwacht alstjeblieft niks van in het water, want dat levert alleen maar flauwe foto's op: badmutsen met daaronder nauwelijks te onderscheiden kopjes en voor de rest niks anders dan goor water.  Verwacht ook weinig foto's van de triatlontoppers.  Van de uiteindelijke winnaar bij de mannen heb ik er welgeteld één, namelijk deze.  Dit is Marino Vanhoenacker aan het einde van het fietsparcours ter hoogte van de Verloren Hoek.  Op dat ogenblik had deze super Marino al een ruime voorsprong op zijn eerste achtervolgers.  Die voorsprong zou hij tijdens het afsluitende 10 km loopparcours nooit meer afstaan.  Het hoeft geen twijfel dat we van deze Bruggeling in het najaar van 2007 in dé Ironman van alle Ironmans (namelijk die van Hawaii) een schitterend resultaat mogen verwachten.  Tenminste als er in de tussenliggende maanden geen pech roet in Marino's eten gooit.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik deze quizvraag een beetje gemanipuleerd heb.  Ik wist dat Carlos Dejaegher hier heel dicht bij woont.  Het was eens testen of hij Bruggeblog nog leest.  En jawel hoor.  De uitroeptekens achter zijn antwoord "Garenmarkt nr. 12" dulden geen tegenspraak.  De plaats die we zochten was inderdaad daar langs de Garenmarkt.   Toch heeft gelijk wie anders anderhalve dag de tijd gekregen om Carlos nog voor te zijn, maar dat is niet gebeurd.
Wat we zien in deze nis is een beeldje van een échte zwarte madonna met een dito zwart Jezusje.  Het beeldje zelf staat daar nog niet zo heel lang en het meet  56 op 42 cm.  Ik heb het niet persoonlijk gemeten, neen, die cijfergegevens heb ik gehaald van de site www.huizenonderzoekbrugge.be .  Als zij liegen, dan lieg ik ook.
Vanavond lever ik nog geen nieuwe quizvraag af.  Ik ben nog te veel bezig met de verwerking van de foto's van de 4de kwarttriatlon van Brugge die nog maar pas afgelopen is.  Daarvan kunt u straks al enkele momentopnamen hier op Bruggeblog zien, maar het overgrote deel zal voor morgen zijn.  Ik beloof u dat het weer heel speciale foto's zullen zijn: anders dan anders.

Nog maar eens proberen.  Waar in het centrum van Brugge zien we dit?

Geniet ervan nu u het nog kunt, van dit uitzicht.  Mocht u denken dat Brugge met opzet aan het station een braakliggend en omheind terrein vrijlaat aan de wilde natuur opdat iedereen die hier passeert ervan zou kunnen genieten, dan vergist u zich.  Binnen afzienbare tijd wordt hier een warenhuis neergepoot.   Zoals ik het dus al schreef: geniet ervan nu u het nog kunt.

De teller loopt voortdurend op.  We zijn al aan quizvraag 184 toe.  Het procédé is simpel.  Ik toon een foto en u antwoordt om het eerst waar de plek in het centrum van Brugge is waar ik de foto nam.  Heeft u na 1 dag nog altijd de plaats niet gevonden, dan toon ik een tweede foto die de plek als iets duidelijker toont, enz, enz, dit tot er uiteindelijk iemand de oplossing gevonden heeft.  Soms kan het heel snel gaan, maar soms doet u er dagen over.

"In Bruges field the poppies grow
Between the bikes, row on row
That mark our station square; and in the sky
The cranes, still bravely swinging, fly
Scarcely heard amid the trains below..."

Nu ik toch met reclame voor Leonidas begonnen ben (eigenlijk was het die Indische dame van daarstraks die ermee begon): er kan altijd nog een reclameberichtje bij.  Niet omdat ik er eurocenten voor krijg, neen gewoon omdat het zo'n prachtig kader is waarin deze reclame zich zet, namelijk Brugge zelf.  En ook de inhoud is niet mis: het is datzelfde levende Brugge.  Dat heb je nu eenmaal met transparante dingen.  Toen ik dit fotografeerde had ik mijn bril niet op en dacht: "Tiens, Knack hergebruikt zijn panelen van verleden jaar.  Toen hadden ze ook al zo'n coverstory over onze stad gemaakt, en er ook op die manier reclame voor gemaakt".  Maar wat blijkt bij thuiskomst?  Er staat bovenaan niet 2006 maar 20/06 en da's natuurlijk een wereld van verschil.

Wat er gebeuren kan als er (voor toeristen toch) onverwachts een onweersbui boven Brugge hangt.  Die zijn daar dan compleet niet op voorzien.  Bemerk deze dame haar vreemde regenkapje, het lijkt verdacht goed op zo'n plastic zakje van Leonidas.  Maar waar zijn dan die chocolaatjes of pralines?  Opgegeten?  Onder haar kleed verstopt?

Vlak naast de Minnewaterbrug, waar men trapjes af moet om in het Minnewaterpark te geraken, treft men dezer dagen een aardig verfraaid verkeersbord C3 aan.  Eén ding moet u toegeven: het bord oogt op deze manier veel minder saai. 

Bart Cloetens wist waar we voor quizvraag 183 zoeken moesten: daar namelijk waar ik onlangs dat 'omegaprofieleke' getoond heb in het Oud St.-Jan.  Zo ziet u weer maar eens dat ik af en toe met mijn andere berichten hints geef die u leiden kunnen tot de oplossing.  Het bord dat u zag was natuurlijk een verbodsbord C3 wat betekent: verboden toegang, in beide richtingen, voor iedere bestuurder.  Dat dit bord beplakt en beschreven is, is in Brugge zeker geen unicum.

Zo komt men dankzij dat 'geschiedeniskastje' te weten dat het logo dat men gebruikt om het Hof van Watervliet aan te duiden komt van het wapenschild van de familie De Baenst die vanaf 1450 tot 1541 het Hof van Sint-Joris (dit latere Hof van Watervliet) bewoonde.  Dat wapenschild heeft men nog teruggevonden (o.a. in een hoek van een muur) en het stelt een hand voor die een stralenbundel grijpt.
Grijpen, vangen of kaatsen is "catch" en dat gebeurt met een (h)and, vandaar "Cadsant", de wapenspreuk van de familie De Baenst.

In die moderne vleugel van het Hof van Watervliet staat sinds dit jaar een soort van 'geschiedeniskast': een glazen kast waarin van alles op een moderne manier voorgesteld wordt in verband met deze plek in het hartje van Brugge.  Leest u alles wat er te lezen valt, kijkt u naar alles wat er te zien is en doet u met deze kast alles wat er te doen is (een beetje aan de knopjes prutsen), dan zult u hier toch makkelijk een kwartiertje zoet zijn en gedurende dat kwartiertje heel wat opsteken over wat we nu het 'Hof van Watervliet' noemen.