Feest in 't Park 2007 (16)

Nog zo'n Wereldkinderdorpenevenement dat verleden jaar al aanwezig was maar het blijkbaar nog altijd doet: de wereld twister.  Aan de hand van de kleur die op het rad verschijnt moet men zich navenant verder manoeuvreren over dit doek.  De hond heeft het ook eventjes geprobeerd, maar werd gelijk gediskwalificeerd.  Zijn poten stonden meteen niet op de juiste kleur!

Vorig jaar was het ook al en dit jaar was het niet anders: een gedeelte van het Minnewaterpark werd voorbehouden als Wereldkinderdorp (van 14u tot 18u)  In dat dorp konden kinderen van 4 tot 12 spelenderwijs op wereldreis doorheen Afrika, Latijns Amerika, Azie en Arabische streken.  Een vijftal van die onderdelen dienden als wedstrijd en aan het eind van de rit konden daarmee enkele prijzen gewonnen worden.  Maar eigenlijk was dat prijzen winnen gewoon bijkomstig.  Hoofdzaak was dat de kinderen creatief 'anders' dan anders bezig waren.

Feest in 't Park confronteert de Brugse bevolking in hun eigenste park soms met de meest vreemde culturen en die plotse confrontatie kan eventueel leiden tot 'vreemde', heel vreemde en onderzoekende blikken van onze kant uit.

Ik weet het, het klinkt en het ziet er echt 'on-ge-lo-fe-lijk' uit.  Van dit tafereel verwachten we niet direct dat dit zich voor ons afspelen kan op een plek binnen wat we noemen de muren van Brugge, en toch, en toch ... het is er, zeker weten!  De vraag naar u toe is natuurlijk: waar in het centrum van Brugge is dit dan wel te zien?
Nog dit voor alle duidelijkheid: de foto's van de quizvragen werden (met uitzondering van die bovenop het dak van de school van de Broeders Xaverianen) altijd genomen vanop plaatsen die voor iedereen vrijelijk toegankelijk zijn.

Tamtam is niet enkel en alleen een reclameblad dat wekelijks tot in den treure in onze brievenbus gepropt wordt tot die arme sukkelaar van brievenbus echt alle papieroverlast niet meer slikken kan.   Neen, een tamtam is veel beter nog ook een  met de handen bespeelde trommel, en hier zien we er zelfs drie stuks van.  Of het de schuld van deze mannen met hun geroffel was dat het even later (omstreeks 22u) begon te regenen, dat laat ik fijntjes in het midden.

Een Feest in 't Park zonder trommels?  Dat is ondenkbaar!  Jong en oud mocht er zich trouwens naar hartenlust op uitleven. 

Dit was dan het uiteindelijk werkstuk "Afrikaans muurschilderen".  Als u het mij vraagt (ook als u het mij niet vraagt): ik vind dit gezamenlijk werkstuk bitter weinig Afrikaanse invloeden terug.  Wat ik er wel overvloedig in terugvind, dat zijn de schaakborden...  Van waar zou men die inspiratie opgedaan hebben? 'k Zou 't nie weten!

Dit zijn enkele van die gelegenheidsschilders die aan "Afrikaans muurschilderen" deden.

In samenwerking met de provincie West-Vlaanderen (wat die samenwerking ook moge zijn!), waren er bij het Feest in 't Park verschillende workshops te zien en vooral te doen.  Eéntje daarvan was het "Afrikaans muurschilderen".  Dat bestond erin dat onder supervisie van enkele Afrikanen mocht iedereen gisteren dit stukje muur (eigenlijk een stukje houten paneel) naar believen komen bekladden.

Voor wie het niet wist: gisteren was het niet alleen Feest in 't Park, dat multicultureel feestgebeuren, maar het was gisteren ook de nationale feestdag van Congo.  Daarom stond in 't Minnewaterpark Congo en zijn Congolezen speciaal in de kijker.  Er waren o.a. workshops.  Er was animatie, muziek, info en ook  ... Congolese proevertjes.  Dat sommige ingrediënten van die proevertjes ook door enkele welwillende blanken van langshier klaargemaakt werden bewijst bijvoorbeeld deze man hier op de voorgrond.

fotografe van dienst: Martine

Het schaakbord in het Minnewaterpark als gezellige verzamelplaats voor jong en oud: het is iets wat we zelden in deze mate zien.

Gelukkig maar dat schepen Vanden Berghe gisteren dringend aanwezig moest zijn bij een tiental 'gouden jubilees', anders was hij nog in staat om al die hoopjes ijzer en rubber te laten weghalen vanwege hinderend voor het verkeer langs de Katelijnevest!

Agnes Versluys van de vereniging "veel-o-vriendelijk" (een domme schrijfvariant eigenlijk van iets wat liefst te lezen valt als: vélo-vriendelijk) doet haar beklag over het feit dat er gisteren aan het Minnewaterpark geen verplaatsbare fietsenstallingen voorzien waren en dat dit voor een evenement als Feest in 't Park eigenlijk een absolute noodzaak was.  Beste Agnes: verleden jaar was dat ook niet het geval bij dit feest maar wél bij het Cactusfestival.  Toen stonden er extra fietsenstallingen rechttegenover het vestibuleplein.  Dat zal komend weekend waarschijnlijk ook wel weer het geval zijn.  Blijkbaar vindt men het 'Feest in 't Park' - in tegenstelling tot het Cactusfestival - te kleinschalig om die fietsrekken te laten aanrukken.  Wie zal het zeggen?

Eetwaar kan ook kunst zijn en dat bewijzen deze Oosterse dames.  Mijnheer met het brilletje kijkt over de schouders heen bewonderend toe.

Opnieuw werd deze namiddag een gedeelte van het Minnewaterpark voorbehouden als Wereldkinderdorp.  Midden daarin stond er o.a. een Oezbekistaanse tent.  Kinderen werden uitgenodigd om mee te dansen maar dat lukte maar half.

Honderden woorden zou ik kunnen verspillen om uit te leggen hoe het er op het jaarlijkse "Feest in 't Park" aan toegaat.  Veel makkelijker is het om u enkele foto's te tonen van die uitzonderlijk familiale sfeer die vandaag over het Minnewaterpark hangt.  Dit is er een van.

Voila!  Een nieuw plekje in het centrum van Brugge, precies zoals het er nu uitziet.  Herkent u het?

Martine gokte op de verkeerde wijnhandel.  Het was SPQB (what's in a name!) die het bij het rechte eind had: het was de wijnhandel Deroport in de Jan Boninstraat (een zijstraat van de Ezelstraat) die we zochten en niet die andere wijnhandel daar dichtbij in de Raamstraat.  Deze drie wijntonnen, ingewerkt in de gevel, zijn ahw het uithangbord van deze zaak.  En ja, Martine, dat openbaar urinoir bevindt zich hier rechttegenover.  Makkelijk dus voor de mannen dus die hier ter plekke de wijn of andere alcoholische drank genuttigd hebben en plots - eenmaal buitengekomen - te kampen hebben met een overvolle blaas.  De vrouwen moeten ook hier weeral inventiever te werk gaan dan de mannen als ze hoognodig moeten.

Niemand wil een muurbloempje zijn, maar deze plantjes zijn het lekker wel!  Ze staan op de kaaimuur langs de Dijver.  Overal langsheen de reitjes treffen we op de kaaimuren en bruggen de meest ongelooflijke en speciale plantensoorten aan.  Zou dit de gele helmbloem (Pseudofumaria lutea) kunnen zijn?  In de 19de eeuw werd ze als sierplant vanuit de Zuid-Alpen ingevoerd.  Toen verwilderde ze.  De gele helmbloem gedijt het liefst op licht beschaduwde muren die aan het water liggen, maar ook op gevels van oudere huizen en zelfs tussen de straatstenen kunnen we dit plantje aantreffen.