Cactusfestival (4)

Sorry hoor dat ik enkele dagen weinig van me liet horen, maar eerst was er hier in onze straat een defect aan de elektriciteit waardoor ik een halve dag lang met mijn neus op de feiten gedrukt werd dat alles hier in huis werkt op - jawel - 'den elektriek'.  Zelfs simpelweg water warmen lukt niet meer zonder.  Muziek beluisteren, een beetje computeren, een GSM opladen?  Totaal onmogelijk!  En dan kreeg ik daar bovenop gisterenavond, toen alles weer normaal werkte,  als Justine Heninfan van het eerste uur de fatale klap toegediend.  In mijn dromen zag ik haar vandaag al in Wimbledon met de grootste schaal staan zwaaien, maar niks daarvan!  Mijn dromen spatten gisteren brutaal uiteen door de schuld van een vinnig Corsicaans meisje, een zekere Marion Bartoli die mijn favoriete tennisspeelster op het einde van set twee en zelfs de volledige set drie gewoonweg van de baan blies.  En zoiets komt zowel bij 'ons Justine' als bij een vurige fan hard, heel hard aan.  Maar het leven gaat verder en bestaat uit meer dan tennis alleen.  Uit popmuziek bijvoorbeeld.  In Brugge moet alles dezer dagen wijken voor het Cactusfestival. In de eerste plaats moeten die arme toeristen die Brugge bezoeken wijken. Op gewone dagen moeten die al genoeg ommetjes lopen in ons doolhof van een stadje, welnu, drie dagen lang worden zij nog meer bij de neus genomen.   Niet alleen kunnen zij nergens in of bij het Minnewaterpark (de kortste weg tussen de autobusparking en het centrum), ook worden zij in de omtrek daarvan geconfronteerd met borden die voor de meesten onder hen  totaal onbegrijpelijk zijn.   'Vesten tijdelijk gesloten'!  Wat zou dat in 's hemelsnaam te betekenen hebben?  Doorwandelen dan maar!