komkommertijd

Lap!  We gooien er meteen weer een nieuwe fotovraag tegenaan.  Waar in het hartje van Brugge kunnen we dit hier zien?  Wie het eerst de juiste oplossing geeft, diens naam wordt bijgeschreven op Bruggeblogs erelijst van Bruggekenners.  Wie weet komt binnenkort uw naam daarbij!

Nog even betreffende quizvraag 189.  Eigenlijk hoort die tuin niet toe aan het Sentillehof, maar wel aan dit huis met de wit geschilderde gevel in de Visspaanstraat, en die straat is dan weer een verbindingsweg tussen de Katelijnestraat en de Oude Gentweg in.

Niemand minder dan Jan Peere mag zich tot kampioen van quizvraag 189 decoreren.  Deze aparte tuin is te zien vanuit het Sentillehof, dat is zo'n wijkje tussen de Visspaanstraat en de Gentpoortvest in.  En dat is exact wat Jan Peere schreef.

Liep u gisterenavond rond in het Minnewaterpark, dan kon u net zoals ik nog dit infobord lezen met daarop nog altijd duidelijk de millenniumontwikkelingsdoelstellingen omschreven.  Vreemd eigenlijk die doelstellingen want het millennium begon exact in 2000 (of volgens de puristen in 2001).  De doelstellingen waarover sprake gaan meer bepaald over een situatie die men bereiken wil in 2015.  Wat dàt met millennium te maken heeft, dat moet men mij eens haarfijn proberen uit te leggen.  't Kan dus evengoed in het jaar 2999 zijn dat die doelstellingen bewerkstelligd worden, want dan zitten we echt nog in hetzelfde millennium.
Bedoel ik maar: ach jongens en meisjes toch, wat worden we zonder dat we het goed en wel beseffen met modieuze modewoorden om de oren geslingerd!  Millennium!  Site!  Multimediaal! ...  Goh, wat haat ik dergelijke holle maar - toegegeven - mooi klinkende woorden!
Dit alles neemt niet weg dat ik het initiatief van die milleniumontwikkelingsdoelstellingen genegen ben.  Maar om nu eens heel eerlijk te zijn:  wie van de duizenden die hier dit paneel passeerden heeft deze tekst daadwerkelijk gelezen?  Ik zou zelfs geneigd zijn om te zeggen: niemand!

Feest in 't park, the day after...  Om eerlijk te zijn: de avond erna.  Gisterenavond maandag dus.  Bijna niets herinnerde nog aan die prachtdag in 't Minnewaterpark.  De grote tent stond er alleszins nog, ook nog een paneel en hier vooraan ... een blijkbaar door zijn baasje vergeten fiets.

Een klein hoekje van 't Minnewaterpark was afgelopen zaterdag voorbehouden voor deze mediterende Falun Gongers.  Falun Gong, of ook Falun Dafa genoemd, is een Chinese meditatiemethode die drie punten hoog in het vaandel voert: waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid.
Nu moet ik zeggen dat ik om een bizarre reden eens een boekje bij De Sleghte gekocht heb over Qi Gong, dat is een variant hierop, en toen heb ik me ook via internet over deze meditatietechniek geïnformeerd.  Het bleek toen al dat in China vele tientallen miljoenen mensen een of andere vorm van Gong beoefenden maar dat dat partijleiding niet echt zinde.  Falun Dafa bijvoorbeeld werd in juli 1999 verboden.  Sindsdien zijn tienduizenden mensen gearresteerd, gefolterd en naar werkkampen gestuurd.  Sommigen onder hen werden onvrijwillig als orgaandonor gebruikt en meestal daarna gedood.  Zie maar eens hier.  Onbegrijpelijk is dit voor een land dat volgend jaar de Olympische Spelen mag organiseren.  En dan zeggen dat omwille van de fijne economische betrekkingen tussen dat ontiegelijk grote land in Azië en ons kleine België dit voorjaar bijvoorbeeld de Dalai Lama plots bij ons niet meer welkom was!  Met andere woorden: ons landje stelt alles in het werk om bij China in de bovenste schuif te belanden.  Onze nieuwheupige koning Albert, onze stoethaspelende prins Fieliep, onze knievallende ministers, ze zijn blijkbaar plots allemaal blind geworden voor de flagrante schendingen van de mensenrechten in China .  Zolang de onderlinge economische betrekkingen maar niet op de helling komen, zien ze eigenlijk alles met graagte door de vingers.
Tot slot wil ik nog even de Nederlandstalige site van Falun Dafa meegeven: die vindt u hier!

Nog zo'n foto die het 'Feest in 't Park' typeert.  Komend weekend moet ditzelfde Minnewaterpark opnieuw proberen om al die duizenden Cactusfestivalgangers op te vangen.  Er zal ook sfeer heersen, zeker weten, maar die sfeer is van een totaal andere orde.  Een beminnelijk tafereeltje zoals dit zult u er helaas niet aantreffen.

Ik keer nog eens terug naar de afgelopen editie van het 'Feest in 't Park'.  In de grote tent waar iedereen mits het overhandigen van de nodige bonnetjes zijn dorst laven kon stonden enkele would-be ijskasten die ons iets leren wilden over 'Fair Trade'.  Wat ik gezien heb is dat die kasten vooral bij de kleinsten erg in trek waren, maar dat maar bitter weinig 'groten' het opzet hiervan vatten en daadwerkelijk begonnen te lezen en te vergelijken.

De vorige keer vergat ik er bij te vermelden dat het al de tweede foto van deze quizvraag was.  Bijgevolg is dit nummer drie.  Fantastisch hé, en het is haast niet te geloven dat we zoiets in de binnenstad van Brugge aantreffen!  Herkent u deze plek nu?

Nog zo'n huzarenstukje dat de jeugd gisteren in het Wereldkinderdorp moest kunnen volbrengen.  Door middel van touwtjes een schijfje zo hoog mogelijk op deze plank brengen zonder dat het schijfje door een van de vele gaatjes en gaatjes valt.  Hoe hoger het schijfje geraakt, hoe hoger men uiteraard scoort.  Wat dit spel onze jeugd voor multicultureels bijbracht?  Ik zou het niet weten, maar het zal alleszins leuk geweest zijn.  Bemerk in alle geval de opperste concentratie bij dit jongetje (het puntje van zijn tong is zichtbaar!).

Nog zo'n Wereldkinderdorpenevenement dat verleden jaar al aanwezig was maar het blijkbaar nog altijd doet: de wereld twister.  Aan de hand van de kleur die op het rad verschijnt moet men zich navenant verder manoeuvreren over dit doek.  De hond heeft het ook eventjes geprobeerd, maar werd gelijk gediskwalificeerd.  Zijn poten stonden meteen niet op de juiste kleur!

Vorig jaar was het ook al en dit jaar was het niet anders: een gedeelte van het Minnewaterpark werd voorbehouden als Wereldkinderdorp (van 14u tot 18u)  In dat dorp konden kinderen van 4 tot 12 spelenderwijs op wereldreis doorheen Afrika, Latijns Amerika, Azie en Arabische streken.  Een vijftal van die onderdelen dienden als wedstrijd en aan het eind van de rit konden daarmee enkele prijzen gewonnen worden.  Maar eigenlijk was dat prijzen winnen gewoon bijkomstig.  Hoofdzaak was dat de kinderen creatief 'anders' dan anders bezig waren.

Feest in 't Park confronteert de Brugse bevolking in hun eigenste park soms met de meest vreemde culturen en die plotse confrontatie kan eventueel leiden tot 'vreemde', heel vreemde en onderzoekende blikken van onze kant uit.

Ik weet het, het klinkt en het ziet er echt 'on-ge-lo-fe-lijk' uit.  Van dit tafereel verwachten we niet direct dat dit zich voor ons afspelen kan op een plek binnen wat we noemen de muren van Brugge, en toch, en toch ... het is er, zeker weten!  De vraag naar u toe is natuurlijk: waar in het centrum van Brugge is dit dan wel te zien?
Nog dit voor alle duidelijkheid: de foto's van de quizvragen werden (met uitzondering van die bovenop het dak van de school van de Broeders Xaverianen) altijd genomen vanop plaatsen die voor iedereen vrijelijk toegankelijk zijn.

Tamtam is niet enkel en alleen een reclameblad dat wekelijks tot in den treure in onze brievenbus gepropt wordt tot die arme sukkelaar van brievenbus echt alle papieroverlast niet meer slikken kan.   Neen, een tamtam is veel beter nog ook een  met de handen bespeelde trommel, en hier zien we er zelfs drie stuks van.  Of het de schuld van deze mannen met hun geroffel was dat het even later (omstreeks 22u) begon te regenen, dat laat ik fijntjes in het midden.

Een Feest in 't Park zonder trommels?  Dat is ondenkbaar!  Jong en oud mocht er zich trouwens naar hartenlust op uitleven. 

Dit was dan het uiteindelijk werkstuk "Afrikaans muurschilderen".  Als u het mij vraagt (ook als u het mij niet vraagt): ik vind dit gezamenlijk werkstuk bitter weinig Afrikaanse invloeden terug.  Wat ik er wel overvloedig in terugvind, dat zijn de schaakborden...  Van waar zou men die inspiratie opgedaan hebben? 'k Zou 't nie weten!

Dit zijn enkele van die gelegenheidsschilders die aan "Afrikaans muurschilderen" deden.

In samenwerking met de provincie West-Vlaanderen (wat die samenwerking ook moge zijn!), waren er bij het Feest in 't Park verschillende workshops te zien en vooral te doen.  Eéntje daarvan was het "Afrikaans muurschilderen".  Dat bestond erin dat onder supervisie van enkele Afrikanen mocht iedereen gisteren dit stukje muur (eigenlijk een stukje houten paneel) naar believen komen bekladden.