inpakken ... en blijven staan (2)

De kunstenaar Christo is er wereldberoemd om geworden, om het inpakken van kunstwerken.  In Brugge lijkt men op het eerste gezicht ook die weg op te gaan.  Dit is onze Halletoren, lekker doorzichtig ingepakt.  Door het aankleden of inpakken van gebouwen of objecten leidt dit volgens de kunstenaar en zijn vrouw tot abstractie van de onderwerpen.
Hm, even kijken of dit in Brugge ook het geval is.
Het woordenboek Van Dale: abstractie, abstracte kunst: geen verband houdend met de zichtbare werkelijkheid.

Het tweehonderd en tweede plekje in het centrum van Brugge.  Weet u het zijn?
(en wat vindt u ervan?)

Dit is het allermooiste van wat men aantreffen kan in die hangar langsheen de Louis Coiseaukaai.  Er is vrije ingang voor iedereen.  Het opzetten van een helm kan weliswaar aangeraden worden vanwege de bouwvalligheid van de constructie waarin alles zich bevindt.

Graffitti en tags ... volop aanwezig in deze verlaten loods rechttegenover het Entrepot.

Gelegen vlak tegenover het Entrepot en vrij toegankelijk zijn: dat vraagt gewoonweg om graffitti!
"Hello there!"

Die 'hangende lasten', die hangen hier sinds een tijdje niet meer en dus is het vrij veilig om overal onderdoor te stappen.

Een soort rekenbord.  Onbegrijpelijk voor buitenstaanders, doodsimpel voor voormalige werknemers in deze thans vervallen loods.

Het lijkt misschien heiligschennis, maar ja hoor: ook dit is Brugge.  Te zien in de vervallen loods vlakbij het Entrepot en het politiebureau in het begin van de L. Coiseaukaai.  En wat meer is: het is vrij toegankelijk voor iedereen.

Sinds vandaag is er een nieuw blog over Brugge verschenen en het lijkt verdacht veel op dat van Bruggeblog.  De kleuren, de stijl, alles is ongeveer hetzelfde en ook de bloghost is dezelfde: seniorennet.
Toch zit ikzelf hier niet achter.   De persoon in kwestie heeft als bedoeling om van nu af ons regelmatig informatie te geven over "Brugse historische figuren, monumenten en feiten".  Begonnen werd vandaag met de persoon van Jacob Coene, een boekverluchter van vooral eind de 14de en begin de 15de eeuw.  Ontelbare keren heb ik die herdenkingssteen aan de achterzijde van de Onze-Lieve-Vrouwekerk en dichtbij het Bonifaciusbruggetje gepasseerd en zelfs menigmaal gefotografeerd, maar nooit wist ik wie die Jacob Coene was.
Dankzij deze nieuwe blog met als veelbelovende titel "Brugse historische encyclopedie" weet ik nu tenminste over wie deze steen gaat.   Ik kijk benieuwd uit naar de komende blogartikels van deze Bruggekenner.

De Kraanrei is een straatje in Brugge waaronder nog altijd de Kraanrei stroomt (overwelfd weliswaar).  Dat straatje herbergt een huis waarvan de bewoners warmte en poëzie uitstralen.  Op regelmatige basis zien we er achter de vensters katten liggen luieren, maar ook een nieuw Kraandicht opduiken.  Dit is het leuke gedicht dat Martine Verhaeghe deze week daar aantrof.

Een close-up van die kanjers van karpers die zomaar in ons Brugse water rondzwemmen.

  Een tip misschien voor de vissers onder u.  Op het ogenblik zit er een grote school volwassen karpers in het brakke stuk water tussen het Minnewater en het Bargehuis in.  Het zijn echt kanjers van vissen die daar zwemmen.  Deze foto is van gisterennamiddag.  Verdwenen kunnen ze zeker nog niet zijn.

Oei, oei, oei ... correctie en eerherstel voor Flater.  Blijkbaar had ik mijn beste bril niet op bij het nalezen van de antwoorden.  Al na foto twee was het Flater en niemand anders die de plek herkende.  Excuus, duizendmaal excuus, hoor.  En als je geen prijs als winnaar wilt hebben, Flater, dan geef ik hem morgenmiddag wel aan je pa, die komt morgennamiddag toevallig bij ons op bezoek, tenminste als het niet regent ;-).

Eigenlijk wilde ik vanavond deze foto als vierde toevoegen aan de quizvraag omdat nog niemand de oplossing gevonden had.  Tot daarstraks.  Willy (Willee), een dame uit Tilburg, Nederland, gaf de juiste oplossing door.  Dit is inderdaad de Groene Rei.  Toch moet ik haar eventjes op de vingers tikken.  Bij de quizvragen hier op Bruggeblog kan niks verdiend worden, alleen de eer om als eerste een speciaal plekje in Brugge herkend te hebben.  Een reglement voor deze quizvraag bestaat er niet, maar het is een onuitgesproken regel dat iedereen per dag slechts één antwoord indienen mag.  Onze Tilburgse dame die blijkbaar gek is op ons Brugge heeft deze stilzwijgende afspraak in haar enthousiasme over het hoofd gezien.  Het wordt haar voor één keer vergeven, vooral ook omwille van het feit dat het ongelooflijk is hoe iemand die Brugge slechts sporadisch bezoeken kan deze stad toch zo goed kent. 
Voor alle duidelijkheid: dit is het stukje Groenerei dat afzwenkt naar de Predikherenstraat toe en dat zo smal is dat er geen gemotoriseerd verkeer door kan of mag.

Toegegeven, vanaf de eerste foto wist Chris Weymeis onmiddellijk wat dit ding voorstelt.  Maar de vraag luidt zoals altijd: waar in het centrum van Brugge is dit te zien?  En die vraag blijkt vooralsnog niet correct beantwoord, maar ik het het sterke vermoeden dat het nu niet lang meer zal duren.

  Dit is (of was) de schakelkast voor het hele complex.  Verdraaid veilig, vind ik.

Schoenen uitdoen a.u.b.  Dit opschrift staat hier niet, maar het had evengoed gekund, want waarom anders treffen we hier eind juli 2007 in deze (afgezien van een koppel tortelende duiven) totaal verlaten hangar dit koppel achtergelaten schoenen aan?

In huidige omstandigheden komen deze twee opschriften natuurlijk vrij komisch over.

Afgaande op deze foto is deze loods nog niet zo erg lang in verval geraakt.  Bouwjaar 1986.  Wat is twintig jaar.  Op gebied van verval is dat blijkbaar een eeuwigheid.