quizvraag 201 - de oplossing

Toegegeven, vanaf de eerste foto wist Chris Weymeis onmiddellijk wat dit ding voorstelt.  Maar de vraag luidt zoals altijd: waar in het centrum van Brugge is dit te zien?  En die vraag blijkt vooralsnog niet correct beantwoord, maar ik het het sterke vermoeden dat het nu niet lang meer zal duren.

  Dit is (of was) de schakelkast voor het hele complex.  Verdraaid veilig, vind ik.

Schoenen uitdoen a.u.b.  Dit opschrift staat hier niet, maar het had evengoed gekund, want waarom anders treffen we hier eind juli 2007 in deze (afgezien van een koppel tortelende duiven) totaal verlaten hangar dit koppel achtergelaten schoenen aan?

In huidige omstandigheden komen deze twee opschriften natuurlijk vrij komisch over.

Afgaande op deze foto is deze loods nog niet zo erg lang in verval geraakt.  Bouwjaar 1986.  Wat is twintig jaar.  Op gebied van verval is dat blijkbaar een eeuwigheid.

Dit is de ingang tot het gebouw.  De brievenbus blijkt vooralsnog de meest veilige plek om er iets ongeschonden in te deponeren.

Diezelfde afkalvende hangar of loods, maar nu vanuit een ander standpunt bekeken.  Het resultaat is nog altijd abominabel.

Dit is diezelfde vervallen loods van binnenuit gezien.  De glorie van weleer toen alles hier nog vol bedrijvigheid was kunnen we er ons alleen nog maar bij dromen.

Normaal gezien reageer ik weinig of nooit op reacties van uw kant.  Elkeen heeft zijn mening, nietwaar?  Maar in verband met mijn artikeltje "100 jaar zeehaven" wil ik toch eens reageren op Van Eeghem.  Ruim 100 jaar geleden bestond Zeebrugge niet eens.  Het was gewoon één hoopje strand en duinenrij met daarachter een prachtig polderlandschap.  Pas door bemiddelingen in Brussel bekwam Brugge eind de 19de eeuw dat onze ooit welvarende handelsstad opnieuw een verbinding zou krijgen met de zee.  Groot was de euforie bij de Bruggelingen in die dagen.  Dàt wilde ik tonen, in tegenstelling tot het lauwe feestgebeuren van nu in Brugge zelf.  En ook het feit dat men toen, en ook nog lang daarna, dacht dat Brugge (de binnenstad) opnieuw een bloeiende haven kon krijgen.  De geschiedenis heeft dit ondertussen duidelijk achterhaald.  Brugge an sich zal nooit meer een wereldhavenstad worden, dat is nu zeker.  Zeebrugge daarentegen is sinds de jaren 1970-1980 hoe langer hoe meer een wereldhaven aan het worden.  Het onderscheid tussen die twee heb ik gewoon duidelijk willen stellen.  Eerst door dat verlaten tankstation in Brugge, en nu door deze vervallen loods die zich bevindt langs de Louis Coiseaukaai, rechttegenover het Entrepot en vlak naast een lokaal politiebureau en razend vlakbij de plek waar het nieuwe hoofdpolitiebureau ingeplant zal worden.

"De Entrepot" is sinds een tijdje een regionaal jongerencentrum waarin en waarrond van alles georganiseerd wordt waar normaal gezien uitsluitend jong volk op afkomt.  Een maand geleden bleek tijdens een gemeenteraadszitting dat men van plan is om uitgerekend hier op deze open ruimte vlak naast dat fameuze Entrepot een nieuw hoofdpolitiebureau op te trekken.  In alle geval werd er al een architectuurwedstrijd voor uitgeschreven.  Da's namelijk iets dat men van stadswege de laatste jaren erg graag doet: architectuurwedstrijden uitschrijven.   Men staat bijvoorbeeld al maandenlang te springen om nog zo'n wedstrijd uit te schrijven voor de vrijgekomen ruimte als eenmaal het Toyo Ito paviljoen van de Burg weggeraakt.  Als ..., want ondanks alle inspanningen lukt het blijkbaar nog altijd niet om die ondergelopen carwash van Japanse makelij te verwijderen.  Het lukt niet dankzij een tegensputterende minister die niet van Brugge is maar van Mechelen en ook dankzij een 'rechtvaardige rechter'.

We zoeken nog altijd dezelfde plaats in het centrum van Brugge als van de vorige foto, van de quizvraag 201 welteverstaan.  Het 'ding' is al iets duidelijker herkenbaar.
Waar staat het?

Terzelfder tijd in de Brugse binnenstad: iets minder duidelijk te zien misschien, maar 't was verdraaid diezelfde dubbele regenboog!

foto: Martine Verhaeghe

U bent het ondertussen misschien al vergeten, maar gisterenavond trok omstreeks half negen een onweersbui aan Brugge voorbij.  Terwijl de Oostkust niks daarvan merkte en droog bleef, werd het in Brugge op dat ogenblik plots pikdonker.  En op een gegeven ogenblik was er heel duidelijk een dubbele regenboog waarneembaar.  Dat noemt men de primaire en secondaire regenboog en daar tussenin zit de zogenaamde band van Alexander.  Dit was te zien in een buitenwijk van Brugge.

foto: Flater

Marc Willems kon er min of meer een groepsfoto uitpersen.  De oplettende kijker merkt tussen dit bont allegaartje inderdaad scouts op uit vier verschillende scoutsgroepen en -landen.

Dat zo'n wereldjamboree die nu in Engeland van start gegaan is een internationale bedoening is en uitermate geschikt is om internationale contacten te leggen, dat bewijzen deze scouts die vandaag in Brugge waren naar aanleiding van hun eigen kleinschalerige jamboree: Beljamb '07.
Het blijkt dat deze Beljamb '07 scouts van scoutsgroepen van 4 verschillende landen verenigt, namelijk die van Menen in België, die van Kopenhagen in Denemarken, die van Nottingham in Engeland en die van Oslo in Noorwegen.  Die onderlinge contacten tussen de vier scoutsgroepen ontstonden al tijdens de jaren '50 en '60, voornamelijk na ontmoetingen tijdens wereld- en andere jamborees.
Het blijkt nu dat de scouts van die vier groepen momenteel te gast zijn in België voor deze Beljamb '07 en dat vandaag een bezoekje aan Brugge op het programma stond.

Momenteel zijn er zo'n 40.000 scouts van over heel de wereld in Engeland bijeen voor de 21ste Wereldjamboree.  Deze jamboree wordt daar een heel speciale omdat het volgende week in Engeland exact 100 jaar geleden zal zijn dat Robert Baden-Powell er het allereerste scoutingkamp ooit hield.  100 jaar later bestaat het scoutisme nog altijd en telt wereldwijd honderdduizenden leden.
Vanuit België moeten er nu zowat 1300 scouts naar het Engelse Chelmsford, zo'n 60 kilometer ten noordoosten van Londen, afgezakt zijn.  Maar dat betekent niet dat er op het ogenblik in ons land geen scouts meer actief zijn.  Het tegendeel wordt bewezen met deze foto van vandaag, genomen door Marc Willems in de schaduw van het sashuis aan 't Minnewater.

Nu nog altijd vinden de festiviteiten plaats voor het zogeheten feest "100 jaar zeehaven Brugge".  Heeft u (net zoals ik) ook maar iets van die festiviteiten gemerkt in de Brugse binnenstad zelf, afgezien van dat amateuristische 'Sound of the Port' op de Burg? Het antwoord is ronduit: neen!  Totnogtoe werd de enige voltreffer van deze 100 jaar zeehavenviering de 'Open Havendag', maar dat moet men louter beschouwen als een verkapte vorm van een 'Open Bedrijvendag' voor de Zeebrugse bedrijven zelf. 
De euforie en grandiositeit van honderd jaar geleden is bij ons in Brugge blijkbaar zoekgeraakt.
Waar is namelijk de tijd van een evenement waar men de dag later in de Gazette van Brugge zo uitbundig en lyrisch over schreef:
"De gazette van Brugge was gisteren de EERSTE om 't belangrijk nieuw aan onze brugsche bevolking kenbaar te maken.  Met den spreekdraad uit Brussel verwittigd dank aan een goeden vriend en snellen berichtgever, hebben wij onmiddellijk de blijde mare door het volgende bijzonder blad op 3.000 afdruksels getrokken in stad verspreid.
LEVE BRUGGE-ZEEHAVEN!!!
HOURRAH!! HOURRAH!!
Brugge-Zeehaven is dezen namiddag gestemd met 87 stemmen meerderheid (102 tegen 14 en 1 onthouding)
Leve de MAERE! Leve onze volkstegenwoordigers VISAERT, DE CLERCQ, RONSSE!  enz ...."
(Gazette van Brugge - 24-08-1895)
Dit alles was nog maar naar aanleiding van het goedkeuren in Brussel in 1895 van een plan van aanleg voor een Brugge-Zeehaven.  Wat volgde was diezelfde dag nog na dat goedkeuren een spontane stoet en optocht en feest en een maand later een officieel vreugdefeest met daarbij een volledige bevlagging van de stad, daarnaast ee, zegeklok en beiaardspel en nog maar eens een stoet, maar nu niet spontaan, maar georganiseerd.  Daar bovenop was een volksbanket voorzien en daar nog maar eens bovenop was er 's avond een algemene verlichting van de stad (iets wat hoogst ongebruikelijk was voor die tijd!) en op de koop toe was er een avondlijke fakkeltocht met licht- en praalstoet.
En dat was dan nog maar in 1895!  Want pas 12 jaar later was Brugge-Zeehaven een feit, maar ook dat feit gaf in Brugge aanleiding tot uitbundige festiviteiten; festiviteiten waar tegenover de honderdjarige viering van nu hopeloos verbleekt.

Brugge, 100 jaar zeehaven: de andere kant van de medaille.
Waar Zeebrugge tegenwoordig meer dan ooit bloeit, daar blijkt de echte Brugse haven (namelijk de haven in Brugge stad zelf) hoe langer hoe meer dood te bloeden.  Dit verlaten benzinestation is er misschien wel het meest sprekende bewijs van.

We bevinden ons op het ogenblik ergens diep in de Far West, in een godverlaten gat.  We zien een onbeheerd en vervallen benzinestation.  Alles daar onder dat afdak lijkt bedekt met laagje zand, ... woestijnzand.  Nog niet zo erg lang geleden moet hier een felle onweersbui gepasseerd zijn.  We zien het aan het zand op de voorgrond dat nog kletsnat is.
Neen, ik ben niet op reis geweest naar de USA.  Ik passeerde gisteren gewoon eens langs de Louis Coiseaukaai, een der weinige kaaien die de Brugse achterhaven rijk is en halverwege die kaai ontdekte ik deze Far Westachtige locatie.  Dit is blijkbaar ook Brugge, 100 jaar zeehaven.