quizvraag 203

Excentriek of niet, betekenisvol of niet, het minste wat van dit huis gezegd kan worden is dat het kleur geeft aan een straat in Brugge die voor de rest heel weinig opvalt.

En die oplossing werd meteen gevonden door drie personen die reageerden, maar de eerste en uiteraard de dagwinnaar is Marnix Knockaert.    Dit is (zoals ze alledrie beweren) inderdaad een huis in de Baliestraat.

U zult het beamen.  Optredens van Klinkers hier op de Burg zullen extra geapprecieerd worden nu alles gepresenteerd wordt op een podium waar voor één keer geen afschuwelijk blauw of groen tentzeil omheen hangt.  Iedereen kan rustig genieten van het concert en ondertussen ook van de schitterende gebouwen rondom.

De torens van de Heilig Bloedkapel: ook al ingepakt en op die manier geconserveerd.

Waarom zouden deze beelden trouwens verdwijnen?  Een beetje inpakken is nog altijd geen beeldenstorm veroorzaken.  't Is gewoon onze kijk op iets wat we alle dagen zien proberen te verruimen, iets wat bijvoorbeeld Toyo Ito op bijna dezelfde plek geprobeerd heeft.  Woeha!  Ik lijk hier al op vakkundige wijze kunstenaarstaal uit te kramen.  Maar 't blijft een doordenkertje.  Misschien wordt door mijn kunstzinnig commentaar deze tijdelijke constructie door de bevoegde minister wel als een blijvend monument beschouwd en moet ook dit blijven?

Het stadhuis van Brugge, geheel volgens de leer van Christo.  Netjes ingepakt.  Dat dat inpakken feitelijk als een praktische bescherming dient om het materiaal en de artiesten te beschermen ivm Klinkers, dat laat ik even buiten beschouwing.  Ik zag tenminste ons stadhuis vakkundig ingepakt, en niemand kan mij deze visie afpakken.

De kunstenaar Christo is er wereldberoemd om geworden, om het inpakken van kunstwerken.  In Brugge lijkt men op het eerste gezicht ook die weg op te gaan.  Dit is onze Halletoren, lekker doorzichtig ingepakt.  Door het aankleden of inpakken van gebouwen of objecten leidt dit volgens de kunstenaar en zijn vrouw tot abstractie van de onderwerpen.
Hm, even kijken of dit in Brugge ook het geval is.
Het woordenboek Van Dale: abstractie, abstracte kunst: geen verband houdend met de zichtbare werkelijkheid.

Het tweehonderd en tweede plekje in het centrum van Brugge.  Weet u het zijn?
(en wat vindt u ervan?)

Dit is het allermooiste van wat men aantreffen kan in die hangar langsheen de Louis Coiseaukaai.  Er is vrije ingang voor iedereen.  Het opzetten van een helm kan weliswaar aangeraden worden vanwege de bouwvalligheid van de constructie waarin alles zich bevindt.

Graffitti en tags ... volop aanwezig in deze verlaten loods rechttegenover het Entrepot.

Gelegen vlak tegenover het Entrepot en vrij toegankelijk zijn: dat vraagt gewoonweg om graffitti!
"Hello there!"

Die 'hangende lasten', die hangen hier sinds een tijdje niet meer en dus is het vrij veilig om overal onderdoor te stappen.

Een soort rekenbord.  Onbegrijpelijk voor buitenstaanders, doodsimpel voor voormalige werknemers in deze thans vervallen loods.

Het lijkt misschien heiligschennis, maar ja hoor: ook dit is Brugge.  Te zien in de vervallen loods vlakbij het Entrepot en het politiebureau in het begin van de L. Coiseaukaai.  En wat meer is: het is vrij toegankelijk voor iedereen.

Sinds vandaag is er een nieuw blog over Brugge verschenen en het lijkt verdacht veel op dat van Bruggeblog.  De kleuren, de stijl, alles is ongeveer hetzelfde en ook de bloghost is dezelfde: seniorennet.
Toch zit ikzelf hier niet achter.   De persoon in kwestie heeft als bedoeling om van nu af ons regelmatig informatie te geven over "Brugse historische figuren, monumenten en feiten".  Begonnen werd vandaag met de persoon van Jacob Coene, een boekverluchter van vooral eind de 14de en begin de 15de eeuw.  Ontelbare keren heb ik die herdenkingssteen aan de achterzijde van de Onze-Lieve-Vrouwekerk en dichtbij het Bonifaciusbruggetje gepasseerd en zelfs menigmaal gefotografeerd, maar nooit wist ik wie die Jacob Coene was.
Dankzij deze nieuwe blog met als veelbelovende titel "Brugse historische encyclopedie" weet ik nu tenminste over wie deze steen gaat.   Ik kijk benieuwd uit naar de komende blogartikels van deze Bruggekenner.

De Kraanrei is een straatje in Brugge waaronder nog altijd de Kraanrei stroomt (overwelfd weliswaar).  Dat straatje herbergt een huis waarvan de bewoners warmte en poëzie uitstralen.  Op regelmatige basis zien we er achter de vensters katten liggen luieren, maar ook een nieuw Kraandicht opduiken.  Dit is het leuke gedicht dat Martine Verhaeghe deze week daar aantrof.

Een close-up van die kanjers van karpers die zomaar in ons Brugse water rondzwemmen.

  Een tip misschien voor de vissers onder u.  Op het ogenblik zit er een grote school volwassen karpers in het brakke stuk water tussen het Minnewater en het Bargehuis in.  Het zijn echt kanjers van vissen die daar zwemmen.  Deze foto is van gisterennamiddag.  Verdwenen kunnen ze zeker nog niet zijn.

Oei, oei, oei ... correctie en eerherstel voor Flater.  Blijkbaar had ik mijn beste bril niet op bij het nalezen van de antwoorden.  Al na foto twee was het Flater en niemand anders die de plek herkende.  Excuus, duizendmaal excuus, hoor.  En als je geen prijs als winnaar wilt hebben, Flater, dan geef ik hem morgenmiddag wel aan je pa, die komt morgennamiddag toevallig bij ons op bezoek, tenminste als het niet regent ;-).