Boudewijn Seapark (7)

Na de kunstwerken van C. Lapie is hier alweer een ander en recent meesterwerk in het straatbeeld te zien.  Het bevindt zich ergens in de binnenstad van Brugge.  De vraag is vrij simpel: waar?

Nu kan ik er nog moeilijk onderuit.  Toon ik de eerste twee beeldengroepen, dan verwacht u natuurlijk dat ik ook de derde toon.  En die staat verrassend genoeg in het water in de onmiddellijke nabijheid van het rustoord ter Potterie.
Titel van dit werk: ouvrir le noir
fotograaf: Flater

Eveneens gehaald uit één en dezelfde boom zijn deze vier figuren samen die dicht bijeen staan op het stationsplein.  En weerom kijken de figuren in de richting van de Onze-Lieve-Vrouwekerk en het centrum.
titel van dit werk: au crépuscule.

foto: Flater

Net zoals indertijd de steenformaties van megalieten (met als bekendste voorbeeld Stonehenge) geometrische vormen aannamen waarvan de bedoeling tot op heden nog niet helemaal duidelijk is, zo vormen de drie uit eikenhout vervaardigde beeldengroepen van Christian Lapie die zich thans in de Brugge bevinden met opzet op één lijn, een lijn die de eivormige binnenstad van het uiterste noorden met het uiterste zuiden verbindt, en ook hier hebben we het raden naar de bedoeling daarvan.  De exacte locaties van de drie beeldengroepen zijn:
1. het stationsplein,
2. hier het Oud Sint-Jan en
3. de Potterierei ter hoogte van het rustoord.

Bart Cloetens duidde als eerste de plek aan:  het terrein achter het Oud Sint-Jan, dichtbij de reitjes en dichtbij het vroegere koetshuis.  Nolfinarium gaf dan weer de nodige uitleg over wat dit ding voorstelt:
het is een dubbel kunstwerk van de Fransman Christian Lapie en het staat hier als lokkertje voor de museumtentoonstelling 'huid van de stad' die pas in september officieel geopend wordt.  Het werk is getiteld 'Clair-Obscur' en het is leuk om weten dat de twee stukken eikenhout uit één en dezelfde eikenboom komen.  Dat de kunstenaar een Fransman was kon u eigenlijk al opmaken uit het opschrift op de sokkel (foto 1 van deze quizvraag).   Die notitie op de sokkel kunnen we vergelijken met elementen van een kast die we zelf ook nummeren en aanduiden met links of rechts om achteraf zeker te zijn dat we na het demonteren de kast later opnieuw en zonder problemen weer in elkaar kunnen zetten.

Het dolfinarium is en blijft dé grootste trekpleister binnenin het Boudewijn Seapark.  De tribunes bieden plaats aan 1600 personen en dat is helemaal geen overbodige luxe.  Op topdagen lopen er in het park zo'n 5 à 9.000 mensen rond.

Negen jaar na het ontstaan van het Boudewijnpark, in 1972,  werd er naast het park, aan de overkant van de Alfons de Baeckestraat, een dolfinarium gebouwd.  Dat eerste dolfinarium startte met drie dolfijnen.  Later werd het dolfinarium een vast onderdeel van het Boudewijnpark, maar men moest wel met zijn ticket het park uit en de straat over om het te kunnen bezoeken.  In 1988 brak er brand uit in dat dolfinarium en die brand vernielde het hele gebouw, een reptielenzoo incluis.  Later bouwde men een nieuw dolfinarium, maar men moest nog altijd het park uit om er te geraken.  Pas recent werd de Alfons de Baeckestraat door het nu Boudewijn Seapark ingepalmd en eenmaal men een ticket gekocht heeft en het park binnen is, dan mag men overal het park rond en de verschillende shows gaan bekijken en ook overal op de attracties zitten zo lang en zo veel als men wil.  En ook dit dolfinarium bevindt zich nu binnenin dit parkdomein.

Het Boudewijnpark ontstond in 1963 en was in die dagen een samenraapsel van tennisvelden, speelpleintjes, een zwembad, iets wat dienst moet doen als een staande wip en een soort cafetaria.  Men gaf dit park dat vooral bedoeld was als een lokaal recreatiepark de naam van onze toenmalige koning Boudewijn mee.  De man was in die tijd nog maar pas getrouwd met de Spaanse Fabiola.  Nu, bijna 45 jaar later, zit de naam Boudewijn nog altijd in de naam van dit park, maar door de jaren heen is er wel het een en ander veranderd.  Het zeeleeuwentheater hier op de voorgrond is nog maar iets van de laatste jaren en ook van een roofvogelshow (op het ogenblik van deze foto was er juist een show bezig), daar was in die jaren '60 nog lang geen sprake van.
In de verte zien we de stad Brugge met de hoogste en bijgevolg meest in het oog springende gebouwen, gaande van links het AZ St-Jan tot rechts de watertoren op de Gentpoortvest.

Dit is een Brugse zot.  Begrijp me nu niet verkeerd.  Ik heb het helemaal niet over een van deze drie personen.  Ik heb het over het kunstwerkje dat de artiest in kwestie (de man rechts in beeld die blijkbaar aan zijn creatie veel lol beleefde) vandaag aan het maken was.  Het stelt het belfort van Brugge voor met daarachter de figuur van een Brugse zot.  Het is duidelijk dat de figuur die het logo van het gelijknamige biertje bevolkt model gestaan heeft voor deze nar.  In zijn rechterhand houdt hij een stok vast met daarop deze keer geen paardenkop (zoals we meestal van narren gewoon zijn) maar een beertje.  Halletoren, Brugse zot, Brugs beertje,  ....  Brugser kan een werkje nauwelijks zijn.  Hm, misschien met nog een zwaan erbij?

Op een voormalige parking van een bankinstelling werd er gefeest.  Er waren optredens en er was randanimatie voorzien.  Ik kan misschien op het verkeerde moment in deze Korte Kunststraat geweest zijn, want ik zag wel een optreden maar niks, nergens iets wat ook maar op enige vorm van randanimatie zou kunnen lijken.

In de schaduw van dit gebouw waar vroeger de schilder Florimond Van Acker woonde en zijn atelier had werd vandaag kort aan kunst gedaan.  Zo was er voor het eerst een  'schilderszondag'.   Dat moest een  'gratis kunstwedstrijd worden waarbij amateurkunstenaars de straat zouden inpalmen met hun schildersezel en er ter plaatse een nieuw kunstwerk zouden maken'.  Een informant(e) van mij was hier kort voor de middag en zag geen enkele kunstenaar die de straat inpalmde en aan het werk was.  Ikzelf was er iets na 16u en zag ook niemand schilderen.  Ik zag wel mensen die werken tentoonstelden.  En bij nader toezien zag ik toch nog drie werkjes aan een draad hangen tegen de muur van Flors huis.

De stad Brugge wil de zomer gezellig houden.  Men doet dat o.a. door het verlenen van zogezegde zomercheques aan buurtcomité's die iets in hun straat of wijk inrichten willen.  Vandaag was het de beurt aan de wijk Korte Vuldersstraat, Hoogste van Brugge en het begin van Westmeers.  In het begin van de Westmeers zag ik welgeteld één kunstenaar aan het werk en in het Hoogste van Brugge zag ik niks behalve personeel van zaken op 't Zand die aan de achterdeur in dat Hoogste van Brugge een sigaretje stonden te roken.  Alle wijkactiviteiten concentreerden zich blijkbaar op de Korte Vuldersstraat die voor een dag omgedoopt werd tot Korte Kunststraat.

Nog maar eens een foto in de hoop dat u nu weet waar in Brugge dit staat.  Wel, waar staat dit?  En weet u soms wat het voorstelt?

De zomervakantie is al meer dan een maand ver en pas nu werden we getracteerd op een echt zomers weekend.  Met als gevolg dat er een massale volksverhuizing op gang kwam in de richting van de kust.  Vandaag was er in Brugge nochtans veel te doen, maar de meesten kozen liever voor een dagje of weekendje zonnekloppen op het strand en dichtbij de zee. 
De Zandfeesten, een der grootste rommelmarkten van 't land en zich situerend op en rond 't Zand, kon daardoor niet rekenen op de verhoopte massale belangstelling.

Geen betere foto dan deze om te illustreren welk soort publiek vooral naar het Boudewijn Seapark trekt.  Dit is de ingang tot het pas sinds enkele maanden geopende zeeleeuwentheater.  Vroeger waren de shows van de zeeleeuwen en zeehonden ondergebracht in het dolfinarium.  Nu gebeurt alles strikt apart.

Dit is het enige echte onderschrift dat past:
"Gij ... die hier passeert
... te peerd of te voet
vereert Maria...
met een weesgegroet"
Te zien ergens in landelijk Zuienkerke
Foto: Weathercam

Kijk, ik heb me al jaren doodgeërgerd aan dit onderschrift dat hangt aan de zijgevel van een antiekzaak in Groeninge.  Me doodgeërgerd aan die amateuristische letterzetting en me nog veel meer geërgerd aan de tekst zelf.  Dat dit alles gaat om een knipoog naar een volkse devote spreuk, dat mag duidelijk zijn en dat het ook gaat om een knipoog naar de vele toeristenkoetsen (mét paard) die hier passeren, dat is ook duidelijk.  Maar zo'n spreuk zit normaal gezien altijd vol met rijm en binnenrijm en hier klopt iets niet.  In de eerste plaats is er een vierde regel tekort en door dat tekort voelen al diegenen die hier passeren (te voet of te peerd), en de Nederlandse taal bij machte zijn, zich plots onwel na het lezen van deze tekst.

Diezelfde plek in Brugge.  In het centrum.  Waar is dit te zien?

  Bezoekers trekken zich niets aan van hoe een pret- avonturen- of dierenpark nu ineenzit.  Dat het Boudewijnpark nu plots Boudewijn Seapark geworden is?  Ach, die naamsverandering?  Daar hebben de meesten nog nooit op gelet!  Dat dit park nu voornamelijk in Spaanse handen is van een megabedrijf met als naam Aspro?  Ach, geen idee!  Natuurlijk zou ik nu flauwe grapjes kunnen verkopen over een bruisend medicament dat dit park in de jaren '90 dringend nodig had om uit zijn depressie te komen.   Toch is het een feit dat sinds de samenwerking met deze keten van vooral aquaparken (en in mindere mate dierenparken), het Boudewijn Seapark opnieuw tot een park geworden is dat de mensen blijkt aan te spreken, vooral de gezinnen met jonge tot heel jonge kinderen.
Niet zichtbaar voor het publiek, maar wel al doorgedrongen tot al het personeel, dat is deze filosofie van de Aspro-groep.  Dat deze filosofie afstraalt op het hele gebeuren binnenin het Boudewijn Seapark, dat mag binnenkort voor u duidelijk wezen.