Walplein

Kreeg u er vandaag ook het heen-en-weer van, van al die media-aandacht voor een figuur die volgens sommigen nog altijd leeft maar volgens officiële papieren vandaag al exact 30 jaar dood is?  Juist, ja: ik heb het over Elvis.  Het bericht van zijn overlijden hoorde ik indertijd hier in België één dag later, op mijn verjaardag, en sindsdien overstemt die dekselse Elvis jaar na jaar altijd mijn eigen verjaardag.  Daarom ben ik ontstemd door al die drukte daarrond.  Kon hij niet op een ander moment zijn overdosis uitkiezen?  Maar ik blijk wel in goed gezelschap te zijn, want niemand vermeldde vandaag de verjaardag van popicoon Madonna, 49 jaar oud, en die is stilaan een oude doos aan het worden.  Ik heb recht van spreken want ikzelf ben dus één dagje jonger dan zij.  Zonder Elvis zou er gewoonweg geen Madonna geweest zijn.  Dankzij Elvis the Pelvis kon zij vele jaren na diens overlijden de grenzen van het fatsoenlijke in pop- en rockmuziek nog wat verder verleggen.  Of zoiets een verdienste is, dat betwijfel ik, maar men gaat er (in tegenstelling tot ikzelf) wel de geschiedenis mee in en wordt op die manier onsterfelijk.
Genoeg gezwansd en gezeverd nu: we gaan opnieuw over naar Brugge.
Iemand die Brugge door en door kent heeft aan deze tweede foto normaal gezien genoeg om te weten waar in het centrum van onze stad dit is.  Herkent u het nu?

Voilà zie, nog maar eens een fotovraag.  Let vooral op de fraaie letter W en op de letter C op het einde van 'drinkwaterleidinc'.  Waar in 't centrum van Brugge bevindt zich dit?
O ja, ook nog excuses ivm de vorige plek, Jan Miraelstraat 7.  Julien De Groote merkte terecht op dat de datum in Romeinse cijfers die ik opgaf niet het jaartal 1852 betekent, maar wel 1752.  Inderdaad, maar het is zo dat ik verstrooid was en een C te weinig geplaatst heb.  Als u goed kijkt op de foto (eventueel met een loupe), dan kunt u wel degelijk dit lezen "VIII dec MDCCCLII".  Ook in enkele geschreven bronnen heb ik die datum, 8 december 1852 kunnen terugvinden.  Mijn oprecht excuus voor mijn verstrooidheid van daarstraks.

Opzichter is misschien een groot woord, maar deze Dominique, werkzaam bij Interparking hier op het kanaaleiland, die Dominique zorgt er tenminste voor dat alles vlot verloopt.  Met de meeste autocarchauffeurs is er normaal gezien geen probleem, die doen Brugge regelmatig aan en die weten ondertussen al hoe hier op de parking alles reilt en zeilt.  Wat de mobilhomes betreft: de bestuurders daarvan weten dat niet en dan is er nog altijd Dominique (of een van zijn collega's) om hen alles vriendelijk te komen uitleggen.

Toch zijn het niet altijd 'mobilhomes' die de parkeerplaatsen van de nachtparking bevolken.  Dit Volkswagen busje bewijst dat men ook op een alternatieve wijze de baan op kan.
Laat ons eens lezen wat zij op hun blog schrijven over deze parking:
"Arriving, (in Bruges) we ended up in a cool camper car park which for 15 Euros lets you stay overnight and provides a mains hook up and water, Wicked and cheap!"

Roland Rotsaert heeft dat juist gezien.  De dagparking voor mobilhomes heeft voorlopig niet zoveel succes (mede dankzij de mogelijkheid tot gratis parkeren ernaast), maar sinds de gelijktijdige opening van de nachtparking blijkt deze laatste parking wel aan te slaan bij de bezitters/bestuurders van dergelijke huizen op vier of meer wielen.  Toegegeven, velen kijken raar op dat er van nu af aan betaald moet worden, maar men krijgt er ook veel voor in de plaats: een aansluiting op het elektriciteitsnet, de mogelijkheid tot het deponeren van alle soorten van afval, de mogelijkheid tot het nemen van vers en drinkbaar water, enz...  En het toppunt van al is het feit dat men op die manier nog altijd reglementair vlakbij het centrum van Brugge mag staan.
Het is ook een feit dat lang niet alle bestuurders van mobilhomes de eigenaar van dit rijdende huis zijn.  Men leent het bijvoorbeeld eens van vrienden, maar veelal huurt men het bij verhuurbedrijven, gespecialiseerd in dergelijke zaken.  Dat zo'n tijdelijke chauffeur van een mobilhome niet altijd de afmetingen van het ding dat hij bestuurt kan inschatten, dat bewijst bijvoorbeeld deze foto.  De kersverse toegang tot de nachtparking werd onlangs door zo'n onbeholpen chauffeur aan flarden gereden.  Ik heb het sterke vermoeden dat de vakantie van de perso(o)n(en) in kwestie achteraf vrij duur uitgevallen zal zijn, want ook het verhuurbedrijf zal de enorme schade aan de flank van het voertuig natuurlijk graag vergoed willen zien.

Martine Verhaeghe heeft een atelier met uitzicht over dat stukje van Brugge waar iedereen jaloers op kan zijn.  Maar ook het moment waarop Martine vanuit haar atelier over Brugge uitkijkt kan belangrijk zijn.  Ik bedoel maar: van gisterenavond af hebben we fikse regen- en zelfs onweersbuien gehad.  Vanmorgen in alle vroegte was het weer van dat.  En deze prachtfoto dateert van vanmorgen 06u50.  Toen lag ik nog lekker te slapen, maar Martine, die was al op en die had dit toch maar weer eens mooi gezien en voor ons allemaal gefotografeerd.  Om 7u00 was de magie van het licht, de wolken, de regenboog en de rood verlichte torens alweer verbroken.  Op dat moment lag ikzelf nog altijd in dromenland.  Jammer, doodjammer eigenlijk, want de werkelijkheid ziet er dus dikwijls mooier uit dan in onze allermooiste dromen ...

foto: Martine Verhaeghe

Dat is het exacte adres waar we het Onze-Lieve-Vrouwbeeld aantreffen kunnen dat getoond werd als plek voor quizvraag 207.  En het exacte onderschrift luidt: "VIII dec MDCCLII".  Voor wie het omzetten van Romeinse cijfers naar onze normale cijfers niet gewoon is:  de datum is 8 december 1852.  Dat is vermoedelijk de datum van plaatsing van het oorspronkelijke beeld.

Met zijn antwoord zat Chris Weymeis er pats-boem meteen bovenop.  " Dit Onze-Lieve-Vrouwebeeld doet mij denken aan het beeld dat staat aan de gevel van de Jan Miraelstraat 7." schreef hij na het verschijnen van de eerste foto, en gelijk heeft hij. 

Vanuit die nieuwe dagparking voor mobilhomisten of mobilhomeanen of mobilhommers (tsja, hoe noem je mensen die zoiets bezitten eigenlijk?) wordt men naar het centrum van Brugge geleid.  Het bord is alleszins ook nieuw, want om ons Brugs centrum aan te duiden heeft men kennelijk alleen maar het silhouet van het Concertgebouw nodig gevonden.  Vreemd eigenlijk dat er nog twee andere vakjes voorzien zijn, maar die werden niet opgevuld.  Zullen wij er zelf vlug-vlug een Halletoren in schilderen?  Of, ik zeg maar wat: de Republiek, de Vismarkt, de Onze-Lieve-Vrouwekerk, ...  Dàt ligt namelijk allemaal wèl in het centrum.  Het concertgebouw ligt alleen maar aan de rand ervan.

Het vreemde aan de dagparking voor mobilhomes die betalend geworden is, is het feit dat die parking ligt naast dat stukje Bargeweg en die Bargeweg blijkt een staatsweg te zijn.  Uitgerekend tussen de parking en de Bargeweg in is er een ruime parkeerstrook en de bestuurders van mobilhomes die de 'chance' hebben dat er daar nog een plaatsje vrij is, wel, die kunnen er hun voertuig nu nog altijd gratis kwijt.  Het enige wat de eigenaar of bestuurder van dit specifieke exemplaar kan riskeren is een boete omdat hij zijn voertuig tegen de rijrichting in geparkeerd heeft en dat mag normaal gezien niet.

Eigenlijk zou ik graag deze foto als nieuwe quizvraag gebruikt hebben, maar dan zou ik mijn eigen reglement overtreden hebben, want deze plek bevindt zich juist buiten dat wat we beschouwen als de binnenstad van Brugge en al mijn fotovragen gaan namelijk over die binnenstad. 
Daarom vertel ik maar onmiddellijk zelf wat dit voorstelt: het zijn de waterkraantjes die opgesteld staan binnenin het domein van de gloednieuwe dagparking voor mobilhomes.  En die dagparking ligt exact onder de Buiten Katelijnevest (de 'hoge brug') en aan de binnenkant van de Bargeweg.  Daar was vroeger ook al een parking die voorzien werd voor mobilhomes en aanverwante voertuigen, maar toen waren er nog geen speciale voorzieningen en het parkeren aldaar was nog gratis.  Nu niet meer dus.

't Was al lang geleden, maar hier is er weer eentje: een Mariabeeld.  Ik doe het speciaal om u er op te wijzen dat morgen, 15 augustus, voor de zoveelste honderdste keer de Blindekensprocessie uitgaat, ook gekend als de 'Brugse Belofte'.  Laat nu uitgerekend de Mariaverering centraal staan in deze processie.
Maar daarmee weten we nog niet waar in Brugge dit beeldje staat.  Weet u het?

Jempi VDB, beter gekend als de schepen van de loge die er een stadszaak van maakt om op elke persfoto te staan, welnu, die plaatselijk wereldberoemde VDB is afgelopen zaterdag 64 jaar oud geworden.  Ter gelegenheid daarvan, en eigenlijk ook ter gelegenheid van de officiële heropening van enkele straten (waaronder de Vlamingstraat en de Academiestraat) werd het Brugs beertje van de loge speciaal een kostuumpje aangemeten, een bril opgezet en het beertje kreeg ook nog een witte pruik op om hem sprekend te doen gelijken op onze jarige Jempi.  Het Brusselse Manneken Pis kent zijn verkleedpartijen, maar hier in Brugge maken we stilaan ook zo'n traditie met ons beertje mee.  Na het rouwige zwart van de afgelopen maanden krijgt de sukkel nu het saaie maatpak van onze Jempi omgegord.  Het kan dus gelukkig alleen maar beter worden!

"Mondje open!".  Het zou een tandarts kunnen zijn die deze fantastische oneliner uitspreekt, maar blijkbaar luisteren alleen maar de oudsten ernaar.  De jongsten houden wijselijk hun kaken opeengeklemd.  Je weet maar nooit wat er straks gebeurt!

Na de zeeleeuwenshow in hun eigenste theater is er de mogelijkheid om samen op de foto te staan met een zeeleeuw.  Meestal neemt men daar Jules voor.  Maar een zeeleeuw is een zeeleeuw en die heeft soms eens rare nukken of gedachtenkronkels waardoor de fotosessie niet lukt.  De dag waarop Bruggeblog in het Boudewijn Seapark aanwezig was lukte alles prima.

Gek hé, hoe bijvoorbeeld het simpelweg klappen met de flippers van een zeeleeuw een dergelijke reactie bij ons als mensen van het 'mensdom' teweegbrengen kan.  Spontaan staan wij recht op de banken en klappen eveneens met onze flippers, excuseer: handen.

Het mag bijna niet gezegd worden, maar sommige bezoekers aan het Boudewijn Seapark zijn complete natuur- en dierkundeanalfabeten.  Een dolfijn van een zeehond of zeeleeuw onderscheiden blijkt voor hen bij hun eerste bezoek een onmogelijke zaak te zijn.  Gelukkig kan het personeel van het park hen op een ludieke manier helpen.  Onder andere door nonchalant te stellen dat een zeehond blaft maar dat een zeeleeuw brult.  Dat brullen wordt hier onder algehele hilariteit gedemonstreerd.  Dus dit moet een zeeleeuw zijn!

We keren terug naar het Boudewijn Seapark, meer bepaald naar de zeeleeuwen en hun show.  Een leuk en vast onderdeel van die show is het ogenblik waarop een der zeeleeuwen zich in de handen  ...euh, pardon, in zijn flippers of voorpoten klapt.

Een klein stukje verderop van de plek die diende als plek voor quizvraag 206 kunt u bij of na regenweer dit zien.  Ja, juist, dit zijn opnieuw dekplaten van de kaaimuur van de Gouden-Handrei en als we deze platen samenvoegen met die andere, dan zijn we al aardig op weg om een cirkel te vormen, een magische cirkel.  Die cirkel noem ik magisch omwille van het feit dat ik (we) er voorlopig de oorspronkelijke betekenis niet van snap(-pen).
Sorry dat ik vandaag geen nieuwe quizvraag plaats.  Ik zat namelijk de hele dag ergens aan de andere kant van 't land.  Beschouw dit raadsel van de dekplaten nabij de Torenbrug misschien als nieuwe quizvraag.  Eén zaak is zeker: wie ons vertellen kan waar deze platen oorspronkelijk voor dienden, die wordt meteen uitgeroepen tot keizer of keizerin van de Bruggekenners.