Boudewijn Seapark (43)

Het tweehonderdentwaalfde plekje in hartje Brugge.  Het onderwerp van deze fotovraag is teerder en brozer dan alle voorgaande dingetjes die ik al getoond heb want met één simpele ruk kan men iets dat zeer zeldzaam is in België en dat in ons Brugge hier op deze plek te zien is zomaar verwijderen.  't Zou zonde zijn mocht iemand het in zijn hoofd halen om dat ooit te doen.  Herkent u de plek?

Enkele dagen voor haar vertrek naar ons Brugge is Willy uit Tilburg alle Bruggelingen toch maar weer eens iets te slim (en te snel) af geweest.  Zij kon als eerste vertellen dat de borden die op de voorgaande foto's getoond werden te zien zijn aan de hotels Ibis en Novotel, meer bepaald aan de ingang, kant Nieuwe Gentweg.  En daarbij vermeldde ze dat het een grijze muur heeft.  Of die muur nog veel langer grijs zal blijven, dat betwijfel ik, want sinds eergisteren werden langs de gevel langs die kant van de Nieuwe Gentweg hoge stellingen geplaatst.
Dat van die spoken waarover Roland Rotsaert het had, daarmee doelt hij op het bovenste bord.
Zo dat wat deze quizvraag betreft.  Zo dadelijk krijgt u een nieuwe en daarna bloggen we nog wat verder over Brugge.

Dezer dagen keren we nog een paar keer terug naar het Boudewijn Seapark in Sint-Michiels Brugge.  We hadden er namelijk onlangs een verhelderend gesprek met Dirk Blieck (de man links op de foto met de blauwe stofjas).  Dirk Bliecks visitekaartje leert ons dat hij 'Maintenance Manager' van het Boudewijn Seapark is.  In normaal Vlaams betekent dat dat hij verantwoordelijk is voor alle technische aspecten in het Boudewijn Seapark.  Hij is er om er preventief voor te zorgen dat geen enkele attractie in het park ook maar één mankement vertoont, maar hij is er ook altijd als de kippen bij om, mocht er toch iets mislopen, alles vliegensvlug te herstellen of te laten herstellen.  Meestal beperkt zich dat tot het indraaien van een nieuwe lamp.  Soms moet hij wel eens bij een elektriciteitspanne maken dat alles opnieuw draait.
Het Boudewijn Seapark kunnen we niet vergelijken met andere parken in België of over onze grenzen.  Geen enkele attractie gaat bijvoorbeeld over de kop.  Dat hoeft ook niet want de voornaamste doelgroep van het Boudewijn Seapark, namelijk de kinderen tot 12 jaar, die hebben geen spectaculaire attracties nodig.  Daarnaast bestaat dit park al van in de jaren '70 en sommige van die attracties die we er nu aantreffen stonden hier toen al en - meer nog - ze werden overgekocht vanuit een pretpark in Spanje en naar de werkelijke ouderdom ervan blijft het dus raden.  Dit wetende hoeven we ons geenszins zorgen te maken.  De paardjesmolen bijvoorbeeld (maar ook alle andere attracties) word(t)(en)  heel regelmatig preventief op metaalmoeheid gecontroleerd en dan is er ook nog altijd de strenge controle van het gespecialiseerde bedrijf Vinçotte.

Omdat men naar aanleiding van de komende "Gouden Boomstoet" op de Markt sinds gisteren al voorzichtig begonnen was met het ineenknutselen van tribunes verhuisde de Woensdagmarkt tijdelijk naar de Burg.  Dat leverde onder andere deze foto op.

foto: Martine Verhaeghe

De borden op deze plek in hartje Brugge worden nog gekker.  Wat gedacht van een hond die ei zo na aan zijn leiband opgehangen wordt?  Natuurlijk mag dat niet, maar blijkbaar mag dat hier wel, want het bord is blauw van kleur.  Een hond heeft op zijn minst toch een soepele leiband nodig?.  Moet ik dringend UBFAR inschakelen?  Wat er ook van is: waar in Brugge is deze vreemde combinatie van borden te zien?

In de Gouden-Handstraat staat een huis.  Ja, natuurlijk staat er in de Gouden-Handstraat een huis.  Er staan er zelfs enkele tientallen, netjes naast elkaar en bovendien aan weerszijden van de straat.  Maar dit specifieke huis met huisnummer 9 bevat een gevel waar vrij recent iets aan veranderd is wat menigeen niet begrijpt.  Ook mensen van het Stadsarchief niet want op hun site www.huizenonderzoekbrugge.be komen ze ook niet veel verder dan het vermelden van: "Gevelsteen met bouwdatum in Arabische cijfers en gevelsteen waarop bouwdatum oorspronkelijke in Romeinse cijfers was vermeld maar recent herschilderd met onleesbare tekens."  Het bouwjaar van het huis moet 1568 zijn, maar wat dat opschrift betreft, daarover tasten we voorlopig in het duister.  We kunnen altijd eens aanbellen en het de huidige bewoners vragen, maar ik heb daartoe voorlopig nog geen tijd gehad.  Weet u soms wat dit opschrift betekent?

Foto: Martine Verhaeghe

En dan maar komen vertellen dat onze huidige maatschappij hoe langer hoe meer verzuurt!  Da's anders niet moeilijk te verklaren als we te pas en te onpas dergelijke borden beginnen op te hangen.  Alles moet en niks mag, dat is blijkbaar het 21ste eeuwse motto!  Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik ook vind dat een combinatie van iets op wieltjes bovenop iets anders op wieltjes om moeilijkheden vraagt, maar dat zal de bedoeling van dit bord niet zijn, zeker?  Wat bedoelt men dan wel, en, in verband met deze nieuwe fotovraag, waar precies in Brugge bevindt zich dit?

En die oplossing werd gevonden door Carlos Dejaegher.  Het huis dat we zoeken valt te bekijken in de Driekroezenstraat.  Carlos gaf toe dat het tonen van een venster van een huis iets verderop in diezelfde straat hem op het juiste spoor zette: "Elvis heeft me gered!".  Maar niet alleen Elvis was een knipoogje naar de oplossing, ook op de site van Weathercam waarmee Bruggeblog regelmatig samenwerkt was de oplossing sinds gisterenavond al af te lezen in de sectie "windows and doors" van het fotoarchief.  Wij houden dus blijkbaar af en toe van een inside joke.

De bewoner van dit huis langs de Driekroezenstraat is iemand naar mijn hart, want het is een der weinigen in Brugge die tenminste constant achter het venster van zijn voorgevel toont waar hij mee bezig is.  Op het ogenblik is dat het showen van zijn voorliefde voor de oude Elvis, dit ongetwijfeld naar aanleiding van het 30-jarige overlijden van de man.  Maar één ding is zeker: wie kan zomaar een, twee, drie een dergelijke oude collectie uit zijn mouw schudden?  Dit moet dus wel een écht oude fan zijn.

Vandaag proberen we opnieuw een ander plekje in hartje Brugge uit en kijken we of u dit plekje snel herkent.  De meesten onder u weten ondertussen al dat ik het u meestal niet gemakkelijk maak.  Daarom is de eer om als eerste de plek toch te herkennen des te groter  (vermoed ik toch).
Awel, waar bevond ik mij toen ik dit zag?

Het zal bij sommige Bruggelingen moeilijk te verteren zijn, maar bij de vorige quizvraag zat Willee uit het Nederlandse Tilburg al na twee foto's als eerste heel dicht bij de oplossing en nu, bij quizvraag 209, is het haar toch maar weer eens gelukt om de mysterieuze plaats in Brugge als eerste te herkennen.  (haar eerste keer was bij het herkennen van het appelboompje op de kaaimuur langs de Dijver) Bij dezen wordt zij niet alleen opnieuw in de eregalerij van Bruggekenners bijgezet, maar ze wordt tevens cum laude uitgeroepen tot beste buitenlandse Bruggekenner.
O ja, de oplossing nog.  Het betreft een stuk van de voorgevel van het zorgcentrum aan de Prof.  Sebrechtsstraat, beter gekend als de Minnewaterkliniek.  Martine reageerde op het juiste antwoord van Willy dat het verluchtingsroosters zijn waarvan sommigen open zijn en anderen beschermd.  Dat klopt niet helemaal.  Laat ik eerst en vooral stellen dat deze Minnewaterkliniek het gebouw in Brugge is met de langste gevel en dat het onderwerp van deze quizvraag geen verluchtingsrooster is maar gewoon een neobarok ornament.  Het gebouw zelf werd gebouwd in de jaren 1884-1892 en de architect die dit op zijn geweten heeft (Louis Delacenserie) is de man die in Brugge in die periode door zijn renovaties en zijn nieuwe 'neobarokke' creaties (denk maar aan het Provinciaal Hof op de Markt) gemaakt heeft dat iedereen die sindsdien Brugge bezoekt niet naast de stempel die hij indertijd op Brugge gedrukt heeft kijken kan.  Typisch voor Delacenserie en zijn neobarokke stijl zijn precies dergelijke ornamenten.    Aangezien dit een heel lange gevel is zijn er enkele tientallen van dergelijke ornamenten te zien.  Martine heeft gelijk dat er sommige open zijn, en die steken vol rotzooi (vuil, afval, blikjes, papier, enz....)  Die ornamenten waarachter zich een raster bevindt werden gelukkig gevrijwaard van dat vuil.
Ik wil ook nog meegeven dat dit gebouw onder de imposante zolder die het heeft sinds enkele jaren het archief van het OCMW herbergt.  Dat archief omvat niet alleen alles wat men verzameld heeft bij wat nu het Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn heeft, maar bevat ook verschillende andere archieven.  Daartussen zitten o.a. documenten die honderden jaren oud zijn en die nu in verschillende opzichten van onschatbare waarde zijn, maar het archief bevat ook tal van kunstwerken.  Het archief is op aanvraag te bezoeken, maar het kan soms ook op speciale dagen  (op Open Monumentendag bijvoorbeeld) bezocht worden.   Dit is een absolute aanrader van Bruggeblog!

Decadent, aflevering 2.  Hoe verzint men het om in ons land zijn schip te noemen naar een ras van poolhonden en om dan ook nog zo'n dier naar hier te halen en op dat luxejacht neer te poten?  Zelfs bij uiterst zachte zomertemperaturen zoals we ze nu kennen van om en bij de twintig graden zien dergelijke beesten scheel van de warmte.  Het is een pure schande!

Coupurefeesten zonder bootjes is quasi ondenkbaar.  Maar precies door die 'bootjes' vind ik het naast het volkse dat uitgaat van de bewoners en de woonwijk ook iets decadents hebben.  De feesten worden namelijk makkelijk aangegrepen om eens extra te komen showen met het luxueuze motorjacht of zeiljacht dat men in zijn bezit heeft.

Om sommigen die minder met Brugge vertrouwd zijn duidelijk te maken wat de Brugse Coupure is: dat is vooral dit kanaal dat gegraven werd als doorsteek om indertijd het scheepvaartverkeer vlotter te laten verlopen van bijvoorbeeld Gent naar Oostende aan zee.  Nu wordt het nog uitsluitend gebruikt als klein en pittoresk jachthaventje.  Coupure is ook de benaming van de straat aan deze kant van het kanaal.  De overkant wordt genoemd: Predikherenrei.

Afgelopen weekend waren er opnieuw de Coupurefeesten.  En afgaande op deze foto zou u kunnen denken dat dat uitsluitend een feest voor derdeleeftijders is, want alleen de 'serveuse' en ons aller Marieke stralen nog enigszins jeugd uit.  Toch was er traditiegewijs op de Coupurefeesten ook een kinderrommelmarkt en daar kwam dit publiek dan weer nauwelijks op af, tenzij ze goedkoop een cadeau voor hun eigen kleinkinderen zochten.

Nat weer vandaag.  Men voelde zich in Brugge praktisch de hele dag als een drenkeling aan wal.
Serieus nu: het gebeurt zelden, maar het gebeurt nochtans.  Iemand sukkelt om diverse redenen de reitjes in en kan niet zwemmen of is tenminste niet in staat zichzelf terug op het droge te trekken.   Speciaal voor deze uitzonderlijke noodgevallen dienen deze reddingsboeien die we op diverse plaatsen langs het water in onze stad aantreffen kunnen.  Niet om er grapjes zoals dit mee uit te halen.  Laat ik duidelijk zijn: de kleumerige dame op de foto is niet de vandale die dit op haar kerfstok heeft maar gewoon een passerende toeriste die zich duidelijk aan het afvragen is wat hier aan de hand is.  De plaats heeft u ongetwijfeld herkend.  Het is aan de Minnewaterbrug, kant Poertoren.

Vanavond start ik met de quizvraag.  Daarna kan ik me rustig concentreren op het bloggen over nog andere dingen die dezer dagen in Brugge te zien zijn of waren.
Weet u nu al waar in Brugge-centrum dit is?

Een tweede foto van deze plek in hartje Brugge.  Waar is dit te zien?

Elk jaar omtrent deze tijd drukt men van stadswege ons met onze neus op het feit dat wij het onkruid voor onze gevels wieden moeten, dat dat immers onze plicht is als burger.  En telkens rond deze tijd worden de wijkagenten opgedragen om de mensen hierover te informeren en hen op hun burgerplicht te wijzen.  Gek genoeg gebeurde zoiets altijd alleen maar in de binnenstad van Brugge.  Precies alsof de buitenwijken op dat gebied niet belangrijk zijn.  Ik vind het vreemd eigenlijk, maar ik heb dit jaar nog helemaal niks gemerkt van een campagne in die zin.  Misschien dat men zich voor een keer meer concentreren wil op onze Markt en de wildgroei aldaar aan leveranciers-camioneurs die dat prachtplein overdag onveilig maken definitief uitroeien wil.  Hoe dan ook, ik vind dit een pluspunt, dat mijn wijkagent zich uiteindelijk niet meer moet bemoeien met die zeldzame wilde plantjes die op en tussen mijn trottoir groeien en bloeien.  Laat ons wel wezen: dit op deze foto is niet mijn trottoir, maar dat van iemand anders die woont in de Braambergstraat.
A propos: het is momenteel ook de tijd dat spinnen zich in huis beginnen te manifesteren.  Deze week heb ik al drie verschillende exemplaren opgevangen en buitenshuis gezet.  Misschien dat het huisspinnen waren, maar ik zie ze toch liever buiten rondkruipen en ik stamp ze tenminste niet dood.  't Zijn al bij al erg nuttige dieren die het evenwicht in de natuur kunnen bewaren.