OMD 2007 (14)

Trillen uw handen ook altijd als u ergens binnen komt in een 'heiligdom' waar anders alleen 'ingewijden' mogen komen?  Gelukkig gaat dat trillen bij mij gauw over, anders zou u hier op Bruggeblog alleen maar onscherpe foto's gepresenteerd krijgen. 
Dit is dus een van die 'heiligdommen'.  Het is de sacristie en vanuit het bisdom glippen de bisschop en de priesters via hier de Sint-Salvatorskerk binnen.  De sacristie is vermoedelijk 13de eeuws.  Het interieur zoals we het er nu aantreffen dateert natuurlijk van later.  Wat opvalt zijn rondom rond de kasten met vooral schuiven in.

Het is niet dat dit nu een ontdekking van formaat is, dit kijkluik.  Men denkt dat het diende voor de koster om vanuit zijn woning boven de sacristie te zien hoe ver de mis gevorderd was.  Als u weet dat er vroeger tot drie missen op één ochtend waren, dan kon dit een handig hulpmiddel zijn voor de koster.  Maar het blijft voorlopig bij een vermoeden.

In en buiten aan de Sint-Salvatorskathedraal zijn er restauratiewerken.  Tijdens die restauratie doet men regelmatig ontdekkingen.  Deze week bijvoorbeeld meldde men dat er een waardevolle muurschildering teruggevonden werd.   Die muurschildering uit de eind-15de eeuw krijgt het publiek pas te zien als het helemaal gerestaureerd is.  Nog een der recentste ontdekkingen is een kijkluik dat vanuit de kosterwoning uitkeek op de kerk.  Al die tijd was dat luik verborgen achter een kast die men uit de woning verwijderd heeft.  Vanuit de kerk zelf is het ook nauwelijks te zien, want al sinds geruime tijd hangt dit grote schilderij er grotendeels voor.  Maar als u goed toekijkt, dan merkt u het wel: het is nog net te zien bovenaan het schilderij.  Eenmaal de restauratie binnenin de kerk verder gevorderd zal zijn, dan is het de bedoeling om dit schilderij op een andere plaats te hangen zodanig dat het kijkluik zichtbaar wordt.

Dit plekje in Brugge al iets beter getoond.  Herkent u het nu?

U weet dat de stad Brugge de laatste tijd werk gemaakt heeft van het aanleggen van petanquevelden.  Het zijn er nu waarschijnlijk al enkele tientallen, netjes verspreid over heel het grondgebied van Groot-Brugge.  Deze toeristen (hoe kon het ook anders: Fransen, afkomstig van ergens diep in het zuiden van hun land) welnu, die Fransen hadden hun eigen jeu de boules mee op reis.   En ze vonden deze plek hier naast hun autocar geschikt genoeg om er hun nationale sport op te beoefenen.  Daar sta je dan met die tientallen petanquevelden!

Dit is dus het terras waar het hem allemaal om draait.  Zoals u ziet moet het ofwel dringend afgebroken worden ofwel dringend gerenoveerd.  Maar naar het blijkt werd het illegaal gebouwd.  En de huidige eigenaar(s) wil(len) een gesloten, vast terras.  En de uitbater wil een open terras.  En de stad Brugge doet alsof hij er niets mee te maken heeft.  Hebben zij dat kasteel dan niet naar aanleiding van Brugge 2002, culturele hoofdstad van Europa, precies verkocht om de stadskas genoeg te kunnen spijzigen voor hun peperdure culturele projecten van toen?  Maar nu wil men er natuurlijk niks meer mee te maken hebben, hoor!  Dat een der visitekaartjes van ons Brugge (het Minnewater) er hoe langer hoe meer verloederd bij ligt: niks mee te maken!

Hier brandt de lamp nog altijd.  De vraag is alleen: voor hoe lang nog?  Want dit kasteel Minnewater dat we kennen als restaurant en tea-room is nu al twee maanden dicht.  Zogezegd voor noodzakelijke verbouwingswerken.  Die verbouwingswerken gaan niet over het kasteel zelf, maar over het overdekte terras.  Dus waarom sluit men hier eigenlijk?  Natuurlijk kwam waarschijnlijk de grootste inkomst uit dat terras en aangezien dat terras de laatste tijd schier bouwvallig was, drong er zich een dringende renovatie op.  En toen kwam de kat op de koord.    Zoals u in dit artikel van de krant Het Nieuwsblad lezen kunt heeft alles te maken met getouwtrek tussen een viertal partijen en niemand wil een duimbreed wijken.  En bijgevolg blijft dit pittoreske plekje in Brugge potdicht.

We gaan gezwind verder met een nieuw plekje in hartje Brugge waarbij u raden moogt waar het zich bevindt.  De quiz levert voor niemand een prijs op.  U bekomt er alleen de eer mee om de eerste te zijn die een soms moeilijk herkenbaar plekje correct kan aanwijzen.   Op die manier komt u te weten dat u (toch tenminste wat die specifieke plek betreft) Brugge beter kent dan alle anderen.
De foto is niet scherp, maar voor een fotovraag hoeft dat helemaal niet.  Misschien beefde mijn hand wel bij de aanblik van dit ding!

Dit binnenpleintje was onderwerp van de laatste quizvraag.  Het ligt er dagelijks smerig bij.  Het pleintje kan men bereiken door het overdag altijd stinkende gangetje tussen twee snackbars door tot op het einde te belopen.  En daar wringt nu het schoentje.  Die broodjeszaken en snackbars hanteren dikwijls verschillende tarieven waarbij het goedkoper is om iets mee te nemen dan om het ter plekke op te eten of drinken.  Wat doet een toerist dan met een gezond boerenverstand op een dag waarop het weer goed meevalt?  Die haalt zijn eten en drinken in de afhaalzaak af en verbruikt het gewoon even verderop op de banken op dit binnenpleintje.  Maar op dat pleintje staat geen vuilnisbak, met als resultaat dat het quasi altijd vol ligt met troep.  Het simpelweg plaatsen van een vuilnisbak 'zou' dit probleem eventueel kunnen oplossen.  Ik zeg wel: zou.

Die oplossing kwam er van Chris Weymeis.  Dit is (zoals hij antwoordt) het binnenpleintje van godshuis Spano(o)ghe in de Katelijnestraat.  Dat binnenpleintje, altijd voor iedereen toegankelijk, kijkt namelijk uit op de reitjes en op de zijgevel van het Oud St.-Jan.  Bootjes met daarin toeristen die op het water passeren zijn hier schering en inslag.

De laatste van vandaag van de Open Monumentendag.  Het archeologiemuseum stelt ons de vraag wat wij, moesten wij in deze tijd niet leven, maar wel in het jaar 2685, denken zouden wat deze voorwerpen betekend hebben.  De antwoorden kan men met krijt op een lei invullen (hallo, is dit de Krijtperiode misschien?!?).

Eerst en vooral nog even opmerken dat het Archeologisch Museum totaal mindervalide-onvriendelijk is.  Wie hier met een rolwagen doorheen wil banjeren moet erg veel lef hebben en kan - mits veel hotsen en botsen en op- en afrijden het parcours beneden afleggen.  Zelf al eens getest, dus ik sta hier zeker niet te liegen.  De bovenverdieping is voor mindervaliden zelfs absoluut niet te bereiken.  Dit museum zit gewoonweg te krap behuisd, en ook voor toeristen blijkt het meer iets weg te hebben van een doolhof op de Meifoor.
Dit is iets van de bovenverdieping, tenminste als men daarboven geraakt dus.  Daar wil men o.a. tonen wat Brugge eeuwen geleden allemaal al produceerde of verkocht.  Kledij was daar natuurlijk een onderdeel van.  De jeugd van tegenwoordig kan er een plunje van vroeger komen aantrekken.  Dit jongetje was alleszins al bezig.  Nu alleen alles nog wat meer op maat maken en de bijpassende attributen uitzoeken (een hoed bv.) en hij kan zo mee opstappen in een der processies die onze stad nog rijk is.

Het Archeologisch Museum in de Mariastraat is bijna dagelijks toegankelijk en zelfs gratis te bezoeken voor Bruggelingen, maar toch wou ik er gisteren de sfeer van OMD komen opsnuiven.  Gewoon even komen zien of de jeugd ingegaan was op de uitnodiging om deze vroeger een der minst bezochte musea van Brugge te komen ontdekken.  En jawel, die jeugd was er (weliswaar niet talrijk, maar toch:) aanwezig.  Sinds een tijdje heeft men hier van dit museum iets totaal anders, iets interactievers van gemaakt en pas onlangs werd de bovenverdieping ook op die manier aangepakt.  Diè bovenverdieping en die eventueel jeugdige aanwezigheid wilde ik gisteren wel eens aan den lijve ondervinden.  Hier bijvoorbeeld kon men zelf eens experimenteren met de hulpmiddelen van een archeoloog en even omzichtig proberen te werk te gaan om iets op te graven.  Een scherf van een pot misschien?

De komende periode zal ik u op regelmatige basis dingen tonen die ik dag op Open Monumentendag.  Vandaag wil ik u gewoon nog wat wijzen op enkele dingen die me frappeerden.  Zoals dit zicht op de Sint-Salvatorskathedraal, gezien vanaf de binnentuin van het bisdom.  De kathedraal wordt als het ware versmacht door de moderne kantoren van de bisschop en zijn discipelen (gebouwd in de periode 1997-1999). 

Dit is een ander toegangs- of uitgangspoort tot het Brugse Bisdom.  Die poort is al veel minder gekend en is gelegen in de Goezeputstraat.  Uitzonderlijk voor Open Monumentendag stond deze poort wagenwijd open.  Curieus als ik ben had ik graag ook gehad dat die twee in lichtblauwe kleuren geschilderde poorten verderop ook open gestaan hadden, dan had ik kunnen zien wat zich daarachter bevond.  De oude Mercedes van de vorige bisschop?  Of misschien wel nog iets veel interessanters, maar iets wat men liever niet aan Jan Publiek prijsgeven wil!  Wil ik maar zeggen: Open Monumentendag is een pracht van een initiatief maar het heeft natuurlijk ook zijn beperkingen: men toont altijd wat men tonen wil en niks meer maar ook niks minder.

Dit is de toegang tot het bisdom van Brugge zoals we die allemaal kennen.  Deze 'nieuwe' arduinen ingangspoort met omlijsting dateert van halfweg de 18de eeuw en bevat een reliëf met daarin het wapenschild van de toenmalige bisschop (Van Susteren).  In de 19de eeuw werd die foutief hersteld en in het begin van deze 21ste eeuw blijkt hij opnieuw aan een indringende (en misschien correcte) herstelling toe.

Die Open Monumentendag blijkt jaar na jaar meer publiek te trekken.  Volgens officiële cijfers kwamen er naar schatting meer dan een half miljoen mensen een kijkje nemen.  Dat cijfer moet natuurlijk altijd gerelativeerd worden.  Als iedereen deed zoals ik en op één dag acht plaatsen aandeed, dan mag dit cijfer gerust door acht gedeeld worden.  Maar niet iedereen is zoals ik.
Hoe dan ook, Brugge met zijn open monumenten deed het afgelopen weekend alleszins weer 'wreed goed'.  Sommige plekken waren alleen maar te bezoeken als u vooraf gereserveerd had.  Dat was maar goed ook want de meeste woningen (het thema was: wonen) konden per gidsenbeurt soms maar maximaal 20 personen slikken.  Het enige minpunt aan heel dit gebeuren vond ik het feit dat men vooraf met zijn ellebogen aanvoelen kon dat er op sommige plaatsen genoeg personen zouden afkomen waardoor die plaatsen best ook vooraf gereserveerd konden worden.  Dat gebeurde in het geval van de unieke openstelling van de kosterwoning van de Sint-Salvatorskathedraal bijvoorbeeld niet.  Bruggeblog himself stond hier in de straat Sint-Salvatorskerkhof even na tienen 's morgens en toen trof hij dit groepje al aan.  Domweg schoof ik niet aan en besloot eerst nog even in het Bisdom binnen te wippen om de groeten te doen aan de bisschop Mgr. Roger Vangheluwe (niet gezien) en aan diens huisknecht André Dancoine (bijna 100 jaar oud, maar ook niet gezien!).  Bij het terugkeren hier een kwartiertje later bleek ik al nummertje 50 of 60 in de rij te zijn en ik moest er anderhalf uur wachten waardoor ik één andere plek van OMD miste waarvoor ik wél had moeten reserveren.

Voor u nog een, twee, misschien wel drie extra aanwijzingen in de foto om u te leiden naar deze mysterieuze plek in hartje Brugge die het helemaal niet is, maar die u dankzij deze quiz helemaal in de ban heeft.  Waar treffen we dit aan?  De eerste die correct antwoord krijgt als beloning alle materiaal in handen gestopt om dit plekje op te schonen.

U heeft er een dag langer dan normaal moeten op wachten, maar hier is hij dan: die tweede foto van deze nieuwe quizvraag.  En als u het mij zou vragen: ja, ergens opdeze foto staat een dijk van een tip of hint of clue of aanwijzing (... of hoe het u ook noemen wilt) die u leiden kan naar deze plek in het hartje van Brugge.  Awel, superBruggekenners, waar is dit te zien, dagelijks toegankelijk voor u of ik of gelijk welke andere passant?  Let wel: voor deze fotoquiz gebruik ik altijd heel recente foto's.  De situatie op deze plek kan bijvoorbeeld een week geleden helemaal anders geweest zijn.  Waar het 'm om draait is om gisteren of vandaag of misschien ook morgen, maar overmorgen?  Ik zou er mijn handen nog niet voor in het vuur willen steken. Brugge verandert dagelijks, dus laat ons niet veel verder vooruit kijken, zeker niet bij een quizvraag als deze.