Laatste Zandfeesten van 2007

Voor wie het nooit gedaan heeft is het misschien onbegrijpelijk, maar wie het gevoel kent zal het beamen.  Er gaat namelijk niks boven een fikse jogging of looptraining op een zondagmorgen zoals vandaag.  Een rondje Brugse Vesten lopen is zalig in het gezelschap van een gelijkgestemde.  Samen oplopen en ondertussen gezellig bijpraten op een moment wanneer de mist nog over het water hangt en de toeristen nog niet verschenen zijn, da's in één woord: zalig!  Daarna thuiskomen, een douche nemen en drinken: zalig!  Zelfs (kraantjes-) water blijkt op zo'n momenten een puur godendrankje te zijn.  En van dan af kan deze zondag gewoonweg niet meer stuk.

Blijkbaar werd u met die eerste foto op het verkeerde been gezet.  Goed zo, dat vind ik altijd leuk.  Zo'n quiz mag niet gemakkelijk zijn en het mag soms ook eens iets verrassends tonen waar iedereen normaal gezien aan voorbijstapt.  Ik vermoed dat deze tweede foto eventueel al voor opheldering kan zorgen.  Waar in ons binnenste Brugge is dit te zien?

... erop te zitten als men moe is.

... en die derde was ikke.  Zelf zat ik tenminste niet zo potsierlijk op mijn hurken bij het nemen van dit fotootje.  Die andere twee wel.  A propos: het is hier omtrent dat dit tomatenplantje groeit, meer bepaald daar ergens ter hoogte van het bootje.

... gewoon poseren aan dit werkje langs de Dijver mag ook natuurlijk!

Ik kon echt niet vermoeden dat het simpelweg aanraken van het kitscherige werkje van het echtpaar Canestraro-De Puydt (of is het nu De Puydt-Castraro?) voor zo veel extase zorgen kon.

Zo zou deze zaak in Groeninge bijvoorbeeld kunnen noemen, maar neen, men grabbelt natuurlijk weer maar eens in die Engelse grabbelton.  Toegegeven, de woordspeling is er een van formaat ("The Bear Necessities"), maar hoeveel percent van wie hier passeert snapt dit?   Laat ons het daarom aub liefst in het Nederlands houden, dat is ook onbegrijpelijk voor de meeste toeristen, maar dan is het tenminste toch iets authentieks, iets van alhier, en daar smelten de toeristen nog het meest van al voor.
Dit gezegd zijnde: deze namiddag begaf ik me weer maar eens onder dat bonte allegaartje van toeristen.  Op een zaterdagnamiddag zoiets doen, wel, dat levert altijd leuke beelden op.  Ik stoor op mijn slentertocht niemand en niemand stoort zich aan mij.  Maar het is wel degelijk ik die hen altijd wel op iets grappigs kan betrappen, zonder dat ze het zelf beseffen.  In dit geval was de grappigste van dit Italiaanse gezelschap de gids zelf.  Bij gebrek aan andere interessante informatie over Brugge zette hij hier aan dit winkeltje met beren een discours op waarbij de anders altijd kwetterende Italiaanse monden om hem heen minutenlang stilvielen.  Weinig heb ik er van begrepen, maar toch vermoed ik dat hij het absoluut niet had over ons beroemde Brugse Beertje.  Waarover dan wel?

Na 221 volgt logischerwijs 222.  Waar in het hartje van ons geliefde Brugge bevindt zicht dit?

Flater heeft dan toch beet!  Na bij de vorige quizvraag de straatnaam verkeerd op te geven (Oostmeers - Westmeers, tja, wie mist daar nooit eens in?) is hij er deze keer wél in geslaagd de juiste straat aan te duiden, en dan nog na een eerste foto!  Dit is inderdaad de Loppemstraat, en dat is zo een van die straatjes in Brugge die zich verschuilen tussen andere gekende straten of pleinen in.  Deze Loppemstraat ligt meer bepaald tussen het Simon Stevinplein en de Oude Burg in.  Deze foto is genomen  vanaf het Simon Stevinplein (op de hoek met Pizza Hut).   Dit smalle straatje is weinig gekend.  Het herbergt nochtans een fijn Spaans restaurant, maar de quizvraag ging hem vooral om dat kopje boven die poort, net in de knik in de straat.  Kopje plus poort zijn onderdeel van het bekende huis De Zomere in de Oude Zomerstraat, en da's nog zo'n zijstraatje van de Oude Burg.  Vroeger was dit een apart huis, maar sinds 1771 werden de twee huizen samengevoegd.

Eindelijk!  Hier komt hij: de nieuwe quizvraag.  Nog maar eens een ander plekje in de binnenstad van Brugge waarbij U het voor het zeggen heeft.  U mag of moet ons namelijk allen verbluffen door uw kennis van Brugge en reageren onderaan dit artikel.  Tenminste als u weet of vermoedt waar dit te zien is.  Gokken mag natuurlijk ook, maar dat is ongeveer 1 kans op enkele honderden, want zoveel straten zijn er nu eenmaal in onze binnenstad.
Wel, waar is dit te zien?

Ik heb een primeur: de Ninja Turtles zijn compleet passé.  Lang leve de Ninja Cats!  En net zoals we ons schildpadden in het dagelijks leven nauwelijks voorstellen kunnen als wild om zich heen springende beesten die de ninja gevechtskunst meester zijn, zo ook is deze gedomesticeerde kat eerder een toonbeeld van futloosheid.  Maar onze menselijke fantasie kan wonderen doen.  Kijk maar eens naar het grandioze succes dat die zogezegde Teenage Ninja Mutant Turtles hadden.  Waarom zou het dan niet een tweede keer lukken, maar dan nu met de Old Age Ninja Mutant Cats?

Een moto staat symbool voor glamour, voor snelheid en voor lawaai.  Dit stukje rustige Brugge bewijst het tegendeel.  Oubolligheid, traagheid en rust zijn hier troef.
Even verduidelijken: we zijn hier in de Nieuwe Gentweg en dit is zoals u lezen kunt de ingang tot het godshuis St. Jozef.  Van oorsprong waren dit tien huisjes waar dankzij 'Joos' (Jozef) Reyphins weduwnaars mochten in wonen.  Natuurlijk staat er dan ook in de nis boven de poort een Sint Jozef, uitgebeeld als de voedstervader van Jezus.  Maar dat is op deze foto eigenlijk allemaal bijkomstig.  De moto, de kat erop en de passerende oudere vrouw trekt des te meer onze aandacht.

Natuurlijk weet ik dat Flater na die vierde foto wist waar dit huis zich bevindt.  Maar hij had ... geflaterd en de twee straten Oost- en Westmeers door elkaar gehaspeld.  Op die manier geraakte ik aan een vijfde foto (en dat is een record!) waarna Tony met de eer ging lopen.  Dit is dus niet Westmeers maar Oostmeers.  Het is meer bepaald deze straat waar die Letlander met zijn truck een der vorige nachten doodleuk doorheen denderde om later klemvast te geraken ter hoogte van het bisschoppelijk paleis.
Misschien dacht die trucker tijdens die nacht dat onze kleine Brugse straatjes er zo uitzagen?

Nog altijd diezelfde Dijver.  Mijn aandacht voor de plantjes verslapte weer even en ik keek naar de toeristen en naar dat bonte zootje kitsch dat elkaar voor de vensters van dit huis langs de Dijver verdringt.

Om maar te zeggen hoe beperkt mijn eigen kennis over planten is.  Dit werd gevonden langsheen de Dijver, maar ik zou echt niet weten wat dit is.  Het werd gedetermineerd, gefotografeerd en opgetekend, maar zelf heb ik er achteraf het raden naar wat voor een plantje dit is.

Hilariteit ontstond toen plots tussen alle andere begroeiing langs de boorden van de Dijver een tomatenplantje gevonden werd.  Mogelijks ontstond dit plantje door overschotten van tomaten (de zaadjes!) die via een afwasbak het riool in geraakten en zo de reitjes in waarna een of enkele zaadjes zich afzetten op de rand van de Dijver.

Bij ook maar enige twijfel ter plaatse werd er onmiddellijk een dikke papieren plantengids geraadpleegd.  Alles werd ook gefotografeerd en indien nodig werd er eventueel een blad van een plant meegenomen om het later verder te kunnen onderzoeken.

Toen kwamen we aan de Dijver.  De kraampjes met antiek en would-be antiek stonden er al opgesteld.  Ook was er een stelletje trouwers die zich graag in dit decor voor de camera van de fotograaf blootgaf.  De fonners, die hadden daar helemaal geen oog voor!  Zij zochten namelijk de bruggen en kaaimuren af op zoek naar wilde plantjes.

Dat men tijdens deze wandeling ons Brugge op een totaal andere manier dan we gewoon zijn bekeek, mag dankzij deze foto wel duidelijk zijn.  We herkennen het Bonifaciusbruggetje.  Als het moest stond men bovenop de bruggen om niet alleen onder maar ook boven de bruggen alles grondig te kunnen inspecteren op plantengroei.