de Mayflower (4)

Dit is een foto uit een krant van 12 december 1929.  Dit lichtschip had toen al ruim 30 jaar dienst gedaan en werd, mede door een storm die het schip van zijn ankerplaats op de Zuiderhaaks (een zandbank ten Westen van Den Helder) lossloeg, buiten dienst gesteld worden.  Lichtschepen werden dikwijls genoemd naar de zandbank waar zij voor anker lagen.  Dit lichtschip, gebouwd in 1883 op de Rijkswerf te Amsterdam, werd in Nederland lichtschip n° 3 genoemd, maar was dus beter gekend onder de benaming 'de Haaks'.  En zoals ik dus al schreef verwijst die naam Haaks naar het zuidelijke gedeelte van een lange (en voor schepen uiterst verraderlijke) zandbank enkele mijlen ten Westen van het Nederlandse plaatsje Den Helder.  Tot op de dag van vandaag bestaat er nog altijd verwarring over de authenticiteit van dit schip dat nu in Brugge aangemeerd ligt.  Een groot punt van verwarring is bijvoorbeeld het feit dat er in 1901 een tweede lichtschip gebouwd werd dat ook de naam Haaks meekreeg.  Dat schip werd gebruikt als reserveschip en kreeg de officiële benaming lichtschip n° 6 mee.  In 1941 (WO II) verdween het naar het Duitse Kiel om nooit meer terug te keren.  Maar als we de weinige oude foto's bekijken die van de twee schepen beschikbaar zijn, dan zouden we eerder denken dat wat nu in Brugge ligt lichtschip n° 6 is en dus pas in 1901 gebouwd werd.

Vooraleer ik u van alles toon en vertel over dit schip dat nu "de Mayflower" genoemd wordt, wil ik u eerst even uitleggen wat dat schip eigenlijk was en waarvoor zo'n soort schepen precies dienden.  De Mayflower was van oorsprong een lichtschip.  Het schip werd gebouwd in Amsterdam in 1883..  Nu hier in Brugge is dit schip omgebouwd tot een restaurant annex danszaal, en de verlichting die we zien is louter decoratief.  Vroeger was dat eventjes anders.  Een lichtschip was niks minder of niks meer dan een soort van drijvende vuurtoren.  Het diende als veiligheid op zee.  Zo'n lichtschip werd voor anker gelegd in de buurt van bijvoorbeeld zandbanken, ondiepten of rotsen.  Op die manier werden voorbijvarende schepen gewaarschuwd.  Een lichtschip had een speciale soort van verankering, een paraplu- of paddenstoelanker genoemd.  Het was een anker dat op zich tot drie ton woog en door zijn vorm ook nog eens heel wat bodemzand opschepte waardoor het schip zeker altijd op zijn vaste plek bleef liggen, storm of geen storm.  Een lichtschip was normaal gezien altijd voorzien van een brulboei die op het achterschip lag en een eigen geluid produceerde.  Lichtschepen waren ook meestal rood beschilderd.  Zo vielen ze beter op.

 Sorry, SPQB, maar op uw verzoek kan ik helaas niet ingaan.  Vanavond plaats ik wél een nieuwe fotovraag.  Dat u vanavond niet kijken kunt naar Bruggeblog, dat is helaas pech voor u, maar al die anderen die ook graag meequizzen, die zouden dankzij u op hun honger moeten blijven.  Neen dus.  Trouwens, beste SPQB, ik heb een sterk vermoeden dat de quiz na deze eerste foto nog altijd onopgelost zal blijven.
Dit is voor de nieuwkomers onder u: u kijkt naar een quizvraag waarbij net zoals in de TV-quiz 'De slimste mens ter wereld' helaas niks te winnen valt.  U kunt alleen meedoen voor de eer om (als u als eerste correct antwoordt) bijgeschreven te worden in de eregalerij van beste Bruggekenners.   En dat is toch echt niet niks!  Verder wil ik nog even twee punten verduidelijken. 
1. We zoeken altijd een plek in het centrum, in de binnenstad van Brugge
2. Iedereen mag per gepubliceerde foto slechts één antwoord indienen (aanvullingen op het eigen antwoord mogen natuurlijk altijd, zolang er maar niet een nieuwe plaats gesuggereerd wordt).
Zo, dit gezegd zijnde: herkent u deze plek in Brugge?

 In plaats van een bord met daarop de tekst "waterstagnatie!" treffen we op dit (trouwens afgezet) terrein twee van deze borden aan.  Als dit geen Brugse humor is, dan weet ik het niet meer!  Ik had het er onlangs nog over.  Welnu, dit is weer een staaltje van Brugse leut.  Fietsers moeten hier blijkbaar afstappen.  Afstappen inderdaad, tenminste als ze in de eerste plaats dit terrein binnendringen kunnen.  Eenmaal daarin geslaagd kunnen ze alleszins flink aanmodderen!  Misschien dat men met dit bord bedoelt dat fietsers hier uit piëteit afstappen moeten voor die nis waarin zich vroeger heel zeker een heiligenbeeldje bevond.  Let trouwens ook eens op die eeuwenoude muur die hoogstwaarschijnlijk niet afgebroken mocht worden vanwege beschermd.

 Waterstagnatie!  Op dit terrein tussen de Willemijnendreef en de Gentpoortstraat in zou een dergelijk bord zeker ook niet misstaan.  Dit is een foto van gisteren in de late namiddag.  Op dit terrein is sinds kort een groot deel van de oude Heilig Hartschool met de grond gelijk gemaakt.  In de plaats daarvan verschijnen er eind 2008 sociale woningen.

'Waterstagnatie' met daarboven een uitroepteken van formaat!  Langs weerszijden van de Bargeweg in de onmiddellijke nabijheid van de Katelijnestraat treffen we twee van die opzienbarende borden aan.  'Waterstagnatie'!  Het woordenboek Van Dale kent het woord niet, maar natuurlijk wel de woorden 'water' en 'stagnatie'.  Stagnatie betekent volgens dat woordenboek 'stilstand, stremming'.  Met water wordt volgens datzelfde gezaghebbende boek in de tweede betekenis 'regen' bedoeld.  Die waarschuwing voor waterstagnatie kunnen we dus in gewone taal omzetten als: pas op, hier bevindt zich een stilstand of stremming van overvloedig regenwater.  Het zou natuurlijk ook kunnen dat er in deze buurt veel oudere mannen wonen met prostaat, maar dat betwijfel ik en daarom vink ik deze betekenis van het woord af.  Op dit avondlijk uur zie ik er op deze plek trouwens ook geen rondlopen (oudere mannen mét).
Serieus nu: is het niet schandalig dat men 5 jaar nadat men én het vestibuleplein én de zijkanten van deze Bargeweg (Brugge 2OO2, you know!) heraangelegd heeft er nu al te kampen heeft met 'waterstagnatie'.
En wat bijvoorbeeld gezegd over het hele wandel- en fietstraject tussen de Gentpoort en de Dampoort in?  Dat dolomietenpad verdient tegenwoordig tijdens regenachtige perioden tientallen van dergelijke waarschuwingsborden.  Vraag het maar eens aan die honderden fietsers die daar dagelijks langsfietsen en hun parcours beëindigen met bespatte schoenen, broeken en benen.  Om dan nog te zwijgen over de beslijkte staat van hun fietsen! UITROEPTEKEN!

Naast het spreekwoord "elk is koning in zijn eigen woning" zien we op deze gevelsteen ook nog een boom met daarin een vogelnestje.  Door de erosie is het bijna niet meer te herkennen, maar dat ding rechtsboven zou een vogel moeten voorstellen.

Zoals de meesten al konden vermoeden is het deze keer opnieuw Chris Weymeis die voor de juiste oplossing zorgde.  Die tekst 'Elk is koning...' kunnen we, zoals hij schrijft, aflezen van een gevelsteen aan het huis Raamstraat 65.  Dat huis ligt rechttegenover de Sledestraat.  Verder staan er op die gevel ook nog de woorden "anno 1912".  Dat slaat natuurlijk op het jaar waarin het huis gebouwd of verbouwd werd of waarin het een nieuwe gevel kreeg.

Dit is er nog eentje van gisteren.  Stadsdiensten te water haalden de plantenbakken met geraniums op die een hele zomer lang trots langsheen de kaaimuren van de Brugse reitjes hingen maar die er nu op zijn mooist gezegd verslenst uitzien.  Maar mijn grootste verbijstering gaat niet uit naar die verwelkte geraniums, want het is normaal dat die planten niet eeuwig bloeien.  Neen, mijn grote verbazing gaat uit naar die lichtgroene bak op dat bootje die we hier zowaar nog gebruikt zien waarvoor die oorspronkelijk diende!  Dit is zowaar nog een van die vermaarde milieuboxen van onze vroegere minister Kelchtermans.  Dat ding was er voor het vervoeren van klein gevaarlijk afval.  Terwijl ik zo'n ding in de loop der tijden door ons Belgen gebruikt zag worden als gereedschapskist, als verzamelbak voor vuile afwas, als plantenbak, enz ..., enz ... wordt dit onding (want dat is het toch echt!) blijkbaar door sommige Brugse stadsdiensten nog altijd gebruikt waarvoor het diende.  Ik vermoed dat dit in het jaar 2007 als een unicum bestempeld mag worden en als dusdanig deze maand ook een speciale vermelding verdient in alle eindejaarsshows op de diverse televisiestations.

Toen ik begon aan die fotovragen had ik nooit gedacht dat ik honderden plekken in Brugge fotograferen kon om daarrond een quizvraag te maken.  Toch is het zo en het blijkt dat ik nog lang niet aan het einde van mijn Latijn ben.  Ik dacht nochtans dat ik ergens omstreeks quizvraag 1OO uitgeput zou raken.  Maar niks is minder waar.  Ik moet wel toegeven dat ik regelmatig tips krijg van lezers en zeker ook van mijn vaste medewerkers Martine en Marc.  Dit is er bijvoorbeeld weer eentje van Marc, de man achter Weathercam.  Laat u dus deze keer helemaal niet misleiden door zijn schijnbaar goedbedoelde gokken tussenin op deze of alle volgende quizvragen. Want het zijn niet minder of niet meer dan olijke afleidingsmaneuvers.  Oei, hiermee heb ik vandaag naast het geheim van Sinterklaas gelijk een tweede geheim ontsluierd!?! 
Kortom, het komt eigenlijk hier op neer: slechts U en U alleen kan weten waar in het centrum van Brugge dit te zien is.
Komaan, vertel ons ASAP waar in Brugge dit te zien is.

Hopelijk slapen de kindertjes al want bij dezen wordt onthuld wie die enige echte Sinterklaas was die vandaag de klassen en gangen van de afdeling van het Palet in de Groenestraat onveilig maakte.  Het was niemand minder dan Jeroen Fossaert, zoon van Luc (de hoofdredacteur van het onvolprezen Exit).  Als ik dan nog vertel dat de twee Pieten zowel Jeroens vrouw Wendy als zijn zus Liesbet Fossaert waren, oei, dan heb ik hier op Bruggeblog een héél groot geheim verklapt. 
Hopelijk slapen vanaf nu de kindertjes ...

Tussen alle belangrijke berichten i.v.m. de Sint in is hier de oplossing van de laatste quizvraag.  SPQB was de eerste om te weten waar de plek is die we zochten.  Toegegeven, men heeft vanaf de Pottenmakersstraat arendsogen nodig om die gekruisigde Christus te zien op die pan aan de overkant die zich dus bevindt in het tuintje aan de achterkant van een huis in de Pieter Pourbusstraat.

Hier volgt dan het exclusieve interview met de enige echte Sinterklaas.  Nog net voordat hij terug naar Spanje, Turkije of de Hemel trekt konden de kinderen van de klassen van het 5de en 6de leerjaar van het Palet hem grondig aan de tand, ... euh baard voelen.  Werkelijk geen enkel onderwerp ging de Sint uit de weg.  De veranderingen in het klimaat, de speciale omstandigheden op die rare Brugse daken, zijn mening over de Kerstman, ja tot zelfs de Sint zijn liefdesleven komt in dit eenmalig en onverkort interview aan bod.

... En wie in 's hemelsnaam is die Zwarte Piet?  Waarom is hij of zij eigenlijk zwart?  Hoe komt het dat hij cola drinkt en geen fanta, sprite of fristi?  Waarom heeft hij roze lippen en een roze pluim op zijn hoed?
Alles daarover en nog veel meer krijgt u vanavond te zien en te lezen op Bruggeblog.

Wie is nu eigenlijk die vreemde man die zich begin december Sinterklaas noemt?  Wat bezielt hem?  Waar precies komt hij vandaan?  Wat doet hij de rest van het jaar?  Een antwoord op al deze en nog veel meer vragen in verband met de Sint krijgt u vanavond exclusief op Bruggeblog.

Vanaf morgen heb ik het vooral over het eerste schip dat men aangemeerd kan zien eenmaal men de hoge Katelijnebrug onderdoor is en op het zogenaamde Kanaaleiland aanbeland is (daar waar al die toeristenbussen staan).  Dat schip noemt tegenwoordig de Mayflower maar het heeft meer dan u denken kunt een bewogen geschiedenis achter de rug.

Gaan we stilaan op naar een recordquizvraag?  Totnogtoe was het plaatsen van 4 foto's altijd het maximum om de plek in Brugge die we zoeken te herkennen.  Meestal volstond zelfs slechts één foto.  Zal ik deze keer uitzonderlijk 5 foto's nodig hebben vooraleer iemand het juiste antwoord geeft?  U, en u alleen kan daar een stokje voor steken door vanaf nu tot morgenavond correct te antwoorden op deze vraag: waar in het centrum van Brugge is dit te zien?

Men houdt het haast niet meer voor mogelijk, maar in Brugge treft men bij hoge uitzondering nog eens zo'n oud toilet aan.  Planken met daarin een gat waarop men zitten moest en daar bovenop een houten deksel om de geur tegen te houden en de vliegen min of meer buiten te houden.  Wanneer de beerput daaronder bijna vol was moest de beerwagen langskomen om alles te ledigen en gegarandeerd stonk dan de halve straat een halve dag als de pest.  Nu komt men zoiets nog heel zelden tegen.  Dit exemplaar bijvoorbeeld bestaat nog maar is niet meer in gebruik.  Want ook hier in het huis is men ondertussen overgeschakeld op waterclosets, aangesloten op de rioleringen.

Rechts naast het koetshuis bevindt er zich een WC dat vroeger door het personeel gebruikt werd.  Nieuwsgierig als we zijn willen we ook daar wel eens naar binnen loeren ...