de Mayflower

Gaan we stilaan op naar een recordquizvraag?  Totnogtoe was het plaatsen van 4 foto's altijd het maximum om de plek in Brugge die we zoeken te herkennen.  Meestal volstond zelfs slechts één foto.  Zal ik deze keer uitzonderlijk 5 foto's nodig hebben vooraleer iemand het juiste antwoord geeft?  U, en u alleen kan daar een stokje voor steken door vanaf nu tot morgenavond correct te antwoorden op deze vraag: waar in het centrum van Brugge is dit te zien?

Men houdt het haast niet meer voor mogelijk, maar in Brugge treft men bij hoge uitzondering nog eens zo'n oud toilet aan.  Planken met daarin een gat waarop men zitten moest en daar bovenop een houten deksel om de geur tegen te houden en de vliegen min of meer buiten te houden.  Wanneer de beerput daaronder bijna vol was moest de beerwagen langskomen om alles te ledigen en gegarandeerd stonk dan de halve straat een halve dag als de pest.  Nu komt men zoiets nog heel zelden tegen.  Dit exemplaar bijvoorbeeld bestaat nog maar is niet meer in gebruik.  Want ook hier in het huis is men ondertussen overgeschakeld op waterclosets, aangesloten op de rioleringen.

Rechts naast het koetshuis bevindt er zich een WC dat vroeger door het personeel gebruikt werd.  Nieuwsgierig als we zijn willen we ook daar wel eens naar binnen loeren ...

We kijken uit op het vroegere koetshuis.  Al mag de rest van het huis dan al grotendeels gerestaureerd zijn, dit koetshuis (letterlijk het huis waarin de koetsen en paarden hun onderkomen vonden) is daar voorlopig nog aan ontsnapt.

We bevinden ons in de tuin.  Links zien we de ronde bakstenen muur van het oude trappenhuis met daarin een gevelsteen met daarop het jaartal 1572.  Terloops wil ik even melden dat dit huis in de Sint-Jansstraat bij Ministerieel Besluit van 26 april 2OO2 beschermd werd als monument.

Waar in het hartje van Brugge kan iedereen dit zien?

Alle openbare vuilnisbakken in onze stad en ook alle openbare zitbanken zijn sinds jaar en dag knalgroen geschilderd.  Alleen deze banken in de onmiddelijke omgeving van ons aller Guido Gezelle, die zien er plots zo wit als een laken uit.  Heeft er iemand een idee waarom?

Dezer dagen vliegen ons de kerstbomen, kerstverlichtingen en kerstmannen al om de oren.  Rijkelijk vroeg dus.  Het plaatselijke Davidsfonds (maar ook ik) kan daar behoorlijk kwaad om zijn, want de goede Sint zijn feestdag is pas voor overmorgen voorzien en nu al geraakt de stakkerd in de verdrukking door een geïmporteerde dikzak met een constant rode neus (van de kou?  vergeet het!) die niks van heiligheid over zich heeft, iemand die uitsluitend plezier en vertier verkondigt.   Precies alsof al die goeie waarden van vroeger waar Sinterklaas voor stond en staat overboord gekieperd mogen worden!  Ingetogenheid, deugdelijkheid, ... weg ermee!  Braaf zijn, luisteren naar vader en moeder, ... in de prullenbak met al die stomme regels!  Zo komt het bij mij toch over.
Gelukkig zijn er toch nog een handjevol handelaars die Sinterklaas en de waarden waar de man voor staat willen blijven eren en tot en met 6 december niet zwichten willen voor de overmacht van het perverse eindejaarsplezier.  Dit is een van die uitzonderingen.  Een bakkerij in de Predikherenstraat.

Stilaan dompelen we ons verder onder in de geheimen die dit huis vol oude herinneringen heeft.  Terwijl de rest van het gezelschap nog die inscriptie op de vloer ('mens sana omnia vincit') aan het ontcijferen was, was ik al de mooie marmeren trap met vestibule en daar bovenaan op de eerste verdieping de rondgang aan het fotograferen.

De échte Brugse humor is jammer genoeg stilaan aan het afsterven.  Achiel Van Acker is al sinds een eeuwigheid overleden, Willy Lustenhouwer, tja, die is er ook al een tijdje niet meer en sinds kort verdween dan ook nog Guido De Praetere en met hem min of meer het typetje Baziel.  Wie blijft er dan nog over om onze Brugse humor uit te dragen?  Misschien wel deze bewoner van dit huis langs de Driekroezenstraat?
Hoe dan ook, tijdens de komende week of weken zal ik een schuchtere poging wagen om u her en der de overblijfselen van die nuchtere Brugse humor te tonen.

De reacties op die eerste foto waren op zijn zachtst gezegd pover.  Niemand antwoordde, zelfs niemand waagde zich aan een gokje.  Hopelijk brengt deze tweede foto wat meer inzicht bij de fel geteisterde breinen van de Bruggeblogquizzers. 
Voor de nieuwkomers hier: met deze quiz valt niks te winnen, alleen de eer om als eerste een klein hoekje of kantje van Brugge herkend te hebben, en als dusdanig gelauwerd te worden als 'beste Bruggekenner van de dag'.
Wel, ... herkent u deze plek in het centrum van Brugge?

Dit is nog maar eens een plaats, diep verscholen in het hart van Brugge.  Zichtbaar eigenlijk voor iedereen die het zien wil, maar men moet het zien.  Herkent u de plek?

 Normaal gezien toon ik de lezers van Bruggeblog nooit en ik toon zeker geen deelnemers aan de quizvraag, maar voor Willy, woonachtig in het volgens haar eigen zeggen saai ogende Nederlandse Tilburg met al die flatgebouwen en glazen kooitjes, maak ik voor een keer een uitzondering.  Haar fascinatie voor Brugge en voor ons België grenst sinds 1994 aan het ongelofelijke.  Per trein kwam ze afgelopen vrijdag afgezakt naar onze stad, louter in het gezelschap van haar hond.  Hoe heet dat mormel wilde ik bijna schrijven omdat ik niet meteen op de naam komen kon, maar foei, da's niet netjes van me, want Sharey (zo heet het hondje) was een allerliefst hondje dat deze namiddag in de gelagzaal van de Brouwerij Henri Maes langs het Walplein de harten van menig bezoeker (en ook die van mij) vertederde.  Sharey is bovendien geen gewone hond.  Sharey is een Belgische griffon.  Het grootste dilemma voor mij deze namiddag was eigenlijk het feit dat Sharey niet voor de foto poseren wou.  Zo moet u het helaas stellen met een zijaanzicht. 

Vooraleer u te confronteren met een nieuwe quizvraag wil ik eerst iemand tonen die het afgelopen half jaar al zes keer als eerste die soms aartsmoeilijke quizvraag op Bruggeblog oplossen kon.  Dit is Willy, en Willy woont in Tilburg, Nederland.  In 1994 nam zij voor het eerst deel aan een busreis naar België.  Die busreis leidde haar naar Brugge, maar bijvoorbeeld ook naar Veurne en de Belgische kuststreek.  Meteen geraakte Willy gecharmeerd door wat zij tijdens die korte tussenstop in Brugge zag.  Het resulteerde sindsdien in het opsparen van al haar vakantie om tijdens die vakantiedagen zo veel mogelijk in onze Westvlaamse provinciehoofdplaats aanwezig te zijn.  Op eigen houtje vertrekt zij sindsdien telkens naar Brugge om er bijvoorbeeld de Reiefeesten te zien, de Heilig Bloedprocessie, enz., enz...  Ook had zij meteen besloten om verder te gaan kijken dan binnen die 'gouden driehoek' waarbinnen de meeste toeristen verankerd zitten.  Dat alles, samen met haar bijzondere opmerkzaamheid, maakt dat zij tegenwoordig heel veel van Brugge kent en herkent en bijgevolg regelmatig meedingen kan voor de hoofdtrofee voor de quizvraag hier op Bruggeblog.  Des te opmerkelijker is het feit dat zij per jaar maximaal 10 tot 15 dagen in onze stad verblijft.
Dit verlengd weekend was het voor Willy weer feest.  Eenmaal over de Belgische grens voelde zij zich precies weer 'thuis' en eenmaal in Brugge voelde ze zich helemaal 'in haar schik', zoals men in Nederland pleegt te zeggen.  Alleen de weergoden zaten haar niet mee, maar ach, dat kon de pret echt niet bederven.

Eigenlijk werd er de afgelopen dag(-en) een spelletje gespeeld.  Stef Flater wist zeker al na foto 2 waar deze plek in Brugge was, wilde het lekker niet vertellen maar ging in de plaats daarvan zomaar kwistig met tips in het rond gooien.  Marc van Weathercam (de leverancier trouwens voor de foto's van deze quizvraag) deed daar dan nog een schepje bovenop totdat Flater het niet meer houden kon en uiteindelijk toch zelf als eerste de correcte oplossing gaf.  Het kunstwerk is inderdaad te zien vanaf de Leeuwenbrug en bevindt zich in de eerst aanpalende tuin links beneden, in de richting van Oude Zak en Ezelstraat.
Vraag is nu: wie heeft er deze keer eigenlijk gewonnen (Flater!) en wie heeft met wiens voeten gespeeld?
Allez, alle gekheid op het spreekwoordelijke stokje, daarmee weten we nog altijd niet wie het werk gemaakt heeft en wat de naam ervan is.  Ikzelf vind dat de trekken van de koning van het beeldenpaar vrij veel gelijkenissen vertonen met die van het Franse enfant terrible Serge Gainsbourg zaliger, maar wie ben ik eigenlijk om dit te beweren!
Op naar de volgende quizvraag...

Eigenlijk weet iemand de oplossing voor deze fotovraag al, maar hij of zij wil om een of andere reden niet antwoorden.  Die persoon strooit in een overmoedige bui wel kwistig met bijkomende tips in het rond, maar zolang niemand hier op Bruggeblog de correcte oplossing geeft, blijft deze quizvraag overeind staan en mag ik naarstig verder doen.  Het geeft mij tenminste één dag meer de tijd vooraleer ik een volgende quizvraag moet lanceren. 
Waar in Brugge is dit te zien?

"Mens sana omnia vincit".  Alhoewel ik geen Latijn gestudeerd heb kan ik deze tekst makkelijk vertalen.  Mens is mens, natuurlijk.  Sana, daar herkennen we het Franse 'sain', gezond in.  Het oude gezegde van Julius Caesar indachtig 'veni, vidi, vincit' is dat laatste woord een vervoeging van het werkwoord overwinnen.  En dat omnia doet bij mij ook een belletje rinkelen. 
De conclusie: hier staat een tekst dat in gewoon Nederlands "Een gezond mens overwint alles" betekent.  Geen mens die dat zal tegenspreken.  Deze spreuk valt af te lezen in een van die prachtige gangen die het huis oud Ingelandt rijk is.
Aanvulling: dankzij een tip van Marc Willems heb ik toch maar eens een vertaalwoordenboek Latijn-Nederlands opgeslagen.  En wat las is daarin?  'Mens' is Latijn voor geest, verstand, denken, wilskracht, geestvermogens, gedachte, herinnering, mening, inzicht, bezinning, bewustzijn, geweten, bedoeling, plan, denkwijze, karakter, stemming, gezindheid, moed, hartstocht, ...  Het betekent dus alles behalve mens.  Correctie dus voor deze spreuk:
'Mens sana omnia vincit' betekent in het Nederlands: 'Een gezonde geest overwint alles'.

  Iets voor de Tweede Wereldoorlog werd dit huis gebruikt, en later (in 1967) daadwerkelijk ook door het Ministerie voor Volksgezondheid aangekocht van de toenmalige eigenaar, onderzoeksrechter Octave Verbeke.  Op deze plek, Sint-Jansstraat 15, gebeurden onder impuls van dat Ministerie voor Volksgezondheid bijvoorbeeld de inentingen ter preventie van tropische ziekten.  Pas in 1998 kwam het gebouw opnieuw in privé-handen, en niemand zal daar rouwig om zijn want gedurende de 5O voorgaande jaren dat het Ministerie hier gehuisvest was, werd er nooit iets onderhouden, laat staan gerestaureerd.  Pas met de nieuwe eigenaars gebeurde dat wel.  Men trof tijdens recente restauraties bijvoorbeeld een soort van geheime ruimte aan en langs de wanden daarvan trof men krantenpagina's aan uit de vroege jaren '40.  De verleiding bestaat om te bedenken dat hier in dit huis tijdens WO II mensen ondergedoken zaten, dat dit misschien wel een soort van Brugs Anne Frankhuis is.  Concrete en correcte bewijzen hiervoor bestaan er helaas niet.

Vandaag breng ik deel twee van de quizvraag, heel speciaal voor SPQB, omdat ik weet dat hij niet kan slapen en het vanavond niet zal kunnen laten om nog eens te surfen naar Bruggeblog om te zien of er al een bijkomende tip geplaatst werd.  En, jawel hoor: die tip komt er zoals gewoonlijk met een nieuwe foto die de plek in Brugge die we zoeken iets duidelijker moet tonen.   Ik ben benieuwd of ik hem nu op het juiste spoor gezet heb.  Gelijk wie anders mag ook antwoorden, natuurlijk, en wie het eerst het juiste antwoord geeft, die is voor onbepaalde tijd de "slimste Bruggekenner ter wereld".
Waar precies in Brugge centrum is dit te zien?