wildparkeren

Vooraleer Marc met zijn  cryptische tips aandraven komt heb ik er hier ook eentje: dit huis in de Brugse binnenstad is een potentiële klant voor mestoverschot.  Herkent u het huis?

Een deel van u heeft waarschijnlijk gemerkt dat er de afgelopen dagen een gratis katern van het Brugsch Handelsblad in alle brievenbussen van Groot-Brugge gedeponeerd werd.  Daarin stond o.a. een paginagroot interview met uw bescheiden dienaar, den Brugschen Stroatendwil.
Dat interview heb ik toegestaan omdat ik daarin enkele mistoestanden in Brugge wilde blootleggen die ik normaal gezien niet kwijt wil op mijn blog.  Ik had nochtans beter moeten weten.  Het Brugsch Handelsblad staat niet echt bekend als een krant die tegen de schenen wil schoppen.  Neen dus, een 'Lastige Bruggeling' zal het Brugsch Handelsblad nooit worden en daarom werden de scherpe kantjes uit mijn interview geweerd.
Allez, dan moet ik het uiteindelijk toch hier op mijn blogje doen hé!
Deel 1: de oogluikend toegelaten wildparkeerders.
Toen ik in de binnenstad van Brugge kwam wonen, zowat twintig jaar geleden, had ik nog geen garage voor mijn wagen en het gebeurde regelmatig dat ik dat vehikel niet op de normaal daarvoor voorziene plaatsen in de omtrek kwijt kon.  Dat resulteerde in een gemiddelde van één à drie verkeersboetes per maand.  Uiteindelijk besloot ik een garage te huren.  Die huur bedraagt momenteel al 65 euro per maand.  Maar wat zie ik tegenwoordig overal in onze binnenstad.  Kriskras staan er camionettes van bedrijven op plaatsen waar ze niet mogen staan.  Op trottoirs, op hoeken van straten, enz ...  En die camionettes staan daar bijna altijd een hele dag.  Straffeloos!!!!  In plaats van dat men doet zoals het verkeersreglement het bepaalt: enkel stationeren om te laden en te lossen en dan een plek zoeken waar men reglementair wel staan mag.  Desnoods op de ring rond Brugge want die is nooit ver weg.  Het toppunt van al is dat dergelijke camionettes regelmatig de in- en uitrit naar mijn parkeergarage belemmeren en dat ik bij die werklui die die dingen besturen dan smeken moet of zij alsjeblieft hun vehikel verplaatsen willen.  In wat voor een stad leven wij eigenlijk dat een dergelijke situatie dagelijks oogluikend toegestaan wordt?
Ik heb al eens overwogen om, in navolging van Meyns uit de Mariastraat die al jarenlang op internet een complete database van alle criminaliteit uit de streek vastlegt, zelf een fotodatabase aan te leggen van alle parkeerovertredingen die ik in onze binnenstad zie, maar ik durf er niet aan te beginnen omdat ik van dan af nog veel meer de Brugse straten dweilen moet en nooit meer thuis zou zijn.
De overtreder op de foto is louter willekeurig hoor!  Het is 'maar' een van de paar honderden die dagelijks nooit beboet worden.  De situatie is van deze namiddag.  Als wandelaar moest ik noodgedwongen het voetpad af en de straat op.  De straat was de Visspaanstraat.

Telkens wanneer er een fotovraag opgelost wordt sta ik onmiddellijk klaar (of toch bijna altijd onmiddellijk) met een nieuwe plek in Brugge waar de meesten onder u ongetwijfeld al eens zijn langsgelopen, maar waarschijnlijk nog nooit dit detail gezien hebben?  Ik zou zo zeggen: dan wordt  het de hoogste tijd dat u dit detail ontdekt en er op let de volgende keer als u hier passeert.  Maar daarmee weten we nog altijd niet waar dit te zien is.  Weet iemand onder u het nu al?  Zoals altijd zoeken we een plaats in de binnenstad. 

Even tussendoor:
deze hartelijke ontmoeting vond deze namiddag plaats net naast die "zilveren boom" in het Zilverpand.
Let ook op de natte rode lopers buiten in het hele Zilverpandcomplex.

Even vond ik dat Marc (de leverancier voor deze 248ste quizvraag trouwens) lichtjes over de schreef ging omdat hij te veel tips in een en hetzelfde cryptische bericht plaatste, maar toch duurde het nog twee foto's langer vooraleer iemand (Marnix dus) de exacte plaats in Brugge kon localiseren.
Een pand van zilver, jaah, dat is natuurlijk het Zilverpand.
Een boom van zilver, dat is deze zilverkleurige nepboom die al enkele jaren rond deze tijd opduikt op dat eerste pleintje dat men bereiken kan via die 'Philips'-verlichte gang vanuit de Noordzandstraat.

Eerst zochten de meesten van u in al de parkeergarages van Brugge, maar uiteindelijk kwam Marnix Knockaert toch tot de goede oplossing.  Die lamparmatuur met Philipssticker erop bevindt zich zoals hij gisteren schreef in die overdekte toegang tot het Zilverpandcomplex, recht tegenover een Belgacomwinkel en daarnaast de welbekende zaak Tuyttens.

Bruggeblog houdt van petites histoires.  Dit is er zo eentje.  Gisteren deed Barbie in de Balstraat haar inkopen in het Apostolientje.  Gedurende al die tijd dat zij daarbinnen haar inkopen deed stond haar kleurige fiets netjes geparkeerd en met een fietsslot gesloten voor de gevel.

foto: Martine Verhaeghe

Hevige wind en felle regenbuien zorgden in Brugge voor ravage.   Vandaag trof ik bijvoorbeeld langs de Bargeweg enkele dode vogels aan.  Het waren misschien geen echte vogels, maar de geknakte regenschermen en omgevallen verkeersborden die ik er vandaag tegenkwam, die zagen er volgens mij precies zo uit.

Dat het vandaag in Brugge nog maar eens veel geregend heeft, dat hoef ik waarschijnlijk niemand te vertellen.  Maar voor wie de hele dag binnenbleef of voor wie vanover het wereldwijde web naar dit blogje surft en niet echt in Brugge woont wil ik graag dit sprekende bewijs tonen.  Deze foto toont dat het waterpeil op de Brugse ringvaart de laatste dagen flink gestegen is.  Aan de Katelijnebrug is het beschermende staketsel bijna niet meer te zien.

Hier is onmiddellijk het volgende deel van de quizvraag.  Op die manier ben ik er vandaag meteen weer vanaf en zo kan ik gelijk weer verder bloggen over Brugge, de Mayflower en over het rotweer dat we de laatste tijd meemaakten.
We zijn al toe aan foto vier van quizvraag 248.  Het wordt stilaan tijd dat u de exacte plek in hartje Brugge herkent.  U wilt toch echt niet dat ik het zelf vertellen moet?  De laatste keer dat zoiets gebeurde is zowat een jaar geleden.  Hallo Brugse stroatendwillers!   Waar precies brandt dit licht?

Eigenlijk ben ik onbeleefd geweest.  Ik had u meteen moeten voorstellen aan de sinds 17 jaar uitbaatster van dit schip.  Mijn excuses daarvoor.  Dit is Anja Van Houtte en, jawel, zij is de dochter van eigenaar Wilfried Van Houtte.  Op twintigjarige leeftijd wilde zij het liefst van al eerst nog wat van het leven genieten.  Wat rondtrekken in Europa, even uitzoeken wat ze echt wou, tot ze plots toch in de voetsporen van vader trad en ten slotte dit schip als restaurant, tea-room en bar uitbaatte.  Oei, ... foei Bruggeblog!   Heb ik daarmee haar leeftijd verklapt?

 Om het heel toepasselijk te verwoorden: iemand heeft het licht gezien, maar zijn of haar stralenbundel van ideeën wijst ons jammer genoeg nog niet helemaal naar de precieze plek in hartje Brugge die we zoeken.  Na het publiceren van deze foto kan daar misschien wel verandering in komen.  Waar in Brugge is dit te zien?

 Mocht iemand onder u zich geroepen voelen om een der raadsels rond dit schip dat gelegen ligt aan het Brugse kanaaleiland, net onder de hoge Katelijnebrug, definitief te ontsluieren, dan zou die persoon misschien beginnen kunnen om aan de hand van de code of het serienummer (die of dat hier toch nog altijd duidelijk leesbaar in dit roer gegraveerd werd) te weten te komen over welk schip het hier nu heel precies gaat.  De code luidt volgens mij:  BR 36  -  251 B.

 Dit is de kop van het roer van wat nu de Mayflower noemt.  Het is het enige besturingssysteem dat het schip ooit had.  Opnieuw volgens schrijver van deze pagina zouden door Wilfried Van Houtte, nog altijd de huidige eigenaar, tijdens een zandstraalschoonmaakbeurt alle inscripties op het roer verdwenen zijn.
Niks is minder waar ...

 Het roer omgooien.  Dat is zo'n typisch Nederlandse uitdrukking waarbij we gaandeweg vergeten zijn wat daarmee oorspronkelijk bedoeld werd.  Het betekende dat men door het roer om te gooien in feite terugvoer waar vandaan men gekomen was.  Voor dit schip was zelfs dat omgooien van het roer nooit echt mogelijk.  Het lag voor anker in de onmiddellijke nabijheid van de zandbank Zuiderhaaks en al waar dit roer eigenlijk voor diende was om door de bemanning het schip enigszins bij te sturen wanneer het van plaats versleept werd, bijvoorbeeld terug op weg naar naar Amsterdam om het er op te kalefateren.  Dit schip heeft namelijk nooit enige vorm van machinerie in zich gehad.  Het enige wat de HAAKS aan boord had was een kompas, waarschijnlijk ook een metereologisch meetstation, en daarnaast dit koperen roer.

Eigenlijk haat ik de huidige benaming van dit schip want het verwijst naar een heel andere geschiedenis uit de scheepvaart dan waar dit lichtschip ooit voor stond.  Maar ik begrijp natuurlijk de houding van de eigenaars en uitbaters.  Mayflower bekt in Brugge toeristisch gezien veel beter dan 'Haaks' of 'Hollands Glorie'.  Bemerk niet alleen de eendjes, maar in de achtergrond ook het drijvende hotel 'De Barge', dat qua leeftijd zo'n driekwart eeuw jonger is dan deze 'Mayflower'.

Hier zien we duidelijk dat de restauratiewerken buiten aan het schip de Mayflower nog niet helemaal voltooid zijn.  In antwoord op een mailtje van iemand wil ik duidelijk stellen dat zeker nog niet alles geweten is over de historie van dit schip, zeker ook niet over het schip 'De Leeuw' dat toevallig ook in de jaren 1970 op de scheepswerf J. Bakker en Zn. te Brugge belandde.  Elke bron die ik consulteerde bevatte naast waarheden ook onwaarheden en vooral tegenstrijdigheden.  Zo kunnen we bijvoorbeeld op internet op deze pagina meer te weten komen over die verwarring tussen het schip 'De Leeuw' en de oude 'Haaks', nu Mayflower.  De schrijver van dit artikel, maar ook andere bronnen, hebben het dan o.a. ook over een  soort van jeugdvereniging 'Hollands Glorie' die het schip wat nu de Mayflower is tussen zowat 1940 en 1970 gebruikte als slaapplaats terwijl het bijna zeker is dat 'Hollands Glorie' een opleidingsschip voor de zeevaart was, gelegen in Dordrecht.

Dit jaar werd de buitenkant van het schip de Mayflower al voor drie vierden gerestaureerd.  Tijdens die restauratie verscheen naast de naam Mayflower (die het trouwens pas in 1990 meekreeg) ook het jaartal 1883.  Zoals ik in een vorige blogbericht al schreef is het niet helemaal zeker of dit schip het eerste schip Haaks is, gebouwd in 1883.  Het kan ook de tweede Haaks zijn, gebouwd in 1901. 
Tot twee keer toe werd het schip van de sloophamer gered.  Een eerste keer gebeurde dat toen het in augustus 1939 voor een kleine 5.000 gulden verkocht werd aan een zekere Frank Rijsdijk uit Dordrecht waarna het in datzelfde Dordrecht (Wantij) een opleidingsschip werd voor de zeevaart.  De naam van het schip werd toen (in 1940) veranderd naar 'Hollands Glorie'.  In 1975 belandde het schip in de scheepswerven van J. Bakker & Zn te Brugge.  Dankzij Wilfried Van Houtte kreeg dit schip in 1976 een derde leven.  Hij kocht het op en maakte er een restaurant en bar van.  Samen met een nieuw gebouwd schip (De Barge) lag dit schip van 1976 tot zowat 1983 langsheen de Komvest, rechttegenover de vroegere Schippersschool die binnenkort afgebroken wordt.  Wat nu volgt schept opnieuw verwarring.  Dit schip de Haaks en later Hollands Glorie genoemd werd door Wilfried Van Houtte in die jaren omgedoopt tot De Barge - De Leeuw. 
Toevallig lagen er in 1976 bij de scheepswerven J. Bakker & Zn twee schepen die rijp waren voor de sloophamer.  Het ene schip was die Haaks en het andere De Leeuw.  Waarschijnlijk bij vergissing dacht Van Houtte dat hij het schip De Leeuw opgekocht had en zag hij pas veel later zijn vergissing in.  Dat schip De Leeuw was trouwens een stalen sleepboot en wat we hier zien is een schip, van buiten uit bestaande uit eikenhouten planken van zo'n 24 cm dik.

Diezelfde plek als gisteren, alleen een klein beetje meer vanop afstand bekeken.  Herkent u het nu?  Waar in de binnenstad van Brugge is dit te zien?