quizvraag 256 (deel 4)

Het was vanavond een koude avond, de vooravond trouwens van een nog veel koudere nacht.  Warm werd ik niet echt van die zevenvoudig klaterheldere stemmen, maar wel van een teugje van het brouwsel in deze dampende pot.
Hoe dan ook: het is lovenswaardig dat men in deze periode van het jaar het nog aandurft om in Brugge gratis optredens in open lucht te organiseren.  Die optredens trekken meestal maar een erg beperkt publiek aan en ze zijn ook heel afhankelijk van het weer van die dag en ook van het niveau van het aanbod, maar het is nog altijd beter dan niks.

Om de kracht van hun zevenkoppige stemmen wat te smeren werd er vooraf wat gedronken.  Bemerk de zeven ledige fluitglazen die weinig piëteitsvol op de sokkel van Rik Poots meesterwerk neergepoot werden.  Straks nog zeven stoeltjes op het podium, daarna zeven bedjes, ... en ik waan me een tweede sneeuwwitje.

Op Moon Art Gallery verschenen er de laatste tijd al verslagjes over.  Pas na enkele weken zag ik het zelf ook eens zitten om te zien en te horen hoe die winterse avondjes in het Arentshof op maandagen en woensdagen verliepen.  Ik heb het over die "feeërieke sfeeravonden" na afloop van een avondbezoekje Groeningemuseum.  Enkele weken geleden wilde ik eigenlijk al eens gaan maar toen raasde er plots een onweer over Brugge en ik ben wijselijk binnengebleven.
Wat stond er vanavond op het menu?  Septem Viri! Dat is een zevenkoppig mannelijke a capellagroep uit Torhout.  Moon Art Gallery vergelijkt hen zowaar met The Flying Pickets maar dat is helaas veel te hoog gegrepen.  Ik zou hen veeleer een kloon van dat Gentse a capellagroepje noemen, ach, hoe heetten die nu ook alweer?  Enkele jaren geleden slaagden ze er bijna in om deel te nemen aan het Eurosongfestival.  Voice Male!  Dat is het.  Septem Viri is een Westvlaams equivalent van Voice Male.  Als men hen het eerste nummer van 'Ding a Dong' van Teach In zag inzetten, dan wist men het meteen.  Dit was een ingeduffelde close harmony jukebox vol populaire popsongs.  Mooi, heel mooi, maar helaas iets te veel gepolijst om plaats te nemen tussen al het prachtige biscuit in mijn porcelijnen pronkkast.

Tot spijt van wie dacht deze quizvraag als eerste opgelost te krijgen moet ik helaas mededelen dat totnogtoe nog altijd niet het correcte antwoord ingediend werd.  Noch per mail, noch per telefoon en nog veel minder per post.  Die laatstgenoemde antwoorden kunnen jammer genoeg hopeloos verstrikt raken tussen alle kerstkaarten die omtrent deze tijd massaal verstuurd worden.  Daarom is het beter dat u antwoordt door simpelweg onderaan dit artikel te klikken op het woord reacties.  Tenminste als u min of meer weet waar in het centrum van Brugge deze foto vandaag (jawel, vandaag!) genomen werd.

Het wordt de hoogste tijd dat we nog wat doorbomen over het schip dat sinds 1983 de Mayflower noemt en aan het Brugse Kanaaleiland aangemeerd ligt.  Dankzij Thierry Creyf, iemand die gepassioneerd bezig is  met alles wat met boten en in het bijzonder sleepboten te maken heeft, weet ik nu dat gelijk welk schip om de tien jaar hermeten moet worden en dan telkens een nieuw inschrijvingsnummer meekrijgt.  Wat we hier op het roer zien is dus een tamelijk recent inschrijvingsnummer.  die BR staat voor Brussel (waar het schip momenteel ingeschreven staat) en de B achteraan staat voor België.  Die cijfers daar tussenin vormen gewoon het volgnummer van de inschrijving.  Wat we hier graag hadden zien staan was het oorspronkelijke inschrijvingsnummer en dat zou - nog steeds volgens Thierry Creyf - iets moeten zijn dat lijkt op een A vooraan (van Amsterdam), daarna een kort nummer (want eind de jaren 1800 waren er nog niet zo heel veel schepen), en daarna de letter N van Nederland.  Tijdens de periode dat het schip in Dordrecht lag zou het inschrijvingsnummer zoiets als D4567N geweest kunnen zijn.

Persoonlijk vind ik dit een van de moeilijkste fotovragen die ooit op Bruggeblog verschenen zijn.  Jammer genoeg voor u is ook Marc er niet om u te helpen met een of andere tip want de foto's zijn niet van hem en ook hij weet nog niet waar in het centrum van Brugge dit te zien is.  Weet u het misschien toch al, ook zonder een bijkomende tip?  Dan kan ik u verzekeren dat u - in tegenstelling tot vele toeristen en nagenoeg alle paarden in onze stad - helemaal niet met oogkleppen op doorheen onze straten stapt.

Dit is er nog eentje van vanmorgen.  Terwijl u dit bekijkt zit u hoogst waarschijnlijk gezellig warm binnenshuis.  Dat is ideaal om van foto's als dit te genieten.

Dit is misschien een vreemde foto, maar het toont wel degelijk wat zich vandaag aan de Coupure aan het afspelen was.  De bovenlaag van het water was aan het bevriezen, maar daaronder zat nog een stroming, een soort van onderstroom dus, die vooral kwam vanuit de richting van de nog open ringvaart.  Die ringvaart duwde niet alleen water maar ook veel afval onder het dunne ijslaagje onze Coupure binnen.

Of we straks met zijn allen op de Brugse reitjes kunnen schaatsen, dat is vooralsnog de vraag.  Eén ding is tenminste zeker: stilaan is alles wat enkele dagen geleden nog water was aan het dichtvriezen.

Vanmorgen heb ik wat rondgelopen rond de Coupure.  Ons Marieke stond er nogal kouwelijk bij.  Men zou voor minder.  Het is effenaf schandalig dat men haar bij deze temperaturen zomaar in de kou laat staan!  Het beertje van de loge, die heeft al maanden het saaie kostuumpje om zich heen gekregen van schepen Jempi VDB, maar waarom krijgt ons Marieke dan bijvoorbeeld niet een van die tailleurtjes van die andere schepen, Mercedes VV?

Een week lang was ik hoopvol.  Ik dacht waarlijk dat die stomme rage van kerstmannen aan de gevel hangen voorbij was, maar kijk, plots verscheen er ergens één en op slag vermenigvuldigden die roodwitte gedrochten zich sneller dan de konijnen ooit kweken kunnen.  Ik heb er echt geen woorden voor.  Als kamikazes hangen ze langs de gevels en sommigen zijn volgens mij al helemààl dood want opgehangen bij het hoofd. 

foto: Flater
de plek: Jan Van Eyckplaats

Voila, dit is nog maar eens een ander plekje in het centrum van Brugge.  Het is niet de bedoeling dat ik vertel waar dit te zien is.  U moet dat doen.

  Dat het interview met mij in het Brugsch Handelsblad de Bruggelingen niet massaal naar mijn internetpagina's gelokt heeft mag dankzij het vorige artikel al duidelijk zijn.  Dat het artikel wél bekeken (maar daarom nog niet altijd gelezen) werd, dat heb ik ondertussen uit reacties aan de telefoon en op straat al mogen ondervinden.  Ach, ik ben zelf de eerste om te relativeren wat ik doe.   Slechts een kleine minderheid interesseert zich écht voor het ware gelaat van Brugge dat ik probeer te tonen.  Als lokkertje heb ik een quizvraag, maar ook zonder die fotovraag zouden de geïnteresseerde bezoekers de weg naar mijn pagina's wel vinden, maar dat dat nooit duizenden belangstellenden per dag zal opleveren, dat is normaal.  Leuk is het om te zien hoe moeizaam die eerste dagen de bezoekers de weg naar mijn blog vonden.  Welgeteld TWEE BEZOEKERS op tien maart 2006!  Dat het Brugsch Handelsblad met zijn artikel onlangs helemaal niet voor een piekmoment zorgde, dat bewijzen hier twee andere cijfers.  Zowel op 7 en 8 mei van dit jaar verwerkte Bruggeblog respectievelijk de meeste pageviews en de meeste bezoekers ooit.  Dat was als ik me niet vergis niet helemaal toevallig de periode waarop de Heilig Bloedprocessie uitging.

Om tegemoet te komen aan een vraag van SPQB.  Dit zijn twee schematische voorstellingen van de unieke bezoekersaantallen hier op Bruggeblog gedurende de afgelopen week en de afgelopen maand.  Ook valt dagelijks het aantal pagina's die opgevraagd werden af te lezen.  Onder pagina moet u verstaan: één zo'n pagina van Bruggeblog met daarop 30 blogartikels.  Als u weet dat de gratis editie van het Brugsch Handelsblad tussen 7 en 1O december in alle bussen van Groot-Brugge verdeeld werd, dan kunnen we niet echt spreken van een groot succes.  Alleen aan de kortstondige stijging van het aantal pageviews op 9 december kunnen we merken dat er op die dag verschillende nieuwkomers op Bruggeblog terechtgekomen zijn, maar dat zullen er hooguit zo'n 50-tal geweest zijn.
Niet dat ik wakker lig van die bezoekersaantallen hoor.  Zelf heb ik nog nooit reclame gemaakt voor mijn blog.  Het feit alleen al dat ik weet dat ik het niet uitsluitend voor mezelf doe, het feit ook dat er respons is en dat we met ons allen iets leren en ontdekken kunnen van ons dierbaar Brugge, dat is voor mij al meer dan voldoende.
Het aantal bezoekers die Bruggeblog op regelmatige basis aandoet kan ik alleen maar schatten, maar dat zullen er vermoedelijk een paar duizenden zijn.  Bedenk dat meer dan 80 procent daarvan uit België komt en Nederlandstalige besturingssoftware gebruikt.  Een interessant weetje misschien: 1O procent van de bezoekers op Bruggeblog komt uit Nederland.  Nog zo'n leuk weetje: vanop de computer van de stadsdiensten wordt regelmatig meegekeken.

Drie personen antwoordden correct.  Maar deze keer was het (zoals het nog al eens gebeurd is) een kwestie van minuten die vooral beslisten wie nummer 1 en wie nummer 2 werd.  Willy haalde het uiteindelijk opnieuw, op korte afstand gevolgd door Chris.  Wat we zochten was inderdaad een onderdeel van de ophaalbrug in de onmiddellijke nabijheid van het Grootseminarie, ook wel de Duinenbrug genoemd.  Enkelen onder u wisten dus meteen het antwoord maar mijn laattijdig plaatsen gisterenavond van die tweede foto deed hoogst waarschijnlijk Chris de das om.  Hij kwam enkele minuten te laat met het antwoord aandraven.  Voor de grap stond de oplossing (deze foto van de brug) eigenlijk de vorige week al gedurende één dag op de website van Weathercam.

Waar o waar in Brugge city bevindt zich dit triangel?  Sorry hoor dat u zo lang wachten moest op dit tweede deel van de quizvaag maar ik was echt in de ban van de verkiezing van de sportvrouw en sportpersoonlijkheid van het jaar 2007 en die twee trofeeën gingen tot mijn allergrootste vreugde naar Justine Henin, de sportvrouw die ik al sinds meer dan 10 jaar adoreer en die me jaar na jaar in mijn stoutste dromen overtreft.  Opengebloeid zoals ze is dit jaar verdiende ze niet alleen twee jaar op rij de trofee van sportvrouw van het jaar maar kreeg ze daar bovenop ook de sublieme trofee van sportpersoonlijkheid van het jaar.
Dit alles hield me even af van mijn bezigheden ivm Brugge.  Excuses daarvoor.  Een kleine tip: de achtergrond hier is de hemel te zien, de blauwe lucht dus.

Dit café 'The Corner' in Assebroek lijkt misschien potdicht te zijn, maar dat is alleen uiterlijke schijn.   Het zat er deze namiddag bomvol supporters die de match in groep en op het groot scherm volgen wilden en om het scherm zo goed mogelijk te zien werd alles geblindeerd.  Supporteren in groep voor een ploeg zoals Club hoeft zoals u ziet niet noodzakelijk in het stadion zelf te gebeuren, men kan het ook doen in een van de vele supporterscafé's in en rond Brugge en ja zelfs tot ver buiten Brugge.

Hij scoort misschien niet zo veel, maar als hij het doet, dan is het dikwijls beslissend.  Ik heb het over François Sterchele, momenteel spelend voor Club Brugge, en fier de Brugse Clubkleuren dragend.  Dankzij een fantastische assist van Elrio Van Heerden wist hij het enige doelpunt tijdens de match Club-Anderlecht binnen te duwen.  Na jarenlang wachten op een nieuwe sterke Jan heeft Club Brugge eindelijk een Sterchele die op de beslissende momenten het verschil maken kan.

Na het kleine Cercle Brugge dat gisteren het blijkbaar nog veel kleinere Brussels vernederde met klinkklare 1-4 cijfers was het vandaag aan het grote Club Brugge om te bewijzen dat ze het al even grote Anderlecht aan konden.  En dat bleek dus wel degelijk zo te zijn.  Het grote Anderlecht blijkt in deze competitie plots een middenmoter te zijn terwijl de twee Brugse clubs fier bovenaan prijken op stek 1 en 3.  Alleen Standard Luik verbrodt het Brugse feestje door voorlopig tweede te zijn.
Niet dat voetbal mijn ding is, maar het doet toch wat dat een sport die zo massaal bekeken en becommentarieerd wordt in ons land tegenwoordig de slogan mag dragen: "Zieje van Brugge, zet van voren, je moe van achteren in de reke nie goan stoan".