de Mayflower (13)

Persoonlijk vind ik dit een van de moeilijkste fotovragen die ooit op Bruggeblog verschenen zijn.  Jammer genoeg voor u is ook Marc er niet om u te helpen met een of andere tip want de foto's zijn niet van hem en ook hij weet nog niet waar in het centrum van Brugge dit te zien is.  Weet u het misschien toch al, ook zonder een bijkomende tip?  Dan kan ik u verzekeren dat u - in tegenstelling tot vele toeristen en nagenoeg alle paarden in onze stad - helemaal niet met oogkleppen op doorheen onze straten stapt.

Dit is er nog eentje van vanmorgen.  Terwijl u dit bekijkt zit u hoogst waarschijnlijk gezellig warm binnenshuis.  Dat is ideaal om van foto's als dit te genieten.

Dit is misschien een vreemde foto, maar het toont wel degelijk wat zich vandaag aan de Coupure aan het afspelen was.  De bovenlaag van het water was aan het bevriezen, maar daaronder zat nog een stroming, een soort van onderstroom dus, die vooral kwam vanuit de richting van de nog open ringvaart.  Die ringvaart duwde niet alleen water maar ook veel afval onder het dunne ijslaagje onze Coupure binnen.

Of we straks met zijn allen op de Brugse reitjes kunnen schaatsen, dat is vooralsnog de vraag.  Eén ding is tenminste zeker: stilaan is alles wat enkele dagen geleden nog water was aan het dichtvriezen.

Vanmorgen heb ik wat rondgelopen rond de Coupure.  Ons Marieke stond er nogal kouwelijk bij.  Men zou voor minder.  Het is effenaf schandalig dat men haar bij deze temperaturen zomaar in de kou laat staan!  Het beertje van de loge, die heeft al maanden het saaie kostuumpje om zich heen gekregen van schepen Jempi VDB, maar waarom krijgt ons Marieke dan bijvoorbeeld niet een van die tailleurtjes van die andere schepen, Mercedes VV?

Een week lang was ik hoopvol.  Ik dacht waarlijk dat die stomme rage van kerstmannen aan de gevel hangen voorbij was, maar kijk, plots verscheen er ergens één en op slag vermenigvuldigden die roodwitte gedrochten zich sneller dan de konijnen ooit kweken kunnen.  Ik heb er echt geen woorden voor.  Als kamikazes hangen ze langs de gevels en sommigen zijn volgens mij al helemààl dood want opgehangen bij het hoofd. 

foto: Flater
de plek: Jan Van Eyckplaats

Voila, dit is nog maar eens een ander plekje in het centrum van Brugge.  Het is niet de bedoeling dat ik vertel waar dit te zien is.  U moet dat doen.

  Dat het interview met mij in het Brugsch Handelsblad de Bruggelingen niet massaal naar mijn internetpagina's gelokt heeft mag dankzij het vorige artikel al duidelijk zijn.  Dat het artikel wél bekeken (maar daarom nog niet altijd gelezen) werd, dat heb ik ondertussen uit reacties aan de telefoon en op straat al mogen ondervinden.  Ach, ik ben zelf de eerste om te relativeren wat ik doe.   Slechts een kleine minderheid interesseert zich écht voor het ware gelaat van Brugge dat ik probeer te tonen.  Als lokkertje heb ik een quizvraag, maar ook zonder die fotovraag zouden de geïnteresseerde bezoekers de weg naar mijn pagina's wel vinden, maar dat dat nooit duizenden belangstellenden per dag zal opleveren, dat is normaal.  Leuk is het om te zien hoe moeizaam die eerste dagen de bezoekers de weg naar mijn blog vonden.  Welgeteld TWEE BEZOEKERS op tien maart 2006!  Dat het Brugsch Handelsblad met zijn artikel onlangs helemaal niet voor een piekmoment zorgde, dat bewijzen hier twee andere cijfers.  Zowel op 7 en 8 mei van dit jaar verwerkte Bruggeblog respectievelijk de meeste pageviews en de meeste bezoekers ooit.  Dat was als ik me niet vergis niet helemaal toevallig de periode waarop de Heilig Bloedprocessie uitging.

Om tegemoet te komen aan een vraag van SPQB.  Dit zijn twee schematische voorstellingen van de unieke bezoekersaantallen hier op Bruggeblog gedurende de afgelopen week en de afgelopen maand.  Ook valt dagelijks het aantal pagina's die opgevraagd werden af te lezen.  Onder pagina moet u verstaan: één zo'n pagina van Bruggeblog met daarop 30 blogartikels.  Als u weet dat de gratis editie van het Brugsch Handelsblad tussen 7 en 1O december in alle bussen van Groot-Brugge verdeeld werd, dan kunnen we niet echt spreken van een groot succes.  Alleen aan de kortstondige stijging van het aantal pageviews op 9 december kunnen we merken dat er op die dag verschillende nieuwkomers op Bruggeblog terechtgekomen zijn, maar dat zullen er hooguit zo'n 50-tal geweest zijn.
Niet dat ik wakker lig van die bezoekersaantallen hoor.  Zelf heb ik nog nooit reclame gemaakt voor mijn blog.  Het feit alleen al dat ik weet dat ik het niet uitsluitend voor mezelf doe, het feit ook dat er respons is en dat we met ons allen iets leren en ontdekken kunnen van ons dierbaar Brugge, dat is voor mij al meer dan voldoende.
Het aantal bezoekers die Bruggeblog op regelmatige basis aandoet kan ik alleen maar schatten, maar dat zullen er vermoedelijk een paar duizenden zijn.  Bedenk dat meer dan 80 procent daarvan uit België komt en Nederlandstalige besturingssoftware gebruikt.  Een interessant weetje misschien: 1O procent van de bezoekers op Bruggeblog komt uit Nederland.  Nog zo'n leuk weetje: vanop de computer van de stadsdiensten wordt regelmatig meegekeken.

Drie personen antwoordden correct.  Maar deze keer was het (zoals het nog al eens gebeurd is) een kwestie van minuten die vooral beslisten wie nummer 1 en wie nummer 2 werd.  Willy haalde het uiteindelijk opnieuw, op korte afstand gevolgd door Chris.  Wat we zochten was inderdaad een onderdeel van de ophaalbrug in de onmiddellijke nabijheid van het Grootseminarie, ook wel de Duinenbrug genoemd.  Enkelen onder u wisten dus meteen het antwoord maar mijn laattijdig plaatsen gisterenavond van die tweede foto deed hoogst waarschijnlijk Chris de das om.  Hij kwam enkele minuten te laat met het antwoord aandraven.  Voor de grap stond de oplossing (deze foto van de brug) eigenlijk de vorige week al gedurende één dag op de website van Weathercam.

Waar o waar in Brugge city bevindt zich dit triangel?  Sorry hoor dat u zo lang wachten moest op dit tweede deel van de quizvaag maar ik was echt in de ban van de verkiezing van de sportvrouw en sportpersoonlijkheid van het jaar 2007 en die twee trofeeën gingen tot mijn allergrootste vreugde naar Justine Henin, de sportvrouw die ik al sinds meer dan 10 jaar adoreer en die me jaar na jaar in mijn stoutste dromen overtreft.  Opengebloeid zoals ze is dit jaar verdiende ze niet alleen twee jaar op rij de trofee van sportvrouw van het jaar maar kreeg ze daar bovenop ook de sublieme trofee van sportpersoonlijkheid van het jaar.
Dit alles hield me even af van mijn bezigheden ivm Brugge.  Excuses daarvoor.  Een kleine tip: de achtergrond hier is de hemel te zien, de blauwe lucht dus.

Dit café 'The Corner' in Assebroek lijkt misschien potdicht te zijn, maar dat is alleen uiterlijke schijn.   Het zat er deze namiddag bomvol supporters die de match in groep en op het groot scherm volgen wilden en om het scherm zo goed mogelijk te zien werd alles geblindeerd.  Supporteren in groep voor een ploeg zoals Club hoeft zoals u ziet niet noodzakelijk in het stadion zelf te gebeuren, men kan het ook doen in een van de vele supporterscafé's in en rond Brugge en ja zelfs tot ver buiten Brugge.

Hij scoort misschien niet zo veel, maar als hij het doet, dan is het dikwijls beslissend.  Ik heb het over François Sterchele, momenteel spelend voor Club Brugge, en fier de Brugse Clubkleuren dragend.  Dankzij een fantastische assist van Elrio Van Heerden wist hij het enige doelpunt tijdens de match Club-Anderlecht binnen te duwen.  Na jarenlang wachten op een nieuwe sterke Jan heeft Club Brugge eindelijk een Sterchele die op de beslissende momenten het verschil maken kan.

Na het kleine Cercle Brugge dat gisteren het blijkbaar nog veel kleinere Brussels vernederde met klinkklare 1-4 cijfers was het vandaag aan het grote Club Brugge om te bewijzen dat ze het al even grote Anderlecht aan konden.  En dat bleek dus wel degelijk zo te zijn.  Het grote Anderlecht blijkt in deze competitie plots een middenmoter te zijn terwijl de twee Brugse clubs fier bovenaan prijken op stek 1 en 3.  Alleen Standard Luik verbrodt het Brugse feestje door voorlopig tweede te zijn.
Niet dat voetbal mijn ding is, maar het doet toch wat dat een sport die zo massaal bekeken en becommentarieerd wordt in ons land tegenwoordig de slogan mag dragen: "Zieje van Brugge, zet van voren, je moe van achteren in de reke nie goan stoan".

Vriesganzen voorspellen vrieskou.  Die vrieskou hebben we de afgelopen dagen ondertussen al gehad en het wordt naar het schijnt nog erger.  Vanmorgen troffen we in alle geval al de eerste laagjes ijs op de Brugse reitjes aan.

foto: Weathercam

Ik ben de eerste om toe te geven dat bepaalde van mijn woordkeuzes i.v.m. mijn reactie op het artikel dat over mij in het Brugsch Handelsblad verscheen niet helemaal je dat waren (wat het BH 'verzweeg', een 'boze' mail).  Maar ik blijf erbij dat het allemaal braafjes was en dat de scherpe kantjes uit het interview gehaald werden.  Trouwens, die mail van Olivier Neese bevat ook enkele overdrijvingen hoor!  Zo schrijft hij : "Je hebt daarbij enkele aanpassingen gevraagd en die zijn doorgevoerd. Er mochten enkele dingen niet gepubliceerd worden, en dat heb ik ook volledig gerespecteerd."  In feite mocht alles gepubliceerd worden, liefst zelf, alleen stond ik erop dat mijn echtgenote hier niet in betrokken werd en dat dus haar naam - in tegenstelling tot wat ik in de andere artikelen van de reeks De Stoel terugvind - niet vermeld werd.  Dat had dus totaal niks te maken met mij maar wel met het respecteren van de wens van mijn vrouw.  Die aanpassingen, daar hoeft u zich ook niks bij voor te stellen hoor!  Dat waren slechts twee dingetje.  Primo: Olivier had uit het interview begrepen dat mijn vrouw mijn tweede vrouw was en ik wees hem erop dat  bij mijn en haar weten zij nog altijd mijn eerste uitverkorene is en blijven zal.  De tweede en laatste aanpassing die ik vroeg betrof het aantal kleinkinderen.  In het interview liet ik mij ontvallen dat ik  6 kleinkinderen had en nog eentje op komst.  Oei, oei, dacht ik, hier heb ik me van eentje vergist en ik liet dat dan ook corrigeren naar 5 plus 1.  Het blijkt nu dat ik bij momenten wel eens de tel kwijt raak (dat gebeurt trouwens ook regelmatig met de nummering van de quizvragen hier op Bruggeblog) want wat ik in het interview vertelde was wel correct.  Het zijn er dus toch 6 en nog eentje waar wij allen van de familie voor in blijde verwachting zijn.  Het 7de kleinkind zullen we hopelijk kunnen verwelkomen begin januari 2008.
Al bij al kunnen we rond heel die polemiek ook nog eens lachen, zoals SPQB trouwens gedaan heeft, en het op die manier ook allemaal relativeren. 

Vandaag kreeg ik terecht een beleefde maar nauwelijks verholen boze mail binnen van de journalist in kwestie die mij voor het Brugsch Handelsblad interviewde.  Daarin werd o.a. duidelijk gesteld dat ik vooraf akkoord gegaan was met de inhoud van het artikel en dat ik het Brugsch Handelsblad en de journalist in kwestie in een verkeerd daglicht stelde door weer maar eens negatief te doen over de verslaggeving van het Brugsch Handelsblad.  Mea culpa.  Ik geef toe dat ik die titel "wat het Brugsch Handelsblad verzweeg" zo niet had mogen formuleren.  Voor een volgende aflevering van wat ik aan iedereen kwijt wil en wou zal ik die titel veranderen in "wat het Brugsch Handelsblad niet schreef (wegens plaatsgebrek), deel twee".  Want - hoe dan ook - ik vind dat al de scherpe kantjes uit het interview gehaald werden en dat ik nog altijd een tweede ei waar ik mee zit ivm ons aller dierbaar Brugge kwijt wil en dat kon dus blijkbaar niet in dat Brugsch Handelsblad.

Wat dat Engels betreft, niet iedereen begrijpt dat taaltje.  Snow & Ice, ja dat is nog vrij eenvoudig.  Dat zal zowat iedereen kunnen vertalen als 'sneeuw en ijs'.  Maar wat vangt men aan met moeilijkere teksten?  Sinds kort heeft de bekendste zoekmachine ter wereld daar een oplossing voor: Google Translate.  Hele lappen teksten en volledige websites vertaalt deze dienst in een mum van tijd.  Het is een nieuw en handig dingetje, maar verwacht er echt niet te veel van.  Dit is bijvoorbeeld de grappige vertaling die men gemaakt heeft van de song "The River" van Joni Mitchell waarover ik het daarstraks had.  Lach met mij mee.  Hier komt het:
"Het komt op Kerstmis
Ze kappen bomen
They're opzetten rendieren
En die liedjes zongen van vreugde en vrede
Oh Ik wens had ik een rivier
Ik kan schaatsen op de weg
Maar het geen sneeuw hier
Het blijft mooi groen
Ik ga om veel geld
Dan Ik ga stoppen met deze krankzinnige scène
Ik wens had ik een rivier
Ik kan schaatsen op de weg
Ik wens had ik een rivier zo lang
Ik leer mijn voeten te vliegen
Oh Ik wens had ik een rivier
Ik kan schaatsen op de weg
Ik heb mijn baby huilen

Hij probeerde moeilijk om mij te helpen
U weet, hij heeft mij op hun gemak
En hij hield mij dus naughty
Made mij zwak in de knieën
Oh Ik wens had ik een rivier
Ik kan schaatsen op de weg
Ik ben zo moeilijk te verwerken
Ik ben egoïstisch en ik ben triest
Nu heb ik verloren gegaan en de beste babyvoeding
Dat ik ooit had
Oh Ik wens had ik een rivier
Ik kan schaatsen op de weg
Ik wens had ik een rivier zo lang
Ik leer mijn voeten te vliegen
Oh Ik wens had ik een rivier
Ik kan schaatsen op de weg
Ik heb mijn baby afscheid

Het komt op Kerstmis
Ze kappen bomen
They're opzetten rendieren
En die liedjes zongen van vreugde en vrede
Ik wens had ik een rivier
Ik kan schaatsen op de weg"

Snow and Ice.  Bij flagrant gebrek aan die dingen creëert men het noodgedwongen kunstmatig aan ons Brugs station.  "Kabouter Plop begeeft zich op glad ijs" had ikzelf een veel betere titel voor dit ijssculpturenfestival gevonden, maar ja, een korte Engelstalige titel bekt nu eenmaal beter hé!  Om het bij het Engels te houden: in tegenstelling tot wat u zoudt kunnen denken gruw ik van al die opgeklopte eindejaarstoestanden en niemand heeft dat gevoel van afschuw ooit beter kunnen verwoorden dan Joni Mitchell in haar liedje "The River":
" It's coming on Christmas
They're cutting down trees
They're putting up reindeer
And singing songs of joy and peace
Oh I wish I had a river
I could skate away on
But it don't snow here
It stays pretty green
I'm going to make a lot of money
Then I'm going to quit this crazy scene
I wish I had a river
I could skate away on
I wish I had a river so long
I would teach my feet to fly
Oh I wish I had a river
I could skate away on"
Ach kon ik ook maar wegschaatsen van al die toestanden!  Maar waarheen?  Waar men ook heen vlucht, overal, in elke stad, in elk dorp heerst er in december zo'n vals gevoel van 'joy and peace'.

foto: Willy van der Leeden