vriesganzen

Vandaag kreeg ik terecht een beleefde maar nauwelijks verholen boze mail binnen van de journalist in kwestie die mij voor het Brugsch Handelsblad interviewde.  Daarin werd o.a. duidelijk gesteld dat ik vooraf akkoord gegaan was met de inhoud van het artikel en dat ik het Brugsch Handelsblad en de journalist in kwestie in een verkeerd daglicht stelde door weer maar eens negatief te doen over de verslaggeving van het Brugsch Handelsblad.  Mea culpa.  Ik geef toe dat ik die titel "wat het Brugsch Handelsblad verzweeg" zo niet had mogen formuleren.  Voor een volgende aflevering van wat ik aan iedereen kwijt wil en wou zal ik die titel veranderen in "wat het Brugsch Handelsblad niet schreef (wegens plaatsgebrek), deel twee".  Want - hoe dan ook - ik vind dat al de scherpe kantjes uit het interview gehaald werden en dat ik nog altijd een tweede ei waar ik mee zit ivm ons aller dierbaar Brugge kwijt wil en dat kon dus blijkbaar niet in dat Brugsch Handelsblad.

Wat dat Engels betreft, niet iedereen begrijpt dat taaltje.  Snow & Ice, ja dat is nog vrij eenvoudig.  Dat zal zowat iedereen kunnen vertalen als 'sneeuw en ijs'.  Maar wat vangt men aan met moeilijkere teksten?  Sinds kort heeft de bekendste zoekmachine ter wereld daar een oplossing voor: Google Translate.  Hele lappen teksten en volledige websites vertaalt deze dienst in een mum van tijd.  Het is een nieuw en handig dingetje, maar verwacht er echt niet te veel van.  Dit is bijvoorbeeld de grappige vertaling die men gemaakt heeft van de song "The River" van Joni Mitchell waarover ik het daarstraks had.  Lach met mij mee.  Hier komt het:
"Het komt op Kerstmis
Ze kappen bomen
They're opzetten rendieren
En die liedjes zongen van vreugde en vrede
Oh Ik wens had ik een rivier
Ik kan schaatsen op de weg
Maar het geen sneeuw hier
Het blijft mooi groen
Ik ga om veel geld
Dan Ik ga stoppen met deze krankzinnige scène
Ik wens had ik een rivier
Ik kan schaatsen op de weg
Ik wens had ik een rivier zo lang
Ik leer mijn voeten te vliegen
Oh Ik wens had ik een rivier
Ik kan schaatsen op de weg
Ik heb mijn baby huilen

Hij probeerde moeilijk om mij te helpen
U weet, hij heeft mij op hun gemak
En hij hield mij dus naughty
Made mij zwak in de knieën
Oh Ik wens had ik een rivier
Ik kan schaatsen op de weg
Ik ben zo moeilijk te verwerken
Ik ben egoïstisch en ik ben triest
Nu heb ik verloren gegaan en de beste babyvoeding
Dat ik ooit had
Oh Ik wens had ik een rivier
Ik kan schaatsen op de weg
Ik wens had ik een rivier zo lang
Ik leer mijn voeten te vliegen
Oh Ik wens had ik een rivier
Ik kan schaatsen op de weg
Ik heb mijn baby afscheid

Het komt op Kerstmis
Ze kappen bomen
They're opzetten rendieren
En die liedjes zongen van vreugde en vrede
Ik wens had ik een rivier
Ik kan schaatsen op de weg"

Snow and Ice.  Bij flagrant gebrek aan die dingen creëert men het noodgedwongen kunstmatig aan ons Brugs station.  "Kabouter Plop begeeft zich op glad ijs" had ikzelf een veel betere titel voor dit ijssculpturenfestival gevonden, maar ja, een korte Engelstalige titel bekt nu eenmaal beter hé!  Om het bij het Engels te houden: in tegenstelling tot wat u zoudt kunnen denken gruw ik van al die opgeklopte eindejaarstoestanden en niemand heeft dat gevoel van afschuw ooit beter kunnen verwoorden dan Joni Mitchell in haar liedje "The River":
" It's coming on Christmas
They're cutting down trees
They're putting up reindeer
And singing songs of joy and peace
Oh I wish I had a river
I could skate away on
But it don't snow here
It stays pretty green
I'm going to make a lot of money
Then I'm going to quit this crazy scene
I wish I had a river
I could skate away on
I wish I had a river so long
I would teach my feet to fly
Oh I wish I had a river
I could skate away on"
Ach kon ik ook maar wegschaatsen van al die toestanden!  Maar waarheen?  Waar men ook heen vlucht, overal, in elke stad, in elk dorp heerst er in december zo'n vals gevoel van 'joy and peace'.

foto: Willy van der Leeden

Marc van Weathercam botste deze week op onze Brugse Markt puur toevallig op het rondborstige lijf van de enige echte Father Christmas.  Van een nepbaard of nepbuik was er bij deze man helemaal geen sprake!  Alles aan deze man bleek puur natuur te zijn, dus het kon niet anders zijn dan dat dit de echte kerstman was die in ons provinciestadje al eens kwam kijken of we al op passende wijze toeleefden naar die met rasse schreden naderende eindejaarsfeesten.  Father Christmas kwam daarvoor speciaal vanuit Engeland naar Brugge afgezakt en zijn conclusie balde hij samen in één enkel woord: 'Fantastic'.  The food, the drinks, the people, the houses: fantastic!

Vandaag krijgt u van mij geen extra tip.  De foto alleen moet overtuigend genoeg zijn.  Herkent iemand van u de nieuwe plek (de 250ste al!) in hartje Brugge.

Ik wil nog even dat bas-reliëf tonen dat boven de deur hangt van het huis in de Beenhouwersstraat 19.  Zoals de straatnaam al doet vermoeden woonden er in deze wijk veel 'beenhouwers', slagers in correct Nederlands.  Op het einde van de straat, net buiten de stadsmuren, kapten die beenhouwers het overtollige bloed van het geslachte vee in een bloedput.  De wijk aldaar draagt nu nog altijd die naam: de Bloedput.

Die oplossing kwam deze keer opnieuw van onze 'buitenlandse Bruggezot' Willy.  Zij wist iedereen een hak te zetten door zo snel de plek te herkennen en ons daarbij ook nog correcte extra informatie mee te geven.  Dit is inderdaad te zien in de Beenhouwersstraat (19) en het huis noemt de Wilde Stier.  Het bas-reliëf en de huisnaam zijn bijna zeker verwijzingen naar de toenmalige deken van de beenhouwers, Jan Van Vyve, die hier gewoond heeft.

... in de krantenwinkel.  Oeps, pardon: die ochtend aan het station.  Gloednieuwe fietsenrekken op een bedje van zacht macadam.  De dagen voordien flink beregend en plots zo glad als een ijsbaan geworden door de vorst erop.  Vooral gisteren regende het op deze bodem schuif- en valpartijen.  Vanmorgen beperkte de schade zich vooral tot een gecontroleerd bijsturen van het voorwiel.  Met andere woorden: er viel de laatste dagen meer naast dan in de ijssculpturententen te beleven, en dat zelfs helemaal kosteloos!

Het Minnewaterkasteel in Brugge is een pars pro toto voor ons België en ons Belgisch bestuur.  In dit geval zijn er zo'n vijftal partijen betrokken en net zoals met onze regeringsvorming geeft er niemand ook maar één duimbreed toe.  Het resultaat is eigenlijk nog erger dan met onze regering.  Na zo'n honderd en zoveel dagen is hier helemaal geen interimbestuur en de hele plek ligt zomaar op apegapen.  Aan de toegangspoort kunnen we zowaar spreken van 'postvervuiling'.

Het Minnewater in Brugge wordt algemeen beschouwd als het mooiste plekje van België.  Ziehier hoe dit plekje er uitziet langs de kant van het terras van Minnewaterkasteel.  In onze gewesttaal hebben we daar een specifieke uitdrukking voor: "Het is schoane van verre, mo verre van schoane".  Hoe is het mogelijk dat men deze situatie aan het Minnewaterkasteel zo ver laat komen.

Het deed mij deugd om te zien dat een der onderwerpen die mij dagelijks beroeren ook vele anderen niet helemaal onberoerd laat.  Die kwestie van het wildparkeren in de binnenstad bijvoorbeeld.  Ik gaf van in den beginne toe dat ikzelf mij daar enkele maanden ook regelmatig aan bezondigd heb.  Uit uw reacties daarop kan ik opmaken dat ik in die periode meer dan de normale dosis parkeerboetes te verwerken kreeg.  Alles heb ik indertijd weliswaar met een grimlach betaald, maar ik wist dat ik in overtreding was.  Maar hier wringt het schoentje.  Eén welbepaalde soort van automobilisten ontspringt blijkbaar altijd de dans.  Zij mogen hun voertuig altijd kriskras plaatsen waar het hen belieft en ik zie bijna dagelijks de hulpagenten, bevoegd voor het verbaliseren, die voertuigen voorbijslenteren terwijl ze twee meter verderop iemand anders genadeloos op de bon slingeren.  Ik heb het hier helemaal niet over taxi's, of over politiewagens en nog minder over wagens van hulpdiensten, want die moeten ter plekke tijdelijk hun werk doen, natuurlijk.  Ik heb het hier over bestelwagens van bedrijven.  Die mogen ongestoord overal een dag lang verkeerd geparkeerd staan.  Pas sinds enkele maanden treedt de politie op één welbepaalde plek tegen die voertuigen op en dat is op de Brugse Markt.  Wie daar nà 11 uur 's morgens nog aangetroffen wordt, wordt onherroepelijk op de bon geslingerd.  Maar we hebben het hier uitsluitend over de Markt.  In alle andere straten of pleinen van de binnenstad mogen bestelwagens zonder probleem staan waar ze willen.
Nog even terugkeren naar dit kleine voorbeeld van eergisteren.  Met een tijdsspanne van twee uur heb ik deze Sulferbergstraat doorwandeld.  Telkens stond dit voertuig er verkeerd geparkeerd.  Dus niet zomaar voor een half uurtje.  En wat meer was: achter dit voertuig stonden er nog twee andere bestelwagens eveneens verkeerd geparkeerd en die hadden heel zeker te maken met de renovatiewerken aan de twee hotels Ibis en Novotel.  Als we in deze periode bij steekproef eens rondom die hotels wandelen, dan merken we dat er rondom gemakkelijk 10 bedrijfswagens een ganse dag staan op plekken die enkel voorbehouden zijn voor laden of lossen of op plekken waar helemaal niet gestaan mag worden.  Kijk: renovatiewerken zijn dikwijls nodig, maar moet dit allemaal in bepaalde gevallen zomaar maandenlang parkeerviolentie en visuele hinder veroorzaken terwijl de veroorzakers hiervan dit zomaar straffeloos mogen doen en terwijl de gewone burger die hetzelfde doet zonder pardon moet afdokken (als hij gesnapt wordt tenminste!)?

Vooraleer Marc met zijn  cryptische tips aandraven komt heb ik er hier ook eentje: dit huis in de Brugse binnenstad is een potentiële klant voor mestoverschot.  Herkent u het huis?

Een deel van u heeft waarschijnlijk gemerkt dat er de afgelopen dagen een gratis katern van het Brugsch Handelsblad in alle brievenbussen van Groot-Brugge gedeponeerd werd.  Daarin stond o.a. een paginagroot interview met uw bescheiden dienaar, den Brugschen Stroatendwil.
Dat interview heb ik toegestaan omdat ik daarin enkele mistoestanden in Brugge wilde blootleggen die ik normaal gezien niet kwijt wil op mijn blog.  Ik had nochtans beter moeten weten.  Het Brugsch Handelsblad staat niet echt bekend als een krant die tegen de schenen wil schoppen.  Neen dus, een 'Lastige Bruggeling' zal het Brugsch Handelsblad nooit worden en daarom werden de scherpe kantjes uit mijn interview geweerd.
Allez, dan moet ik het uiteindelijk toch hier op mijn blogje doen hé!
Deel 1: de oogluikend toegelaten wildparkeerders.
Toen ik in de binnenstad van Brugge kwam wonen, zowat twintig jaar geleden, had ik nog geen garage voor mijn wagen en het gebeurde regelmatig dat ik dat vehikel niet op de normaal daarvoor voorziene plaatsen in de omtrek kwijt kon.  Dat resulteerde in een gemiddelde van één à drie verkeersboetes per maand.  Uiteindelijk besloot ik een garage te huren.  Die huur bedraagt momenteel al 65 euro per maand.  Maar wat zie ik tegenwoordig overal in onze binnenstad.  Kriskras staan er camionettes van bedrijven op plaatsen waar ze niet mogen staan.  Op trottoirs, op hoeken van straten, enz ...  En die camionettes staan daar bijna altijd een hele dag.  Straffeloos!!!!  In plaats van dat men doet zoals het verkeersreglement het bepaalt: enkel stationeren om te laden en te lossen en dan een plek zoeken waar men reglementair wel staan mag.  Desnoods op de ring rond Brugge want die is nooit ver weg.  Het toppunt van al is dat dergelijke camionettes regelmatig de in- en uitrit naar mijn parkeergarage belemmeren en dat ik bij die werklui die die dingen besturen dan smeken moet of zij alsjeblieft hun vehikel verplaatsen willen.  In wat voor een stad leven wij eigenlijk dat een dergelijke situatie dagelijks oogluikend toegestaan wordt?
Ik heb al eens overwogen om, in navolging van Meyns uit de Mariastraat die al jarenlang op internet een complete database van alle criminaliteit uit de streek vastlegt, zelf een fotodatabase aan te leggen van alle parkeerovertredingen die ik in onze binnenstad zie, maar ik durf er niet aan te beginnen omdat ik van dan af nog veel meer de Brugse straten dweilen moet en nooit meer thuis zou zijn.
De overtreder op de foto is louter willekeurig hoor!  Het is 'maar' een van de paar honderden die dagelijks nooit beboet worden.  De situatie is van deze namiddag.  Als wandelaar moest ik noodgedwongen het voetpad af en de straat op.  De straat was de Visspaanstraat.

Telkens wanneer er een fotovraag opgelost wordt sta ik onmiddellijk klaar (of toch bijna altijd onmiddellijk) met een nieuwe plek in Brugge waar de meesten onder u ongetwijfeld al eens zijn langsgelopen, maar waarschijnlijk nog nooit dit detail gezien hebben?  Ik zou zo zeggen: dan wordt  het de hoogste tijd dat u dit detail ontdekt en er op let de volgende keer als u hier passeert.  Maar daarmee weten we nog altijd niet waar dit te zien is.  Weet iemand onder u het nu al?  Zoals altijd zoeken we een plaats in de binnenstad. 

Even tussendoor:
deze hartelijke ontmoeting vond deze namiddag plaats net naast die "zilveren boom" in het Zilverpand.
Let ook op de natte rode lopers buiten in het hele Zilverpandcomplex.

Even vond ik dat Marc (de leverancier voor deze 248ste quizvraag trouwens) lichtjes over de schreef ging omdat hij te veel tips in een en hetzelfde cryptische bericht plaatste, maar toch duurde het nog twee foto's langer vooraleer iemand (Marnix dus) de exacte plaats in Brugge kon localiseren.
Een pand van zilver, jaah, dat is natuurlijk het Zilverpand.
Een boom van zilver, dat is deze zilverkleurige nepboom die al enkele jaren rond deze tijd opduikt op dat eerste pleintje dat men bereiken kan via die 'Philips'-verlichte gang vanuit de Noordzandstraat.

Eerst zochten de meesten van u in al de parkeergarages van Brugge, maar uiteindelijk kwam Marnix Knockaert toch tot de goede oplossing.  Die lamparmatuur met Philipssticker erop bevindt zich zoals hij gisteren schreef in die overdekte toegang tot het Zilverpandcomplex, recht tegenover een Belgacomwinkel en daarnaast de welbekende zaak Tuyttens.

Bruggeblog houdt van petites histoires.  Dit is er zo eentje.  Gisteren deed Barbie in de Balstraat haar inkopen in het Apostolientje.  Gedurende al die tijd dat zij daarbinnen haar inkopen deed stond haar kleurige fiets netjes geparkeerd en met een fietsslot gesloten voor de gevel.

foto: Martine Verhaeghe

Hevige wind en felle regenbuien zorgden in Brugge voor ravage.   Vandaag trof ik bijvoorbeeld langs de Bargeweg enkele dode vogels aan.  Het waren misschien geen echte vogels, maar de geknakte regenschermen en omgevallen verkeersborden die ik er vandaag tegenkwam, die zagen er volgens mij precies zo uit.