café Vlissinghe (2)

Een Bruggeblog zonder ooit ook maar één woord over het oeroude café Vlissinghe te schrijven, dat is schier onmogelijk.  Totnogtoe heb ik dat gedaan, maar het wordt de hoogste tijd om daar verandering in te brengen.  Op het uithangbord ziet u het al, dat jaartal 1515.  Da's helemaal niet pronken met oude jaartallen, want het is de oprechte waarheid.  Oude archiefstukken bewijzen dat dit café al sinds 1515 bestond.  Meer nog: tussen 1515 en nu, 2008, heeft dit gebouw onafgebroken als café dienst gedaan en daarom mag het met trots en fierheid en waardigheid de titel 'oudste café van Brugge' dragen.

Omdat de vorige fotovraag alwèèr opgelost werd, moet ik wel komen aandraven met een nieuwe.  En daarbij heeft iedereen opnieuw gelijke kansen, want de vraag is simpel:  "Waar in 't centrum van Brugge is dit te zien?".

Tja, wat moet ik daarmee aanvangen.  In principe heeft Willy gewonnen.  De eerste zin die ze als antwoord creëerde moet als gedachtengang beschouwd worden, en de tweede zin als definitief antwoord.  Ook die tweede zin nodigt uit tot veel creativiteit, maar we begrijpen wat ze bedoelt.  De plek die we zochten was inderdaad daar nabij de Conzettbrug over de Coupure.  Hubert De Busscher heeft het ondertussen preciezer kunnen duiden.  Wie van hun tweeën is nu de uiteindelijke winnaar?  Staat u mij toe om hen beiden als winnaar uit te roepen.  Nog even verder precizeren.  Dit paaltje bevindt zich, zoals Hubert beweert, in de onmiddellijke omgeving van het draaiplateau waarop vroeger de brug van het Ijzeren Hekken draaide.  Dat was indertijd een van die invalswegen voor Brugge, maar nu helaas verdwenen.  De brug verdween, en ook de bruggehoofden.  Alleen hier, aan deze kant is er nog iets te zien van het draaiplateau waarop de brug vroeger draaide.  Bij de Bruggelingen bestaat voor deze 'coté' nog altijd de benaming "Ijzeren hekken", maar over de oorsprong daarvan zal ik het later wel eens hebben.  Wat mij op het ogenblik vooral intrigeert is dat paaltje.  Waarvoor heeft dat ooit gediend?

Dit is de dansvloer van de bar, benedendeks de Mayflower.  In het verleden vertelde ik u dat dit eerst een lichtschip was en daarna een opleidingssschool, aangemeerd in Dordrecht, Nederland.  Die opleidingsschool noemde "Hollands Glorie".  Een tijdje terug bezocht er eens een Nederlander de Mayflower en die was het pertinent zeker: dit was de vroegere "Hollands Glorie" en hier beneden, waar nu de dansvloer is, daar waren vroeger (we spreken vermoedelijk over de jaren 1950 - 1960) de slaapplaatsen!

Een bar in een boot die aangemeerd ligt in Brugge, het is misschien een der grootste geheimen van onze stad.  Toch is het zo.  's Avonds vanaf 21 - 22 uur tot in de late nachtelijke uurtjes kan men hier terecht voor dans en vertier.  Pas op: er hangt ook een scheepsbel.  Als u daaraan trekt, dan zult u rap weten wat dat betekent!

Benedendeks de Mayflower bevindt er zich een bar.  Jarenlang werd die uitgebaat door de familie Van Houtte, de eigenaars.  Maar na elf jaar eigen uitbating werd de bar verkocht.  Momenteel zijn het deze Lien en Tom die er de plak zwaaien.

U dacht misschien dat u dankzij dit blog ondertussen alles over de Mayflower (dat voormalig lichtschip, gelegen langs het Kanaaleiland) te weten gekomen bent.  Niks is minder waar.  We zijn nog niet eens benedendeks geweest!

Wie al een tijdje ronddoolt op Bruggeblog, die weet dat Bruggeblog zelf en zijn zogezegde 'freelance' medewerkers graag die details in Brugge bekijken die blijkbaar niemand anders ziet of zien wil.  Zo zag ikzelf vandaag op het grasperk op het einde van 't Bilkske, daar waar een tijdje geleden Sylvère Deklerck exposeerde met zijn fel geteisterde Sylver Birds, exact dezelfde formatie opgesteld, maar nu waren het sternen die zich in slagorde opgesteld hadden én het waren echte.  Dit om u maar te zeggen hoe de fauna en flora uit onze omgeving onze eigen hedendaagse kunst gemakkelijk nabootsen en overstijgen kan.
Iets van diezelfde orde bracht een van mijn 'onbezoldigde freelancers' vandaag aan.  Dagelijks lopen we er met duizenden voorbij en toch beseffen we niet dat er dezer dagen uiterst zeldzame plantjes in onze binnenstad aan het bloeien zijn.  Het zijn deze winterakonieten, en die werden totnogtoe nog NOOIT in Brugge door iemand gespot.  Op uitzonderlijk verzoek van natuurliefhebbers duid ik de vindplaats niet aan, uit vrees dat de een of andere onverlaat deze weinige en uiterst zeldzame plantjes zou gaan plukken.  Maar gelooft u mij op mijn erewoord: ze bloeien momenteel in onze binnenstad.

De fotovraag.  Een plekje in Brugge.  Sorry voor gisteren voor mijn verspreking, pardon: verschrijving bij het weergeven van de oplossing van quizvraag 266.  Ik bedoelde natuurlijk de hoek van het Gotje met de Potterierei.  En neen, ik had niet enkele potten Brugse Zot te veel op toen ik dat schreef, 't was gewoon weer zo'n lapsus calami, lapsus linguae of wat voor lapsus dan ook die eruit vloog zonder dat ik het eigenlijk besefte.  Maar dit geschreven zijnde weten we nog altijd niet waar plek 267 zich in hartje Brugge bevindt, laat staan dat we weten wat het is.  Weet u het misschien?

Voilà!  Ik gooi er meteen een nieuwe quizvraag tegenaan waarop u uw tanden kunt stukbreken.  Toch raad ik u aan om dit liefst niet letterlijk te doen op het onderwerp van vandaag!  Anders bent u gelijk uw hele gebit kwijt.  Wel, waar in het centrum van Brugge is dit te zien?

Eerst en vooral wil ik Benoit Renier geruststellen maar vooral feliciteren.  Wat we op de vorige twee foto's zagen, is inderdaad te zien langs de zijgevel van het huis op de hoek van de Predikherenrei met het Gotje.  Prima opgemerkt Benoit!  Dat die zijgevel nog een beetje renovatiewerk verdient, dat zal voor iedereen duidelijk zijn.   Ere wie ere toekomt: de tip voor deze quizvraag en die eerste twee foto's komen van Martine Verhaeghe.

Voor de tweede keer toon ik deze mysterieuze plek in Brugge, meer bepaald in het centrum.  Herkent u het nu?  Als u als eerste correct antwoordt dan verdien u niks behalve eeuwige roem op Bruggeblog als een der handjevol Bruggekenners.  Die roem kan voor u heel wat betekenen.  Niet dat u het op uw volgende curriculum vitae zetten moet, maar diep vanbinnen zal het bij u gloeien als u ooit (misschien zelfs meermaals) opgenomen wordt in de gouden galerie van Bruggeblogs Bruggekenners.  Antwoorden dus!

Als we weten dat klimatologisch en statistisch gezien de periode tussen 10 en 20 januari in ons land altijd de koudste periode van het jaar is, en we merken dat vandaag de middagtemperatuur gezwind opklom tot 12,6°C, dan moet er toch iets meer aan de hand zijn.  Die kleine, koude winterprik van exact één week gedurende de maand december, welnu, ik vermoed dat dat onze hele winter voorstelde.  Februari en maart, zelfs april kunnen ons altijd nog verbazen, maar gezien de evolutie van de laatste jaren vrees ik dat we tijdens die maanden alleen maar verbaasd zullen worden met extreem hoge temperaturen voor de tijd van het jaar.  Ik ga hier nog niet beweren dat de wereld op zijn kop staat (in principe een verwisseling van de polen dus, wat in het verleden volgens sommige wetenschappers naar het schijnt al gebeurd is, met als bijkomend gevolg de uitroeiing van de dinosauriërs), maar, afgaande op de weersstatistieken van de afgelopen honderd jaar, kunnen we ons klimaat van de laatste tien jaar helaas niet meer normaal noemen.

Wie de natuur een klein beetje volgt weet dat er daarin de laatste jaren het een en ander niet meer klopt.  Bloemen en planten staan jaar na jaar veel sneller in bloei.   Onlangs toonde ik u al de eerste sneeuwklokjes, die twee weken eerder dan verleden jaar in bloei stonden, nu merkte Marc van Weathercam op dat het met onze 'paaslelies' nog veel sneller gaat.  De bijnaam paaslelie die men aan deze gele narcissen geeft duidt op de 'normale' bloeitijd, iets rondom Pasen dus.  Vandaag, 20 januari 2008, stonden deze 'paaslelies' in het Begijnhof al danig in bloei.  Verleden jaar vond Marc de eerste ontluikende narcissen op het binnenplein van ons Begijnhof pas op 1 februari, het jaar daarvoor (2006) pas  in het begin van maart, en het jaar dààrvoor, in 2005, exact op 17 februari.
20 januari is ontegensprekelijk uitzonderlijk vroeg om de eerste gele narcissen in bloei te zien.

Ik vond het al vreemd dat er niemand antwoordde op de nieuwe quizvraag en dat er zelfs bij niemand een gokje van af kon.  Maar het blijkt nu dat ik gisteren in gedachten wel al de nieuwe quizvraag gelanceerd had, maar het effectief niet gedaan heb.  Zou mijn hoofd ook blijvend scheef staan misschien, met alle gevolgen vandien?
Welaan dan: met een dag vertraging is hier de nieuwe fotovraag.  Wie herkent als eerste deze plek in hartje Brugge?  En mijn excuses voor weer maar eens een verstrooidheidje van mijnentwege.

Hier dan nog maar eens een fotootje van de Poertoren.  Volgens de opmeter heeft deze 600 jaar oude toren een ietwat conische vorm aangenomen waardoor gezichtsbedrog enigszins mogelijk is.  Het blijkt dus dat het een mysterieuze toren is die mysterieuze vormen aanneemt, telkens afhankelijk van de kant waarop men hem bekijkt, maar één ding is sinds vandaag zeker: hij helt inderdaad ietwat over naar oostelijke kant.  Om precies te zijn: zo'n 20 centimeter.  Opnieuw is dit helemaal niet dramatisch te noemen, zeker niets om aanleiding te vormen om nu onmiddellijk nadarafsluitingen omheen de toren te gaan zetten wegens instortingsgevaar.  Maar ...  het blijkt dus toch nog maar eens dat Marcs en mijn bevindingen correct zijn en dat én de Minnewaterbrug én de Poertoren sinds zowat 100 jaar aan het overhellen zijn.  Waarom?  Dat is nu natuurlijk een andere vraag die anderen beantwoorden moeten!
Neen dit is echt geen grap: morgenochtend verschijnt over onze bevindingen in alle zaterdagedities van de krant "Het Laatste Nieuws" een groot artikel.  Blijkbaar is het volgens de 'Laatste Nieuwsers' poer voor nationaal nieuws of ons aller Poertoren aan het Minnewater een nieuwe scheve toren van Pisa kan worden of niet.

Volgens de opmetingen van vandaag van de beëdigde landmeter is er op de Minnewaterbrug een hoogteverschil van ongeveer 24 centimeter.  De oostelijke kant van de brug ligt dus 24 centimeter lager dan de westelijke kant.  Dat lijkt misschien niet veel, maar het is er en het is daarom ook voor onze hedendaagse fotocamera's heel duidelijk zichtbaar.  Laat ik er nog aan toevoegen dat de volledige brug zich bevindt op iets meer dan 9 meter boven de zeespiegel.  De rest van 'ons Brugge' bevindt zich uiteraard meestal nog enkele metertjes lager.  De vraag is natuurlijk ook: is die ongelijkheid van de Minnewaterbrug er altijd al geweest?  De brug, die in 1739 gebouwd werd, werd zo'n honderd jaar geleden (anno 1900 en later, toen de fotografie in ons land al volop in bloei was) volop gefotografeerd.  Blijkbaar vond men toen ook al deze plek heel pittoresk.  Op alle prentkaartfoto's die er uit die periode van die brug te zien zijn (en dat zijn er verbluffend genoeg heel wat!) blijkt de Minnewaterbrug helemaal waterpas te liggen.  Maar nu, anno 2008, komen we tot de constatatie dat dat helemaal niet meer zo is! 

Opmeter van dienst was Jos Millecam.  Hij kweet zich getrouw van zijn taak en ging zoals dat heet niet over één nacht ijs.  Zowel de Poertoren als de Minnewaterbrug werden van verschillende kanten bekeken en opgemeten.  U bent natuurlijk razend benieuwd naar de uitslag van zijn opmetingen, maar ik vertel het u pas straks.