van de wereld afgesloten

Druk, druk, druk was het afgelopen zondagnamiddag.  Overal waar er terrasjes waren, waren die overvol.  Iedereen wou blijkbaar eens volop genieten van die eerste echte weldadige zonnestralen, en dan ook het liefst met een drankje of snackje bij de hand.

Heel leuk om te zien was dit straattafereel.  Profiterend van de gedurende enkele uren verkeersvrije Langestraat sleurde men stoelen en tafel de Essenboomstraat op om gezellig met elkaar van het weer en de eindelijk eens verkeersvrije straat te genieten.  Dit beeld doet terugdenken aan de nostalgisch aandoende zwartwitte foto's van honderd jaar en meer geleden toen de 'man en vrouw van de straat' in Brugge  het gewoon was om te leven en te werken voor hun huis.  Dat het toen uit pure noodzaak was is nogal logisch want wat wilt u als men soms met zijn vijftienen hele regendagen lang in zo'n benepen huisje opgesloten zat?   Tegenwoordig zijn de motieven voor dit straattafereel enigszins anders.  Men is maar al te blij dat koning auto het in onze straten, al was het maar voor een uurtje, eens niet voor het zeggen heeft!

Afgelopen zondag was er ook de eerste braderie in de Langestraat-Hoogstraat met een uitloper naar het Bilkske toe.  Klagen over het weer kon natuurlijk niemand, want geleidelijk aan verdwenen zondagnamiddag alle jassen bij zelfs de meest kouwelijke braderieslenteraars .  Let er bovendien eens op hoe we eigenlijk allemaal kuddedieren zijn.  Het merendeel van ons is rechts (-handig, voetig, of eventueel van strekking); welnu, iedereen loopt dan ook de straat op en af langs de rechtse kant.  Omdat ikzelf eigenlijk een links persoon ben (toch zeker wat handelen van handen en voeten betreft) liep ik de braderie verleden jaar onbewust langs de linkerkant op en af.  Sedertdien doe ik dat dus nooit meer want mijn tocht duurde dubbel zo lang dan normaal.
De moraal: "worden wij niet allemaal onbewust geconditioneerd en worden mensen die vanuit ingesteldheid tegen stroom in werken op den duur niet zodanig platgeslagen dat ook zij hetzelfde pad volgen dat de massa volgt?"

... kregen we de laatste dagen, en als het met zo'n weer bovendien weekend is wil de weekdaags murwgewerkte mens zich uiteraard eens extra ontspannen.  Door bijvoorbeeld een rondje Vesten te wandelen of te fietsen.  Bemerk aan de overkant (de kant van de ringweg) de werkeloos staande trucks met daar tussenin de gewone wagens.  Dit kan gewoonweg niet anders dan een zondag geweest zijn.  Afgelopen zondag!!!

Als u trouw afstemt op Bruggeblog, dan weet u dat ik graag foto's plaats die uniek zijn, uniek in hun soort omdat de situatie zich normaal gezien niet of nauwelijks voordoet.  Deze keer heb ik het over de zaterdagmarkt op 't Zand.  Omdat de 'mei'-foor momenteel dat plein dat momenteel 't Zand genoemd wordt ingepalmd heeft, heeft als gevolg dat de wekelijkse zaterdagmarkt noodgedwongen uitwijken.  Naar hier bijvoorbeeld.  Op een zaterdagochtend heel vroeg kan dit bijgevolg dit bevreemdende beeld opleveren.  Gewone marktkramers die zich met hun kramen nestelen tussen de kramen van de foorkramers in.

We zijn inmiddels zonder kleerscheuren aanbeland ter hoogte van de Ankerplaats, maar alle leed is nog helemaal niet geleden.  We schokschouderen verder, dokkerend over de kasseien, we negeren zelf stoïcijns een voorrang van rechts, een voorrang die de auto had vanuit de Wijngaardstraat, en worden daarna gezwind voorbijgestoken door een brommer en nauwelijks een seconde daarna rakelings gepasseerd door een tegenliggende wagen die een andere, foutief geparkeerde wagen, zonder pardon passeert zonder ook maar rekening te houden met fietsers die vanuit de andere richting kunnen komen.
CONCLUSIE :
De Hel van het Noorden bevindt zich helaas niet ergens tussen Parijs en Rijsel, maar wel hier in hartje Brugge. Op drukke namiddagmomenten kan men hier eigenlijk constant dergelijke filmpjes maken, filmpjes waarbij alles wat u nu zag zelfs nog verbleekt.
M.a.w.: de as Mariastraat-Katelijnestraat is tot nader order voor Bruggelingen de meest te vermijden as binnenin Brugge.  Zelf ga ik er meestal in een wijde boog omheen, maar speciaal voor dit blog maakte ik (op gevaar af van mijn eigen leven) een uitzondering.

... maar het moet nog allemaal beginnen.  Van dit punt af moet iedereen als fietser, komend vanuit het epicentrum van Brugge, op zijn hoede zijn voor alles, ... werkelijk alles.  Op zijn hoede voor overstekend wild,  voor knorrende beesten (zie: F. Bordewijk), voor klotekieren tussen de kolsiejen (*) en voor al dergelijk gevaarlijks meer.

(*) = kasseien

Het tweede gedeelte van het levensgevaarlijke traject doorheen Brugge.  Plots schieten zich een auto, een koets en een taxi voor je fietswielen en daarna verschillende onachtzaam overstekende toeristen.

Van nu af aan kunt u zich op Bruggeblog regelmatig verwachten aan filmpjes.  Pas op dus voor uw eventuele downloadlimiet, want elk filmpje is minstens enkele megabytes groot.
Ik start vandaag de reeks filmpjes met iets afgrijselijks voor wie het nog nooit meegemaakt heeft: het chaotische verkeer in zowel de Mariastraat als de Katelijnestraat.  Op puur levensgevaar af heb ik de filmpjes gedurende zo'n twee minuten gemaakt, rijdend per fiets vanaf 'Marieke van Brugge' tot zowat ter hoogte van de Stedelijke Kunstacademie.  Zo'n ritje per fiets is trouwens volgens het plaatselijke politie- en verkeersreglement perfect toegelaten.
Vooraf geef ik wel nog één waarschuwing: gevoelige personen of personen met een zwak hart raad ik aan om de filmpjes liefst niet te bekijken.
Voor mijn ritje koos ik een willekeurig moment uit tijdens deze zaterdagnamiddag.  Het is dus zeker niet zo dat ik verschillende keren geprobeerd heb om er uiteindelijk het beste uit te halen.  Uiteindelijk ben ik nog altijd niet levensmoe, en één keer mijn leven riskeren vond ik al verschrikkelijk genoeg!
Dit is het eerste deel van het traject, namelijk vanaf 'Marieke' tot aan de ingang van de Onze-Lieve-Vrouwetoren.  Dit eerste deel viel nog vrij goed mee, het dooreengeschud zijn door het voortdurend schokken op de kasseien en de navenante onzichtbare (en misschien onherstelbare) beschadiging aan mijn lichaam niet te na gesproken.

In tegenstelling tot wat u denken zou is het correcte antwoord nog altijd niet gegeven.  Maar iedereen begrijpt ondertussen dat sommigen die gisteren (euh neen: de vorige nacht) reageerden heel dicht in de buurt waren.  Allez, komaan, ... dit is de laatste foto voor deze quizvraag.  Waar precies in het centrum van Brugge is dit te zien?

De dam (oftewel een aaneenschakeling van zogenaamde oliebomen) die de olie van het gezonken plezierjacht verleden maand moest tegenhouden ligt vreemd genoeg nog altijd in het Minnewater.  Meer nog.  Het houdt niet langer de olie tegen (want die is er allang niet meer), maar vanaf nu vooral het afval dat we in onze consumptiemaatschappij allemaal liever kwijt dan rijk zijn: wrakhout, PET-flessen, blikjes, plastic zakken, enz, enz, ... 
En dan te zeggen dat er onlangs op 'Brugge blogt' van de krant Het Nieuwsblad een discussie was ivm met een uitspraak van schepen De Cuyper om statiegeld in te voeren voor blikjes.  Hier te lezen.  Onze schepen bekijkt het natuurlijk vanuit zijn paardenbril die enkel en alleen gericht is op 'de landbouw', want dat is nu eenmaal Bernards dada.  Dat bijvoorbeeld ook de kwaliteit van het water in onze rivieren, kanalen en beken door zo'n dure heffing 'misschien' (ik zeg wel: 'misschien') kan verbeteren, daar heeft blijkbaar nog niemand bij stilgestaan.

Het wordt de hoogste tijd dat ik nog eens een foto voor de lopende quizvraag op u afvuur.  Zoek het antwoord a.u.b. niet te ver, dus zeker niet buiten de stadsmuren van Brugge.  Waar precies is dit te zien?

Verzamelen!  Doen we dat niet met ons allen?  Zijn wij niet allemaal verzamelaars?  Terwijl de ene stof verzamelt in zijn huis, verzamelt de andere stapels was die smeken om gestreken te worden en nog iemand anders verzamelt moed om het uit te maken met wat ooit zijn of haar geliefde was.
Persoonlijk ben ik trots op mijn boekenverzameling waaronder zich enkele zeldzame exemplaren van de gezusters Virginie en Rosalie Loveling bevinden; ook mijn rekje van zowaar twintig werken van Maarten Biesheuvel en, verspreid over de rest van mijn boekenkasten, een veelvoud daarvan aan werken over lopen en atletiek.
Ben ik daarom een unieke verzamelaar?  Helemaal niet!  Iemand die als verzamelaar opvalt is iemand die de halve wereld rondholt op zoek naar dat éne stomme vingerhoedje of eierdopje dat hij in zijn collectie nog mist (alhoewel internet in dat verband tegenwoordig wonderen kan doen en de verplaatsingskosten sterk kan drukken).  Da's iemand die massa's geld uitgeeft voor de beste wijnen uit de allerbeste wijnjaren van lang geleden en ze daarna gewoonweg in zijn kelder laat verzuren.  Da's ook iemand die ongewassen slipjes van dames probeert te collectioneren en daarmee een slipjesmuseum opent (nietwaar Jan Bucquoi?).
Of het pas bij Lannoo uitgegeven boek van Tapis Plein 'Nooit Genoeg' ons een dieper inzicht bieden kan in de psyche van 'de verzamelaar'?   Na een vluchtig doorbladeren van het boek betwijfel ik het en ik vrees nog minder dat het ons iets vertellen kan over de toekomst van al die verzamelingen.  Het boek is niks meer maar ook niks minder een prachtig lees- en kijkboek geworden.

Vandaag was het opnieuw Erfgoeddag en - eerlijk gezegd - ik verwachtte er vooraf weinig van.  Bepaalde plekken in en rond Brugge waren natuurlijk een absolute aanrader, maar wat heb je eraan als je het voordien al eens gezien hebt en het toen allemaal veel beter dan alles nu gepresenteerd werd.  Bovendien heb ik het niet voor plichtmatig opgelegde thema's waar dan krampachtig naartoe geleefd wordt.  Thema van de Erfgoeddag 2008 was trouwens "wordt verwacht", de toekomst dus.  Weinig plekken in Brugge die zich voor deze dag presenteerden toonden een toekomstbeeld, en als dit dan al min of meer in het plaatje paste, dan betrof het veelal een toekomstbeeld vanuit het verre, heel verre verleden.  Een der weinige uitzondering op de regel was 'Tapis Plein' in de Sint-Jacobsstraat die het toekomstperspectief van de verzamelwoede van de hedendaagse mens poogde te schetsen, maar er was van dat toekomstperspectief op hun expo helaas weinig concreets te merken.
Ik kan me vergissen maar ik denk dat er - in vergelijking met voorgaande jaren - ook minder volk op Brugges erfgoeddag afgekomen is.
Los van het Erfgoedthema waren volgens mij de absolute aanraders voor vandaag:
1. een bezoekje aan het Diamantmuseum mèt de hilarische slijpdemonstraties
2. Archonaut, of hoe oude scheepswrakken gerestaureerd worden.
3. de rondleidingen in de Stadsschouwburg waarbij iedereen letterlijk een kijkje achter de schermen kon nemen.

Kijk eens hier: de tweede foto die u leiden moet naar de ontknoping van dit raadsel!  Waar in het hartje van Brugge is dit te zien?

Na de moeilijke bevalling van de vorige fotovraag (toegegeven: de Violierstraat is nu eenmaal een van die straatjes waar lang niet iedereen komt), is hier toch maar weer een nieuwe.  Waar in het centrum van Brugge is dit te zien?