Hoogstuk

Nog twee dagen en 'en masse' worden de Brugse Vesten bestormd.  Dat er op die manier al eens iemand struikelt en onzacht op de keitjes terechtkomt is normaal.  Gelukkig zijn er helpende handen.  Na van zijn schrik bekomen te zijn heeft de jongen zijn loopwedstrijd kunnen voortzetten, weliswaar met een geschaafde knie en een vuile broek.

Samen met de foto van gisteren is dit onderdeel van het tafereel 'Jozef wordt verkocht'.  Jozef was de jongste van de zonen van Jakob, stamvader van de Joden en hij was vaders lieveling.  Daarom verkochten zijn broers hem aan de karavaanreizigers op weg naar Egypte.

Dit is het Mariabeeldje dat hangt in het kastje langs de Predikherenrei, meer bepaald terug te vinden in de gevel van het hoekhuis met de Kazernevest.
Zoals u ziet is de waarde van het beeldje gering, maar het doet niks af aan de charme ervan.  Het is een voorbeeld van volkse Mariaverering tijdens de vorige eeuw.   Als u slentert doorheen Brugge en effectief rondkijkt zult u merken dat ook de lagere klassen van de bevolking Maria wilden vereren en er blijk van gaven door het plaatsen van dergelijke beeldjes.

Dit is er eentje op aanvraag.  Poke vroeg me onlangs iets over dat Mariabeeldje op de hoek van de Coupure.  Iedereen noemt het hier Coupure omdat het water, de binnenrei zo noemt, maar in feite is dit het hoekhuis van de Predikherenrei met de Kazernevest.

Met temperaturen deze namiddag die de 20 graden Celsius ruim overschreden hadden we een prachtweertje vandaag.  Iedereen was licht gekleed.  Het was ook heerlijk fietsweer.  Brugge, voor wie het soms niet zou weten, is een fietsstad bij uitstek.  De straten liggen niet altijd effen en koning auto durft zich ook hier wel eens opdringen, maar toch is Brugge een fietsstad.  En dat sommigen creatief zijn met de omschrijving 'fiets' bewijst deze foto.

Oef, op de valreep vandaag nog gevonden door Flater.  Eigenlijk was het een gok en hij gokte juist.  Alle foto's, ook deze, werden genomen van op het brugje dat toegang verschaft tot het Begijnhof, één van Brugge's grootste toeristische attracties.  En zoals u merkt, voortdurend wordt deze plek gefilmd of gefotografeerd.  Ook de steen in het hofje van het huis naast de brug.  Achteraf begrijpt zo'n toerist natuurlijk niks van de inscriptie op de tegel, want opgesteld in het Nederlands.
"De mens denkt omdat hij handen heeft"
Val niet achterover, maar dat is een uitspraak van de filosoof Anaxagoras.
Anaxa.. wie?   Jawel, Anaxagoras!
Anaxagoras bedoelt ermee: de mens lijkt superieur aan de dieren omdat hij handen heeft en de schijnbare verschillen in intelligentie zijn het gevolg van lichamelijke verschillen.
Zware kost dus, een doordenkertje van formaat.
O ja, die nieuwbouw op de achtergrond van de vorige foto zijn de nieuwe appartementen op het domein van het vroegere 'meubelen Claeys' in Zonnekemeers.  Ze zijn pas afgewerkt.
Staat u mij toe pas morgenavond een nieuwe fotovraag op mijn blog te plaatsen.

Dit valt te lezen aan de Gentpoort.  Het is nogal logisch dat aan het eind van WO II de Duitsers via deze poort de aftocht bliezen.  De kortste weg terug naar Duitsland is langs hier naar Gent, en verder.  Het zou me ten zeerste verwonderen moest ik horen dat ze pakweg via de Smedenpoort of Ezelpoort weggevlucht waren.

In de plaats van het mariabeeldje in de nis van de Kruispoort werd - om terug aan te sluiten bij de traditie - omstreeks 1957 een ander beeld geplaatst, namelijk dat van Sint Adriaan (H. Hadrianus).  In zijn linkerhand heeft hij een aambeeld.  Het is het symbool van zijn martelaarschap; op een aambeeld zouden zijn armen afgehakt zijn en zijn benen verbrijzeld.   Reeds in 1448 plaatste beeldsnijder Jan van Cutdeghem in die nis een gelijkaardig beeld van de heilige Adriaan.   Dit beeld staat hier nu weer omdat in de nabije parochie de Brugse patijnmakers (d.i. houten schoenmakers) hem als patroon vereerden. 

... tijdens de eerste wereldoorlog (1914-1918).  De fotograaf is onbekend.  Let op de tramsporen.  Die waren er in 1912, voor de oorlog nog niet.  Maar let u vooral op de nis.  Daarin staat een Mariabeeldje dat gemaakt werd in 1904 door de Bruggeling Michiel D'Hondt.  De Duitsers lieten de poort inclusief het beeldje intact.  Dat beeldje werd later geplaatst op het pleintje voor de h. Magdalenakerk.  En wat gebeurde in deze 'gecultiveerde' 21ste eeuw?  Het beeldje werd een kopje (en armpje) kleiner gemaakt.

Wij mensen bouwen reusachtige kunstwerken maar staan nog veel te weinig stil bij de kathedralen van bomen om ons heen.  Hoe nietig lijken Gentpoort en mens in de schaduw van deze machtige kunstwerken van de natuur.

Voor 'Dwars door Brugge' moeten we nog drie dagen wachten.

Nog 21 dagen wachten tot de volgende editie van de Heilig Bloedprocessie.

Nog eentje van de meifoor.  Mooi om zien hoe die mannen de achtbaan in elkaar passen.  Het is als een Ikea-meubel in elkaar steken, maar dan een ietsje groter en ze mogen achteraf zeker geen elementen overhouden of ...

Al van halverwege maart meldde ik op mijn blog dat er wat schortte met het kunstwerk in dat glazen kastje als hommage aan en zich bevindend in de onmiddelijke nabijheid van de Conzettbrug over de Coupure.  Nu pas werd het mankement hersteld.  Het was nochtans heel simpel.  Enkele draden waren losgekomen, punt.  Gelukkig is alles nu weer OK, want zegt u nu zelf:  twee werken die dateren van 2002, da's nu toch echt niet oud hé om al zo te haperen?  Eerst hadden we een manke brug en daarna een mank mannetje, dat was een beetje van het manke te veel. 

Het verwondert me echt dat nog niemand vond waar dit is.  Zelfs de toeristenbootjes passeren hier dagelijks!

Genieten van het aangename weer in het Minnewaterpark.  De poort die langs de kant van de Katelijnenvest toegang tot het park verschaft bevat het heiligenbeeld van Sint Arnoldus.  De man is patroonheilige van molenaars maar vooral ook van herbergiers en brouwers.  Hij was geboren omstreeks 1040 na Christus te Tiegem en stierf in 1087 in Oudenburg, nabij Oostende.  De legende gaat dat in onze streken pest heerste en hij raadde de bevolking aan om geen water te drinken maar bier en daardoor behoedde hij langshier veel mensen voor de pest.  Tot zover waarschijnlijk de waarheid.  Maar er wordt ook beweerd dat hij met zijn staf in een ketel bier roerde en het brouwsel aan pestlijders te drinken gaf die genazen.  Dat laatste zal dus wel legende zijn. 

In de tijd van bakker Corné, Edouard Cornillie, was er in de garre een openbare pomp aanwezig en zoals u ziet is er nog altijd een. Toen werd dat natuurlijk veel meer gebruikt dan nu. Nu is er overal in de huizen stromend water. Met een klein beetje moeite kunt u zich de situatie van toen voor ogen halen. Vrouwen die water halen aan de waterpomp terwijl herbergklanten even verderop staan te wateren in Corné's keldergat. De stank van urine en ander vuil moogt u er gerust ook bij denken. En dan kwam die petitie. Natuurlijk dat marktkramers of zangers in de café-chantants dat gegeven aangrepen om er een liedje over te zingen. Dat de impact van dit gebeuren nu nog nazindert wordt bewezen door het feit dat velen het wijsje nog altijd kunnen opzeggen. Zelfs in andere streektalen werd het overgenomen. Er bestaat zelfs een gelegenheids folkgroep met de naam 'De Garre van Konee'. En in Knokke-Heist is ook een garre die in de volksmond de garre van Konee genoemd wordt (gelegen in de Sebastiaan Nachtegalestraat).