Georges Dumery

Maria van Bourgondië is een naam die in Brugge met ontzag uitgesproken wordt.  Toch dateren de feiten uit haar leven uit een periode die al ruim 500 jaar voorbij is.  En eigenlijk verbleef zij slechts een klein deel van haar toch al zo korte leven in Brugge.  Maar die periode heeft nog altijd een magische weerklank.  Dat zij trouwde met Maximiliaan van Oostenrijk is algemeen geweten.  Dat zij stierf op 27 maart 1482 na dagen voordien van haar paard gevallen te zijn tijdens een uitstapje is ook meestal geweten.  En dat zij samen met Maximiliaan van Oostenrijk hier in het Prinsenhof verbleven heeft, ook.

Ik wil een kleine anekdote aanhalen over hoe haar huwelijk ontstaan is.  Dit fragment komt uit 'excellente cronike van Vlaenderen'.
"Op de 16e dag van april 1477 arriveerde in Brugge uit naam van keizer Frederik III een voorname delegatie om te spreken met onze vorstin (d.i. Maria van Bourgondië) en haar edele raad.  [...]  De afgevaardigden toonden aan met brieven die van een geldig zegel waren voorzien, dat Maximiliaan, de zoon van de keizer, in het huwelijk zou treden met Maria, de enige dochter van hertog Karel.  Deze brieven waren destijds opgesteld door de keizer en hertog Karel zaliger, en ze bevatten de bepalingen die beiden van harte waren overeengekomen na onderhandelingen vij de stad Neuss.  Deze akten en geloofsbrieven werden overhandigd.  Aangezien er nog veel meer verstrekkende zaken mee gediend waren, stemden onze jonkvrouwe en haar edele raad met dit huwelijk in en werd het huwelijk gesloten.  Dit geschiedde op de 21ste dag van april om 11 uur 's avonds in het Prinsenhof te Brugge.  Aangezien het huwelijk per direct geconsumeerd diende te worden, sliep volgens de gewoonte van de adel de hertog van Beieren bij onze jonkvrouwe uit naam van de edele Maximiliaan.  Op zijn rechter heup droeg hij een wapen, waarmee hij bewees dat Maximiliaan zijn bruid zou helpen en beschermen met zijn wapens tegen al haar vijanden.  Toen dit was  geschied, vertrok de delegatie met vreugde uit Brugge en men schonk hen wijn, suikergoed en was, een ieder naar zijn rang."

Nu moet u zich niet voorstellen dat het Prinsenhof er in 1477 uitzag zoals het er nu bij ligt.  Door de eeuwen heen kwam het in verschillende handen en werd er afgebroken, bijgebouwd en gerestaureerd dat het een lieve lust was.  En kijk: de veranderingen aan het begin van de 21ste eeuw op het domein van het Prinsenhof ogen opnieuw heel drastisch.  Alleen het torengebouw en de twee vleugels in Franse neogotiek uit eind de 19e eeuw blijven behouden en worden gerestaureerd.

Datzelfde hotel-restaurant 'Duc de Bourgogne' waar ik het gisteren over had.  Maar vandaag bekijken we het eens serieus vanuit de hoogte.  Dit is de Rozenhoedkaai en bemerk de gebruikelijke samenscholing van sightseeers op het hoekje van waaruit alles zo perfect in het plaatje van het idyllische Brugge past: het klotsende water van de reitjes, het bootje, eventueel een zwaantje erbij, dan nog een paar charmante oude (en pseudo-oude) huizen.  Dan links en rechts een prachtig boompje erbij en, om het helemaal mooi te maken, achteraan dit alles, majestueus de omgeving dominerend: de Halletoren.  Oei, ze kijken naar mij !?!

De Bruggeling gaat plastisch om met zijn taal en heeft en geeft altijd rap zijn commentaar op dingen en situaties in zijn stad.  Toen dit concertgebouw er pas stond had men er al een andere naam voor gevonden: de nieuwe Pizza Hut.  Als u het gebouw vanuit het Albert I park bekijkt en het gaat vergelijken met het logo van het internationale concern van pizzarestaurants, dan moet u toegeven dat de spottende benaming niet slecht gekoze is.

Dit is een van de drie kandidaten voor de nominatie van het kleinste venstertje van Brugge.  Eigenaardig genoeg hebben ze alle drie dezelfde vorm.   Dit hier is te vinden op de hoek van de Smedenstraat met de Zeven Sterrenstraat, amper een paar passen verwijderd van de Vrijdagmarkt en 't Zand.

'Zonder liefde, warme liefde
Lijdt het licht, het donker licht
En schuurt het zand over mijn land
Mijn platte land, mijn Vlaanderenland.'

'Ay Marieke, Marieke,
Je t'aimais tant
Entre les tours
De Bruges et Gand
Ay Marieke, Marieke
Il y a longtemps
Entre les tours
De Bruges et Gand'

In 1988 werd 'entre les tours de Bruges et Gand', maar wel uiterst dicht bij de torens van Brugge, (namelijk langs de Coupure)  het beeldje Marieke onthuld.  Johan Antierens, grote Brel-kenner en fan, leefde toen nog en stak een speech af.  Jacques Brel zal eeuwig met België en zelfs met zijn vlakke land verbonden worden ook al spuwde hij er van tijd tot tijd eens op, ook op haar - in zijn ogen - bekrompen mensen.  Dat de liefde ook niet volledig wederzijds is bewijst misschien de verkiezingen van grootste Belg eind verleden jaar.  De Walen verkozen hem als allergrootste.  Bij ons Vlamingen bleef hij steken op de zevende plaats.
Dat Marieke heeft trouwens echt bestaan, hij moet haar hier ergens in West-Vlaanderen gekend hebben toen hij nog een jonge knaap was.  'Marieke' leeft nu waarschijnlijk nog maar als een nobele onbekende ergens op een appartementje in Knokke.

De kruisdraging.
Het kruis: het zinnebeeld van het lijden en van het onverwoestbare leven dat Jezus zijn volgelingen brengt.
Op zijn symbolische calvarietocht doorheen de Brugse straten wordt Jezus bijgestaan door Simon van Cyrene.   Verder ook nog (maar hier buiten beeld) door Veronica die straks zijn bebloed en bezweet gezicht zal afvegen en door zijn moeder die ondersteund wordt door de apostel Johannes.

Wie iets van Brugge afweet, kent natuurlijk hotel Duc de Bourgogne, gelegen in de knik van het reitje aan de Rozenhoedkaai met de Groenerei.  Het hotel is te bereiken vanop het Huidevettersplein en deze foto is genomen vanuit de Wollestraat.  Wat minder mensen weten is dat in 1799 en 1800, tijdens de Franse overheersing veel kerkelijke goederen aangeslagen werden, sommigen zelfs afgebroken en onderdelen ervan verkocht.  Het duidelijkste voorbeeld was de afbraak van de reuzengrote Sint-Donaaskathedraal die op de Burg stond.  De marmeren zuiltjes die u ziet in de uitbouw (het restaurant) van hotel Duc de Bourgogne komen uit die fameuze Sint-Donaaskathedraal.

Voila, hier een nieuwe fotovraag.  De vraag is kort en simpel.  Waar kunt u deze pomp aantreffen?

Voor ons huis is het voetpad met kasseien aangelegd.  Tussen die kasseien groeit er elk jaar onkruid op.   Wij hebben ook een koertje acheraan.  Daar heb ik alle onkruid verleden week al weggedaan.  Nu wacht ik ongeduldig elke dag de wijkagent af.  Elk jaar belt hij aan om te melden dat het onze plicht als burger binnen deze stadsmuren is om het onkruid van het voetpad te verwijderen.  Het is meestal het enige jaarlijkse contact met onze wijkagent en ik hou ervan hoe die man alles in zijn wijk zo aandachtig gadeslaat.  En  het zal ook wel een opdracht van bovenaf zijn hé.  De toeristen zouden eens kunnen denken: "Bah, wat een slordige stad, zo onverzorgd".  Had mijn huis in Sint-Andries, Sint-Michiels of pakweg Assebroek gestaan dan had het onkruid een meter hoog mogen staan, nog zou er geen haan naar kraaien. 

Het klinkt stom maar telkens ik zo een bootje zie passeren en iedereen tegelijk omhoog zie kijken moet ik automatisch denken aan de tekst uit Ramses Shaffy's liedje:  "Kijk omhoog, Sammy, kijk omhoog, want dan word je lekker nat!"

Laat ons even over de schouder van meneer meegluren wat hij er van maakt.

Het plekje dat Brugge wereldberoemd maakte en maakt.  De stenen van de Rozenhoedkaai zijn afgesleten door de troepen toeristen die hier dagelijks voorbijschuifelen,  hun camera in de hand.  En sommigen halen hun schetsboek boven.

... zo was de naam van de brouwerij gelegen tussen de Langestraat en hier het Verbrand Nieuwland: brouwerij 'de Gouden Boom'.  Het doek is definitief gevallen.  De installaties van de mouterij werden door Vlaams minister van Ruimtelijke Ordening Dirk Vanmechelen (VLD) voorlopig beschermd.  Die bescherming die verviel op 6 mei laatstleden werd nog met 6 maanden  verlengd,  maar van dan af zal het definitief gedaan zijn met het brouwerijhoofdstuk.  Een vastgoedmaatschappij uit Vilvoorde met de groteske naam 'NV Caesar Real Estate' is de nieuwe eigenaar geworden en wacht gewoon een half jaartje af om toe te slaan.

Schrok ik me gisteren een hoedje dat Poke van bij de eerste foto wist dat deze winkel zich bevindt in de Katelijnestraat.  Zo moet ik vanavond opnieuw een andere vraag verzinnen.  Maar wees gerust, ik heb al iets in petto.
Hoeden Janssen is 1 van de twee nog overblijvende winkels die zich gespecialiseerd hebben in het verkopen van hoeden.  De andere ligt langs de Ezelstraat.

Hé, datzelfde beeld zagen we gisteren nog weggevoerd worden om volgende week tijdens de Heilig Bloedprocessie opnieuw door een peloton Romeinse soldaten begeleid te worden doorheen de Brugse straten.  Het tafereel staat symbool voor de marteling en het lijden van Christus.

Jammer voor Leo De Raedt, Flater en de anderen, maar Poke is er weer en hoe!  Meteen wist hij waar het hoedje van de quizvraag nummer 21 zich bevindt, namelijk in de Katelijnestraat.  Het is het uithangbord van een der laatste hoedenwinkels van Brugge.
Voor vandaag geef ik u nog een laatste beeld van de Burg, en we zouden het niet meteen associëren met het centrum van deze stad, maar toch is het er.  Het stadsbestuur Brugge speelt de laatste tijd de kaart uit van het petanquespel om het gemoedelijke en de broederschap van de bevolking te versterken.  Afgelopen voorjaar doken in de stad plots nieuwe petanque- (of als u het verkiest: 'jeux de boules'-) banen op.  Zoek bijvoorbeeld maar eens in het Minnewaterpark, aan de kant van het kasteeltje.  Maar voorlopig heeft alleen dit plein succes bij de beoefenaars van het spel en ook bij de kijklustigen.

Een detail van de sokkel van het beeld 'de geliefden' van het kunstenaarsduo Depuydt-Canestraro die graag hun signatuur in hun werken achterlaten.  Let op de kikker.  Kikker - puit - Depuydt, snapt u 'm?  Gelukkig voor ons dat 's mans familienaam niet Cloetens of de Balzac is!

Terwijl ik deze namiddag toch op de Burg was: hier een kiekje van Brugge zoals de Japanse kunstenaar Toyo Ito getracht heeft dat we Brugge zouden bekijken, namelijk vanuit zijn carwash met honingraatmotieven glazen wanden.