deelnemer Luc De Mulder

Voor groepen van meer dan 50 fietsers zijn wegkapiteins en begeleidende auto's verplicht.

Het noodpakketje

• De reisgidsen van Lonely Planet gaan uitgebreid in op het veiligheidsaspect en houden je op de hoogte van de nieuwste tips en trucs.
• Het hangslot / combinatieslot: we nemen ook altijd een slot mee, soms een hangslot, soms een "lichtgewicht draadslot / ketting". In veel landen is het op slot doen van de hotelkamer met de hotelsleutel niet voldoende, er zitten dan beugels aan de buitenkant waaraan je je eigen slot kan bevestigen. Ook kan je je bagage vastklinken aan bagagedragers in treinen of bussen. Sommige trajecten staan er namelijk bekend om dat je bagage tijdens het slapen door het raam naar buiten verdwijnt.
• Zorg dat je een dagportemonnee hebt waarin niet teveel geld zit maar genoeg voor de komende dag(en), zodat je niet meteen bij elke uitgave naar je moneybelt hoeft te grijpen. Deze portemonnee kan je gewoon in je broekzak of dagrugzak doen en kan bij betalingen zonder gêne (van teveel flappen) tevoorschijn worden gehaald. Ook bij een overval kan deze portemonnee snel worden afgegeven. Los geld in je broekzak doen, is ook iets dat door veel reizigers wordt gedaan.
• Handig om mee nemen is een afsluitbaar tasje / doosje voor je moneybelts / paspoorten en andere belangrijke zaken dat je af kan geven aan de balie van je hostel en dat ze in de kluis kunnen stoppen zonder dat ze er zelf bij kunnen. Hiervoor kan je onder andere gebruiken washbags met lussen waar je een klein slotje om doet of een moneybelt met lussen aan de rits.
• Eagle Creek (EC) is één van de experts op het gebied van veiligheid en reizen. In ons assortiment vind je alle producten van Eagle Creek die voor jou van belang kunnen zijn: zie het onderdeel moneybelts en sloten in de meeneemlijst
• Handig om mee te nemen is Aquapac (zie JoHo meeneemlijst) dan kan je tenminste gaan zwemmen als je alleen naar het strand gaat of met zijn tweeën tegelijk gaan zwemmen zonder het risico te lopen dat je portemonnee (en mocht je ze bij je hebben je paspoort en papieren) gestolen worden.
• Pas soms op voor medereizigers, uiteraard hoef je niet te spastisch te doen over toenadering zoekende reizigers want het ontmoeten van andere reizigers is tenslotte één van de leukste dingen van het reizen maar er zijn ook "verkeerde" exemplaren. Een echte handleiding "wie kan ik vertrouwen" bestaat uiteraard niet maar wees je wel bewust van het feit dat het voorkomt dat reizigers elkaar bestelen, drogeren en belazeren. Dus geef nooit iemand je pincode, hou het bewijs van Traveler cheques op een goede plaats, pas op voor "de stickies", drankjes en snoepjes die je worden aangeboden. Common sense is eigenlijk het enige wat in dit soort gevallen werkt (heeft iemand voldoende Traveler cheques, reist iemand planmatig, is er een "thuis", etc) Je komt zeker figuren tegen die geen cent op zak hebben, al maanden of jaren op reis zijn en nog niet van plan zijn om naar huis te gaan, rara hoe doen ze dat!
• Ook snoepjes, drankjes en stickies van "locals" zijn niet altijd even onschuldig. Je zal niet de eerste zijn die één of twee dagen later wakker wordt en weer naar huis kan gaan omdat je geen geld of bagage meer hebt. Ook hier geld weer dat in 99 van de 100 gevallen er niets aan de hand is, maar mocht je de boel niet helemaal vertrouwen, sla dan het aanbod af en let op je tellen.
• Je hoorde vroeger van diverse reizigers de tip om kippengaas aan de binnenkant van je rugzak te doen zodat werd voorkomen dat men met een mes de buitenkant van je rugzak opensneed terwijl je door de stad liep, je rugzak bovenop de bus lag of je even niet oplette. Het was een drastische maatregel die op sommige plaatsen in Zuid-Amerika was aan te raden. Aangezien daar rugzakken daar nogal eens kapot van gingen hebben twee handige Australiërs de oplossing voor het probleem gevonden: De PacSafe, een lichtgewicht netwerk van 1,5 mm staaldraad (ofwel "slashproof") inclusief slot, dat je over je rugzak doet tijdens het dragen, maar zo ook aan een paal kan worden bevestigd zodat je even "boodschappen" kunt gaan doen. Zie JoHo meeneemlijst (let op hij kost wel een paar tientjes)
• De Travel Safe is van de makers van PacSafe, een handzaam handig mobiel kluisje / tasje (35 x 21 x 1,3 cm, 250 gram) gemaakt met hetzelfde principe. Je kan de Travel Safe in je hotelkamer / bamboehut / dorm! vastklinken zodat je je camera en wat andere waardevolle zaken niet mee op pad hoeft te nemen, aan een paal / boom op het strand vastmaken als je wilt gaan zwemmen (of rustig wilt zonnen/zuipen) of zoals we hem zelf het meest gebruikt hebben: afgeven aan de balie van je hostel waar men er dan zelf geen kijkje in kan nemen of graai in kan doen: Zie JoHo meeneemlijst (let op hij kost wel een paar tientjes)
• Check de actuele veiligheidssituatie van het land / de stad / de omgeving bij je medereizigers, bij de locals en op de prikborden van de populaire reizigerstenten. Welke buurt moet je mijden, welke stukken kan je beter met een taxi doen, is het trein- of busstation 's avonds wel veilig etc. De informatie in de reisgidsen of mensen die er een jaar geleden waren, kan alweer in negatieve of positieve zin zijn veranderd.

Risico op een beroving beperken

• Draag geen sieraden als ringen, kettinkjes en dure horloges en proberen het dragen van opvallende, dure merkkleding te voorkomen.
• Loop niet vertwijfeld en duidelijk zoekend rond: zo geef je anderen de gelegenheid je aan te spreken. Probeer dus zelfverzekerd over te komen.
• Vermijd afgelegen plekken zoals verlaten stranden.
• Vermijd sloppenwijken.
• Probeer 's avonds laat en 's nachts binnen te blijven als het ergens niet helemaal veilig is.
• Probeer ergens overdag aan te komen en niet 's avond in het donker.

Afspraak aan de stand van Museeuwbikes op Zaterdag 23 Jan aanstaande om 14:00 uur.
Als je toch aanwezig bent op velofollies (Kortrijk) kunnen we zowel verzamelen en een groepsfoto nemen, samen met Johan. We kunnen uitgebreid kennis met elkaar maken, en ik profiteer ervan om deelnemers op foto te zetten, en materiaal te verzamelen voor de blog.

"Mijn hart is in Brugge"

Assebroek- Belgie wordt in Wit-Rusland gepromoot door Filip Vandenbroele.
De Bruggeling woont in Minsk en is er ereconsul. "Er zijn slechts weinig mensen of bedrijven die hun weg naar wit-rusland vinden, maar iedereen die komt is verbaast over de properheid, veiligheid en  de mogelijkheden."

Filip Vandenbroele (48) komt uit een kroostrijk Brugs gezin met zes kinderen. Zijn vader jozef was verpleger in la Brugeoise. Zijn moeder Jenny Roos was huisvrouw. Hij studeerde voor industrieel ingenieur biochemie, met specialiteit fermentatie. Zijn droom was altijd om iets in wijn te doen.

Supermarkt in Moskou

In 1993 kreeg filip echter het voorstel om in Moskou een supermark te openen voor een Nederlands bedrijf. "Mijn eerste maanden in het ex- oostblok waren een hel", vertelt hij. "De Sovjet-Unie was net gevallen, alles moest opgebouwd worden. Na twee jaar was de winkel nog niet open omdat de direkteur van het Russische partnerbedrijf er met de integrale investering vandoor ging. Ik moest een businessplan opstellen, personeel selecteren, produkten inporteren........Drie maanden later opende de supermarkt." Sindsdien is de Bruggeling in de regio gebleven. Na drie jaar in Rusland en twee jaar in Oekraïne woont en werkt Vandenbroele nu al tien jaar in Minsk, de hoofdstad van Wit-Rusland. Sinds 2004 is hij er ereconsul.
"Dit alles doe ik voor de eer : een ereconsul is onbezoldigd! Het is ook een bepaalde verantwoordelijkheid naar ons land toe. ik heb een consulaire, diplomatieke en economische taak. Ik fungeer voor de Belgen in Wit-Rusland als dienst voor de burgelijke stand. Iemand die zijn paspoort kwijt is, kan bij mij aankloppen om een tijdelijk paspoort te krijgen."
"Als diplomaat vertegenwoordig ik ons land en de belangen van de Belgische burgers. Zo hadden we in 2008 een hele grote kantexpositie met de hulp van het Brugs chocolademuseum. Op de nationale televisie fungeerde ik als gastspreker om de Belgische mode te promoten en in een ontbijtshow demonstreerde ik hoe we in Belgie een tomaat-garnaal bereiden.
Kortom, we proberen zoveel mogelijk een relatie te brengen tussen België en Wit-Rusland."

Later deel 2

Hoe te betalen in Polen?

In Polen wordt betaald met de zloty, de pinautomaten in Polen zo zijn aangepast dat er gekozen kan worden voor verschillende talen zodat het eenvoudig is om zloty’s te pinnen. Bij de grensovergang is een wisselkantoor, zodat iedereen direct in het bezit van zloty’s kan komen.
1 euro is ongeveer 4,1 zloty waard.

Voor 2008 had ik nog nooit de kans gekregen om de mont Ventoux te beklimmen met de fiets.
Ik was in juni 2008 van plan om de mont Ventoux op te lopen maar door een blesure moest ik het lopen laten varen en kon niet anders dan met de fiets naar boven.
Ik logeerde aan de Azurenkust en dat is 2 uur auto tot Bedoin.
Ik was uitgenodigd door "bakkertje", Hubert Demeulemeester en zijn vrouw Roza. Onderweg met nog een uur voor aankomst mijn boterhammen met confituur gegeten zodat
alles zeker zou verteerd zijn voor de beklimming.
Toen ik bij bakkertje aankwam stond de ontbijttafel al klaar en moest ik nog eens eten. Ik durfde niet weigeren.
We zouden starten om 8:00 uur aan de fontein maar zijn pas een uurtje later vertrokken wegens lage bewolking aan de top van de reus.
Ik had geen enkel benul welke tijd ik zou rijden gezien het mijn debuut was en ik niet echt de beste klimmer ben.
Ik rij met een zware(13 kilogram) stalen randonneuze en een tripel 105.
Mijn gastheer ging meefietsen met zijn nieuwste carbon juweeltje maar had de dagen ervoor tijdens meerdere beklimmingen last gehad van zijn achillespees.
Ik dacht, ik ga zo lang mogelijk aanklampen en probeer tussen de 2:00 en 2:15 uur tijd aan te komen.
Na een kilometer of 6 stapte mijn maat plots van de fiets en riep me toe dat het niet zo goed ging met zijn pees.
De fiets in de auto van onze dames en ik had ineens 3 supporters, om mij aan te moedigen, bij mijn eerste beklimming.
Oef, bijna boven, mistral, mist, wolken, koud...........
Nog niemand had mij ingehaald en reed mijn tempo. 1 kilometer voor de onzichtbare top plots een Vlaamse stem naast mij, een wielertoerist had mijn Vlaamse trui herkent en sprak mij aan.
Ik weet ze'n naam niet meer maar hij stelde voor om samen naar de top te fietsen.
We zijn er bijna, zei hij, een sprintje? Maar omdat ik de laatste bocht niet zag, door de dikke soep, kon ik de scherpe binnenbocht ook niet opmerken en viel stil op de meet.
Ik werd opgewacht door mijn vrouw en mijn vriend met warme kledij en hete koffie.
Min tijd was 1:55 uur en ik was daar best tevreden mee.
Intussen heb ik een vederlichte Museeuw bike en hoop dit jaar mijn klimtijd te verbeteren.

Jean Pierre