Naar de inhoud

Gambia : Challenge Antwerpen - Banjul

Met 2 de hands auto, 7200 km, naar West -Afrika !
akke.beakke.be

Archief

Zondag 13 oktober dag9

Zondag 13 oktober   dag 9

Onze rustdag !  Het is helaas niet gelukt om iets op de blog te plaatsen. De wifi was echt niet goed. Spijtig want nu hadden we net tijd. We hebben Carlientje herschikt en uitgekuist, een halve vuilzak vol !   , lege flesjes van water , papiertjes , ....

Olie bijgevuld !

Een beetje gerelaxt. We hadden een dag voorsprong op de mannen. Zij rijden de piste , zand en keien, dat is zwoegen en zweten.   ( vertellen ze ons ). 

Af en toe moet er team beroep doen op een garage omdat ze brokken hebben gemaakt. 

Tot nu toe is iedereen nog in de running.  Auto achterlaten in Marokko is geen optie want dan moeten er invoertaxen worden betaald en deze kunnen oplopen tot 5000 Euro.  Rond de middag  kreeg ik een sms ke  van Ludwig dat ze later zouden aankomen. 

De nacht van zaterdag op zondag hebben zij een onweder gehad, gelukkg hadden ze ook een kamer geboekt.  Bij de kampeerders tenten nat !!! 

Zondag in de loop van de dag kwam er een massa water uit de bergen. Ludwig zag de modderstroom naar beneden komen , water , modder , stenen , .....  Niet meer door te komen. 

Wachten , wachten , ..... er is politie komen kijken  en volgens hen zouden ze 4 uur moeten wachten.  Of .... even terugrijden en een andere weg rijden.  Dat hebben ze dan ook gedaan. 

Ondertussen hebben wij een zwemmeke gedaan in het kleine zwebad van de Auberge. 

De eigenaars van deze Auberge zijn Fransmannen.   Een super leuke plek om te verblijven.   Niks , niks  ,  in de buurt.    Ze hebben op Booking.com 9.2 tevredenheid. 

1 minpunt is de slechte wifi !!!

Diner : pompoensoep , runds- en kalkoenbrochette, cheese cake.  Ze hadden ook frisse pintjes. 

In ons huisje konden we met 3 slapen.

Ludwig heeft zijn tentje dan ook niet opgezet. 

We hebben met zijn drieën de kamer gedeeld. 

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Linda om 20:52 Reageer op dit bericht

zaterdag 12 oktober dag 8

Zaterdag 12 oktober. Dag 8

Weerom lekker gegeten gisteren.

Op tijd in bed, morgen lange rit naar Icht in Zuid Marokko, provincie Tata.

We kijken ernaar uit om te logeren bij Bjorg Biramane.

410 km !!!

 

Snel op de parking van de kasbah een zak vullen met weggeefspullen .

 

Zoveel indrukken, soms moeilijk om alles een plaatsje te geven in ons geheugen, daarom is een dagboek /blog dan ook handig.

Maar eerst naar Ali voor onze band!

Bij de check van de band bleek er toch schade te zijn aan de band. Ze hebben de band in een badje gestoken en op die plek kwamen er broebeltjes. 3 mogelijkheden :

  1. band uit onze kofferruimte bleek niet de juiste maat te hebben.
  2. Reservewiel onder de auto gebruiken, maar dan zouden we niks meer hebben als er een andere band stuk gaat
  3. 2 de handsband. We hebben voor die optie gekozen. Dan beginnen ze rond te bellen en binnen de 15 minuten was er een band met de juiste afmetingen.

Terwijl de mannen van de garage beginnen te sleutelen aan de auto hebben we een glaasje thee gekregen en een babbel gedaan met een fransman die er ook stond voor een reparatie aan zijn monstertruck.

600 Dinar, zo’n 60€ voor band en werktijd.

Olie is ietsje gezakt, maar nog ok. Morgen bijvullen.

Plots alarm, olie....aan de amotiseurs!?

Geen groot probleem volgens de garagist als we geen piste’s rijden met veel zand en stenen.

Hij informeert wat het zou kosten om ze te vervangen. 3600 dirham ( 360€) voor 2 nieuwe en werktijd ( 3 uur).

Hij vond geen 2 de hands.

We beslisten om ze niet te vervangen en letten extra goed op voor putten en bulten.

We zijn al goed opgeschoten , ondanks de tijd die we verloren bij de garage.

12u30 Foum-Zguid voorbij. Nu op weg naar Tata.

Juist een krachtreepje gegeten , pipi stop en verder.

Vandaag een stuk warmer dan gisteren. Wij rijden nu al een hele tijd ( wel op asfalt) door de woestijn. De vlakke weg loopt als een lang lint door de woestijn met aan elke zijde bergen.

Er staat regelmatig een bord dat er kamelen de weg kunnen oversteken, maar nog geen gezien.

 

Onze weggeefzakken worden leger. Met pluchen beesten zijn ze supercontent. We zouden het graag eens zien als de papa s’avonds thuis komt met pluchen hond.

T’Shirts willen ze ook graag, maar petje vinden ze de max. Begrijpelijk dat ze ook hun hoofd willen beschermen tegen de brandende zon,

We hebben veel petjes bij : veel dank hiervoor aan Marleen ( overbuurvrouw van mijn ouders). De petjes geraken dan wel niet in Gambia, maar maken hier in Zuid-Marokko ook mensen blij.

 

Hier alle tinten rood-bruin-mosgroen.

Afgestompte bergtoppen

 

Plots hele karavaan kamelen op de weg. We hebben de auto stilgezet en ze zijn langs beide kanten van de auto voorbij gestapt. Mooie foto’s.

 

14u30 net Tata voorbij, nu op weg naar Akka. Nog 140 km te doen vandaag. Eindbestemming is Icht.

 

De baan ligt er goed bij, soms beter dan in den Belgique.

Carine is aan het rijden en kreeg hete voeten. Ze wou haar sandalen uit de koffer pakken. Helaas de auto koffer wil terug niet open. Dat probleempje hadden we eerder ook al eens .

Rustig blijven ( met hete voeten verder rijden) en straks zal hij hopelijk wel terug opengaan.

Fonske doet het goed. We moeten goed op hem letten want iedereen wil hem hier hebben. Maar hij moet absoluut mee tot Banjul.

 

Carlientje is nog altijd content . Temperatuur is prima, ze verbruikt niet teveel diesel. Alleen al een probleempje met haar schoenen. Ha ha.

 

Na deze rit van vandaag gaat de teller net over de 4000 km staan.

 

Er zijn ons net militairen voorbij gereden. Gisteren zijn we moeten stoppen aan de kant van de weg tot de hele colonne voorbij was , voertuigen met tanks erop. De grens met Mauritanië is niet zo ver meer.

Ook het geval “zuidelijke Sahara “ligt hier gevoelig.

14u45. Hete woestijnwind!!!!!

Buiten ons omzeggens geen kat op de weg. Prima : zo kunnen we goed doorrijden.

 

We hebben nog altijd omzeggens geen vuile was. We vinden dat we er nog behoorlijk proper uitzien. Elke avond een ondergoed wasje. Onze reistassen zien er nog hetzelfde uit dan toen we vertrokken. We hebben veel te veel kleren mee. Gelukkig laten we er een deel van acher in Gambia.

Daar de kasbah hotels veel trappen hebben( geen lift) laten we onze tassen in de auto staan en trekken wr af en toe er iets proper uit. Werkt prima zo, we zijn goed bezig ( vinden we zelf).

Carine rijdt lange stukken stukken van onze route. Ik heb last van mijn ogen. Die beginnen dan de tranen en dan zie ik niet goed meer. We rijden met open venster, anders smelten we.

Wind en stof is niet ok voor de ogen.

Carine begint in de rotsen langs de weg dieren te zien????? Tekenen van??? Ha ha...

Als we nu deze weg nog voor 250 km zouden blijven volgen ( wat we niet gaan doen) zouden we uitkomen in Agadir aan de Atlantische Oceaan.

16u30 goed aangekomen in de Auberge In Icht. Superleuke kamer, mooi klein huisje.

Ludwig en Francis hebben een probleempje met de koppeling ( dat had Ludwig verwacht).

Luc een andere deelnemer heeft de radiator stuk, ....volgens Ludwig is hun route loodzwaar.

Zij komen hier morgen aan .

Nu relaxen en straks lekker eten.

 

Morgen , zondag,

rustdag!!!!!!

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door Linda om 16:28 Reageer op dit bericht

Vrijdag 12 oktober dag 7

Vrijdag 12 oktober   dag 7

Supergoed geslapen in Kasbah Tomboctou. Mooi hotel ! Zeer proper, vriendelijke mensen, lekker eten.   De tajine met kip en citroen heeft goed gesmaakt.  Waarom het moeilijk maken als het makkelijk ook kan. De tocht is al  zwaar genoeg.   Wij ( Carine en ik) kiezen voor wat meer luxe indien mogelijk. We hadden dat op voorhand afgesproken en hebben er de euro’s voor over.  In onze kamer was airco , een fan en 3 dikke dekens. Zou het hier in  de winter dan zo koud worden ????

Vandaag gestart met het  checken van de bandenspanning. We hebben een band die wat afgaat. Wat lucht erbij en weer weg.    Vandaag terug een toeristische rit voor ons, wel zo’n 350 km.

Door valleien en over de bergen, langs kasbah’s uit vervlogen tijd en  heel veel palmbomen langs de weg.  In de reisgids staat deze route als een van de mooiste van Marokko. 

Vallei van de Dadès.  Ruige bergen  in alle kleuren en vormen. 

We bezochten een kasbah waar nu nog 10 families wonen.  Vergeef ons , maar de landkaart ligt in de auto ( de naam kunnen we jullie nu niet meegeven ) .  Zeer indrukwekkend, mooie foto’s  !!!  Een klein slangetje  gezien.  Er zitten er hier dus  !!!  Zou volgens de man die de rondleiding gaf , niet gevaarlijk zijn???    Lees    “rondleiding  =  geld “.   Maar bon , trekken we ons niet aan.  Ook deze regio is arm en wij rijden met onze spullen naar Gambia terwijl ze dit hier ook kunnen gebruiken. Ze vragen naar geneesmiddelen, kleding , schoolgerief. We hebben al  spullen uitgedeeld hoor.

12u30  Quarzazate, hier bgegint de vallei van de Draa.  Hier zouden de  filmstudio’s  zijn ( jammer , geen tijd om te bezoeken ) waar films opgenomen worden met Arabische woestijnachtergrond en bergen. Game of Thrones , Lawrence of Arabia, The Jewel of the Nile ,  The last Temptation of Christ , Gladiator , The English Patient ……..

Na ons broodje en cola reden we stroomafwaarts richting Zagora.  Slingerende wegen , dorpjes , moskeeën , palmtuinen en imposante bergen.  

De vallei van de Draa is een van de grootste oase’s van Noord -West Afrika.  We waanden ons in de sprookjes van Aladin en Ali Baba en de 40 rovers.  De Draa is een rivier die door het gebied stroomt en bestaat uit smeltwater die komt uit het Altasgebergte.  Het is een vruchtbare strook, de lokale boeren gebruiken het water voor hun gewassen ( net als in Egypte ). Op dit moment  is er bijna geen water meer in de rivier ( opwarming van de aarde ?? ) Officieel mondt de Draa rivier uit in de Atlantische Oceaan, ( in de buurt van Agadir) , maar het is al lang geleden dat het water het tot daar gered heeft.

In deze regio bevinden zich vele kasbah’s . Ze zijn te vergelijken met Europese kastelen, vestingen en burchten.  Ze werden uit leem, steen, kiezel en hout gemaakt. Deze bouwwerken beschermden de stammen voor aanvallen van buitenaf.   Sommige zijn nu nog bewoond. 

De bewoners zijn hier al iets donkerder van huidskleur.    Berbers zouden vaak lichte ogen hebben, daar moeten we vanaf morgen op letten. We hebben ze nog niet echt van kortbij in de ogen gekeken. Ha ha.

Hier in deze regio zie je overal gekleurde hoofddoeken wapperen in de wind. Hoe zuidelijker we reizen, hoe exotischer het wordt.

Eens in Zagora voel je dat je de Sahara nadert.  Hier sloegen vroeger de handelskaravanen die richting Timboektoe reisden , hun proviand in.   De mannen duiken hier morgen terug de duinen in . Wij rijden naar Icht.   Daar wacht ons zondag een rustdag.

Daarnet Ludwig gezien, ze zitten hier 300 meter van ons vandaag op een camping. Zij gaan hun potje zelf koken.  Challenge hé …   Ze zitten compleet onder het stof, maar het was ook wel heel plezant geweest.  Hun auto doet het nog altijd prima.  Er zijn er hier al wat gesneuveld,  de garage van Ali heeft al veel werk gehad.  Brengt natuurlijk extra kosten mee voor deze teams.

Nu snel douchen ( want Carine is al klaar ) en dan nog iets gaan eten.   Terug wat vermoeid , maar een goed bedje gaat  weer wonderen doen.  

Ons wacht morgen terug hopelijk een   leuk hotel voor  2 nachten.  Veel groetjes.   

Hoe vind je dit bericht? 7 stemmen
Geschreven door Linda om 20:26 Reageer op dit bericht

Woensdag 9 oktober dag 5

Goed geslapen, supergoed bed!
Een goede nachtrust is belangrijk om weer de lange dag , vol concentratie in de auto, aan te kunnen. Ge moet hier ogen op uw gat hebben.
Het verkeer komt van alle kanten.
In de stad steken de voetgangers over waar ze het denken, fietsers, brommers, kar en ezel,....
Sommige banen liggen er goed bij, andere met putten en bulten.
Dus ja goede concentratie is nodig.
Mooie route vandaag!
We reden deze morgen door het "Fôrèt de Cédres  en zagen apen langs de weg. De baan loopt recht naar het zuiden als een zwart lint door de rood bruine rotsen. Geen bomen meer. Af en toe een slagboom die ze kunnen dicht doen bij sneeuwval. Onderweg veel hoeders met hun schapen. Voor de beesten is hier bijna geen eten. De nomaden trekken verder met hun kudde's.

Ik typ op mijn IPhone in notities terwijl we rijden en s'avonds  is er geen tijd om tekst aan te passen of te verbeteren. Ik ben al blij dat ik hem met jullie kan delen.( met fouten)


***
Net even gestopt waar we de vrachtwagen van Rescue Baby zagen staan. Lekker kopje thee gekregen van Regina. Tijdens deze stop kwaten er mog een paar teams bij staan.
We rijden allemaal op eigen tempo en allemaal op dezelfde weg.
We hebben net van plek gewisseld en Carine is nu de chauffeur op de moment.
Het wordt weerom een pittig dagje rijden van ongeveer 460 km. Op vele plekken rijden we aan 60 km per uur, in de stadjes aan 4O km per uur.
Soms eens 80 km per uur.
100 km rijden op een uur halen we niet meer.
We hopen er to komen vandaag binnen de 8 uur . Heel veel politiecontroles onderweg. Tot nu toe mochten we elke keer door. Op snelheid controleren ze continu en ze staan overal ( tot in het meest verlaten plekje).

Er wacht ons een berbertent en half pension.
12u10 nu op weg naar Arachidia.
Carlientje doet het geweldig in de bergen. De stad vindt ze niet leuk, dan krijgt ze kleine vapeurtjes. Dan zetten we de chauffage weer eens volle bak.
We rijden door een maanlandschap.
Straks na Er Rich zou er volgens Michelin een mooi stukje moeten komen, les Gorges du Ziz.
Kleine vertraging opgelopen wegens militaire voertuigen. Elke minuut telt, ha ha.
We rijden met de navigatie App Here . Wase doet het hier niet.
Follow the N13 N13.........
16 uur we hebben de bergen verlaten en zien nu aan beide kanten van de weg zand!
Onze eindbestemming voor vandaag ligt nog op 120 km, Erg Chebbi, Merzouga. Hier bevinden zich de mooie duinen en ook de speeltuin voor de 4x4 voertuigen. Wij gaan de komende 2 dagen aan sight seeing doen. We rijden wel tegelijk meer naar het zuiden waar terug iedereen bij elkaar komt om samen in konvooi Mauritanië binnen te rijden. Hierover later meer info.

17 uur Erfoud. We zien de eerste volledig gesluierde dames.
Straks Carlientje nog eens vol tanken. Vanaf Erfoud rijden we de woestijn in.
18 uur aangekomen in de Auberge du Sud in Erg Chebbi/ Merzouga, gelegen aan de duinen. Buiten het hotel is er niets. Het hotel zit vol , alle nationaliteiten. De meesten logees zetten hun tocht hier verder ,met hun4x4 , door de woestijn. Wij rijden met Carlientje terug ( over klein stukje gravel) naar de geasfalteerde weg.

18u30 Even de duinen opgekropen. Direct was er een bebermannetje die een babbel wou doen. Hij heeft foto's  gemaakt van ons met Carine haar IPhone, onze namen in het arabisch in het zand geschreven.....dan weet ge direct hoe laat het is......dan gaat het rugzakhe open en komt er een winkeltje tevoorschijn. Prullen aan belachelijk hoge prijzen. Daar doen we niet aan mee. We hebben hem een paar dingen gegeven uit onze winkel ( ha ha) met weggeefspullen.
De mannen gaan buiten slapen naast hun auto's .  Benieuwd hoe dit Ludwig gaat bevallen? Misschien wel koud?
Diner buffet om 20u30.
Mooie kamer !

Wekker om 7 uur !

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door Linda om 18:51 Reageer op dit bericht

Donderag 10 oktober dag 6

Donderdag 10 oktober  dag 6

Deze morgen wakker geworden in het prachtige gebied van de Merzouga Duinen.  Relax gaan ontbijten want er staan niet zoveel kilometers op de teller.

Ludwig heeft heerlijk geslapen in open lucht onder zijn sterrenhemel.  Na ons ontbijt zijn we op het gemakske vertrokken richting Tinerhir.   Eerst getankt , bandenspanning op peil  laten brengen en dan op weg naar de Gorge van de Todra.   We reden langs rechte wegen met heel veel palmbomen en veel zand, bergen in de verte. We hebben al 3200 km op de teller in 5 dagen tijd en er komen er nog veel bij. Het gaat wat minder snel op de weg, dus in tijd maakt het niet veel verschil .

Ondertussen bandenspanning en tanken ok.

Nu op zoek naar een telefoonwinkeltje.  Iedereen die een telefoonkaartje in Tetouan heeft gekocht , heeft problemen.  We hebben voor het kaartje betaald , alsook voor 10 gig.  Het heeft 30 minuten gewerkt en dan niks meer. Ondertussen heb ik ook geen service meer.  Heb terug mijn Belgische kaartje ingestoken. Of de man in het winkeltje heeft ons goed in het zak gezet of hij heeft iets fout gedaan ?????  Het kaartje dat we bijhadden van Mo ( een collega van het werk) zou volgens die man in de winkel niet meer werken.  Nummers die gedurende een periode niet worden gebruikt , worden geannuleerd ?????  Mo , was je maar hier om dit op te lossen.

Eens in Tinerhir aangekomen zijn we eerst een bezoek gaan brengen aan de gorge.  Op de berg op , weer naar beneden …… zeer mooi gebied.  Bij een tussenstop ( mooi uitzicht ) werden werden we direct aangeklampt door een aantal  mannen met kleurige sjaals .  Nederlands geen probleem, hij had in Gent gewerkt en sprak een goed mondje vlaams.   Toen we vertelden wat we aan het doen waren heeft hij zijn verkooptruckjes niet meer toegepast.   Zijn broer , wou me ruilen voor kamelen. Ludwig , ik weet niet dat die beesten in den Huibout gaan aarden ?????  ha , ha ….

We werden aangesproken door een toerist.  Een blanke man die ook nog eens nederlands sprak en ook nog eens in Londerzeel woont.  Den Bizon kent hij goed.  Hij is op reis door Marokko met Djozer.

Weer op weg met Carlientje. Ze was in form vandaag , geen vapeurkes.

We lazen  via de WhatsApp dat er al een paar auto’s vast hebben gezeten in het mulle zand en dat er ook een aantal niet meer verder kunnen door het zand.  Ze moeten zo snel mogelijk naar een garage om over 2 dagen met ons verder te kunnen richting Mauritanië.  

Eens in de gorges aangekomen hebben we ons gasvuurtje aangestoken en ons potje water gekookt  om à la minute een pasta  klaar te maken. We hadden beziens  !!!  Weerom werden we aangeklampt, dat is hier heel normaal.  We beginnen den truk al te kennen om hen af te schudden.  Iedereen kan iets gebruiken……. Pennen , kleren , speelgoed…… we hebben al wat  dingen uitgedeeld.

We zijn ondertussen aangekomen in ons hotelletje. Toppie  !!  Mooie kamer en we verheugen ons deze avond op een lekkere kost .    

De wifi doet het hier niet zo goed.  Ik hoop  zoveel mogelijk verhalen met jullie te kunnen delen.  We zakken steeds zuidelijker, dus ik vrees een beetje dat het niet alle dagen gaat lukken.  Maar geen stress.   Dan komt het wat later hé.

Heel veel groeten aan de thuisblijvers en ( hopelijk ) tot morgen met een nieuw verhaal.

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door Linda om 18:45 Reageer op dit bericht

Vervolg reislverhaal Dinsdag 8 oktober 2019

Dinsdag 8 oktober Dag 4

Wekker is afgelopen om 5u15

Rap hebben we een douchke genomen.

Om 6u15 moesten we klaarstaan, met knipperlichten aan, om in konvooi naar de boot te rijden. Vreemd gevoel om in de steke donker met 21 voertuigen en Toontje met de moto op de autostrade te rijden. Op de boot rijden, verdiep omhoog rijden, parkeren, pfffff maar is gelukt hoor.

Onze mannen hadden voor ontbijt gezorgd (sandwichkes met kaas en ham). Dit hebben we op de boot opgegeten. Dan hebben er nog een paspoortcontrole ondergaan op de boot.

Van Algeciras , na ongeveer 1u30 varen , kwamen we aan in Tanger.

Douane formaliteiten zijn voor ons zeer vlot verlopen, voor andere wat minder. 2 uur aan tijd verloren.

Volgende stop was Tetouan.

Telefoonkaart in orde gebracht en nog gaan shoppen. Oa een fleske wijn voor bij het eten deze avond. 14u30 onderweg naar Moulay Isdriss (buurt van Mèknes). Hier zullen we ons tentje nog eens moeten opzetten en ons kookgerief moeten uitproberen.

 Het is wel wennen aan het rijgedrag.

Andere geuren en kleuren, de oproep voor het gebed,.....

Na 1u30 minuten varen ben je in een compleet andere wereld.

 Bergen hadden we ook nog niet ditect verwacht, maat het was direct patat.

 

Ik denk dat Carine stiekem op autocursus is geweest. Toen de temperatuur (koeling van de motor) omhoog ging , wist ze gewoon wat re doen. Chauffage in de auto vollen bak en dat helpt prima.

Wel wordt het dan een sauna in de auto, dat nemen we erbij. We moeten Carlientje goed verzorgen hé.

 In Marokko 1 uur vroeger dan in België!!

15u30 muntthee gedronken langs de weg.

We hebben nog een heleboel kilometers voor de boeg. Dan 60 km per uur ,dan 40,dan 20, dan weer 60,plots mag je 100 rijden op een weg met putten en bulten. Pittig dagje op de weg en we zijn al van 5u 15 op de been. Geen vakantiegevoel = kilometers vreten.

Laat aangekomen op camping. De ondergrond bleek niet ok om onze tent recht te zetten. Even een dipje!!!!

In het donker zijn we op zoek gegaan naar een hotel. ( Menzeh Dalia hotel) Dit hotel ( super luxe ****) hebben we gevonden in Meknès.

Lekker pintje in de bar en dan een pasta gegeten.

Het goede bed gaat deugd doen.

 Wel heel moe!!!!!!

Nu hopelijk goede nacht in ons goede bedje. Ontbijt om 7u30

*** we willen nog even vertellen dat onze overnachtingen, eten en drinken tijdens deze reis niet betaald worden uit de sponsorpot. ***

 

 

Hoe vind je dit bericht? 6 stemmen
Geschreven door Linda om 09:20 Reageer op dit bericht

Meer van Gambia : Challenge Antwerpen - Banjul

↑ Terug naar de berichten