Archief

Maandag 7 oktober. Dag 3

Wekker om 6u45.

Het was nog donker met prachtige sterrenhemel. Orion pal boven ons.

Even terug verstand op nul en ons proberen te organiseren. Het was fijn dat er koffie, thee en cake klaarstond.

Pipi achter de tent!

Tanden poetsen, kattenwasje en we waren weer klaar voor onze volgende dag.

9 uur start mooie baan en prachtig landschap.

We rijden langs koninklijke steden maar hebben helaas geen tijd om deze te bezoeken. Toledo, Cordoba, Granada,.....,

13 u gestopt . Tanken.

Auto van andere deelnemer met pech ( niet de onze).

13u30 terug vertrokken, Granada,Malaga.....nog 225 km te gaan.

Zo ver we kunnen zien : overal olijfbomen .

Carlientje doet het uitstekend in de bergen en Fonske doet ook goed zijn werk.

Fonske is ons lemmeke en houdt onze apparatuur uit de zon. Gsm was gisteren( in de houder) al oververhit.

15 uur Torremolinos in zicht.

Carine haar eksteroog steekt.....het gaat vriezen..........ha ha!

16u30 aangekomen in hotel . Water uit de kraan kan deugd doen, lekker douchke. Dan besef je pas hoe het leven eruit ziet als je eerst aan de pomp in het dorp water moet gaan halen.

Nu een frisse pint !!!!!!

Na het eten briefing voor morgen.  De nodige richtlijnen gekregen voor de ferry morgen.  Om 5u30  opstaan. We moeten klaar staan om 6u15 met draaiende motoren om samen in konvooi te rijden.  

Dag 2

Na het ontbijtje in het ACE hotel zijn we om 9 uur vertrokken.

Eerst de nodige checks van de auto’s , oliepeil, water, motor warm draaien en hop weer onderweg.....

Grijze lucht en wat motregen.

11u. We zijn net de Spaanse grens overgestoken. De bergen komen in zicht en hopelijk ook de zon?

We rijden nog altijd met 3 teams samen en dat is prettig.

Om de 2 uur stoppen we en wisselen we van chauffeur.

We gebruiken de App Waze als navigatie en tot nu toe gaat heel goed.

Péage kost veel geld.

Onze lemme ( Fonske ) doet een dutje op het dashboard . Later foto’s!

Hij bewaakt s’nachts onze CB.

12u30. Al een paar auto’s met problemen. Carlientje doet het prima!!

Er bidden heel veel mensen voor ons. Nonnetjes in Brugge, Gambianen in Gambia, wie weet nog.....

 Het zonnetje is aan het duwen om door de grijze wolken te geraken. Nog 412 km voor de boeg tot Toledo.

15u45. Nog 185 km. De auto’s rieken hun stal. Ha ha.

Bij Maaten staat het aperitief al klaar, om 17 uur de groentenpaëlla?? en tegen 18 uur de BBQ. Wij denken er te zijn rond 17u30.

Indien nodig kan daar aan de auto’s worden gesleuteld. Voorlopig voor niet nodig!!

We zullen daar beginnen met ons tentje te zetten.

 Volle zon ondertussen, de temperatuur stijgt.

Zaragosa, Zaragossa....

Valentia,Valentia.....

Dos servesas por favor....

Quiz vraag: wie zingt deze liedjes?

 17 uur Madrid doorgereden zonder files.  Begonnen aan de laatste 60 km van de dag!!!

18 u aangekomen in Nambroca ( buurt van Toledo) bij Maarten . Hij is Nederlander en woont in een finca met veel hectaren olijfbomen.

Tentje opgezet, weer even spannend, een klein stresske. “ Hoe moet dat nu weer, waar moeten die dragers in, dikke keien weg doen ( anders bulten onder de tent), ........

Maar het is goed gekomen hoor!!!

Dan frisse pint gaan drinken en genoten van de BBQ.

Rond 22 uur de slaapzak in. Voor ons mogen ze de slaapzakken wat breder maken voor iets meer comfort. Ik moet niet uitleggen waarom hé.

Zaterdag 5 oktober

Grote dag : start om 10 uur in Antwerpen.

Weerom vroeg uit de veren.  Dit zal voor de komende dagen niet anders zijn. Uitslapen zit er voorlopig niet in.

Nog de laatste spullen in de auto proppen en hopen dat we niets vergeten zijn.

Marc is foto’s komen nemen voor we vertrokken, zo tof.  Een paar buren hebben ons uitgewuifd.

Dan op weg naar Antwerpen....

Daar werden we opgewacht door Piet, Grietje en een groepje vrienden , dat was hartverwarmend!!!

Dank aan iedereen !!!!

Zoiets heeft ook een emotioneel kantje, maar dat hoort erbij.

Na ontvangst van het roadbook, de officiële toespraak van de Ambassadrice en de Consul  Peter De Roo  werd het startsignaal gegeven.  We werden begeleid door de politie ( moto).  Zij hielden de kruispunten vrij , zo kregen wij vrije doorgang richting autostrade.

Dit vonden wij zo leuk dat we 2 keer de rotonde hebben genomen vooraleer op de autostrade te gaan. Tot groot ongenoegen van de politieman ( we zagen hem denken : “ en die 2 vrouwen ( en de andere auto’s die ons volgden) gaan die naar Gambia rijden.... Maar hij kent ons niet hé !!!

Dan maar rijden, rijden, rijden....stukske eten ondertussen, pipi stop, van chauffeur wisselen.... Best een pittige rit. De langste rit van deze hele onderneming. De wegen liggen er gelukkig super goed bij. Maar dat mag wel met Péage kosten!

Onderweg nog een hotel geboekt voor de komende ( korte nacht).

We rijden met 3 auto’s samen op dit moment, een Belgisch groepje.

+/- 900 km gereden.

 Om 22u10 aangekomen in ons eerste hotel. ( gelegen naast de autostrade).

Het is zeer netjes ( maar niet gezellig).   

Morgen waarschijnlijk geen nieuws. We rijden tot Toledo en logeren bij Maarten . Tentje opzetten voor onze 1 ste keer deze reis. Maarten heeft een olijfboomgaard  , is Nederlander  en ontvangt ieder jaar alle challengers.

Nu ondertussen 23u30 , vlug bedje in en hopelijk goed slapen. 

Vrijdag 4 oktober 2019

Spannende dag want morgen vertrekken we met Carlientje naar Gambia.

Om 7 uur opgestaan, nog zoveel te doen en te regelen. Dit is altijd zo, eerst tijd genoeg en dan toch wat stressen. Het voorbije jaar was speciaal.  Door de uitstapregeling op het werk kreeg ik “tijd”.  Maar het is “tijd tekort” geworden!

Heel veel tijd is opgegaan in het organiseren van allerlei dingen voor de challenge. 

Dit samen met Carine, Ludwig en Francis. Spaghetti avonden, BBQ, koekjesverkoop, snoepzakjes.......

Het zwarte gat is er niet gekomen, niet in 2018 en niet in 2019.

 Piet is Carine komen brengen. Carine en ik hebben samen de spullen in onze auto nog wat herschikt. We willen zoveel mogelijk meenemen.

 Ik heb mijn reistas terug uitgeladen en wat spullen terug in de kast gelegd. Waarschijnlijk heb ik nog teveel mee.

Een groot deel van onze spullen blijft  in Gambia.

Het huis moest ook nog opgeruimd worden want er komen mensen logeren om op Emiel te passen.

Eerst komt Glenn, Emiel is zijn maatje en dan komen nog Jean-Michel en Joëlle uit Parijs.

Zo leert Emiel nog een woordje frans.  Ben zo blij dat ze dat willen doen.

Een zorg minder  !

 Ik hoop dat mijn ouders het goed stellen. Ze kunnen ons volgen via een tracker en via deze blog.

Vele vrienden staan paraat voor hen indien nodig.   Fijn  gevoel!!!!

 Picknick gemaakt ,  Ludwig had al eerder op de dag eitjes gekookt en balletjes gebakken. Taakje afvinken van lijstje.

Doel: alle onze medereizigers te leren kennen.

We hebben onze tentjes uitgetest.  Het weer zat eerst goed mee, maar rond 18 u 30 was er een onweer en is het beginnen gieten.   Alles binnen de tent is droog  gebleven : test gelukt.  De mannen hebben wat door het zand kunnen rijden. Wij ( de dames  ) rijden via de asfaltwegen. 

Deze auto's kregen de officële stickers van de organisatie.