WELKOM TUIS


" De deuren gaan open en haar gezicht licht op in een ongelooflijke vreugde.; "Ach rare hond! ben je geen rare hond?Ik zei dat ik niet lang weg zou zijn" . Dit tegen een kronkelende rug, een flits van poten, een zwiepende staart, een slingerende romp, een sprong, gedraai en een likkende tong. De wereld is weer goed"
PAM BROWN










