CHEERY met een gedicht van auteur Ted van Lieshout. Het woordje kunst.

.

Feest

Het is erotisch om haar klaar te maken
Je ruikt haar zilte lichaamsgeur meteen
Als jij bekwaam haar code weet te kraken
Dan opent zij haar meest intieme zaken
En toont haar donkerpaarse edelsteen
Je weet dat zij jou heerlijk zal gaan smaken
Zij is de lustopwekker nummer één
Je zet je lippen om haar lekkers heen
En kunt dan met je tong haar vruchtvlees raken
Er staat een hele pan voor jou alleen
Komt het toilet die nacht dan niet meer vrij
Dan zat er vast een slechte mossel bij

.

Gast aan tafel

Strooi geen zout als ik kom eten:
'k huil er zelf voldoende bij.
Want ik kan maar niet vergeten
hoe zíj kookte. Ach laat mij
u eens trachten te beschrijven
wat mij toch zo snikken doet.

Daar is eerst dan de andijvie,
Allemachtig! Die was goed!
'k Kon daar wel van blíjven smullen.
Zeker met gehakt erbij.
En dan yoghurt. 'Dat is,' zei zij,
'om de gaatjes op te vullen.'

Maar vergeet ook niet de boontjes!
Vlak ook niet de bloemkool uit!
Op de schaal en op mijn koontjes
prijkte elke dag vers fruit.

Doch het ergst mis ik de spruiten,
Dáár komt nooit iets anders voor...

Mág ik dan mijn neus 'ns snuiten
als ik soms haar naam weer hoor...?

.

Aan beide zijden ben je mooi

Heel voorzichtig ga je tastend
met het ijzer langs de plooi.
In het langzaam, zachtjes glijden
onder stoom aan beide zijden

ben je kreukbaar, ben je mooi.
Eerst nog hadden wij wat woorden,
zeiden wij dat wat niet hoorde, was
jij mij en ik jouw ijver meer dan zat.

Nu, hier achter plank en hemden,
strijk jij het haast onbestemde,
dat ons scheidde, dat ons remde
in een handomdraai weer glad.

.

Het ei

Ik kocht een ei, de melkboer zei:
't Komt zo onder de kip vandaan,
Ik ben nog te laat van huis gegaan
Om het mee te kunnen nemen.
Hier heeft U een jong leven
Voor zestien cent of meer,
En namens de ouders: smakelijk eten, meneer.

Het lag nog warm te leven in mijn hand.
Ik mikte reeds zorgvuldig op de harde hete rand
Van de pan en ik kon de geur al ruiken
Van dit al te vroeg geremde kuiken.

Toen het ei zei, toen het ei zei:
Denk 'ns dat het een jongetje is
Dat je je gaat staan bakken.
Denk 'ns dat het je broertje is
Dat zacht sist in de pan
Denk 'ns dat ie verkrampt uit angst
De rand probeert te pakken ...
En dat 'ie dan terug in de boter glijdt
Wat dan, wat dan ... ?

Ik rolde het zorgvuldig in een deken,
En heb toen zelf
Twee weken liggen wachten op iets moois,
Slechts verwarmd door een hoop,
Slechts verwarmd door een laken,
Tot het ei begon te kraken ...

En 't kuiken zei, 't kuiken zei:
Haha, 't was geen jongetje,
Dat je had willen bakken.
Haha, 't was je broertje niet
Dat in de pan was gegaan.
En ik had me weer voor de zoveelste keer
Door een kuiken laten verlakken
Maar de volgende dag at ik rijst ...
met hele jonge kip of haan.

.

Het Restaurant

Wat leuk en Frans! Dineren buiten!
Dehors, zoals dat hier dus heet.
Eens kijken wat men zoal eet,
is er ook iets voor onze spruiten?

Nou, zullen we dan maar besluiten:
die crudités, en dan ... Het kleed!
Pas op! Wie deed! Wie smeet?
Niet neuzen in servetten snuiten!

Je lust het niet? Ga dan maar ballen,
maar niet de gasten lastig vallen,
en zeur niet aan mijn kop om drop!

Ik word hier gek! Garçon? Betalen!
Quoi? Duizend francs? Alors, finale.
We moeten terug. Ons geld is op.

.

Met mes en vork

Aanbraden op hard vuur;
Boter, ui, boompje peterselie
En graag dat teentje knoflook
Want die moeten erbij.

Schrik nu en kleur
Sudder. Geur.

Zeker, ik bestrooi je
Met peper en zout,
Ik prik je waar is voorgeschreven
En niettemin draai ik je teder om.
Ik blus je grote bek en even hap je
In een wolkje droge witte wijn.

Eigenlijk had ik je nog willen kietelen
Met citroensap of met mierikswortel,
Maar bij dit gerecht moet recht geschieden
En daarom garneer ik je
Met de gramschap van tomaat.

Zo, nu ik klaar ben
En jij helemaal gaar
Leg ik je neer
Op een bedje van sla.

Ja, met mes en vork
Bewijs ik je alle eer.

.

Asperges zijn meestal heren,
 

Asperges zijn meestal heren,
meerderjarig en gaarne samen.
Zeker, er zijn ook dames bij,
die dragen bessen in de late zomer
en anderen groeien wild en vrij
in Venetië, de eerste dagen van mei

Soms waan ik mij zo'n heer,
(weerbarstig en met een onzeker geweten.
Men kan niet alles van mij eten,
mijn vel moet men eerst terdege pellen,)

een heer, neef van de hoppescheut
en van de schorseneer,
in de bittere aarde geteeld
en éénmaal in het licht, gegrepen
en graag geknepen.

En ook als ik reïncarneer,
dan niet Oosters in een kever
of in een jonge loopse hond
maar als in de tijd van mijn leven
door een prinses vastgebonden,
oprecht rechtop klaargestoomd
en dan glijdend in haar mond.
Een winteravond lang
geurt haar stil water
naar mijn diepe grond.

.

Zenuwsoep

Ik werkte naarstig bij 't fornuis
En kookte consommé
Daar had ik knikkers in gedaan
En zeven lepels thee.

Daar dreven stukjes lever in
En een bouquet garni,
Een veter en een vijgeblad
En schijfjes zoute knie.

Ik deed er zinkzalf in en was
En zeewier en azijn,
Twee lepels lijm, drie staafjes lak,
Vier maatjes terpentijn,

Een handvol hooi, een half ons klei
En drie pond zoute vis,
Twee rollen bloemetjesbehang,
Een halve fles vernis.

Ik roerde er een briefkaart door,
Een fietsbel en een bril,
Het staartstuk van een zondebok
En een kininepil.

Maar toen ik Mientje proeven liet,
En naar haar oordeel vroeg,
Riep zij: 'Jij aap! Je leert het nooit.
Het is niet zout genoeg.

.

.

 Lief Klein Vlindertje

Vlieg vlindertje,
vlieg
zoals je nog nooit tevoren deed.
Denk niet aan zorgen
denk niet aan morgen
maar vlieg
klein vlindertje.

Voel de wind
ze streelt je vleugeltjes
voert je mee.
De wind en jij zijn twee
en je vliegt, vlindertje,
je vliegt.

Daar waar de wind je leidt
vlieg je naartoe
lief klein vlindertje
dans met de wind
die een prachtig lied in je oren zingt
en vlieg vlindertje
vlieg

Ga niet op een plantje zitten,
fladder, zweef
hoger en verder
de wind gaat mee
samen naar een plek
over bergen over zee
vlieg met me mee
vlieg, lief klein vlindertje,
vlieg.

auteur: Laure je vind haar op www.bloggen.be/ikschrijfje_laure
Als ze dit gedicht schreef was Laure 17 jaar. Dit gedicht komt op mijn blog met de toestemming van de auteur waarvoor dank.