Spanrupsxml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
Een oog, een lus, een hoge rug, dat onaanzienlijk takje vlees dat lopend op zijn tenen stokt.
Een reuzenrad in miniatuur, een viadukt, een ereboog, zo vordert hij op weg naar groen.
Als iemand uit het midden leeft dan hij, hij heft zijn lichaam op, zijn houten huid kan op zijn kop
en op zijn achterbenen staan, hij boogt op stilstand en hij hoopt voor lijnrecht door te kunnen gaan.
uit: 'Dierenalfabet, Het omliggend vee', 1978.
|