|

Een vogel in de wind, een blij en lachend kind. Moeder,een zorgzaam mens, zonder verlangen,zonder wens.
Geen onderscheid makend, dag en nacht steeds wakend. Altijd bereid en opgetogen, over fornuis en wieg gebogen.
Je rijkdom zijn wat bloemen, kinderen,die je moeder noemen. Zij betekenen meer dan goud, omdat je zoveel van hen houdt.
Eenvoudig,moedig en simpel, verdien je vast een wimpel. Moeder,maar ook zonder, noem ik je een wonder.
08-05-2011 om 00:00
geschreven door Roosje
Categorie:Gedichtjes
|