Wees voor even een vlinder en zweef heel licht Van het ene naar het andere gedicht Voel je daarbij vrij en prettig op vertrouwd terrein Gooi alles van je af en probeer jezelf te zijn Probeer met het lezen de natuur te proeven En voel hoe heerlijk het is om op mijn blog te vertoeven
@ Denkertje
Zoeken in blog
Beoordeel dit blog
Wij leven onder onvolmaaktheden en zijn zelf onvolmaakt, daarom moeten wij elkaar kunnen vergeven
Als iedereen aan de andere vergaf wat hij aan zichzelf vergeeft, dan zouden we een ideale wereld hebben
Vrienden komen vaak van een onverwachte kant sommigen lopen in cirkels anderen zie ik steeds kleiner worden als zij uit mijn leven weglopen
Een vriend is iemand die je verleden kent, in je toekomst gelooft, je vandaag accepteert zoals je bent
De Zee
Ik wil alleen zijn met de zee Ik wil alleen zijn met het strand Ik wil mijn ziel wat laten varen niet mijn lijf en mijn verstand
Ik wil gewoon een beetje dromen rond de dingen die ik voel en de zee, ik weet het zeker dat ze weet wat ik bedoel
Ik wil alleen zijn met de golven Ik wil alleen zijn met de lucht Ik wil luisteren naar mijn adem Ik wil luisteren naar mijn zucht
Ik wil luisteren naar mijn zwijgen daarna zal ik verder gaan en de zee, ik weet het zeker zal mijn zwijgen wel verstaan
Denken
Eerst dacht ik niet aan denken Dat heb ik toen gedaan maar twee seconden later dacht ik er tóch weer aan
Nee, zo eenvoudig is dat niet Want weet je, wat je doet je denkt er óók aan als je denkt dat je er niet aan denken moet
Mijn web
dunne draden wil ik spinnen tot een heel mooi web
in het duister opgehangen waarin ik mezelf kan vangen
dunne draden die mij dragen zachtjes wiegend in de wind
nooit meer wil ik me bevrijden voel me geborgen als een kind
De liefde is zo mooi op zoveel manieren te beleven liefde is vertrouwen hebben en je aan elkaar durven te geven
Uit het teder gevoel van mijn hart
Gedichten
WELKOM,
Wat leuk dat je de wonderlijke wereld bezoekt van "Denkertje". Gedichten schrijven is één van m'n favoriete bezigheden. Heerlijk afdwalen op de krachten van je eigen inspiratie. Ik wens je veel plezier met het lezen van mijn gedichten.
Met vriendelijke groet, Denkertje
16-12-2009
Een Lichtje Van Ver
Een Lichtje Van Ver
In het oneindige heelal is een lichtje gaan leven Dat licht van liefde en vriendschap wil ik aan een ieder meegeven Ik wil dat je dit goed bewaard, al is het nog zo klein Zodat het nimmer meer koud tussen harten zal zijn Dat lichtje geeft je moed en kracht, het laat je nooit alleen Het verwarmt elk hart en gaat dwars door de duisternis heen Geef dit door aan je dierbaren, dat is mijn grootste wens Zodat het kan groeien en schitteren in de harten van elk mens
Wanneer het eerste licht aan de horizon begint te gloren Dan is het tijd om even stil te staan, kerstmis is geboren Kerstmis, waar een ieder onze smeekbeden kan horen Waar geen ijzige kreten klinken die onze harten doorboren Het zijn blijde dagen waarop wij ons allen verheugen mogen Waar de liefde de pijn verzacht en onze tranen even kunnen drogen Elk jaar kijken vochtige zeehondenogen de mensheid smekend aan Vragen zich af kan het niet altijd vrede zijn in hun onzeker bestaan
Op een prille, zonachtige septemberdag Wordt mijn nieuwsgierigheid geprikkeld door oogverblindende spinrag Wiegende spinnenwebben tonen aan mij hun gefascineerd gezicht Duizenden waterdruppeltjes schitteren als diamantjes in het zonlicht Spinnetjes zoeken hun weg via 'n spindraad, laten zich meevoeren met de wind Anderen wachten alert en waakzaam af tot de prooi zich in hun web bevindt Horizontale beparelde uitgespannen hangmatjes, zo heel dicht geweven Geven hun mysterie en visitekaartje af van een onstuimig herfstleven
Dansend maken we ons op voor een onvergetelijke zwerfvlucht We nemen elk een gretige hap uit de hemelsblauwe lucht Op zoek naar de zon die ons met haar zinderende warmte zal omgeven Waar we geschilderd in de fijnste kleuren de vreugde als kind beleven Dartelend gaan we op warme luchtstromen van de wind verder omhoog Op onze transparante vleugels vluchtig op zoek naar de regenboog Met al die vertrouwde kleuren wordt het steeds hechter onze band In één lichaam vervolgen we onze reis over wolken naar het beloofde land
De mooiste rozen bloeien op blozende kinderwangen Die met hun liefkozende ogen mijn hart proberen te vangen Wanneer alle mensen zo onbevangen en humaan zouden zijn Dan was er in het leven geen plek meer voor ellende en pijn Wanneer mensen innig meer om elkaar zouden geven Zou het er veel rooskleuriger uitzien in het leven Dan zouden mensen weer lief en leed met elkaar delen Het licht waarderen en dit niet meer uit andermans ogen stelen Wat is er mooier dan ons leven met geur en kleur te verrijken En elke dag de wereld met een glimlach te bekijken
Achter donkere wolkenflarden schuilt je puur hemels gezicht Jij, die eenzaamheid verjaagt met jouw zilverachtig licht Wonderbaarlijk hoe mysterieus je steeds met ons mee glijdt Hoe je op mij neer kijkt met een ongekende zuivere schoonheid Jij, verlicht m'n leven en doet de duisternis naar de eeuwigheid verdwijnen Warm en vreedzaam zijn je lichtstralen die je over de aarde laat schijnen Een fenomeen met een enorme straalkracht, los van elke zwaartekracht Die mij als trouwe wacht vergezelt in de uren van de donkere nacht
Stijlvol en chique ben je zeker te noemen Beeldschoon en smetteloos wit zijn je bloemen Fascinerend zoals je mij met je charme weet te verleiden Overweldigend zoals je je zoete geuren weet te verspreiden Zalig als je welriekende geur even in je neus blijft hangen Jullie zijn zo adembenemend, beminnelijk en onbevangen Witte violieren, zo mysterieus, zo heel bijzonder Jullie blijven door je blijvende schoonheid een sierlijk wonder
Witte of paarse bloemkelkjes die elegant aan dunne stelen hangen Die door hun sierlijke vrouwelijkheid je aandacht vangen Lieftallige bloemen die net als rozen worden beschouwd Lijken zo luchtig en fris met hun blijde hartjes van geel goud Bloemen die door hun mooie vormen worden aanbeden en bekeken Die door hun zacht karakter, vrolijkheid en charme direct aanspreken Roepen gevoel van luxe op en missen hun ijzersterke reputatie niet Onmiskenbaar in de zomer en bij feestelijke aangelegenheden favoriet
Waar zijn al die nostalgische winkels gebleven Ze zijn voor altijd uit ons vertrouwd stadsbeeld verdreven Meijering, Fokkens, Zuhorn, Peek en Cloppenburg, Siekman, zaken van weleer Wie kent ze eigenlijk niet, jammer ze zijn er niet meer Toen werd je nog op je wenken bediend en als klant op je gemak gesteld Speciale groenten onder het koude gat, je kreeg nog waar voor je geld Wat was het toch prachtig om met je kinderen hand in hand te lopen In het prachtige sterrebos, dat men voor een autoweg ging slopen Maar het vloeiende gerstenat van nu verontrust mij het meest Groningen is drijvende, het is niet meer wat het is geweest Groningen heeft al enige tijd geleden haar identiteit en gezelligheid verloren Het enige wat tot nu toe overeind is gebleven, is haar martinitoren
Aandachtig doen mijn ogen de ronde in de holst van de nacht Ik zie hoe een licht dat door stilte is omgeven naar mij lacht Temidden van miljoenen verdwaalde zielen in het oneindige heelal Straalt ze, zo glinsterend en zilverachtig als helder kristal Die met haar geflonker zo hoog aan het firmament Haar warme stralen naar moeder aarde zendt Ze leidt mij naar de vrede én als trouwe wacht Vergezeld ze mij in de uren van de donkere nacht Ik hoop dat die ster ook voor jou zal stralen Om de juiste weg naar het geluk te bepalen
Mocht het leven mijn ziel onverhoopt komen stelen Jij geen lieve warme woordjes meer met mij kunt delen Jouw zachte handen mij niet meer kunnen aanraken Jij geen tedere gevoelens meer in mij los kunt maken Als je nooit meer in mijn ondeugende ogen kunt kijken Weet dan dat m'n liefde voor jou nooit meer van mijn zijde zal wijken Besef dan dat er een dierbare van je heen is gegaan Iemand die naast je in het leven heeft gestaan Ook al wordt mijn tedere hart van die van jou gescheiden Dan wil ik niet dat jouw hart onnodig moet treuren en lijden Je moet dan gewoon verder in het leven gaan In jouw nabijheid blijft onze liefde eindeloos voortbestaan
Je vormt in Groningen het trotse gezicht Altijd met je neus eigenwijs in de hoogte gericht Een gouden paard blinkend in de zon, blikt vertrouwd in 't rond Warme klanken weerklinken vaak melodieus op de achtergrond Tussen oude gevels en bomen die halsreikend naar de hemel wijzen Zie je jouw warme persoonlijkheid en je statige gestalte verrijzen Zo fier sta je daar, zo rubuust is je grijze stenen huid 'Olle Grieze' met je warm galmend klokkengeluid
Heerlijk als je slanke stelen diep uit de aarde opduiken Uit knoppen, adembenemende bloemen ontluiken Indrukwekkend en sprekend zijn je kleuren die met enorme kracht In volle bloei naar extreme hoogten worden gebracht Zo vol vrouwelijke schoon- en heerlijkheid, één en al sier Zijn je fragiele glanzende rozen van zijdepapier Wonderlijk dat er nog zoiets moois kan groeien Ieder jaar is het weer een spektakel om ze te zien bloeien
Onbevangen zoals jij je stralen hoog naar de hemel zendt Verfrissend en zaligmakend is jouw muzikaal talent Wat ritmisch sproei jij je zilveren parels in het rond Zo spetterend en eindeloos is jouw regenfront Een dansfeest als je druppels kletterend de oppervlakte raken Je moest eens weten hoe rustgevend je mij kunt maken Een boeiend kijkspel, een sprankelende regenlach Een bron van vermaak op een zomerse dag
Met grote wiekslagen doorklieven we een strakblauwe lucht Verkennen we de omgeving op onze machtige hoge vlucht Steeds hoger en hoger totdat we ons van de wolken kunnen bevrijden Het evenwichtige leven als een schaduw onder ons door kunnen laten glijden Gedragen op onzichtbare stijgende warme luchtstromen Zeilen we ongemoeid over oceanen, bergketekens en hoge toppen van bomen Met onze vorstelijke kraagveren door striemende regens en tegenwinden Proberen we in een grenzeloze vrijheid onze harmonie en geluk te vinden
Vanuit een kille stilte klinkt een oorverdovend schreeuwen Boven het mulle zand cirkelen gekscherende krijsende meeuwen Overal liggen schelpen, krabbenpootjes die met de zee zijn meegereisd Wulken, oesters, strandgapers, stukken hout die glad zijn gepolijst Het is te zien dat het op zee flink heeft gespookt de afgelopen dagen Kisten begroeid met wier, zeepokken, wrakhout die gaatjes dragen Geheimen die soms van erg ver met de golven zijn meegedreven Worden als schatten uit het zoute water op het zand prijsgegeven
Als je eens wist hoe wonderschoon jullie ogen Uniek dat je met een chique uitstraling de sfeer weet te verhogen In trompet-, schaal- of stervorm, zo sereen, gewoon grandioos Bloemen van een weergaloze schoonheid, zo integer en tijdloos Soms lijken de trompetjes in de wind een melodie te spelen Tracht je met je onovertroffen schoonheid mijn hart te stelen Gestreept, gespikkeld en in enige begeerlijke kleuren Overal wordt mijn neus geprikkeld door jouw overheerlijke geuren
Wat sta je daar, zo trots, zo verheven op je krachtige steel Met je diep donkerrode wangen, getooid in fluweel Je uitstraling is oogverblindend, zo magisch, zo bijzonder Betoverend is jouw schoonheid, een sensueel natuurwonder Jij bent het die vervulling geeft aan m'n romantische dromen Die mijn hart vol vreugde en warmte laat stromen Je bent voor mij de elegantste koningin van alle rozen Die het hart van elke vrouw sneller laat kloppen en blozen
Door de poort naar een natuurschoon licht Elke roos toont aan mij haar ware gezicht Voor mij ligt een geweldig palet van schitterende kleuren Spetterend, genuanceerd vol geparfumeerde geuren Klimmende rozen als symbool van liefde en pure schoonheid Kroonbladeren in contrasterende kleuren als levend tapijt Een oase, waar je je kunt terugtrekken uit het dagelijkse stadsleven Waar je je nog heerlijk aan een stille rust kunt overgeven Elk hart in vreugde, in extase, raakt bevangen Van z'n gedurfde rozenperken, kruiden en loofgangen
Als gouden zonnestralen ons omringen Staan er massa's geelgroene knoppen op springen Wanneer de bolronde knoppen dan eindelijk ontluiken Zie je kleine bloemen in het licht opduiken De overdadige hoeveelheid botergele bloemen die dan verschijnen Doen de lente inluiden en laten de grille winter verdwijnen De gele kornoelje met z'n bloeiwolken spant de kroon Een bijzonder schouwspel, zo rustgevend, zo schoon
Een kaart, een klein en vriendelijk gebaar Brengt twee mensen dichter bij elkaar Met al die warme woorden om je heen Is je hart niet meer zo koud, leeg en alleen Met je tedere gevoelens bij iemand zijn 14 februari, de dag van Valentijn Valentijn doet je hart van blijheid bevangen Laat ogen glanzen en je zuchten van verlangen Met heel je hart om die ander geven Mijn Valentijn, voor altijd in je verdere leven
Een duistere nacht daalt als een deken op aarde neer Een ijzige stilte en kou omklemmen me meer en meer Een donkere deken heeft het licht verbannen en uitgedaan Net of het leven op aarde ineens ophoudt met bestaan Lijkt net of vogels zo abrupt zijn gestopt met zingen Dat vlinders niet meer dansen en ons niet meer omringen Dat sierlijke dames van schrik hun hoofden laten hangen Dat de natuur verstrikt zit, van slag is en in een web is gevangen
Uit mijn hart parelen elke dag bloemen naar benee Voor jou ligt uitgestort een wonderbaarlijke bloemenzee Waarin je al zwemmende hartstochtelijke passie kunt beleven Zo beminnelijk is je lichaam die met sierlijke dames zijn omgeven Geschilderd in de warmste kleuren breng je licht in donkere tijden Met overweldigende zoete geuren weet je genegenheid te verspreiden Een grenzeloze zaligheid, nog zachter dan een zucht om mij heen Het liefst verlangt mijn warm hart elke dag naar jou alleen
Nog even ... voor velen is het zo weer kerstfeest Anderen vrezen deze gezellige tijd het meest Er zijn mensen die kerstmis in eenzaamheid beleven Daklozen die zich in nacht en ontij op straat begeven Net verdwaalde zielen die schoorvoetend door straten gaan Al bedelend proberen kleur te geven aan hun uitzichtsloos bestaan Ze missen in hun ogen het feest van het licht En de weerspiegeling van blijheid op hun gezicht
Buigt Koning Winter zich over ons land Dan komt ze tot bloei, een meest geliefde plant Met je leerachtige gekrulde bladeren in allerlei standen Diep groene glans én puntige en stekelige randen Helderrode bessen waarmee je je takken hebt overladen Ben je zo opvallend, wondermooi, niet te versmaden Je weet vrede, vreugde en liefde op de mensen over te dragen Mystieke krachten toe te kennen aan de donkere feestdagen
Wanneer dwarrelen er witte vlokken op aarde neer Brengen ons veel licht en vrede weer Duizenden sneeuwvlokken die ons zachtjes aanraken Die op onze gezichten smelten en onder onze schoenen kraken Wanneer kruist een witte wade ons pad En krijgen we een smetteloze witte wereld in de stad Alles lijkt zo heerlijk te rusten onder een winters kleed Net een sprookjeswereld op onze planeet Gaat dit toch beetje bij beetje verloren met de tijd Verdwijnt langzamerhand het ongerepte sneeuwtapijt
Als de dagen beginnen te lengen, de nachten te strengen Komt een bijzondere piepkleine vogel de winter doorbrengen Een zeer rustloze, levendige, lawaaierige deugniet Al dansend, schel, ratelend en luid brengt die zijn lied Met z'n wippend parmantig staartje op een neer Is dit kleine druktemakertje altijd in de weer Omdat deze koning helemaal niet goed tegen de kou is bestand Laat kleinjantje zich toch niet klein krijgen in winter wonderland
Terwijl andere planten op rust zijn Kom je als vreemde heester in de winter te voorschijn Opvallend door jouw buitengewone vroege bloei Eigenzinnig door jouw kronkelige groei Bloemen in gele, rode of bronsachtige kleuren Die heerlijk fruitig, kruidig of zoetig geuren Met je smalle, lintvormige kroonblaadjes in de knop Trotseer je de winter en geeft het niet op Door je teer uitziende anemoonachtige bloemen Ben jij buitengewoon begerenswaardig te noemen
Als de nacht als een deken over ons heen is gekomen Je sluierend al het zicht en je tijd heeft ontnomen Die duistere deken langzamerhand al het licht verbant Krijgen in de duisternis, het mysterie en een rust de overhand Enkel een zilveren maan die ons stilletjes van boven toelacht Vergezelt ons, met haar blik gevangen in de eindeloze nacht Wanneer aan de horizon het licht dan weer gloort naar hartelust De eerste zonnestraal mijn gezicht heeft wakker gekust Een vogel in alle vroegte zijn danklied heeft laat horen Dringt de nieuwe dag zich aan mij op en heeft de duisternis verloren
Als de bomen hun kostbare schatten hebben laten vallen De winter alles heeft betoverd met zijn ijskristallen Verschijnt die in een maagdelijke witte pelsjas Een vacht die eens warm en bruin van kleur was Een onvermoeibaar wezen, die dag en nacht vol vlijt Alom bekend staat om zijn lenig- en stoutmoedigheid Die uit nieuwsgierigheid zijn lichaam lang uitstrekt Z'n omgeving afstruint en alles nauwkeurig nacheckt Gemakkelijk te herkennen is aan zijn zwarte pluimpunt Een kleine felle rover die zichzelf nauwelijks rust gunt
Wat sta je daar stil, eenzaam en verlaten Met een ijzig laagje op je lichaam en ledematen Jouw hart zo kil en koud, zo donker en gevoelloos Jouw lichaam gevangen, zo verstijfd én zo broos Je ziet er echt magnifiek en betoverend uit Met al die prachtige ijskristallen op je huid IJskristallen die zo mooi fonkelen in de zonneschijn Net alsof ze van helder kristalglas gemaakt zijn Ik wou dat ik jou weer kon ontdooien met warme waterregen Zodat je uit deze kilte kon komen en je weer vrij kon bewegen
Je bent een natuurlijk mysterieus krachtenveld Uit alle richtingen kom je op dynamische vleugels aangesneld Met je kreunen, tieren en razen onder je eigen luchtledigheid Blijf je een geheim én zo onberekenbaar en vals in de tijd De ene keer ben je strelend, speels zelfs erotisch sensueel Dan weer streng, grillig, wild en extreem sensationeel Wonderbaarlijk hoe jij vol overgave over water en land vertoeft En hoe het leven op zijn krachten door jou wordt beproefd
Majestueuze vogels met lange veren maken elkaar het hof Met afhangende sierveren kruipen ze voor elkaar door het stof Met hun goudkleurige pluimen op hun kop Voeren ze een indrukwekkende show op Spectaculair proberen ze de aandacht naar zich toe te trekken Door heen en weer te paraderen met vooruitgestoken nekken Met uitgestrekte vleugels proberen ze een mooie baltsdans neer te zetten Maken plotselinge stops, sprongetjes, buigingen en pirouetten Een karakteristieke verschijning als tijdens de paringsrituelen Luidruchtige trompetterende roepen weerklinken uit hun kelen
Tussen grote bladeren van forse loofbomen Zijn zachtwiegende bolsters tot bloei gekomen Zorgvuldig en veilig ingebed, krachtig aan stelen gehangen Tonen ze mij hun frisgroene geur en hun bolle wangen Met hun robuust en ruw figuur, stekelig en wat rond Vallen ze mettertijd met enorm veel vaart op de grond Een mooi gezicht wanneer sommigen in tweeën breken Hun glimmend donkerbruin hoofd naar buiten steken Later liggen de lege bolsters rottend in het gras Toch jammer, wat eens vruchtbaar en bloeiend was
Als er sombere en grauwe wolken aan de hemel staan We de zon nauwelijks meer kunnen gadeslaan Snel opeenvolgende regenbuien uit de hemel vallen Regendruppels kletteren op gebladerte en ramen, met duizendtallen Zuchten wind de oranje en geelkleurige bladeren van de bomen stelen Kinderen met hun kleurige laarsjes met de hopen bladeren spelen De meeste planten en bloemen niet meer bloeiende zijn Komt er einde zomer nog een laatbloeiende gast te voorschijn Haar kleur is dieprose en ze draagt de naam herfsttijloos Met mooie prachtige grote dubbele bloemen, zo grandioos Die zich hevig verzet tegen weer en wind in gure herfsttijd Fier met opgeheven hoofd haar kleurenpracht tentoonspreidt
Zo verfrissend zijn de douches in het ochtendgloren Een nieuwe dag die zo groen ruikt en fris wordt geboren Waterdruppels die zo uit de lucht zijn komen vallen Zo fascinerend zijn jouw heldere lichtkristallen Je sprankelt ze overal in het rond als een fontein Ze fonkelen dan ook net als diamanten in de zonneschijn Je schouwspel is zo levendig, van schoonheid zo puur En je draagt sterk bij in de wateraanvoer van de natuur
De bossen verkleuren, de bomen geven zich gewonnen Het seizoen van de grote opruiming is begonnen Bladeren in vlammende tinten dansen vrolijk in het rond Nestelen zich met hun verdorde harten op de grond Zwammen en boleten komen overal in no time op In spectaculaire kleuren en fascinerende hoeden op hun kop Een edelhert laat met een diepe burl van zich horen De zomer is ten einde, de herfst is geboren
Speciaal voor jou wil ik de sterren van hemel halen Zodat je hart weer van vol geluk kan stralen Speciaal voor jou laat ik de zon hoog aan de hemel schijnen Zodat alle neerslachtigheid in je binnenste zal verdwijnen Speciaal voor jou laat ik de regenboog haar warme kleuren afgeven Zodat je weer warmte, hoop en liefde ontvangt in het leven Speciaal voor jou laat ik de maan haar licht verspreiden Zodat je je niet meer angstig en alleen voelt in donkere tijden
De zomer gaat sterven Reeds dort het groen van de bladerverven Een getijde waar asters en floks nog rijkelijk bloeien Waar de wind met de vallende bladeren ligt te stoeien Een wiegende frisgroene bolster die valt en op de grond in tweeën splijt De bomen raken hun kostbare schatten kwijt Niets op de grond is zo kamerbreed Als een fraai fascinerend bladerkleed Dat hier als goud te gloren ligt Als de zon dit met zijn stralen belicht
Golvende velden van een ongekende schoonheid Een overweldigend blauwpaars bloementapijt Een romantische bloemenzee die blijde rust uitstraalt Een karakteristieke, zachtzoete geur die op ons neerdaalt Kleine lipbloemen die in gedrongen schijnaren zijn aangebracht Zo hoog zo robuust, bekend om hun geneeskundige kracht Prachtig hoe elke bloem sierlijk tegen haar stengel ontluikt Waarvan je helemaal in extase raakt zodra je haar ruikt
In vlammend rood, oranje of geel zie je ze doorbreken Opstaande aren op lange stelen die boven de bladen uitsteken Talloze buisvormige bloemen, die wat voorover zijn gebogen Die zeer aantrekkelijk zijn en druk door bijen worden bevlogen Wonderbaarlijk dat zoiets moois uit moeders natuur wordt ontsproten Net vuurpijlen die klaar staan om zo de ruimte te worden ingeschoten Oranjerode aren die lijken te branden of die je van verre al ziet stralen Magische blikvangers om door een ringetje te halen
Het is heerlijk als een bloem zo maar even naar je lacht Het geeft je weer een beetje moed en nieuwe kracht Het zal je hart weer wat warmer en blijer maken En zorgt er soms voor dat je een last kwijt kunt raken Het kan voor je een ware steun en toeverlaat zijn Misschien verzacht het een beetje de intense pijn Een glimlach van een bloem zie je en je voelt het meteen Mooi is het als iemand aan je denkt, je bent niet meer alleen
Te vliegen met vleugels van meeuwen op de wind Te wiegen hoog, tot het blauwe zich tussen het witte bindt Vredig drijven op een warme luchtstroom, heel licht Luchtig met de wolken, het wijde blauw in zicht Stijg hoog boven naar het hemelsblauwe in trage glijvlucht Dwars door een eindeloze voorbij zwevende wolkenlucht Hoger en alsmaar hoger naar de zon met zijn heerlijke gloed Waar je verborgen achter wolkenflarden een zee aan rust ontmoet
Je bent een vurige roos, Erotika is jouw naam Wat heb jij een warm, krachtig en verleidelijk lichaam Je kleine blaadjes zijn als fluweel, zo strelend zacht Wat sta je daar mooi, wat een weelde, wat een pracht Met jouw donkerrode gloed en intense geur weet je mij op te laaien Speel je het klaar om de grond onder mijn voeten weg te maaien Mijn hart raakt van jou zo opgewonden en opgetogen Dat ik door jouw sensuele blikken word meegezogen Steeds wakker jij in mij een smeulend vuur aan Als ik je zo elegant en pronkend voor mij zie staan
Wat is er fascinerender dan roofvogels die door de lucht manouvreren Die met grote snelheden rakelings over onze hoofden scheren Die tot extreme hoogten gaan en tot puike topprestaties bereid Met hun prima conditie en dagelijkse bewegingsvrijheid Waar brute oerkracht en elegantie hand in hand samengaan Wanneer je emotioneel oog in oog met roofvogels komt te staan Arrogantie en meedogenloosheid van de natuur die de boventoon halen Een mooi gezicht wanneer ze op de handschoen van de valkenier neerdalen Een passie die de jacht ontstijgt, een oude traditie herleeft Een oude ambacht die in deze moderne tijd een plaats verworven heeft
Wat ben je toch sierlijk, rank en bijzonder teer Wat dansen je vrolijke witte bloemetjes heen en weer Je gebogen zachte stengel die met stugge bladen is omgeven Wekt de indruk dat je zonder bescherming niet kan leven Met 5 tot 10 mooie heerlijk geurende bloemklokjes aan een steel Ben jij Lelietje van Dalen een schattig en charmant pronkjuweel Je klokjes geven steeds het gevoel dat ze zachtjes een melodie spelen Net een carillon die met zachte tonen mijn oren strelen
Mensen die voor angst hun land van herkomst de rug hebben toegekeerd Naast veel onheil, stress en problemen, erg zijn getraumatiseerd De vreselijkste dingen zoals moorden en martelingen hebben meegemaakt In hun eer zijn aangetast en tot in het diepst van hun ziel zijn geraakt Noodgedwongen moeten vluchten voor hun eigen leven Voor de veiligheid en vrede zich naar een ander land begeven In een nieuw land onzeker zijn, radeloos en vol wantrouwen Proberen een nieuw leven en betere toekomst op te bouwen
Je bent een krachtig natuurverschijnsel, heel erg bijzonder Van ver horen we jou al aangekomen met gerommel en rollende donder Het lukt je steeds weer om ons verschrikt te maken, onze rust te verstoren Steeds dichterbij kom je, jouw scherpe knallen zijn nu goed te horen Gevaarlijke lange oplichtende paden in het donker die in kunnen slaan Wel een mooi gezicht, opbellende wolken die even in het licht staan Soms haal je met hevige flitsende bliksemschichten flink uit Zo plotseling, zo angstaanjagend klinkt jouw knetterend geluid
Wat weet je mij te verleiden met je grote trossen in alle facetten Zo onbevangen langs slingerende paden van grote boeketten Jouw spectaculaire grote bloemen boeien mij echt het meest Je schitterende kleuren die zorgen voor een bont scalafeest Waar het zo heerlijk is om tussen een oase van bonte dames te flaneren Een ongekende schoonheid en rust straal je uit die mij erg inspireren Helaas ben je kort aanwezig, maar straal je wel uitbundig in de zon Zo prachtvol, jij overweldigende rhododendron
Als de omgeving langzaam ontwaakt, een nieuwe dag is geboren Laten de eerste vogels zich luidkeels horen Trekvogels komen aangevlogen in duizendtallen Hun oorverdovend gekrijs doet de lome rust vergallen Vogels die met elkaar de hevige strijd aanbinden Op zoek naar hun voedsel en rust dat ze daar vinden Het wad, waar meeuwen op zilte zeewind zweven Een uniek landschap, rijk aan planten en dierenleven Zeehonden die zich in de zon op de platen laten drogen Waar hun jongen worden geworpen en gezogen Waar zilveren watergeulen tussen grauwe platen stromen Waar imposante strandvlaktes tot stand komen Het wad, altijd in beweging, waar het wriemelt en krioelt Waar de wind boetseert aan wat de zee heeft samen gespoeld
Als de eerste zonnestralen mij hebben geraakt Heb ik voor het eerst met het leven kennisgemaakt Vastgehecht aan mijn steel, prachtige nerven en groene tint Word ik krachtig heen en weer bewogen, moe gedreven door de wind De zon die ik koester om haar warmte en die mij het nodige licht geeft De regen die altijd met zijn parels zorgt dat mijn lichaam voortleeft Langzaam van geel naar bruin gekleurd, zo licht als een veer Dwarrel ik mettertijd geruisloos en gedwongen neer Nestel ik mij op de grond, mijn lichaam verdort en verstard Met onder mijn huid een rottend hart
Ik weet nog best hoe jij al draaiende je werk deed Met je krakend houten rad door het water gleed Het beekwater omlaag liet vallen met gelijke tred Een hoe een schoepenrad in beweging werd gezet Een horizontale as werd gewekt tot leven Een werktuig geleidelijk werd aangedreven Maar nu sta je al lange tijd met je neus in de hoogte gericht Met je stilstaand hart en groene wier op je aangezicht Jammer dat je als trouwe vriend van ons bent heengegaan En je ziel en zaligheid aan de moderne tijd hebt afgestaan
Als de wind zo uw grote halmen trotseert Wat is dan het droeve lied dat er wordt gecomponeerd Als je toch eens wist hoe je door mij wordt bemind Wanneer het riet zo heerlijk ruist in de wind Zo mooi en goedhartig ritsel je zachtjes heen en weer Brengt zo een vredelievende en ontspannen sfeer Wat is sfeervoller dan een zwoele nachtwind die pas begint Halmen die fluisterend hun verhaal vertellen tegen de wind Die mij begroeten door spontaan tegen mij te wuiven Mij verachten door hun krachtige pluimen die nijgend verschuiven
Wanneer de wind hard door onze haren woelt Wordt veel schuim uit zee op zand aangespoeld Als de zon het dan omtovert tot een onweerstaanbare gloed Is het een fenomenaal natuurverschijnsel, zo uit de hoge hoed Verbazingwekkende kleuren die zich fraai tentoonstellen Met verrassingsvolle weerspiegeling in bonte luchtbellen Wat ongelooflijk dat zoiets moois kan verschijnen En onvoorstelbaar dat zoiets abrupt weer kan verdwijnen
In het oneindige heelal door een wonderbare kracht geleid Staren ogen mij aan met hun ongekende schoonheid Laserogen die eindeloos ver weg stralen in het donker Maken alles weer levendig met hun warm geflonker Verdwaalde zielen die gewichtsloos door de ruimte zweven Net onbereikbare diamanten met zacht zilverachtig licht omgeven Zo hoog aan het firmament, de bakens in de duistere nacht Een fascinerende sterrenhemel, los van magische zwaartekracht
Met zijn enorme vleugels wijd uitgeslagen Durft die zich al zwevende door het luchtruim te wagen Balancerend met zijn vleugels op de wind Kijkt die met spiedende ogen tot die wat vindt Klapwiekend en met grote snelheid schiet die uit de lucht Om een buit uit het water te halen in spectaculaire duikvlucht Meedogenloos hoe die met zijn klauwen in het water grijpt En al het leven uit zijn slachtoffer knijpt
Verbijsterend hoe ver je dunne stengels de lucht in gaan Elegant zoals je fleurige zonnehoeden bovenop hoge stengels staan Klapwiekende vlinders kunnen niet anders dan op je neerstrijken Behalve adembenemend ben je ook hemelsmooi om naar te kijken Je grote zonnehoeden en opvallende grote harten zijn spectaculair te noemen Net als die statige, stevige en grote gevormde margrietbloemen Je bijzondere kleuren hebben een krachtige uitstraling in de zonneglans Net als je bloemen die rond roestbruine bloemhoofden staan in een krans
Op mijn levenspad kwam ik je ineens tegen Je vleugels zag ik nog een beetje door de wind bewegen Je lichaam zonder levenslust, je gevoelsprieten zo slap, zo broos Zo koud lag je daar, zo zielsverlaten en levenloos Nooit meer kunnen je vleugels speels wapperen in de wind Nooit meer blij dartelen en huppelen over velden als een kind Ik weet, je hebt nu eenmaal een kortstondig bestaan Zonde dat er een wonderbaarlijk stuk natuur verloren is gegaan
Als ik zo eens kijk naar alles om mij heen Dan zie ik een verbitterde mensheid, zo koud als een steen Met veel haat en moord, agressie en veel ellende Verslaving én angst voor het dreigende onbekende Waar respect voor een mensenleven niet meer telt Waar vrede ketst op gloeiende keien van zinloos geweld Waar weer een dier op brute wijze wordt verminkt Of een mens in zijn eigen bloed verdrinkt Ik wens dat er eens weer vrede op onze aarde zal zijn Zonder haat, geweld, verdriet en pijn
Voort geblazen door de wind, veel witte deze keer Geven tegen een blauwe lucht zo'n rustgevende sfeer Zoetjes zweven door de atmosfeer net engelenhaar Zo gecontroleerd en zo onbeheersbaar Wolken, die sfeervol en vredig aan je voorbij drijven Die voor mij volledig onbereikbaar blijven Ze blijven even op mijn netvlies gebrand Als ze gezichten of bergen vormen van een land Met steeds wisselende gedaanten en kleuren die oplichten Tonen in rimpelloos water hun weerspiegelde gezichten
Een eeuwenoude lichtbron in de moderne tijd Die uitblinkt in broze simpelheid Die door vuur gevoed en gedreven Ons hart verwarmt en ons leven De ene na de andere schaduw als gedaante uitspreidt En een vlam laat flikkeren of dansen uit speelsheid Die sfeervolle trekken tovert op het gezicht En de fakkel in de duisternis oplicht Een vlam van vrede, in ons vaak duister bestaan Dat al brandende en in harmonie over de aarde moet gaan
Door je vrolijke kleuren zul je niet snel in de vergetelheid raken Je weet van een sombere dag weer een opgewekte dag te maken Mijn aandacht weet je op een sublieme manier te vangen Met je hoepelrok en hangende klokjes die schattig aan je hangen Het zijn stuk voor stuk elegante en prachtige pronkjuweeltjes Kleurrijke belletjes die zachtjes schommelen aan dunne steeltjes Die zich op de vleugels van de wind laten beroeren Net ballerina's die hun sierlijke pirouettes uitvoeren
Aandachtig luister ik naar een concert dat aanzwellend begint Klanken van felgele bloemhoofden die zachtjes deinen op de wind Duizenden kleine zonnen op holle stelen die van blijdschap schijnen Die het eentonige landschap met pure fris- en schoonheid omlijnen En als de hoofdbloei het dan uiteindelijk heeft opgegeven Komen er kogelronde pluizenbollen weer tot leven Die later door de wind als kleine parachutes door de lucht zweven Om zich naar andere onbekende oorden te begeven
Met haar vleugels zo licht, zacht en teer Strijkt zij poeslief bij me neer Ze toont aan mij haar opwindende schoonheid Als zij haar vleugels van papier spreidt Hunkerend naar de warmte en het zonlicht Vouwt ze haar vleugels nu en dan weer dicht Stijgt plots op en wil van mij weg zweven Op zoek naar de geuren en kleuren van het leven Steeds hoger, steeds verder van mij vandaan Tot ik haar dansend niet meer kan gadeslaan
Een grote zwarte vogel komt aangevlogen boven rijk visgrond Ploft zo in het water en zwemt even in het rond Met z'n kop schuin omhoog gericht Kijkt die alle kanten uit en verliest niets uit het zicht Met zijn diepduiken is die vis aan het inlijven Kan behoorlijk lang onder water blijven Zo nu en dan onderbreekt die z'n roof- en vraatzucht Om naar boven te komen voor het happen van wat lucht Een zeldzame gast die later de strijd met zichzelf aanbindt Z'n wijd uitgeslagen vleugels drogen laat in de wind
Eenmaal op dreef, dan ben je niet meer te stoppen Een mysterie vol opgeblazen bloemknoppen Talrijke ballonknoppen zo luchtdicht Schieten plots open als een bliksemschicht Stervormige klokjes komen ineens te voorschijn Zo schattig, wondermooi en van nuances zo haarfijn Wat ben je toch sierlijk en nogal elegant Zo florissant en bijzonder charmant Als je eens wist wat je bij menig hart weet los te maken Zo adembenemend dat ik je bijna niet durf aan te raken
Ik heb mijn vleugels voor je uitgeslagen Hierop zul je door het luchtruim worden gedragen Vertrouw op mij, ik laat je nimmer alleen We voeren samen door de luchtige wolken heen Als we snellen met wiekslagen langs de blauwe lucht Bereiken we vast ons doel op onze eindeloze vlucht We vliegen met sterkere en vastere slagen steeds verder omhoog Op weg naar het stralende licht van de hemelboog
Buiten heerst een grimmige kou De lucht is dicht en de wolkenvelden grauw Uit de wolken vallen in een wilde vlaag Harde witte glanzende korrels omlaag Met grote snelheid vallen ze met duizenden tegelijk op de grond En springen van vrolijkheid dansend in het rond Net een winterdag, een wit laagje sneeuwachtig ijs ontstaat Wonderbaarlijk, totdat alles weer in water over gaat
Een ritselend geluid klinkt in de boomkruinen Een vreemde aardbewoner is aan het struinen Die uiterst actief en in ijle vaart Zijn voorraad bij elkaar vergaard Z'n kleine handjes graaien hierbij snel in het rond Stoppen alles heel diep weg onder de grond Een schuw diertje met een fiere pluimstaart Die zich vaak achter de stam van een boom schaart Met gestrekte pootjes van de ene naar de andere boom springt In spiralen om de stam rent en zich in vreemde bochten wringt Z'n oren het liefst draagt met lange pluimen omhoog Een rasklimmertje, die een lust is voor het oog
Nog blauwer dan het rustige hemelsblauw Zijn deze trossen toortsvormige bloemen van jou Die mij door hun intens helderblauwe zo aanspreken Heerlijk net als ze zo uit de hemel zijn neergestreken Die heel hoog op slappe stengels de lucht in gaan Dicht met gespoorde bloemen bij elkaar aan de aren staan Mij een heldere kijk op het leven geven van alledag Mijn hart opvrolijken met hun rustgevende lach
Je bent buitengewoon betoverend en fascinerend te noemen Mooi van tekening en bijzonder van vorm zijn jouw bloemen Vanuit je lederachtige bladeren, stengels die lang en gebogen zijn Komen fleurige en sierlijke bloemen tevoorschijn Bloemen met vlekjes, spikkeltjes en lijntjes, ware pracht Zo fijn alsof ze met een fijn inktpennetje zijn aangebracht Je ogen zijn exotisch en je hebt zo'n sprookjesachtig front Ze lonken met alle denkbare kleuren en combinaties in het rond Je zoete geur weet gevoelens bij de mens los te maken Een gracieuze verschijning waarop je nooit uitgekeken zal raken
Onheilspellend kijk je mij aan, lijkt net of je mij uitlacht Behekst door het duistere van de nacht Akelig hoe jij iedereen de stuipen op het lijf jaagt De spot met een ieder drijft en ze belaagd Huiveringwekkend zijn je grimmige ogen en brutale blik Je bent iedereen te vlug af, orakele slimmerik Een metaalkleurige glans ligt op jouw intens zwart verenkleed Uniek is je kromme puntige snavel en onwelluidende krassende kreet
Een poëtische plant die erg wordt begeerd Die fris boven slank behaarde stengels balanceert Een zijdeachtige, glanzende bloem met een felle tint Die sterk en fier meebeweegt in de wind Met in het midden twee tedere harten, heel apart Een warm, heftig rood én een koud, ravezwart hart Zeer gevoelig, kwetsbaar maar ook rein Papierdunne wapperblaadjes als het mooiste satijn Bloei maar zolang je kunt in de zomertijd Laat ons genieten van je pure schoonheid
Woorden die worden gesproken of geschreven Komen pas in zinsverband tot leven Woorden zijn niet enkel woorden alleen Ze gaan dwars door alle zorgen heen Ze kunnen als gezelschap zijn bedoeld Wanneer een mens zich eenzaam voelt Ze kunnen een mens helemaal opbeuren Doffe ellende voorzien van nieuwe kleuren Zijn zelfs in staat een mens te onteren Blijken ook kil te zijn en te denigreren Vullen zonodig de leegte op in het leven Zullen troost en kracht proberen te geven
Geeft je heerlijke energie om je vleugels uit te slaan Om door de donkere diepten van oceanen te gaan Doet twee harten voor lange tijd samen branden Laat warme gevoelens stromen in onze handen Laat stemmen voor even zwijgen Doet bloed sneller stromen en het hartritme stijgen Laat ogen spreken uit een fel licht Tovert een diepe glans op ons gezicht Het is de liefde, waar twee begerige monden Elkaar in geluk zonder woorden hebben gevonden
Ogen, die je het levenslicht geven Die je vergezellen, voor zo lang in het leven Die proberen duidelijk maken wat je bedoelt Die zonder woorden uitdrukken hoe je je voelt Ogen, zo kostbaar zo subtiel De spiegels van onze ziel 's Nachts het leven even laten voor wat het is Genieten van alle rust in de duisternis
Jongeren van nog geen 13 jaren oud Wagen zich aan mixdrankjes met kleurrijke inhoud Zo aanlokkelijk en die zo zoet als frisdrank smaken Waaraan je gemakkelijk verslaafd kunt raken Waarvan je je vrij en vrolijk voelt, een korte tijd Maar die je laat leven in een wazige onwerkelijkheid Of drinken overmatig liters gerstenat naar binnen Weten niet waar ze met hun jonge levens aan beginnen Alcohol dat hersencellen afbreekt en gaatjes in je lever boort Je hormoonopbouw en je fijne motoriek verstoord Die onherstelbare vernielingen in je lichaam aanricht Als een bezetene door je hoofd spookt, je lichaam ontregeld en ontwricht Alcohol, dat alles kapot maakt, wat je lief is en in je leeft Tot desastreuze gevolgen leidt en zelfs de dood tot gevolg heeft
Een zinderende warmte, overdrijvende wolken in een knalblauwe lucht Een gestroomlijnde vogel trekt een wit spoor op zijn glijvlucht De zomer kondigt zich aan in een lappendeken van kleuren Dansende vlinders, zoemende hommels, bloemen die zalig geuren Wat is er mooier dan een landschap dat ontwaakt, lichtglanst en opfleurt Koolzaad dat rijkelijk langs de waterkant geel kleurt en fris geurt Wat beeldschoon is het water als de zon het komt strelen Als het is veranderd in vloeibaar goud en je uitnodigt tot stelen Wat een sfeer van blijde rust geeft rimpelloos water, zo onbevlekt Waar een meerkoet ongemoeid een zilveren zwemspoor trekt Wat is het leven waanzinnig mooi, door de zon omgeven Waar 's avonds mijn dromen ontwaken tot leven
Te vliegen met vier vleugels op de wind In adamskostuum dat men onweerstaanbaar vindt Niet meer stuntvliegen in de lucht Of pijlsnel wegschieten in ijle vlucht Maar licht zweven over het gladde wateroppervlak Luchtig zeilen op de wind met groot gemak Zo nu en dan even in de lucht stilhangen Een paar vliegende zielen in de vlucht vangen
Zie je de lucht betrekken met donkere donderkoppen Schroom dan niet om bij mij op de deur te kloppen Ik huis in je hart en wil dolgraag jouw vriend zijn Als je om hulp vraagt kom ik direct tevoorschijn Bezit een luisterend oor en kan goed met gevoelens omgaan Je staat nooit in de kou en zult nimmer meer alleen in het leven staan In moeilijke perioden span ik voor jou de mooiste regenbogen Ik wil je verdriet verzachten en je tere tranen drogen Alles wil ik met je delen, de zon weer laten schijnen in het leven Zolang blijf ik in je wonen, totdat je hart het op moet geven
Ze zijn zo onschuldig, naïef en nog piepjong Wagen in het onbekende diepe een onzekere sprong Een pilletje, een snuifje om nachtenlang door te halen Moeten voor deze uitbundige levensstijl een dure prijs betalen Als demper voor hun onderliggende problematiek Verliezen gevoel voor eigen waarde en maken hun geest ziek Beproeven hun grenzen door te experimenteren Totdat ze op het randje van de afgrond balanceren
Jij maakt van elke dag een hele bijzondere dag Met je zonnig karakter en stralende lach Zo slank als jij je in de hoogte durft te begeven Zo levenslustig en standvastig sta jij in het leven Het lijkt soms net als je naar de hemel wilt reiken Een rustgevend gevoel is het om zo naar je te kijken Een grote witte bloem waar ik zo veel van houd Een zonnetje op een steel met een hart van geelgoud
Een vreemd schepsel heeft zich door de aarde gewroet Herkenbaar aan z'n witte steel en bolvormige hoed Zijn gestippelde hoed strooit vrolijkheid in het rond Brengt kleur aan op bruinzwarte bosgrond Geen zon breekt door zijn vlezige huid Geen geur, wel vaak omringd door zoemgeluid Veel witte wrattige gordels op een felrode knol Zeer adembenemend en buitengewoon sfeervol Een gestreept manchet hangt vlak onder z'n hoed Die als fascinerende versiering dienst doet Het is onder zijn soortgenoten het paradepaard Een miraculeus schepsel en zeer bewonderenswaard
Hoogst merkwaardige vogel die je maar zelden ziet Fluit zeer melodieus en zeer gevarieerd zijn eigen lied Met zulke krachtige klanken die de hemel doet afbreken Een zuivere stem die alle talen van het hart kan spreken Bij zonsopgang en zonsondergang komt zijn gouden keeltje op gang Een waar genot om aandachtig te luisteren naar z'n heldere zang Onze zangmeester heeft door verdroging van het landschap afgedaan Jammer dat zijn lispelende en verklinkende noten verloren zijn gegaan
Romantisch als ze zij aan zij door het water glijden Met hun smetteloos witte vleugelveren elkaar verleiden De fiere koppen even razendsnel onder het water steken Voor een opgevoerd theaterstuk dat spoedig zal losbreken Als hun gevoelens zijn opgelaaid en ze voldoende zijn opgetogen Worden hun sierlijke halzen tegenover elkaar wat half gebogen Watertrappend zullen ze hartstochtelijk hun vleugels uitslaan Om met gebogen halzen een hart te laten ontstaan
Wat sta je daar te schitteren als het gezicht van een engel Je donkere en frisgele gezicht balancerend op een magische stengel Een fragiele roos met een sierlijke en perfecte schoonheid, alles ineen Je wordt nog vrouwelijker met dat prachtige kader om je heen Wat ben je toch een lust voor het oog als je mij met je liefde toelacht Zo grootbloemig, zo indrukwekkend toon je mij jouw uitzonderlijke kracht Met een welriekende geur van thee die je rondom laat verspreiden Laat je lege en droeve harten weer door je warme aanwezigheid verblijden
Als een fontein sproei jij je intensief licht in het rond In een cirkelboog boven de horizon, mooi breed en bont Door breking van het licht door jou in kleuren omgezet Rood, oranje, geel, groen, blauw, indigo en violet Elke keer weer kijk ik naar dit fenomenaal gezicht Net vreugde en liefde, bestraald door terugkaatsend licht Wonderbaarlijk hoe jij op regendruppels kunt schijnen En het spectrum beetje bij beetje weer laat verdwijnen Jammer dat je niet eeuwig kunt stralen daar zo hemelhoog Volmaakte schoonheid, bruisend licht van de hemelboog
Het pareltje van moeder natuur Vol kracht, zo rein en zo puur Opstijgend uit de diepte, waar het donker is en koud Ontkiem je, op zoek naar het licht waar je zo van houdt Koesterend in de warme stralen van het zonlicht Ontsluier jij je prachtig bloemengezicht Jouw bloem, die zo wonderschoon en aantrekkelijk blijft Als je in volle glorie vredig op het water drijft In het schijnsel van het zilveren maanlicht Verwelkom je de nacht, sluit je je hart en je zuiver gezicht
Wolken leggen rondom haar een kleurige pracht De hemel wordt gekleurd door haar wonderbare kracht Een hemelse glans, zo warm en zo tintelend zacht Het lijkt net of ze van blijdschap naar mij lacht Haar oranjerode gloed doet mijn adem stokken Haar ongekende schoonheid blijft mij lokken Ze zakt steeds verder in de horizon en brengt haar laatste groet Nog even geniet ik van een hemel in een fel oranjerode gloed Ik zie dat ze steeds verder daalt en aan de horizon verkleind Totdat ze tenslotte in de zee verdwijnt
Wat sta je daar statig met je gezicht verheven Zo standvastig en waardig, dé koningin van het floraleven Je bent zo wonderbaarlijk, zo'n begerenswaardig exemplaar Je hebt zo'n warme gloed, je bent echt onweerstaanbaar Net een ballerina die sierlijk op haar tenen balanceert Afgeblust door een frisse en pure schoonheid, die mij intrigeert De volle zuiverheid die moeder natuur je heeft meegegeven Symboliseert de liefde en vergankelijkheid van het leven Maar ook bij bloed dat uit het aardse leven is weggevloeid Is er werkelijk geen enkele roos die roder bloeit
Het voelt aan als een frisse wind Een inblazing waarbij de geest verheldering ondervindt Moeilijk te sturen en soms niet te stoppen Doet onze harten sneller kloppen Een vluchtige manier die zich niet laat leiden Net als zand dat je tussen je vingers ziet wegglijden Komt op momenten dat je er niet op zit te wachten Opent je geest en woelt door je gedachten
Jouw vriendschap is net een bloem die rijkelijk bloeit Een rups die tot wondermooie vlinder is uitgegroeid Je doet mij heel vaak aan deze dartelende schoonheid denken Die geluk en vrijheid met mij wil delen en z'n liefde wil schenken Jij die zo geliefd bent, vol licht en kleurrijk in mijn hart leeft En mij altijd weer die bijzonder aangename rilling geeft Voor jou alleen wil ik elke kleur van de regenboog stelen Alle zonnestralen en regendruppels met je delen Jouw vriendschap zo ongebonden als een vlinder op haar zwerfvlucht Zo hecht en vertrouwd als de ritme van vlindervleugels in de blauw lucht
Als de zon hoog aan de hemel staat te gloren Laat een kleine vogel zijn snorrend geluid horen Met zijn dunne vleugeltjes vliegt die snel uit En met zijn lange priemvormige snuit Zuigt die al het kostelijke nectar naar binnen Van elk bloemenhart dat hij voor zich weet te winnen Door met zijn vleugels snel heen en weer te gaan Kan die roerloos in de lucht blijven staan
Verlies is een raar gevoel In je hart en hoofd een vreemde warboel Een leegte die niet valt te omschrijven Een gevoel die je hele leven bij zal blijven Dat met de tijd steeds minder op je netvlies zal verschijnen Maar nooit helemaal uit je leven zal verdwijnen Zoeken naar iets dat er gewoonweg niet meer is Wachten op dat lieve, de warmte wat ik zo mis Weggerukt uit ons aardse leven Een gemis dat geen één je terug kan geven
Het speelt en spreidt zijn vrolijke klanken in het rond Een rijdend orkest op wielen met een beschilderd voorfront Waar mooie houten figuren aan de voorzijde geëtaleerd staan Die op de muziek iets bewegen en op koperen bellen slaan Een klein orkest met een kartonnen orgelboek en orgelpijpen Waar orgel, bekken, grote en kleine trom elkaar begrijpen Vroeger door het draaien aan een wiel tot spelen werd gebracht Nu voortbewogen wordt door mechanische kracht Waar de orgelman rammelend z'n bakje schudt voor een lieve duit Voor het behoud van dit nostalgisch geluid
Onder het hoogpiepend geluid van motoren Rolt ze langzaam over de baan naar voren Steeds sneller en sneller gaat ze, haar lichaam trilt Totdat ze plots haar twee voeten van de grond tilt Meer en meer stijgt ze op, een intensieve vogel die trots uitstraalt Haar vleugels wijd en voeten die ze pas naar binnen heeft gehaald Schuin omhoog met een glimlach om de brede snoet Klimt ze hoger en hoger naar de wolken, de zon tegemoet En als ze boven de wolken voert, zoet zwevend, zo grandioos Gaat er een vrijheid voor je open zo groots, vrij en grenzeloos Dan vergeet je echt even alle angsten en alle zorgen Die veilig onder het wolkendek blijven verborgen
Instinctief gereed voor hun jaarlijkse ontdekkingsreis Op zoek naar een zomer zonder einde, een nieuw paradijs Miljarden vogels scheren door de lucht Met grote wiekslagen beginnen ze aan hun eindeloze vlucht Maken zeer lange vliegroutes door te navigeren Op hun holle beenderen en ragfijne veren Spookachtige silhouetten omfloersen de zilverachtige nacht Bereiken uiteindelijk hun verre bestemming op pure lichaamskracht
Seconden tikken meedogenloos op de achtergrond Oneindig stil draaien de wijzers de uren rond Met tijd die door onze vingers naar de eeuwigheid is gegleden Tasten we bewogen in het heden, de toekomst en het verleden Gaan we met hem als een beste vriend hand in hand Of schuiven we hem als de ergste vijand aan de kant Vluchtig als een wolk, beangstigend hoe die met ons leven meedrijft Glijdt steeds verder weg, net zo lang tot er niets meer overblijft
Leef vandaag, denk daarbij niet aan morgen Leef vrij en vergeet voor een tijd even je zorgen Laat alle kou en leegte uit je hart stromen Laat de zon en warmte weer volop in je hart komen Vergeet even een moment je verdriet en pijn Leer met elke nieuwe dag gelukkig te zijn Soms moet je omhoog klimmen langs een zijden draad Vluchtend uit een dal, zoekend naar de zon die aan de hemel staat Alleen moet je je door de duisternis een weg zien te banen Zodat elke dag lichter wordt en je hart vrijwaart van sombere tranen Éénmaal sta je bovenop de berg met je ogen op het dal gericht Voel je je sterk en gelukkig met de zonnestralen op je gezicht
Een fascinerende stad die stil is blijven staan in de tijd Die doordrenkt is van harmonie en betoverende schoonheid Die zijn bezoekers met buitengewone mysterie verleidt Waar alles lijkt te zinken in een wereld van onwerkelijkheid Een kostbaar juweel met een historisch verleden Door brede en smalle kanalen in stukken gesneden Door monumentale bruggen weer bijéén gebracht Afgeblust door een betoverende aantrekkingskracht Waar kronkelende waterwegen door hoge huizen snijden Zwarte meesterwerken geruisloos door het water glijden Venetië die tussen droombeeld en werkelijkheid is gaan zwerven Die steeds verder afzakt en mettertijd zal zinken en sterven
Het leven is als een bloem Het begin is teer en fijn De één die bloeit uitbundig De ander geurt heel fijn Sommige bloemen blijven lang Weer anderen blijven even Vraag niet bij welke groep je hoort Dat is het geheim van het leven
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Word niet zo snel boos om zoveel kleine dingen en denk dan wat vaker: even slikken doet geen pijn probeer de wereld met een glimlach te bekijken bedenk dat mensen zónder fouten er niet zijn
Ik voel je zachte adem strelend op mijn huid plagerig verlokkend passie straal je uit
Zwoele kussen dwalen fladderend en traag mijn lichaam is betoverd beantwoord stil je vraag
We zoeken in elkaar verleidelijke troeven en in ons samenzijn kun je ook liefde proeven
In verstrengeling gebonden steeds hoger op de tree de hemel binnen bereik liefdesdans voor twee
Bloemen
Wat is er mooier dan een enorme bloemenpracht Dat vreugde op aarde schept en verdriet verzacht Geuren die mijn hart diep weten te raken Kleuren die op mij een betoverende indruk maken Bloemen van ongekende schoonheid, zo rein en puur Juweeltjes, ontsproten uit de aarde van moeder natuur
@ Denkertje
Ga nooit heen
Ga nooit heen zonder te groeten Ga nooit heen zonder een zoen Wie het noodlot zal ontmoeten kan het morgen niet meer doen Ga nooit weg zonder te praten dat doet soms een hart zo'n pijn Wat je 's morgens hebt verlaten kan er 's avonds niet meer zijn
Wat ik niet zeggen kan en niet kan schrijven zal ergens diep in mij toch bij me blijven
Een Beetje
Sterven doe je niet ineens maar af en toe een beetje en alle beetjes die je stierf 't is vreemd, maar die vergeet je het is je dikwijls zelfs ontgaan je zegt ik ben wat moe, maar op een keer dan ben je aan je laatste eindje toe
Slechts een moment
Vluchtend uit de chaos van gevoelens zoek ik een moment van rust
een moment van rust en vrede zonder woorden zonder rede
een moment vol zachte lieve kleuren vol zoete milde geuren
slechts een moment
waar ik eventjes mezelf kan zijn soms heel groot en soms heel klein
Vleugels uitgeslagen zwevend door de lucht hemels vrij gevoel gedachten op de vlucht
Vanavond omhels ik je en zal ik je zacht wiegen tot de zon ondergaat
We schuiven de maan een stukje op en lezen samen in dit licht een boek
We zijn als twee woorden die elkaar voor het eerst in een zin ontmoeten
We zijn als twee glazen rode wijn die ernaar verlangen om geproefd te worden
Nestel je naast mij neer en laten we samen de sterren gezelschap houden
