Als ik zo oud geworden ben,
Dat ik geen mens meer herken.
En niet eens jouw naam meer weet,
pak dan mijn hand even beet
Wellicht dat ik …
Als ik zo oud geworden ben,
Dat ik geen mens meer herken.
En niet eens jouw naam meer weet,
pak dan mijn hand even beet
Wellicht dat ik het gevoel herken,
dat ik voor
Iemand ben!!!!!!
Zalig zij, die begrip tonen
voor mijn stamelende stem en mijn bevende hand.
Zalig zij, die er begrip voor hebben
dat mijn oor zich moet inspannen om op te vangen wat zij zeggen.
Zalig zij, die schijnen te weten
dat mijn ogen niet zo best meer zijn
dat mijn begrip niet zo snel meer is.
Zalig zij die de andere kant op keken
toen ik koffie op tafel morste.
Zalig zij, die nooit zeggen
`dat hebt u ons vandaag al twee keer verteld`.
Zalig zij, die de kunst verstaan
de gebeurtenissen van gister weer in mijn geheugen terug te roepen.
Zalig zij, die me laten voelen
dat zij mijn leven respecteren.
Zalig zijn allen, die mij de laatste dagen van mijn reis
naar het Eeuwige Huis op allerlei manieren makkelijk maken.
geschreven door een bewoonster
oud