Paarse korstzwam

Dit is een klein meestal onvertakt, helder oranjegeel knotsvormig lichaam. Het oppervlak is kleverig glibberig en draagt de vruchtbare laag van het zwammetje. Te vinden op meestal vermolmd hout van naaldbomen of stronken. Ook weer een saprofyt (levend op dood hout).

Het is een stuifzwam die bij rijpheid zijn sporen in stofwolkjes zal verspreiden wanneer hij openscheurt en er gewoon maar een regendruppel opvalt. Jong heeft hij wat de kleur van café-au-lait tot grijswitachtig. De zeer fijne stekeltjes vallen gemakkelijk af en laten geen patroon achter op de buitenste huid van de zwam. Jong zou hij eetbaar zijn maar minder smakelijk dan de parelstuifzwam?

Er zijn al wel wat Mycena's hier aan bod gekomen en dat is er nog een die wel te erkennen valt in het veld. Ze komen altijd in toefen voor op dood hout. De hoed is kegel-tot klokvormig rood- tot kastanjebruin. de steel is wittig berijpt, bleek tot donkerbruin met witviltige basis. Hier valt duidelijk het wittig berijpt zijn op.

Deze heeft roomkleurige kleine tandjes over heel zijn oppervlakte. Er zijn wel verschillende soorten in en niet altijd gemakkelijk verder in het veld te onderscheiden. Maar als men dit ziet mag men wel zeggen dat het een Tandjeszwam is. De natuur heeft een verbazende verscheidenheid in zich!

Deze inktzwam kwam nog even door het bladerdek van beuken naar boven in een herfstzonnetje. Je kunt er echt inkt van maken! Hier het recept: "Neem wat goed verslijmende hoofdjes en stelen van deze inktzwam. Kook dit goed door met 5 kruidnagels er bij. Eventueel iets water er aan toevoegen. Daarna alles door een zeefje gieten." Als het wat lang gestaan heeft moet je wel eens schudden voor gebruik. Ideaal om met een ganzenveer te gebruiken, maar met een gewone pen gaat ook!

Soms zie je op een arduinen boord of kalksteen een rond gelig vlekje.
Bij nader toezien kunnen dat verschillende zijn. Deze heeft rondom smalle lobben en in het midden kunnen er vele fijne korrels zichtbaar zijn, daarom wat "stoffig" lijkend. Daarnaast heeft het natuurlijk ook wat de kleur van een citroen. "Stoffige citroenkorst" is wel en goede naam. Het is een "korstmos" of "licheen" een symbiose tussen een alg en een zwam. Meer uitleg over lichenen ook bij het Bosschildmos op 22-12-2007.

Dit is de enige soort kreeftachtigen die op land leven. Zij zoeken wel vochtige plekjes op. Ze leven ook maar één jaar en leven van rottend organis materiaal. Het vrouwtje draag eitjes tussen de 7 paar poten tot ze uitgebroed zijn en aan hun korte leven beginnen. Zij moeten daarom regelmatig hun oude pantser afwerpen. Hier hebben we er een kunnen verschalken met nog en stukje oud pantser in de buurt!

In de buurt van Drieboomkensberg in Oostmalle na een koude nacht zagen we dit geweizwammetje in wel bijzondere omstandigheden. Over deze "broekjes van Napoleon" staat meer uitleg bij de foto over dit onderwerp op 09-12-2007 ingebracht in dit blog (zie aldaar).

Na een koude nacht in december 2007 was alles ook nogal aangerijmd. Ook een grashalm had een vrachtje ijskristallen over zich heen. Foto opgenomen in het Zevenbergenbos te Ranst.

Hij staat op levende en dode naaldbomen. Hij is dus een parasiet en gaat dan verder als saprofyt de boom aanvallen en verteren. Zijn naam dus niet gestolen! De kleur is middelbruin tot donker roodbruin bij de aanhechting (die we hier niet kunnen zien) soms bruinzwart. De aangroeizone aan de rand is wit. Deze is wat "gesluierd" door gras dat er overhangt.

Deze is okergeelachtig en wordt later donkerder. Ook schelp- of cirkelvormig en wat ingesneden . De steel is in de kleur van de hoed en kleiig bepoederd. Onderaan zijn de lamellen ook weer goed afgelijnd tegen de steel aan.
De smaak zou bij doorkauwen scherp zijn als peper! Staat veel op loofbomen. Hij is ook zeer resistent daardoor is hij het hele jaar te zien en hij is ook moeilijk verwisselbaar met andere zwammen, dus goed herkenbaar!

Ook onderaan is hij speciaal. De lamellen lopen allen mooi tot aan het steeltje en vormen er ook een halve cirkel! Echt een schelpvorm. Fijn lichtgeel tot okerkleurig!

Hier hebben we een groenige schelpvormige of spatelvormige zwam. Een beetje als de oesterzwam maar niet zo lekker. De hoedhuid is droog op een gelatineuze laag. Met een steeltje is hij kort zijdelings aangehecht. Staat nogal veel op dode loofbomen zoals beuk. Het is dus een saprofyt. Prachtig van vorm en kleur!

Mossen worden veel naar de vorm van hun vruchtlichaam (hier een kapsel op een kapselsteel) genoemd. We zien hier veel rode dikke kapsels vandaar dus de naam. Ook de wetenschappelijke naam geeft dit aan: brachy = dik en thecium (theca)= kop (hoofd). De tweede naam "rutabulum" is ook plezant d.w.z. "vuurpook". Als we het geheel bekijken stengel + kapsel kunnen we ons een "gloeiende vuurpook" voorstellen!

Dit is wat men noemt een levermos. Het zijn glanzend lichtgroene plakkaten die men veel in tuinen kan tegenkomen. De broedkorrelorganen zijn halvemaanvormig! Daarin zien we de broedkorrels liggen die er met de regen kunnen uitspatten en die nieuwe "halvemaantjesmossen" gaan opleveren. Het is een ongeslachtelijke voortplanting. Als wij er zo veel naast mekaar zien, zijn dit dus allemaal klonen.!

Het vruchtlichaam is helemaal berijpt als hij jong is. De kleur is violet en droog lilagrijs. Het is wasachtig en glad als men er aan voelt.
Het is ook een saprofyt op hout niet zo opvallend maar toch ook mooi met die kleur! Op deze liggen nog enkele waterdruppels.

Zoals reeds vermeld kunnen zij massaal op dood hout verschijnen. Hier bedekken zij de nog rechtopstaande flank van een dode boom. We namen een gedeelte op foto uit wel 2 meter dat zij verspeid waren op de boom. Een indrukwekkend zicht!

Hier staat al een heel groepje samen van het Stobbezwammetje. Zij zijn ook "hygrofaan" dit wil zeggen dat zij verkleuren van nat naar droog en omgekeerd natuurlijk. Deze worden steeds bleker van uit het centrum van de hoedjes. Zij zijn aan 't drogen!

Dit is nog een zeer jong zwammetje! Mooi hieraan is dat we nog gedeeltelijk het vlies (velum) zien dat de lamellen heeft afgesloten. Veel paddenstoelen hebben dit! De lamellen zijn hier ook nog wittig, terwijl ze vleeskeurig zullen worden.