Dinsdag 13 augustus 2013

Eitjes van de Witvlakvlinder

Hier zien we dus alleen maar de eitjes van de "Witvlakvlinder" (Orgyia antiqua). Hoewel de vlinders overdag vliegen worden ze zelf maar zelden gevonden. Dit is te verklaren doordat de vrouwtjes niet kunnen vliegen en dat de mannetjes zo snel en onrustig vliegen dat men ze meestal te kort ziet om ze op naam te brengen. Zodra een vrouwtje uitsluipt gaat ze op haar cocon zitten en steekt haar legboor iets omhoog en gaat een geur afscheiden die onweerstaanbaar is voor het mannetje. Meestal duurt het maar een half uur voor het mannetje verschijnt waarna ze paren. Het vrouwtje zet de eieren mooi af zoals we hier kunnen zien en dan sterft het vrouwtje kort daarna. De eitjes van de eerste generatie komen dan na enkele dagen al uit! Die van de volgende generatie zullen overwinteren. Een wonder en zeer apart gebeuren blijkbaar.

Geschreven door Cladonia om 16:54 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Dinsdag 13 augustus 2013

Icarusblauwtje

Een "Icarusblauwtje" (Polyommatus icarus) zien rondfladderen is altijd een mooi moment. Het laat zich ook niet vlug benaderen om te fotograferen. Hier zit het met de vleugels toe en liet toe om dichterbij te komen. De tekening onderaan is natuurlijk niet zo blauw maar wel zeer gevarieerd in stippeling. In bloemenrijke weiden is het wel te vinden. Terwijl de rups zich vooral voed op vlinderbloemige planten. Het maakt deel uit van de kleinere dagvlinders.

Geschreven door Cladonia om 16:37 Reageer op dit bericht

Vrijdag 2 augustus 2013

Krasser

Vooral in vochtige graslanden is deze "Krasser" (Chortipus parallelus) te vinden. Ze hebben groene gedeelten en bruin of paars. Achtervleugels zijn afwezig. De zang wordt omschreven als van een naaimachine in series van drie seconden en toenemend in volume, elke 5 à 15 seconden
wordt dit herhaald. Dit is wel een bijzondere omschrijving! Dat lawaai maken ze door te wrijven van hun achterpoten met de voorvleugels! Zij behoren tot de veldsprinkhanen en zijn vooral over dag actief en zitten graag in de zon. De antennes zijn kort. Het wijfje is veel groten dan het mannetje! Toch wel aparte insecten!

Geschreven door Cladonia om 17:07 Reageer op dit bericht

Vrijdag 2 augustus 2013

Weidebeekjuffer

Deze "Weidebeekjuffer" (Calopterugidae splendens) behoort tot een grote familie die vooral voorkomen in de tropen maar hier bij ons toch met drie mooie soorten voorkomen. Eén ervan is de "Weidebeekjuffer". Het lichaam is metaalachtig gekleurd en de vleugels hebben "antenodale" dwarsaders. Hier hebben wij een wijfje met een groenachtig lichaam, de vleugels zijn eerst kleurloos en worden later groenachtig geel. Het mannetje heeft een helder groen of blauw lichaam en een donkere vleugelvlek. Deze waterjuffers behoren toch wel bij onze mooiste soorten.

Geschreven door Cladonia om 16:46 Reageer op dit bericht

Donderdag 1 augustus 2013

Steenhommel

Deze "Steenhommel" (Bombus lapidarius) is ook een stevig insect. Het achterlijf is relatief lang en rood behaard. Aan deze kenmerken kan men hem erkennen. De naam komt echter van zijn gewoonte onder een steen te nestelen. Dat nest is samengesteld uit een bal gras en mos met wascellen erin. Er zijn heel wat soorten hommels. Gelukkig kunnen er sommige toch op naam gebracht worden. De hommels vormen eenjarige kolonies en alleen de koninginnen overwinteren om in het voorjaar een kolonie te stichten. Hier maken zij wel een groot verschil met onze gewone bijen die met een heel volk overwinteren.

Geschreven door Cladonia om 16:49 Reageer op dit bericht

Donderdag 1 augustus 2013

Glad beertje

Het "Glad beertje" (Eilema griseola) is een slanke vlinder en leeft in moerassen en vochtige bossen. In rust zijn de vleugels vlak en licht grijs. Als men de rups zou tegenkomen ziet die er fluweelzwart uit met een paarse rugstreep en variabele oranje vlekken op de zijden. We troffen deze vlinder aan op Jacobs-kruiskruid om te foerageren. In "bijlage" nog een opname van dit speciale vlindertje.

Geschreven door Cladonia om 16:32 Reageer op dit bericht

Maandag 29 juli 2013

Munthaantje

Het "Munthaantje" (Chrysolina mentastri) is fraai glanzend groen en met lichtinval heeft het mooi reflecterende kleuren op het schild. Het leeft op munt en andere lipbloemige planten. Het behoort tot de "Bladhaantjes" een familie met meer dan 25000 soorten die praktisch allemaal planteneters zijn. Dus onbegonnen werk om deze allemaal te kennen. De larven ervan doen zich voor als traag bewegende slakachtige diertjes. In "bijlage" nog een "Munthaantje" met toch wel bijzondere kleurreflexen .

Geschreven door Cladonia om 17:36 Reageer op dit bericht

Maandag 29 juli 2013

Tijgerspin

De "Tijgerspin" ( Argiope bruennichi) kan men meer tegenkomen in hoog gras of tussen struiken. Zij is doorgaans geel of nog wat roomkleurig met zwarte strepen. Het mannetje is zeer klein maar 4 mm dus meestal zien we een vrouwtje in wel een speciaal web. Het heeft een "stabilimentum". Dit is en zone met extra weefsel dat hier duidelijk te zien is en waarschijnlijk te maken heeft met een extra versterking van het weefsel. Toch een mooie en indrukwekkende verschijning. De "Tijgerspin" behoort tot de "webbouwende" spinnen die het best gekend zijn.

Geschreven door Cladonia om 17:19 Reageer op dit bericht

Dinsdag 23 juli 2013

Entomophthora musci

Een speciaal fenomeen. De wetenschappelijke naam Entomophthora betekend letterlijk 'insectendoder'. Iedere soort Entomophthora is zo aangepast aan zijn gastheer. Hier hebben we de Entomophthora musci die deze dikke vlieg, een gewone huisvlieg (Entomophthora musci) binnendringt. Deze schimmel eet ze helemaal leeg in een periode van 5 à 8 dagen en dwingt de vlieg om een hogere positie in te nemen met de vleugels gespreid (wat een abnormaal gedrag is voor een huisvlieg). Daarna dringen de sporen naar buiten en sterft de vlieg. De sporen kunnen zich dan ook weer best verspreiden. Gelukkig vinden we mensen die dit fenomeen kunnen uitleggen!

Geschreven door Cladonia om 16:21 Reageer op dit bericht

Dinsdag 23 juli 2013

Brandnetelbladluis

Bladluizen zijn wel aparte peervormige sap-zuigende insecten. Deze "Brandnetelbladluizen" (Urolecon jaceae aeneus) zien er ook bijzonder uit. Sommigen hebben vliesachtige vleugels (men moet goed kijken om ze te vinden). Op het einde van het abdomen hebben ze gewoonlijk een paar "hoorntjes", die bekend staan als "siphunculi", die en wasachtige substantie afscheiden. Zo wordt honingdauw in overvloed afgescheiden. De meeste brengen levende jongen voort soms wel enkele per dag! De gevleugelde vormen nemen in het late voorjaar en zomer toe en verspreiden zich zo naar andere planten. Ze hebben doorgaans één voedselplant gedurende het jaar. Deze zou zich dus vooral op brandnetel thuis voelen. In "bijlage" nog een opname.

Geschreven door Cladonia om 16:06 Reageer op dit bericht

Zondag 21 juli 2013

Variabele spikkelspanner

Toeval wil dat we nog een tweede (zoals hieronder) meester in camouflage vonden maar ditmaal op een den: de "Variabele spikkelspanner" (Alis repondata). De verschillen zijn niet groot maar wel behulpzaam in het zich bijna onzichtbaar plaatsen op de schors van een boom om net niet op te vallen.

Geschreven door Cladonia om 18:02 Reageer op dit bericht

Zondag 21 juli 2013

Gewone spikkelspanner

De "Gewone spikkelspanner" (Ectropis crepuscularia) is wel een meester in camouflage. We vonden hem op berk maar het oog moet er bijna opvallen om hem te herkennen. De vlinders vliegen doorgaans in één generatie in gunstige omstandigheden in twee generaties. Nog een tweede opname in "bijlage".

Geschreven door Cladonia om 17:55 Reageer op dit bericht

Zondag 21 juli 2013

Phegeavlinder

De "Phegeavlinder" (Amata phegea) heeft wel bijzondere wit gevlekte voorvleugels en de achtervleugels zijn hetzelfde getekend. Het achterlijf heeft een gele ring op segment één en vijf. De rupsen wijzen op beervlinders en eten liever verwelkte bladeren dan verse. Men vind ze op Smalle weegbree, Ridderzuring, Glad walstro en Klein hoefblad. De vlinders vliegen in één generatie in het jaar en leven op warme, open tot half beschaduwde plaatsen vooral langs bosranden. In "bijlage" nog een opname.

Geschreven door Cladonia om 17:40 Reageer op dit bericht

Dinsdag 2 juli 2013

Steenanjer

De "Steenanjer" (Dianthus deltoides) is wel een zeldzame vondst. De kroonbladeren zijn getand, helemaal rood met nog een donkere ring en lichter gekleurde vlekjes soms wit (zoals hier) en soms wit met rode vlekjes. Het is en bloemetje dat op droge arme zandgrond te vinden in lage graslanden. Wel echt bijzonder het behoort tot de rode lijst soorten en is daarom ook beschermd!
In "bijlage" nog een opname.

Geschreven door Cladonia om 16:42 Reageer op dit bericht

Dinsdag 2 juli 2013

Watermuur

Deze "Watermuur" (Stellaria aquatica) was wel een apart geval. Normaal heeft die maar vijf stijlen en deze heeft er zes zoals men kan zien. Typisch is dat de kelkbladeren korten zijn dan de witte kroonbladeren en dat is hier ook goed te zien. De "Watermuur" groeit op natte tot vrij vochtige en ook stikstofrijke plaatsen aan de waterkant.

Geschreven door Cladonia om 16:08 Reageer op dit bericht

Dinsdag 2 juli 2013

Hondsroos

De "Hondsroos" (Rosa canina) behoort tot een geslacht waar nogal wat discutie kan zijn in het verdelen van soorten. Deze soort is dus wel wat variabel maar het zijn mooie bloemen. Men kan de Hondsroos vinden op vochtige tot ook droge voedselrijke gronden in heggen en struwelen en loofbossen. Wordt ook nogal aangeplant.

Geschreven door Cladonia om 15:54 Reageer op dit bericht

Zaterdag 29 juni 2013

Grote muur

De "Grote muur" (Stellaria holostea) kan men op vele plaatsen soms nogal veelvuldig aantreffen. Het groeit op vochtige tot vrij droge en matig voedselrijke gronden. Het heeft een prachtig zuiver wit bloempje met vier kroonbladen die elk voor de helft zijn ingesneden. Zo denkt men soms met acht kroonbladen te doen te hebben. Tevens is dit wel een goed determinatiemiddel om het vlug te herkennen.

Geschreven door Cladonia om 17:11 Reageer op dit bericht

Zaterdag 29 juni 2013

Akkerviooltje

Het "Akkerviooltje" (Viola arvensis) is een bescheiden bloempje van een 12 mm hoog. Het is gewoonlijk roomwit tot wat geel. De bovenste kelkbladen hebben soms wat paars. Het geheel is wel verrassend mooi zeker als men het tegen komt in een gewone weide!

Geschreven door Cladonia om 16:59 Reageer op dit bericht

Woensdag 19 juni 2013

Klein vogelpootje

Het "Klein vogelpootje" (Ornithopus perpusillis) is wel iets klein! De kroonbladeren zijn witachtig en purper geaderd, met geelachtige kiel en maar 3-5 mm lang! Schutbladen van de bloeiwijze is wel veel langer dan de bloem. De blaadjes zijn elliptisch tot langwerpig en ook maar 2-7 mm lang! Toch wel heel klein maar prachtig om zien als men er een loep bijhaalt. De vruchten zijn ook wel zeer speciaal. Deze zijn gebogen en lijken wel op de klauwen van een vogelpootje (de naamgeving zal hier wel mee te maken hebben). In "bijlage" maakte we er een opname van.

Geschreven door Cladonia om 17:25 Reageer op dit bericht

Woensdag 19 juni 2013

Dwergviltkruid

Het "Dwergviltkruid" (Filago minima) is een klein plantje dat viltig aanliggende beharing heeft. Het is niet groot maximum een 15 cm. Vanaf de voet heeft het vertakkingen. De blaadjes zijn lijn-lancetvormig en een halve tot 1 cm lang en wat aanliggend. Men vind het alleen op open zonnige, schrale zandgrond. Daarom is het bij ons zeer zeldzaam geworden. Door zijn lichte grijzige kleur valt het ook niet op. Mooi om het toch tegen te komen!

Geschreven door Cladonia om 17:09 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Natuur