Zebrarups

Dit is een van de jagende spinnen! Een indrukwekkende verschijning. Zij is te vinden in moerassen en aan de randen van stistaand water. Vaak zit ze op een drijvend blad met de voorpoten op het wateroppervlak om trillingen op te vangen en schiet dan over het watervlak om insecten te vangen. Als er verstoring is duikt zij zelfs onder water! Haar lijf is een twee cm.

De "Bittere veldkers" is famillie van de Pinksterbloem. Typisch zijn de roodpaarse helmknoppen die mooi uitkomen op de witte kroonblaadjes! Men kan hem tegenkomen aan waterkanten of in brongebieden en is niet zo algemeen. Zoals men zou denken, smaakt de plant niet bitter maar wel eerder radijsachtig scherp!

Op 09/06 gaven we reeds een foto en wat uitleg over dit levermos.
Hier geven we een detail van het vrouwelijk parapluutje op het ogenblik dat het zijn gele rijpe sporen heeft gevormd in de buisvormige structuren. Dit wordt niet vlug opgemerkt! Het was het juiste ogenblik om dit te fotograferen op een muur van een oude pastorij!

Dit is een trouwe klant aan de vijver in onze tuin. Hij kan daar uren aan de rand vertoeven om te wachten tot er een lekker hapje voorbijvliegt om het dan snel te verschalken met zijn radde tong. Hij zit daar telkens goed verscholen tussen het veenmos. Men moet soms goed uitkijken om hem te vinden zo goed weet hij zich gecamoufleerd op te stellen!

Deze Bruine kikker werd onlangs getrokken en was al meer doorvoed en wat activer. Toch hield hij zich even stil voor de opname.

Deze Bruine kikker werd nog in het voorjaar getrokken. Hij is nog zeer mager na zijn winterslaap en liet zich tot op korte afstand benaderen. (Met op de foto te klikken kan men vergroten).

Spinnen kunnen mooi zijn! Hier hebben we de "Gewone kameleonspin". Het vrouwtje kan wit, geel of groen worden, dus van kleur varanderen! Vandaar de naam waarschijnlijk. Het is een krabspin, de voorste poten lijken wat op die van een krab. Zij kan ook zijwaarts en achterwaarts lopen! Komt voor in mei - juli. En in een bloem zijn ze vrijwel onzichtbaar door hun camouflagekleur!

Een vleesetent plantje van bij ons. Op vochtige kale bodem en niet stikstofrijk zal men dit plantje kunnen treffen. De bodem is dus niet stikstofrijk waar hij staat en de stikstof zal het halen uit de insecten die het met zijn kleverige blaadjes kan vangen. Eens een insect blijft kleven zal het blaadje met de tentakels zich sluiten en begint het verteringsproces van het plantje! Deze is de Kleine zonnedauw hij heeft ovale blaadjes er is ook nog een Ronde zonnedauw. Beide zijn beschermde plantjes!

Men ziet hem niet vaak omdat hij in de kruinen van de eikenbomen vertoeft. Hij daalt zelden af naar de open plekken of bospaden. Het was dus met wat geluk dat we hem wat versteven van de ochtenkoude konden zien. Ze leven van nectar van tamme kastanje en braam maar ook van de suikerrijke honingdauw die bladluizen afscheiden op de bladeren van es en ratelpopulier. Hij verdedigt ook sterk zijn territorium, zelfs tegen wespen!

Van deze familie Vleugeltjesbloemen zijn er niet veel vertegenwoordigers bij ons (een vijftal). Deze Liggende vleugeltjesbloem is vrij zeldzaam in de Kempen en in Vlaanderen. De bloemetjes zij blauw en hebben precies vleugeltjes. Zeer bijzonder en mooi om zien! (Best even klikken op de foto om te vergroten).

Dit is nog eens een korstmos of licheen. De vruchtlichaampje lijken hier kleine komvormige knoopjes . Zeker als het droog is worden zij bruingeel tot geelwit. We vinden ze vooral op boomvoeten van eik. De ondergrond van het korstmos is groenig en glad. Bedenk wel dat de vruchtlichemen maar een halve mm groot zijn. Dus erg opvallend zijn deze niet!

Dit is een wat men noemt "een levermos'. Het heeft bladachtige vlakke structuren op de grond. Hier zien we bovenaan verschillende bijna ronde structuren boven de vlakke structuur van het mos. Zij staan op een steeltje dat we vanuit dit perspectief (bovenaan) niet kunnen zien. Het zijn hier de mannelijke voortplantingsorganen die een perfect parapluutje vormen. Een prachtige naamkeuze voor dit mosje.

Soms wordt men ook al eens geconfronteerd met de vergankelijkheid in de natuur. Hier een kopje van een ree, althans wat er nog van reste!

In de natte gebieden in een bos (een bronbos: waar het water door druk naar boven komt) kan men wel eens deze tamelijk zeldzame bloem tegenkomen. De stengel heeft bladeren die verspreid staan op de stengel. De schutbladen en de bloemen zijn geelachtig. Met vele samen geven zij de indruk van een "gouden tapijt" in het groen!
Van dezelfde familie kan ook de "Paarbladige goudveil" bij ons voorkomen.

Een wild viooltje, dat zoals de naam het zegt, in het voorjaar bloeit aan bosranden. Het heeft ook wat men noemt een "spoor": een  kelkaanhangsel dat afgeknot is. Dit is geelachtig wit of lichtblauw, vandaar de naam "bleeksporig". Op de foto hier kunnen we alleen maar de prachtige blauwpaarse kroonbladeren bewonderen.

Een voorjaarsbloeier met witte kroonbladeren met blauwe aders in en een geel randje onderaan. Zij komen in het voorjaar tevoorschijn in het bos. De bladeren staan opengeplooid als er weinig zon is om deze maximaal op te vangen en als er veel zon is gaan zij zich opplooien. De Witte klaverzuring komt dus met weinig zonlicht toe en is daarom goed toegerust om in het voorjaar in het bos te groeien.

Een zeer onopvallend voorjaarsbloemetje! Lichtgroen en vierkant van opbouw! Zeer speciaal!
We zien vooraan één facet van het bloemetje en bovenaan en links kunnen we nog een bloemetje waarnemen. Achteraan en op zij is er nog zo een. In het totaal zijn er dus 5 bloemetjes in een cubusvorm gerangschikt. Het ruikt naar muskus en er werd deze reukstof uit gewonnen. Van deze familie is er maar één vertegenwoordiger bij ons!

Duizendpoten daar hoort men al eens meer over, maar miljoenpoten? Men kan ze herkennen omdat zij twee paar poten hebben aan één segment van hun lijf. Duizendpoten hebben maar één paar poten aan een segment. Zij voeden zich van vooral organisch dood materiaal. En al hebben zij twee paar poten aan één segment verplaatsen ze zich veel langzamer dan de duizendpoten.

Ook een voorjaarsbloeier. Vooral in oudere bossen treft men deze bloem aan. Vooral met uitlopers zal er vermeerdering optreden. Ook in de wortels worden de voorraden van de plant opgeslagen om volgend jaar terug te verschijnen nog voor de bomen hun bladeren krijgen een kwestie van op tijd van de zon te profiteren en aan fotosynthese te kunnen doen. De bloem is wit en wordt bij het ouder worden wat paars. Er zijn heel wat meeldraden en ook stampers in een bloem die een gele kern weergeven. Na de bloei zullen na een tijdje ook de bladeren verdwijnen.