Marc Chagall

Curran was de zoon van een vertegenwoordiger en ging in 1879 naar de ‘Cincinnati School of Design’.
Toen zijn familie een jaar later verhuisde naar Sandusky (Ohio) sloot hij zich bij hen aan en verliet de opleiding.

In 1882 ging hij naar New York en studeerde daar tot 1887 aan de National Academy of Design, waar hij al in 1883 exposeerde en meerdere prijzen won.

Aansluitend ging hij, op aansporing van zijn docenten, naar Parijs.
Daar studeerde hij aan de Académie Julian, onder Benjamin Constant, Henri Lucien Doucet en Jules-Joseph Lefebvre.
Hij exposeerde van 1889 tot 1891 met veel succes in de Parijse salon, alsook, met meerdere werken, op de Wereldtentoonstelling van 1889.......

....

... ..... Curran maakte vooral naam met impressionistische landschappen en estheticistische portretten, vaak van mooie vrouwen in mooie omgevingen. Herkenbaar is de invloed van James McNeill Whistler.

...... Rien Poortvliet Marinus Harm (Rien) Poortvliet (Schiedam, 7 augustus 1932 – Soest, 15 september 1995) was een Nederlands illustrator, tekenaar en kunstschilder.
Het tekentalent van Poortvliet manifesteerde zich al vroeg.
Na de mulo ging de jonge Rien werken bij een reclamebureau en daar kon hij al enigszins zijn talent kwijt.

Hij had onmiskenbaar ook talent voor het reclamevak, want nadat hij de dienstplicht bij de marine had vervuld klom hij op tot senior-manager op het reclamebureau van Unilever.
Toch had Poortvliet meer plezier in zijn nevenactiviteiten voor diverse uitgeverijen.
Hij illustreerde allerlei boeken van o.a. Jaap ter Haar, Leonard Roggeveen en Godfried Bomans.

Hij was hartstochtelijk jager en begon zo ook allerlei natuuronderwerpen te tekenen.
Eind jaren zestig was Poortvliet zo ver dat hij zijn baan meende te kunnen opzeggen om zich als zelfstandig illustrator te vestigen.
Hij had echter niet genoeg werk en om toch brood op de plank te krijgen, stelde hij een boek samen met zelfgemaakte tekeningen en aquarellen aan de hand van zijn jachtervaringen.
Later maakte hij ook een dergelijk werk over het leven van Jezus Christus.

Poortvliet zag zichzelf als tekenend verteller. Zijn tekeningen deden het verhaal, hooguit maakte hij ter uitleg een kort bijschrift

... -----Alessandro Filipepi, beter bekend als Sandro Botticelli (Florence, rond 1445 - aldaar, 17 mei 1510) was een Italiaans kunstschilder uit de Italiaanse Renaissance.

Zoals met vele Italiaanse kunstenaars uit zijn tijd het geval is, wordt zijn leven beschreven in het beroemde boek Le Vite van de 16e eeuwse Giorgio Vasari.
Zijn bijnaam kreeg hij vanwege zijn broer, die zo dik was dat hij Botticelli oftewel "het tonnetje" werd genoemd.

Botticelli werd geboren in de rione genaamd Ognissanti in Florence.
Hij zou kort in de leer geweest zijn bij "het vaatje", een goudsmid.
Bij wie hij daarna in de leer ging is onduidelijk; het vermoeden bestaat dat dit bij Fra Filippo Lippi was, maar ook Andrea del Verrocchio wordt wel genoemd in dit verband.
In het laatste geval zou Botticelli Leonardo da Vinci als medeleerling hebben gehad.

In 1470 opende hij zijn eigen studio.
In 1481 en 1482 verbleef hij in Rome, waar hij fresco's schilderde in de Sixtijnse Kapel, net als toen onder meer Cosimo Rosselli en Perugino deden. (Michelangelo werkte er pas jaren later.)
Omdat er daar maar drie fresco's van zijn hand zijn wordt vermoed dat de opdrachtgevers ze niet waardeerden.

Sandro Botticelli is niet eenvoudig in een categorie onder te brengen - deels kan hij gerekend worden tot de late Middeleeuwen en deels tot de vroege renaissance

Het doek '1949-A-No. 1'
van de Amerikaanse abstract-expressionistische schilder Clyfford Still heeft  in New York bijna 62 miljoen dollar opgebracht, omgerekend ruim 45 miljoen euro.

Dat is een recordbedrag voor een werk van de in 1980 overleden Still.

Clyfford Still (Grandin, North Dakota, 30 november 1904 - Baltimore, Maryland, 23 juni 1980) was een Amerikaans kunstschilder en een van de voormannen van het abstract expressionisme.

Still stond bekend als een moeilijke, compromisloze persoonlijkheid, en hij leefde op gespannen voet met de kunstwereld van New York, die hij regelmatig beschuldigde van machtspolitiek en machtsmisbruik.
Voor Still gold zijn autonomie als kunstenaar en mens en zijn geestelijke vrijheid als hoogste goed.

Stijl Still zei alleen zichzelf te schilderen: naakt, strijdbaar, trots.[1] Het werk uit '37 tot '63 waar hij bekend om is geworden, is groot en abstract.
Het formaat wordt extra benadrukt doordat er op het doek kleine velden van kleur naast meterslange stukken zijn aangebracht. Verticale 'vlammen' die naar boven reiken lijken zich buiten het doek voort te zetten.
In tegenstelling tot schilderijen van andere kunstenaars die op groot formaat werkten.

---Deze werkjes zijn aquarellen

Iemand vroeg me "kan je hier iets mee beginnen?" ze had een geweldige doos met materiaal voor olieverf vast.

Ik dacht wie weet, ik schilderde al jaren aquarellen en die doos is enkele maanden blijven staan door een operatie aan mijn rechterhand.
Ik liep steeds met het gedacht rond,  ik moet daar wat mee doen .

Dus ben ik enkele weken geleden naar een cursus voor olieverf schilderen gestapt , het ligt me wel, je kan verbeteringen aanbrengen wat niet kan bij aquarellen.

Ik ga hier zeker de wereld niet mee veroveren maar het werkt voor mij ontspannend voor geest en lichaam.

Mia   (1-11-2011)

-John Constabel' The Cornfield, 1826 '

John Constable (East Bergholt, 11 juni 1776 – Londen-Hampstead, 31 maart 1837) was een Engels landschapschilder en aquarellist van het romantisch realisme.

 Hij werd geboren in East Bergholt in het graafschap Suffolk.
Het gebied rond Dedham Vale, langs de Stour in Suffolk staat bekend als 'Constable Country'. Flatford Mill, het onderwerp van een van zijn beroemdste schilderijen, The Haywain, was eigendom van zijn vader, een brouwer in goeden doen.
Een ander bekend werk is Hampstead Heath.

Constable trouwde, na langdurige afwijzing door haar vader omdat hij niet goed genoeg was, met Maria Bicknell.
Zij kreeg zeven kinderen, waarna zij overleed aan tuberculose.

Constable was vooral geïnteresseerd in lichteffecten en wolkenluchten.
Ook schilderde hij enkele prachtige kustgezichten.
Zijn gedegen voorbereidende studies vormen een mooi onderdeel van zijn werk.

 Een deel van de aan hem toegeschreven werken wordt tegenwoordig geacht door zijn zoons te zijn gemaakt.

Belangrijke collecties van Constables werk bevinden zich in de National Gallery, de Tate Gallery en het Victoria and Albert Museum in Londen.

;John Constabel Maria Bicknell

.. De Rogge (1728)

.... Jean-Baptiste Siméon Chardin Zelfportret (1771)

 Jean-Baptiste Simeon Chardin (2 november 1699 - 6 december 1779) was een Frans kunstschilder vooral bekend door zijn genrestukken.
Chardin stond er om bekend veel in opdracht te werken voor rijke kunstliefhebbers.
Zijn werken waren bij deze lieden populair vanwege hun charme.
Na de weelderigheid van de Rococo in Frankrijk stak er een andere stroom kunstenaars de kop op. Daarvan was Chardin er een.
Hij richtte zich vooral op de middenklasse bij het kiezen van zijn onderwerpen.
Het leven van de doorsnee man en vrouw in zijn tijd.
Zijn charmante genrestukken hadden een subtiele compositie.
Door kunstcriticus Denis Diderot werd hij erg gewaardeerd om zijn realistisch naturalistische uitvoering. Om een vast inkomen te krijgen hield Chardin zich ook veelvuldig bezig met het maken van prenten voor de markt.
Een van zijn bekendere werken is Gebed voor de maaltijd dat door hem in 1740 werd geschilderd en tegenwoordig te zien is in het Louvre in Parijs.
Hij wordt vaker vergeleken met Johannes Vermeer om de manier waarop ze beide op een poëtische manier een huiselijke voorstelling kunnen neerzetten zonder opvallende effecten of illusies toe te passen.