2

Ik vraag vandaag niet om geschenken van de kerstman. En ik 
verwacht geen feedback voor daden van verschillende mensen. 
 Ik wil gewoon de hete tranen stoppen. Degenen die steeds 
 meer uit ons hart stromen. En iedereen heeft een heel zwaar
   kruis en hun rug is gebogen. En voor geluk moet je opnieuw 
betalen met tranen. We weten niet hoe we levend moeten
  koesteren, maar we waarderen de graven, om de aarde
 één keer per jaar te besprenkelen met zout verdriet. Het 
nieuwe jaar spaart niet en het oude leven neemt niet weg. 
Je hoeft alleen maar zelf naar de hemel te kijken. 
En beschuldig je eigen beschuldigingen, afwijking, en haast 
je om het oneindige gezin over liefde te vertellen. Schiet op
 alsjeblieft, het leven eindigt altijd abrupt. Neem de dichtsbijen
 en dierbaren van ons weg. En de pijn van de ziel is gescheurd, 
arm, met een knal. Ik zal een paar wonderen toevoegen aan mijn 
 niet-feestvers: ik knuffel je geliefden, de hele wereld zal een  
ogenblik verharden. Verzamel de meest nabije zielen rond je tafel.
 En, met een glimlach, vier de geboorte van het nieuwe jaar. 
En maak geen ruzie met de komende dag. Alles is ijdelheid. 
Het belangrijkste is  mensen Iin je armen te sluiten. Wordt 
niet ziek en laat het hart van de beledigingen geen pijn doen. 
Begrip, tederheid, liefde, vergeet het niet. En hiervoor zal de
 Heer ons belonen met genade. Laat het verdriet van verlies nooit op
  je vallen, maar laat je familie zich op een moeilijk moment haasten
   om te helpen. Als het somber is, betekent dat dat we de schuld
 hebben. Haal de licht stralen als de zon, naar de menselijke ziel!

Nieuwjaar.

Ik keek er naar uit , naar het nieuwe jaar.Ik zit onder de

kerstboom. Daar bescherm ik geschenken.Ik bescherm ze 

tegen iedereen!Ik wacht op mijn kindreren en kleinkinderen.

 En ik zeg:"Veel geluk met het nieuwe jaar 2019". 

Ik wens jullie allemaal het beste. Ook voor mijn blog

 vriendenen vriendinnen.Gelukkig nieuwjaar !!!!

De ijzige ochtend scheen en zong, de tweede is slechts een dag, 
want het sneeuwt buiten. En de lucht rondom is zachter rondom, 
en oogverblindend licht schijnt overal! Ik liep door een bosje
 opgewarmd door de zon, droog gras bedekte mijn pad en een dunne
  korst van de eerste sneeuw, alsof diamanten hier zijnverspreid.
  En ik herinnerde me hoe we samen aan de kust in de zomer
 langs deze weg liepen. En dezelfde wind, verlegen wind, kuste ons en 
stoorde je. En zo goed en vrij was ik. Het spijt me dat ik vanochtend
 zonder jou heb gesproken. En ik vroeg je schuchter om je. 
En ik hoorde aan de telefoon : "Hallo, het lot!" De ijzige ochtend
 scheen en zong, de tweede is slechts een dag, het sneeuwt buiten.
En de lucht rondom is allemaal zachtblauw. En de ontmoeting 
was de gelukkigste van allemaal. 

Nog steeds ijskoud, nog steeds sneeuwend en 

de kalender heeft de pagina nog niet omgedraaid. 

Maar er hangt iets in de lucht, kietelt zijn neus

en zenuwen, roept om bloemen te kopen en

zijn hoed af te nemen, sijpelt door het raam

en over de kraag van zijn jas. Wat is dit anticiperen? 

Hoop? Lente? Of misschien is het geluk .

+ Poëzie.

Iedereen die wil om te worden gehoord. 
Leer te blijven zwijgen, 
zeker toe te passen.
Hun mond afdichting. 
Scheld niet voor de oorzaak.
 Het woord van leugens, 
en zelfverzekerd en moedig.
De lippen knijpend houden .



Alles in paren en je bent alleen. Niemand kent je angst. 
Een glas vrolijke wijn uit de leegte slaat niet op. 
Een alsem bitter kreunen. In de nacht, de wind pakt. 
Eén.Maar alleen HIJ is nodig, de ene in de hele wereld. 
En zonder dat kun je niet ademen, kalm de pijn van het hart niet. 
Je koude hart kan het niet warm houden zonder het. 
Wacht, het is allemaal weg en weg, en de dagen rennen onverbiddelijk. 
De vreugdeloze keten van jaren. Het leven gaat langzaam voorbij. 

Er zijn heldere momenten. De aarde is zo onvergelijkbaar goed. 

En onaardse bewondering. Aan de maker van de geurwerelden 

draagt ​​een bloem en de vogel zingt een liedje. De schepper van zijn

schepping bedankt. O, als het zou versmelten met de bloem en de vogel,

en de hele aarde. En met hen, zoals zij, bid met één gebed.

Zonder woorden, zonder een gedachte, zonder een fluistering. 

Ontzag van een trillende ziel om te branden.  

Ik wil blije gezichten zien, en dat alles gezond was, 
met een wens die ik voor altijd afscheid wil nemen, 
en dat we allemaal gelukkig moeten, en zouden leven. 
Om dit te doen, heb je niet te veel nodig. 
Leef goed en voor het hart. 
Beoordeel je acties heel strikt, het 
leven verandert niet voor een schijntje. 




Ik ben klaar om naar het einde van de wereld te rennen, ik ga ermee akkoord

om honderdduizend mijl te gaan. Alleen maar om je weer te zien, alleen om

een ​​moment met je te hebben. Hoe ik wil dat je mijn handen aanraakt, met

een wang naar mijn wang. En laat het niet lang duren, maar blij om te

 blijven. Nergens kan ik verlossing vinden van mijn liefde, ik heb me er

volledig in geworpen en ik leef het. Ik wanhoop wanhopig in verlangen

om de jouwe te zijn, draag het in mezelf, en ik vind geen plaats voor mezelf. 

En voor mijn liefde zal ik volledig antwoorden. Er is geen mooier gevoel meer

in de wereld. Laat zelfs in die liefde, ik niet alleen zal blijven.

Liefde komt, rust, slapeloosheid, koorts 
en loomheid, groeit met angst en achterdocht, 
voedt zich met tranen en gebed. 
Dan leidt ze een ongelijk gevecht met trucjes,
 bedrog, chillen, dan zal ze jaloezie geven 
aan de beledigingen, en de warmte
 van liefde zal vanzelf uitsterven. 
Liefde is het patroon. Vergane gevoelens 
zullen niet opfleuren. En denk aan mij verkeerd 
 is er enig nut? Immers, je verdriet, 
geloof me, klopt niet, en je zult helemaal 
niet door liefde worden misleid, maar 
eenvoudigweg is de periode van liefde verlopen.

Groen hout wordt geel, beven, bladeren vallen. 
Ah, alles vervaagt, alles vervaagt. 
Alle gelukzaligheid, alle schittering van schoonheid.

En de zon boven het bos. Met een sombere
 straal wordt wakker: om te weten, het is een 
voorbijgaande zomer.

En ik, ik zou graag huilen, dus mijn borst was 
uitgeput van angst. Deze foto herinnerde 
me aan ons vaarwel aan jou.

Ik wist, afscheid, dat je spoedig de woning van de 
hemel zou worden. Ik was, de vertrekkende zomer, 
En jij, het stervende bos.

De denneboom is zo donker, ook al kijkt de maand tussen 
lange takken. Dat leidt tot slapen, word je wakker, 
die molen, dan een nachtegaal. Die wind is een stille kus. 

Die geur van violette nacht. Die schittering van bevroren afstand. 
En de wervelwind van het nachtelijk gehuil. En slaap zachtjes
 tegen me, en verdrietig, dat ik hoopvernietig met een droom. 

Mijn engel, mijn engel is ver, waarom heb ik zoveel lief?

Groen hout wordt geel, beven, bladeren vallen. 
Ah, alles vervaagt, alles vervaagt. 
Alle gelukzaligheid, alle schittering van schoonheid.

En de zon boven het bos. Met een sombere
 straal wordt wakker: om te weten, het is een 
voorbijgaande zomer.

En ik, ik zou graag huilen, dus mijn borst was 
uitgeput van angst. Deze foto herinnerde 
me aan ons vaarwel aan jou.

Ik wist, afscheid, dat je spoedig de woning van de 
hemel zou worden. Ik was, de vertrekkende zomer, 
En jij, het stervende bos.

25

En waar is de zon? Er is geen zon. En ik ben echter niet de eerste.

Vernietig je zenuwen niet. "En de mensen op dit uur 

gooiden: "Gelukkig nieuwjaar voor jou!"

Die eerlijk stotteren, de zure spotten.

Hoe kun je hier niet feliciteren? Twaalf maanden opnieuw.

We zullen slapen en jammeren. En een vinger in de lucht prikt.

Van de wijze, medium en ezels. Er zijn rivieren van oude woorden.

Maar wie anders, zoals eerder, zal gaan om te hopen op hoop?

Ah, lief, broos Nieuwjaar, licht tussen de mist, kleuren straatlichten

van misleiding. Steek de lichten aan! We hebben vele jaren gewacht. 

Misschien is er helemaal geen zon. Geef me een mirakel. 

Het gebeurde altijd, wonderen in de eeuwen zijn niet klein.

Hoe oud ben je, Nieuwjaar! Het zou veel jaren kunnen zijn.

 Vervorm de natuur niet.

Ja, we hebben veel wijsheid. Maar met het nieuwe jaar, jij!

Laten we slapen en jammeren. En een vinger in de lucht prikt.

Van harte wens ik iedereen veel geluk in het nieuwe jaar, nieuwjaar.

Wervelende en lachende sneeuwstorm voor het  
nieuwe jaar. Sneeuw wil vallen, en de wind niet.
 En leuke bomen, en elke struik, sneeuwvlokken, 
zoals lachen en zingen. Dans on the fly. 

Moge er altijd bloemen en verrassingen in je leven zijn,
 glimlachen en goede gebeurtenissen. Ik wens dat je 
dromen en verlangens uitkomen. Voor je familieleden
 gezond en dichtbij zijn. Laat de vreugde je elke dag
 versieren, en de schitteringen spelen vrolijk in de ogen.
  Je geeft warmte, je straalt goed, en hiermee schitter 
je helderder dan diamanten. Laat leven worden gevuld
  met geluk en licht. En het zal de liefde zijn van alle 
geliefden die opgewarmd worden. Ik wens je fantastische, 
magische momenten. Ik zal je vanuit mijn hart zeggen:
 "Een gelukkig nieuwjaar 2019!"

Ik ben weer alleen, zoals tien jaar geleden. Allemaal hetzelfde
 park rond, achter de spar dezelfde sterren. Van de vogelkers
 en met de limoenen de vertrouwde geur. Er zijn ergens blaffende 
honden. De wind waait fris. En de avond langzaam keert met onzin
  terug, waardoor dromen steeds minder worden. Ik woonde hier
  als een jongen, nauwelijks op de leeftijd van zestien. Met een 
hart vergiftigd door bewustzijn en lezen. Ongemakkelijk als een 
kind, verlegen als een dichter. Dit lawaaierige park diende me als 
een eenzaamheid, ik had geen vrienden. Voor vrouwen was timide, 
   en in de schemering ik keek de parren met lusteloosheid, maar in mijn 
dromen vond ik alles, alles wat ik wilde schrijven als eeen dichter.

Achter een raam in een wit veld . Twilight, wind, sneeuw. 

Je zit waarschijnlijk thuis, in je lichte kamer. De winteravond is kort, 

leunde over de tafel: of je nu schrijft of leest, of je nadenkt over wat.

Voor het feest, Kerstmis.

De witte berk onder mijn raam heeft de sneeuw bedekt. 
Precies zilver. struiken aan takjes. Op de grond en thuis 
Op witte parachutes De winter komt eraan! 
De sneeuwvlokken zijn sterren. Ik kijk van onder
 de armen. Vlokken twisten en dansen in de lucht.

Zachtjes valt de sneeuw de zorgen van mensen in slaap, 
en wist het patroon van de sporen die iemand heeft vertrapt, 
alles lijkt plotseling eenvoudiger, zonder allerlei domme dingen, 
die levendiger benadrukken dat het leven duurder is. 
De sneeuw valt stil 
terwijl hij valt, rust zal potholes nivelleren, kuilen van ijdel leven.
Zoals een engel met zijn onstoffelijke en tedere hand pijn en
 woede zal verlichten dat het hart ongenadig geknaagd is.
 De sneeuw valt stilletjes 
ons allemaal zwijgend, en de alledaagsheid van gedachten 
wordt een octaaf hoger, in die zin dat het magie, zodat we een 
 rechtvaardige ziel worden, eerder, rustiger en een beetje schoner. 

Achter een raam in een wit veld . Twilight, wind, sneeuw. 

Je zit waarschijnlijk thuis, in je lichte kamer. De winteravond is kort, 

leunde over de tafel: of je nu schrijft of leest, of je nadenkt over wat.

Voor het feest, Kerstmis.

De witte berk onder mijn raam heeft de sneeuw bedekt. 
Precies zilver. struiken aan takjes. Op de grond en thuis 
Op witte parachutes De winter komt eraan! 
De sneeuwvlokken zijn sterren. Ik kijk van onder
 de armen. Vlokken twisten en dansen in de lucht.

Zachtjes valt de sneeuw de zorgen van mensen in slaap, 
en wist het patroon van de sporen die iemand heeft vertrapt, 
alles lijkt plotseling eenvoudiger, zonder allerlei domme dingen, 
die levendiger benadrukken dat het leven duurder is. 
De sneeuw valt stil 
terwijl hij valt, rust zal potholes nivelleren, kuilen van ijdel leven.
Zoals een engel met zijn onstoffelijke en tedere hand pijn en
 woede zal verlichten dat het hart ongenadig geknaagd is.
 De sneeuw valt stilletjes 
ons allemaal zwijgend, en de alledaagsheid van gedachten 
wordt een octaaf hoger, in die zin dat het magie, zodat we een 
 rechtvaardige ziel worden, eerder, rustiger en een beetje schoner. 

De witte berk onder mijn raam heeft de sneeuw bedekt. 
Precies zilver. struiken aan takjes. Op de grond en thuis 
Op witte parachutes De winter komt eraan! 
De sneeuwvlokken zijn sterren. Ik kijk van onder
 de armen. Vlokken twisten en dansen in de lucht.

 Laat me mijn leven niet met iets begiftigen, ik hou er niet van
 advies te geven aan anderen. Maar het feit dat ze me haar 
vrienden gaf, wil ik vermijden. Ik wens je minder ruzie, 
 en strijden om meer aandacht te hebben voor je buurman, 
en te zwijgen wanneer de woorden tevergeefs zijn. 
En degenen die ongelijk hadden, kunnen vergeven. 
En sla nooit laf in de rug, en, indien mogelijk, sla minder
 vaak in het gezicht. Laat je hart nooit koud worden, laat je
 lachen vrolijk zijn. Misbruik het buitenlandse heiligdom niet. 
Weet hoe je jezelf en iedereen moet respecteren. 
Ik wens dit in alledaagse problemen. Je vergeet het
 optimisme niet. Geruchten zijn niet bang, roddel voor 
altijd in  de buurt. Ik wil dat je vanaf nu een steun blijft 
voor diegenen die vrienden kunnen worden. Verneder niet,
 verneder jezelf niet en probeer oprecht lief te hebben. 
Ik wens jou veel schoons en dieps. God zegene je om 
het kwaad achter zich te zien. Ik wens geen slechte ondeugden
 te hebben, niet om de oorlog te kennen, niet om de kinderen
 te overleven. Ik wens je een lang en gelukkig leven, een goede 
 sterke gezondheid, hartelijkheid, ik wens je een vriendelijke
 belangeloze kracht in de hoop je dromen waar te maken. 
En voor mezelf wens ik het laatste. Zodat in het uur van 
de moeite, tenminste een dag, zelfs een nacht, ik weet dat
 ik altijd vrienden onder deze hemel vind. Ik ben klaar om 
 mij te helpen, en wens ieder een gelukkig 2019. 

Kerstmis

Met Kerstmis zijn de wolken helder en wordt het winterkleed

gekroond door sterren. Verspreid naar de top van de bergen, 

dennenbos met ijslaag einden. Met Kerstmis brengt

 iedereen een verrassing. Deze is ingepakt in kerstpapier. 

Het verborgen geheim staat nu onder de dennenboom.

Tot het nieuwe jaar er is.

Ieder van ons heeft een kans in het leven, en ieder van ons
 heeft zijn eigen hoogtepunt. Die, in een oogwenk zwevend, 
snel naar buiten ging, en die de helft niet bereikte. Elk heeft zijn
 eigen lot, en elk vindt everest. En God geeft niemand enige
  twijfel en gebed voor zijn haalbare kruis. En hoe moeilijk het zou
 zijn om te gaan: ga liggen, kruip en klim weer. Heer, maak het 
ons gemakkelijker op het pad. Zegene liefde om ons te helpen. 
Met liefde kunnen we alles overleven.

Mag Kerstmis naar je toekomen. 

Veel geluk, geluk en geluk. Laat het huis gevuld zijn 

met warmte.  En het zal een heldere bui zijn  succes, 

vreugde, liefd. Gezondheid sterk en kracht. Moge je dromen 

uit komen. En blij zijn elke dag.Laat tegenslagen, verdriet

 en kwaad elkaar ontmoeten, niet vaak in het leven. En laat 

het goede in het hart leven, verwarm warm uw geliefden.

Kerstavond. 

Zoete droom van Kerstmis.De liefde zal tot ons komen, kleine 

 Jezus wordt geboren, de aarde van ons, verander in vreugde.

 Oh kom goede mensen,laat het uitkomen, Vrede, langverwachte.

want Jezus is geboren. Kerstavond eeuwige hoop en vrede.

Geef mij op oudejaarsavond een oneindig vertrouwen in ons 
dat zelfs een gevangenschap van zorg. Ik wil warm uit
 mijn ogen zal stromen. Geloof dat voor ons en mij 
Leven geen marteling zal zijn. In wat uw lot zal zijn. 
En geen reden voor grieven. 
Geef me een nieuwjaar. 
Iets dat niet voor altijd te koop is. Weet je, het leven is als 
bloemhoning, als een liefhebbend persoon knuffelt wanneer 
de dageraad verlichte sneeuwvlokken betreedt. Gewoon 
het belangrijkste liefdesgeheim, alles geven en liefhebben. 
Geef me het nieuwe jaar 
niet auto en niet een ring, en de hoop dat de pijn zal 
overgaan. Zet het in de palm van mijn gezicht, ik ben 
niet bang om mijn ogen dicht en om in slaap te vallen  
op je schouder. Ik vind het niet erg, ik ben alleen "voor" 
Geluk is wanneer wij twee. 
Geef me voor het nieuwe jaar 
De meest tedere favoriete look. Zonder dit is deze
 wereld alleen maar ijs. Ik heb niet lang terug gekeken. 
Het heden ben jij. Alle verlangens, dromen tellen niet. 
Ik heb genoeg van één droom. Elk jaar bij je zijn ... 

Mag Kerstmis naar je toekomen. 

Veel geluk, geluk en geluk. Laat hethuis gevuld zijn 

met warmte.  En het zal een heldere bui zijn  succes, 

vreugde, liefd. Gezondheid sterk en kracht. Moge je dromen 

uit komen. En blij zijn elke dag.Laat tegenslagen, verdriet

 en kwaad elkaar ontmoeten, niet vaak in het leven. En laat 

het goede in het hart leven, verwarm warm uw geliefden.

Oh, stil Amsterdam, met het zingende klokkenspel van de 
oude klokkentorens. Waarom ben ik hier en niet daar, 
waarom weggaan is niet gratis. Oh, rustig Amsterdam, 
naar je kerkklokken, naar de jouwe, alsof je moe bent, 
naar de jouwe, alsof je zou verdrinken, kanaalkanalen, 
met hun levenloze baarmoeder, met zonsondergang laat, 
en hartelijk. Branden hier en daar. Over deze slaperige  
wateren. Over schemerige bruggen. Over de ramen en  
bogen van huizen en klokkentorens. Waar, toegewijd aan
 dromen. Een soort geest is ziek. Berisping is niet gratis. 
Verlangt met een lang gekreun, en het eeuwige klokgeluid. 
Zingt hier en daar. Oh, rustig Amsterdam! 
Oh, rustig Amsterdam!

Onder de esdoorns van maagdelijke en huilende 
berkenbomen kan ik de arrogante van deze dennen niet zien. 
Ze brengen een zwerm van levende en zoete dromen 
in verlegenheid, en de nuchtere blik maakt me onverdraaglijk.

In de cirkel van opgestane buren alleen éénkent de 
opwinding niet, fluistert niet, zucht niet. En constante,
 jubelende lente. De tijd van de winter doet denken.
Wanneer het laatste blad valt, zal het droge blad en,

 nadat het is opgehouden, wachten op de lente 
en wedergeboorte. Zij zullen de koude schoonheid
 blijven om andere generaties bang te maken.

Kerstmis ...
Alle takken van de kerstboom glinsteren en knipperen. 

Een mooie hemelse boodschap. De kleine Jezus werd geboren.

Kinderen zijn allemaal blij. Mensen zittend rond de openhaard, 

 vol liefde zijn alle harten. Want Jezus is geboren.

Al jaren naar je op zoek, in een menigte voorbijgangers en

ineen toevallige ontmoeting, ben je obsessie, mijn droom,

belachelijke onzin ongrijpbaar en ook eindeloos. 

Ik zoek je in mijn hart tussen de ruïnes van mijn kastelen

in de lucht en verlangens. Onder de verspreide gescheurde

schilderijen, onder verleden, waarzeggerij. Ik zoek je in de

chaos van de werelden. In een wirwar van gevoelens en

de logica van fouten.  Een draaikolk van oneindig zachte

woorden, in gevangenschap van andermans charmante

glimlachen. Op zoek naar jou in de verweving van tijden. 

In de netten van het lot en in het labyrint van het leven.

Onder het geluid van ontelbare namen. 

Alleen jij reageert op de roep van mijn hart.