Poëzie 2

Wanneer het bedekt met een witte deken.
Alles rondom is een prachtige winter
Een ongelooflijk sprookje
Kerstmis komt thuis.
En de kaarsen zullen wegdrijven, en de sterren aan
 de hemel zullen schitteren, Gods genade van God
Iedereen zal in de ziel
worden geboren, moge moeite je niet raken!
Niets zal je laten lijden! moge deze vakantie 
voor altijd zijn in de harten van goed en vredesverlof.
 Vrolijk kerstfeest Gefeliciteerd! Er was een tijd van lang vasten

Ik wens je oprecht een vrolijk kerstfeest!
Voor altijd zullen mensen. Degene prijzen
 die Christus werd genoemd. Zodat het
 bevredigend zou zijn voor de ziel.
U brengt goed in de wereld,
Zodat zilveren sterren altijd
 voor u schijnen. Wanhoop niet, 
breek de geest niet met koppige
 angst, kijk gerust vooruit
en loop rechtdoor!

Ik dank u
voor het lied van de stad,
zowel openhartig als geheim.
Bedankt,
dat iedereen het koud had,
en je ontdooide, ontdooide.

Voor een gefluister en voor een kreet,
voor de eeuwigheid en voor een moment,
voor een verwarmde ster,
voor gelach en verdriet,
voor een rustig afscheid,
bedankt voor alles.

Ik dank
u voor het voorbijgaan aan het lot, 
voor het feit dat u voor een ander uitkomt.
Ik dank je
dat je bij me bent, maar dat
je het niet vergeet.

Voor een gefluister en voor een kreet,
voor de eeuwigheid en voor een moment,
voor een verkoolde ster,
voor gelach en verdriet,
voor een rustig afscheid,
bedankt voor alles.

Rond de kerstnacht. 
Klokken zoemen in de mist, 
en met hen in de harmonie van het Woord: 
"Vrede op aarde en geluk voor iedereen!". 
Ik voelde, zoals op deze dag, het 
leven van steden en dorpen 
die verenigd zijn, de oproep klinkt: 
"Vrede op aarde en geluk voor iedereen!"

Het zal 's nachts hier geweest, zo spoedig geboren
 Christus ja, recht in deze plaatsen. 
Ja, ja, midden in het koud. 
De oostelijke koningen, wijzen magiërs, 
de heerlijkheid van het Christuskind. 
En ik zag in het raam van de herders. 
ik weet waar de kribbe, ik weet waar de os. 
Een ezel in onze straat was. "

Magi kwam. De baby sliep goed. Ster scheen fel 
uit de lucht. Koude wind sneeuw geharkt in de 
sneeuw. Geroest zand. Het vuur barstte bij de
 ingang. De rook kwam van een kaars. 
Gehaakte haard. En de schaduwen werden korter, 
nu plotseling langer. Niemand wist overal dat het
 tellen van het leven vanaf die nacht zou beginnen. 
Magi kwam. De baby sliep goed. Steile bogen wieg
 omgeven. Cirkelende sneeuw. Wervelende witte stoom. 
De baby lag waar de geschenken lagen. 
 

 Gelukkig nieuwjaar 2020!

De klok slaat twaalf. Stop de schutter niet met
oplichtende gezichten. En op de oude, oude sneeuw
Nieuwe sneeuw valt!

Witte sneeuw slee vliegen, Uw tijd vertraagt ​​niet.
Magische klokken luiden,dat nieuwe jaar komt weer,
en slingers van kleurrijk vuur verbannen alle zorgen.
En een vakantie klopt op elk huis op deze geweldige avond!

Deze oudejaarsavond: laat ijs op glas kloppen.Vandaag geef
 ik je mijn hele hart hartelijk, zodat je gezond zou zijn,
ik zou in de toekomst niet ziek zijn. 

Je vanavond met een goed woord verwarmen. Laat de kwade 
sneeuwstorm afsterven , neem problemen met u weg.
Zodat u leeft, zich onthouden, in het komende jaar!

Mam, gelukkig nieuwjaar! En ik wens je warmte. Lange 
jaren, laat de jaren niet storen, vrede, geluk, vreugde, 
goed. In het oude jaar, laat tegenspoed verdwijnen.
Jij en ik zullen alles vergeten. En laat het weer woeden,
Samen zullen we overleven. Met heel mijn hart geef 
ik je vandaag. Deze felicitatie rijm veel geluk brengen,
ik geloof dat hij dat zou kunnen behagen!

Nieuwjaar klopt koppig
uit het raam, blind glazuur. Nog een gelukkig nieuwjaar, mam, 
vader, zonen en dochters op nieuwjaarsdag komt meestal uit
Ik feliciteer u! Van mij deze ansichtkaart. Mijn tedere liefde:
 In de winter, zoals eerder, zomer, en weer bloemen en liedjes!
Wees mooi, zoals bloemen. laat de schaduw niet liggen in
 droefheid. En accepteer groeten van mijn dochter
Op het allereerste jaar van de dag! Alles wat je een heel jaar hebt gemaakt, het  vandaag zijn, hoewel het ongebruikelijk voor je  laat is. Al je dromen zullen  meteen uitkomen.

Ik ben zo blij dat ik voor je lot zal zijn, vader, wat voor geluk 
kwam er plotseling in haar, en na het lezen van mijn
 gedicht antwoord je: goed gedaan!
Dit zal de beste nieuwjaars felicitatie zijn!

Twaalf beats en mijn glas is geheven.
En op dat moment, mysterieus rinkelend,
Mijn liefde, smelten al mijn zaken samen.
Mijn eerste toast is op je vliegende stem.
Voor de magie van je roepende ogen, voor 
alles wat ik met je heb doorgebracht voor de vreugde
 van de samenkomsten die ons te wachten staan,
voor de dorst die geen lessen kent!

Gelukkig nieuwjaar, mijn kleine vrouw! Gelukkig nieuwjaar,
 schat, schat! Ik liep door de bossen en de zee,
ik dook het meer in, de rivier in. Sprong in de afgrond
 van de puntige rotsen, In zulke "uitersten" geweest, God - 
Ik ben al lang op zoek naar "Half"! En ik vond het, mooier
 dan iedereen, jonger! Vergeet verdriet, verdriet, problemen,
maak altijd vrienden met een lach. Moge het goede,de warmte
  en het licht van het jaar geluk brengen groot succes. Ik wens iedereen een gelukkig 2020.

Fernand De Coen.

Rond de kerstnevel.
De klokken piepen in de duisternis,
en met hen in de stemming klinken de woorden:
"Vrede op aarde en geluk voor iedereen!"
Ik voelde me op deze dag, het
leven van steden en dorpen
verenigend, de oproep klinkt:
"Vrede op aarde en geluk voor iedereen!"

Kerstnacht ...

Oh, wat ik wens, met een laaiend vuur van geloof en het 
reinigen van de treurige ziel van zonden, zie de schemering
 van de ellendige grot,voor ons waar eeuwige liefde scheen,
waar de Maagd boven Christus stond, starend naar
 de baby met een blik vol tranen, alsof vreselijk lijden,
Wat heeft genomen aan het kruis voor zondige wereld Christus! 

Oh, wat zou ik graag tranen willen vergieten in de kribbe, waar de
 Christus het Kind achterover leunde, en met een gebed om te vallen, 
om tot Hem te bidden dat zowel woede als vijandschap over de zondige 
aarde zou worden gedoofd. Zodat een man in hartstochten, verbitterd, moe,
verscheurd door verlangen, felle strijd, de eeuwen van zieke idealen vergat
en opnieuw doordrenkt met een sterk heilig geloof. 

Over hoe, voor hem, als een nederige voorganger, op een kerstnacht 
vanuit een hemelse hoogte, de Wonderbare Ster flitste 
met haar heilige vuur, vol met hemelse schoonheid.
Dat, beiden, moe, ziek, als oude herders van 
de bijbelse en magiërs, zij altijd zou leiden
 in de nacht van de geboorte van Christus daar,
 waar zowel waarheid als liefde werden geboren.

Kerstmis ...

Dit licht, deze vakantie van 
de ziel, U barst in klokken. Verlicht ons
 met de straal van de ster van Bethlehem. Die 
als een wonder over ons schijnt. Deze vakantie
 is liefde. Hart raakte opnieuw iets helders, pijnlijk 
vertrouwd.Kerstmis, Kerstmis, je komt naar elk huis,
vul ze met plezier en rinkelen. In slaperige, fluwelen 
duisternis en in de stilte van de nacht verscheen een heldere
 engel in het midden van de duisternis. Nadat hij Gods licht had 
gebracht en de dageraad had gewekt, kondigde Hij aan dat de Heiland 
 was geboren. Laat het sneeuwen op straat, laat het sneeuwen en 
 sneeuwstormen,laat de stad nog slaperig en grijs, waar een engel met 
het nieuws voet zet, reinigt verloren zielen. En laat onder de boog van de hemel een helder koor klinken de straal van licht en geloof zal niet uitgaan. Laat het vuur schijnen, de geur van kaarsenwasdit zijn engelen, luister gewoon. Hij kwam, Hij werd geboren, te zijner tijd zal Hij vlekken met Zijn ziel wegwassen met Zijn bloed. Maar alles heeft zijn eigen beurt. Nu komt de vakantie en vult het hart met liefde.

Vreugde stroomt met licht in de borst,
binnenkort Kerstmis en nieujaar.

Kaarsen smelten met treur was,
dit is een sprookje, geen hekserij.
Een handvol plakjes mandarijn.
Nieuwjaarsmagie.

Gelach, glimlach, raadsel, geheimen,
middernacht triomf. Het rammelen van
 een bril, net als het geluid van verlangens, is
nieuwjaars magie.

Moge de droom gevleugeld blijven, er zal een 
verwantschap van harten en harten zijn. Ontsteekt
 de magie van het nieuwjaar in slingerhuizen.
Let love titmouse flutter. New Year's magic 2020.

Wat gaat er morgen gebeuren? En morgen is de winter. Het zal
het huis vullen met warmte en comfort, het zal
op de grond en daken vallen met sneeuw, onhoorbaar klopt op
de harten van mensen.Alles wordt magisch, pijnlijk dierbaar,
klok aan de muur, foto's in de lijst,
je herinnert je de kerstboom en de geur van dennen,
als kinderen die met een lach op een slee rijden.
Een lichtflits, elke vrolijke zucht,
Terwijl een sneeuwstorm naar de ramen keek, in slaap viel.
En mijn hart geloofde dat de wereld niet slecht was. Mijn
ziel warmde met frambozenthee. Herinner je je de vorst op 
de binnenplaats, sneeuwvlokken vliegen vanuit het niets,
en wat gebeurt er morgen? En morgen is de winter.
De klok loopt vast in afwachting van een wonder.

De sterrenhemel ... 
In deze sterrenloze bodemloze hoogte zijn onze opvattingen
 verward, en onze gedachten zijn verweven met het zachte 
gefluister van een sterrenval. En de ziel vliegt gevleugeld,
 Zodat, na ontmoet te hebben, niet om te scheiden. Ons 
gebraad is "onmogelijk". En in woorden zowel eenvoudig als warm. We zijn kalm en voorzichtig.

Mijn hart klopt luister. Je hart klopt met geluk. Dat zinkt niet
 in de diepten van de ruimte. Als het hardop luidt. Maar als 
alles neerkomt op een laken met een gekke lijn
 dat is wanneer ik opstijg met een vogel dan jij. 
En ik hoor je tot in de eeuwigheid, en ruzie
 niet al met het lot. Ik ben dol op mijn liefde. 
Heaven-ster. Boven je.

Ik zal je een geweldig nieuw jaar geven,
ik zal je een eindeloze stroom van zorg geven.
je bent moe ga zitten. neem een ​​pauze van je werk,
van studie, en de hal, en misschien iets anders.

je bent moe, ga zitten. kijk hoe de open haard brandt,
hoe de slinger flikkert op een kleine weelderige kerstboom.
drink thee (verwarm jezelf altijd van binnenuit, om niet buiten
 te bevriezen) en steek kaarsen aan op een plank:

 laat het hele huis vullen met vanillearoma en vermoeidheid
 verdwijnen, en onhoorbaar komen slaperigheid,
sluit de telefoon, die het hele jaar doorging, en
in het verleden onnodig zou zijn en saai "iemand",

want wanneer loslaten, zo niet op de grens van slapen?
val in slaap en laat je niets meer eten.
mijn beste, je hebt anderen volledig geholpen,
en zorg nu (minstens één keer) ook voor jezelf.

Te koud in de tuin,
tevergeefs liefde kwam in december.
Liefde in de winter heeft een korte eeuw.
Sneeuw valt stilletjes op de grond.
Sneeuw ligt op straat, sneeuw ligt in de bossen
en in jouw woorden. En in de ogen.
Liefde in de winter heeft een korte eeuw.
Sneeuw valt stilletjes op de grond.
Hier zeg je vaarwel tegen mij,
ik hoor een ijzige stem.
Liefde in de winter heeft een korte eeuw.
Sneeuw valt stilletjes op de grond.
Wintergeloften zijn koud,
lang zal ik wachten op de lente.
Liefde in de winter heeft een korte eeuw.
Sneeuw valt stilletjes op de grond.

 

 En de sneeuw viel, verdriet verdoezelend
en je doen geloven in wonderen. 
Vergat hoe ik in mijn ogen moest kijken.
Verwarm mijn handpalmen en luister.
Ik weet dat ik het mis heb.
Maar Ik hou van je zielsverwant,
en omdat ik liefheb, betekent dit dat ik leef.
Rondom zit vol met scheidingen en verraad.
Helaas, we maken vaak ruzie over niets.
Maar, ondanks de bergen van omstandigheden, leven
we al zoveel jaren met één ziel.
En op de een of andere manier onmerkbaar, ook snel,
we werden twee keer zoveel, mijn beste.
En onze volwassen kinderen
leerden ons om onze familie te waarderen.
We hebben leren denken, wachten en geloven.
En het belangrijkste is om lief te hebben en te begrijpen,
wat is pijnlijker voor kinderen dan verlies,
ja vader kwetsen hun eigen vader.
Wat is duurder laptop kinderen
warmte van een voor altijd verenigd gezin.
Ik zal je hand op een moeilijke tijd nemen.
En ik ga niet weg, hoor je, nooit!In de loop
 der jaren zijn ze zo dichtbij gekomen dat
ik je leven voel. En de sneeuw viel, 
bedekkend mijn zorgen. Wat kan er
 belangrijker zijn van dergelijke liefde ??? 

Binnenkort komt het nieuwe jaar. 

Vakantie van geluk en goed.

Zoals het oude lied zegt:

"Morgen is beter dan gisteren."

Kerstbomen binnenkort.

Schitter met een zee van vonken

En de gouden sneeuwvlokken.

We hebben geen encore-dans, een twist.

Nieuwjaarsstemming

Het hele Vlaanderen is "besmet".

Het beste, zonder twijfel

Een vakantie komt naar ons in de wereld!

Hij zal mensen vreugde geven.

Hij is nu onderweg.

Het is niet lang om te wachten!

Laat de vakantie bij u thuis.

Wees gul en gastvrij. 

Bel je familieleden met zicht

naar oudejaarsavond

Al je dromen komen uit !!!

Gelukkige en vreugdevolle dagen

ter voorbereiding op de vakantie !!!

Nieuwjaar is een geweldige gelegenheid 
om alles goed te maken en te vergeten
wat in de cloud was gevallen.
In dat jaar was het leven voor alle mensen.
Laat alle grieven en geschillen achterblijven,
maar in dit nieuwe leven staat
alleen geluk voor de boeg!
Laat de ontberingen vergeten
en trek u terug in de duisternis.
Het nieuwe jaar staat immers voor de deur,
opent een nieuw pad.

Ik ontsnapte aan de zomerhitte,
gekke lentewinden,
alleen de lucht, herfst, kwaad
lekte in mijn besneeuwde nis.
De opgeloste sneeuwstormen lachten,
uitkijkend over het ijzige paleis,
alsof door de kou van de dichte kettingpost de
Noordpool met mij versmolten.
De sneeuw genas oude wonden,
de tuinpijn verdween. 
Grappige romans waren vergeten.
Het aardse dal is warm in het leven.
Het was zo goed en kalm. In het witte
 koninkrijk van glanzend ijs. Ik ben 
de kroon van de Koningin waardig
ik kan nooit liefhebben.
Ik zal het bevriezen met mijn kus. Een
dwaze jongen zal zijn mond openen.
Te simpel. De uitspraak is voorspelbaar, belachelijk
 ontknoping is eenvoudig. We kunnen geen
 'eeuwigheid' bouwen uit ijsschotsen,
De onhandige 'geliefde' Kai.
Saai, ik. Waarom het duel?
Hier is mijn speelgoed. Neem het.

Daar, op de grens van alle werelden,
onder een serene witte lucht, staat 
het tussen het stille ijspaleis voor de
 Koningin van de sneeuw.

Mooi als de maan zelf,
ze dwaalt er alleen in.
Trots, hartstochteloos, koud
en, zoals nacht, wreed voor de ziel.

Ze wenkt haar schoonheid jaar na jaar
aan het paleis van gekke mannen,
maar wie met haar op bed gaat, tegen
 de ochtend wordt ze alleen ijs bevroren.

Voor de koningin is nacht een spel,
en passie is ijsplezier.
De harten van geliefden tot de ochtend.
Ze is bedwelmend, kent geen liefde.

Maar voor haar zal er een moment komen
om de wil van het boek van het lot te vervullen.
En plotseling komt het sneeuwgezicht tot leven,
en het hart van de kus ontwaakt.

Dus de koningin wacht en wacht
zijn, die is toegewezen aan haar lot.
En het hart smelt, het ijs smelt.
En de koningin ook, huilt.

Mijn vrienden zullen vrienden blijven, wat de wereld ook is. 
En wat er ook morgen met ons gebeurt, het is niet eng, 
zolang er een vriend is. Mijn vrienden zullen bij mij blijven,  
en ik zal voor altijd bij hen blijven. De stekende, vaak bittere 
rivier. De stroom van naburige levensdagen, jaar. En ik wil
 heel, heel weinig: een beetje geluk voor trouwe vrienden. 
Ik wil voor hen een kronkelende weg, ze leiden op de 
helderste dagen. Ik wil dat de handen van de gelovigen
 elkaar raken. Mijn, naar ik hoop, even getrouwe handen. 
En wat er ook gebeurt in deze wereld, laat het niet gebeuren
 dat een vriend vertrekt. Mijn vrienden blijven vrienden  
en ik hoop ook een vriend te zijn. We allemaal allemaal
 vervaagd en scheen, maar als er vriendschap is, zullen we leven.

Ik hou van de mooie witte sneeuw
En het groene gras in de zomerweergave,
ik hou van het sprankelende sterrenlicht
En het geluid van de lente die over de druppel vliegt

Ik hou van de onvolledige schijf van de maan,
een kleine lichte hoek van de cabinegordijnen,
en de zee, lange en dreunende geluiden
Onder de schoener, vliegend over de zee, een filibuster

Ik hou van het uitzicht op de dieprode oevers
In de kustnevel van een schone zonsondergang,
en de mooie charme van de havens die
ik ooit zal zien,

hou ik van de koude herfstavond
en het scherpe aroma van een brandend vuur.
Dat vind ik leuk ...

Merkt het steegje op de oude vijver op. Deze stad viel 
in de winter in slaap. En de kersen baden in de koude 
sneeuw in de tuin waar wij eens met u waren. Ik zal stil 
langs onze weg lopen. Loop langzaam alleen onder de 
 maan. En zij staan ​​dezelfde kers in de koude sneeuw in 
de tuin waar wij eens met u waren. En ik kan jou niet
 vergeten. In je gedachten ben je nog steeds constant 
bij me. En peinzende kersen in de koude sneeuw. 
In de tuin waar we eens bij je waren.

Onze sneeuwval is wederzijdse liefde.
Stijgend met passie in de lucht!
En een zo intieme kus waar
ik veel over sprak ...

Tot grote vreugde van de groene ogen,
Je omcirkelde me in je armen ...
Ik verborg mijn ogen in liefde,
in je besneeuwde tempels!

Ik hou van je! Hoewel ik geen zestien ben!
Wie zal je verbieden om lief te hebben?
Ik zal kussen met passie!
Ik zal het hebben over passie ...

Ik herinner me gepassioneerde bekentenissen!
Raak warme handen aan!
Weer een ... Weer stilte.
En alles is wit en wit rondom ...

Ik herinner me onze bescheiden behuizing.

Een ijzige dag, de stralen van de zon zijn laag.

En na het wassen om de kleding te drogen.

Moeder liep de tuin in met een enorme kom.

Het schort is nat, brengt stoom uit de handen.

Kralen van wasknijpers hangen aan een nek.

En de sneeuw, tijdens het wandelen, maakt een krakend geluid.

Herinnert me dat de vorst sterk is geworden.

Sneeuwstormen veegde de tuin. Waslijn langs het hek.

En zodat het wasgoed de grond niet raakt

 In het midden zit een stok voor binnenwater. 

Zodra de maan boven de pijp zweefde.

Vorstgebonden kleding zoals een ijsschots.

Uit de wind zong het als een touwtje

op papa's trofee-mandoline. Als vonken van

 een sprankelende sneeuw van het vreugdevuur.

Het landschap is als in een oud sprookje.

En ik keek in het gesmolten "kijkgat"

Een bevroren raam met een overdekt luik.

In de oven danste het kolenvuur.

Uit de taal vloeide de taal.

Het is al de vierde dag dat ik griep heb

en daarom niet het huis verlaten.

Toen de moeder de was naar huis bracht.

Het kromde niet zoals een plaat multiplex.

En het rook naar winter in het raam.

Het houden van binnenplaatsmanieren in het huis.

Ons leven verandert van jaar tot jaar.

En het is dom om koppig ruzie te maken met innovatie.

Maar ik herinner me de heerlijke geur die

lingerie met moeder thuisgebracht door moeder.

Poëzie 2.

Sneeuw fladdert, wervelt,
op straat is wit.
En de plassen veranderden in
koud glas.

Waar vinken in de zomer zongen,
vandaag, kijk! 
Zoals roze appels,
goudvinken op de takken.

De sneeuw wordt gesneden door ski's,
zoals krijt, kraken en droog,
en een rode kat vangt
vrolijke witte vliegen.

Winter.

Tijd om te onthouden al het warmst, dat was voor het hele jaar. Houd in jezelf deze tederheid, deze koude traagheid, gladheid. Zwijger zijn dan praten, meer opmerken. Om te markeren voor naaste mensen dingen waar je  niet eerder aan dacht aan besteedde, hoe je je haar kamt, hoe  jeeen  sjaal knoopt, hoeveel alles uit hun zakken wordt gegooid als ze hun sleutels afhalen. Licht erin verschijnen. Waar kijk je naar. Voor wie is warme thee klaar en wie maakt sprookjes?

Ik geloof in prachtige zielen en in de oprechtheid van de ogen. En in het feit dat goede mensen onder ons leven. En zelfs als het te pijnlijk en moeilijk is om te ademen, geloof ik in goed. Dit geloof kan niet vernietigd worden.

Ik werd verraden en vaak in de problemen gegooid, ik passeerde het en de verraders. Wie zijn ze? Waar? Het leven heeft zijn eigen filter. En het zal worden uitgezift van het lot van al degenen die het oprechte pleidooi lijken te missen.

Ik geloof dat iedereen een les draagt ​​met het uiterlijk, om het sterker te maken als het niet helpt in een moeilijke tijd, en iemand komt om ons de hand te reiken, overeind te zetten, en te geloven, niet om te veroordelen.

Ik geloof dat er geen onverschilligheid is in de afstand, dat in een goede hart de regenboog glimlacht, het licht. Deze hart heeft het woord als een onschatbare bron, ze zullen morsen. En het leven zal in een oogwenk veranderen. En iemand zal zeggen: "Ik geloof dat er vriendelijkheid is" En het zal anderen uit het hart helpen, zomaar, al het afval van vergrijpen en verbitterde gedachten is een zak. Ik heb mezelf afgeschud. En nu komt alles goed.

Ik geloof dat het hart niet veroudert in de loop van de jaren, verre van dat. Vertrouwen is waar liefde is. Dit is het belangrijkste punt. En als je gelooft dat geluk in het lot gebeurt, het universum, je gelovend. Alles zal je geven. 

 Poëzie 2.

Heb je vandaag gelachen? 
Zeg geen nee, je hebt het vandaag tenslotte 
geprobeerd, maar de pirouette is niet gelukt. 
Treurt niet, lieve God, zelfs voordat de nacht , 
ver is en als je zo koppig bent, is dit allemaal 
gemakkelijk te doen. 
Ga de woonkamer in. Waar op de muur van
 de spiegel staat. Vergeet de uitdrukking "Ik mis". 
Vergeet de droefheid en alle gevallen. 
Ga naar de spiegel door te springen 
en te glimlachen terwijl je onderweg bent. 
Het zal je met een glimlach beantwoorden. 
Verjaag je hele blues. Wacht twintig minuten 
en probeer je niet te vervelen. 
En het zal je beginnen te lijken, 
dat verdriet is voor altijd voorbijgegaan. 

+ Poëzie















Wat voor soort mensen zijn raar? 
Vandaag waarderen ze, morgen doden ze. 
Vandaag kijken ze je met liefde aan, 
en morgen worden ze gekneld met veel pijn. 
Vandaag de dag zeggen dat ze het woord herkenning,
en morgen gedrenkt zwarte modder, 
nu op een voetstuk verheffen u. 
Een uur later vernederd en zal niet vragen. 
Vandaag houden ze van en haten ze morgen. 
En in een woord proberen ze de gierige mensen te beledigen. 
Vandaag, met een zachte omhelzing passie, 
en morgen met alle woede vloek. 
In de ogen willen ze veel geluk, 
en achter de rug zeggen ze ellendig. 
Nu lacht iedereen met je mee en maakt grapjes, 
en dan draaien ze hun handen om hun ogen. 
Jij, zoals het is, aanvaard eerst. 
Dan voor hetzelfde jij en veroordeel.
Eerst gaat de deur voor je open, 
en dan schopte je eruit. 
En iedereen wil iets van zichzelf 
en laat een wond in je hart. 
Het leek een wonder van God verheerlijkt, 
dan verlaagd door de vloer rustig. 
De oprechte gevoelens gloeien 
En als oprecht en dan weet je niet. 
Wat zijn de mensen in het land zijn,  
niet achterhalen hun eigen lot, 
zij prediken aan anderen koppig. 
Daarbij zijn in het donker. 

Poëzie 1.

Verzamel de fragmenten van zijn geheugen. 
In een enkele foto uit het verleden. Ik kijk naar 
mijn herinneringen, dompel mezelf onder in 
het vergeten en verlaten. Ik gil, ik huil plotseling, 
ik wil het verleden terugkeren. En dan uit de tranen 
van de doden, zal ik blij zijn opnieuw te vinden. 
Sterkte en verlangen krijgen, alles onthouden wat 
is gedaan. Ik sta niet toe dat ik medelijden heb. 
Tot het einde dat ik zal gaan, ben ik erg dapper. 
En naai de vorige draad niet, en gooi het niet uit 
het geheugen. Ik kijk naar de zon met 
hoogtepunten, ik duik opnieuw in herinneringen. 

Poëzie 2

De winter heeft geen haast om ons te verlaten,
en wat kan ze alleen geven?
Misschien krijgen we haar
nog vele, vele jaren.
Nemen we ook de trein naar Afrika?
En ze zal haar voet stampen en zeggen: "Wel, wel!
Ik ga nergens van je weg.
Ik zal voor iedereen de wegen passeren, ik zal
sneeuw krabben.
Dan vertrek ik zonder ticket.
Maar bijna onmiddellijk, na de zomer te hebben verdreven, zal
ik je opnieuw bezoeken.
En vergeet niet om thee te drinken.
Hier ben ik!
De jonkvrouw is een schoonheid! "

Er is een witte lucht,
er zijn witte bergen.
Er zijn witte straten van de
Witte Stad.
Er zijn witte sparren.
Er zijn witte esdoorns.
Er zijn witte bladeren
Op de kronen van de kraai.
Er zijn witte eekhoorns.
Op witte takken.
Met witte noten.
In witte tanden.

De herfstmelodie klonk teder, 
en met haar geliefde wind danste ze, 
loof draaide in een gouden bladval 
en bomen zongen in een elegante tuin. 
Ze was gefascineerd door haar schoonheid, 
en de herfst en de herfst liepen achter me aan. 
Gaf overal glimlachen en kleuren 
en vroeg er niets voor terug. 
Ze waterde haar geboorteland, het 
lied klonk met een regenachtige 
melodie, een droom vulde mijn hart en ziel, 
en ik wilde echt naar dat wonder luisteren ...