Giet, giet sneeuw in armen.
Winter velden op de velden.
Tot de wenkbrauwen bedekt met hoeden.
Op de binnenplaatsen van het huis.
'S Nachts speelde de sneeuwstorm trucjes. De
sneeuw klopte op het glas.
En nu - kijk, hoe vrolijk.
En wit-wit!
nn
Champagne schuimt weer.
Glazen sidderden in handen.
Een zacht delicaat geluid werd gehoord.
Beste, ik geloof dat we gelukkig zullen zijn.
Weer zijn we samen met jou - en er is geen afscheid.
Door de sneeuwstorm en het slechte weer,
Door het veld en de bossen,
brengt de kerstman ons geluk,
schoonheid en wonderen.
nnnnnnnnnnnnnnnnnnnn
Op het ritme van vrolijk alarm
vang ik de stem van een sprookje op.
Ik stop bij de splitsing langs de weg
.nnnnnnnnnnnnnn
"Wat wil je, vriend? -
De kerstman zal verrast zijn.
Misschien wil je wat chocolade?
Ik heb voor iedereen cadeautjes meegebracht."
Hoeveel heeft een vrouw nodig om gelukkig te
zijn?Het is onwaarschijnlijk dat het antwoord in twee woorden kan worden gegeven:
ergens aandacht, ergens participatie,
ergens vreugde in je geliefde ogen.
De winter is niet alleen zwart-wit, de
winter is kleurrijk,zoals lente,zomer,
herfst.Sommigen zullen vragen
zijn de kleuren in de winter?Waar
Heb je de zonsopgang van een wezel gezien?
Heb je de tederheid van de zonsondergang gezien?
De winter is één groot sprookje. Het heeft hoofdstukken drie
en een eindeloos aantal wonderen op elke pagina. Wel, erzit
een klein wonder in elk woord van dit magische verhaal!
December - "Over hoe je magie kunt voelen"
Januari - "Over hoe je zelf magie uitvindt"
Februari - "Over die magie zit in jou"
En jij - de schrijver van dit winterboek, uitvinder,
verhalenverteller - wat je maar het leukst vindt.
Het belangrijkste is dat je een tovenaar bent.
Open de deur naar je ziel, laat het wonder zijn!
Een twee drie vier vijf!
Ach, wat vliegen de dagen snel voorbij!
Bal van sneeuwvlokken, rondedans.
Binnenkort, binnenkort het nieuwe jaar!
Op de berken, als in een sprookje,
Rijm van trillende wimpers.
De wereld is in sprankelende kleuren.
Tijd van vrolijke pagina's.
En voorbij het verre kreupelhout
In het licht van spookachtige paletten vliegt
de Kerstman met een vrolijk geknetter
Naar ons voor de feestdagen.
Er valt een schaduw over de grond.
Dansen, avond vooruit.
Sneeuw draait over de stad,
En een dubbeltje een dozijn sneeuwvlokken!
De kerstboom speelt met een regenboog,
Onze mensen hebben plezier.
De wintergeest zweeft rond.
Hallo, hallo, nieuwjaar!
Luister naar het gefluister van december.
Sluit je ogen,en je zult horen.Je zult horen hoe een
sneeuwstorm op de leisteen van het dak draait,
Hoe de wind zijn verhaal schrijft op
het spookachtige gezicht vanpapier.
Luister naar het gefluister van december.
Zo ver en vertrouwd ...
Die nacht gebeurde er een groot wonder:
God zond ons een Verlosser, In een vergeten grot,
in een verlaten kribbe, lag het Kind. de zoon van God.
De ster boven de grot, als een leidend licht, scheen
voor de geleerde tovenaars, en het luide lied van de
herders majestueus en gracieus snelde naar de hemel.
Met mensen verheugde de hele natuur zich die nacht: Geruis in de
bomen, bladeren geprezen God in een mysterieus gefluister.
En bloemen roken sterker. Drie bomen - een palmboom,
een olijfboom en een kerstboom. Ze groeiden bij de ingang
van de grot, en de eerste dagen bogen ze in trotse
vreugde voor de baby. Een prachtige palmboom
overschaduwde hem met zijn groene kroon.
Hij druppelde geurige olie. en van de tere takken
van een zilverachtige olijf. Slechts een bescheiden
boom stond treurig: hij had geen gaven, en de ogen
van mensen boeiden niet met zijn schoonheid.
Haar onveranderlijke sluier. De Engel des Heren zag dat.
En de boom met liefde zei: "Je bent bescheiden,
je moppert niet van verdriet, hiervoor ben je van God
voorbestemd om te belonen." Hij zei - en de sterren
uit de lucht rolden de een na de ander op de boom,
en het geheel straalde, en de palmboom met een
olijfboom verduisterde met zijn schoonheid.
De baby van het heldere sterrenlicht werd wakker,
keek naar de boom, en zijn gezicht lichtte plotseling
op met een glimlach, en hij stak zijn hand naar haar uit.
De Heiland vervulde zijn grote prestatie. Hij onderwees
en verrichtte wonderen. Hij heeft voor ons geleden
en is, opgestaan uit de dood, opgevaren naar de
Vader in de hemel. En sinds die tijd herinneren
we ons elk jaar. En we vereren Kerstmis: Of het nu een
kind is, een volwassene - iedereen is blij met de vakantie.
En er is een feest in elk gezin. Waar kinderen zijn -
er is een boom rijker, armer. Maar alles in gouden licht.
En hoeveel plezier en hoeveel vreugde. In de zachte kinderharten.
n,
Die nacht gebeurde er een groot wonder:
God zond ons een Verlosser, In een vergeten grot,
in een verlaten kribbe, lag het Kind. de zoon van God.
De ster boven de grot, als een leidend licht, scheen
voor de geleerde tovenaars, en het luide lied van de
herders majestueus en gracieus snelde naar de hemel.
Met mensen verheugde de hele natuur zich die nacht: Geruis in de
bomen, bladeren geprezen God in een mysterieus gefluister.
En bloemen roken sterker. Drie bomen - een palmboom,
een olijfboom en een kerstboom. Ze groeiden bij de ingang
van de grot, en de eerste dagen bogen ze in trotse
vreugde voor de baby. Een prachtige palmboom
overschaduwde hem met zijn groene kroon.
Hij druppelde geurige olie. en van de tere takken
van een zilverachtige olijf. Slechts een bescheiden
boom stond treurig: hij had geen gaven, en de ogen
van mensen boeiden niet met zijn schoonheid.
Haar onveranderlijke sluier. De Engel des Heren zag dat.
En de boom met liefde zei: "Je bent bescheiden,
je moppert niet van verdriet, hiervoor ben je van God
voorbestemd om te belonen." Hij zei - en de sterren
uit de lucht rolden de een na de ander op de boom,
en het geheel straalde, en de palmboom met een
olijfboom verduisterde met zijn schoonheid.
De baby van het heldere sterrenlicht werd wakker,
keek naar de boom, en zijn gezicht lichtte plotseling
op met een glimlach, en hij stak zijn hand naar haar uit.
De Heiland vervulde zijn grote prestatie. Hij onderwees
en verrichtte wonderen. Hij heeft voor ons geleden
en is, opgestaan uit de dood, opgevaren naar de
Vader in de hemel. En sinds die tijd herinneren
we ons elk jaar. En we vereren Kerstmis: Of het nu een
kind is, een volwassene - iedereen is blij met de vakantie.
En er is een feest in elk gezin. Waar kinderen zijn -
er is een boom rijker, armer. Maar alles in gouden licht.
En hoeveel plezier en hoeveel vreugde. In de zachte kinderharten.
,
Door kortstondige illusies. Door ingeslikte dromen,
kan ik niet meer vooruit. Je laat je in jezelf opkomen.
Dit vurige enthousiasme. Dus je betovert me, ik zie
in jou de wolf die dicteert. Weer zijn stamrecht.
Alleen de diepten van je hart die de geheime bronnen kunnen
voortbrengen. Van de visioenen die in je zijn begraven ...
WINTERROMANTIE
Kalme tederheid vulde de ziel,
melancholie knaagt niet, er is geen lijden
en tranen. Ik ontmoette je in de januarikou,
we werden omhelsd door een gelukkige vorst in parijs.
En het gekreun en de kwelling hielden op te kwellen, de
boeien van hartzeer ontrafeld.
En hoe herkende je mij onder andere
in de Moskouse menigte, waar zijn de mensen
en de mensen?En een glimlach van geluk.
De ziel wil warmte en we zoeken die van dierbaren,
en niet te vergeten vriendelijke woorden te geven,
goede daden te doen, dit betekent dat de kleine
vlieg ons nooit verlaat, hij leeft altijd in ons hart,
vreugdevol en verwarmend in de sombere winterdagen.
v
Sneeuwvlokken vallen uit de hemel.
Ze kunnen er niet genoeg naar kijken,
ik begin op wonderen te wachten,
zoals op nieuwjaar in mijn verre jeugd.
En puur licht stroomt in de ziel.
En vreugde vervult het hart.
Ik zie de witte sneeuw. Als
reiniging, als een vakantie.
Een paardenbloem gemaakt van sneeuwvlokken
zal de winter naar je lippen brengen,
zodra het waait - en de pluisjes.
Zaden zullen verspreiden .
Een paardebloem vliegt.
Een vuur glinstert in de ramen.
Winteravond legt een
palm naar de Witte sterren.
21/12/2021
Sneeuwvlokken vallen uit de hemel.
Ze kunnen er niet genoeg naar kijken,
ik begin op wonderen te wachten,
zoals op nieuwjaar in mijn verre jeugd.
En puur licht stroomt in de ziel.
En vreugde vervult het hart.
Ik zie de witte sneeuw. Als
reiniging, als een vakantie.
Even pauzeren, wees niet trots op de drukte.
Geniet van een winderige ochtend en natuurlijk stilte.
Bewonder de bewolkte lucht, de oude stad. Een oude
esdoornboom die zich uitstrekt langs een besneeuwd pad.
Wens een succesvolle dag en geniet van alle onaardse.
Ja geluk van het dagelijks leven, dat soms verloren gaat.
Verdrijf donkere gedachten, laat ze opzij gaan.
Haast je om te pauzeren, breng de dag met je door.
We merkten de schittering van de lichten
niet op. Terwijl de winter voorbijging.
En ergens in de verte flikkerde.
Zo'n geliefde lente.
Het is zo belangrijk om nodig te zijn.
Het is zo belangrijk dat iemand inheems,
begeerd en geliefd is. En geloof erin. En liefde.
Als je je nodig hebt, is het leven mooi.
Licht en vreugdevol in het lot.
De dagen gaan immers tevergeefs voorbij,
iemand herinnert je immers.
Sneeuwvlokken leiden vriendschap met een mooie
vrouw in de winter en ga rond dansen rond de
bevroren grond. Ze wervelen soepel en vliegen
in vlokken, en het ziet er grappig uit.
Kalme sneeuwval. Zwijgend valt er sneeuw.
Sneeuwvlokken. Winter zelf, de koningin.
Weaved voor een lange tijd. Van sterretjes
tot outfits. Ze creëerde kant, sneeuwbossen
en steden. Zonder kleine sneeuwvlokken. Wees
niet winter winter. Zonder sterretjes pluisjes.
Leef niet op aarde voor haar.
In de ziel heerst rust en lichtheid van een
wit sprookje, van magische, betoverende ogen.
Kom, Heer, laten we meer witte verf hebben dan geluk!
xt-align: center;">
Sneeuw viel op mensen en huizen.Deviel op mensen
en huizen.De voorbijganger zuchtte:De winter is
gekomen!..En hij keek om.En er was een schrik
op zijn gezicht.Hij hield niet van de winter.En
wij?En we maakten sneeuwballen!En we
hebben onze schaatsen geslepen!Op
sleden uit de hoge bergenZe renden op
volle snelheidEn verspreidde het gelach
In de witte pluizige sneeuw!
De sneeuw knarst onder de voeten.
Onder de sneeuw slaapt het bos rustig.
Onder de winterhemel, grijs.
Rook rookt boven de hutten.
Sneeuwvlokken slingeren rond.
Winter, ik ben je trouwe vriend.
Je witte, rustige dagen.
Tot de laatste zijn alle van mij.
Bedankt, Winter, voor het
accepteren van mij.
Ik ben een zachte, koude winter.
Een vermoeide ziel laten rusten.
Bedankt voor de witte kleur.
Het zet mijn voetafdruk in beeld.
Het spoor in het leven is kleurrijk, aards
en zo moeilijk.
Witte sneeuw veegt sporen, verduistert het licht.
In een sneeuwnevel, ik en jij, mijn enige persoon.
Veel lotsbestemmingen,
zijn met ons vervlochten, veel valse wegen zijn afgelegd,
iets belangrijks is niet uitgekomen, ik ben het kwijtgeraakt,
je hebt het niet opgeslagen.
Wintertracks je tracks, je tracks vallen in slaap,
ik kan je niet bereiken, mijn langverwachte man .
Esdoornbladeren vallen zachtjes.
Zwermen zwanen snellen naar het zuiden.
Het leven gaat voorbij, het is onvermijdelijk.
Er is een schuilplaats voor alles.
Herfst, je bent een herfst met gouden ogen.
Wind, migrerende dwazen. Is het licht zo krap?
Hier hebben we die vogels snel.
Vlieg weg en verlaat de nesten.
Vlieg weg naar andere appartementen.
Wolken blokkeren de sterren.
Huilen bevriezen deze wereld.
Wee de huilende sneeuwstorm.
Sneeuwstorm buigen.
Sneeuw bedekt de aarde overal.
Niet in staat om met zichzelf om te gaan.
Sneeuwtederheid, zachte sneeuw, een dunne draad zilver.
Witte vlokken van geloofwaardigheidsgolven zullen het
tapijt bedekken. Breekbare lijnen tussen de werelden.
Kubussen van gebroken ijs, Tule met franje. Blauw met
wit, en achter de ster, een ster.Tedere sneeuwval.
Sneeuwtederheid. Spins een dans uit de hemel,
eeuwigheid, oprechtheid van het
Winter Kingdom van wonderen.
Betoverd door het onzichtbare,
Dommelende bos onder het verhaal van een droom,
zoals een witte
dennenboom met sjaal .
Ze strompelde als een oude vrouw,
ze leunde op een stok,
en boven
haar kruin Dolbit een specht op een teef.
Een paard springt, er is veel ruimte, er valt
sneeuw en een sjaal valt.
Eindeloze weg
Rennen in de verte met een tape.
Hoe snel vloog de tijd voorbij.
Weer december, weer winter.
Ze kleedde zich in witte outfits.
Bomen, straten, huizen.
Alles herhaalt zich, gaat
ergens in de eeuwigheid het oude jaar
en de nieuwe dwaalt door de bossen
en hij wacht op zijn moment.
Sparkles stadslichten
Gevuld met luidruchtige drukte.
De sneeuw kraakt onder de voeten
Sneeuwvlokken plotseling een donzige zwerm.
De trottoirs zijn bedekt met sneeuw,
alles rondom is wit en wit:
sneeuw, sneeuw, sneeuw!
Genoeg voor schoppen,
voor schoppen en voor schrapers,
voor grote vrachtwagens.
Sneeuw draait,
sneeuw valt -
sneeuw! Sneeuw! Sneeuw!
Blij het sneeuwbeest en de vogel
En, natuurlijk, man!
Alleen een conciërge, alleen een conciërge
Zegt: - Ik
zal deze dinsdag nooit vergeten!
Sneeuwval is een ramp voor ons!
Een schraper schraper de hele dag,
Een bezem veegt de hele dag.
Honderd druppels zweet kwam van me af,
en weer wit!
Sneeuw! Sneeuw! Sneeuw!
