Archief

Even pauzeren, wees niet trots op de drukte.
Geniet van een winderige ochtend en natuurlijk stilte. 
Bewonder de bewolkte lucht, de oude stad. Een oude
 esdoornboom die zich uitstrekt langs een besneeuwd pad. 
Wens een succesvolle dag en geniet van alle onaardse. 
Ja geluk van het dagelijks leven, dat soms verloren gaat.
Verdrijf donkere gedachten, laat ze opzij gaan. 
Haast je om te pauzeren, breng de dag met je door.

We merkten de schittering van de lichten
 niet op. Terwijl de winter voorbijging.
En ergens in de verte flikkerde.
Zo'n geliefde lente.

Het is zo belangrijk om nodig te zijn. 

Het is zo belangrijk dat iemand inheems,

begeerd en geliefd is. En geloof erin. En liefde. 

Als je je nodig hebt, is het leven mooi. 

Licht en vreugdevol in het lot. 

De dagen gaan immers tevergeefs voorbij,

iemand herinnert je immers.

Sneeuwvlokken leiden vriendschap met een mooie 
vrouw in de winter en ga rond dansen rond de
 bevroren grond. Ze wervelen soepel en vliegen 
in vlokken, en het ziet er grappig uit.
Kalme sneeuwval. Zwijgend valt er sneeuw.
Sneeuwvlokken. Winter zelf, de koningin.
Weaved voor een lange tijd. Van sterretjes 
tot outfits. Ze creëerde kant, sneeuwbossen
en steden. Zonder kleine sneeuwvlokken. Wees
 niet winter winter. Zonder sterretjes pluisjes.
Leef niet op aarde voor haar.

In de ziel heerst rust en lichtheid van een

wit sprookje, van magische, betoverende ogen. 

Kom, Heer, laten we meer witte verf hebben dan geluk!

xt-align: center;">

Sneeuw viel op mensen en huizen.Deviel op mensen
 en huizen.De voorbijganger zuchtte:De winter is
 gekomen!..En hij keek om.En er was een schrik
 op zijn gezicht.Hij hield niet van de winter.En 
wij?En we maakten sneeuwballen!En we 
hebben onze schaatsen geslepen!Op
 sleden uit de hoge bergenZe renden op 
volle snelheidEn verspreidde het gelach
In de witte pluizige sneeuw!

De sneeuw knarst onder de voeten.
Onder de sneeuw slaapt het bos rustig.
Onder de winterhemel, grijs.
Rook rookt boven de hutten.

Sneeuwvlokken slingeren rond.
Winter, ik ben je trouwe vriend.
Je witte, rustige dagen.
Tot de laatste zijn alle van mij.

Bedankt, Winter, voor het
accepteren van mij.
Ik ben een zachte, koude winter.
Een vermoeide ziel laten rusten.

Bedankt voor de witte kleur.
Het zet mijn voetafdruk in beeld. 
Het spoor in het leven is kleurrijk, aards
en zo moeilijk.

Witte sneeuw veegt sporen, verduistert het licht.

In een sneeuwnevel, ik en jij, mijn enige persoon.

Veel lotsbestemmingen,

zijn met ons vervlochten, veel valse wegen zijn afgelegd,

iets belangrijks is niet uitgekomen, ik ben het kwijtgeraakt, 

je hebt het niet opgeslagen.

Wintertracks je tracks, je tracks vallen in slaap,

ik kan je niet bereiken, mijn langverwachte man .

Esdoornbladeren vallen zachtjes.

Zwermen zwanen snellen naar het zuiden.

Het leven gaat voorbij, het is onvermijdelijk.

Er is een schuilplaats voor alles.

Herfst,  je bent een herfst met gouden ogen.

Wind, migrerende dwazen. Is het licht zo krap?

Hier hebben we die vogels snel.

Vlieg weg en verlaat de nesten.

Vlieg weg naar andere appartementen.

Wolken blokkeren de sterren.

Huilen bevriezen deze wereld.

Wee de huilende sneeuwstorm.

Sneeuwstorm buigen.

Sneeuw bedekt de aarde overal.

Niet in staat om met zichzelf om te gaan.

Sneeuwtederheid, zachte sneeuw, een dunne draad zilver. 
Witte vlokken van geloofwaardigheidsgolven zullen het 
tapijt bedekken. Breekbare lijnen tussen de werelden.
Kubussen van gebroken ijs, Tule met franje. Blauw met
wit, en achter de ster, een ster.Tedere sneeuwval. 
Sneeuwtederheid. Spins een dans uit de hemel,
eeuwigheid, oprechtheid van het
Winter Kingdom van wonderen.