Archief

Beste blogvrienden & vriendinnen.

Met spijt in mijn hart laat ik je weten dat:

op toetsenbord kan kan ik niet meer typen.

Laptop is ok!

Mijn vingers daarentegen dat gaat niet meer.

Sinds gruime tijd heb ik geen gevoel

meer in mijn vingers.

Er valt nog veel te lezen omdat er regelmatig

 poëzie verschijnt die ik ongeveer 3 a 6 jaar geleden

reeds schreef.

Via de  link hier boven op creatie of ook de via link .

Kom je daar op terecht om gedichten te lezen.

https://blog.seniorennet.be/compleet/

Sory Sory Sory!!!

Ik heb een kikker in het bos gevangen en meegenomen,

maar de kikker in de bank verveelt zich -ze wil naar huis!
De boomkikker kijkt me heel verdrietig en verwijtend
 aan :Waar is je favoriete moeras?Waar zijn je geliefde
 familieleden?Ik kan niet wachten op de 
welkomstbijeenkomst!  deboomkikker wil
 het me vertellen.Ik zette mijn rugzak op mijn
 schouders en ging weer het bos in.
Aan de rand van het moeras liet
ik de kikker los.Vergeef me, kikker!
En haar spoor is verdwenen..

Ik heb een kikker in het bos gevangen en meegenomen,

maar de kikker in de bank verveelt zich -ze wil naar huis!
De boomkikker kijkt me heel verdrietig en verwijtend
 aan :Waar is je favoriete moeras?Waar zijn je geliefde
 familieleden?Ik kan niet wachten op de 
welkomstbijeenkomst!  deboomkikker wil
 het me vertellen.Ik zette mijn rugzak op mijn
 schouders en ging weer het bos in.
Aan de rand van het moeras liet
ik de kikker los.Vergeef me, kikker!
En haar spoor is verdwenen..

De dagen van de late herfst worden meestal 
uitgescholden.Maar ze is me dierbaar,beste 
lezer.Met stille schoonheid,nederig stralend.
Dus een onbemind kind in een dierbaar gezin
trekt me naar zich toe.Om je eerlijk te zeggen.
Van de tijd van het jaar ben ik alleen blij om haar 
alleen.Ze heeft veel goede dingen,de minnaar is 
niet ijdel,ik vond iets in haar een eigenzinnige droom.

Oktober is slechts een herfstmaand,het lijkt tenslotte   
zomer,en de zon zal warm zijn,zoals geluk, en je zult 
niet begrijpen dat er spoedig sneeuwbrij zal zijn.Maak een wandeling  tussen linden,berken en dennen,  

 met een straal uit dehemel,toppen, wangen die 
elkaar raken.En je zult niet geloven dat de herfst is aangebroken.Tot oktober begon de regen te huilen!

Vroege herfst.
De esdoornbladeren blozen niet, en het gras droogt niet op,
 maar onder het bladerdak fluistert de groene stille wind de
  kronen van woorden uit de vroege herfst. Verdorren en vaarwel
Ergens dwalend in de verte. Maar winters verre winter.
Rustig afscheid fluisteren. Geurt in de zomerbries.
Onvermijdelijke gang van zaken. We worden naar het
verleden gedragen lot en ontdekkingen,
verleden verleden, voorbije wezens,
als een stroom herfstwater.

>

Velden en herfst. Zee en naakte
kliffen. Hier is de nacht en we gaan
naar de donkere kust. In de zee, lethargie.
In al zijn grote mysterie.

Het bos,als een geschilderde toren.Lila, gouden,
 karmozijnrood.Met een vrolijke, bonte
 muur.Staat op een heldere open plek.

Berken met geel houtsnijwerk.
Schitteren in het blauwe azuur.
Als torens, worden de dennen donkerder.

De herfst is gekomen,de bloemen 
zijn verdord,en de kale struiken
 zien er droevig uit .

Het gras verdort en wordt geel.Het
gras in de weilanden.Alleen
het kruit wordt groen in de velden.

Een wolk bedekt de lucht.De zon schijnt niet.
 De wind huilt in het veld.De regen miezert.
 Vogels vlogen weg.Naar de warme landen.

Buiten het raam ritselt de herfst met bladeren.
En fluistert over iets zachts met ons. 

De zon trekt met felle stralen.
Het bonte bos roept, zal er iets met ons gebeuren?

De wolken fladderden met warme waterverf,
knipogen met turquoise verf.

Een warme herfstdag lacht liefdevol, het
leven op zondag wordt in het hart gegeven.