Archief

wéér een heerlijke sfeerfoto met een heel broos en delikaat kleurenpalet, een sfeer die je niet alleen moet leren aanvoelen, maar op de koop toe moet kunnen "vangen" in een foto (om de thuisblijvers jaloers te maken).
in tegenstelling met je vorige bergfoto kan hier nog wél een beetje aan gesleuteld worden, om ze NOG sterker te doen overkomen bij de toeschouwer.
door een beetje "croppen" hebben we de massieve berg met de ondergaande zon op een sterk punt gebracht: vergelijk zélf de originele foto met onze versie en oordeel dan zelf of de compositieregels met sterke lijnen en sterke punten al dan niet een "betere" foto opleveren.
eveneens in tegenstelling met je vorige bergfoto spelen de huisjes aan de voet van de berg hier wél een rol en daarom hebben we ze een béétje  lichter gemaakt en hebben we het écht donkere gedeelte van de voorgrond hier weggeknipt, omdat het geen echte info bijdraagt.
jammer genoeg valt dat mooie rechtse topje nagenoeg van de foto en het geheel zou rustiger geweest zijn, als je de kamera bij opname een ietsje naar rechts gedraaid had (want AF-knippen kan later nog altijd, maar er stukjes AAN-knippen gaat natuurlijk niet...)
voor alle duidelijkheid: "croppen" is de vakterm die gebruikt wordt voor het wegsnijden van storende elementen op een foto, of om heel bewust het formaat te veranderen.
wij zien met belangstelling uit naar je volgende inzendingen!
warme groet van
fjet.

adembenemend mooi... mede door de berekende panoramische uitsnit komt de horizon op de onderste sterke lijn, terwijl het "kontakt" tussen hemel en aarde gelegd wordt door de rechtse "bergtop"... die de scherpe tegenstelling van licht en donker op een sublieme manier doorbreekt, voorbééldig op een sterk punt.
voor mij is het een sterk emotioneel gerladen foto en je hoeft echt geen perverse verbeelding hebben om prille borstjes te zien in wat ik hierboven tussen aanhalingstepels "bergtoppen" genoemd heb.
als je oudere fotoos opnieuw bekijkt en "cropt" met wat je hier opsteekt over compositie, dan moeten er hopen meesterwerkjes tussen zitten.
wie bij deze foto nog beweert dat de donkere partijen meer doortekend hadden moeten zijn, is geen kunstenaar, maar een techneut.
als je nog enkele fotoos van deze kwaliteit kan sturen, dan zal ik aan het team voorstellen dat jij mijn opvolger wordt !
warme groet van
fjet.

je zal je eigen ogen niet geloven, maar dit is tweemaal dezelfde foto en... telkens JOUW foto, zonder dat er enige magie aan te pas gekomen is.
de originele was tamelijk "plat" van kleur en dat hebben we op een héél eenvoudige manier opgelost met een gouden TIP die héél veel beginnelingen zal doen huppelen van vreugde:
je gaat in het bewerkingsprogramma ADOBE in de bovenbalk naar corrigeren en in het uitklapvenstertje doef je dan even op autocontrast... zo doodsimpel, ongelooflijk eenvoudig en onvoorstelbaar praktisch is dat !
gevorderden kunnen in hetzelfde programma beginnen spelen met het verschuiven van licht naar donker en/of de schuifknop meer en minder kontrast, maar met dat héérlijke autocontrast kom je dus al een heel eindje op de goede weg.
voor de eigenlijke compositie heb je een verdienstelijke poging gedaan om naar een sterk punt te zoeken, maar omdat de bloem nagenoeg horzontaal ligt, geeft dat een tamelijk "tamme" indruk.
wij hebben je foto zo gekanteld, dat de stamper van de bloeg nu wel degelijk helemaal op het sterke punt links onder komt, terwijl we tevens een diagonaal bekomen, die de foto een erg DYNAMISCHE kick geeft... (daarbij hebben we zo moeten knippen, dat de originele foto niet meer het volledige beeld vulde en de leemten die zo ontstonden, hebben we dan maar stemmig zwart gemaakt, waardoor het witte van de bloem na veel sterker benadrukt werd).
niet iedereen heeft een dure tele om de achtergrond onscherp te maken, maar zoals je ziet kan je verrassende rezultaten bekomen door die achtergrond donker te maken met het penseel.
het "vlekje" kan mogelijk een insekt geweest zijn, maar omdat het toch onherkenbaar was, hebben we het weg-gestempeld.
je ziet hoe je met enkele praktische TIPS, ook met een compact-toestel fotoos kan maken waar je terecht GLOEIEND trots op kan zijn.
we kijken nieuwsgierig uit naar jouw vorderingen, stuur maar op !
warme groet van
fjet.
 

als we zien welke knappe fotoos je in de mailgroep zet (bijvoorbeeld die héérlijke druppels-likkende poes) dan vragen wij ons af of je met opzet "rommel" instuurt voor het lesje compositie... als dit NIET het geval is, dan moeten we jou toch MET AANDRANG verzoeken om dat lesje nog eens door te lezen, om dan voortaan bewust rekening te houden met zo'n "sterk punt".
deze foto is niet alleen onscherp en ongenietbaar hard, met volledig dichtgelopen donkere partijen, maar bovendien staat het jongetje zelfs niet in de buurt van een sterk punt.
wij hebben die mokkende zielepoot op zo'n sterk punt gezet, waardoor hij nog veel eenzamer lijkt, in een harde wereld die hem niet "begrijpt"... dit is volgens ons veel méér het "verhaal" dat jij in je titel suggereerde.
er is heel wat bij komen kijken, om de dichtgelopen donkere partijen voldoende op te lichten tot er toch nog enige doortekening in kwam en bovendien hebben we de foto in de mate van het mogelijke verscherpt.
wij hebben alle begrip voor onderbeginnelingen, maar nogmaals:  dit is een foto die schril afsteekt tegen de doorgaans zeer verdienstelijke inzendingen die je in de mailgroep zet en het is niet de bedoeling van deze besprekingen om "afval-fotoos" te laten oplappen.
jij kan véél beter en we zien graag nog méér van dat betere werk van jou.
warme groet van
fjet.

een boeiende en intrigerende situatie, zo'n absurde "trap naar het nergens" midden in de weer oprukkende natuur, met een kompozitie-poging om een "dialoog-gesprek" op gang te trekken tussen het trap-pilaartje onderaan rechts en het lichte (maar in dit geval NIET storende) stukje lichtblauwe hemel.
naar ons gevoel komt de "totaal-trap" echter zo massief over, dat alle aandacht erg zwaar midden in het onderste gedeelte van de foto valt.
in de uitsnijding die wij voorstellen blijft het bazisidee van die absurde situatie niet alleen behouden,
ze komt zelfs veel sterker over, want ze gaat nu een totaal eigen leven leiden, met een nu wel duidelijk diagonaal spanningsveld tussen die twee sterke punten, terwijl toch duidelijk blijft dat alles zich in de (weer) ongerepte natuur afspeelt.
het hek gaat in de tweede uitsnijding ook nadrukkelijker verwijzen naar een "afgesloten verleden".
we hebben begrepen dat je totnogtoe uitsluitend makro's maakte... maar jouw fotoos bewijzen op een zeer overtuigende wijze dat je daardoor geen "oogkleppen" gekregen hebt voor de rest van de wereld... we hopen dat je hier enkele bruikbare TIPS kan opvangen!
warme groet van
fjet.

je hebt duidelijk de vertikale lijn links gebruikt voor dat trio bomen en je legt de nadruk op de dieptewerking van het beekje, dat diagonaal naar... NERGENS loopt en uit het beeld verdwijnt.
het lichtere gedeelte op de voorgrond links trekt dan naar ons gevoel teveel de aandacht, terwijl dààr feitelijk nagenoeg niets te beleven valt...
in de uitsnijding die wij voorstellen, "ontspringt" dat drietal boom uit een "sterk punt", waardoor de hele sfeer van de opname verandert: onze ogen krijgen nu (bewust of onbewust) een "houvast" van waaruit ze de rest van de foto kunnen verkennen om dan te blijven "plakken" op die geheimzinnige "donkere vlek" op dat tweede sterke punt,  onderaan rechts (misschien een bruggetje... maar alleszins iets dat onze verbeelding aan het werk zet).
met ontzettend veel genoegen lazen we dat je "fotografeert vanuit je buik"... en dàt doen de RASECHTE fotografen: blijf dat dus vooral doen en pik uit onze adviezen uitsluitend wat je ZELF als "beter" aanvoelt (een béétje nadenken kan daarbij geen kwaad, maar het BLIJFT een kwestie van VOELEN !)
warme groet van
fjet.

we zijn onder de indruk van jouw ijver, maar pas op: we geven hier geen "punten" voor kwantiteit, maar voor KWALITEIT en je kan beter al die bewonderenswaardige ijver koncentreren op één enkele GOEDE foto en dààr dan heel bewust het beste van trachten te maken.
net zoals bij je vorige inzending, maak jij het jezelf weer erg moeilijk, want bloemen en dichtbij-fotografie zijn een aparte specialiteit, waarvoor niet elk fototoestel geschikt is.
hier heb je duidelijk je best gedaan om de grootste bloem op een sterk punt te zetten, maar voor de les kompozitie raden we je toch aan om slechts één "hoofdonderwerp" te kiezen, tot je de bazisregels zo totaal onder de knie hebt, dat je ze voor de rest van leven "in je vingers" hebt zitten.
om nogmaals te illustreren hoe belangrijk sterke punten zijn, hebben de foto in een nogal ongebruikelijk formaat geknipt om ook de tweede grote bloem op een sterk punt te krijgen, zodat beide verbonden zijn door een (denkbeeldige) diagonale lijn... door heel wat details weg te knippen, trekt de foto nu veel meer de aandacht en je kan er zelfs een verhaaltje bij fantazeren: pa en ma, met hun kleine spruit.
hou er wel rekening mee dat je schitterende fotoos kan maken met het eenvoudigste toestel, maar dan moet je niet de ongelooflijke scherpte verwachten van peperdure makro-lenzen.
als TIP: nog eens op zoek gaan naar één enkel hoofdonderwerp en dan heel bewust keren en draaien tot het op een "sterk punt" staat, met een niet storende achtergrond.
wees gerust, je zit onder vrienden die je met raad en daad willen helpen (dat heeft vriend roelfi trouwens al gedaan met zijn deskundige uitleg over de vereiste resoluties) en niemand zal je hier uitlachen als je niet meteen het peil bereikt van gepassioneerde amateurs met TIENTALLEN jaren ervaring en kanonnen van telelenzen.
hoofdzaak is, dat je aan fotograferen evenveel plezier gaat beleven als wij allemaal.
warme groet van
fjet.

pluspunt is natuurlijk dat deze "exotische dennenboom" mooi op een vertikale sterke lijn staat en dat je bewust het STAANDE formaat gekozen hebt om de hoogte te benadrukken.
minder is natuurlijk dat zélfs een digi zulke ekstreme kontrasten tussen licht en donker niet aankan en die witte lucht zuigt niet enkel de aandacht weg van het onderwerp, maar heeft je lichtmeter ook op een dwaalspoor gebracht, zodat de boom zelf onderbelicht is.
in onze rechtse versie kan je zien hoe we achteraf nog een heleboel kunnen "redden" achter onze kompjoeter (blauwe lucht, de rest vele lichter en beetje kontrast verhoogd) maar dat is en blijft lapwerk en de bedoeling is dat je hiermee rekening tracht te houden bij de opname zelf (dat de omstandheden niet altijd ideaal zijn, hoef jij  mij niet te vertellen: we komen allemaal terecht in  éénmalige situaties en niet iedereen heeft de lukse om enkele dagen of weken later nog eens terug te gaan).
voor de kompozitie zouden we toch aanraden om in zo'n geval op je buik te gaan liggen, zodat de boom dan nog groter lijkt, om ook de grote stekels onderaan tot hun recht te laten komen en VOORAL om een link te leggen tussen land en lucht.
ook zouden we een klein stapje opzij gezet hebben: naar links om dat tweede boompje er helemaal op te krijgen, of naar rechts om het helemaal weg te cijferen achter de stam van ons hoofdonderwerp.
een hele boterham met raadgevingen, maar geen paniek: we zijn allemaal begonnen en als je uit het goede hout gesneden bent, leer je een hele hoop uit je eigen fouten (je weet wel: een ezel stoot zich geen tweemaal...)
we zien met belangstelling je vorderingen tegemoet !
warme groet van
fjet.

de eigenaar van de duiven zal waarschijnlijk erg trots zijn met dit "familieportret" samen met zijn troeteldiertjes, maar voor buitenstaanders is het een beetje een zoekplaatje geworden: we weten niet zo direkt waar we éérst moeten kijken.
voor de les kompozitie heb jij het jezelf wel héél moeilijk gemaakt, omdat je tevéél ineens wil laten zien - want aan beginners raden we aan om slechts één enkel "hoofdonderwerp" te kiezen, dat we dan op zo'n "sterk punt" zetten om er alle aandacht op te trekken.
in de uitsnijding die we op de onderste foto voorstellen hebben we heel wat bijkomstigheden weggeknipt zodat onze aandacht nu gaat naar de duivenmelker op de rechtse sterke lijn en... op die heerlijke fladderduif, die dan op het sterke punt boven links opeens veel beter tot haar recht komt.
we krijgen daardoor een "verhaal": de (denkbeeldige) diagonale lijn tussen de man en de fladderende duif schept een "band" en de overige duiven worden dan figuranten.
we zouden je willen aanraden om bij je volgende foto echt maar één enkel hoofdonderwerp te kiezen en dat dan heel bewust op een sterk punt te zetten... je zal merken dat je fotoos dan veel méér mensen gaan aanspreken (en dat is per slot van rekening de bedoeling).
we kijken benieuwd uit naar je volgende inzending.
warme groet van
fjet.

weer zo'n prachtig voorbeeld hoe je, door bewust een beetje af te wijken van de compositieregels, een ekstra boodschap kan inbouwen in een foto.
want hoewel de "fundamentalisten" erover zullen struikelen dat juultje niet helemaal op de rechtse vertikale lijn staat, krijgt hij juist dààrdoor meer "levensruimte".
dat diagonale tegelpad staat zowat symbool voor het hele leven dat hij nog voor zich heeft en het feit dat hij daarvan afwijkt om geestdriftig op oma af te stormen, toont aan dat hij het hart én zijn prioriteiten op de juiste plaats heeft.
de rechtse uitsnijding die wij voorstellen, is in dit geval niet noodzakelijk een "verbetering", want hoewel het afgeknipte gras geen essentiële info toevoegt aan de foto, verandert daardoor de hele SFEER en wordt de rechtse foto naar ons gevoel zelfs minder dynamisch.
de vuistregrel is en blijft dat de kompozitieregels een uiterst handig hulpmiddel zijn om de bazisbeginselen onder de knie te krijgen, zullen gevorderden er langzamerhand "soepel" mee leren omspringen, om dan héél bewust iets te benadrukken.
een ekstra pluspunt is dat je erin geslaagd bent om een banaal "snapshot" om te toveren in een boodschap van vitaliteit én warme genegenheid.
warme groet van
fjet.