Archief

jij hebt zonder twijfel gevoel voor dramatiek, want deze foto komt bij mij zo overweldigend monumentaal over (door het lage kamera-standpunt) dat ik meer aan een tropisch regenwoud denk dan een een bosje tuinbloemen.
de felle kleurkontrasten dragen op een schitterende manier bij tot het KNAL-effekt die je bij het bekijken van deze foto krijgt: alsof al dat onstuitbare natuurgeweld zo van het scherm gaat spatten... en dat is  absoluut een prestatie om  apetrots op te zijn.
jammer genoeg kunnen we we geen stukjes "aan-knippen" , want we hadden rechts van die blikvangende gele bloempjes nog wat meer achtergrond gezien, zodat ze echt op een STERK PUNT zouden komen (nogmaals: waar de horizontale en vertikale sterke lijnen elkaar kruisen, zoals duidelijk uiteengezet wordt in het lesje compositie)... dit had je kunnen bereiken door bij de opname een klein stapje naarrechts te zetten.
we hebben de lichte vlekjes links onder weggestempeld, omdat ze toch iets teveel de aandacht afleiden van het indrukwekkende geheel.
we kregen heel graag een JPEG versie van je zonsondergang, want daar hebben we problemen mee... en persoonlijk vind ik die NOG overweldigender!
duimen dat het blog dit niet allemaal wegfloept, maart alleszins een dikke proficiat.
warme groet van
fjet.

een ronduit VERTEDERENDE foto, die hopelijk veel opa's en oma's zal inspireren om van hun  kleinkinderen àndere (en échtere) fotoos te maken dan die verstarde pozes waarop we helaas zélf afgebeeld afstaan in de albums waarop we zélf die leeftijd hadden.
uit de begeleidende tekst menen we op te maken dat de foto geschoten werd tijdens een lange treinreis waarop die spring in 't veld zich stierlijk begon te vervelen... een "handig" afleidingsmanoeuvre dus om de verveling te verbreken en... tevens een fantastische gelegenheid voor fotograferende grootouders om hun oogappels even "stil" te laten zitten... een voorbeeld dus dat navolging verdient.
op de foto zelf valt het allemaal wel zo'n beetje in zijn plooien voor kompozitie, maar wie de begeleidende tekst NIET gelezen heeft, zal afgeleid worden door dat (onherkenbare) raam rechts en door de opening tussen de twee rugleuningen bovenaan links.
bekijk de uitsnijding die wij ervan gemaakt hebben en kies dan zélf welke van beide JOU het meest aanspreekt - want in fotografie kan je enkel vorderingen maken als je dergelijke details werkelijk leert aanvoelen.
warme groet van
fjet.

je hebt duidelijk het lesje kompozitie ernstig doorgenomen: want willen of niet, het éérste wat je op deze foto ziet is... die steun van waaruit de diagonale hengel vertrekt en die steun staat op, jawel een sterk punt!... zo zie je maar hoe belangrijk zo'n sterk punt kan zijn.
mogelijk zou de foto sterker overgekomen zijn, als je op dat sterke punt het hoofd en de schouders van een hengelaar gezet had, want nu hebben onze ogen niet echt een "houvast" en weten we niet meteen waar we eerst moeten kijken.
maar dat de oever met die figuren op de bovenste sterke lijn staat, is dan weer een pluspunt.
TIP: voor de onscherpte kijk je best even naar ons kommentaar bij je andere foto, want ook hier missn we de echte scherpte.
TIP: natuurlijk kies je niet zelf de lichtomstandigheden bij zo'n hengelwedstrijd, maar hier komt alles redelijk "flets" over en dat hebben we op onderste versie opgelost met AUTOCONTRAST.
daarvoor ga je in adobe naar afbeelding, je tikt er op corrigeren en in dat uitklapvenstertje nogmaals tikken op... autocontrast.
laat je vooral niet ontmoedigen, wij hebben het allemaal ooit moeten leren en als je scherpteprobleem opgelost is, denken dat je met SPRONGEN vooruit zal gaan en dan ga je zelf nog veel méér plezier beleven aan onze heerlijk hobby.
warme groet van
fjet.

een grote WOW, maar toch met gemengde gevoelens... want als compositie zou dit een absolute prijswinnaar zijn, met alles op de juiste plaats en diagonalen die naar een sterk punt leiden waar onze blik niet meer verder kan en waar we dus kunnen beginnen fantazeren... héérlijk dus.
MAAR de foto is nergens scherp, waaruit we afleiden dat je sluitersnelheid te traag was... voor beginners raden we dus aan om 1/125 sek te gebruiken, of NOG sneller, als we niet meer de vaste hand van een twintigjarige hebben.
mogelijk is de onscherpte echter te wijten aan een lens die niet helemaal zuiver is (in dat geval met een absoluut stofvrij doekje en een druppeltje "lens cleaning agent" héél voorzichtig reinigen - hou er rekening mee dat één zandkorreltje onherstelbare schrammen kan maken op een lens!)
de uitsnijding die we voorstellen in de onderste foto is geen echte verbetering, het zijn feitelijk slechts cijfertjes na de komma, want enkel de ervaren fijnproevers zullen oog hebben voor zo'n klein deatail (de diagonale lijn van de wegkant die precies eindigt in de rechtse onderhoek).
maar nogmaals, voor compozitie: een heel warme BRAVO !
warme groet van
fjet.

dit is een heel leuk voorbeeld om te illustreren hoe je een "gewoon kiekje" door toepassing van de compositie-regels kan omtoveren in een "foto met een verhaal".
want als je beide versies vergelijkt, is de eerste foto er een van dertien in een dozijn, terwijl je bij de tweede wel even stil blijft staan: dat beeld staat daar plots vol ontzag te kijken naar die massale ijstaart-architektuur en alles lijkt opeens veel groter en indrukwekkender (door MINDER DETAILS krijgen we MEER rezultaat!)
let wel: probeer zo'n beredeneerde uitsnijding reeds bij de opname te maken, want elke uitsnijding achteraf vermindert de technische kwaliteit van de foto.
het duurt een ietsje langer, maar door oefening krijg je dat "gevoel" in je vingertoppen en ga je (zelfs zonder kamera) de wereld helemaal ànders bekijken en ga ook veel meer plezier beleven aan fotogaferen, omdat je ervaart hoe je JOUW VIZIE kan overdragen op anderen.
we kijken met belangstelling uit naar jouw vorderingen!
warme groet van
fjet.

een perfekt "kiekje" met ongetwijfeld dokumentaire waarde, met mooie zijdelings lichtval en een voorgrond die de illuzie van diepte schept, maar waar helaas vruchteloos gezocht werd naar een sterk punt.
ook na lang wikken en wegen zijn we er niet in geslaagd om daarin verandering te brengen door uitsnijding...
in dit geval zouden we met de kamera opgeschoven zijn naar rechts, tot het rechtse waterrad op het sterke punt onderaan rechts zou gekomen zijn, in de hoop dat het linkse rad dan op het sterke punt boven links zou terecht komen, waardoor beide dan mogelijk door een (denkbeeldige) diagonaal verbonden worden.
TIP: klik niet zomaar wat voor je neus staat, maar draai om het gegeven heen, tot je één hoofdonderwerp uitkiest en probeer dat dan op zo'n STERK PUNT te plaatsen, dus op het snijpunt van de  denkbeeldige "sterke lijnen" die de foto zowel horizontaal als vertikaal in drie stukken snijden (dit alles staat beschreven in het lesje dat je toegestuurd kreeg)... en we herhalen hier met aandrang het verzoek om enkel fotoos op te sturen die speciaal voor deze les gemaakt werden.
TIP: door een kortere sluitertijd te gebruiken, zou je afzonderlijke waterspatten te zien krijgen in plaats van een nagenoeg vormeloze witte watermassa.
warme groet van
fjet.

het begint er op te gelijken dat antony zijn "roeping" als fotograaf gevonden heeft in de industriële archeologie, want nààst de onmiskenbare dokumentaire waarde slaagt hij er bewonderenswaardig in, om ons te blijven verrassen met zijn pas verworven fotografische vizie: dit zijn geen zielloze "fotokopies" van de werkelijkheid, maar warm doorvoelde sfeerbeelden, waar de nostalgie gewoon AFDRUIPT !
bij een "goede" foto lijkt het allemaal zo vanzelsprekend, dat wij de nieuwkomers aanraden om eens heel rustig te bestuderen hoe ontzettend belangrijk het is om de voorkeur te geven aan een zinvol detail boven een panoramische foto (die al vlug een zoekplaatje wordt) en om te blijven zoeken tot je de beste invalshoek vindt en daarbij rekening houdt met de zijdelingse lichtval (die dankzij de slagschaduwen zorgt voor deze heerlijke stofweergave en de warme sfeer).
voor de kompozitie hebben we de originele foto nog een ietsje gecropt (bijgesneden) om dat raam nog iets méér op het sterke punt boven rechts te krijgen.
omdat er voortdurend nieuwkomers opdagen, is het niet overbodig om hier af en toe te herhalen dat dit "uitsnijden" (dat soms nog "kadreren" genoemd wordt) feitelijk best gebeurt bij de opname, omdat uitsnijden achteraf steeds een verlies van kwaliteit betekent.
verder hebben we de vluchtlijnen weer wat rechtgetrokken (in adobe: alles selekteren, dan onder  bewerken naar transformatie en daar dan wat ekserimenteren met vervormen).
TIP:  bij dit soort fotoos is scherpte wel erg belangrijk, dus zoveel mogelijk diafragmeren (en als de tijd daardoor te traag wordt, zonder aarzelen een statief gebruiken!)
je màg verder inzenden voor advies over kompozitie, maar je mag ook doorschuiven naar Vonny, die je dan alles zal verklappen over ritme en struktuur.
felicitaities en warme groet van
fjet.

gewoon FAN-TAS-TISCH hoe je de TIPs van de vorige bespreking in praktijk gebracht hebt en dit verdient een héél warme proficiat!
zoals je in je begeleidende tekst schrijft: industriële archeologie helpt ons om niet te vergeten hoe het vroeger allemaal was en jij hebt hier een schitterende bijdrage geleverd.
je hebt het onderwerp helemaal tot je laten doordringen en je hebt daarnà pas beslist om een massief en imponerend monument te maken van wat anderen wellicht een hopeloos aftandse installatie zouden vinden.
je hebt hierbij zeer handig gebruik gemaakt van het kikker-perspektief om de konstruktie nog groter én indrukwekkender te maken, met een oordeelkundige toepassing van het sterke punt rechts boven, van waaruit diagonalen vertrekken, die in dit geval nog ondersteund worden door de kabels, die in andere fotoos doorgaans als erg storend overkomen.
je tweede inzending hebben we niet kunnen openen, maar met deze transportband heb je een GIGA sprong voorwaarts gemaakt... heel graag NOG meer van deze uitstekende kwaliteit !
warme groet van
fjet.

op gebied van compositie is dit inderdaad een stap vooruit, omdat de naam van deze ouderling nu (ook in het spiegelbeeld) op een sterk punt komt... merk op, hoe die naam nu opeens veel méér in het oog springt dan bij de vorige opname!
de driehoekige schaduw, die in vorige opname zo storend overkwam, is nu een zinvolle grafische bijdragen geworden en DUS een absolute méérwaarde.
heel ervaren fotografen zullen wel eens heel bewust kiezen voor een centrale kompozitie, maar in dit geval is en blijft het echt storend dat die waterspiegel de foto precies in twee helften snijdt... want hier knijpt het schoentje: die twee helften zijn NIET gelijk... de rimpeling in het water is (net zoals in de vorige opname) boeiend genoeg om zo nadrukkelijk aanwezig te zijn, maar dat gebouw op de achtergrond kwakt ons dan weer met beide voeten in de realiteit van de verkrotting.
TIP: ik zou je aanraden om voor een volgende opdracht EERST te bedenken wat jou in je onderwerp boeit en wat je er mee wil overdragen op anderen... om dan pas DAARNA via de zoeker op "zoek" te gaan naar BESTE STANDPUNT... en dààrna te draaien en keren tot je hoofdonderwerp op zo'n STERK PUNT komt...
het LIJKT verschrikkelijk ingewikkeld, omdat het zo héél ver wèg ligt van het klakkeloze kiekjes schieten van de japanse toeristen, maar als je het heel bewust blijft proberen, gaat het véééél vlugger dan je denkt een "tweede natuur" worden, dat je voor de rest van je leven in je vingertoppen blijft zitten... en dan beleef je duizendvoudig plezier aan fotografie, want dan ga je al die "kersjes op de taarten" ook ontdekken in de fotoos van ànderen.
warme groet van
fjet.