Weekend

*

Lieve blogmaatjes,hier ben ik weer.Allereerst iederéén bedankt voor de bezoekjes.

Vanwege mijn schouder moet ik nog steeds rustig aan doen dus kan niet elke dag de blogjes bezoeken.

Wens iederéén een hele fijne nieuwe week,

lieve groetjes Dini

*

Lieve blogmaatjes,ik houd even een blogpauze heb het erg druk met andere dingen,

lieve groetjes Dini

*

Wist je dat de aarde 6 000 000 000 000 000 000 000 000 kg weegt?

*

Wens al mijn blogmaatjes een heel fijn weekend,

lieve groetjes Dini

*

Het Paleis van Pena is het voormalig zomerpaleis van de Portugese koninglkijke familie. Het staat op de top van een heuvel, op 450 meter hoogte, boven de Portugese stad Sintra. In het gebouw worden verschillende bouwstijlen gecombineerd, zoals de Moorse, de Manuelstijl, neoromaansestijl, de neorennaisanse en de neogotiek. Deze combinatie is een duidelijke uiting van de romantische stroming uit de 19e eeuw met zijn hang naar exotisme.

Het paleis werd gebouwd in opdracht van Ferdinand 11 van Portugal, de tweede echtgenoot van koningin Maria 11 van portugal. Het werd gebouwd op de resten van een Hieronimietenklooster, naar een ontwerp van Wilhelm Ludwig von Eschwege. In 1910 vond de Oktoberrevolutie plaats en werd Portugal een republiek. De laatste koningin, Marie Amelie van oreleans bleef tot de Eerste Wereldoorlog  in het paleis wonen waarna ze naar Frankrijk vertrok. Sindsdien is het paleis een museum en is er aan het interieur weinig veranderd. Het paleis staat sinds 1995 op de werelderfgoedlijst van Unesco, samen met een aantal andere paleizen in de omgeving.

Het paleis is beschilderd in blauw, roze en geel en op veel plaatsen zijn de muren betegeld met Azuleos. Het gebouw heeft torens, kantelen, gouden koepels en waterspuwers. Het interieur ademt een exotische en decadente sfeer uit. De kloostergang van het vroegere klooster is in het gebouw opgenomen. De balzaal heeft Duitse glas in loodramen en twee paar identieke levensgrote fakkeldragers met tulband. Verder zijn de Arabische kamer, de groene slaapkamer in de donjon en de Tritonpoort opvallende onderdelen van het gebouw, net als de kapel Nossa Senhora da Pena waar het retabel van marmer en albast, toegeschreven aan de in Portugal zeer actieve Franse beeldhouwer Nicolas Chantereine (1470-1551), de aardbeving van Lissabon 1755 wonderwel heeft overleefd.

Het paleis kijkt uit op een standbeeld van een middeleeuwse ridder. In de sokkel is het wapen van de architect gegraveerd. Het paleis staat niet ver van het veel oudere Castelo dos Muros.

Rondom het gebouw ligt het Parque de Pena dat meer dan 200 hectare groot is. Het is een landschapstuin met een labyrintisch netwerk van smalle paden en wegen. Cruz Alta, het hoogste punt, ligt op 529 m en biedt een zicht op de weelderige vegetatie van de Serra de Sintra. In het park bevindt zich onder meer het Chalet da Condessa d'Edla dat aan de buitenkant met kurk versierd is. Koning Ferdinand II liet dit romantisch chalet bouwen voor zijn tweede vrouw, de operazangeres Elisa Hensler.

Bron:Wikipedia

*

Beste blogmaatjes,ik hoop volgende week weer de blogjes te kunnen bezoeken.Ik moet wel rustig aan blijven doen.

In ieder geval bedankt voor uw bezoekjes,

lieve groetjes Dini

*

Ik heb weer last van mijn schouder dus kan weer even niet op de blogjes.

Wens iederéén een heel fijn weekend,

lieve groetjes Dini

*

Het net afgebouwde Zweedse oorlogsschip de Vasa vertrok op 10 augustus 1628 uit de haven van Stockholm voor een eerste proefvaart.

Glorieus verliep deze tocht allerminst. Na amper 1300 meter te hebben gevaren kantelde de Vasa door harde windvlagen dusdanig dat er water het schip inliep. Niet veel later zonk het oorlogsschip bij het eilandje Beckholmen. Van de ongeveer honderdvijftig opvarenden verdronken tussen de dertig en vijftig personen. In 1961 werd het schip – na 333 jaar op de bodem van de haven te hebben gelegen – geborgen.

*

Wens al mijn blogmaatjes een heel fijn en zonnig weekend,

lieve groetjes Dini

*

*

De Cangogrotten (Engels: Cango Caves, Afrikaans: Kangogrotten) zijn een stelsel van grotten nabij Oudtshorn in de Zuid-Afrikaanse provincie West-Kaap. De grotten liggen in de Zwarte bergen in de Kleine Karoo. Het complex is verdeeld in drie gedeelten (Cango 1, 2 en 3) met een gezamenlijke lengte van meer dan 4 kilometer. De eerste en grootste kamer is ongeveer 90 meter lang, 50 meter breed en tot 18 meter hoog.

De grotten werden reeds door de San als schuilplaats gebruikt. Er zijn een heleboel San-tekeningen te vinden op de ingangsmuren. De kennis van de grot raakte verloren, en in 1780 werd de grot herontdekt voor een plaatselijke boer, Jacobus Van Zyl, toen die op zoek was naar verloren gelopen vee. Later heeft die grotten verder verkend en heeft de eerste kamer ontdekt.

De Cangogrotten worden tot de mooiste grotten van de wereld gerekend.

*

Wens al mijn blogmaatjes een fijn Pinksterweekend,

lieve groetjes Dini

*

Fijne week gewenst

*

Wens al mijn blogmaatjes een fijn weekend,

lieve groetjes Dini

*

Het smelleken is een roofvogel uit de familie van de valkachtigen.

Het verdedigt zijn territorium fel, maar laat zich daarbuiten graag benaderen. Het vliegt lenig en snel. Het is tamelijk honkvast, maar past zich niettemin goed aan nieuwe omgevingen aan. Het smelleken durft ook grotere dieren weerstaan, negeert straal mensen tijdens een aanval en deinst er niet voor terug door deuren en ramen volièrecomplexen, serres etc. binnen te dringen.

Het smelleken is de kleinste roofvogell van Europa, met zijn spanwijdte vanaf ca. 50 cm (mannetjes). De grootte van het vrouwtje is vergelijkbaar met die van de torenvalk, maar ze heeft een wat forser postuur. Het mannetje is van boven leigrijs; de bovenkant van het vrouwtje is donkerbruin. Zowel het mannetje als het vrouwtje hebben een lichtere onderkant.

Hij zoekt zijn voedsel het liefst op open terreinen, al dan niet voorzien van wat kleine begroeiing. Beboste gebieden worden gemeden. Het liefst jaagt hij op relatief open terreinen zoals weilanden, akkers, heidevelden. Meer dan 80% van zijn prooien bestaat uit vogels als piepers, leeuweriken, tapuiten, vinken en gorzen. De vogel is het makkelijkst te herkennen aan het vlieggedrag: hij vliegt erg snel en vlak boven de grond. Op deze manier overrompelt de vogel de kleine vogels waaruit het belangrijkste voedsel bestaat. Soms ook wordt de prooi net zo lang achtervolgd totdat deze te vermoeid is om nog te ontkomen.

*

Wens al mijn blogmaatjes een heel fijn weekend,

lieve groetjes Dini

*

*

Wens al mijn blogmaatjes een heel fijn weekend,

lieve groetjes Dini

*

Weer geen koningdag zoals we gewend zijn heel jammer

*

De caraca is een middelgrote katachtige uit Afrika en Zuidwest-Azië. Hij wordt soms ook woestijnlynx genoemd, vanwege de pluimpjes aan de oren. De caracal is waarschijnlijk echter meer verwant aan de Afrikaanse goudkat en (in mindere mate) de serval, dan aan de lynxen.

De caracal wordt 60 tot 91 cm lang.De staart is 18 tot 34 cm lang. Mannetjes zijn over het algemeen groter dan vrouwtjes. Vrouwtjes worden 8 tot 13 kg zwaar, mannetjes 12 tot 19 kg. Het is een slanke katachtige met een kort staartje. De achterpoten zijn langer dan zijn voorpoten en zeer gespierd, een aanpassing aan het jagen met sprongen. De brede, ronde kop heeft een korte snuit, grote ogen en driehoekige oren met lange zwarte haarpluimpjes op de toppen. Deze pluimpjes dienen waarschijnlijk om het gehoor te versterken, maar zouden ook kunnen dienen voor communicatie met andere caracals. De achterzijde van de oren zijn zwart, de binnenzijde wit met een zwarte rand. De caracal heeft over het algemeen een gelig roodbruine vacht, alhoewel er ook donkerdere tot zelfs bijna zwarte dieren bestaan. De borst, buik en binnenzijde van de poten zijn wit.

De caracal is voornamelijk 's nachts actief. Overdag schuilt hij meestal tussen rotsen, in een holle boom, een grot of het verlaten hol van een aardvarken. Hij leeft voornamelijk solitair in een territorium van enkele km²s. Enkel in de paartijd leeft hij in een paartje. Tijdens de paartijd laat hij een kenmerkende kuchende roep horen.

De caracal is een snel roofdier. Middelgrote zoogdieren vormen zijn voornaamste prooi. Belangrijke prooidieren zijn onder andere hazen, kleinere apen, knaagdieren als ratten, kleine antilopen als gazellen, en klipdassen. Ook vogels, van duiven en patrijzen tot zelfs arenden en struisvogels, worden gegrepen. Hij bespringt zijn prooi met een snelle, krachtige sprong. Met deze sprong kan hij enkele meters hoog komen en vogels uit de lucht slaan. Ook vruchten en reptielen worden soms gegeten. De caracal vangt soms ook geiten, schapen en pluimvee, waardoor hij in conflict kan komen met veehouders.

De caracal krijgt tot vier jongen per worp na een draagtijd van 62 tot 81 dagen. Deze jongen worden geboren in een hol, struikgewas of een grot. Na negen dagen gaan de ogen open. Het eerste vlees wordt gegeten als de jongen een maand oud zijn, en na vier maanden worden de jongen gespeend. Na een jaar zijn ze zelfstandig.