Naar de inhoud

Zinvol verder gaan

Archief

Oktober 2023 1 bericht

1VRIEND

Mei 2023 2 berichten

April 2023 2 berichten

Februari 2023 1 bericht

14VALENTIJNSDAG (William Shakespeare)

Januari 2023 10 berichten

30(zonder titel)
30GOUDKORREL (Dalai Lama)
25KAT ( Tine Hertmans )
24GOUDKORREL
18TAALHUMOR
12DAG VAN HET KIND ( Maarten Westenrode )
8ONZE SENIOREN
8DRIEKONINGEN
5OUDJAAR
4NIEUWJAAR

Meer van credo_at_tony2011

BESTE BEZOEKER,VAN HARTE WELKOM OP
DIT NIEUWE BLOG EN BESTE WENSEN VOOR EEN
GEZOND EN BELOFTEVOL 2020 TOEGEWENST.
IK VERWIJS OOK GRAAG NAAR MIJN OVERIGE
BLOGS:

blog.seniorennet.be/eureka_gl2_tony2008

EN TEVENS AANDACHT VOOR DE NIEUWE WEBSITE
VAN ADEM-TOCHT !

www.kerknet.be/microsite/ademtocht/

Mijn wens is dat je minstens één mens mag hebben
bij wie je geborgen bent,
in wie je vertrouwen stelt,
bij wie je thuis mag zijn.
Mijn wens is dat je minstens elke dag
één fijn moment mag beleven;
een ontmoeting, een lach,
een aanmoediging,
een uitgestoken hand,
een blik vol begrip,
iets goeds, iets moois, iets teder...
Iets dat je boeit,
iets waarbij je herademt, opnieuw moed krijgt,
gaat zingen, gaat danken,
gaat dienen;
iets dat je stil maakt,
iets dat je ontroert, iets dat je bidden doet.
Mijn wens is
dat je minstens één mens
mag gelukkig maken
door je verschijning, je spreken,
je goedheid, je begrip,
je aanmoediging,
je troost, je luisteren,
je schrijven, je aanwezigheid,
je vriendschap, je medeleven.

MIJN WENS IS DAT JE ELKE AVOND
ZACHTJES KAN ZEGGEN:
HET LEVEN IS GOED.
IK BEN DANKBAAR OMDAT IK LEVEN MAG !

DE BASILIEK (Edegem) ( Tony Hutsebaut )

Die groene koepel
tussen groen,
daar heb ik mee te doen...

Het is het huis van
God, de Heer,
Hij roept op; keer op keer...

Het orgel nodigt
feestlijk uit,
gouden licht, lief geluid...

Zijn woorden worden
weerom waar,
raken de zielesnaar...

Zijn Lichaam komt tot
leven weer,
als teken en veel meer...

Ach mens, je weet niet
wat je mist;
als je dat maar eens wist...

Breng diepgang in je
leven, dat
gevoel kan Jezus geven...

De Hemel raakt de
aarde hier;
Zijn deur staat op een kier...

06.09.1993

EVEN OVERWEGEN...

Hallo, dit is het automatisch antwoordapparaat van de school van uw kind. Om u zo snel mogelijk te kunnen helpen, gelieve uw keuze te maken:

- om te liegen over de reden waarom uw kind afwezig is, druk 1.
- om te zeggen waarom uw kind zijn huiswerk niet maakte, druk 2.
- om te klagen over onze werkmethode, druk 3.
- om te vragen waarom u de brieven niet hebt ontvangen die vorige week met het rapport van uw kind werden meegegeven,druk 4.
-als u verwacht dat wij uw kind opvoeden, druk 5.
-om te klagen over de resultaten van uw kind, druk 6.
-om te klagen over de maaltijden, druk 7.

Maar als u beseft dat uw kind verantwoordelijkheid moet leren dragen en dat het niet de schuld is van de leerkracht als uw kind geen enkele inspanning levert, haak dan gewoon in,geef uw kind een gepaste straf en geniet van uw dag.

WIJ VRAGEN... ( Dorothee Sölle )

Wij vragen U vaak:
waarom juist ik? waarom juist mij?
waar bent U toch, God,
die het goed met ons zou voorhebben,
bent U druk bezig,
waarom bekommert U Zich niet om ons?

U vraagt ons steeds weer:
Heb je Me niet gezien?
Heb je Me niet gehoord toen ik riep?
Was je druk bezig,
waarom bekommer je je niet om mij?

Op een dag houden we ons op te vragen.
We worden bitter en cynisch.
God heeft me niet geholpen.
Alles komt zoals het komt.
Wij kleine mensen,
wij zijn zonder macht.

U blijft ons vragen:
Heb je Me niet gezien?
Heb je Me niet gehoord toen ik riep?
Neem Me toch aan zoals ik ben.
Dat met de macht komt wel in orde.

Op een andere dag
zullen wij U horen,
staren niet meer naar boven,
wachten niet op de tovenaar,
maar nemen U aan, Christus,
zoals U bent,
openen de deur,
waaraan U zo lang hebt aangeklopt,
en laten U binnen, buitenlander,
U, aidspatiênt,
U, oude, nutteloze vrouw.

n.b. Dorothee Sölle(+) studeerde klassieke talen, filosofie, theologie en germanistiek. Van 1975 tot 1987 was ze hoogleraar in New York. Van haar hand verschenen talrijke boeken waaronder: Tegenwind/Herinneringen - De hemel aarden en Een ecofeministische benadering van de Bijbel.

L I E R

De beiaard beiert
welgemoed,
zoals mijn hart het
nu ook doet.

Reeds zoveel jaren
klinkt uw lied
als blij verhaal bij
klein verdriet.

't Begijnhof droomt nog
steeds van toen,
in peis en vree op
deze noen.

Zag ik de Fé in 't
plantsoen of
was 't een schim uit
de tijd van toen?

en 't begijntje is
ook reeds weg,
is dat nu echt geen
brute pech?

Maar jullie geest waart
hier nog rond,
ik voel het echt, dit
is je grond.

Schoon Lier,Brugge in
miniatuur,
blijf zoals je bent,
mijn beste buur.

Tony Hutsebaut
13.08.2003

WAT MAAKT EEN GROEP KERKGANGERS
TOT EEN LEVENDE GELOOFSGEMEENSCHAP?

Stop met klagen. Een morrende gemeenschap straalt geen openheid en vertrouwen uit.

Een charismatische voorganger kan helpen, maar is geen voorwaarde.

Een gemeenschap wordt gemaakt - of onmogelijk gemaakt - door de gelovigen zelf. Haar toekomst hangt niet af van beleidsmakers.

Een levende gemeenschap trekt naar buiten. Is er in uw gemeenschap aandacht voot pastorale zorg?

Maak gebruik van de scharniermomenten, van rouw tot communie. De drempel naar een parochie is hoog voor buitenstaanders.

Help mensen woorden te geven aan hun geloof, de Schrift te herontdekken, te leren bidden. Zo breng je God ter sprake in het gewone leven van de mensen.

Organiseer laagdrempelige en kortlopende activiteiten, zoals een Taizéviering.
Dat geeft mensen de vrijheid om zelf vorm te geven aan hun betrokkenheid. Collectieve ervaringen zoals een bedevaart smeden sterke banden.

Geeft mensen kans om verantwoordelijkheid op te nemen, dat brengt nieuwe dynamiek en samenhang te weeg.

Ouderen kunnen helpen een brug te slaan naar de jeugd.

Problematiseer jongeren niet. Ze zullen vanzelf komen als er in je gemeenschap iets te beleven valt.

( Met dank aan Leo Fijen ) Bron: Kerk en Leven

VERGEVING... ( Jeanne Goyvaerts )

Vergeving,
is het kwaad niet aanrekenen,
niet vergelden,
maar over het kwade heen een brug bouwen,
waarlangs men elkaar weer bereiken kan,
is de weg openlaten
langswaar de ander terug kan komen,
op de uitkijk staan,
de ander tegemoet gaan,
luisteren
en, zij het hortend en stiotend,
ook de eigen fout erkennen
en samen op zoek gaan
naar vonken,
om ze weer aan te blazen tot een vuur.
Vergeven is het verleden laten rusten
en nieuwe toekomst maken.
Soms kun je alleen maar wachten
tot de ander je handen grijpt.
VERGEVEN IS OVERWEGEN
DAT GOD ONVOORWAARDELIJK
VAN ALLE MENSEN HOUDT
EN PROBEREN DIT OOK TE DOEN...

GEBED ( Naar Henk Jongerius )

Gij die de hartslag van ons leven zijt,
de adem die ons spreken doet en bron van onze liefde:
wij danken U
dat Gij ons tot hiertoe hebt willen dragen;
wij danken U voor alle goede dagen
die ons hart blij en hoopvol begroette;
wij danken U ook voor de moeilijke
en donkere dagen
waarin wij moesten zoeken
naar de sporen van uw aanwezigheid.

Hier zijn wij met onze goede wil en onze tekorten,
onze zelfoverschatting en kleinmoedigheid,
ons wantrouwen en kleine geloof
en vragen U
OMS ONS OOK HET KOMENDE JAAR VOOR LIEF TE NEMEN.
DAT WIJ MOGEN ERVAREN DAT GIJ MET ONS WILT ZIJN
ZOALS GIJ BELOOFD HEBT.

Zegen dit nieuwe jaar met de vruchten
van de Geest:
liefde, vreugde, vrede,
geduld, vriendelijkheid, goedheid, trouw,
zachtheid en ingetogenheid
opdat onze oude aarde nieuw wordt
en mensen er hoopvol kunnen bestaan
in verbondenheid met elkaar,
in gehechtheid aan U,
die ons tijd en adem geeft
en kracht om op te staan,
die elke dag uw licht over ons doet opgaan
om ons te verwaremen en gaande te houden,
totdat wij eenmaal zelf komen in het licht
waarin wij U zullen zien en groeten
en leven ten volle!

VRIENDELIJK LICHT, LEID ONS, BESCHIJN ONS,
HEB ONS LIEF IN EEUWIGHEID. AMEN.

ESSENTIE VAN DE CHRISTELIJKE BOODSCHAP

Elke mens wordt er toe opgeroepen om op zoek te gaan naar de innerlijke bron, om het leven in zichzelf te ontdekken, om innerlijk vrij te worden. Zolang we vervulling en geluk buiten onszelf blijven zoeken, zullen we ontevreden blijven. Het is maar als we de innerlijke bron van leven ontdekken in ons eigen hart, dat we het levend water overal rondom ons zullen zien en echt ontvangen. We zijn ertoe geroepen om vanuit een innerlijke vervulling in de wereld te staan.

Christen zijn vandaag betekent erin geloven en ervaren dat het goddelijke leven diep in onszelf aanwezig is. Het is al aanwezig, we moeten het niet verdienen, we mogen het nu reeds ontvangen. Wat van ons gevraagd wordt, is ons ' open te stellen ' voor deze gave om het te ontvangen en hier komen we dan bij de belangrijkheid van de meditatie terecht.

Meditatie is op zoek gaan naar de vitaliteit van een innerlijk leven.

Meditatie geeft ons de kracht, de draagkracht om rechtop te blijven staan in onze samenleving.

Meditatie leidt ons binnen in het mysterie van goddelijke inwoning: ' Jullie zijn in Mij en ik in jullie '.

Meditatie leidt ertoe dat de geestelijke schoonheid van de mens opnieuw kan opwellen.

Ria Weyens ( uit: Nieuw Leven - Karmel )

EEN LIED IN DE BOMEN ( Kris Gelaude )

Van alle kanten komt het licht,
met een ontwapenende vrolijkheid.
Het heeft de aarde aangestoken.

Paasbloemen, ingetogen en uitbundig tegelijk,
spreken volmondig hun vertrouwen in de lente uit.
Zij hebben het gehoord,
het scheppingswoord
dat door geen grafschrift
overstemd wordt:
' Sta op, zo kwetsbaar als je bent.
En bloei, geestdriftig en met overgave. '

Hoog en onzichtbaar in de bomen
wordt een lied gezongen dat de ziel geneest.
Over de hoop die onontvreemdbaar wordt.
Over de liefde die met zachte kracht
de dood kan overwinnen.

Als het onooglijke zaad het nieuwe
zo veelvoudig in zich draagt,
waarom dan jij niet, lieve mens?
Jij, AL GEBOREN MET DAT GRENZELOZE
IN DE OGEN.

EEN GEBED VOOR SAINT AMOUR ( naar 1 Kor.13 )
( Ik wil u graag verdragen )

Ik spreek hooguit drie talen
die slechts door mensen worden verstaan
( of engelen zouden Engels moeten spreken )

Ik ken niets van filosofie
noch minder van theologie
ik speel geen cimbaal en doe geen profetie
De wereld voor mij is vol van geheimen
Mijn geloof is vol gebreken
Bergen laat ik meestal staan
( één van strijkgoed, ja, dat kan ik net aan)

Ik heb niets om te verkopen
op mijn lijf plak ik geen prijs
Waar kan ik trots op zijn in mijn korte bestaan

Maar ik hou van jou
en van alle mensen
Die belofte heb ik lang geleden gedaan.

Dat ik lief zou zijn,
goed en geduldig.
Nooit jaloers, nooit ijdel, nooit vol van mezelf.
Dat ik niet zou vergeten maar wel zou vergeven
Zachtmoedig en waarachtig zou zijn.

Ik wil u graag verdragen,
ik wil u graag geloven
ik wil hierin volharden
ik wil blijven hopen

opdat ik nooit zou vergaan.

De liefde zal nooit vergaan.
Alles zal verdwijnen, woord en daad en dag en nacht en taal en stilte en man en macht,
ze zijn eindig, onvolmaakt.
Maar wat volmaakt is, ligt op wacht.

WE GROEIEN, WE LEREN
WE LATEN ACHTER EN NEMEN AAN.
IK WIL GELOVEN,
IK WIL HOPEN
(OP)DAT VOLMAAKTE LIEFDE OOIT ZAL BESTAAN.

CITATEN
----------

Met de afgedragen gedachten van een genie, heeft menig talent zich nog lange tijd heel netjes gekleed. ( Peter Sirius )

Leven is een stukje tijd ons gegeven om te leren liefhebben, in afwachting van de ontmoeting met de Eeuwige Liefde.
( Abbé Pierre )

Kunst is niet de weerspiegeling van de werkelijkheid, het is de werkelijkheid van de weerspiegeling. ( J.L. Godard )

De slaaf heeft slechts één meester, de eerzucht heeft er evenveel als er mensen zijn die haar kunnen helpen haar doel te bereiken.
( Jean de la Bruyère )

Hoe denkt u over hemel en hel? vroeg iemand aan Jean Cocteau. Ik zal u het antwoord moeten schuldig blijven. Ik heb vrienden in beide. ( Wiet Van Broeckhoven )

Hij die niets weet en weet dat hij niets weet, weet meer dan hij die niets weet en niet weet dat hij niets weet.

Wanneer een man het portier van zijn auto opent voor een vrouw, heeft hij ofwel een nieuwe vrouw of een nieuwe auto.
( Billy Boyd )

ZOVEEL...

Er komt zoveel op me af,
zoveel wat me bezig houdt
van s' morgens tot s' avonds.
Er worden me zoveel goden
opgedrongen, aangepraat.

Ik moet achter zoveel aan,
zoveel waartoe ik me
aanhoudend verplicht voel.
Er zijn zoveel heilige huisjes
te ontzien en bij te houden.

Er is zoveel wat me bijziend,
zoveel wat me ongemerkt
zo goed als stekeblind maakt.
Er is zoveel waardoor ik
mijn hart en ziel niet meer zie.

Er is zoveel dat spreekt
van U, God onze Heer,
laatste horizon van alle leven.
Er is zoveel dat spreekt
van U, Eeuwige in de tijd.

GOUDKORREL ( Libert Vander Kerken )

Stilte is niet alleen maar afwezigheid van gerucht. Ze is integendeel op zich al een sterke aanwezigheid. Ze is niet leeg, maar vol van het wezen van alles dat ze omhult. Pas in de stilte beginnen de dingen écht te bestaan: men hoort ze a.h.w. ' zijn '. De roerloze stilte - gerezen uit de grond of neergedaald uit de hoge hemelkoepel? Wie zal het zeggen - de stilte die het de dingen mogelijk maakt eens louter zichzelf te zijn en hun verborgen wezen naar buiten te laten schijnen woor wie er aandacht voor heeft.

GOD VORMT DE MENS,
ZOALS DE OCEANEN HET LAND
DOOR ZICH TERUG TE TREKKEN. ( Hölderlin )

Dat God van stenen brood zal maken,
dat Hij ons behoeden zal voor elke ramp
en tegenslagen uit de weg zal ruimen...
Hardnekkig leeft dit godsbeeld voort
tot in het eerste bidden van ons hart.
Maar dit is heidendom,
ruikt naar bezwering en magie.

Het leven van zijn teerbeminde Jezus
was niet vrijgesteld van leed en pijn.
Hij heeft het onvermogen aangevuld
van kleine mensen in verdrukking,
de beklemmende onmacht gekruisigd te zijn
in zijn sterkste ledematen.
En God kwam hem niet te hulp,
speelde niet voor dépanneur.
God bleef zwijgend Hem nabij
zoals een geliefde doet die mee-lijdt
en woorden overbodig vindt.
God bleef
doorheen de pijn en de ontreddering,
bleef Hem dragen tot in de dood,
tot aan de overkant.

Dat God van stenen brood zal maken...
dat heeft de duivel uitgevonden.
Maar dat wij voor elkaar
brood zouden breken
en pijn zouden delen...
DAT HEEFT JEZUS ONS GELEERD.

Manu Verhulst pr.

LIEF ZIELTJE ( Bert Roebben )

Lief zieltje, lief lijntje met mijn Schepper,
blijf ne nabij en beziel me
creatief, mild, eenvoudig,
tevreden, warm en hartelijk.

Als ik je ergens moet thuisbrengen,
is het in mijn middenrif,
tussen mijn buik
en mijn hart en longen.
Daar hoor je te zijn,
daar ben je in voeling met mijn levenssappen enerzijds
en mijn verlangen om te leven
en te ademen anderzijds.

De ziel zit ergens in het middenrif:
waar de buik en de longen elkaar raken
- waar het vuur uit de schoot schiet
en de longen lucht geven aan dat vuur.

Lief zieltje van mij,
ik wil je ruimte geven,
voldoende ruimte,
om wat zich bij mij aandient,
te verhelderen en vruchtbaar te maken,
tussen dampende begeerte
en verlangen naar helderheid.
Die ruimte in mijn buik is voor jou.
Ik wil ze in ere houden en koesteren.
Want als ik van jou wordt losgekoppeld,
ga ik dood of droog ik uit.
En dan heeft niemand nog iets aan me.

( uit: De speelruimte van het geloof. Davidsfonds p.35 )

BINNEN IN ME.... ( Etty Hillesum )

Binnen in me zit een heel diepe put.
En daarin zit God.
Soms kan ik erbij.
Maar vaker liggen er stenen en gruis voor die put,
dan is God begraven.
Dan moet Hij weer opgegraven worden,
ik stel me voor dat er mensen zijn
die bidden met hun ogen naar de hemel geheven.
Die zoeken God buiten zich.
Er zijn er ook die het hoofd buigen
en in hun handen verbergen,
ik denk dat die God binnen in zich zoeken.

Soms is het me of er in me een grote werkplaats is,
waar hard gewerkt wordt,
gehamerd en god-weet-wat.
En soms is het me of ik van binnen van graniet ben,
een stuk rots en
er beuken onophoudelijk sterke waterstromen
tegen de rots en hollen haar uit.
Een granieten grot, die steeds maar uitgehold wordt
en waar contouren in gebeiteld worden en vormen.
En misschien staan de vormen op een goede dag
kant en klaar met scherp omlijnde omtrekken
en hoef ik alleen maar na te tekenen, wat ik in me vind?

HIJ SPUWDE OP DE GROND,
MAAKTE WAT SLIJK VAN ZAND EN SPEEKSEL
EN STREEK DAT OP DE OGEN VAN DE BLINDE ( Joh.9,6 )

Een joodse man hing vast aan het oude.
Hij was blind voor het nieuwe.
Hij wist niet beter, hij was zo opgevoed.
" Eigen schuld, dikke bult " ,
zeiden de Farizeeërs.

Jezus zag hem echt staan.
Hij zalfde de ogen van de blinde man.
Die vertrouwde zich aan Hem toe.
Er was contact.
De ogen van de blinde gingen open:
Jezus is een profeet,
een man van God,
het Licht van de wereld.

De Farizeeërs waren stekeblind.
Ze hingen vast aan wetten en regels:
Jezus schendt de sabbat.

De boodschap van Johannes
is duidelijk: oordelen vernietigen,
begrip en liefde doen wonderen.

( Mia Verbanck )

MOEDER ( M.Vasalis )

Zijzelf was als de zee, maar zonder stormen.
Even blootshoofds en met een brede voet.
Rijzend en dalend op haar vloed,
als kleine vogels op haar schoot gezeten,
konden wij lange tijd haarzelf vergeten,
rustend en rondziend en behoed.
Haar stem was donker en wat hees
als schoven schelpjes langs elkander,
haar hand was warm en stroef als zand.
En altijd droeg zij om haar bruine hals
dezelfde ketting met een ronde maansteen,
waar in een neevlig blauw een kleine gele maan scheen.
Voorgoed doordrongen door haar kalm geruis
waren wij steeds op reis en altijd thuis.

Bidden is de geest van de mens uitademen
en de Geest van God inademen... ( Edwin Keith )

MIJN GEBED

Dit is uw orgel Heer, dit is uw kerk.
'k Loop zomaar binnen Heer, net van m'n werk.
Niet voor de priester Heer, of 't antiek.
Ik kom alleen maar Heer, voor de muziek.

Is het bezwaarlijk Heer, dat ik hier zit.
Maakt 't wat uit oh Heer, dat ik niet bid.
'k Ben niet hervormd of zo, niet katholiek.
Ik kom alleen maar hier voor de muziek.

Ik kom hier vaker Heer, haast elke week.
Nooit bij een zondagsdienst, nooit voor de preek.
Als je alleen bent Heer, zonder publiek.
Nou dan geniet je meer van de muziek.

Ik had 'n rotdag Heer, 't lukte niet best.
'k Werd door de collega's Heer, ook nog gepest.
'k Komt door 't orgel Heer, door uw trompet.
Ik kwam haast ongemerkt tot een gebed.

( tekst: Gerrit den Braber/ muziek: Joop Stokkermans )

DE WINTER GEEFTHET OP... ( Tom Mestdach )

Winterrestjes wijken,
uit winterslaap ontwaakt mijn tuin,
voorjaarsbloemen
persen zich uit de grond,
nog wat schuchter, onwenning,schuin.
Vogels vieren nestelend het voorjaar.
De lijster fluit een nieuw lentelied.
Ja, 't is lente,
ze boetseert het nieuwe groen,
ik vergeet op slag mijn winterverdriet.
De zon knipoogt de planten wakker,
het voorjaar begint te kleuren
en doordrenkt mijn tuin.
Ik laat alles blij gebeuren.
Mijn hart slaat een voorjaarsritme.
De zon knabbelt aan de lenteknopjes.
Ik kan niet blijven liggen in bed.
Ik ben in mijn tuin en in mijn nopjes.
Tuinkarweitjes kunnen weer,
vol ongeduld wil ik beginnen,
de lucht gonst en geurt.
Kom lente, kom maar binnen.

HET HUWELIJK
( Tien bedenkeingen bij de gehuwde staat )

Het huwelijk is een poping om een nachtuil om te toveren in een huisduif.

Tegenwoordig is een huwelijk soms al een succes als het koppel nog gelijktijdig de kerk verlaat.

En mama, gaan we volgend jaar met dezelfde papa naar zee?

Symmetrie in het huwelijk. Zijn ze van dezelfde mening, dan heeft hij gelijk. Verschillen ze van mening, dan heeft zij gelijk.

Mijn man en ik hebben tijdens ons huwelijk nog nooit ruzie gemaakt. Ik hoop dat het de tweede week ook zo blijft.

Als de man een beetje doof is en de vrouw een beetje blind, dan is kans groot dat het huwelijk slaagt.

Het huwelijk is een samenwerkende vennootschap en ik ben de stille vennoot.

Je moet het zo bekijken: op je werk ben je een kleine garnaal, maar thuis ben je tweede in bevel.

Het huwelijk is als een belegerde vesting. Zij die zich buiten bevinden, willen erin, en zij die erin zitten, willen eruit.

ALSOF... ( Kathleen Boedt )

Alsof een grote steen
is weggerold
tussen nacht en dag,
duisternis en licht,
tussen wanhoop en hoop,
angst en durf.
Geen chaos en verleden
meer, alleen nog toekomst
en hemel,
ook hier en nu.
Zo sterk is de kracht
van wie het hoofd opricht
en opstaat uit zijn
gebrokenheid.
Zo radicaal als de dood
vernietigt,
zo onstuitbaar en nieuw
breekt precies dàn het leven
door en gaat de mens
een weg die niet doodloopt,
nooit meer.
Zo is het leven: eeuwig,
zo intens en altijd weer...

WE ZULLEN DOORGAAN ALS NIEMAND
MEER VERWACHT DAT WE WEER DOORGAAN
IN EEN SPRAKELOZE NACHT...
( Ramses Shaffy )

DE HEER IS MET U, MARIA ( M. Verhulst )

Elke morgen, op weg naar de bron,
keek zij omhoog naar de blauwe lucht
en dan vroeg ze zich af:
" Door wiens kracht mag ik nu gelukkig zijn?"
En als de avond viel
en de wereld weer stiller werd,
wilde zij aan iemand " dank u " zeggen.
Maar zij zag geen gelaat
en hoorde ook geen wederwoord.

Op de morgen van genade
- toen alles anders werd -
groeide duidelijk het besef:
de Heer is bij mij.
De God van alle mensen draagt mij.
Hij draagt me immerdoor als een stukje geluk
in het omhulsel van de tijd.
Hij baant me wel geen weg,
verwijdert geen obstakels op mijn levensbaan.
Hij laat me vrij als een vlinder.
Maar Hij draagt mij
en zal mij altijd verder dragen
door elke donkere nacht,
door elke pijn.
Hij zal me dragen over de drempel van de dood,
zoals een bruid gedragen wordt, de eerste nacht,
als het leven begint.

PABLO NERUDA ( Joanda )

Un peu de sel
Un peu de miel
Dans le sang
Dans la peau

Pour quelle fille?
Quelle loi?
Peut-être un roi?

Aujourd'hui ou demain
Qui le dira?
Un jour, un chant
De terre sortira

Comme un chemin
Comme une vois
De loin, de loin

Dans son regard
Dans chaque mot
Souffle le vent

Pablo Neruda
Otéro Silva
Aujourd'hui pour quel combat
Vous pourriez vous lever?
Vour pourriez vous lever?
Et Guevara

Dans une main, le poids, la peine
De nuits sans terre

C'est dans la poussière amère
Que croît l'espoir

Aujourd'hui ou demain
Qui le saura?
Un jour ou mille ans
Un peuple chantera

Pablo Neruda
Otéro Silva
Aujourd'hui pour quel combat
Vous pourriez vous lever?
Vous pourriez vous lever?
Et Guevara

Espriu Salvador
Carlos Fuentes, Marcos
Pour quel peuple,
Quels hommes
Vous pourriez dire " encore "?

MOEDER, IK ROEP U NAAR HUIS. ( A. van Wilderode )

Moeder, ik roep u naar huis
met de eerste van alle namen.
Ik heb op uw lichaam gewacht.
De hemel zegt eindeloos amen.

Ik dank u voor Nazareth,
voor de jaren van zuivere vrede.
Uw huis was een huis van gebed,
de deur was een deur op de hemel.

Ik dank u voor uw verdriet
in de eenzame nachten der aarde,
het lange geduld van uw tranen.
De hemel heeft ze verzameld.

Ik dank u voor Golgotha,
voor het kruis dat gij hebt zien planten,
voor uw weerloze zachte handen
aan mijn weerloos lichaam daarna.

Moeder, nu zijt gij thuis.
De tijd blijft beneden, de zorgen.
Een stilstaand geluk zonder morgen
in de hemel, de hemel uw huis.

HET BIDT IN MIJ... ( Luc Vankrunkelsven )

Bidden is mij niet gegeven als ik volkeren zie vertrapt.
Het vloekt in mij. Laat dan maar vloeken bidden zijn.

Bidden is mij niet gegeven als ik kinderen zie verkracht.
Het huilt in mij. Laat dan maar huilen bidden zijn.

Bidden is mij niet gegeven als ik vluchtelingen zie verjaagd.
Het stormt in mij. Laat dan maar mijn stormen bidden zijn.

Bidden is mij niet gegeven als ik kapitaal zie heersen.
Het breekt in mij. Laat dan maar mijn breken bidden zijn.

Bidden is mij gegeven als ik vloeken mag, als ik huilen kan,
als ik stormen durf, als ik breken leer om zoveel onrecht,
om zoveel leed.

PASEN ( Jan Coghe pr. )

TOT DAN DE VROUWEN AAN HET GRAF -
DE STEEN WOEKERT OVER DE STILTE.
GOD, NEEN, HET IS NIET WEER NAAR AF !
GOD, NEEN, NIET WEER DE OUDE KILTE.

HET NIEUW VERHAAL WORDT NIEUWER NOG,
WANT DOODGAAN IS NIET MEER VOORGOED...
DE BOOT KIEST EEN HEEL NIEUWER ZOG,
DE LEERLING DOET TOCH WAT HIJ MOET.

DE VROUWEN OP DE WEG TERUG
KEREN WEER OM NAAR NIEUWE WEGEN -
ZE HAASTEN ZICH MISSCHIEN TE VLUG?
MAAR DIT KAN TOCH NIET MEER VERZWEGEN.

EN DAT IS WAT WIJ HEDEN VIEREN,
WAAROVER WIJ NIET KUNNEN ZWIJGEN:
WAAR DOOD EN STEEN ZO WELIG TIEREN,
ZAL LEVEN OPEN RUIMTE KRIJGEN.

DAT ALLES,HEER, BENT U VOOR MIJ ( Henricus Suso )

Wat een man is voor zijn vrouw,
de koning in zijn rijk,
de torenwacht in 't kasteel,
wat een piloot is achter 't stuur,
dat alles, Heer, bent U voor mij.

Wat een fontein is in de tuin,
en de kaars in het licht,
wat een schat is in de kist,
en het brood in de woestijn,
dat alles, Heer, bent U voor mij.

Wat en robijn is in de ring,
de honing in de raat,
het licht in de lantaarn,
en de moeder in het huis,
dat alles, Heer, bent U voor mij.

Wat de zon is in de schaduw,
en het beeld is in de spiegel,
wat de vijg is aan de tak,
wat de dauw is op het gras,
dat alles, Heer, bent U voor mij.

Als we de toestand van de wereld bekijken, schijnt op het eerste gezicht, de duisternis te overwegen: oorlog, geweld, onderdrukking, onrechtvaardigheid en moreel verval. toch straalt in de duisternis het licht.. De ' kunst van God ' bestaat erin dat Hij een plan met ons mensen heeft: het plan van de vrede en de liefde, de waarheid en de rechtvaardigheid. Opdat dit plan werkelijkheid wordt in de architectuur van de wereld is de mens tot ommekeer geroepen. Het gaat om een richtingsverandering, zodat de weg voor Gods plan geëffend wordt. Paulinus von Nola vat het in de diepgaande woorden: ' Mijn enige kunst is het geloof, en de muziek is Christus. ' Waar muziek klinkt, daar is er hoop. Wij christenen dragen de hoop van de mensheid. ( Joh. Paulus II )

LEERLING VAN JEZUS... ( Erwin Roosen )

Leerling van Jezus
ben je nooit voor jezelf - zegt God.
Want als je van Mij durft getuigen
zal je dat geen succes bezorgen
en je zult er ook niet rijk van worden,
wel gelukkig, omdat je ' goed nieuws ' brengt
en een bron van tederheid ontsluit
in het hart van velen.
Ga dan, durft mijn profeet te zijn,
en vertel aan iedereen die het wil horen
dat ik een God van liefde ben.
En op het moment
dat de hemel de aarde raakt,
zul je Mij ontmoeten - zegt God -
en je vreugde zal volkomen worden.

CITATEN
------------

Wie met zichzelf kan lachen, is nooit belachelijk. ( Seneca )

Deugden, die nooit in verzoeking kwamen, zijn muntjes van
slecht gewicht en gehalte, die echter gewoonlijk in koers
blijven. ( G. Eliot )

Als we elkaar allemaal onze zonden zouden opbiechten,
dan zouden we elkaar allemaal uitlachen om ons gebrek
aan originaliteit. ( Kahlil Gibran )

Humor is een eigenschap van het hart, zoals liefde.
Er zijn mensen die niet lief kunnen hebben, waarschijnlijk
zijn het dezelfde die geen humor hebben. ( R.G. Binding )

Indien ge een vrouw niet met liefde voor u kunt vervullen,
vervul haar dan tot overlopens toe met liefde voor haarzelf;
al het overlopende zal voor u zijn. ( Ch. Caleb Colton )

Het mag dan niet altijd zo belangrijk zijn wat men dagelijks
denkt, maar het is wel belangrijk wat men dagelijks niet
heeft gedacht. ( Elias Canetti )

GEBED OM ROEPINGEN ( Mgr. André-Jozef Leonard )

Heer Jezus,
Heer van de oogst en Herder van de kudde,
stort uw Geest in onze harten
opdat wij de wil van de Vader volbrengen.

Geef kracht aan de gezinnen
opdat ze getuigen van de schoonheid van de ware liefde
en van het geschenk van het leven.
Vuur alle gelovigen aan
die in het hart van de samenleving
de goede geur van het evangelie verspreiden
en die hun verantwoordelijkheid in de kerk opnemen.
Kies jonge vrouwen
die als medewerkers van het apostolaat
zich helemaal willen geven
om uw liefde zichtbaar te maken in deze werels.

Trouwe Bruidegom van de kerk,
sterk hen die als godgewijden
een verbond met U sluiten voor altijd.
Roep jonge mannen en vrouwen
om zich, met de hulp van uw genade,
geheel en al aan U toe te wijden.
Zegen de gemeenschappen en de nieuwe bewegingen
die jongeren opnemen in een radicale keuze voor U.

Goede Herder van allen,
sta de bisschoppen, priesters en diakens bij in hun trouw;
bemoedig onze seminaristen;
open het hart van vele jongeren
voor de schoonheid van het priesterleven;
en schenk ons diakens voor de dienst aan uw volk.

Maria, Moeder van Jezus, Bruid van de Heilige Geest,
zie de sprituele nood die onze samenleving bedreigt;
de oogst is groot, maar arbeiders zijn er weinig.
Dankbaar voor al het mooie dat in vele jonge harten werd gezaaid,
vragen wij op uw voorspraak aan de Vader
om nieuwe arbeiders voor de overvloedige oogst.

GEBED

Tot U bidden wij, Heer, voor ons die Kerk zijn.
Help ons van uw Kerk te houden,
zoals zij is, in heel haar diversiteit,
in haar grootheid en in haar zwakheid:
het is onze familie,
wij zijn ervan de leden.

Help ons om verdeeldheid te voorkomen,
en om vooroordelen
en bittere beschouwingen te vermijden.
Help ons de eenheid van uw Kerk te versterken
in de duizend gezichten van uw volk.

Help ons om het immense netwerk te ontdekken
van verborgen heiligheid,
gevormd door de levende stenen van uw Kerk.
Leer ons haar niet te bouwen
als een voorgeprogrammeerd project
maar haar te laten groeien onder
de zon van uw voorzienigheid.

Maak dat wij luisteren naar alle mensen
zodat we in onderlinge dienstbaarheid
meedelen in hun wanhoop en in hun hoop,
en met hen ons zullen bevinden op dezelfde
weg die Christus volgt. Amen

(uit:tijdschrift van Adem-Tocht nr. 5 -2011)

WOUTER ( Frank Kloeck )

Renner in de ratrace
naar steeds sneller,
steeds scherper.

Het wiel, je leven.
Het werd voor jou
een noodlottig rad
van onfortuin.

Tussen
reggio Emilia en Rapallo
kansloos meegesleurd in
een hels inferno.

Brute pech op de weg?
Slachtoffer van onfatsoenlijk
aftasten van bovenmenselijke grenzen?

Niemand die het weet.

Het doet er even niet toe.

In de annalen van het cyclisme
blijf jij hoe dan ook
voor immer
geboekstaafd als
schitterende

GIRO-HERO.

( in memoriam Wouter Weylandt- 9 mei 2011 )

TERWIJL MEN TAFELT ( Gerrit Kouwenaar )

Terwijl men tafelt worden de doden steeds doder
zoals deze bladzij zich voedt met zijn woorden

de een erft het mes, de ander de lepel
de een eet zijn vlees, de ander zijn goden

levens geleden was er een morgen
men hoorde de vogels, men was niet geboren

het zal niet baten, er is niet te ontkomen
aan een avond als deze, de volledig bestaande

de tafel de witte met lokaas beladen
en dat men onsterfelijk is en zal doodgaan -

( Het bezit van een ruïne - Querido, 2005 )

ASPERGES ME ( Hugo Claus )

Asperges zijn meestal heren,
meerderjarig en gaarne samen.
Zeker, er zijn ook dames bij,
die dragen bessen in de late zomer
en anderen groeien wild en vrij
in Venetië,de eerste dagen van mei.

Soms waan ik mij zo'n heer,
( weerbarstig en met een onzeker geweten.
Men kan niet alles van mij eten,
mijn vel moet men eerst terdege pellen,)

een heer, neef van de hoppescheut
en van de schorseneer,
in de bittere aarde geteeld
en eenmaal in het licht, gegrepen
en graag geknepen.

En ook als ik reïncarneer,
dan niet Oosters in een kever
of een jonge loopse hond
maar als in de tijd van mijn leven
door een prinses vastgebonden,
oprecht klaargestoomd
en dan glijdend in haar mond.
Een winteravond lang
geurt haar stil water
naar mijn diepe grond.

( Gedichten 1948-2004 - De Bezige Bij, 2004 )

XXII ( Arjen Duinker )

Tot ziens, maan.
Tot ziens, omdat je gaat.
Zonder te spreken
Als de dageraad,
En in zulk een zwijgen
Als de schitterende sinaasappelboom
En zijn late schaduw.

O, geef me een schotel amandeltjes!
O, geef me een mes om het vlees te snijden!

Een zachte bries.
Een bries die schreeuwt zonder te schreeuwen,
Een bries die riet en water verwart,
Een bries die jagende vogels stuurt
En zich nestelt in de buik
Van de zon, alleen.

Geef me een schotel amandeltjes,
O, en geef me een vork voor de ziel!

DE SCHONE OUDE DAG...

Oud mogen worden is een zegen,
maar 't zijn de jaren die wegen.
Het geheugen laat het weten,
men begint alles te vergeten.
't Gehoor, 't gezicht is aangetast,
en iedere beweging zorgt voor last!
Slapen zoals voorheen,
vergeet dat maar meteen.
Want slapeloze nachten;
dat staat u te wachten!

En, medicijnen die worden voorgeschreven,
dat is voor gans uw verder leven.
Begin maar iedere morgen,
met u goed te verzorgen!
U mag ook niet vergeten, wat u niet meer mag eten.
En voor het drinken, wat zal het zijn?
Altijd en alleen nog vogelwijn!

Over de vermoeidheid spreek ik niet,
het volstaat dat u ons goed beziet!
Trappen werden vroeger op en af gelopen,
nu is het eerder op en af gekropen!
Reizen, feesten, 't was een lust,
nu zoekt met alleen nog rust!
Winkelen of wandelen gaan,
of lang recht blijven staan,
is ook al uit den boze,
't zorgt voor pijn, 't is artrose!
Dit alles en nog meer
zorgt voor last en dat doet zeer!
DIT NOEMT MEN DE SCHONE OUDE DAG...
LAAT MIJ EVEN TOE DAT IK EENS LACH....

DE ZOMER GEURT... ( Tom Mestdach )

De lente geeft de fakkel door,
ik wuif de kilte vaarwel.
Nu proef ik de kleur terug en snuif
de geur van de prille zomer nog zo wel.

Het nieuwe seizoen
kleedt mijn tuin weer aan,
de laatste vogels verlaten hun nest.
Een vroege fladdervlinder
heeft reeds gretig
alle bloemen in de tuin getest.

De tijd heeft in overleg met de natuur
mijn tuin weer ingekleurd
met bloemenpracht.
De zomer boetseert, gonst en geurt.
Een lange winter op gewacht.

De tuin wordt terug betreden,
de natuur omarmt me weer.
Ik zoek de luwte op
en plof me in de ligstoel neer.

Omgeven door zomertinten
in de tuin waar ik van het werk
intens genoot,
lig ik nu voldaan in mijn luie stoel
te genieten van een avondbries,
in mijn tuin vol avondrood.

WAAR HET STIL MOET ZIJN. ( Maria Barnas )

Ik heb een huis van rode stenen en een rok
roze van papier en klittenbandgympen. Ik had een wit
konijn in een hok en bomen van sneeuw.

In de zomer is het broeiende hooi zwaar
in het veld. Ze zeggen het ontvlamt, echt waar.

Ik heb een moeder. Ze snijdt brood.
Ze vermenigvuldigt boterhammen. Haar vingers
stromen onder de kraan, leggen glazen aardappels
in modderschillen, tekenen een klein kruis
op mijn voorhoofd want je weet maar nooit.

Maar nooit? Stil nu zegt ze,
later. Ik bewaar mijn vragen bij het witte konijn
dat in het ijs is begraven.

De grond dooit traag waar het stil moet zijn.

VAKANTIETIJD...

Nu de vakantietijd voor de deur staat, doorbladeren we even het evangelie om na te gaan hoe daarin tegen vakantie wordt aangekeken.

Ik hou van vakantie,zegt Jezus.
Toen ik twaalf was namen mijn ouders me mee naar Jeruzalem.
Ik voelde er me echt in mijn element:
alles sprak me over het werk van mijn Vader.
De tijd vloog er voorbij.

Tijdens mijn vakanties genoot ik van de natuur.
Ik hield de zaaier in het oog, die het graan aan de aarde toevertrouwt.
Ik bewonderde het koren dat opschiet, met onkruid daartussen.
Ik luisterde naar de vogels. Ze zaaien, noch maaien.
Ik keek naar de kleuren van de zonsondergang, dronken van zaligheid.
In al die pracht vond ik stof voor mijn parabels over het Rijk Gods.

Ik herinner me de wijngaard met zijn ranken en druiventrossen en de vijgeboom: hoe hij het geduld van de wijnboer op de proef stelt.
Nog steeds staan de kudden schapen me voor ogen, grazend onder het waakzame ook van de herder.
Alles zong in mij een goddelijke melodie.
Later heb ik lange voettochten gemaakt met mijn apostelen.
Heerlijke momenten van stilte, ver van het gewemel van de massa.
Ik ging wel eens op bezoek bij mijn vrienden,
Martha en Maria, en hun broer Lazarus.
Ik genoot er van hun kookkunst,
maar meer nog van onze gesprekken van hart tot hart, uren aan een stuk.

Vakantie is voor mij:
mogen delen in de vreugde van de mensen,
hun kleine vreugden van elke dag.
Zo was ik eens op een trouwfeest waar ze wijn tekort hadden.
Het feest moest doorgaan,
dus liet ik kruiken met water vullen,
en konden ze wijn schenken van nog betere kwaliteit.
Water heeft Mij altijd aangesproken.
Ooit ontmoette ik een Samaritaanse vrouw vlak bij een waterput.
Tenslotte was zij het die Mij om water vroeg.
Levend water heb ik haar gegeven.

SEDERT DIE PAASMORGEN, TOEN MARIA VAN MAGDALA MIJ VOOR EEN TUINIER AANZAG, KOMT ER GEEN EINDE MEER AAN MIJN VAKANTIE.
IK WANDEL LANGS HET MEER VAN ELKE MENS,
EN OP GLOEIENDE HOUTSKOOL BEREID IK EEN PICKNICK MET VIS UIT OVERVOLLE VETTEN IN DE HERBERG VAN EMMAUS.
IK DEEL MET HEN HET BROOD... BROOD DAT SMAAKT NAAR EEUWIGHEID.

CITATEN
----------

Voorzichtig is iemand die 10 procent gelooft van wat hij hoort, een kwart voor wat hij leest en de helft van wat hij ziet. ( Ambrose Bierce )

Als je je grenzen aangeeft, hoef je geen muren te bouwen.

Niets is gemakkelijker dan zo te schrijven dat geen mens het begrijpt, niets is moeilijker dan belangrijke gedachten zo uit te drukken dat ieder mens ze begrijpt. ( A. Schopenhauer )

Men moet veel gestudeerd hebben om weinig te weten. ( Montaigne )

Vroeger wachtte iemand geduldig tot de volgende week als hij de postkoets had gemist. Nu wordt hij woedend als hij het eerste vak van de draaideur heeft gemist. ( B.E. Cormick )

Poëzie is de neerslag van de grootste en gelukkige ogenblikken van de gelukkigste en grootste geesten. ( P.B. Shelley )

Er zijn twee soorten armen, degenen die samen arm zijn en degenen die alleen arm zijn. De eersten zijn de echten, de anderen zijn rijken die geen geluk hadden. ( J.P.Sartre )

De mens is een spiritueel wezen, dat om werkelijk spiritueel te kunnen zijn, een lichaam nodig heeft. ( Thomas van Aquino )

Elk van ons heeft een dag, meer of minder naargeestig, meer of minder ver weg, waarop hij tenslotte moet aanvaarden mens te zijn.( J. Anouilh )

De liefde herschept het oerbeeld, zij tracht twee wezens te doen samensmelten tot één enkel, zij wil de menselijke natuur genezen.(Plato)

Het leven is gemaakt van illusies. Enkele daaronder zijn geslaagd. Zij zijn het die de realiteit vormen. ( Audiberti )

DE RUGZAK ( cfr Bedevaart Kevelaer - Okra )

Ieder mens draagt in het leven
een onzichtbare rugzak.
Soms is de rugzak zwaar,
dan weer vederlicht, blijft er ruimte over,
maar vaak kan hij haast niet meer dicht.

Zo trek je door de jaren,
raapt iets op en gooit iets weg,
dit gebeurt vanzelfsprekend
of na moeizaam overleg.

Langzaam wordt de rugzak minder vol,
's levens middag gaat voorbij
en bij het naderen van de avond
werpt men heel wat last opzij.

Toch blijft er veel aan waarden;
't zijn d'herinneringen, zo teer
die je voor geen geld wil missen,
en dan ontdek je telkens weer.

Ieder draagt een eigen rugzak,
niemand die hem overneemt;
men hoeft niet te vrezen
dat een ander hem ontvreemdt.

O VROUW DIE SCHONER ZIJT ( G. Helderenberg )

O Vrouw die schoner zijt
dan mensen durven dromen,
ellendigen en vromen,
kindren van vrees en spijt,

die schoner dan den nacht
in schoonheid uitverkoren
den nacht laat opengloren
in Godsgewijde pracht,

en schoonste Beatrijs,
gestalte in licht gevangen,
mijn eindelijk verlangen
naar zon en paradijs,

mijn hunkrend wezen vult
met klaarheid en verpozen,
onsterfelijke rozen,
zuiver van zondenschuld!

Maria, blijf niet ver
van waar mijn aards begeren
mij naar den tuin doet keren
met wolken zonder ster,
ontpluik Uw zilvren kleed,
schoonste aller vrouwen,
dat ik in Uw aanschouwen
mijn zondigheid vergeet!

GELOVEN IN DE GEKRUISIGDE ZOON

Geloven in de gekruisigde Zoon
betekent ' de Vader zien ',
betekent geloven dat de liefde
aanwezig is in de wereld
en dat die liefde sterker is
dan de vele soorten kwaad
waaronder de mens,
het mensdom en de wereld gebukt gaan.

Geloven in een dergelijke liefde
betekent geloven in de barmhartigheid.
Deze is immers
de onontbeerlijke dimensie van de liefde;
ze is als de andere naam van de liefde,
en ze is tevens de geijkte manier
waarop de liefde zich laat zien
en in werkelijkheid omgezet wordt
om zich op te stellen
tegen het kwaad in de wereld.

Johannes-Paulus II

ALS DE LIEFDE JE WENKT... ( Kahlil Gibran, de Profeet )

Wanneer de liefde je wenkt,volgt haar,
al zijn haar wegen zwaar en steil.
En zo haar vleugels je omhullen, laat je gaan,
al zou het zwaard, verborgen in haar veren, je verwonden.
En zo zij tot je spreekt, geloof haar,
ook al verstrooit haar stem je dromen.,
zoals de noorderwind je tuin verkeren doet in dorre woestenij.
Want zo de liefde je kroont, ze kruist je ook.
En al dient ze tot je groei, zij snoeit je evenzeer.
En zo zij opstijgt tot je hoogte en je teerste takken streelt,
die trillen in de zon,
zij daalt ook af naar je wortelen
en rukt hun houvast aan de aarde los.
Als korenschoven gaart zij je bijeen.
Zij dorst tot je naakt bent.
Zij want je tot je vrij bent van kaf.
Zij maalt je tot je blank bent.
Zij kneedt je tot je buigzaam wordt;
en geeft je over aan haar heilig vuur,
opdat je worden zult tot heilig brood voor Gods heilig feest.
Al deze dingen doet de liefde,
opdat je kennen moogt 't verborgene van je hart,
en daardoor worden zult een deel van 's levens hart.

EEN BEETJE AANDACHT VOOR MEKAAR...

Het gaat soms om een blik,
om een simpel woord,
een lach zo zacht,
dat je hem nauwelijks hoort.
Het is simpel als water,
je denkt, is het dat maar...
Een beetje aandacht voor mekaar.

Een beetje aandacht, een klein gebaar,
een beetje aandacht voor mekaar.
Het hoeft niet steeds serieus te zijn,
een lach is geen bezwaar,
een beetje aandacht voor mekaar.

Een zwaai, een hand,
een zucht, een zoen.
Iemand die vraagt, kan ik iets doen?
Iemand die klaar staat,
die ene zet,
een dribbel die een leven redt.

Het gaat meer om de intentie
of een beetje goede wil,
een warme blik
of een attentie
en de planeet voelt minder kil...

ZINLOZE WEETJES...

Zowat de helft van alle drie maanden oude Amerikaanse baby's kijkt elke dag tv.

In 1938 riep Time Magazine Hitler uit tot ' Man van het Jaar '.

Muggen leven niet van bloed, maar van nectar.
Ze hebben alleen bloed nodig om een proteïne te produceren, die ze nodig hebben om eitjes te leggen.

Om als eerste een eicel te bereiken moet een zaadcel een afstand afleggen die overeenkomt met anderhalve kilometer zwemmen.

De olifant is, naast de mens, het enige zoogdier dat op zijn hoofd kan staan.

KWATRIJNEN ( Filip Van Den Abeele-ex: DS Weekblad nr.2 )

De markten zijn zuinig met slechte signalen,
negeren de neergang, waarderen de bloei.
Zij laven zich lustig aan zeemansverhalen,
maskeren hun schulden. Of noemen het groei.

De tijd van de epische sagen is over,
de Grieken zijn groggy, de dollar gaat dood.
De wonde is beurs en de opbrengst oogt pover,
de oogst van de onmacht kleurt steeds dieper rood.

En zo dreigt de liquiditeit op te drogen.
De stortvloed aan schulden valt niet meer te hozen.
Verhit door verwarring verdampt het vermogen,
ons geld werd gestort in een vat lege dozen.

CITATEN
----------

Stilzwijgen plant zichzelf voort; hoe langer het gesprek onderbroken is geweest, des te moeilijker is het te hervatten.
( Sam Johnson )

Het is verbazend hoeveel meer je kunt bereiken, als het niet uitmaakt wie er met de eer gaat strijken. ( H.S. Truman )

Liederen en spreekwoorden hebben het allemaal over de vrouwelijke wispelturigheid, maar ze zijn allemaal geschreven door mannen. ( William Austen )

Wie naar buiten kijkt droomt. Wie naar binnen kijkt ontwaakt.
( Carl Jung )

De waarheid beminnen betekent de leegte verdragen en dus de dood aanvaarden. De waarheid staat aan de kant van de dood. ( Simone Weil )

Het leven is beperkt, maar kennis is onbeperkt. Streef naar het beperkte, niet naar het onbeperkte. Anders kom je in gevaar.
( Tsjwang- tse )

De weg zelf is je bestemming. ( Confucius )

Wie het twistvuur aanwakkert, moet zich er niet over verwonderen als hij brandwonden oploopt.

Leven is je verbonden voelen met anderen, zonder je eigen identiteit te verliezen.

Wij leven in een tijd waarin de dingen zo snel veranderen, dat we het heden pas werkelijk zien als het al aan het verdwijnen is.
( R. Laing )

MIJN DOCHTER EN IK ( Ed Hoornik )

Terwijl ik lees voel ik mijn dochter kijken;
ik laats niets merken en lees rustig door.
Haar leven doet zich helder aan mij voor:
het zal in alles op het mijne lijken.

Niets kan ik doen, opdat zij zal bereiken
wat ik, amper gevonden, weer verloor;
geen vindt van het geluk méér dan een spoor,
ook zij niet, en ook zij zal het zien wijken.

Ik sluit het boek. Wij zitten naast elkaar;
geen woorden tussen ons; slechts, even maar,
de glimlach van de één tegen de ander.

't Is of ik in mijn eigen ogen staar,
en wat daar staat, het is als water klaar,
wanneer ik langzaam in mijzelf verander.

( uit: Tweespalt, 1943 )

HERFST ( Marcel Pira )

Als 't hart reeds wijsheid draagt van zijn beminnen,
dagen van slagschaduwen zijn voorbij -
smaak ik het herfstgetij in geest en zinnen,
als vruchtenschaal voor 't land van overzij.

Mildheid bergt er nog geur van mei,
slechts overmoed kan niet meer herbeginnen.
De dagen worden oud in mist en klei,
zwak blinkt wat zon in druppelende tinnen.

Ik zal nu tussen licht en deemstering
bijna fataal klassieke brieven schijven
om wat verloren werd in kort geding.
Om wat in mij met spijt nog zal beklijven
in 't huis vol dromen dat is blijven staan
bij onvervulde wensen eigenwaan.

HET JAAR 1955 ( Allard Schröder )

O de stille optocht van de verloofden,
's avonds door oktoberstraten, sterren in de ogen,
de weemoed van mevrouwen, hun licht bepoederd zuchten,
de serene dans van de Sunlight-kinderen - en hun ernst,
want oud zullen ze als kind niet worden.

Dan voorjaar en veevreugde, uitgelaten staarten,
mijn vader in augustus overvallen
door een onbegrijpelijke stilte.
De buren met vrede in hun blik
en het Godsdiploma zuchtend aan de muur.

't Kind ik in alle jaargetijden kijkt uit over de velden,
heerser zou 't er worden, heerser over eiken, beuken, elzen,
heerser met zware bruine geuren in de neus
en een verlangen naar bloed.

Dat deel van mij werd boekhouder,
briljantinemens en vanger van seconden.

Het andere heeft jaren later dit geschreven.

( uit: Het meisje met de afstandsbediening; De Bezige Bij )

ALLEGRO ( Tomas Tranströmer ) ( Nobelprijs Literatuur 2011 )

Ik speel Haydn na een zwarte dag
en voel een simpele warmte in mijn handen.

De toetsen zijn willig. Milde hamers slaan.
De klank is groen, levendig en kalm.

De klank zegt dat de vrijheid bestaat
en dat iemand de keizer geen belasting betaalt.

Ik steek mijn handen diep in mijn haydzakken
en doe als iemand die de wereld in alle rust aanschouwt.

Ik hijs de haydnvlag - dat betekent:
' Wij geven ons niet over. Maar willen vrede. '

De muziek is een glazen huis op de helling
waar stenen rondvliegen, stenen rollen.

En de stenen rollen er dwars doorheen
maar iedere ruit blijft heel.

( vertaald door J.Bernlef )

DE TUIN VAN GROOT VERDRIET ( Louis Verbeeck )

Ik geeft steeds rozekorrel aan mijn rozen
en water aan de treurwilg van mijn hart.
Vannacht echter vroor het weer lege dozen.
Mijn rozenbed staat kaal als een biljart.

Waarom zouden de rozen bij mij sterven ?
Ik loop voortdurend rond met mest en pot.
Wanneer het nodig was, zou ik ze zélf nog verven,
maar eer het zover is, zijn ze kapot.

Mijn treurwilg echter, die zal altijd blijven,
die oude, droeve, schrale, grijze pruik.
Want in zijn lommer moet ik verzen schrijven,
soms op mijn rug, maar meestal op mijn buik.

( uit: Rozen, rozengeur en maneschijn - R.De Bruyn )

KLEIN BELGISCH WOORDENBOEK ( G. D' urnay )

Stand Up Comedian:
iemand met een grote boodschap

Les Feuilles Mortes:
melancholisch oud journalistenliedje

De Waarheid 1:
is het u al opgevallen dat geen enkele krant nog zo heet ?

De Waarheid 2:
de naakte waarheid is de enige die in de media nog wordt aangekleed.

Le Journal, C'est Un Monsieur:
vaak is dat een dubbelganger.

Boekskes:
worden door intellectuelen alleen gelezen in de wachtkamer van dokters en ziekenhuizen. Met de bacillen, die zij daar verzamelen besmetten zij de kwaliteitskranten.

Kwaliteitskrant:
dunner dan een andere krant.

Vrije Meningsuiting:
commentaar is vrij, feiten zijn geil.

Politiek en Media:
een politicus kan geen journalist zijn, een politicus kan alleen vrije tribunes schrijven. ( Als hij een ghost-writer heeft )

Seriemoordenaars 1:
moordenaars die de media laten leven.

Seriemoordenaars 2:
Eén man, drie moorden? Och, dat is elke avond het minimum in Midsomer Murders, Tagart, Frost.

Kroegen;
de journalistiek heeft fel geleden sinds de kranten niet meer worden gedrukt in een stadswijk met kroegen, maar op een industrieterrein.

Journalist:
hoe weet je dat een artikel geschreven is door een progressist? Dankzij de woorden klootzak ( in de kop ), gezeik, lui, oerconservatief ( steevast gekoppeld aan een naam), uit het leven gestapt.

Bril 1:
elke lezer leest zoals hij gebrild is.

Bril 2:
een lezersbril is altijd aangeslagen door emotie.

Algemeen Nederlands:
goed nederlands gebruik je in een tv-programma nog alleen voor de couleur locale.

Algemeen Nederlands:
kan een immigrant een schadevergoeding eisen als we hem slecht Nederlands leren ?

Beeld:
sinds dedruktechniek zo verbeterd is, is het beste dat je in een krant kan lezen de foto.

Bloemen Noch Kransen:
stuur nooit bloemen naar een journalist. Hij zo wel eens een recensie kunnen schrijven over hun kleur en hun kwaliteit.

( uit: Tertio nr. 609 )

DE NIEUWE TIJD ( Clem Schouwenaars )

We zijn niet verdroomd. De wereld huilt.

Wie de oren sluit voor deze schreeuw, zal dwalen
in het zelfbedrog van valse extase.

Het leed der mensen kleeft op onze huid.

Dit voelen, en dit pogen, alle dagen
weer, te helen, te bevechten, bitter
wetend hoe de vette slapers liggen
in hun eigenwaan, door niet te raken.

En toch dit land beminnen als een moeder,
die milder werd na elke pijn, na ieder
kind, na elke zoon, die stervend boeten
zou voor de oerdrift der besterde dwazen.

Ijzertijd. Wij dromen geen idylle,
geen vergetelheid. De wereld huilt.

Het leed der mensen kleeft op onze huid.

En toch dit leven een elkaar beminnen,
om elkaar en om de kinderen,
en deze naakte vlakte, deze bruid.

( LO, januari 1978 )

1 NOVEMBER ( Vera Debrauwer )

Zoals elk jaar zoeken in de lanen
naar haar leegstaand rijtjeshuis.
Het is al lang niet meer de verse kuil,
de omgewerkte aarde, de bouwput
van mijn wolkenkrabbend verdriet.
Ik plaats het bloemstuk met chrysanten
op de marmeren stoep.
Dit huis is doods,
hoewel er licht brandt in de lantaarn.
Ze was nooit de poseleinen foto
die ik koos.
Ze is de handtekening
op elke vergeeld schoolrapport.
Ze is mijn gebreide trui,
modieus... zo'n twintig jaar geleden.
Ze is het reçuutje ' ijskreem 10 frank '
uit het presmileytijdperk.
Ik weet niet meer welk studievak,
toen ze dat ijsje
naar mijn kamer bracht,
en of ik haar de dikke fooi gegeven heb
die ze verdiende.

ETEN VAN HET BROOD... ( Manu Verhulst pr. )

Leven is
als 't kauwen van een boterham:
heel gestaag de tijd verbijten
en vermalen
tot uw eigen menselijk bestaan.

Leven is
als samen eten
van hetzelfde brood
zonder spreken
weten wat de ander proeft en voelt,
is samen door het leven gaan.

Leven is
de boterham verdelen,
is aan de ander geven
waar ge zelf naar vraagt...
Het is uw tijd en uw bestaan
verkruimelen:
het ' ik ' moet in ' gemeenschap ' ondergaan.

Leven is
nog niet begrijpend
eten van het brood
dat Hij ons heeft gegeven,
Hij, die eeuwig leven is.
ETEN EN OOK WETEN
DAT HIJ ONS LEVEN BLIJFT
OOK ALS DE LAATSTE ZON
IN DONK'RE NACHT VERDWENEN IS.

ELEGIE ( Marcel Pira )

Er is een kind gestorven
in dagen veel te moe.
Het had nog niets verkorven
en toch is het gestorven,
de oogjes toe.

Voor 't meisje van twee jaar
wogen geen dagen zwaar.
't Kende geen dood, slechts leven.
't Liep vluchtig door de dreven,
een bron zo klaar.

Toen heeft de hand geschoten
van een soldaat,
te jong, te onverdroten:
de hand van 't kwaad.

Ik hielp dat kind begraven.
De oorlog ging voorbij.
Men hoorde paarden draven:
het werd weer mei.

Maar soms, als najaarswinden
te droevig zijn,
kan men het kindje vinden
in angst en pijn...

VANDAAG MOSSELEN ( Hester Knibbe )

Van wie de schaal gebroken is
doet niet meer mee, maar ook perfect
gesloten kan niet blijven, ik schoon
de zwart tot paarlemoeren huizen,
verzamel ze met hun bewoners.

Geen ' sesam open u ' is nodig
wat vuur volstaat, breekt
de gespierde sloten.Ik kruid het blote
levenloze en zet het in een schaal

op tafel. Dat zoveel
zielen moesten gaan om één,
denk ik wanneer het deksel
wordt gelicht, was het niet

beter om een os, een ezel, desnoods
het vetgemeste kalf te nemen, was het
niet billijker één ziel
te offeren voor velen ?

( uit: De buigzaamheid van steen - De Arbeiderspers, 2005 )

CITATEN
-------------

Hartstochten lijken op dievenlantaarns; zij werpen al hun licht in één richting, terwijl heel de verdere omtrek donker blijft. ( P. Sirius )

Knap is het, als men verbergen kan hoe knap men is.
( F. de la Rochefoucauld )

Spaarzaamheid is een belangrijke bron van inkomsten. ( M.T.Cicero )

Vrouwen vergeven ons zelden dat we jaloers zijn, nooit dat we het niet zijn.
( J.P. Toulet )

Een mens moet trouw zijn aan zijn eigen deeg. ( F. Timmermans )

Van het concert van het leven krijgt niemand de partituur.

De werkelijkheid kun je niet opschrijven. Die is zo verbijsterend dat niemand het zou geloven. ( S. Carmiggelt )

Weinig geloof hebben is geen geloof hebben. ( Lao-Tse )

Wie de media controleert, controleert het verstand. ( Jim Morrison )

ONZE GEPENSIONEERDEN ZIJN GOUD WAARD !

Hoezo, ouderen zijn niets meer waard ?
We zijn een fortuin waard !
Wij hebben zilver in onze haren,
goud in onze tanden,
gas in onze darmen,
stenen in onze nieren,
lood in onze schoenen,
kalk aan onze nagels,
staal in onze heupen,
plastic in onze knieën.
Vol met dure medicijnen
lijken we wel op goudmijnen.
Een mens met zoveel mineralen
is met geen miljoen te betalen.
Daarom ga ik fier door het leven
en neem kritiek op als een spons,
want door al die rijkdom
drijft de economie op ons !

ST. ELOOI ( Emmy Swerts )

Die het oererts van deze aarde
met vuur tot bruikbaar ijzer
kon herwaarden,
vlam en hamer heeft God u geschonken
om voor Hem
uw ziel en zijn te ontvonken.
Riddertrouw reed gij uw levensrit.
Gij waart aambeeld, God, de grote Smid.
Sint Elooi, die altijd dienstbaar waart,
smeed ons geloof tot strijdbaar zwaard.
Leer ons koen uw werk
en trouw evenaren,
liefde smeden, in arbeid God ontwaren.
Hersmelt ons, lauwen,
met kunstige zwier,
ets in ons de goedheid voor mens en dier.
Zegen op uw jaarfeest huis en haard
en waak over het vuur
dat hart en ziel bewaart !

HET WINTERT IN MIJN TUIN ( Tom Mestdach )

De dagen worden niet meer wakker,
de kleurloos geworden herfst wordt oud,
trieste planten staan verkleumd,
mijn tuin heeft het koud.

De storm raast met bruut geweld
door de kaalgeplukte bomen,
teistert mijn tuin vol zomerherinneringen,
een rood geborst vogeltje
probeert te ontkomen.

Wie helpt mijn tuin de winter door,
hij is schijndood, zo moe.
Ik mis de zwaluw, het vogelkoor.
Waar zijn de kwetteraars naartoe?

Mist brengt droefheid
, zomerheimwee,
alle groen is door sneeuw verdoofd.
De wind blaast met winteradem
alle leven uit de tuin,
maar de lente heeft beterschap beloofd.

Ik zal niet rouwen om de winter,
ben mijn zomervreugde kwijt, bijna,
maar er was herfst voor de winter,
er zal weer lente zijn erna.

En kijk, een moedig sneeuwklokje
heeft zich een weg geboord.
Dra zal nieuw tuinleven ontspringen.
Hoopvol klop ik de sneeuw van mijn voeten.
De kachel roept mij binnen.

CITATEN
-----------

Geen vrouw is te slecht om niet de betere helft van een man te worden. ( Coco Chanel )

Beleefdheid kost niets en koopt alles. ( E. Montague )

De eenzaamheid te kunnen verdragen is een kracht; slechts de eenzaamheid te kunnen verdragen, een zwakheid. ( P. Reverdy )

Het geweten van bepaalde mensen reikt niet verder dan de angst voor bestraffing. ( G. van Acker )

Overigens is het een bewijs van een prima verstand, wanneer de mens weet, hoe hij goede vragen moet stellen. ( I. Kant )

Het geheim om mijn doel te bereiken, bestond slechts uit één woord: doorzetten. ( L. Pasteur )

De hoogmoed neemt precies zoveel plaats in, als de domheid voor hem inruimt. ( E. Wertheimer )

Om het geluk in de liefde te leren kennen, moet u zonder blind te zijn, de ogen weten te sluiten. ( Marcel Achard )

Het mooiste in de vriendschap is niet de uitgestoken hand, de vriendelijke glinlach, het menselijk kontakt, maar het warme gevoel dat iemand in je gelooft en je vertrouwen schenkt. ( R.W. Emerson )

DOKA ( Paul Demets )

Het zand in je navel, een ijsje in je hand.
Smelt het, dan zand erover. Strand vlakt uit.
Je noemt de wind een val, blaast hem aan
bovenhuids. Uit de zee doemt mist die jou

inkuilt in een glazen kist. Ijsbloem in de zomer.
Doorzichtig bijna achter een raam met leeftocht staan.
Het licht te doorwaden met een lens. Tintelingen
in een figuur. Slaap je uit, schrik ik

van water, verzonken in een opgelicht donker.
Zo kom je in beeld. Daarbinnen ga ik in jouw
zwijgen op. Je ligt glashard in je huid.
Wat nu aan het zicht benomen is, ruist

achter een gordijn. Is een hand die zich opent,
sluit in die van mij. Een hand die zich afdrukt.

Dat het uitlekt mijn hand te zijn.

CITATEN
----------

Fouten betekenen voor het leven wat schaduwen voor het licht zijn. ( Ernst Jünger )

Brokken voor dieren kosten tegenwoordig stukken van mensen.
( Joh. Anthierens )

De beste manier om een slechte daad te vermijden is een goede te verrichten, want er is niets zo moeilijk als proberen niets te doen.
(John Clare )

Niets duurt voort behalve verandering. ( Heraclituts )

Wie je bent, blijkt niet in goede tijden, maar in tijden van nood.
( M.L. King )

Eenvoud is niet het kenmerk van de beginner. Het is de duur bevochten stempel van de meester. ( G. Bomans )

Het leven zelf heeft zoveel positieve kanten, dat pessimisten er moedeloos van worden. ( Tonny Eyck )

Wat een vrouw moet doen, moet ze tweemaal zo goed doen als een man om half zo goed te worden bevonden. Dat is gelukkig niet moeilijk. ( Charlotte Whitton )

De taal van het hart vergt geen luidsprekers, want liefde en smart wensen geen inbrekers. ( Bert Dewilde )

HONGER ( Leonard Nolens )

De honger is al gaar. Het koken kan beginnen,
althans wanneer het klokhuis tijd het niet begeeft.
Voor wij aan tafel gaan, voor al die zatte wijzers
zich hier straks rond middernacht verwezen voelen.

De honger is al gaar. Wij moeten hem nu koken
met maag en darm. Alleen, er is nog geen recept
van jou en mij. Hoe kunnen wij het aan, zo laat,
om ons te smoren, braden, stoven ? In welk sap ?

Er zijn de gare honger, jij en ik, er is
dat middernachtelijk verlangen. Koken kan.
In welke pan ? In wat voor oven ? In welk vocht ?
Van welk beminnen ? Maar onze honger, die is gaar.

(Verzameld werk. Laat alle deuren op een kier. Querido)

GIET IE OAN ? (*) (Frank Kloeck)

Een koudegolfje,
11 steden in alle staten,
heel Holland in
ijzige staat
van genade ...

Gladde rayonhoofden en
coole ijsmeesters
maken het mooie mediaweer.

Alleen de échte weergoden
rijden scheve schaats.

Stilgelegde sluisgemalen,
heel kundig uitgevoerde ijstransplantaties,
militaire sneeuwruimers -
't baat alles niemendal:
het weer speelt olijk ijsbreker.

Het verdict luidt dan ook onderkoeld:
' Tocht der tochten in de koelkast '

en dus toch voor minstens
een jaar
op de tocht ...

(*) " ie giet oan "= " hij gaat door " - Friese kreet die de start van een Elfstedentocht aangeeft.

SONNET VOOR PATER MONTF.PHIL BOSMANS + 17.01.2012

Je werd als kind in Limburgs' tuin geboren
om zon te zijn in het gekwetste oorlogsland
van mensen die de broederband verloren
en zwervers werden, zonder hulp of onderpand.

Je kon al jong de nobele roepstem horen
van Wie in Nazareth als Hemelse Gezant
de droom van God beschreef, die kon ontsporen
wanneer Zijn Liefde zoek is en de zonde brandt.

Je greep de pen en schreef Zijn Blijde Boodschap neer
vervuld van uw talent: geen woorden zonder daden.
Zij werden zon tussen veel menselijk zeer.
Je glimlach werd ontleend aan die van God.
Je lijden volgde 't spoor van Wie, hoog in genade,
jouw roeping dreef naar een geheiligd lot.

( Marcel Pira )

CITATEN
--------------

Wetenschap zonder religie is kreupel, religie zonder wetenschap is blind. ( Einstein )

We kennen het leven niet, hoe zouden wij dan de dood kunnen begrijpen. ( Confucius )

Elke kennis is pijn. ( Umberto Eco )

Wonderen gebeuren bij diegene die erin gelooft. ( B. Berenson )

Goede opvoeding is in staat zijn niet te laten blijken hoe goed we onszelf vinden en hoe miezerig anderen. ( Marc Twain )

Er zijn goed geklede zotheden evenals er goed geklede zotten zijn. ( N. Chamfort )

Voor niets krijgen we zoveel voorbereidingstijd als voor de dood. Is het dan niet vreemd dat vrijwel niemand er op voorbereid is. ( F. Hellers )

Wees filosoof, maar te midden van al je filosofie, blijf mens. ( David Hume )

SCHRIKKELJAAR : jaar met 366 dagen in plaats van 365; zo'n jaar is er één keer in de vier jaar zoals nu, februari heeft dan een extra dag.
De extra dag in een schrikkeljaar is nodig omdat een jaar eigenlijk 365 dagen plus een kwartdag duurt. Dus als je vier jaar wacht, kun je van die kwartdag een hele extra dag maken.
Je hebt mensen die op 29 februaru, de schrikkeldag van een schrikkeljaar geboren worden. Die zijn dus maar één keer jarig in de vier jaar. En dan worden ze meteen vier jaar ouder. Dat is even schrikken en slikken voor die mensen. Het woord ' schrikkel ' komt ook van schrikken, maar dan in de betekenis van ' overslaan '. Dat het februari is die de extra dag krijgt, komt doordat februari vroeger ( bij de Romeinen ) de laatste maand van het jaar was. Het nieuwe jaar begon toen in maart. Het is logisch om een extra dag toe te voegen aan de laatste maand. Elk jaar dat deelbaar is door 4 IS EEN SCHRIKKELJAAR.
( cfr Van Dale Junior Woordgeschiedenisboek, Van Dale Lexicografie- Utrecht-Antwerpen, 2007 )

CITATEN
-------------

Als we ons voeden met de energie van alles wat goed gaat, hebben we de kracht om het hoofd te bieden aan alles wat minder goed gaat.
( Thomas d' Ansembourg )

Wat ge gemeen hebt maakt een relatie aangenaam. Maar het zijn de verschillen die haar interessant maken. ( Todd Ruthmann )

Mensen die kwaadspreken zijn erger dan slangen; die houden immers geen gif over voor een tweede beet.

Duisternis kan je niet met duisternis bestrijden. Alleen het licht kan dat. Haat kun je met haat niet bestrijden, alleen liefde kan dat. ( Ph. Bosmans )

Met alle moeite waarmee wij sommige van onze fouten verbergen, konden wij ze gemakkelijk afleren. ( M. Antonini )

Mijn leven is een zeepbel, maar hoeveel klinkende munt kost het niet om die zeepbel zwevende te houden. ( L.P. Smith )

Wil je een moment gelukkig zijn ? Neem wraak. Wil je altijd gelukkig zijn ? Schenk vergeving. ( H. Lacordaire )

CITATEN
----------

Benijd niemand anders geluk, dat maakt alleen het uwe stuk. ( Bert Dewilde )

Tevredenheid is de steen der wijzen, die alles wat hij aanraakt in goud verandert. ( B. Franklin )

De oorlog heeft eens een stervende Franse officier gezegd, is een veel te ernstige zaak, dan dat men haar aan militairen kan overlaten. ( Kurt Tucholsky )

Momenten van geluk komen onverwacht. Het is niet zo dat wij ze grijpen, maar zij grijpen ons. ( Ashley Montagu )

De mens wordt vaak wat hij denkt. ( M. Gandhi )

Een pessimist is iemand die bacteriologen laat uitleggen wat een kus is. ( Paul Hubschmidt )

De raadselen van God zijn bevredigender dan de oplossingen der mensen. ( C.K. Chesterton )

Niet de kaars maakt de vlam, de vlam heeft de kaars gemaakt.
( P. Claudel )

WERELDLACHDAG

We moeten met zijn allen méér proberen te lachen, want lachen is gezond. Kinderen lachen gemiddeld 350 keer per dag, volwassenen daarentegen amper 15 maal. Wie lacht, zet maar liefst 15 gezichtspieren in beweging. Tegelijkertijd worden ook de spieren in de buik aangespannen, waardoor de organen zachtjes worden gemasseerd. Tijdens het lachen ademen we dieper en worden hartritme en bloeddruk op elkaar afgestemd. Het bloed stroomt sneller en transporteert meer zuurstof en voedingsstoffen naar de hersenen, die op hun beurt meer endorfinen vrijgeven, hormonen die een prettig gevoel geven, pijnstillende eigenschappen bezitten en het teveel aan stresshormonen doen dalen. Twintig minuten lachen is even gezond als een joggingsessie van dezelfde duur.

CITATEN
-------------

Het leven is te kort om boos te blijven en te lang... ( R.Brault )

Kinderen hebben liefde nodig, vooral wanneer ze het niet verdienen.
( Harold S. Hubert )

In het leven van een man komt een moment dat hij boven zijn principes moet uitstijgen. ( B. Franklin )

Over smaak valt niet te twisten en de wansmaak buit dat handig uit.
( Cor de Jonghe )

Het belangrijkste wat een vader voor zijn kinderen kan doen, is hun moeder liefhebben. ( T. Hesburgh )

Je hoeft niet per se je tempo op te voeren om meer uit je leven te halen.
( M. Gandhi )

Bij voorkeur zeg ik steeds wat waar is, omdat ik lui ben van verstand. Wie liegt, moet zijn verhaal onthouden, want anders... valt hij door de mand. ( Lode Vanhove )

Er is meer geest voor nodig dan men wel denkt, om soms niet al zijn geest te laten blijken. ( A. de la Roche )

Zich in het geluk van anderen verheugen, is er deel aan hebben.
( William Austen )

Zoek de kleine dingen die aan het leven, vreugde en voldoening geven.
( Confusius )

Er is veel meer geest nodig om met deugd dan met ondeugd te behagen.
( Marq de Lambert )

Het is altijd het juiste moment om de juiste dingen te doen.( M.L.King )

PLAYERS ( Frank Kloeck )

Gefixeerde figuren,
versteend in het zand.

Majestatisch en statisch
imponeren ze tevens
teder
door blote broosheid.

Vertwijfeld steun
zoekend op armlastige krukken.

Of - als zeemeerman ? -
zittend op vinnige
staartstoel.

De blikken afgewend van
elkaar en van
de eindeloze einder.

Wonder barende golven;
het eeuwige wiegen
van eb en vloed:

ogenschijnlijk baart
het alles geen
rimpeltje deining.

Onverschillig huilend de
schriel-viriele lijven zich
in eigen
schuwe schaduw,

in beklemmende,
eeuwigdurende stilte.

( Kunstroute ' Beaufort04 ' op diverse locaties aan de Belgische Kust / ' Players ' van de Tjechische kunstenaar Michael Gabriel )

VREEDZAME HAND ( Frank Kloeck )

Galante, ranke hand,
sierlijk en vloeiend,
glinsterend
als de meanderende Schelde.

Maar als geroerd
door oosterse magie
lijkt opeens zoveel méér
aan de hand...

Vluchtige vingers
plotsklaps omgetoverd
tot krachtige veren.

Orïëntaals gestaald
Antwerpse reuzenhandje
reikt - allerminst vleugellam -
klapwiekend

naar een
glasheldere koepel
zinderend
van hemelse vrede.

Kunstig gepolijst
ankerpunt
met subtiele vleugjes
zin en zen

zacht buffer
in denderende
westerse
spoortempel.

( Dit beeldhouwwerk vormt de blikvanger van de expo " Sculpturen " van de Chinese kunstenares Yan Shufen. Ze woont als enkele jaren in Antwerpen en is lid van de Mortselse kunstkring " Sirkel ". De expo in het Centraal Station werd op 29 juni 2012 i.a.v. de Chinese ambassadeur, geopend dr de Antwerpse cultuurschepen Philip Heylen en loopt nog tot 30 september 2012 )

KOM IN MIJ... ( Huub Oosterhuis )

Kom in mij, win, ontwapen mij.
Zie mij, doe mij aan.
Weersta mij, wacht mij, delf in mij.
Ontdooi mijn naam,
ontraadsel mijn bestaan.

Kom in mij, maak geluid in mij,
dood is diep in mij,
versteend mijn stem - ontsta in mij,
leef mij, licht in mij.

Kom uit mij, scheur mij, kind van mij,
mens in mij, ontwaak.
Ontvang mij, overschaduw mij.
En ga met mij
waar niemand met mij gaat.

( uit: ' GENSTERS IN HET LICHT ' 80 gedichten uit de Lage Landen, belicht dr. Paul Vanderghote s.j. / Halewijn )

LEVENSWEG ( Gery Florizoone pr. )

God, Heer en Meester
van mijn woorden,
heb ik ze gesproken,
ze zijn al verdwenen in de wind.
Ze worden weer mijn adem
en de boden, naar wie
mijn eigen hart wil luisteren.

Mijn lied, zijn ze,
uit uw Storm gevangen,
waarin ik uit mijzelf wil treden
en tot aan de einders gaan.

Mijn woorden,
heb ik ze geschreven,
ze zijn als vogels
op de draden van het leven,
hoger dan ikzelf gezeten.
Ze vluchten in de nevel,
waarheen, weet niemand;
ze willen de liefde bespreken
en de gebaren leggen
op de horizon,
zelfs tot diep in de nacht.

In de morgen vind ik ze weer,
op een anderen plaats
in de windroos,
want zelfs mijn nacht
heeft niet woordeloos
gebeden
en is door zijn woorden
heen vertrokken naar
dit hooggelegen meer
in de stilte,
naar de hemel gekeerd:
waar schrijven en spreken
een spiegel is en luisteren;
waar geen woorden
nog breken.

WANNEER DOET DE PASTOOR HET DAN GOED ? (Joris Leuridan)

Als hij eens wat langer preekt: '' Hij wiegt ons in 't slaap. ''
Als hij het bij een korte preek houdt: '' Hij zal zich ook niet moe maken. ''
Als hij regelmatig op huisbezoek gaat: '' Hij is nooit thuis. ''
Als hij eens thuis is: '' Hij verwaarloost zijn huisbezoeken. ''
Als hij stipt met de dienst begint: '' Zijn horloge loopt voor. ''
Als hij ook maar één minuutje te laat begint: '' Hij laat iedereen zomaar wachten. ''
Als hij zijn kerk goed onderhoudt: '' Wat een verkwister. ''
Als hij dat niet doet:: ''Hij laat alles maar waaien. ''
Als hij jong is: '' Hij heeft nog geen ervaring. ''
Als hij oud is: '' Hij had allang op pensioen moeten gaan. ''
En als hij sterft: '' Jammer, het was toch een goede pastoor ! ''

CITATEN
-------------

Overal met complimentjes zwaaien,
van iedereen de wangen aaien,
en honig smeren aan de baard
maskert slechts de eigen aard. ( Bert Dewilde )

Luister goed naar wat er wordt gezegd, Luister beter
naar wat er niet gezegd wordt. ( Ch. C. Finn )

Voor een goed huwelijk is het nodig heel vaak verliefd te
worden en altijd op dezelfde persoon. ( M. Mc. Laughlin )

Ik houd van kritiek, maar ik moet het er wel mee eens zijn. ( Marc Twain )

Als de tuinman afwezig is, neemt de natuur snel over. ( Emily Hobhouse )

De mens is geen rietstengel, de meest zwakke in de natuur,
maar een denkende rietstengel ( Blaise Pascal )

Mannen kan men overhalen, vrouwen moet men overtuigen. ( B. Streisand )

Ieder mens die sterftt, is een museum dat brandt. ( J. Conrad )

Er is minder karakter nodig om de fouten van anderen te erkennen
dan om ze te verdragen. ( J. Petit-Senn )

OUD ZIJN... ( Anton Van Wilderode pr. )

Oud zijn is teren op herinneringen,
wonen in steden die men eens bezocht,
is gaan en keren in al kleiner kringen,
lopen op effen wegen zonder bocht.

Is wars van heimwee naar de einder kijken
waarachter niets gebeurt dat ik niet ken,
de dagen met de dagen vergelijken,
de man zijn die ik steeds gebleven ben.

Is wachten op beweging van bezoekers
van wie ik van vooraf de woorden weet
als kwamen zij uit eer gelezen boeken.
Geluk is alles wat men niet vergeet.

( uit: Gensters in het licht / Halewijn )

CITATEN
----------

De gierigaard mist zowel wat hij heeft als wat hij niet heeft.
( Publius Syrus )

Menigeen die niemand helpt zegt: ik kan toch niet iedereen helpen.
( Otto Weiss )

Wat een ramp lijkt, blijkt vaak een kans. ( Lao Tse )

Wil je weten wat je los moet laten? Kijk dan wat je het krampachtigst vasthoudt. ( Olaf Hoenson )

Een auto is een vrij comfortabele zitplaats van waaruit je je medemens de huid kan volschelden. ( Bram Vermeulen )

Het goed heeft te veel goed gedaan om er kwaad over te zeggen; het heeft te veel kwaad gedaan om er goed van te zeggen.
( Gavarin )

Toen ik eten gaf aan de armen noemden ze mij een heilige...
Toen ik vroeg waarom de armen niets te eten hadden, noemden ze mij een communist. ( Helder Camara )

WERELDDIERENDAG

Op 4 oktober 1226, de dag na zijn overlijden, werd het stoffelijk overschot van Sint-Franciscus van Assisi in een processie naar de kerk van San Giorgio gebracht, waar hij werd begraven. Twee jaar later werd hij heilig verklaard en werd er gestart met de bouw, boven zijn graf, van de Sint-Franciscusbasiliek. In 1929, tijdens een internationaal congres van verenigingen voor de bescherming van dieren, werd 4 oktober, de feestdag van Sint-Franciscus, uitgeroepen tot Werelddierendag, vanwege Franciscus' grote liefde voor de natuur, de planten en de dieren.

CITATEN
----------

Jesus kwam niet om het lijden weg te nemen, maar om het
met zijn tegenwoordigheid te vullen. ( Paul Claudel )

Zwijgen is een argument dat moeilijk te weerleggen is.(H.Böll)

Politiek is vloeibare geschiedenis. Geschiedenis is gestolde politiek.
( Harry Mulissh )

Een cent kan de grootste ster van het heelal verbergen, als je die cent maar dicht genoeg bij je ogen houdt. ( Samuel Grafton )

Hoop is als de wolken. Sommige drijven voorbij, andere brengen regen. ( A.A. Maharry )

Filosofie is de natuurwetenschap van het immateriële.(F. Hellers)

Het is voor ons belangrijk goede gedachten te hebben, want we worden wat wij denken. ( Boeddha )

Weten wat men weet en weten wat men niet weet, dat is het ware weten. ( Confusius)

Vrolijkheid is een ernstige zaak ( Seneca )

Je kunt zo snel vallen, dat je denkt te vliegen.( Ebner-Eschenbach)

DE MAAN (Gerard Bodifée,' Nocturnes ')

We letten weinig op de maan . Haar zwijgzaamheid is haar welsprekendheid. Haar kleurloosheid is haar levensverhaal. Er is, sinds ze ontstaan is, nog niets gebeurd op de maan. Haar geschiedenis is glansloos en monotoon als die van een verlaten woestijn. De maan is asgrauw. Haar gelaat is pokdalig en altijd strak op de aarde gericht. Vanaf de maan is de aarde een witgevlekte, aquamarijnblauwe bol, langzaam wentelend als een verdwaalde luchtballon, zacht glanzend in het zonnelicht. Maar er is niemand die het ziet. In haar doodse zwijgzaamheid smeekt de maan de aarde tot leven te mogen komen...

WANNEER GIJ KOMT... ( Gery Helderenberg pr. )

Wanneer Gij komt, 't kan heden zijn;
't kan etenstijd met allen zijn,
't beloofde land, 't verwacht festijn,
't kan vreugde zijn of aardse pijn.

Wanneer Gij komt, 't kan morgen zijn,
't kan dageraad of avond zijn,
de goede Herder kan het zijn,
de Man met balsem, brood en wijn.

Wanneer Gij komt, 't kan middag zijn,
door 't kruispunt loopt de dwarse lijn,
met vuur gezuiverd staan wij rein,
't kan 't heerlijk uur der liefde zijn.

Wanneer Gij komt, nacht kan het zijn,
't kan donkerheid vol tranen zijn,
of, vallen wij uit 't ijdel schrijn,
't kan 't laatste woord voor 't sterven zijn.

Wanneer Gij komt, 't kan eeuwig zijn,
Uw Lichaam kan zo glanzend zijn,
't kan Pasen in de bloesems zijn,
Gij kunt voorgoed gekomen zijn...

CITATEN
----------

Humor en tragiek zijn twee zusters die men vaak moeilijk van elkaar kan onderscheiden. ( T. Lipps )

De praktijk is de leermeester van alle dingen. ( Julius Ceasar )

Wanneer men onophoudelijk achteruit kijkt, dan valt men onvermijdelijk op zijn hoofd. ( H. Speliers )

Bevrediging die ik van buiten verwachtte, kwam van binnen uit en van mezelf. ( Fr. Grillparzer )

Verveling is een groter inspanning voor de geest dan het diepzinnigste gesprek. ( Emm. Wertheimer )

De vlinder telt geen maanden doch momenten, en hij heeft tijd genoeg. ( R. Tagore )

Het geweten is de meest elastische stof ter wereld; vandaag kunt ge het nog niet over een molshoop spannen, morgen bedekt het een berg. ( E. Bulwer- Lython )

Wijze mensen kunnen veel relativeren, glimlachen schalks om zichzelf en hebben als hoogste verlangen in alles helemaal zichzelf te blijven. ( Valeer Deschacht )

Als je vol vertrouwen de richting van je dromen volgt, beleef je successen die je nooit zou hebben verwacht. ( Michael Meurer )

EINDELOOS ALS ADEM... ( Manu Verhulst pr. )

Er is een vrede als bevrediging:
de vrede van de kat die met een volle buik
onder de stoof te slapen ligt...
De vrede van de man die zich zelfvoldaan
omdraait en nog ' slaapwel ' zegt
en niet beseft dat hij geen blijf weet
met haar honger naar zijn hart.

Dat is de vrede die verslijt
in altijd maar hetzelfde liedje
van nemen en verteren
zonder eind.

Er is een vrede die gans anders is:
de vrede van het hart
dat de andere beschouwt, bewondert en
waardeert
en niet wil nemen en verteren.
Dat is de vrede die mensen aan elkander geven,
eindeloos als adem,
warm als bloed.

PSALM 25

Laat mij toch niet achter op de weg naar U,
laat mij niet beschaamd, niet afgewezen
in mijn droom naar U,
want Gij zijt grond en zin van mijn verlangen.
Ga mij voor
verder op die vreemde weg naar U
en vergeet toch wat ik vroeger - onbezonnen - heb misdaan.
Wieg mijn wonden dicht
want voor kleinen schijnt uw Licht:
uw mensen zullen niet verdwalen.

Gebonden ben ik aan uw Naam,
verbonden met uw Woord.
Gij hebt mijn schuld vergeven.
Aan wie U hoort en écht beluist'ren wil
zult Gij taal en toekomst geven.
Zo wordt het stille omgaan
met de Grond van ons bestaan
gezicht en vergezicht:
geen mens han het verstaan.

Op U blijf ik gericht
en deze zijde van de horizon
is mij te eng, te afgesloten.
Opgesloten
ben ik in de kwelling van mijn eenzaamheid,
omringd door muren van vijandigheid.
OP U WACHT IK, U VERWACHT IK,
IK GA OPRECHT EN RECHT DOOR ZEE,
MAAK GIJ ONS VRIJ EN BREEK WAT ONS BESLOTEN HOUDT.
GIJ ZIJT DE GOD DIE DOOR TIJD EN EEUWEN VAN ONS HOUDT.

( Karel Staes, TGL, Wakend als een schaduw,1999. )

VOOR 2013 ( Louis Verbeeck )

wens ik je een huis vol schilderijen,
tien zonnebloemen van Van Gogh,
een hemelbed om in te vrijen,
want romantiek, dat mag toch nog ?

wens ik je een kamer vol gedichten,
liedjes van Axel Red en Brel,
wat zonsopgang, wat vergezichten,
van hemel, vagevuur en hel.

Een heerlijk nest om in te dromen,
want dromen is de mooiste stiel,
een huis waarin je thuis kan komen,
zeg maar: een huisje met een ziel.

Geluk zit vaak in kleine dingen:
een zoen, een lach, een mus die fluit,
wat bubbels die het jaar doen zingen,
desnoods iets van Piet Huysentruyt.

Daarom wil ik, mijn lieve mensen,
in tijd van onrust, stress en angst,
je alle heerlijkheden wensen,
want eerlijk: heerlijk duurt het langst.

MIJN VADERTJE ( Marnix Gijsen )

Mijn vadertje, hij was rechtvaardigheid.
Hij had de zware last op zich geladen,
een eerlijk mens te zijn
in woord en aad.
Dat is het schone, dwaze kwaad
waar, na ons Here Jezus Christus,
de sterkste man aan ondergaat.
Zijn oog was rustigblauw; een verre zee.
Zijn woord van blijheid soms plotse fusee
in stalen nacht.
Hij lachte rood en zoende onverwacht
mijn dwaze haren en mijn jong gedacht.

De hoge schepen die de Schelde droeg,
hij wist hun laden vast en schoon te sturen.
Hij had hun namen lief,
om mee te spelen, als een kind naïef;
Karachi, Pantos, Calcutta,
lijk schoon koralen.
Hij wist de haven; heimwee en verdriet,
bij vroegen morgenmist
en in den avond onder luid en rauw sirenenlied.

Hij heeft de bossen van zijn jeugd bemint.
Hij kende bomen lijk wij mensen kennen.
Hij wist de winden en den oogst,
en wou mijn hand aan 't ruw bedrijf des jagers wennen.

Mijn vadertje; hij was rechtvaardigheid.
Hij had de goede liefde tot de still' en ware dingen.

Onder de schaduw van een dorpse kerk
ligt zijn sobere zerk.
Ik weet hoe zijn gedenken mij gelijk een lichte wolk behoedt.
Zijn rode, bange handen hield hij stervend Christus tegemoet.

IS ER EEN KRACHT DIE GENEEST ? ( Catharina Visser )

Is er een kracht die geneest ?
Als we op de bodem van ons kunnen zijn,
als we pijn hebben, ziek zijn
of eenzaam door de dagen gaan:
is er een kracht die ons doet opstaan ?

Kom mij niet aan met mooie woorden,
zeg niet dat lijden een zin heeft, een doel !
Als de afgrond zich opent en nergens houvast is
troost mij dan niet met andermans pijn,
kom mij niet aan met schoonheid en zon.

Maar waak met mij in de grot van de smart,
begrijp de volle omvang van mijn klacht,
kleineer mij niet, laat mij mijn waardigheid.
Wie weet - in de nacht, tussen jou en mij
roert zich een kracht die geneest...

( uit: Opstaan in stilte. Gedichten,gebeden,overwegingen,
Aalsmeer, Dabar/Luyten, 1992 )
cfr. Tijdschrift Adem-Tocht 32e jaargang nr.4

DE TIJD DRINGT... ( Alfred J. Bronswijk )

De tijd dringt
dat wij in beweging komen
en onze voeten nieuwe wegen gaan.
De tijd dringt
dat we ons niet meer laten verdoven
noch verblinden door de eigen welvaartsgoden;
De tijd dringt
dat we recht doen aan het behoud
van deze aarde en Gods schepping.
De tijd dringt
dat we broeder dier niet meer behandelen
als willoos object van onze economie.
De tijd dringt
dat we ophouden zuster natuur te verlagen
tot de grillen van onze consumptiemaatschappij.
De tijd dringt
dat we broeder lucht en zuster water
weer gaan respecteren als onze eigen thuis.
De tijd dringt
dat we niet slechts willen heersen of verdienen
maar ook dienen in soberheid en zelfbeheersing.
De tijd dringt
dat we onze vrijheid niet misbruiken
maar inzetten voor de ethiek van de nieuwe aarde
voor een cultuur van bouwen en bewaren.

GOUDKORREL
---------------------

Een kleinzoon komt bij zijn grootvader. Het gaat niet goed met hem
Zowel professioneel als privé staat hij aan de rand van afgrond.
De grootvader zegt: " De wanhoop is een wolf. Die is enorm sterk. Hij zal je vernietigen en opeten. '' Hij houdt even stil en vervolgt even later: " Maar de hoop is ook een wolf. Hij is even sterk en hij kan voor jou met de wolf van de wanhoop vechten. " De kleinzoon is niet gekalmeerd door het verhaal van de grootvader, maar nog méér in verwarring dan daarvoor. " Welke wolf zal er dan winnen ? " vraagt hij aan de grootvader.
De grootvader, de kalmte zelf, is niet uit zijn lood te slaan, en antwoordt:
" DIEGENE DIE JIJ VOEDT. "

( Oud Aboriginalverhaal )

CITATEN
----------

Hoe minder een man te zeggen heeft, hoe meer woorden hij gebruikt om het te zeggen. ( Sir T.R. Dewar )

Wij zijn altijd doorgewinterde moralisten als het om anderen gaat.
( Orson Welles )

Het geheim van humor is verrassing ( Aristoteles )

Diplomatie is de kunst om een ander jouw zin te geven. ( D.Ernst )

Beschouw geld niet als een bezit, maar als een verantwoordelijkheid om er de juiste bestemming aan te geven.
( Kahlil Gibran )

De mensen struikelen nu en dan over de waarheid, maar de meesten krabbelen haastig overeind en lopen snel door, alsof er niets was gebeurd. ( W. Churchill )

God kennen en niet je eigen ellende, maakt hoogmoedig. Je eigen ellende kennen en God niet, leidt tot wanhoop. Christus kennen is de middenweg, want daarin vinden we zowel God als onze ellende.
( Blaise Pascal )

Er zijn mensen, die niet weten wat ze doen, maar daar volstrekt in geloven. ( R. Lembke )

GEZEGEND ZIJT GIJ BOVEN ALLE VROUWEN ( M. Verhulst pr.)

'' Ik zal U zegenen en uw naam groot maken. ''
Deze zegen heeft Abram nooit meer losgelaten,
dreef hem voort over steppe en woestijn,
rusteloze zwerver, bezeten door de toekomst,
zoeken naar het spoor van God.

Eeuwenlang hebben kinderen geluisterd naar zijn verhaal,
waren zij geboeid door dezelfde belofte.
Eeuwenlang zijn mensen gestorven
met dezelfde droom in hun ogen, tot heimwee gelouterd.
Eeuwenlang, geslacht na geslacht,
hebben mensen rond deze belofte gedanst en gedicht,
gevochten en gezondigd, gebeden en geleden.
De oude zegen werd geschiedenis,
geschiedenis van een uitverkoren volk,
geschiedenis tot op onze dagen.

'' Gezegend zijt Gij boven alle vrouwen. ''
Ooit werd dit woord gesproken
tot een vrouw uit die geschiedenis:
een woord als een vervulling.
Zij legde haar handen in haar schoot,
open handen, arm en weerloos;
één huiver om God.
Zij is Hem op het spoor gekomen,
heeft Hem aangesproken
en voelde Zijn liefde tot in haar schoot.

ER ZIJN VAN DIE MENSEN DIE...

Er zijn van die mensen die bedrevener zijn in leven.
In en om hen heen heerst orde.
Voor alles hebben zij een manier en het juiste antwoord.

Zij raden onmiddellijk wie wie, wie met wie,
met welk doel, waarheen.

Stempelen unieke waarheden af,
gooien overbodige feiten in de versnipperaar,
en stoppen onbekende personen
in op voorhand voor hen bestemde ringbanden.

Denken zo veel als de moeite waard is,
en geen ogenblik langer,
want achter dat ogenblik loert de twijfel.

En als ze uit hun bestaan worden ontslagen,
verlaten ze hun post
door de aangegeven deur.

Soms benijd ik hen
- gelukkig gaat dat ook weer over.

Uit: Wislawa Szymborska / Zo is het genoeg / De Geus.

JUFFROUW MARCELLA, BEGIJNTJE ( Frank Kloeck )

Bidden, breien, weven:
de leidraad in 't leven van
't laatste begijntje.

Een lang verankerde traditie
nu voorgoed vervlogen.

Begijnen: zoveel méér dan
gebeden prevelende kwezels !

Begijnen: pronte dames !

Van in hun besloten hof,
en vanuit een ver verleden,
openden ze

latere poorten naar
zelfstandigheid
en gelijkwaardigheid.

Getuigen van het geloof,
prominent present
in wereld en maatschappij.

Zichtbare band tussen hemel en aarde,
tussen geest en materie,
biddend én strijdbaar,
traditioneel én tegendraads.

Dank, begijnen,
jullie blijven ook in deze tijden
een stichtend voorbeeld,
een lichtend ankerpunt.

( Bij het overlijden, op 14 april 2013, van juffrouw Marcella Pattyn, laatste begijn ter wereld )

DE RONDE HONDERD ( Frank Kloeck )

De ronde ronddde
de honderd.

Spel van kuiten en duiten.
Ronde van de hoop -
- zonder dope ?

Helse ritten in verschroeiend tempo
onder loodzware zongloed.

Niets ontziende grinta,
bikkelharde concurrentie.

Schier onbereikbare cols,
hoog verheven
boven dalen van falen
buiten categorie.

Onverdroten rijdt het
cirkuspeloton gedwee
in het tandrad van de tijd.

Maar deze centenaire
blonk toch vooral
het frame van Froome...

Alle Fransen over hun toeren...

( Bij de honderste editie van de Tour de France - 2013 )

GENESIS ( Ida Gerhardt )

Oud worden is het eindelijk vermogen
ver af te zijn van plannen en getallen;
een eindelijke verheldering van ogen
voordat het donker van de nacht gaat vallen.

Het is een opengaan van vergezichten,
een bijna van gehavendheid genezen;
een aan de rand van tijdeloosheid wezen.
Of in de avond gij de zee ziet lichten.

Het is, allengs, een onomstotelijk weten
dat gij vernieuwd zult wezen en herschapen
wanneer men van u schrijven zal: ' ontslapen '.
Wanneer uw naam op aarde is vergeten.

( uit: Tijdschrift van Adem-Tocht 33e jaargang nr.1 )

CITATEN
--------------

Zichzelf te bedriegen, zonder het te merken, is even gemakkelijk als het moeilijk is, anderen te bedriegen, zonder dat zij het merken. ( F.De La Rochefoucauld )

Elke muziek heeft zijn hemel. ( Verdi )

Mensen die denken dat tijd geld is, bemerken pas op hun sterfbed dat hun tijd op is, maar hun geld nog niet. ( Alexander Pola )

De natuur telt geen uren. Alleen de mens wil weten hoe laat het is.. ( E. Tolle )

Vriendelijkheid is de meest economische levenshouding. Je verspilt geen energie aan wantrouwen, zorgen, afkeer of manipulatie. ( Pierre Ferrucci )

LOS DESAPARECIDOS (Esperanza Pacheco Cortez)

ZIJ DIE VERDWENEN

ONTVOERD IN DE NACHT,

HET ERGSTE TE VREZEN,

EEN WOORD TE VEEL GEZEGD,

TE LUID GESPROKEN.

DE VOLGENDE DAG,

VERDWENEN IN DE MENIGTE,

DUIZENDEN, EEN VOOR EEN GEPAKT,

VADERS EN BROERS,

ECHTGENOTES EN DOCHTERS.

IN DE PIJN VAN MOEDERS,

IN DE KWETSUREN VAN GELIEFDEN

KLAMPT DE HOOP ZICH VAST

AAN HET GELOOF

DAT OOIT OP EEN DAG HIJ WORDT

GEVONDEN,

DAT OOIT OP EEN DAG ZIJ WORDT

GEVONDEN.

( uit: Mensenrechtenwerk op de Filippijnen- cfr Ons Recht-LBC )

LEVENSWEG (G.Florizoone)

God, Heer en Meester

van mijn woorden,

heb ik ze gesproken,

ze zijn al verdwenen in de wind.

Ze worden weer mijn adem

en de boden, naar wie

mijn eigen hart wil luisteren.

Mijn woorden,

heb ik ze geschreven,

ze zijn als vogels

op de draden van het leven,

hoger dan ikzelf gezeten.

Ze vluchten in de nevel,

waarheen, weet niemand:

ze willen de liefde bespreken

en de gebaren leggen

op de horizon,

zelfs tot diep in de nacht.

In de morgen vind ik ze weer

op een andere plaats

in de windroos,

want zelfs mijn nacht

heeft niet woordeloos

gebeden

en is door zijn woorden

heen vertrokken naar

dit hooggelegen meer

in de stilte,

naar de hemel gekeerd:

waar schrijven en spreken

een spiegel is en luisteren:

waar geen woorden

nog breken.

HUMOR

ZONDER ENIGE SPEELSHEID EN HUMOR VERSCHRAALT HET BESTAAN TOT EEN SAAIE, VERVELENDE BEZIGHEID. MET HUMOR KRIJGT HET INTEGENDEEL IETS SAPPIGS. DE LATIJNSE TERM '' HUMOR '' BETEKENT VOCHT, SAP. DE ZIN VOOR HUMOR BESTAAT NIET ZOZEER UIT DADEN EN GEZEGDEN, ALS WEL UIT EEN BEPAALDE HOUDING EN EEN BEPAALDE SFEER. DE ERNST VAN HET LEVEN MAG ONS NIET AFSTOMPEN. WIJ MOETEN GEVOELIG BLIJVEN VOOR DE LUDIEKE, SPEELSE KANT VAN HET BESTAAN. ( uit: ' Humor, een vorm van overleven ' Uitg. Lannoo, Tielt,1992 )

WERELDDIERENDAG (04.10.2013) Jozef Vandromme

MENSEN, WEES LIEF

VOOR ONZE VRIENDEN DE DIEREN,

DIE MOEDER NATUUR VERSIEREN

EN HAAR IN 'T REINE BEWAREN;

VOOR DE FIJNE VOGELSNAREN

MET KLANKEN ALS UIT DE HEMEL

FELLER DAN STERRENGEWEMEL !

SCHENK HEN UW BLIJK VAN VERTROUWEN

ALS ZIJ HUN NIEUW NESTJE BOUWEN,

STEL ZE NOOIT OF NIMMER TELEUR

NA AL HUN HEEN WEN WEER GESLEUR.

DENK EENS NA MET HOEVEEL IJVER

ZIJ DIT ZO, ZONDER WEDIJVER

MET VEEL TOEWIJDING HEBBEN GEDAAN!

HIERVOOR IN BEWONDERING STAAN

IS MEESTAL MOEILIJK VOOR DE MENS.

WEET DAT ZIJ DANK BAAR EN INTENS

ONS IN LEED EN LIEF OMRINGEN

EN HUN MOOISTE LIEDJES ZINGEN!

DUS, LIEVE MENSEN ALLEMAAL

VAN WELKE AFKOMST,RAS OF TAAL,

BEHOED ONZE DIEREN VOOR PIJN.

LAAT ONS LIEVER MENSLIEVEND ZIJN.

GEBED (naar Filippenzen 2, 6-11)

HEER JEZUS, GIJ DIE BESTOND IN DE GESTALTE VAN GOD;

GIJ HEBT U NIET WILLEN VASTKLAMPEN GELIJK AAN GOD TE ZIJN.

GIJ HEBT UZELF ONTLEDIGD EN DE GESTALTE VAN EEN SLAAF AANGENOMEN.

GIJ ZIJT AAN DE MENSEN GELIJK GEWORDEN.

EN ALS MENS VERSCHENEN HEBT GIJ U VERNEDERD.

GIJ WERD GEHOORZAAM TOT DE DOOD, DE DOOD VAN EEN KRUIS.

DAAROM OOK HEEFT GOD U HOOG VERHEVEN

EN U DE NAAM VERLEEND DIE BOVEN ALLE NAMEN STAAT

OPDAT IN DE NAAM VAN JEZUS IEDERE KNIE ZICH ZOU BUIGEN,

IN DE HEMEL, OP AARDE EN ONDER DE AARDE.

EN IEDERE TONG ZOU BELIJDEN TOT EER VAN GOD, DE VADER:

DE HEER IS JEZUS-CHRISTUS. AMEN.

( Roger Masure, o.pream. )

CITATEN

-----------

HIJ DIE DE KRACHT VAN WOORDEN NIET KENT, ZAL NIET IN STAAT ZIJN, EEN MENS TE LEREN KENNEN.

( Confucius )

LEVEN IS MAKKELIJKER DAN MEN DENKT. AL WAT JE MOET KUNNEN IS HET ONMOGELIJKE AANVAARDEN, HET ONMISBARE MISSEN EN HET ONVERDRAAGLIJKE AANVAARDEN. ( Kathleen Norris )

ONTWIKKELD HEET DAT DEEL VAN DE WERELD, WAAR AFVAL EEN PROBLEEM WERD. ( H. NUSSE )

HET GEHEIM VAN HET LIED IS DE VIBRATIE IN DE STEM VAN DE ZANGER EN DE TRILLING IN HET HART VAN DE LUISTERAAR.

( Kahlil Gibran )

HET ONAANVAARDBARE AANVAARDEN IS EEN STERKE BRON VAN INNERLIJKE RUST. ( Eckardt Tolle )

WE ZIJN NIET ALLEEN VERANTWOORDELIJK VOOR HET KWAAD DAT WE BEDRIJVEN MAAR OOK VOOR HET GOEDE DAT WE NIET DOEN. ( E. Laseur )

TE HOMINEM (Paula Copray)

DANK AAN JOU, MENS,

DIE MIJN NAAM LEVEND HOUDT

DIE OVER MIJ VERTELT AAN KINDEREN,

KLEINKINDEREN,

LEERLINGEN.

DANK AAN JOU, MENS,

DIE IN JE POLITIEK MIJN DROOM

PROBEERT

TE VERWERKELIJKEN,

DIE IN JE THEOLOGIE MIJ HERKENBAAR

HOUDT

VOOR MENSEN VAN NU.

DANK AAN JOU,MENS,

GELEERDE, WIJZE,

DIE IN HOOGTE EN DIEPTE, IN 'T GROTE

EN IN 'T KLEINE

SPEURT NAAR 'T GEHEIM VAN DE

SCHEPPING.

DANK AAN JOU, MENS, DICHTER,

SCHILDER,

BEELDHOUWER, DANSER, MUSICUS,

DIE VERTOLKT WAT ONUITPUTTELIJK IS,

DIE GETUIGT EN VERWIJST.

DANK AAN JOU, MENS,

DIE ZICH AFVRAAGT OF ALLES MAG WAT KAN,

DIE ZORG DRAAGT VOOR EIGEN WELZIJN

EN DAARBIJ DAT VAN ANDEREN NIET

VERGEET.

DANK AAN JOU, MENS,

DIE ZIEKEN VERZORGT, BEJAARDEN

BEZOEKT,

DIE KLEINEN NIET MINACHT

EN ZWAKKEN STEUNT.

DANK AAN ALLEN

DIE ME BLIJVEN ZOEKEN

EN GEVONDEN, MIJ WEER LOS DURVEN LATEN

WANT IK BEN MEER DAN JULLIE BEDENKEN

KUNNEN.

DANK VOOR JULLIE GELOOF IN MIJ,

VOOR JULLIE VERTROUWEN,

VOOR JULLIE LIEFDE.

DANK

VOOR DE SAMENWERKING.

DANK.

( uit: Tijdschrift van Adem-Tocht 33e jaargang nr.2 )

VANMIDDAG...(Etty Hillesum)

Vanmiddag lag ik te rusten op mijn brits en plotseling moest ik het volgende in m'n dagboek schrijven, ik stuur het aan jou: je hebt me zo rijk gemaakt, mijn God, laat me ook met volle handen uit mogen delen. Mijn leven is geworden tot één ononderbroken samenspraak met jou, mijn God, één grote samenspraak.

Wanneer ik sta, in een hoekje van het kamp, mijn voeten geplant op jouw aarde, het gezicht verheven naar jouw hemel, dan lopen mij soms de tranen over het gezicht, geboren uit een innerlijke bewogenheid en dankbaarheid, die zich een uitweg zoekt.

Ook 's avonds wanneer ik in mijn bed lig en rust in jou, mijn God, lopen mij soms de dankbaarheidstranen over het hele gezicht en dat is dan mijn gebed.

(18 aug.1943) (Vermoord op 30.11.1943 in Auschwitz)

JOHANNES DE DOPER

De woestijn

kende hij door en door,

maar nu stond hij

ergens anders voor.

De Jordaan,

daar stond hij midden in,

wat nu begon

was slechts een pril begin.

De Christus,

daar kwam Hij eindelijk

aan en ging in 't

rimplend water staan.

Het water

vloeide rijklijk neer,

nu wist hij't plots,

dit was de Heer.

Een stem klonk

uit de wolken neer:

'' Mijn Welbeminde '',

hij sloeg zijn ogen neer.

De weg was

nu gebaand, het kon

nu écht beginnen,

ons en Zijn Verhaal.

Tony Hutsebaut

13.12.1994

MODDER...

De modder zuigt me vast,

ik ben de wanhoop nabij,

alleen en uitgeput.

De modder zuigt me vast,

alleen de ring om mijn vinger

en de foto in mijn zak drijven me verder.

De modder zuigt me vast

in dit godverlaten land

met bloedende bloemen.

De modder zuigt me vast,

ik denk aan thuis,

aan mijn kameraden

met ogen waar je de hel in kunt aflezen.

De modder zuigt me vast,

mijn jas wappert,

iets kouds verspreidt zich

door mijn lichaam.

De modder zuigt me vast,

voorgoed...

Sophie Waegebaert ( t.g.v. Wapenstilstand 1914-1918 )

ONZE SENIOREN (Valeer Deschacht)

Nu de winter nadert lijkt ons korte leven een ademtocht in de stroom van de tijd. Toch zal droefgeestigheid niet aanslibben op de bodem van ons gemoed, als ons hart het melancholisch andante niet kent van het alleen begaan zijn met zichzelf, maar het largo van de vreugde in het leven voor elkander; als we de warme nabijheid ervaren van trouwe mensen nu en van ons reeds ontvallen geliefden, die onze afwezige aanwezigen zijn; als het naderend afscheid nemen ons niet verontrust: de kilte van een leeg bestaan is ons vreemd en we vertrouwen in het Beloofde Leven dat ons wacht.

GEBED VAN EEN ENGELSE KLOOSTERZUSTER UIT DE 17e EEUW:

" Heer, Gij weet beter dan ik dat ik oud word. Bewaar mij voor de noodlottige gewoonte te denken dat ik in alle omstandigheden iets moet zeggen. Bevrijd me van de obsessie orde te willen brengen in andermans zaken. Maak mij bedachtzaam maar niet humeurig, gedienstig maar niet bazig. Laat mij zwijgen over mijn kwaaltjes, ofschoon ze alsmaar toenemen. Ik durf U niet te vragen het zover te brengen dat ik graag luister naar het verhaal van andermans leed, maar help me in alle geval het met geduld te aanhoren. Ik durf U niet te vragen om een beter geheugen, maar geef me steeds weer nederigheid en minder eigenwijsheid, wanneer mijn herinneringen niet kloppen met die van anderen. Leer mij de kostbare les dat ik in staat ben het goede te zien waar ik het niet verwachtte en talenten te erkennen bij mensen bij wie ik die niet vermoedde, en geef mij de genade, Heer, hen dat ook te zeggen."

CITATEN

----------

Door het leven gaan met een gesloten hart, is als het maken van een zeereis opgesloten in het ruim. ( A.Lowen )

Bij het lichten van de bliksem denk ik: zo snel is het leven.

( Lao-Tse )

Niet wat je oppakt, maar wat je loslaat, maakt je rijk.

( H.W. Beecher )

Een mens is een weg waarlangs anderen op zoek gaan naar het geluk.

En toch telkens weer zullen we je tegenkomen. Zeg nooit, het is voorbij. Slechts je lichaam werd van ons weggenomen, niet wie je was en ook niet wat je zei. ( Anoniem )

Intellectuelen zijn altijd bereid een waarheid in twijfel te trekken, maar nooit één van hun vergissingen.( A. Frossard)

Tevreden schijnen is een grote kunst. Tevreden zijn is een groter kunst. Tevreden worden is een groot geluk. Tevreden blijven is een meesterstuk.

Praat niet over uzelf; dat gebeurt wel als u weg bent(A. Mizner)

Loop langzaam. Haast je niet. Elke stap brengt je naar het beste moment van je leven. Het huidige ogenblik.

( Tichh Nhat Hanh )

INVICTUS (Onoverwonnen) (W.E.Henley)

Vanuit de nacht die mij bedekt,

aardedonker van pool tot pool,

dank ik welke God dan ook,

voor mijn onoverwinnelijke ziel.

In de klauwen van omstandigheden

gaf ik geen krimp, noch schreeuwde ik het uit,

onder geknuppel van het toeval

is mijn hoofd bloedig maar niet gebogen.

Voorbij deze plek van toorn en tranen

duikt slechts de verschrikking op van schaduw,

maar de dreiging van de jaren

vindt en zal mij vinden onbevreesd.

Het doet er niet toe hoe smal de poort,

hoe beladen met straf de toekomst ook is;

ik ben meester over mijn lot,

ik ben de gezagvoerder van mijn ziel.

( vrij vertaald uit het Engels - opgedragen aan Nelson Mandela )

IN MIJN DIEPSTE BINNENSTE... (Carlos Desoete pr.)

In mijn diepste binnenste

weet ik dat Iemand

zoals niemand anders

van mij houdt.

En ik hoop dat je dit ziet

aan alles wat ik doe.

In mijn diepste binnenste

is vrede

die niemand mij kan afnemen.

En ik hoop dat je dit ervaart

in mijn strijd.

In mijn dienste binnenste

vind ik rust en stille vreugde.

En ik hoop dat je dit ook voelt

in mijn drukke bezigheden.

In mijn dienste binnenste

speur ik een Bron,

een kracht die mij bezielt

en die meer is dan mensenwerk.

En ik hoop

dat ik diezelfde Bron

bij jou mag vinden.

(uit: Tijdschrift van Adem-Tocht 33e jaargang nr.3)

CITATEN

----------

Wie voor niets bang is, wordt door het gevaar verrast.

( Confucius )

Het hart heeft zijn redenen, die het verstand niet kent.

( Blaise Pascal )

Geven we ons zoveel tijd om onszelf te verbeteren, zodat we geen tijd hebben om anderen te bekritiseren. Laten we te begrijpend zijn om kwaad te worden, te ruimdenkend om spijt te hebben en te sterk om pijn te hebben. ( Christine Larson )

Macht zei tegen de wereld: Jij bent van mij. '' Liefde zei tot de wereld: '' Ik ben de jouwe. '' De liefde overwon. ( R. Tagore )

Het vinden van geluk ligt niet in het bezitten, maar in het genieten.

( Michel De Montaigne )

IEPER 2014 (Charles Ducal)

Tegen het sentiment van de modder,

de romantiek van de kou,

het nostalgische vocht in longen en botten,

het klaroengeschal van honderd jaar oud

wordt het oorlogsmuseum gesloten,

het soldatenkerkhof verkaveld of omgeploegd,

het koor van klaprozen afgebroken,

de novemberparade verboden, voorgoed.

Dan openen zich misschien toch de graven

op zo'n manier dat het werkelijk voelt,

dat door onze slaap de lijken marcheren

als bloeiende knapen, op weg

naar Ituri, Aleppo of Khulm.

(cfr Gedichtendag)

CITATEN

----------

De mens ziet onze daden. God onze beweegredenen.

(Thomas a Kempis)

De anderen: dat zijn wij, helaas. ( G. Bernanos )

Neem de mensen zoals ze zijn, anderen zijn er niet.

(Konrad Adenauer)

Twijfelen bevalt mij niet minder dan zeker weten.

(Dante Alighieri)

Elke mens is blij met iets anders. Ik ben gelukkig als mijn innerlijk kompas goed functioneert en zich niet afwendt van de mensen en hun lotgenoten, maar alles welwillend bekijkten elk ding aanvaardt en gebruikt in overeenstemming met zijn waarde.

(Keizer Marcus Aurelius)

Omringd worden door liefde en vertrouwen,dat is het hoogste goed dat een mens van het leven kan ontvangen.

Dankbaarheid verandert wat we bezitten in genoeg.

(Melody Beattie)

REGENBOOG (Gery Florizoone pr.)

Licht van licht,

mijn God,

de dagen geven lang

en veel licht, wanneer

mijn hart op zon staat.

Vandaag is mijn weefkleed

grijs en zonder snit

om mij heen geslagen.

Uw regen,

druilend en grauw,

tast mij aan.

Drupsgewijze wordt

mijn gemoed doordrenkt

en zwaar,

het omhulsel van mijn

levenslust tot

slap, verregend karton.

God van licht,

diep nu in mij

de regenboog op,

laat een levenslied los,

in de smalle zuivere beek;

laat haar zilver spreken,

was mijn gelaat, zalf,

verfris mijn pad

met de verkwikkende kracht

van een emmer water.

Hang dauwdruppels

aan mijn woorden,

geeft kiemkracht en sap

aan het zaad in mij,

voer mij naar de bron

en les mijn verzonken dorst.

LAAT DIT EEN UUR ZIJN... (S. de Vries)

Laat dit een uur zijn

waarin ons hoofd en ons hart

wil vrij zijn,

en wat wij doen

ons overgeeft aan U,

Gij, liefde zelf.

Laat dit een uur zijn

waarin wij ons op U richten

om onszelf te hervinden,

elkaar te zien,

onze weg te weten.

Laat dit een uur zijn

dat ons hart opvrolijkt,

ons hoofd verheldert

en ons bevrijdt

van de daden, de woorden, de gedachten

waarmee wij U en elkaar bezeren.

Als ons bidden en ons zingen

naar de hemel opklimt,

wees dan aanwezig

en laat uw erbarmen op ons dalen

en ons hart verruimen,

dat wij vrijuit onze lof zullen zingen,

nu en altijd. Amen.

CITATEN

-----------

Het afscheid verlengen is niets waard; je verlengt niet de aanwezigheid maar het vertrek. (Bibesco)

De politiek is de kunst te beletten dat mensen zich bemoeien met hun eigen zaken. (Paul Valéry)

Wees niet zo nederig. Zo belangrijk ben je nu ook weer niet.

(Golda Meir)

Geluk kan bij je komen, als je zelf een paar passen terug doet.

(E.Kieckens)

Eén druppel liefde is meer dan een oceaan van verstand.

(Blaise Pascal)

We worden niet bemind, omdat we goed zijn. We worden goed, omdat we bemind worden. (Desmond Tutu)

GOUDKORREL

---------------

Dat we in een stressvolle periode leven is een feit. Maar stress is niets nieuws, stress is van alle tijden. Ontspan dus en beslis nu om gelukkig te zijn en te genieten van eenvoudige dingen. Maak het beste van elke situatie, iedereen heeft immers wel een of andere zorg. Meem jezelf niet al te ernstig. Maak je geen zorgen over kritiek, want je kunt niet iedereen gelukkig maken. Wees jezelf en doe wat je graag doet, maar maak geen schulden. Stel je niet voor wat voor ergs er zou kunnen gebeuren. Dat is moeilijker te dragen dan het oplossen van een reëël probleem. Gedane zaken nemen geen keer, blijf er niet op broeden. Vermijd mensen die je ongelukkig maken. Concentreer je op iets, dan heb je geen tijd om ongelukkig te zijn.

CITATEN

----------

Iemans bestemming is nooit een plaats, maar een nieuwe levensvisie. (Henry Miller)

Ongebruikte talenten zijn als zonnewijzers in de schaduw.

(Benjamin Franklin)

De voornaamste vraag in het leven is: wat doe ik voor de anderen ? (M.L. King)

Geen wet, sekte of mening heeft ooit de goedheid zo hoog verheven als het christendom. (Francis Bacon)

Bewustzijn is een geweldige oceaan, water zonder grenzen. Woorden zijn slechts lotuspoeder voor kleine verwondingen.

(Huang Po)

Het grensgebied tussen verstand en gevoel is het jachtterrein van de duivel. (C. Patmore)

Als we uiterst zorgvuldig zijn met hoe we onze dagen gebruiken, hoeven we over de jaren niet in te zitten. (Oswald Sanders)

Als woelig water tot rust komt, wordt het langzaam helder. Als iets traag in beweging komt, komt het langzaam tot leven.

(Lao-Tse)

Wie de waarheid ontrent zichzelf onder ogen wil zien, moet wel op enkele teleurstellingen beducht zijn. (Bertrand Russell)

BLAUWDRUKKEN (Max Temmerman)

Hoe mijn moeder weken lang

weloverwogen afscheid nam.

Ze hield haar hoofd schuin. Ze luisterde.

Iemand riep.

Hoe ze er de tijd voor nam: kijk daar, zie,

een seizoen ruimt plaats voor een volgend seizoen.

Hoe blauwdrukken van wat komen ging

maalden door haar hoofd en hoe ze daar 's nachts

wakker van lag. Hoe wij ons allemaal klaarmaakten.

We wisselden elkaar af en schikten bloemen.

Keken door haar ogen naar de wolken

en klopten kussens op.

We hielden ons in stilte bezig maar

stel mij een vraag en ik zal praten over haar.

TAALPITJES (collecte-geldinzameling)

In vele plaatselijke parochiebladen lezen we: ''Zondag aanstaande omhaling voor Broederlijk Delen.'' Omhalen betekent in de standaardtaal 'omverhalen': een boom omhalen of vellen. Het woord ' omhaling ' is zo zeldzaam dat het zelfs niet voorkomt in de Dikke van Dale. In de kerken wordt een 'collecte' gehouden. Dat is het gebruikelijke woord, al is het een leenwoord uit het Frans. Het is standaardtaal voor 'geldinzameling in kerken'. Het woord 'geldinzameling' komt vooral voor buiten de kerken en het gebeurt vaak met een 'collectebus'. Een 'collectant' zegt Van Dale, is de verzamelaar van giften gedurende een godsdienstoefening.

Cyriel Moeyaert

PATER DAMIAAN (Tine Hertmans)

Op de lokroep van zijn hart

dreef hij weg van

huis en haven, spoelde

in verre oorden aan

zwaar getroffen door het

gelaat van ziekte en smart

wou hij pijnen

verzachten,

verstoten zielen helpen

die hun vingerloze

handen strekten,

naar wat liefde en

wat schamele

aandacht smachtten

omdat de lepra zijn

tentakels spreidde,

werd hij ginds voorgoed

gevangen in dit zelf

gekozen isolement,

o Molokai mon amour-

doch nu bloeien rozen

van waardering op zijn graf,

blijft zijn liefdeswerk

als heilige onder de levenden

voor altijd onaf.

ALS BROEDER EZEL BIDT (E.H.Francis Grégoir)

Hier ligt uw ezel in uw stalleke,Heer.

Zijn grote ogen kijken dom

naar U

het mooiste mensenkind

dat ooit op aarde geboren werd.

Hij zit hier bij uw kribbe neer

zijn lange grijze oren

mogen 't gloria in exelsis horen.

Och 't dier verstaat er niet veel van,

al zingen d'engeltjes nog zo mooi

en zijn zijn oren nog zo lang!

Het domste dier, klein Jezukind

zit hier nu bij U op de knieën

wanneer Gij naar de wereld komt

om mensen braaf te maken.

Het vat niet erg veel van al die hoge dingen

en 't heeft niet veel

maar 't geeft

want 't wil U toch beminnen

de adem van zijn hart

want Gij hebt kou vannacht.

Ben ik die ezel van Uw stalleke, Heer ?

' T en doet, als ik U maar mag beminnen !

n.b. Uit de afscheidsviering op 27 december 2001

E.H. Francis Grégoir / 3 mei 1926 - 21 december 2001

HEMELVAARTSDAG (Johannes Lootens o.c.s.o)

'' Vaart wel '', zeggen wij

tot de Heer, '' vaart hemelwaarts,

Uw Vader wacht op U ''.

'' Vaart wel, ende levet scone '',

zegt Hij tot ons,

terwijl wij Hem nastaren.

Nee, geen les in ruimtevaart

of kosmologie, maar

mysterie van liefde.

Hij gaat van ons heen

om nooit meer van ons te wijken.

Hij wuift met de ene

en zegent met de andere hand..

Zijn heengaan maakt

de komst van de Geest mogelijk.

Zijn Hemelvaart brengt ons

met onze voeten op aarde.

Eer aan God in den hoge

en vrede op aarde!

PINKSTEREN (Johannes Lootens o.c.s.o.)

De paastijd van 50 dagen is voorbij,

het huis van geloof gebouwd,

nu nog het dak erop:

de Geest daalt neder.

Niet dat de Geest voordien niet actief

was;miljoenen, miljarden jaren al was

Hij werkzaam doorheen de wonderlijke

evolutie van de schepping

en de kosmos.

Hij kwam in de geschiedenis,

sprak door profeten en zieners

en overschaduwde Maria bij

de menswording van Gods Zoon.

En toen bouwde Hij zich een huis

in de tijd: de Kerk.

Laat het nu maar waaien !

PSALM 150 (Bewerking: Dorothee Sölle)

Looft God niet meer overal,

zoek Hem niet bij macht, getal,

denk Hem niet in pracht en praal,

geef Hem niet een koningszaal.

Slijp Hem van de ronde gulden.

Maak van Hem geen topfiguur,

in de wolken, hoog en guur,-

Hij bedankt voor al die hulde.

Looft God als de minste mens,

vogelvrij en zonder grens,

ieder ogenblik bedreigd,

leven dat geen aandacht krijgt,

diep miskend en grof bestreden.

Hij hoopt dat er mensen zijn,

die Hem zoeken in het klein,

waar Hij roept om recht en vrede !

WIJ VRAGEN U VAAK (Dorothee Sölle)

Wij vragen U vaak:

waarom juist ik ? Waarom juist mij

Waar ben U toch, God,

die het goed met ons zou voorhebben,

bent U druk bezig,

waarom bekommert U Zich niet om ons ?

U vraagt ons steeds weer:

heb je Me niet gezien ?

Heb Je Me niet gehoord toen ik riep ?

Was je druk bezig,

waarom bekommer je je niet om mij ?

Op een dag houden wij op te vragen.

We worden bitter en cynisch.

God heeft me niet gelolpen.

Alles komt zoals het komt.

Wij kleine mensen,

wij zijn zonedr macht.

U blijft ons vragen:

Heb je Me niet gezien ?

Heb je Me niet gehoord toen ik riep ?

Neem me toch aan zoals ik ben.

Dat met de macht komt wel in orde.

Op een andere dag

zullen wij U horen,

staren niet meer naar boven,

wachten niet op de tovenaar,

maar nemen U aan, Christus,

zoals U bent,

openen de deur,

waaraan U zo lang hebt aangeklopt,

en laten u binnen, buitenlander,

U, aidspatiënt,

U, oude,nutteloze vrouw.

JEZUS (Elke Veenbrand)

Jezus, man van Nazareth,

waar ben j Jij ingebed,

dat ik de draad niet vind

die mij met Jou verbindt ?

In puin ben ik Je aan het zoeken,

in kerken en gewijde boeken,

maar sinds Jij ooit verrezen bent,

heeft niemand Jou terstond herkend.

Jij was de tuinman bij het graf,

om wie Maria eerst niet gaf.

Jij was die visser bij het meer,

en zij geloofden meer en meer.

Jij was die wonde in de zij,

'' mijn meester en mijn God '', zei Hij.

Zo spon ik Ariadnes draad,

een liefde sterker dan verraad.

WEINIG.... (Gery Florizoone pr.)

Heer,

lijkt mijn bidden

veel op praten,

toch is dit mijn bidden niet.

Zwijgend wil ik nader treden,

ook op zondag in de mis,

alsof mijn bidden, samen

met U, een tijdje rusten is

in Uw schoot.

Weinig woorden zijn er

om nabij te zijn:

mijn handen, mijn voeten,

een glimlach, verborgen pijn

hebben het gemaakt, al die dagen.

Ze zijn een garve,

kruid en onkruid samen,

van alle dingen, waarrond

ik ' God ' in alle talen

en tonen sprak:

van ergernis to amen.

Bidden om de ramen van het licht,

de deur waardoor

de vrienden kwamen,

de nachten na de dagen.

Weinig meer heb ik te zeggen:

tenzij de vreugde, die mij omkleedt

op U gericht,

het zoet ervaren van het leven

en dank voor de tijd

die Gij aan mij besteedt.

EEN PSALM (J.B.Charles)

Hij is een ontploffing.

Hij geeuwt en de werelden willen uiteen.

Hij dacht nog en de zon vloog al in brand,

één woord en de kristallen bouwden hun ruimtepatronen,

uit het niet ontvouwden zich varens.

Hij ontwierp het paarse aderwerk

van het rodekoolblad van elke kool

en elk blad afzonderlijk.

Hij gaf noten hun goddelijke vorm

in de kleur van zeventig soorten hout.

Hij ordonneerde een netwerk op de meloen.

Hij friseerde het haar van iedere nieuwe neger.

Hij kalmeert de os en treitert de poema.

Hij kommandeert de termieten,

de bakteriën staan onder zijn bevelen,

die van de wijngist en die van de tbc.

Eer wij de kurketrekker hadden uitgevonden

was er de spirogeet al.

Hij vlocht het radarscherm van het bewustzijn

van Antonio Vivaldi en van Sydney Bechet.

Hij kan de mensen zegenen met het leed

dat zij elkander aandoen

en met hun goedheid straffen.

Hij alleen kan met een kromme stok

rechte slagen slaan, met onrecht

recht doen - want Hij is God,

en het kenteken van goddelozen is

dat zij bluffen: dat kunnen wij ook.

' Suug in het stof van de straat en wrijf

met een vingervol slijk onze ogen

open voor Uw grootheid.

Laat het Vlees de springlading zijn

en het Woord dynamiet, heilige Taal

bekruip de lont en wees,

God, nog één keer de explosie:

sla los wat zich vast wil zetten,

ruk uiteen wat zich konsolideren wil,

zodat wij in zware verdrukking,

ja, in doodspaniek nog slechts uitbrengen:

' GOD, MIJN VERRUKKING ! '

(uit: De gedichten tot 1963 - De Bezige Bij Amsterdam 1963,p.182-183)

EINDELOOS... (Rabindranath Tagore)

Eindeloos hebt Gij mij gemaakt, naaar uw behagen. Dit broze vat ledigt Gij weer en weer, en vult het telkens met vers leven. Over heuvelen en dalen hebt Gij dit rieten fluitje gedragen en er eeuwiglijk nieuwe melodieën door geblazen. Bij de onsterfelijke aanraking van Uw handen, doorbreekt dit kleine hart zijn perken en baart onzegbare uiting. Uw oneindige gaven komen tot mij, enkel op deze mijn nietige kleine handen. Eeuwen vergaan en steeds blijft Gij uitstorten en steeds is er ruimte te vullen.

(uit: Wij-zangen (Gitanjali) Vertaald dr Frederik van Eeden)

CITATEN

-----------

Het is niet zeker dat alles onzeker is. (Pascal)

Als je wint, win je alles; verlies je, dan verlies je niets. Aarzel dus niet erop te gokken dat God Bestaat. (Pascal)

De laatste stap van de rede is de erkenning dat er een oneindig aantal zaken is die haar overstijgen. (Pascal)

De mens is net zo min in staat de nietigheid te zien waar hij uit voortkomt, als de oneindiheid die hem omgeeft. (Pascal)

Tegenspraak is geen teken dat iets niet klopt, evenmin als het ontbreken van tegenspraak een teken is van waarheid. (Pascal)

Hoe oud zou je zijn als je niet wist, hoe oud je was ? (Wayne Dyer)

Spreken met je handen en elkaar begrijpen met je ogen is liefhebben met je hart.

Het werk wacht wel, tot jij je kind de regenboog hebt laten zien, maar de regenboog wacht niet tot jij klaar bent met je werk. (P. Cloffard)

Ik hou van een glas sinaasappelsap, terwijl ik mijn krant lees. Allebei komen ze vers van de pers. (Bert Dewilde)

OP STAP MET GOD... (Manu Verhulst pr.)

God,

als ik de trapjes afdaal

naar dat binnenste van mij

en wat licht zoek in de donkere ruimte

tussen gisteren en morgen,

tussen verleden en toekomst.

Als ik probeer

om een rechte koers te varen

tussen verlangen en plicht,

tussen begeerte en idealen,

dan voel ik mij zo klein

als een fruitvliegje in het donker.

Ik weet, God, dat Gij alleen

het licht kunt aansteken

- als op de eerste dag -,

dat Gij mij een weg kunt wijzen,

maar ook niet meer dan dat.

Gij laat mij vrij,

wijst me zelfs de weg

naar de totale ontvoogding

en de volle verantwoordelijkheid.

Gij laat mij zelf zoeken

naar inzicht en klaarheid:

de goudmijn van de wetenschap

en mijn 1.330 cm3 hersenen

moeten volstaan.

Gij opent enkel het visioen,

het vergezicht op wat echt menselijk is,

keer op keer, tien keer opnieuw.

( uit: Op stap met God,Halewijn,Antwerpen 2004)

GELOVEN...

't Is dansen op een koord,

wandelen op het water,

gedragen door Zijn Woord...

't Is dwalen door woestijn,

zich laven aan Zijn Bron,

zo blij te mogen zijn...

't Is 't volgen van Zijn licht,

zich warmen aan Zijn Vuur,

de sfeer van een gedicht...

't Is een adelaar gelijk,

in ijle zuivere lucht,

steeds dichter bij Zijn Rijk...

't Is graven naar de ader,

't is zoeken naar de schat,

thuiskomen bij de Vader...

't Is stil worden en stil zijn,

luisteren naar Zijn Roep,

Zijn Bloed zien in de wijn...

't Is vallen en weer opstaan;

de 'Via Dolorosa'

kordaat ten einde gaan...

Tony Hutsebaut

07.03.1994

ZONDAGOCHTENDGEBED (Etty Hillesum)

Het zijn bange tijden, Mijn God. Vannacht was het voor het eerst, dat ik met brandende ogen slapeloos in het donker lag en er vele beelden van menselijk lijden langs mij trekken. Ik zal je één ding beloven, God, een kleinigheidje maar: ik zal mijn zorgen om de toekomst niet als evenzovele zware gewichten aan de dag van heden hangen, maar dat kost een zekere oefening. Iedere dag heeft nu aan zichzelf genoeg. Ik zal je helpen, God, dat je het niet in mij begeeft, maar ik kan van te voren nergens voor instaan. Maar dat ene wordt mij steeds duidelijker: dat jij ons niet kunt helpen, maar dat wij jou moeten helpen en door dat laatste helpen wij ons zelf. En dit is het enige, wat we in deze tijd kunnen redden en ook het enige, waar het op aan komt: een stukje van jou in onszelf,God, en misschien kunnen wij ook er aan meewerken Jou op te graven in de geteisterde harten van anderen.

(uit: Een spirituele zoektocht / Paul Lebeau)

Etty Hillesum werd vermoord in Auswitch op 12 juni 1942

GEBED OM BEMOEDIGING

God, onze Vader,

wij kunnen

niet anders dan toegeven

dat wij soms moedeloos zijn

en zelfs angstig.

Soms vragen wij ons af:

wat kan ons toch gebeuren

om de kerk

en ons

leven en kracht te geven?

Wij openen ons hart voor U.

Wij wachten, wij verwachten

eensgezind in de vriendschap.

Wij proberen te bidden, samen,

en toch elk vanuit het eigen hart.

Zend uw heilige Geest,

gooi de vensters open

in ons leven,

in onze gemeenschap,

in onze wereld.

Leg uw vuur

in onze kleine woorden.

En laat ons échte woorden spreken

die een vonk van liefde

doen overslaan.

Amen.

(uit: Tijdschrift van Adem-Tocht 34e jaargang nr. 1)

CITATEN

------------

Wie durft te verdwalen, vindt nieuwe wegen. (Erasmus)

Door niet te oordelen, schep je stilte in je geest. (Deepak Chopra)

Plicht hoeft niet per se saai te zijn. (Thomas Merton)

Pas als de snaren precies goed staan, niet te strak en niet te los, kun je muziek maken. (Jaak Kornfield)

Uit oude bronnen borrelt het gezondste water, uit jonge monden veelal geklater en getater. (Bert Dewilde)

Jeugd is geen leeftijd. Het is een geestestoestand. (Samuel Ullman)

Kinderen zijn kwetsbaar spul. Volwassenen zijn gelijmde kinderen.

(Johan Anthierens)

Het is onmogelijk om te leven zonder falen. Tenzij je zo voorzichtig bent, dat je evengoed niet had kunnen leven. En jij dus bij voorbaat hebt gefaald. (J.K.Rowling)

SONNET AAN ANTWERPEN (Marcel Pira)

Stad aan de Stroom, bevaarbaar labyrint

voor wie een anker zoekt tussen de heerlijkheden

die de verbeelding kronen van een kind,

verwijlend bij blazoenen uit een groots verleden.

Uw naam, gelouterd door een kus van wind,

voerde hier rijkom aan uit alle wereldsteden,

van trotse Gilden tooit 't brokaten lint

uw fraaiste gevelbord vol feestroes en gebeden.

Fluweel van kunsten heeft uw lot verwend

door boven tij en ontij schoonheid uit te dragen

aan wie de boodschap van uw vrijheid kent.

Stad aan de Schelde, wie de toekomst hoort

mag u met vlijt bewonen in het kleed der dagen

onder uw beiaardlied: een hemelpoort.

CITAAT (Rahindranath Tagore)

Eindeloos hebt Gij mij gemaakt, naar uw behagen. Dit broze vat ledigt Gij weer en weer, en vult het telkens met vers leven. Over heuvelen en dalen hebt Gij dit rieten fluitje gedragen en er eeuwiglijk nieuwe melodieën door geblazen. Bij de onsterfelijke aanraking van Uw handen doorbreekt dit kleine hart zijn perken en baart onzegbare uiting. Uw oneindige gaven komen tot mij enkel op deze mijn nietige-kleinen handen. Eeuwen vergaan en steeds blijft Gij uisstorten en steeds is er ruimte te vullen.

(uit: Wij-zangen(Gitanjali)

GOUDKORREL (John Baillie)

Laat mij een teleurstelling gebruiken als een bouwsteen voor geduld. Laat mij succes gebruiken als een bouwsteen voor dankbaarheid. Laat mij last en moeite gebruiiken als een bouwsteen voor volharding. Laat mij gevaar gebruiken als een bouwsteen voor moed. Laat mij berisping gebruiken als een bouwsteen voor lankmoedigheid. Laat mij eerbewijs gebruiken als een bouwsteen voor nederigheid. Laat mij plezier gebruiken als een bouwsteen voor gematigdheid. Laat mij pijn gebruiken als een bouwsteen voor lijdzaamheid.

GEBED VOOR ROEPINGEN (Mgr.Luc Van Looy-Bisschop van Gent)

Heer, hoe moet het verder,

met uw kerk hier bij ons?

De kerk is uw gave, uw leven,

uw cenakel, uw eucharistie.

Uw menslievendheid wordt zichtbaar

in de eucharistische gemeenschap,

in dienst aan de armen en de kleinen

in verkondiging door geëngageerde gelovogen.

Uw kerk heeft herders nodig,

door U geroepen, door U aangesteld

om te getuigen van hun geloof

voor de mensen die U zoeken.

Wij hebben mensen nodig die bidden,

onbevangen ten volle christen zijn,

gehuwden,jongeren,

diakens, priesters, religieuzen,

die leven voor U, omdat U hen roept.

Geeft uw kerk, Heer, nieuwe priesterroepingen,

bezielde mannen die met onbezorgde moed

U bij de mensen brengen

en de mensen bij U.

Amen.

DE DAG VAN EDEN (Anton van Wilderode)

Ik keek door het venster maar je was er niet.

De kamer schijnt eensklaps te groot geworden

met weggeschoven stoelen, lege borden.

Je bril ligt in je boek,vergeet hem niet.

Van ergens dringt je stem tot mij door.

Ik weet het al, je bent waarschijnlijk boven,

ik zal het kraken van de treden horen,

je woorden zijn je altijd even voor.

De deur staat op een kier, je komt terug,

je was alleen maar weg om iets te halen.

Het duurt wel langt, mijn ogen staan vol tranen,

een onverdacht verdriet achter je rug.

(uit: Tijdschrift van Adem-Tocht 34e jaargang nr.2-2014)

OM IN DIENST TE STAAN VAN HET WARE GELUK

Heer, maak van mij een werktuig van Uw vrede.

Laat mij liefde brengen waar haat heerst.

Laat mij vergeving brengen waar beledigd wordt.

Laat me eendracht brengen waar tweedracht is.

Laat me waarheid brengen waar getwijfeld wordt.

Laat me hoop brengen waar gewanhoopt wordt.

Laat me licht brengen waar het duister is.

Laat me vreugde brengen waar droefheid is.

En geef dat ik bij dit alles veeleer zoek

te troosten dan getroost te worden,

te begrijpen dan begrepen te worden,

te beminnen dan bemind te worden.

Want het is door te geven dat men krijgt,

door zichzelf te verliezen dat men vindt,

door te vergeven dat men vergeven wordt

en door te sterven dat men verrijst

tot eeuwig leven.

Franciscus van Assisi

ONTMOETEN

Ontnoeten is meer dan iemand tegenkomen of bij elkaar zijn.

Je ontmoet niet zoveel mensen.

Ontmoeten heeft iets van verwondering en herkenning.

Een échte ontmoeting raakt je,

ze vraagt openheid van jou,

niet dat je alles moet zeggen

tegen de ander,

maar wel dat die ander jou iets mag zeggen of vragen.

Ontmoeten is de ander binnenlaten in het huis van jezelf,

met het risico dat hij of zij ontdekt

dat niets alles écht is in je huis,

dat je je soms anders voordoet,

dat je kwetsbaar bent en soms de anderen gewoon napraat.

Iemand ontmoeten is iemand

binnenlaten in de binnenste cirkel van je leven.

Hij of zij zal vragen naar je ervaringen, gewoontes,

gevoelens en opvattingen.

Pas als je de ander

zo diep laat doordringen,

kun je van ontmoeting spreken.

Een échte ontmoeting

laat sporen na.

(Uit: Annemiek Wijnker-Hoedjes & Kees Maas.Woorden en verhalen die er toe doen,Teteringen,2013)

TESTAMENT (Marcel Pira)

De droefheid om mijn moeder die verging,

het hekken van de nacht waarvoor ik zing

en Chartres aan de kim verloren.

O Brandenburgs concerto in mijn pijn,

in welke hand zult gij vaandaag de maatstaf zijn ?

Voor welke beet het nederige koren ?

Het leed der mensen leeft in mijn verdriet,

'k ontmoet Gezelle in het rijpend riet

en hoor hoe zwaluwen hun nest begeren.

Nu luwen stormen in mijn klein bestaan,

ik proef wat vrede onder zon en maan

en mijmer om wat leeft in hoger sferen.

En dan, achter de oevers waar ik heftig liep

mijn dorp voorbij zien varen waar ik sliep,

nog steeds met paarden in de mist verborgen...

Misschien voert dit verleden naar de eeuwigheid

een blinde passagier, die zonder wrok noch spijt

het milde Licht mag erven van Gods morgen.

GEDENK...

Gedenk de dooden, kind, die vielen

op 't gruwlijk veld van eer.

Gedenk bij 't bidden steeds hun zielen

al knielend voor den Heer.

Gedenk de moeders, kind, de weezen,

en al het wee doorstaan.

Verminkte, blinde, kreuple wrakken,

die droef door 't leven gaan.

Gedenk, mijn kind, naar boven starend,

het godlijk woord altijd:

'' O menschen lief, bemint elkander

omdat ge broeders zijt. ''

GEDENK ! EN BID VOOR WERELDVREDE.

O ! VOLG DES HEEREN LEER;

ZOO ALLEN DIT OP AARDE DEDEN,

ER KWAM GEEN OORLOG MEER !

( Jan Remy Alloing, 'Meesteremy' werd gemobiliseerd op 31 juli 1914 in Bioul, verbleef vier jaar als krijgsgevangene in de kampen van Soltau bij Hannover, kwam op 31 december 1914 met de ziekentrein aan in Luik. )

GEBED (Anton Van Wilderode)

Gij kent mijn dood al,God-laat mij niet weten-

waar hij mij vinden en verrassen zal,

laat mij nog rustig ademen en eten,

laat mij nog slapen en de dag vergeten

die met mijn zorg mij morgen overvalt.

Want er ligt water meterdiep te zwijgen

tussen de huizen waar de herfst begint,

en ieder ogenblik, dat ik moet krijgen,

genadig uit uw hand, kan mij bedreigen

en iedere kiem van ziekte zaait zich blind.

Hoe sterk mijn hart is, God, voor een lang leven,

hoe sterk de ader die mijn bloedstroom tilt,

of mijn verstand niet voortijds zal begeven,

voor ik mijn laatste blad heb volgeschreven:

Gij weet het, God, maar zwijg, om mijnentwil.

Soms loop ik van een vreemde wind bewogen

tussen de lichamen der mensen door

gelijk een kind, met ingeslapen ogen:

ik stoot mij niet, val niet, wordt niet bedrogen

omdat ik U binnen mijzelven hoor.

Blijf Gij daar, God, blijf Gij, terwijl mijn voeten

geduldig en gehoorzaam op hun reis,

terwijl mijn handen maken wat zij moeten,

terwijl ik lachen zal, lezen en groeten -

tot in het paradijs.

MIJN WOORDEN... (Marcel Pira)

Mijn woorden vloeien uit mij weg

als ik gedichten schrijf.

Ik lever hen gewillig uit

aan een kalenderloos seizoen

dat in mij woont

met oeverloze dagen zonder dagboek.

Is dit het labyrint van 't leven

waarin mijn woord verdwaalt

als een ontschuldig kind

dat hunkert naar nieuw plantveld

voor zijn dromen?

Of vluchten mijn woorden uit mij weg

in kille barensnood

omdat ze aan het grillig spoor

van naderende dood in mij

willen ontkomen?

Ik weet het niets...

Neen, met veel spijt, ik weet het niet.

Maar ik bemin hun lied

dat fluistert in een koor

van lentewind

in 't jonge groen van bomen.

(Mijn geestelijk testament als dichter. Geschreven te Mortsel op 3 mei 2009)

O JA ?

Sporten is gezond, zegt men. Toch moet men zich daar enkele bedenkingen bij maken: als fietsen zo enorm gezond was, dan moest de postbode intussen al onsterfelijk zijn. Een walvis zwemt de hele dag, drinkt water, eet alleen maar vis en toch is hij verschrikkelijk dik! Een konijn rent en springt wat af tijdens zijn leven, maar wordt hoogstens 15 jaar! Een schildpad rent nooit en behalve eten doet ze vrijwel niets . Toch kan ze 150 jaar oud worden! Sporten is gezond zegt men... O ja?

ZO IS HET DAN GEWEEST... (L.Alberse)

Zo is het dan geweest;

een vrouw die baart,

een man die doeken vouwt

en het kind in een krat,

dat was dan dat.

De kraamkliniek was overvol;

de vroedvrouw juist afwezig,

de arts was vrij van dienst die nacht,

zijn plaatsvervanger weggeroepen

en het kind lag op stro,

dat was dan zo.

Toen God dan eindelijk kwam

in Jezus-Zoon der maagd

bleek overduidelijk:

niemand had om Hem gevraagd,

niemand zond naar Bethlehem

een brief of telegram,

een kaartje of wat bloemen

en niemand had er tijd,

geen enkel ogenblik,

niemand - en dat was ik.

GEBED (Mgr Johan Bonny)

God, onze Vader,

in de ogen van Pater Damiaan,

die niet schrikken voor de buitenkant,

zien wij uw liefdevolle aandacht voor de mens,

getekend door onmacht of gebrokenheid;

in de handen van Pater Damiaan,

zelf verminkt door melaatsheid,

zien wij uw zorgende nabijheid

die trouw en solidair is, tot het einde;

in het gebaar van Pater Damiaan,

die de vreemde maakt tot vriend,

zien we het beeld van Jezus, de Goede Herder,

zie hij als missionaris wilde navolgen.

Heilige Pater Damiaan,

op uw voorspraak bidden wij

om hoop en vertrouwen voor wie lijdt,

om vriendschap voor wie eenzaam is,

om goede herders in onze kerkgemeenschap,

om getuigen van de Blijde Boodschap,

om Gods zegen over onze levensweg.

Amen.

WAAR TWEE OF DRIE (Michel van der Plas)

Waar twee of drie

in mijn naam samen

spreken van mij,

daar ben ik ook.

Ik hoor hun hart

en ken hun namen

en spreek ze uit

dat ogenblik.

Dat ogenblik

avond of morgen

donker of licht,

grijp ik hun hand,

zing ik hun lied,

deel ik hun zorgen

ben ik het vuur

dat in hen brandt.

Wat in hen brandt

is God de Vader

en God de Zoon

en heilige Geest.

Dat ogenblik

ben ik genade,

kracht die verblijdt,

naam die geneest.

Naam die geneest

in ziel en leden:

zo ben ik met

die twee of drie,

en in mijn kracht

vinden zij vrede,

en in mijn vuur

de harmonie.

STIL WORDEN... (Sören Kierkegaard)

Toen zijn bidden vuriger en inniger werd, bleek hem dat hij eigenlijk steeds minder te zeggen had. Tenslotte zweeg hij maar en werd heel stil. Hij werd stil en begon - een groter tegenstelling tot spreken is er niet - te luisteren. Eerst had hij gedacht dat bidden spreken was. Maar toen ontdekte hij dat bidden zwijgen is, en niet enkel zwijgen maar luisteren. En zo is het. Bidden betekent niet jezelf horen praten, maar stil worden en zo lang stil zijn tot je God hoort...

JOODS VERHAAL

Een oude rabbi vroeg eens aan zijn leerlingen hoe je kunt weten wanneer precies de nacht eindigt en de dag begint.

Misschien wanneer je van ver een hond van een schaap kunt onderscheiden? Vroeg een leerling.

Nee, zei de rabbi.

Wanneer je van ver een vijgeboom van een dadelpalm kunt onderscheiden? vroeg een andere leerling.

Nee, zei de rabbi.

Wanneer dan wel? vroegen de leerlingen.

Wanneer je een mens,wie dan ook, in het gezicht kunt kijken en je je zuster of broeder ziet.

Zolang je dàt niet kunt is het nog nacht om je heen.

IK BEN LEVEND WATER (M.Coune o.s.b.)

Ik ben levend water,

kabbelend

voor wie hunkert

naar verfrissing

en heilzaam

voor ieder mens.

Ik ben levend water,

louterend

voor wie opgaat

na jarenlang verloren,

nu teruggevonden

onschuld.

Ik ben levend water,

blij murmelend

voor wie gelooft

in het Woord

dat hem tot, leven

dopen zal.

Ik ben levend water,

opborrelend

voor wie dorst

naar gerechtigheid

en ijvert

voor Gods Rijk.

Ik ben levend water,

verkwikkend

voor wie ervan drinkt,

om, bedronken,

zelf voor velen

waterbron te zijn.

GELOVEN (The Lighters)

Geloven is geen etiket,

geloof is rekening houden met

een wereld waar de wetenschap van zegt:

'' Ik kan niet zien, dus is het ook niet echt''.

Geloven doe je niet alleen in de kerk,

maar méér nog thuis en op je werk;

de mensen mogen weten in de praktijk,

dat je een burger bent van Gods rijk.

Geloven is wel even meer

dan 't onderschrijven van een leer.

Geloof is blij zijn omdat Jezus kwam

en onze ziekten, zonden op zich nam.

Geloven is geen vroom cliché

en niet een achterhaald idee,

het is je toevertrouwen aan de Heer;

een honderdtachtig-graden ommekeer.

De mensen denken nog te vaak:

geloven is een tamme zaak,

als christen mag je niet zo heel erg veel,

je krijg van 't leven maar een heel klein deel.

Maar heus het is geen nieuwe wet,

geloven dat is '' je-van-het ''.

Ik daag je uit: neem nu de proef op de som,

kort saamgevat: '' Mens, keer je om ! ''

BIDDEN (Alice Nahon)

Bidden is niet enkel knielen.

't Is in 't huis van onbeminden

en in grauwe mensen-zielen

veel verborgen liefde vinden.

Bidden is de bittre dingen

met een zacht gezeg vergoeden;

't is doorheen zijn tranen zingen

en in alles 't schoon vermoeden.

Bidden is langs donkere paden

lampen van gevoel doen branden.

Bidden is de schoonste daden

dragen op zijn eigen handen.

Bidden is in stilte weten,

weelde en weedom van elkander.

Bidden is zichzelf vergeten

om te peinzen aan een ander.

WELKOM KINDJE (Marcel Pira)

Kom in de rij, je werd met vreugd verwacht.

Vergroot het scheppingswonder van de mensen.

Herken de zon bij dag, de maan bij nacht.

We vieren feest met boerenbrood en pensen.

Onze harten werden met jouw naam bevlagd,

ze willen je het allerliefste wensen:

wolken met engelen en - onverwacht -

hun eerste sneeuw, in dromen zonder grenzen.

Met liefde werd je tot een kind verwekt,

de grootste schat der hemelen op aarde.

En toen je moeder je in jubel baarde,

werd zij je eerste parel in je klein heelal.

Wij loven U, nu je in ons voltrekt

wat in je ziel blinkt als kristal.

VERKLARING (Nelson Mandela-1994))

Onze grootste vrees bestaat er niet in dat we

ongeschikt zijn.

Onze diepste vrees is

dat we bovenmate sterk zijn.

Ons licht, niet onze duisternis,

jaagt ons het meest schrik aan.

We vragen onszelf af '' waarom zou ik briljant zijn? ''

Waarom zou ik het eigenlijk moeten zijn?

Je bent een kind van God.

Je nietig voordoen helpt de wereld niet vooruit.

Het is helemaal niet verstandig om ineen te krimpen

opdat de andere mensen rondom jou zich niet onveilig

zouden voelen.

We werden geboren om de glorie van God,

die in onszelf steekt, kenbaar te maken.

Ze is niet alleen aanwezig in sommigen onder ons,

maar in iedereen.

En als we ons eigen licht laten schijnen,

geven we andere mensen onbewust

de toestemming om het ook te doen.

Als we bevrijd zijn van onze angst,

zal onze aanwezigheid automatisch anderen bevrijden.

HET WONDER VAN DE MENSWORDING

Het wonder van de menswording

is vreemd aan alle schitteringen van december.

En nergens,

in geen uitstalraam of lichtstad,

ziet een mens het aangeprezen.

Als het gebeurt, dan is het onverwacht.

Tegen de gang van zaken in.

Iemand die,

God weet waar,

in alle stilte

omziet naar wie

naamloos en vergeten blijft.

Die zonder vrees

de nacht ingaat

omwille van een lichtend woord.

En voor kleinen en ontheemden

zijn eigen wereld als een huis

herbergzaam maakt.

Het wonder is

dat dit geheim vanaf die eerste Kersmis

met het grootste vertrouwen

in onze handen werd neergelegd...

KIJKEN NAAR KERSTMIS: (Marjo Dhomen)

In liefde ontvangen,

met liefde gedragen,

uit liefde gebaard

Kom, zei hij, het is tijd,

we moeten gaan, en hij nam haar hand

en zij legde haar ogen in de zijne

en samen gingen ze op weg

Hij torste de verwondering

Zij droeg de wereld in haar buik

De tocht was lang en zwaar

en toen de tijd gekomen was

dat zij prijs moest geven

wat haar elders was toevertrouwd

vonden zij nergens plaats,

en zij werd bang,

vouwde haar handen om haar buik

en keek naar hem

en woordeloos zei hij:

het zal wel goed worden

Ik zal voor je zorgen

En zo vonden zij een stal,

en gedragen door de wind der tijden,

omringd door alles was was en wat is

brachten zij een zoon ter wereld

En de man keek naar de vrouw

De vrouw keek naar de man,

en samen kekek ze naar het kind

en wiegden het in hun liefde, en in haar pijn

Zij had hem aan de wereld uitgeleverd

Ze wiegden het kind in haar pijn

en hebben het Jezus genoemd

IN LIEFDE ONTVANGEN

MET LIEFDE GEDRAGEN

UIT LIEFDE GEBAARD:

JEZUS MESSIAS

UIT UW HEMEL... (Huub Oosterhuis)

Uit is hemel zonder grenzen

komt Gij tastend aan het licht,

met een naam en een gezicht,

even weerloos als wij mensen.

Als een kind zijt Gij gekomen,

als een schaduw die verblindt,

onnaspeurbaar als de wind

die voorbijgaat in de bomen.

Als een vuur zijt Gij verschenen,

als een ster gaat Gij ons voor,

in den vreemde wijst uw spoor,

uit de dood zijt Gij verdwenen.

Als een bron zijt Gij begraven,

als een mens in de woestijn.

Zal er ooit een ander zijn,

ooit nog vrede hier op aarde?

Als een woord zijt Gij gegeven,

als een nacht van hoop en vrees,

als een pijn die ons geneest,

als een nieuw begin van leven.

NIEUWJAARWENS 2015 (Frans Weerts)

Ik wens dat je, net als herders,

voor niets hoeft te vrezen,

dat je van onrust mag genezen,

en dat je in kinderogen

Gods vrede mag lezen.

Ik wens dat je, net als de wijzen,

je moedig op weg durft te begeven,

dat je iets van je gaven zal geven

en dat je verbonden met velen

hoopvol zal mogen leven.

Ik wens dat je net als Jezus leerlingen

met moed en met inzet mag werken,

mensen in nood mag bemerken

en dat je bij velen 't vertrouwen

kan helpen versterken.

Ik wens dat in je eigen hart in het komende jaar

een redder mag wonen,

om zo van binnen uit aan iedere mens

Gods liefde te tonen..

WAT NOSTALGIE...

ONZE RADIO (K.H. HENDERICKX/1950-1955)

Wij hebben thuis een kastje staan.

Er zijn twee ronde knopjes aan.

Een gaatje is er langs een kant,

waardoor een heel klein lichtje brandt.

Daarbinnen zit een wondere man

die alle talen spreken kan.

Ik kan hem horen, maar niet zien.

Zou het een kabouter zijn misschien?

Wat hij vertelt is soms plezant,

zelfs heel geleerd voor 't groot verstand.

Niet altijd even fraai,

maar dan krijgt het knopje rap een draai.

Soms speelt hij mooie muziek

of geeft hij les in gymnastiek.

Op donderdag zegt hij zo:

''Hallo! Hier is de KVRO. ''

Dan luister ik zo goed ik kan

naar 't kinderuurtje van nonkel Jan.

GOODKORREL

-----------------

We willen onze kinderen intellectuele vaardigheden bijbrengen en dat is belangrijk. Nog belangrijker echter is de ontwikkeling van vriendschapsvaardigheden. Deze Zuid-Afrikaanse tekst illustreert dit op een prachtige wijze: ''Wanneer jij op 'n vriend se skouers staan, is meer dinge vir jou sigbaar. Wanneer jullie rug aan rug staan, is daar minder om te vrees. Wanneer jullie skouer aan skouer staan, is die las ligter. En wanneer jullie saam opkyk, is die prag en grootsheid van die hemelruim asemrovend.''

PSALM 34 (Ik wil Jahwe prijzen,want Hij bevrijdt van angst allen die naar Hem opzien) (Hans Bouma)

Groot, steeds groter maak ik Hem,

een God die je zo genadig weet te vinden.

Hoe lovenswaard is Hij.

Gebroken was ik, geen uitzicht meer,

niemand keek naar mij om.

Hoorde mijn roepen, richtte mij op,

zeer waardevol was ik voor Hem.

Stel je onder zijn hoede,

ervaar zelf hoe goed Hij is,

onderga Hem van ganser harte.

Zoek je duurzaam geluk,

laat zijn goedheid

ook jouw goedheid zijn.

Misschien treft je ramp na ramp,

Hij houdt je staande,

liefdevol rust zijn blik op je.

De kwaadwilligen gaan te grond,

alleen voor de rechtvaardigen

mag leven

ook werkelijk leven zijn.

GEESTELIJKE WANDELING...

Wandelen, wandelen,

wat is het zoet

met moeder in gedachten;

als in een gloed.

Gij waart er blijkbaar bij,

alleen was ik niet,

de weg leek eens zo kort, en

stil mijn verdriet.

Het was, alsof ge zei:

'' Ga verder, zoon,

en blijf niet bij mij staan,

ik heb mijn kroon ''.

De weg blijkt eindloos lang,

mijn tred wordt zwaar,

ik zal het zelf moeten doen;

ben ik wel klaar ?

Maar Hij is ook gegaan

met kruis en pijn

tot op de schedelplaats en

en kreeg zure wijn.

Het leek een tragedie,

een roemloos slot,

tot op de derde dag; dan

werd Hij écht God.

Tony Hutsebaut

31.03.1995

EEN BEELD VAN NEFERTITI (Leo Vroman)

Ook Nefertiti is een kind geweest.

Nu nog, haar sproetige graniet,

alsof het van de zomerzon geniet,

alsof het van een lichte griep geneest.

Alsof ze voor het eerst weer buiten mag.

Ze kijkt naar de woestijn, en ik naar haar,

een hand voorzichtig op haar tengere pilaar.

Duizende jaren sliepen sinds de dag

toen zij haar vogels in het zand zag dutten

en ik zo zeer een beeld van haar moest maken,

tussen het fluitspel op de hete daken

en slaven die het koude water putten.

Sinds eeuwen het herboren worden moede

heeft zij haar beenderstelsel uit het oog verloren,

kan mijn vertelsels nog maar ijltjes horen,

nooit meer verzeilen in mijn levenswoede.

ANTI-TERREUR IN MINEUR ... (Frank Kloeck)

Politie heeft nog alleen munitie

om figuurlijk een schot te lossen

voor de boeg

van een schip vol jammerklachten...

Hier en daar snuffelt nog een hond,

maar verder geen ene blaffer.

Hoogstens nog een kleine pistolet

-af te halen bij de warme bakker-

ongetwijfeld een kolfje naar de hand

van 't kruim van de mannen der wet...

Zelfs geen kogelpennen meer.

Agenten zijn nu kogelvrij,

zo niet hun vesten.

En dus ook vogelvrij

voor wie hen wil pesten...

Tot zover enkele losse flodders.

Bezuinigingen: geen kruit tegen gewassen...

BIDDEN (G.Florizoone pr.)

Heer,

Gij die de avond

en de bergen introk

om alleen te zijn bij uw Vader,

bidden doe ik zo weinig,

zo haastig, zo zakelijk.

Bidden kan ik slechts

om de angst te verdrijven,

om mijn zin te krijgen,

om mijn geheime dromen,

om de steken in mijn zij,

om de vragen die mij aanklagen,

om de onrust

die mijn nachten verstoort,

één enkele keer

om Uw glimlach

over mijn moeilijke zonden.

Bidden kan ik slechts

om mijzelf,

om mezelf te paaien,

maar laat het

nog bidden zijn,

al is het kruipen

langs de wanden

van een kooi.

DOCUMENT (Keizer Marcus Aurelius)

Wanneer ge s'morgens geen zin hebt om op te staan, houd u dan voor: ik ontwaak om mijn taak als mens te gaan vervullen. En waarom zou ik met tegenzin datgene doen waartie ik geborren ben en terwille waarvan ik op de wereld werd gezonden? Of ben ik er soms voor geschapen om mij in mijn warme bed te liggen koesteren? ' Maar dat is aangenamer. '

Gij zijt dus voor uw plezier geboren en helemaal niet om te werken en u in te spannen? Maar ziet ge dan niet hoe planten, mussen, mieren, spinnen en bijen allen hun taak verrichten en naar hun vermogen meewerken tot de ordening van het heelal? En gij zoudt weigeren uw menselijke plicht te vervullen, in plaats van u te haasten en te doen wat in uw natuur ligt?

(uit: Gesprekken met zichzelf)

LAATSTE GEDICHT (Hans Andreus)

Dit wordt het laatste gedicht dat ik schrijf,

nu het met mijn leven bijna is gedaan,

de scheppingsdrift me ook wat is vergaan

met letterlijk de kanker in mijn lijf,

en, Heer, (ik spreek je toch maar weer zo aan,

ofschoon ik me nauwelijks daar iets bij voorstel,

maar ik praat liever tegen iemand aan

dan in de ruimte en zo is dit wel

de gemakkelijkste manier om wat te zeggen),

hoe moet het nu, waar blijf ik met dat licht

van mij, van jou, wanneer het vallen, weg in

het onverhoeds onnoemelijke begint?

Of is het dat Jij mij er een onverdicht

woord dat niet uitgesproken hoeft voor vindt?

(uit: Tijdschrift ' Adem-Tocht 34e jaargang nr.4 /2015)

ARMOEDE... ( Naar Thomas Holvoet)

Armoede is het toonbeeld van hoe onze wereld

er niet in slaagt om met de meest kwetsbaren

menswaardig om te gaan.

Verslingerd aan consumptie

en een overdadig leven

zijn westerse mensen dikwijls blind

voor hen die door armoede getekend zijn.

De kloof tussen zij die alles en zij die niks hebben

wordt groter.

Dit wordt een ''getolereerd onrecht ''.

Het wordt een kwestie van tijd en strijd

want we kijken uit naar het ogenblik

dat de laatsten de eersten zullen zijn.

DEZE WIJSHEID MOET TEGELIJK ONZE HOOP ZIJN.

ZE HERKENDEN HEM... (Antoon Vandeputte)

Ze herkenden Hem

in de glinsterende ogen

waarmee Hij hen aankeek,

in de zachte stem waarmee

Hij hun naam noemde,

in de warme wijze waarmee

Hij in hun midden kwam.

Ze herinnerden zich Zijn woorden:

'' In drie dagen

zal ik de tempel weer opbouwen .''

''Ik laat jullie niet alleen achter. ''

'' Ik ga jullie voor. ''

Ja met Pasen

voelen ze één voor één aan

dat Hij er was, levend en wel.

Ze beleefden één voor één

de vreugde van het opnieuw ontmoeten.

Ze geloofden één voor één

dat Hij een man van zijn woord was.

Met Pasen durfden ze

opnieuw leven en spreken,

dromen en handelen

zoals Hij het hen had voorgedaan.

ZALIG TOCH !!!

( overgenomen met toestemming van Uitgeverij Muurkranten)

( uit: Tijdschrift Adem-Tocht 34e jaargang nr.4)

MILIEU

Wil je meer ecologisch eten, begin dan met kleine accentverschuivingen. Van een voeding waarin vlees centraal staat, evolueer je geleidelijk naar een vleesarme voeding waarbij verse en volwaardige producten de hoodrol spelen. Las eerst enkele vleesloze dagen per week in en verminder de hoeveelheid vlees die je eet. Na enkele maanden is het haalbaar om maximaal drie keer per week vlees te eten of, als je het dagelijks vlees eten echt niet kunt laten, je te beperken tot wat vlees bij de hoofdmaaltijd en dus niet bij de broodmaaltijd. Experimenteer eens met peulvruchten in stoofpotjes en ovenschotels of vul de maaltijd aan met een extra slaatjes of een biologische groentenburger.

LEER ONS... (Dorothee Sölle)

Leer ons een minderheid te worden,God,

in een land dat te rijk is,

te veel vreemdelingenhaat kent en het leger aanbidt.

Pas ons aan aan uw gerechtigheid,

niet aan de meerderheid.

Bewaar ons voor de zucht naar harmonie

en laat ons niet buigen voor grote getallen.

Zie toch hoe hongerig wij zijn

naar de duidelijkheid die U ons biedt.

Geef ons lereressen en leraren,

niets slechts showmasters met hoge kijkcijfers.

Zie toch hoe dorstig wij zijn

naar de informatie die U ons verschaft,

hoezeer wij willen weten wat telt.

Maak ons zusters en broeders van hen die geen lobby hebben,

die geen werk hebben en geen enkele hoop,

die te oud zijn om nog productief te zijn

of te onhandig of te nutteloos.

Wijsheid van God laat ons het geluk zien van hen

die plezier hebben aan uw wet

en dag en nacht mijmeren over uw geboden.

Zij zijn als een boom

geplant aan frisse wateren,

die vrucht geeft op zijn tijd.

WETENSWAARDIGHEDEN...

De hoeveelheid water op aarde is al een paar miljard jaar constant.

Coney Island, het beroemde eiland nabij New-York, heette in de Hollandse tijd het konijneneiland.

Je hand voor de mond houden tijdens het hoesten of niezen is uiterst onhygiënisch, aangezien we datzelfde hand erna gebruiken om mensen te begroeten.

Hysterie werd vroeger gekoppeld aan het hebben van een baarmoeder, ofwel 'hystera' in het Grieks.

15 % van alle longkankerpatiënten heeft nooit gerookt.

Alleen de mens en twee walvissoorten kennen een menopauze.

Dagelijks sterven er ongeveer 260.000 mensen.

Een alliumfoob is iemand die bang is voor knoflook.

Als je een bal in de lucht gooit, doet hij langer over de daling dan over de stijging.

OVER WATER (Kris Gelaude)

Leef maar naar het licht toe,

verder dan ik kan reiken.

Geen hand houdt je vast.

Al zou ik je willen koesteren,

je huisvesten in tedere holten

van mijn bestaan.

Mijn lichaamswarmte

kan je niet behoeden.

Kou kruipt in onze kleren.

Vuur tast ons aan.

Ik zalf je voorzichtig.

Ben kwistig met balsem.

Wil zien hoe je opstaat

en stenen opzij rolt.

Uit duizenden zal ik je herkennen,

de zoen van je adem,

de kracht van je stem.

Leef. ik geef wat ik niet heb.

Elk hebben wordt éénmaal verliezen.

Liefhebben alleen zal nog duren:

zorgvuldig je plaats in mijn huis bewaren.

En zonder omzien je tegemoet gaan.

Desnoods over water.

CITATEN

----------

Als een een beetje loslaat, zul je een beetje geluk kennen.

Als je veel loslaat, zul je veel geluk kennen.

Als je alles loslaat, zul je vrij zijn. (Jack Kornfield)

Ook als iemand de straat veegt om in zijn levensonderhoud te voorzien, moet hij vegen, zoals Michelangelo schilderde, zoals Beethoven componeerde, zoals Shakespeare schreef. (Martin Luther King,jr)

Zelfvertrouwen krijg je niet door geforceerd positief denken, maar door alle facetten van jezelf onder ogen te durven zien en die te accepteren.

(Alberto Del Niente)

PAASLIED (Marcel Pira)

Uw opstanding is het scharnier van ons geloof.

Na de moord op uw lichaam door mensen,

de verheerlijking van uw lichaam door de Vader.

Pasen, het nieuw begin

van een vlekkeloze eeuwigheid in uw rijk

zonder tijd of ruimte.

Wij bergen onze wonden in uw genezende kracht.

Bij rinkelklank van koorbellen en lentelicht

trilt onze vreugde om uw glorie.

Blijf ons nabij met uw gegeven Woord

dat ons barmhartig is,

dat ons optilt uit onze vergankelijkheid

naar het warme welzijn van uw liefde.

Dat mogen wij geloven

omdat het Pasen is,

vandaag en alle dagen;

ALLELUJA!

LEVEN ALS PAASMENSEN (Carlos Desoete pr.)

Midden in de dood, in de leegte

van leven dat geen leven is,

kan het ook vandaag gebeuren

dat de Verrezene opstaat in ons

en ons omvomt tot wie we tendiepste zijn:

paasmensen die de dood en alles wat scheidt

en leeg maakt achter zich laten en leven

alsof de dood voorbij is en het nieuwe leven

waar alles spreekt van Hem die heet

'IK ZAL ER ZIJN" al begonnen is.

Paasmensen z i e n; veel meer dan de dingen

die ons aan het hebben binden,

veel meer dan het uiterlijk vertoon

dat vaak de leegte moet verbergen.

Zij zien verder dan het dodende geweld

en onrecht, verder dan agressie

en het elk voor zich.

Zij zien tekenen van verrijzenis:

hoe midden in die dood Hij er is,

de grote Aanwezige; hoe Hij gebeurt,

soms overduidelijk, soms stlweg incognito:

in een vreemdeling op het strand,

een tuinman of iemand die per toeval

onze wegen kruist en een ein weegs meegaat.

Zij zien dat de dode niet dood is

maar enkel maar uit het gezicht verdwenen,

zij zien waar leven is en dat kruis van gisteren,

het vechten tegen de ontmoediging,-

zijn betekenis had, dat alles zijn zin krijgt

in het breken van het brood

en het delen van het leven.

Paasmensen staan op,

uit het graf van hun angsten,

uit de wonden van hun verleden,

met een veerkracht die niet alleen

in henzelf haar oorsprong vindt.

Zij staan op tegen alles wat leven tegenhoudt,

wat mensen minder mens maakt

en leven minder levenswaard.

Zij staan op om engel te zijn;

een engel die de steen wegrolt

die op het leven van medemensen drukt,

die in de donkere chaos licht brengt,

die waar mensen op een dood punt zitten,

nieuw leven mogelijk maakt,

die met een warm hart nabij is,

zo nabij als God.

Paasmensen gaan op weg.

Mensen van de weg, zo werden zij eertijds genoemd.

Hun weg heet: liefde, geloof en hoop,

breken en delen,

doen wat Jezus heeft gedaan,

zijn woord verder spreken,

zijn gebed verder bidden.

Ja, Jezus' weg is niet doodgelopen,

hij loopt door in zoveel paasmensen

tot op vandaag.

Door zijn Geest bezield, weten zij zich gezonden

om blinden het zicht te geven,

om verlamden te doen lopen,

en monddoodgemaakte mensen

stem te geven, om aan armen blijde boodschap

te brengen

Zij zijn met heel hun doen en laten,

met hun manier van leven vandaag

de belichaming van het evangelie.

ZIJ ZIJN VANDAAG HET LICHAAM VAN CHRISTUS.

DE BOMEN OP FORT 4 (Marcel Pira)

De bomen op Fort 4 wortelen breed in aarde

die op de dikke daken van de vesting ligt.

Ze werden niet geplant, natuur richtte met wind

hun zaad, de regen voerde wasdom aan.

Hun groen tapijt van camouflage verbergt waan

voor krijgsvertoon vol dode helden zonder zicht

op leven, zonder verwachting van een kind.

De bomen op Fort 4 dekken bomvrije holen toe

gevuld met wapens, buskruit en granaten;

ze zijn voor oorlog en geweld de geselroe

en bij belegering 't verweer van angstige soldaten.

Alleen de vrede kan het antwoord zijn

op dit scenario vol bloed en pijn.

DEN GROOTEN OORLOG (1914-1918)

Luitenant-kolonel John McCrae was een Canadese militaire arts, dichter en kunstenaar. Hij nam vrijwillig dienst en werd in april 1915 ingedeeld bij de medische hulppost 'Essex Farm' in Boezinge, waar hij slachtoffers van de Duitse chlooraanval verzorgde. Hij stierf op 28 januaru 1918 aan een long- en hersenvliesontsteking in een veldhospitaal in Boulogne-sur-Mer, waar hij werkzaam was als chirurg. Op 3 mei 1915 schreef hij het wereldberoemd geworden gedicht 'IN FLANDERS FIELDS ':

In Flanders Fields the poppies blow

between the crosses, row on row,

that mark our place;and in the sky

the larks, still bravely singing, fly,

scarce heard amid the guns below.

We are the dead. Short days ago

we lived, felt dawn, saw sunset glow,

loved, and were loved, and now we lie

in Flanders Fields.

Take up our quarrel with the foe:

to you from faling hands we throw

the torch: be yours to hold it high.

If you break faith with us who die.

We shal not sleep, though poppies grow

in Flanders Fields.

DAUWTRAPPEN

Lang geleden dacht men dat het verschijnsel 'dauw' werd veroorzaakt door de tranen van Aurora, de godin van de dageraad, of door de zweetdruppels van de paarden waarop de Walkuren reden, de oorlogsmaagden uit de Noorse mythologie. Volgens de joden ging dauw vooraf aan de mannaregen in de woestijn. Aan dauw werd een genezende en verjongende kracht toegekend en het vermogen tot bescherming tegen hekserij, terwijl de landbouwers geloofden dat dauw het vee melkrijker maakte. Vandaar het 'dauwtrappen', het gebruik om op Hemelvaartsdag om drie uur 's nachts blootsvoets op het bedauwde gras te gaan dansen.

LEEF LANG EN SCHOON

---------------------------

Veel kant-en-klaar voedsel bevat geraffineerde suikers. Om suiker om te zetten in levensnoodzakelijke energie moet de alvleesklier insuline produceren. Maar het regelmatig consumeren van geconcentreerde suikers doet de pancreas als het ware op hol slaan, waardoor het bloedsuikergehalte na verhogingen te snel daalt. Zo raak je vermoeid en wordt je zenuwachtig, angstig en duizelig. De drang naar zoet is dan zeer sterk, maar door daaraan toe te geven, kom je in een vicieuze cirkel terecht. Gebruik daarom zo weinig mogelijk kant-en-klare voeding.

KORT EN GOED... (genoteerd door Gerd de Ley)

Ik heb geen sleutel tot het succes, maar ik weet hoe je het slot uit mekaar moet halen. (Jack Freeman)

Een goed citaat is duizend woorden waard. (Jonathan King)

Iedereen houdt van het geluid van een trein in de verte.

(Paul Simon)

De vroege vogel vangt de worm, maar de tweede muis krijgt de kaas. (Steven Wright)

Etiquette is in slaap vallen in gezelschap en doen alsof je wakker bent. (H.M. Berston)

Mijn manier van grappen maken, is de waarheid vertellen. Dat is de plezantste grap van de wereld. (Walter Besant)

Iedere keer dat er een school gesloten wordt, moet er een extra gevangenis gebouwd worden. (Marc Twain)

Het verschil tussen een menselijke of een computerfout is dat de computer het gewoonlijk beter weet. (A.H. Berzen)

De toekomst is niets zonder het verleden. (Trevor McDonald)

DE GEEST WAAIT WAAR HIJ WIL (Felix Timmermans)

De Geest waait waar hij wil

en staat nooit stil.

Nu eens bij u, dan bij een ander.

Waarom bezien wij zo elkander?

Zie,wat bij u is,is bij mij.

't Komt uit hetzelfde klaar getij,

gelijk de waatren van de beken

zich voeden aan denzelfden stroom

of uit dezelfde bronne breken.

Wij zijn de takken van één boom,

van 't zelfde huis de gangen,

de aders van het eendre bloed.

En of de geest met vlam en zangen

bij u nu, dan bij mij verwijlt,

of weer verterend naar een ander ijlt.

Hij is in ons! In ons! Zo is het goed!

En laat ons zwijgen en verlangen.

VOOR WIE GELOOFT IN EEN NIEUWE AANPAK (Bij Joh.21,1-7)

Ik ga vissen!

Wie spreekt er niet dat verlossende woord

bij verdriet of onmacht, na ruzie, na een feest,

dat diep alledaagse woord:

ik ga weer aan het werk, ik blijf niet hangen

in mijn verdriet of onrecht,

in doelloosheid of verveling.

Ik ga vissen!

Wie heeft er nog niet ervaren

dat die resolute beslissing

een uitnodiging wordt voor anderen?

Wie hoorde niet antwoorden: dan gaan wij mee?

En gezamenlijk wordt het werk, de toewijding,

het geloof, de vriendschap, de inzet hernomen.

Maar goede wil is niet alles.

Zelfs na lang en nachtelijk werk, na inspanning

en herhaald proberen kon het net leeg blijven,

de toewijding niet beloond, het geloof niet terugevonden worden,

kon de vriendschap onvoldaan blijven.

Zij vingen die nacht niets.

En dan, tegen de morgen van een nieuwe aanpak,

gebeurt het toch.

Iemand staat aan het strand, aan de kant,

met een onhebbelijke vraag naar méér vis, naar méér geloof,

toewijding, vriendschap.

Maar tevens met een pasklare oplossing:

werp het net uit, rechts van de boot,

zoek toewijding rechts van het egoïsme,

hervind het geloof rechts van de zekerheid.

En dan lachte de hemel open in netten barstensvol met vis,

in vriendschap vol tederheid, in geloof zonder aarzeling,

in toewijding zonder berekening.

DAN GAAN DE OGEN OPEN VOOR EEN DIEPERE WERKELIJKHEID EN KON MEN ZEGGEN:

HET IS DE HEER.

EER HET ZOVER IS MOET JE EERST BESLISSEN: IK GA VISSEN !

( Piet Stienaers, salesiaan van Don Bosco)

GEBED VOOR DE PRIESTER (Ilse Cornu)

Voor priesters die vertrouwen op U

en vertrouwen geven aan groot en klein,

danken wij U, Heer.

Voor priesters die hartelijk luisteren

en Uw Woord laten klinken

danken wij U, Heer.

Om zorgzame medegelovingen

die vrienden zijn voor onze priesters

bidden wij U, Heer.

Voor priesters die Uw Brood breken

en onze zorgen delen

danken wij U, Heer.

Voor priesters die bezielend leidinggeven

en staan de blijven in het gewoel,

danken wij U, Heer.

Om dragende gemeenschappen

die onze priesters koesteren en uitdagen,

Bidden wij U, Heer.

MENS VOOR DE MENSEN ZIJN. (Marcel Weemaes)

Mens voor de mensen zijn, herder als God.

Trooster voor groot en klein, zo lief als God.

God roept zijn mensen, Hij roept ze bij naam

opdat zij toegewijd zijn wegen gaan.

Genade zaait Hij als zaad in hun hart,

zijn Geest vernieuwt de tijd en heelt de smart.

Klein met de kleinen zijn, vriend onverwacht,

niet op zichzelf maar op an' dren bedacht.

Zieken omarmen, hun tranen verstaan,

met hen de kruisweg ten einde toe gaan.

Gods woorden spreken aanstekelijk echt,

zijn liefde tonen en doen wat Hij zegt.

Licht in het duister zijn, laaiende vlam,

mens van vertrouwen zijn, zijn wie men kan.

Van God gezonden zijn, deemoedig en vrij,

teken van vrede zijn zo trouw als Hij.

(Zingt Jubilate 509)

GEBED (Anton Van Wilderode)

Gij kent mijn dood al, God - laat mij niet weten,

waar hij mij vinden en verrassen zal,

laat mij nog rustig ademen en eten,

laat mij nog slapen en de dag vergeten

die met zijn zorg mij morgen overvalt.

Want er ligt water meterdiep te zwijgen

tussen de huizen waar de herfst begint,

en ieder ogenblik, dat ik moet krijgen

genadig uit uw hand, kan mij bedreigen

en iedere kiem van ziekte zaait zich blind.

Hoe sterk mijn hart is, God, voor een lang leven,

hoe sterk de ader die mijn bloedstroom tilt,

of mijn verstand niet voortijds zal begeven,

voor ik mijn laatste blad heb volgeschreven:

gij weet het, God, maar zwijg, om mijnentwil.

Somsl loop ik van een vreemde wind bewogen

tussen de lichmamen der mensen door

gelijk een kind met ingeslapen ogen:

ik stoot mij niet, val niet, wordt niet bedrogen

omdat ik U binnen mijzelven hoor.

Blijf Gij daar, God, blijf Gij, terwijl mijn voeten

geduldig en gehoorzaam op hun reis,

terwijl mijn handen maken wat zij moeten,

terwijl ik lachen zal, lezen en groeten -

tot in het paradijs.

PSALM 23

-----------

Jahwe is mijn herder, ik kom niets tekort,

groen zijn de weiden, waarop Hij mij graast.

Hij voert mij naar water,

waar ik herleef en kan rusten.

Recht is de weg waarlangs Hij mij leidt,

mij leidt omwille van zijn naam.

Moet ik een dal vol duister voorbij

niets valt er te vrezen want Gij zijt met mij.

Uw stok en uw staf

zijn mijn sterkte en steun.

Gijzelf zet voor mij de tafel gereed

recht tegenover hen die mij benauwen.

Over mijn hoofd stort Gij geurende olie.

Mijn beker is vol, overvol.

Goedheid en genade zijn mijn gezel,

elke dag, heel mijn leven.

In uw huis zal ik wonen

elke dag, eindeloos lang.

TERUGVINDING OF... ONTDEKKING ? (T. van Rostenberge)

'En Jezus groeide op in welgevallen bij God en bij de mensen '

In de crisis om een verloren kind

zijn Maria en Jozef verder gaan zoeken

naar zijn ware aard.

Wijzen in de tempel brachten hen op het spoor.

Hun verwondering sloeg om in bewondering:

was dit kind voor hen niet méér een gave Gods

dan een privé bezit ?

Zoals geen kind wordt tot man

zonder enige strubbeling of conflict,

zo groeit ook de vrede niet in eigen midden

en in de omwereld

zonder uitdagingen aan onszelf.

Als we mekaar niet telkens

met nieuwe ogen gaan bekijken,

vervreemdem we van elkaar

want de andere kan niet blijven

zoals we hem zagen bij de eerste ontmoeting.

De twaalfjarige Jezus kon niet blijven

de veelgekoesterde baby van Bethlehem.

Het mysterie van de medemens

kunnen we nooit helemaal vatten.

Vrede met elkaar

groeit doorheen de schommelingen des levens

in eerbied voor de zondaar en de heilige

die steekt in ieder mens.

ER IS IETS IN DE DINGEN DAT ONTROERT (Pieter.G.Buckinx)

Er is iets in de dingen dat ontroert:

het is de schoonheid niet der bloemen,

noch het glanzen van een blad, noch 't roepen

van de roerdomp in de nacht. Het is

daarin, maar ook daarachter en daarboven

en daaronder, dieper in de grond, die

warm en geurig is als versgebakken brood.

Het zijn de sappen die onzichtbaar blijven,

diep in de wortels en het hart waarin het

leven roert. Het zijn de klanken en geluiden

die een kind kan horen als het zijn oor

te luistren legt dicht aan de grond. Het is

het trillen van de wingerdrank wanneer uw

hand haar aanraakt, en het beven van de kever

op het blad, dat groeit en zwelt.

Het is de dons der distelbloemen en de

pijn der wonden die uw vlees doorsplijt.

Het zijn tekenen van Gods aanwezigheid.

(uit: Gensters in het licht / Paul Vanderghote s.j. / Halewijn)

IMPASSE (Martinus Nijhoff)

Wij stonden in de keuken, zij en ik.

Ik dacht al dagen lang: vraag het vandaag.

Maar omdat ik mij schaamde voor mijn vraag

wachtte ik het onbewaakte ogenblik.

Maar nu, haar bezig ziend in haar bedrijf,

en de kans hebbend die ik hebben wou

dat zij onvoorbereid antwoorden zou,

vroeg ik: waarover wil jij dat ik schrijf ?

Juist vangt de fluitketel te fluiten aan,

haar hullend in een wolk die opwaarts schiet

naar de glycine door het tuimelraam.

Dan antwoordt zij, terwijl zij langzaam

druppelend water op de kofiie giet

en zich de geur verbreidt: ik weet het niet.

Martinus Nijhoff

DE BOODSCHAP (Maurice Gilliams)

Toen zij werd aangeraakt door woorden,

die waren vingren van de Heilige Geest,

is door haar lijf een pijn geschoten

en de engel liet haar moederziel alleen.

Zij is haar lichaam zacht gaan strelen,

zij was de kleine tere en hierbinnen

droeg ze' t diamanten, harde goed

dat haar beschrijnen en doorsnijden moest.

''Ach, laat mij ànders zijn ontroerd,

toekomend kruis, geween en wonden;

dat proeve in mij het mondeken àl zoetigheid,

mijn minnewijn,ach,donker sap van pijn.''

Zij heeft zich zelve vastgeklemd

met een kracht van waanzin en verwijt:

maar wonderbaar waren hare handen,

bijna zonder lichamelijkheid.

ANTWERPEN ( aan mijn geliefde Sinjorenstad)

Flitse fraai stad

met je ranke toren,

een steenwerk als kant,

jij weet mij te bekoren.

Elke week opnieuw

in je sfeer te baden,

grandeur van weleer,

flaneren op je kaden.

Brabo met fontein,

het imposant stadhuis,

trotse gildenhuizen,

meester Rubens was hier thuis.

En dan die Groenplaats

bruisend vol van leven;

menig toerist kan

hier écht zijn hart uitleven.

Stad van mijn dromen,

blijf me steeds verleiden,

als een diamant,

de band tussen ons beiden.

Tony Hutsebaut

10.02.2003

DE DAG VAN EDEN (A. Van Wilderode pr.)

Als ik vanavond thuiskom ben je weg.

Ik zal de tuin inlopen rokend en verdrietig

om al het liefs dat ik je wilde zeggen.

Je zwarte stoel staat in het erwtenbed.

Je zat er vaak tussen twee beurten in

nog met je handen aan de groene lussen

een uur vol gras en vogels uit te rusten,

de druppels zweet al haastig weggewist.

Een fijne sluier zand ligt op je stoel.

Ik zal hem in spiraalstjes openblazen

want je bent weg, ik moet me nooit meer haasten.

Voor hoeveel jaren is dat nu voorgoed.

(in memoriam matris)

ZOEKPLAAT (Gerrit Achterberg)

Ik loop door uw gelaat van grond en land

in deze grote zoekplaat van het leven.

Op een afstand is het mij soms gegeven

u te ontdekken: met een harde kant

leunt dan uw voorhoofd aan de heuvelrand;

staan beide slapen tot een wolk geheven;

liggen uw lippen tegen de bosdreven

en steunt uw kin als van een sfinx in 't zand.

Ik ben te klein om naar u op te zien.

Gij kunt me niet tussen de korrels vinden.

Uw ogen staren hoog over mij heen.

Al volg ik met mijn vinger lijn voor lijn,

geen enkele die ons nog kan verbinden.

Gij zijt te wijd. Ik ben te dicht opeen.

EEN DAG NAZOMERS... (Many Schoorl)

de vlakke zee ademloos

een wolkeloze lucht

verleidt de horizon

september

een zomerse dag

op het strand

een kind

met opgestroopte pijpen

huppelt vrolijk

in het zand

levendig terras

straalt blijdschap uit

door glimlachende mensen

klinkende glazen

boeken uit de tas

enthousiaste monden vertellen

een zilvermeeuw

bezet stralend trots

een grote houten visserspaal

laatste zonnestralen van dit seizoen

spreken voor zich

een eigen taal.

(Uit:Egoblosjes, Uitg. Gopher B.V.)

JE BENT MIJ ZO NODIG... (Gabriël Smit)

Je bent me zo nodig. Ik weet wel dat

de Heer mijn herder is en dat Hij mij

niets laat ontbreken, maar wanneer jij

mij dat niet bent, weet ik niet wat

mijn leven nog kan zijn. Wanneer Hij jou

niet geeft, geeft Hij mij niets, want

wat mij niet gereikt wordt door jouw hand

is dood voordat ik het ooit krijgen zou.

Dat kan niet, zeg je, want den stel je mij

voor Hem, een verantwoordelijkheid dIe

ik niet dragen kan. Weet je dat zeker?

Lees de psalm. Wie dorst schenkt Hij

in overvloed zijn wijn. Maar, liefste, wie

anders dan jij is mij zijn beker?

UIT HET BOEK JEREMIA 20,7-11a

Gij hebt mij verleid, JAHWE, en ik heb mij laten verleiden;

Gij hebt mij overweldigd, en Gij hebt overwonnen;

ik ben iemand geworden om uit te lachen, heel de dag,

zij allen bespotten mij. Want zo vaak als ik spreek, schreeuw ik het uit:

'Geweld en mishandeling!' roep ik

want het woord van JAHWE is mij geworden

tot een smaad en een bespotting heel de dag.

En als ik zei:

ik zal Hem niet meer gedenken,

en ik spreek niet meer in zijn naam

dan was 't in mijn hart als een brandend vuur,

opgesloten in mijn gebeente,

en deed ik moeite het binnen te houden,

dan kon ik dat niet.

Voorwaar ik heb het gefluister van velen gehoord,

verschrikking rondom:

Geef hem aan, laten we hem aangeven!

Elk mens die mij goedgezind is

wacht op een een uitglijden van mij:

misschien zal hij verleid worden

en zullen we hem overwinnen

en nemen we op onze manier wraak op hem.

Maar JAHWE is met mij als krachtige held!

CITATEN

-----------

We kunnen ons leven alleen vooruit leven en het pas terugblikkend begrijpen. Je leven leven of het begrijpen zijn twee totaal verschillende zaken.

(Sören Kierkegaard)

Vooruitgang en succes leiden niet altijd tot geluk. Maar geluk leidt wel altijd tot vooruitgang en succes. (Anuj Somany)

Wie sterk is maakt net zoveel en net zulke fouten als wie zwak is. Het verschil is dat de sterke ze toegeeft en ervan leert. Zo is hij trouwens sterk geworden.

De grootste bedreiging voor het huwelijk is niet het gebrek aan liefde, maar het gebrek aan vriendschap. (Friedrich Nietzsche)

ZO VRIENDELIJK EN VEILIG ALS HET LICHT

(tekst: Huub Oosterhuis-muziek: Bernard Huijbers)

Zo vriendelijk en veilig als het licht,

zo als een mantel om mij heengeslagen,

zo is mijn God, ik zoek zijn aangezicht,

ik roep zijn naam, bestorm Hem met mijn vragen,

dat Hij mij maakt, dat Hij mijn wezen richt.

Wil mij behoeden en op handen dragen.

Want waar ben ik, als Gij niet wijd en zijd

waakt over mij en over al mijn gangen.

Wie zou ik worden, waart Gij niet bereid

om, als ik val, mij telkens op te vangen.

Ik leef niet echt, als Gij niet met mij zijt.

Ik moet in lief en leed naar U verlangen.

Spreek Gij het woord dat mij vertroosting geeft,

dat mij bevrijdt en opneemt in uw vrede.

Ontsteek die vreugde die geen einde heeft,

wil alle liefde aan uw mens besteden.

Wees Gij vandaag mijn brood, zowaar Gij leeft -

Gij zijt toch zelf de ziel van mijn gebeden.

BEZINNINGSTEKST

Zomaar een dak boven wat hoofden,

deur die naar stilte openstaat.

Muren van huid, ramen als ogen

speurend naar hoop en dageraad.

Huis dat een levend lichaam wordt

als wij er binnengaan

om recht voor God te staan.

Woorden van ver, vallende sterren,

vonken verleden hier gezaaid.

Namen voor Hem, dromen, signalen

diep uit de wereld aangewaaid.

Monden van aarde horen en zien

onthouden, spreken voort

God's vrij en lichtend woord.

Tafel van Eén, brood om te weten

dat wij elkaar gegeven zijn.

Wonder van God, mensen in vrede,

oud en vergeten, nieuw geheim.

BREKEN EN DELEN, ZIJN WAT NIET KAN,

DOEN WAT ONDENKBAAR IS,

DOOD EN VERRIJZENIS.

CHRISTELIJK GEBED MET DE SCHEPPING (Paus Franciscus)

Wij loven U , Vader, met al uw schepselen,

die uit uw machtige hand zijn voortgekomen.

Zij zijn van u en vol van uw aanwezigheid en uw

tederheid.

U zij lof!

Zoon van God, Jezus,

door U is alles geschapen.

Gij hebt een menselijke gestalte aangenomen in de

moederschoot van Maria,

Gij zijt deel geworden van deze aarde,

en hebt naar deze aarde gekeken met menselijke ogen.

Vandaag zijt Gij levend in ieder schepsel

met uw heerlijkheid als Opgestane,

U zij lof!

Heilige Geest, die met uw licht

deze wereld richt op de liefde van de Vader,

en de weeklacht van de schepping begeleidt,

ook Gij leeft in onze harten

om ons aan te zetten tot het goede.

U zij lof!

Heer God, Eén en Drievuldig,

kostbare gemeenschap van oneindige liefde,

leer ons U te aanschouwen

in de schoonheid van het heelal,

waar alles spreekt van U.

Wek onze lofprijzing en dankbaarheid

om ieder wezen dat Gij hebt geschapen.

Geef ons de genade ons ten diepste verenigd te voelen

met al het bestaande.

God van liefde, toon ons onze plaats

in deze wereld

als instrumenten van uw liefde

voor alle wezens van deze aarde,

want geen enkel van hen wordt door U vergeten.

Verlicht hen die macht en geld bezitten,

opdat zij worden behoed

voor de zonde van de onverschilligheid,

het algemeen welzijn liefhebben, de zwakken ondersteunen,

en zorg dragen voor deze wereld, die wij bewonen.

De armen en de aarde schreeuwen:

Heer, doordring ons met uw macht en uw licht,

om ieder leven te beschermen,

om een betere toekomst te bereiden,

opdat uw Rijk kome,

het Rijk van gerechtigheid, vrede, liefde en schoonheid.

U ZIJ LOF ! AMEN.

(Gegeven te Rome bij Sint Pieter op 24 mei op het hoogfeest van Pinksteren, het derde jaar van mijn pontificaat)

DOORBREEK EENZAAMHEID

(Dag van de chronisch zieke mensen 11 oktober 2015)

Wanneer de dagen koud en kaal zijn en je maaltijden stilletjes zijn door gemis aan contact, open dan gauw weer je deuren voor nieuwe ontmoetingen.

Geef verbondenheid en vriendschap hun kans.

Mensen rondom je beseffen het niet altijd en de samenleving gaat er te vaak en te snel aan voorbij, er zijn dagen dat eenzaamheid loert voor jou en mij.

Laat je horen en laat je zien. Kom, doe mee, jij mag erbij zijn.

Zoek zelf naar verbondenheid: wees welkom op een vakantie, op een ontmoeting of voor een gesprek,geniet intens van elk bezoek.

Jouw ervaring en levensverhalen, kunnen ons allen inspiratie schenken.

Jouw strijd geeft ons kracht en kan de samenleving doen groeien.

Waar eenzaamheid doorbroken wordt, groeien nieuwe, warme ontmoetingen.

Daar bloeit samenhorigheid open tot nieuw initiatief.

(Ziekenzorg CM)

VOL VAN GENADE (Manu Verhulst pr.)

Het was een wonder compliment.

Hij zegde niet: "Gij hebt een knap verstand."

of "Gij zijt heel en al gevoel."

Hij zegde alleen maar"Gij zijt vol van genade."

"Genade" is een woord dat niet meer thuishoort

in ons menselijk jargon.

Genade is...gelijk de warmte van de zon.

Zij komt van heel ver en is toch zo dichtbij.

Een mens kan er in baden,

zich in wentelen en keren,

kan er zich aan overgeven met de ogen dicht,

weerloos, bloot als een kind.

Zo kan een mens zich koesteren in God,

zo ver en zo nabij.

Dan smijt hij alles van zich af,

wat is bezwaard door 't stof van elke dag.

Hij doet zijn ogen dicht

en leeft van binnen uit.

En heel zijn lichaam wordt een grote,open hand,

weerloos, vragend als een kind.

Maria is een vrouw, die 't wonder heeft beleefd.

Haar lichaam was een open hand naar God,

een hand die werd gevuld

zo weelderig vol dat Gods warmte doorheen haar lichaam

voelbaar werd, voor elk van ons.

"VOL VAN GENADE"...

Zolang wij vol zijn van onszelf zullen wij dit woord wel nooit verstaan.

Maar eenmaal uit onszelf bevrijd

en, weerloos als een kind, worden wij open hand als zij,

door God gevuld met teer geluk om zijn aanwezigheid.

GELOOFSBELIJDENIS

Ik geloof in een kerk

die haar deuren wijd open zet,

waar ieder welkom is

en niemand buitengesloten wordt;

die geen onderscheid maakt tussen man en vrouw,

tussen goed en slecht,

waar ieder heilig en zondig is,

die geen rangen en standen kent,

maar waar allen van hoog tot laag

zusters en broeders van elkaar zijn;

die haar eigen grenzen overschrijdt,

en eenTafel bereidt voor allen

die zich tot Jezus Christus bekennen;

die het woord van God in dialoog belijdt

en waar communio hand in hand gaat

met communicatie;

die niet heerst maar dient,

waar recht gedaan wordt aan allen;

die niet denkt aan eigen roem,

maar de kleinen eert

en hen optilt uit hun vernedering;

die op uittocht is uit het land van slavernij

en op weg is naar werkelijke bevrijding voor allen;

die haar crisis te boven komt

en blijft getuigen van de hoop die in haar leeft.

(Abt A.Baeten, o.praem.Heeswijk, mei 1987)

MET EEN HANDVOL.... (Carlos Desoete pr.)

Met een handvol kleine, zwakke, machteloze mensen

is het ooit begonnen.

Vanuit hun onmacht,

hun angst en ontgoocheling

hebben zij de handen in elkaar geslagen,

en zijn ze op weg gegaan.

Waarheen ?

Ze wisten het zelf niet.

Ze zouden wel zien...

Ze deelden wat ze hadden,

brood en wijn,

huis en goed.

Uit het samen bidden putten zij hun kracht

om te blijven doorgaan

en hielden ze de droom wakker

die Jezus in hen gewekt had.

Vanuit deze verbondenheid

zetten ze kleine dagdagelijkse stappen

die haalbaar waren.

En dat was heel wat.

Zo groeide indertijd nieuw leven

in een stervende wereld.

WAAROM ZOU DAT NU NIET KUNNEN ?

ONZE SENIOREN (J.Dequeker-Prof.em.Reumatologie KU Leuven)

Ze zeggen dat je de oude dag

als de 'gouden' leeftijd beschouwen mag.

Maar af en toe twijfel ik daar

toch wel aan, als ik 's avonds

weer moe naar bed ben gegaan,

met mijn oren in de la

en mijn tanden in een glas

en mijn ogen op de tafel,

toe ik uitgelezen was.

En voordat ik inslaap, denk ik dan:

'Zit er nog iets los

dat ik weg leggen kan ?',

terwijl het met mij zo slecht nog niet zit,

want ik ben voor mijn leeftijd

nog tamelijk fit. (....)

ONZE SENIOREN (Prof. Em.Reumatologie J. Dequeker/ KU-Leuven)

Elke morgen stof ik mijn hersens

wat af en ben blij met de dag

die God me weer gaf.

Dan haal ik de krant en lees na mijn bad

de overlijdensberichten

in het ochtendblad.

Als mijn naam er niet bij staat,

weet ik dat ik nog leef.

Het was dus de bedoeling

dat ik nog wat bleef.

Ik geloof dat er toch wel iets heilzaams

in zit, want ik ben voor mijn leeftijd

nog redelijk fit.

Wat is van dit alles tot slot de moraal

die te leren valt

uit dit goedmoedig verhaal ?

Voor elk die het ouder zijn

glimlachend draagt,

als een ander je weer eens

' hoe maak je het ? ' vraagt, is het beter

te zeggen dat het best met je gaat

dan die lui te vertellen

hoe het écht met je staat !

CITATEN

------------

Wil je een uur lang gelukkig zijn? Doe een dutje.

Wil je een dag lang gelukkig zijn? Ga vissen.

Wil je een jaar lang gelukkig zijn? Erf een fortuin.

Wil je een leven lang gelukkig zijn? Help iemand anders.

(Zr. Joan Chittister)

Elke dag heeft een magisch moment dat ons helpt om te veranderen en ons eropuit stuurt om onze dromen te verwezenlijken. (Paulo Coelho)

Ik bezit wat ik gaf, ik verloor wat ik bezat en niet heb gegeven.

(Grafschrift van Christophet Chapman in Westminster Abbey)

De jeugd ziet het leven als een eindeloze toekomst, de ouderdom ziet het als een zeer kort verleden. (A. Schopenhauer)

TREIN VAN DE VRIENDSCHAP ( Annie Vanthournout )

Ooit als eens je trein gemist ?

of je van perron vergist ?

Dan sta je daar... alleen !

Moederziel alleen.

Zoveel treinen in 't station

en niet één die jouw richting uitrijdt !

De richting eigenwaarde.

Dat ene plekje op aarde,

waar je mag zijn zoals je bent.

Waar men je kleine kantjes kent.

Ja, je kan natuurlijk ook kiezen

voor een andere richting.

Neem je nu de trein van de ontmoeting ?

Of haast je je liever naar die

van de passie en de goesting ?

't Maakt eigenlijk allemaal niks uit,

als je maar weet welke trein je opstapt,

voor de conducteur het startsein fluit.

Of wat had je gedacht van de TGV ?

Hoe zeg je? De hogesnelheidstrein?

Nee, nee ik weet het 't is wel knap,

maar ik bedoel eigenlijk

de trein van de grote vriendschap.

Hij raast in volle vaart

en scheurt de eenzaamheid

en de armoede van de kaart !

CITAAT

----------

Ik geloof werkelijk dat er voor een denkend wezen geen beslissender ogenblik is dan dat waarop hem de schellen van de ogen vallen en hij ontdekt dat hij geen element is dat verloren loopt in de kosmische eenzaamheid, maar dat een universele levenswil in hem samenkomt en in hem mens wordt. De mens dus niet als onbeweeglijk middelpunt van de wereld, zoals men lange tijd gemeend heeft; maar als as en spits van de evolutie, wat wél zo indrukwekkend is.

(Pierre Teilhard de Chardin,Het verschijnsel mens,p.22 Nederl Vertaling Aulaboeken,Het Spectrum Utrecht/Antwerpen 1958)

GOUDKORREL

----------------

- Zo sterk zijn dat niets de vrede van je hart kan storen.

- Vreugde en blijdschap geven aan elke mens die je ontmoet.

- Je vrienden laten ervaren dat zij tot grote dingen in staat zijn.

- De zonzijde van het leven zoeken en steeds optimistisch blijven.

- Alleen aan goede dingen denken, alleen daarvoor werken en altijd het beste hopen.

- Je evenzeer verheugen over het succes van anderen als over de vorming van jezelf.

- Je fouten van gisteren vergeten en je volledig richten op de dingen van morgen.

- Een rustige zelfbeheersing bewaren en glimlachen naar alles en iedereen.

- Zoveel aan je eigen vooruitgang besteden dat de kans je ontbreekt om anderen te bekritiseren.

- Te groot zijn om je zorgen te maken, te edel om wrevelig te worden, te sterk om angstig te zijn en te gelukking om onvrede toe te laten in je hart.

(Christian D. Larson)

DE KERSTSTAL

-----------------

Een mogelijke verklaring van het ontstaan van de kerststal zoals wij die kennen ligt bij Sint-Franciscus van Assisi. Hij vond de omstandigheden waarin Jezus geboren werd zo erg, dat hij er keer op keer weer over vertelde. In 1223 vroeg hij toestemming aan de paus om een kersstal te bouwen in de bossen van Greccio(provincie Rieti). Hij plaatste een os en ezel in de stal en vroeg aan een boer en een boerin om Jozef en Maria uit te beelden. In de voerbak werd een klein kind gelegd. Tijdens de kerstnacht droeg hij de mis op. Het hele dorp was aanwezig en iedereen was erg onder de indruk. Als gevolg daarvabn begonnen de mensen zelf beeldjes in hout te snijden of in klei te boetseren om de kerststal in huis uit te beelden. Zo kreeg de huidige kerststal vorm.

CITATEN

----------

Het leven is een stroom van natuurlijke veranderingen. Bevecht ze niet. Dat veroorzaakt slechts pijn. Laat de werkelijkheid de werkelijkheid zijn. (Lao Tse)

In het hart van elke winter schuilt een vermoeden van lente.(Kahlil Gibran)

Niets is gevaarlijker dan een gemene gedachte in het hoofd van een dwaas.

(Karl M. Verstraeten)

De eerste stap naar wijsheid is de wereld onderzoeken. De laatste stap naar wijsheid is de wereld aanvaarden. (G.C. Lichtenberg)

Een mens moet leven, niet alleen bestaan. (Plutarchus)

In elke ervaring, positief of negatief, schuilt een verborgen schat.

(Neal Donald Walsch)

OUDEJAARSAVOND 2015 (Wilfried Vervisch)

Als 't laatste loodje is gelegd

en 't laatste woordje is gezegd

van 't oude jaar,

dan staat daar het nieuwe ook klaar.

Wat 't brengen zal, kan ik niet zeggen,

de kaarten kan ik ook niet leggen

en trouwens,

maak je maar geen zorgen.

Zolang je leeft, komt er een morgen.

Dus stap maar fit en onverlet

steeds elke morgen uit je bed.

Begroet de dag met gulle lach.

Wees blij dat je weer leven mag.

En als het al eens tegenslaat,

weet dan dat 't morgen zonder meer

wel écht veel beter gaat.

De zon, weet je, schijnt ieder uur,

ook als je haar niet ziet,

ze zit achter de wolkenmuur,

vergeet dat toch maar niet.

LIEDEKEN IN MINEUR (Alice Nahon)

Weer peins ik aan den gouden tijd

dat gij mij "zonneke" heette

en' k voor veel mensen was

dat kind van zonneschijn.

God gaf niet iedereen

de gunst van te vergeten,

misschien, omdat herinnering

veel schoner gunst kan zijn.

Nu klinkt mij ver en vreemd de stem

van die mij " zonneke " noemen;

kan er nog zonne zijn

waar 't voor den avond luidt?

God gaf niet elke plant

de pracht van zonnebloemen;

Hij zaait in 't gers iets liefs

met name " sterrekruid ".

Wees dan een ster mijn ziel, en zing

waar gij geen zon moogt wezen,

dat stil-kristallen lied,

de sterren van den Heer.

Die laat ons hert bijwijl

in 't boek van weelde lezen,

maar schreef in droefenis

Zijn hoogste levensleer.

UIT UW HEMEL ZONDER GRENZEN (Psalm 230)

Uit Uw hemel zonder grenzen

komt Gij tastend aan het licht,

met een naam en een gezicht,

even weerloos als wij mensen.

Als een kind zijt Gij gekomen,

als een schaduw die verblindt,

onnaspeurbaar als de wind

die voorbijgaat in de bomen.

Als een vuur zijt Gij verschenen,

als een ster gaat Gij ons voor,

in de vreemde wijst een spoor,

in de dood zijt Gij verdwenen.

Als een bron zijt Gij begraven,

als een mens in de woestijn.

Zal er ooit een einde zijn,

ooit nog vrede hier op aarde ?

Als een woord zijt Gij gegeven,

als een nacht van hoop en vrees,

als een pijn die ons geneest,

als een nieuw begin van leven.

GEDEELD VISIOEN (Bart De Bakker)

Ik geloof dat mensen langzaam

groeien, zoals al wat leeft.

Ik geloof dat mensen vroeg of laat

in zich kunnen voelen dat zij

'in wording' en op weg mogen zijn,

zoals ook God in ons 'in wording' is.

Ik geloof dat de Vader geen statisch

beeld is, geen sprookje met moraal,

maar een warme naam voor

onze-oorsprong-ten diepste.

Ik geloof dat de Zoon geen

vertelseltje van toen is,

maar iemand die je ook vandaag nog

kan ontmoeten,

die nu leeft in velen, als een spoor.

Ik geloof dat de Geest

de Aanwezigheid is,

van het goddelijk geheim in ons.

Dat wij die geest niet kunnen maken,

maar dat Hij ons kan overkomen,

dat wij ontvankelijk kunnen zijn

voor Hem, dat Hij ons kan bezielen

en verzoenen met elkaar, wereldwijd.

Ik geloof dat op een dag onze wereld

een wereld naar Gods droom zal zijn

en dat God daar jou en mij

en elk van ons voor nodig heeft.

(In: Levende Kerk, juni 2006,blz.13-14)

EN JEZUS SCHREEF IN 'T ZAND (Gerrit Achterberg)

Jezus schreef met Zijn vinger in het zand.

Hij bukte Zich en schreef in 't zand, wij weten

niet wat Hij schreef, Hij was het zelf vergeten,

verzonken in de woorden van Zijn hand.

De schriftgeleerden, die Hem aan de tand

hadden gevoeld over een vrouw, van hete

hartstochten naar een andere man bezeten,

de schriftgeleerden stonden aan de kant.

Zondig niet meer, zei Hij, Ik oordeel niet.

Ga heen en luister, luister naar het lied.

En Hij stond recht. De woorden lieten los

van hun figuur en brandden in de blos

waarmee zij heenging, als een kind zo licht.

Zo geestelijk schreef Jezus Zijn gedicht.

(uit het boek ' Gensters in het licht ' 80 gedichten uit de Lage Landen, belicht door Paul Vanderghote s.j.)

DIEPTE DIE ME DRAAGT (Manu Verhulst pr.)

God, als ik mezelf verlies

in de snelle stroming van het leven.

Als ik mezelf kwijtspeel

in de draaikolk van mensen en dingen,

vluchtig als een wervelende greep:

duizenden flitsen en duizenden dreunen

zonder ziel.

Als ik verdwaal in de waanwereld

van illusie en sensatie

en mezelf terugvind, verslagen

en nutteloos als een lege bobijn.

God, als ik mezelf verlies...

Dan zijt Gij de grote stilte,

de adem van de stilte.

Dan zijt Gij de diepte die me draagt.

Dan zijt Gij, God, mijn thuishaven,

vertrouwd en veilig.

God, als ik mezelf verlies,

vind Gij me dan op de drempel van Uw huis

en laat mij bij U binnenkomen.

MOZES (Carlos Desoete pr.)

Mozes,

de plek waar je staat is heilige grond,

is van God.

Je verlangen en je bezorgdheid

zijn ook het verlangen en de zorg van God.

God herkent zich in jou,

jij mag jezelf herkennen in Hem;

Hij heeft ook het lijden van je volk gezien,

Hij heeft het ook gehoord.

Net als jij.

Maar vanaf nu zal je mogen zien met zijn ogen,

of leren horen zoals Hij het hoort.

Of liever:

God zal nu zien doorheen jouw ogen,

Hij zal nu horen doorheen jouw luisteren,

Hij zal spreken doorheen jouw mond.

Hij zal afdalen om te bevrijden

doorheen de weg die jij zult gaan

naar je mensen.

(Uit: In zijn Naam,p.75)

ONTMOETEN.... (Jef Demolder-Broederlijk Delen)

HET ONT-' IN ONTMOETEN IS GEEN ONTKENNING.

ONTMOETEN IS NIET HET EINDE VAN HET MOETEN.

INTEGENDEEL, ONTMOETEN IS HET BEGIN VAN HET MOETEN

ZOALS ONTVLAMMEN HET BEGIN IS VAN HET VLAMMEN.

ONTMOETEN IS BEGINNEN TE MOETEN:

DE BLIK VAN DE ANDER VERPLICHT MIJ TOT ERKENNING

VAN HEEL ZIJN OF HAAR MENSZIJN.

ONTMOETING PLAATST ONS VOOR DE RADICALE KEUZE TUSSEN

GOED EN KWAAD. DE GRENZEN VAN MIJN EIGEN KLEINE WERELD WORDEN

DOORBROKEN ALS DE ANDER MIJ BINNENLEIDT IN ZIJN OF HAAR WERELD.

EEN DAG ZONDER JOU... (Christiane Van Meerbeeck)

Een dag zonder jou

is ontbijt naast een lege stoel,

werken, nadenken en missen,

steeds meer, steeds erger.

Een dag zonder jou

is de pijn die je langzaam opvreet,

de vragen zonder antwoord,

thuiskomen, stil,

geen verhaal meer... alleen gemis.

Een avond zonder jou

is weemoed en heimwee

naar hoe het eens was.

Een lege kamer, alles stil,

niets leeft, niets beweegt.

Je knuffels staren voor zich uit,

alleen de klok flikkert

zoals jouw ogen toen.

Weer een nacht dromen van jou.

Weer een nacht dichter bij jou.

Een hoopgevende gedachte,

mijn reis naar jou,

om samen met de Goede herder,

verenigd te zijn.

CITATEN

----------

Tranen hebben iets heiligs. Ze zijn geen teken van zwakte, maar van kracht. Ze zijn boodschappers van groot verdriet en van onuitsprekelijke liefde.

(Wahington Irving)

Te veel mensen overschatten wat ze niet zijn en onderschatten wat ze wel zijn. (Malcolm Forbes)

De kern van alle dingen zit in herinneringen. Mocht je behoedzaam verder gaan de levensweg van je bestaan. (Roger Pyllyser)

Een lepel daad is beter dan een emmer raad.

Men kan niet zaaien met gesloten handen. (A.P. Esquivèl)

Sinds de mensen niet meer geloven in God, geloven ze in alles.

(Chesterton)

Gebed is de sleutel van de ochtend en de grendel van de avond.(Gandhi)

Veel mensen hebben schrik zonde te bedrijven door iets te doen. Maar men komt gemakkelijker tot zonde door niets te doen. (Mgr. Proano)

De stress waarmee sommige mensen hun geluk nastreven, moet wel tot hun ongeluk leiden. (Kard. G. Danneels)

Sommige christenen doen je denken aan een hobbelpaard: beweging genoeg maar geen vooruitgang. (Graham Green)

UW KINDEREN ZIJN UW KINDEREN NIET (Kahlil Gibran)

En een vrouw die een kindje aan haar boezem drukte, zei: "Spreek tot ons over kinderen". En de profeet sprak: "Uw kinderen zijn uw kinderen niet". Zij zijn de zonen en docherts van 's levens hunkering naar zichzelf. Zij komen door u, maar ze zijn niet vanu, en hoewel ze bij u zijn, behoren ze u niet toe. Ge moogt hun geven van uw liefde, maar niet van uw gedachten, want zij hebben hun eigen gedachten. Gij moogt hun lichamen huisvesten, maar niet hun zielen, want hun zielen toeven in het huis van morgen, dat gij niet bezoeken kunt, zelfs niet in uw dromen. Gij moogt proberen hun gelijk te worden, maar tracht niet hen aan uzelf gelijk te maken. Want het leven gaat niet terug, noch blijft het dralen bij gisteren. Gij zijt de bogen, waarmee uw kinderen als levende pijlen worden weggeschoten. De boogschutter ziet het doel op de weg naar het oneindige en Hij buigt u met zijn kracht,opdat zijn pijlen snel en ver zouden vliegen. LAAT HET GEBOGEN WORDEN DOOR DE HAND VAN DE BOOGSCHUTTER, EEN VREUGDE VOOR U ZIJN: WANT ZOALS HIJ DE VLIEGENDE PIJL LIEFHEEFT, ZO MINT HIJ OOK DE BOOG DIE STANDVASTIG IS.

(Uit:De Profeet)

GOUDKORREL

-------------------

Wanneer je jezelf met anderen vergelijkt, zou je ijdel en verbitterd kunnen worden, want er zullen altijd kleinere en grotere mensen zijn dan jezelf bent. Geniet zowel van wat je hebt bereikt als van je plannen. Blijf belangstelling hebben voor je eigen werk, hoe nederig dat ook moge zijn; het is een werkelijk bezit in het veranderlijke fortuin van de tijd. Betracht voorzichtiheid bij het zaken doen, want de wereld is vol bedrog. Maar laat dit je niet verblinden voor de bestaande deugd; veel mensen streven hoge idealen na, en overal is het leven vol heldendom.

(Tekst gevonden in de oude Sint-Pauluskerk, Baltimore,1692)

KLEINE ZALIGHEDEN (M.Coune o.s.b.)

Zalig zijt ge als ge een berg

van een molshoop kunt onderscheiden:

ge zult u heel wat kopzorgen besparen.

Zalig zijt ge als ge u openstelt

voor de vragen van anderen,

zonder u daarbij onmisbaar te achten:

ge zult gist van geloof zijn.

Zalig zijt ge als ge kunt zwijgen,

maar dan ook luisteren:

ge zult er heel wat bij leren.

Zalig zijt ge als ge met ernst

de kleine dingen kunt belijken

en met vrede de ernstige zaken:

ge zult het ver brengen in het leven.

Zalig zijt ge als ge een glimlach

kunt bewonderen, een grimas vergeten:

ge zult een zonovergoten weg gaan.

Zalig zijt ge als ge kunt berusten

wanneer men u het woord afsnijdt

en zwijgen als men op uw tenen trapt:

ge zult het Evangelie kansen geven.

Zalig zijt ge als ge de Heer herkent

in iedere man of vrouw, rijke of arme:

ge zult de ware wijsheid proeven.

Zalig zijt ge als ge de ander

vooropstelt en uzelf gering acht,

zonder dat het u iets kan deren:

ge zult door God verheven worden.

SCHRIKKELDAG (29.02.2016)

Dit jaar is het weer zover en werken we met z'n allen een dagje langer dan in niet-schrikkeljaren. Schrikkeldagen zijn een noodzakelijk kwaad, want de aarde draait nu eenmaal niet in precies 365 of 366 dagen om de zon, maar in 365,2421904 dagen. Als we de schrikkeldag zouden afschaffen, zou elk jaar 6 uur opschuiven en zouden we binnen 600 jaar Kerstmis vieren bij zwoele zomerse temperaturen, terwijl juni en julie pal in hartje winter zouden vallen. Met 1 schrikkeldag om de 4 jaar duren de jaren ongeveer 365,25 dagen, maar exact is dat nog niet. Daarom voerde paus Gregorius XIII in 1582 een verfijning in die nog steeds geldt: de eeuwjaren die niet deelbaar zijn door 400, zijn géén schrikkeljaren. Zo waren 1700, 1800 en 1900 geen schrikkeljaren en dat zal ook het geval zijn voor 2100, 2200 en 2300. 2000 daarentegen was wél een schrikkeljaar en 2400 zal dat ook zijn.

IN DE HANDEN VAN DE ZEE (Paul Snoek)

In de handen van de zee

heb ik vergeten

alles wat ik van de wereld

niet vergeten kon:

de moordkleur van een oorlog,

het werktuig van de haat.

De zwarte zee geen zwarte wonde

maar stil als alle water

een volmaakt gebaar,

dat de wereld versiert.

En in de armen van de avond

zong de wind een theeplukkerslied,

dat de dag smeekt om vreugde,

de aarde, het heilige dier,

om een zwijgend geslacht

en de mens, het krachtig kind,

om zaad van vrede.

(Uit: Ik rook een vredespijp,1957)

G E B E D

Eeuwige God,

wees licht,

zodat we zien waar het op aankomt.

Wees vuur,

zodat we niet uitdoven.

Wees kracht,

zodat we sterk staan.

Tedere God,

beweeg in ons,

zodat we leven voelen.

Wees zachte streling,

zodat we niet verstenen.

Wees onze bron,

zodat we niet verdorren.

Trouwe God,

wees grond onder onze voeten,

zodat we ons verbonden blijven voelen

met de aarde.

Wees ruimte in ons hart,

zodat we ruimte maken voor anderen.

Bewaar uw visioen in ons,

zodat we blijven geloven in morgen.

(Bron onbekend)

HEILIGE GEEST, WEES EEN VUUR

Heilige Geest, wees een vuur in de donkere stad van mensen,

een laaiende toorts onderweg,

dat wij de duistere machten van twijfel doorkomen en niet verloren gaan.

Wees een fontein en besproei de arme tuin van onze hoop

met genade en met vreugde,

dat wij niet vruchteloos van bloemen dromen als de zomer komt.

Waai ons tegen, bemoedigend en warm, op onze trektocht naar geluk,

naar dat vreemde land ver voor ons uit met de kleur van onbereikbaarheid,

want eeuwen heimwee van de mensen brachten het niet naderbij.

Heilige Geest, maak onze gedachten helder en vriendelijk als morgenlicht,

en leer ons teergevoeligheid als wij van mensen weten

wat hen gekruisigd heeft.

Bewaar ons voor de treurigheid alleen maar voor onszelf te leven

en niet ons brood, ons dak en onze overvloed aan armen weg te geven.

Laat de avond niet vallen voor wij uw mensen

met grote hevigheid des harten hebben liefgehad.

Heilige stormwind, ruk ons los,

als wij behoudsgezind uw nieuw seizoen vertragen

en niet gehoorzaam in beweging blijven, om met U wonderen te doen.

Kom als een weerlicht die verrast

en splijt de harde rotsen van onwilligheid, die in de mensen wortel schoten.

Wees zachte bries van troost voor wie geleden heeft,

een huisportaal en open haard voor wie van thuiskomst droomt,

want het alleen zijn maakt mensen moe.

Smeed met uw aangeblazen vuur de mensen vast aaneen

en laat wie voor elkaar geboren zijn niet uit elkander gaan.

Geest van God, laat niet één mens alleen en zonder vrienden zijn,

maar geef aan ieder mens een ander, een man, een vrouw, een kind om voor te leven.

Leer ons de taal van PINKSTEREN spreken,

dat ook de vreemden ons verstaan

als wij gewijd door heilig vuur, weldoende op de aarde zijn

en aan de wereld tekenen geven van Gods oneindigheid.

GOUDKORREL

----------------

Wees jezelf. Veins vooral geen genegenheid. Maar wees evenmin cynisch over de liefde, want bij alle dorheid en ontevredenheid is zij eeuwig als het gras. Volg de loop der jaren met gratie, verlang niet naar een tijd die achter je ligt. Kweek geestkracht aan om bij onverwachte tegenslag beschermd te zijn. Maar verdriet jezelf niet met spookbeelden. Vele angsten worden uit vermoeidheid of eenzaamheid geboren.

(Tekst gevonden in de oude Sint-Pauluskerk, Baltimore,1692)

G E B E D

Tot U bidden wij, Heer, voor ons die Kerk zijn.

Help ons van uw Kerk te houden,

zoals zij is, in heel haar diversiteit,

in haar grootheid en in haar zwakheid:

het is onze familie,

wij zijn ervan de leden.

Help ons om verdeeldheid te voorkomen,

en om vooroordelen

en bittere beschouwingen te vermijden.

Help ons de eenheid van uw Kerk te versterken

in de duizend gezichten van uw volk.

Help ons om het immense netwerk te ontdekken

van verborgen heiligheid,

gevormd door de levende stenen van uw Kerk.

Leer ons haar niet te bouwen

als een voorgeprommageerd project

door haar te laten groeien onder

de zon van uw voorzienigheid.

Maak dat wij luisteren naar alle mensen

zodat we in onderliggende diensbaarheid

meedelen in hun wanhoop en in hun hoop,

en met hen ons zullen bevinden

op dezelfde weg die Christus volgt.

KORT EN GOED (Genoteerd door Gerd de Ley)

-----------------

Vogels weten wanneer jij pas je wagen hebt gewassen. (D. Norden)

In een bedrijf is iedereen vervangbaar, maar sommigen zijn vervangbaarder dan anderen. (Marsha J. Lopez)

Er zullen altijd meer bloedzuigers zijn dan bloeddonors. (J.Leszcynski)

Eén grote muil vervangt twee diploma's. (B.Seulsten)

De waarschijnlijkheid waarmee iets gebeuren zal is omgekeerd evenredig met het verlangen dat het gebeuren zal. (J.W.Hazard)

Als je zelf iets groot maakt, maak je iets anders kleiner. (P.Snoeck)

Er is maar een ding erger dan ongelijk hebben en dat is gelijk hebben terwijl er niemand naar je luistert. (R.Smythe)

Het is veel makkelijker met de eer van andermans werk te gaan strijken dan zelf te werken.(S.A.Adams)

Zakenlui hebben alleen fantasie, als ze niet kunnen betalen.(K.Tucholsky)

Wat je gratis krijgt, kost te veel. (J. Anouilh)

Handelaars verkopen onder de prijs,betalen meer belasting dan zij verdienen en beleggen het saldo in onroerende goederen.(J.de Valckenaere)

De beste investeringen zijn soms degene die je niet gedaan hebt.

(Donald Trump)

(Uit: Murphy voor Managers,Uitgeverij Haystack,Zaltbommel)

CITATEN

----------

Als twee mensen van elkaar houden kijken ze niet naar elkaar, maar in dezelfde richting. (GingerRogers)

Haat de zonde, hou van de zondaar. (Mahatma Gandhi)

Motivatie is wat je doet beginnen, gewoonte is wat je gaande houdt.

(Jim Rohn)

Alles is grappig zolang het iemand anders overkomt. (Will Rogers)

Zij die niet van gedachten kunnen veranderen, kunnen niets veranderen.

(G.B. Shaw)

Een gentleman zijn is een waardig doel. (Orlando Bloom)

Schenk je vijanden altijd vergiffenis, maar onthou hun naam.

(Robert Kennedy)

Thuis: de plaats waar de man de show steelt, maar de vrouw het scenario schrijft. (Joey Adams)

De geest is geen vat om te vullen, maar een vuur om aan te wakkeren.

(Plutarchus)

Je moet een beetje berouwvol zijn om verlossing te krijgen.(S. Madden)

Het is ongelofelijk hoe een beetje morgen, heel wat gisteren goed kan maken. (John Guare)

Ik droom over mijn schilderij en ik schilder mijn droom.(V.Van Gogh)

Onderbreek nooit je vijand als hij een fout maakt. (Napoleon Bonaparte)

Niet wraakzucht maar geduld is ware moed. (W. Shakespeare)

Je kan ook goed spelen zonder een bal te raken.(Johan Cruijf)

IK HEB GEDROOMD (Alice Nahon)

Ik heb gedroomd

dat gij mij had geroepen

met een zeer goede stem

van liefde, van erbarmen;

ik ben vetrokken uit dit eenzaam huis

om als 'n kind te rusten in

de winge van uw armen.

Ik heb gedroomd

van eindelijk te rusten,

vergeten aan uw hart

als wat mij vroeger griefde;

gij hebt mijn armen om uw hals genoemd,

twee trouwe slingerplanten

uit de gaarde van mijn liefde.

Ik heb gedroomd van nimmer voort te zwerven

mijn eindeloze reis

van strijden en van derven.

Zo bang was ik van 't eerste morgenlicht

dat ik had kunnen bidden

om voor d'uchtend wèg te sterven

Want als de dag daar is.

DE CEDER (Han G. Hoekstra)

Ik heb een ceder in mijn tuin geplant.

Gij kunt hem zien, gij schijnt het niet te willen.

- Een binnenplaats meesmuilt ge, sintels, schillen

en schimmel, die een blinden muur aanrandt.

Er is geen boom, alleen een grauwe wand.-

Hij is er, zeg ik, en mijn stem gaat trillen:

ik heb een ceder in mijn tuin geplant,

gij kunt hem zien, gij schijnt het niet te willen.

Ik wijs naar buiten, waar zijn ranke, prille

stam in het herfstlicht staat, onaangerand,

niet te benaderen voor noodlots grillen,

geen macht ter wereld kan het droombeeld drillen.

Ik heb een ceder in mijn tuin geplant.

RUSTPUNT

Ik heb mijn hart verpand

aan simpele kleine dingen,

de schelpen op het strand,

de krekeltjes die zingen,

de netels langs de baan,

de mussen op de wegen,

hun schoonheid spreekt me

aan, al geldt niet al als zegen.

In iedere bloemenkelk

prijkt iets van Gods wezen,

van alle schepsels, elk

kan ons een les zo lezen.

'k Ervaar al zijn grandeur

in duizendvoudige vormen,

in klank, in kleur, in geur,

't lijkt zonder grens of normen.

God nam me bij de hand

om, naar ik dacht, te tonen

hoe alles is verwant

in Hem, de Bron van 't schone.

(uit: Jedidja, Driemaal heilig,1996)

JAAR VAN DE BARMHARTIGHEID (2016) -Paus Franciscus-

God van de armen,

help ons om hen

die verlaten en vergeten zijn

op deze aarde te redden.

Zij zijn immers

zo kostbaar in uw ogen.

Genees ons

dat we de aarde beschermen

in plaats van ze te beroven,

dat we de schoonheid zaaien,

in plaats van vervuiling en

vernieling.

Raak de harten van degenen

die alleen maar kijken naar winst

en dit ten koste van

de armen en de aarde.

Leer ons

de waarde van elk ding

te ontdekken

zodat we worden gevuld

met ontzag en contemplatie,

en zodat we inzien dat we

met elk schepsel

ten diepste

verbonden zijn.

KIND... (Hanna Lam)

Kind, wij dragen je op handen

naar het water van de bron

want jouw leven mag niet stranden,

niet vergaan in het waarom.

Door het water, vroeg of later

kom je dicht bij het geheim,

in de hoge hemel staat er

dat je kind van 't licht mag zijn.

Als jouw naam wordt uitgesproken

over duister water heen,

is jouw eenzaamheid doorbroken,

ben je hier niet meer alleen.

Water, water, laat het stromen,

teken en herinnering,

van een eeuwig heimwee dromen,

van een altijd nieuw begin.

Opgenomen en verbonden

met de Naam die Vrede is,

gaat jouw leven niet ten onder

en het wordt niet uitgewist.

(tekst uitgesproken bij een doopsel)

STILTE IS EEN ZELDZAAM KRUID... (Albert Schrever)

Als jaren stel ik me de vraag

of échte stilte wel bestaat.

En daarenboven wist ik graag:

is daar wel iemand mee gebaat?

Ook zou ik willen weten

of échte stilte hoorbaar is

en of je haar kan meten

en vatten in een beeltenis.

Moeten we ze daar gaan zoeken

waar lawaai aanwezig is?

Of schuilt ze in verlaten hoeken

tussen licht en duisternis?

Een antwoord op die vragen

kan niemand je ooit geven.

En wie dat toch wil wagen

zal zoeken... heel zijn leven.

Stilte is een zeldzaam kruid

dat nooit of nimmer zal vergaan.

Ze is muziek zonder geluid

en brengt zelfs rust in een orkaan.

Ik voel - maar kan 't bewijs niet geven -

dat stilte een sterk voedsel is

vol kracht en ook vol leven...

En daar ligt haar betekenis!

STILTE IS EEN VOEDZAAM KRUID...

DE WERELD DIE WIJ WILLEN (A.Van Wilderode pr.)

De wereld die wij willen draagt geen wapens,

verdeelt zich niet in toegeruste legers

met het verbitterd bliksemen van leuzen.

De wereld die wij willen is een vrede

die zonder wrevel over het verleden

het doek haalt van vergeven en vergeten.

De wereld die wij willen is een landschap

dat onbeschadigd neerligt in de zomer

verzonken in de spiegels van zijn stromen.

De wereld die wij willlen is de gave

van gras en brood van appelen en water,

gezondheid die men eet en die men ademt.

De wereld die wij willen is een Vlaanderen

verlost van velerlei onvrijheid en bevoogding,

weer vaderhuis voor zijn verstrooide kinderen.

De wereld die wij willen is Europa

uit zoveel eeuwen ongeduld verzameld

en toegezegd aan wie geen wanhoop kennen.

De wereld die wij willen is de wereld

ons tot verzadiging ten deel gegeven,

tot overmaat en lieflijkheid van leven.

HONGER (Leonard Nolens)

De honger is al gaar. Het koken kan beginnen,

althans wanneer het klokhuis tijd het niet begeeft

voor wij aan tafel gaan, voor al die zatte wijzers

zich hier straks rond middernacht verwezen voelen.

De honger is al gaar. Wij moeten hem nu koken

met maag en darm. Alleen, er is nog geen recept

van jou en mij. Hoe kunnen wij het aan, zo laat,

om ons te smoren, braden, stoven ? In welk sap ?

Er zijn de gare honger, jij en ik, er is

dat middernachtelijk verlangen. Koken kan.

In welke pan ? In wat voor oven ? In welk vocht

van welk beminnen ? Maar onze honger, die is gaar.

(Verzameld werk. Laat alle deuren op een kier. Querido,2004)

WAAR HET STIL MOET ZIJN... (Maria Barnas)

Ik heb een huis van rode stenen en een rok

roze van papier en klittenbandgympen. Ik had een wit

konijn in een hok en bomen van sneeuw.

In de zomer is het broeiende hooi zwaar

in het veld. Ze zeggen het ontvlamt, écht waar.

Ik heb een moeder. Ze snijdt brood.

Ze vermenigvuldigt boterhammen. Haar vingers

stromen onder de kraan, leggen glazen aardappels

en moddderschillen, tekenen een klein kruis

op mijn voorhoofd want je weet maar nooit.

Maar nooit ? Stil zegt ze,

later. Ik bewaar mijn vragen bij het witte konijn

dat in het ijs is begraven.

De grond dooit traag waar het stil moet zijn...

(uit: Twee zonnen. De Arbeiderspers,2003)

LEVEN (Hans Harmsen)

Leven is gaan zitten

met je hoofd in je handen.

Wat haalt het allemaal uit

en waar begin ik aan ?

En toch weer opstaan en verder gaan;

en in godsnaam niet weten

waar je de moed vandaan haalt.

Leven is vertrouwen dat het goed komt.

Is onverwoestbaar een mens zijn.

Is niet kunnen geloven dat alles afgelopen is,

maar hopen dat er toekomst is

en in godsnaaam niet weten

waar je de moed vandaan haalt.

Leven is Iemand verliezen die je dierbaar is,

op wie je huizenhoog gebouwd hebt,

is verdoofd en wanhopig zijn

omdat zo iemand is gestorven;

en dan toch weer doorgaan, eerst aarzelend,

maar langzaam sterker en slechts in Gods naam

weten waar je de moed vandaan haalt.

PSALM 23

-----------

Jahwe is mijn herder, ik kom niets tekort,

groen zijn de weiden, waarop Hij mij graast.

Hij voert mj naar water,

waar ik herleef en kan rusten.

Recht is de weg waarlangs Hij mij leidt,

mij leidt omwille van zijn naam.

Moet ik een dal vol duister voorbij

niets valt mij te vrezen want Gij zijt met mij.

Uw stok en uw staf

zijn mijn sterkte en steun.

Gijzelf zet voor mij de tafel gereed

recht tegenover hen mij mij benauwen.

Over mijn hoofd stort Gij geurende olie.

Mijn beker is vol, overvol.

Goedheid en genade zijn mijn gezel,

elke dag, heel mijn leven.

In uw huis zal ik wonen

elke dag, eindeloos lang.

IK BEN DE KLEINE DOCHTER (Eduard Hoornik)

Ik ben de kleine dochter van Jaïrus.

Ik lig hier op een veel te grote baar.

De dood zit in mijn ogen en mijn haar,

dat, nu de krul eruit is, zonder zwier is.

Ik mis mijn pop, die nu zij niet meer hier is,

slaapt als ik slaap, de vingers in elkaar.

Ik weet dat twee en twee te zamen vier is,

maar nu ik dood ben, is dat niet meer waar.

Waarom had ik daarstraks ook weer verdriet ?

Er zou een man die toveren kon, komen,

mij beter maken, maar toen kwam hij niet.

De mensen op het dak en in de bomen

gingen naar huis, maar ik blijf van hem dromen.

Morgen ben ik de eerste die hem ziet.

(uit: Het menselijk bestaan,1951)

LACHEN MAG...

Een dame komt terug uit vakantie. Ze zit naast een priester op het vliegtuig en raakt met hem aan de praat. - Zou ik u om een gunst mogen vragen, eerwaarde? Ik heb in Zwitserland een gloednieuw epileerapparaat gekocht. Het is duur en ik zal er invoerrechten moeten op betalen, tenzij u het onder de soutane zou willen verbergen? - Natuurlijk, antwoordt de geestelijke, maar ik mag niet liegen.

- Maar de douane zal u als priester toch nooit verdenken, zegt de vrouw en geeft hem het apparaat. Aangekomen in Zaventem vraagt de douanebeambte aan de priester of hij iets aan te geven heeft. - Van mijn hoofd tot aan mijn gordel heb ik niks aan te geven, zegt hij. De douanier vindt dat een vreemd antwoord en vraagt. - En daaronder ? - Daar bevndt zich een fantastisch appraat voor vrouwen dat nog nooit eerder werd gebruikt. Waarop de douanebeambte zegt: - Het is al goed, eerwaarde, u mag doorlopen.

TENHEMELOPNEMING VAN MARIA

Zo sprak Maria over haar Zoon:

Ik ben de berg, Hij is de steen.

Ik ben de wingerd, Hij is de tros.

Ik ben de ster, Hij is de zon.

Ik ben het vat, Hij is het manna.

Ik ben de struik, Hij is het vuur.

Ik ben de stad, Hij is de stichter.

Ik ben de olijf, Hij is de olie.

Ik ben de raat, Hij is de honing.

Ik ben de doorschijnende stof,

Hij is de schittering.

Ik ben beminnelijk voor allen,

Hij is het méér.

Ik ben vol medelijden,

Hij nog méér.

Ik ben de minnaar van de vrede,

Hij geeft de vrede.

Ik ben een broos menselijk schepsel,

maar Hij, Hij is de God-mens.

(Vertaling van een Franse litanie uit de 13e eeuw)

DE PROFEET (Geert Dedecker)

Zo staat hij daar-

onwrikbaar - de Profeet.

Met de kop in de wolken,

gefronste wenkbrauwen,

haren in de wind...

Maar tegelijk met beide voeten

stevig op de grond.

Geworteld en geaard,

veel voeling met de basis.

Uitkijkend naar toekomst

voor wie zwak is en uitgesloten.

Vooroplopend meestal,

zoekend naar goede wegen,

zorgzaam meegaand soms.

Rechtop en oprecht

en altijd uit op recht.

Staf in de hand

als een goede herder;

de andere hand geheven uit protest,

verwijzend naar wat boven is.

Hij schreeuwt zich de ziel uit het lijf,

biddend en smekend om inzicht,

om doorzicht en uitzicht.

Een gezicht met gaten als ogen.

Kijkt zich de ogen uit de kop

en is op het visioen nooit uitgekeken.

Heeft gelééfd,

draagt daar zichtbaar

de kwetsuren van,

is door-zichtig geworden.

Staat daar onwrikbaar

in weer en wind.

Legt er zich nooit bij neer,

gaat nooit bij de pakken zitten.

De Profeet:

roepende in de woestijn:

ziener - bevlogene - tedere anarchist.

En wij vragen hem vertwijfeld:

' WACHTER, HOE VER IS DE NACHT? '

'DE MORGEN KOMT', zegt de wachter,

'MAAR NOG IS HET NACHT...'

DRIE CITATEN UIT DE 'GROENE' ENCYCLIEK (LAUDATO SI VAN PAUS FRANCISCUS)

-53- Nooit hebben we ons gezamelijk huis, zuster aarde zo slecht behandeld en zo gekwetst als in de voorbije tweehonderd jaar. Toch zijn we geroepen om de werktuigen van God onze Vader te zijn, zodat onze planeet zou kunnen zijn wat Hij ervan verwachtte toen Hij die schiep.

-161- Voorspellingen over de ondergang van de wereld kunnen niet langer op hoongelach onthaald worden. Wat wij aan de volgende generaties nalaten zou wel eens niets anders kunne zijn dan puin, verwoesting en afval. We moeten verantwoording afleggen tegenover diegenen die de gevolgen van ons handelen zullen moeten ondergaan.

-49- De uitgestotenen-duizenden miljoenen mensen- komen vandaag wel aan bod in de internationale debatten over politiek en economie. Maar toch lijkt het vaak alsof hun problemen als een bijzaak worden behandeld, als een punt dat verplicht op de agenda staat of in de marge wordt toegevoegd(....) Een échte ecologische aanpak is altijd een sociale aanpak. Het ecologische debat moet gaan over rechtvaardigheid en zoweld de schreeuw van de aarde als die van de arme horen.

(uit: Tijdschrift van Adem-Tocht jaargang 36, nr.1-2016)

LEEF LANG EN SCHOON

---------------------------

Gezond vermageren kun je door regelmaat in je voedingspatroon te brengen. Sla geen maaltijd over, maar eet ook niet de hele dag door. Neem 3 hoofdmaaltijden en 2 tussendoortjes. Drink 1,5 l.water per dag. Geef de voorkeur aan bruin- of volkorenbrood, volle rijst en volkorenpasta. Die geven een beter verzadigingsgevoel dan de witte soorten. Kies magere melkproducten en eet niet meer dan 100 gr. mager vlees per dag. Vervang vlees tweemaal per week door vis. Eet bij elke maaltijd groenten en fruit en probeer elke dag een half uur intensief te bewegen. Zo verbrandt u vetweefsel en blijft de spiermassa behouden.

TEKST DOOR EEN PELGRIM OP WEG NAAR COMPOSTELLA

Nu, als deze dag bijna verleden is,

als het laatste licht uit de zon valt,

als de vogels vertellen dat ze de kleuren van de voorbije dag hebben liefgehad,

dan voel je een vrede, waarmee je vele dingen kan afronden,

dan voel je dat jouw handen jou iets willen toefluisteren,

dan is er iets dat verschuift in jezelf, iets dat het geluk van de eenzaamheid gaat kleuren, iets dat jouw ziel ronder maakt

en daarna kan je de dingen die bij de nacht horen, bijeen gaan leggen:

een Benedictus,

wat stilte,

een beet geluk,

het verlangen naar morgen.

TROOSTVOGEL (Herman Verbeek)

Wanneer er niets meer is te horen,

niemand luistert, niemand spreekt,

ga dan in uw herinnering,

daar moet een vogel zijn

die door uw doodsuur breekt,

wanner er niets dan botte koppen,

stalen ogen, lippen zijn,

- ga dan in uw herinnering,

een vogel op een tak

van goud verstaat uw pijn,

wanneer er niets

dan blinde stomheid,

grimmig zwijgen u omringt,

wil gaan in uw herinnering,

de vogel heeft een zacht

verhaal dat hij u zingt,

een oud verhaal aan bloed vergoren,

stille zielen recht gedaan,

dat dit geschiedde nu en hier,

de witte vogel heeft

u zeker wel verstaan

en in dit laatst onmooglijk gaan,

de weg van uw verlorenheid,

de vogel hoort u, niemand die

hem doden kan zoals

hij u naar vrede leidt;

waar niets u nog gelaten wordt, geen

hand, geen woord, geen laatste zin

vind hem in uw herinnering,

ga niet alleen de troost

der troosteloze in

(Uit: Mensen van grond en licht)

NAAR PSALM 8

God van alle leven, hoe schitterend

is uw kracht, overal op aarde.

De hemel en de sterren

zetten ons in uw licht.

In de ogen van kinderen,

juist van de allerkleinsten,

zien wij uw levenslicht

dat aan alle haat een einde maakt.

Als in naar de hemel kijk,

het werk van uw handen,

naar de maan en de sterren,

die U daar hebt aangeplakt,

dan vraag ik me af:

de mens is zo klein

en U geeft om hem.

Wat betekent die mens

dat U voor hem zorgt?

Bijna is hij een god,

stralend hebt U hem gemaakt.

Alles hebt U hem geschonken:

het groen van het struikgewas,

de tinten van de herfst,

alle kleuren van de bloemen,

en de dieren, de vogels en de vissen,

alles wat op aarde zijn weg zoekt.

God van alle leven, hoe schitterend

is uw kracht, overal op aarde.

(Uit: Ga met God-gebeden-Adrie Lint)

SPROOKJE (Jan Veulemans)

De tuin wordt groter dan de tuin,

verruimt zich achter de gewassen,

scheept wilgen en een veulen in

en tilt uit heimelijke plassen

een blauwe reiger vorstelijk.

Hier is elk ogenblik begin,

een bijna beven van verwachting,

de zon verguldt de kinderen,

blijdschap sluit de schedels in,

het bloembed zwelt alom.

Geen prins kan dit verhinderen:

avond zadelt de dag,

winter keelt het jaar,

ooit worden de vogels stom.

Weerloos als halmen,

eindelijk wonen wordt het

ergens en met elkaar.

(Uit:Gensters in het licht (80 gedichten uit de Lage Landen belicht doot Paul Vanderghote s.j )

CITATEN

----------

Een laag gevoel van eigenwaarde is alsof je door het leven rijdt met de handrem erop. (Maxwell Malz)

Het is de kunst in het leven om goed te leren communiceren met jezelf.

(E.B. White)

Laten we in plaats van te ' communiceren ' weer eens met elkaar gaan praten.

Een geheelonthouder is het slachtoffer van zijn karaktersterkte.

(Bert Dewilde)

Je moet een vrouw nooit tegenspreken. Je moet alleen maar wachten tot ze dat zelf doet. ( Humphrey Bogart )

De tijd bestaat alleen maar omdat anders alles tegelijk zo gebeuren.

( Alber Einstein )

Het is niet gek dat de waarheid vreemder is dan fictie. Fictie moet zich houden aan mogelijkheden. ( Marc Twain )

Hoe minder een mens ziet, hoe groter zijn geloof. ( Virginia Wolf )

Wanneer je vrienden je complimenten geven over hoe jong je eruitziet, weet je dat je oud aan het worden bent. ( Marc Twain )

LAAT ME MIJN ZIEL DRAGEN IN HET GEDRANG ! (Wies Moens)

Laat me mijn ziel dragen in het gedrang !

Tussen geringen staan en hun ogen richten

naarboven, waar blinken Uw eeuwige sterren.

Ik wil een snoeier zijn in den wijngaard,

een werkman bij de druivepersen.

Laat me mijn ziel dragen in het gedrang !

Mijn woord in de mond van stamelaars,

mijn hand voor die liggen op het pad.

En voor het raam van mijn woning

een vlam in de nacht:

dat wie verdolen mocht,

wendt zijn schreden

naar het huis van toevlucht.

Ik zal het wasbekken klaar zetten,

brood en wijn op tafel,

en het Boek geopend

aan de parabel van de Goede Herder.

(Uit: Gensters in het licht-80 gedichten uit de lage landen belicht door Paul Vanderghote s.j. - Halewijn)

KORT EN GOED... (Genoteerd door Gerd de Ley)

Zorgen die je verdrinkt, worden als kater teruggebracht.

( Hugo Olaerts)

Het is niet zo erg wanneer je niets te vertellen hebt... behalve als je

begint te praten. (Jason Love)

Hoe langer de uitleg op de menukaart, hoe minder op je bord.

(Shirley Lowe)

De duur van iedere vergadering is omgekeerd evenredig met het aantal agendapunten. (G.Robert McLaughlin)

Humor is de humus waarin het humeur gretig wortelt. (Bert Dewilde)

Ieder mens heeft zijn prijs - en moet die nog zelf betalen ook.

(Hans-Horst Skupy)

Leef alsof je morgen zal sterven. Leer alsof je eeuwig zou leven.

(Mahatma Gandhi)

Tegenwoordig kent iedereen de prijs van alles, maar van niets de waarde. (Oscar Wilde)

De wereld zal vrede kennen als de kracht van de liefde, de liefde van kracht overwint. (Jimi Hendrix)

Wie ooit zei dat je met geld geen geluk kan kopen, wist gewoon de juiste winkels niet zijn. (Bo Derek)

1 9 1 4 - 1 9 1 8 (Karl. M. Verstraeten)

Wij gaan straks weer

vele doden herdenken,

die tallozen, met naam of zonder naam.

We zullen ze weer

een bloemetje schenken

op hun heldengraf

of op hun kuil zonder faam.

Hun grafstenen zijn gelijk,

hun daden niet,

toch klinkt, terecht, voor allen

hetzelfde erelied.

Laat ons hun gedachtenis

deemoedig eren

en uit hun offers eindelijk

lessen leren...

Hun treurende moeders

zijn lang gestorven,

een laatst geschreven brief

geklemd in de hand.

Die zonen hadden helemaal

niks verkorven,

ginds in dat verre, vlakke

naakte land...

Laat hun beenderresten eeuwig rusten,

in trots Vlaanderens kille, koude zand.

WAT ROZEN VERLANGEN

Steeds verder willen rozen zich verspreiden,

bedwelmen door geuren die voorbij gaan zweven.

In het meer van deze rozen, onbezorgd en verheven,

hemelen die zich spiegelen, zich wentelen, of beide.

Zie, hoe spontaan rozen zich aan het lot overgeven,

alsof een brutaal schuddende hand ze nooit doet beven.

Volgroeide rozen willen zich steeds breder ontplooien,

ze ademen zich uit en laten zich verstrooien,

verspreiden met de wind een zalige geurenstroom.

Dichter en dichter wordt s' avonds hun heerlijk geurgordijn.

De jonge zomer wordt zowaar één reuzeschrijn,

het rozenperk één groot tabernakel, temidden van mijn droom.

(Vrij vertaald naar Rainer M. Rilke (1875-1926) -Das Rosen-Innere)

I N K E E R

Als ik heel stil ben,

als ik vanuit mijn bed

de zee hoor ruisen,

maar stil zijn is niet genoeg,

ik moet ook mijn gedachten loslaten van het vasteland

ik moet ook mijn ademhaling aanpassen aan de zee

omdat ik bij het inademen minder hoor.

Het is niet genoeg

de ademhaling aan te passen aan de zee,

ik moet ook mijn handen en voeten hun ongeduld ontnemen.

Het is niet genoeg

handen en voeten te kalmeren,

ik moet ook de beelden weggeven.

Het is niet genoeg

de beelden weg te geven,

ik moet ook ophouden met moeten.

Het is niet genoeg

met moeten op te houden

zolang ik mijn ik niet verlaat.

Het is niet genoeg het ik te laten varen,

ik leer vallen.

Het is niet genoeg

te vallen

maar terwijl ik val

en mezelf ontzink

houd ik op

de zee te zoeken

omdat de zee nu

de kust heeft verlaten,

in mijn kamer kwam

en mij is.

Als ik heel stil ben...

( Ooit gevonden en bewaard gedicht van Dorothee Sölle protest. theologe ; bron onbekend)

Haar motto: '' IK BEN WAT IK DOE ''

PSALM 150

Looft God niet meer overal,

zoek hem niet bij macht, getal,

denk hem niet in pracht en praal,

geef hem niet een koningszaal.

Slijp hem van de ronde gulden.

Maak van hem geen topfiguur,

in de wolken, hoog en guur,-

hij bedankt voor al die hulde !

Looft God als de minste mens,

vogelvrij en zonder grens,

ieder ogenblik bedreigd,

leven dat geen aandacht krijgt,

diep miskend en grof bestreden.

HIJ HOOPT DAT ER MENSEN ZIJN,

DIE HEM ZOEKEN IN HET KLEIN,

WAAR HIJ ROEPT OM RECHT EN VREDE !

(Bewerkt door Dorothee Sölle)

CITATEN

------------

Vernedering is het kraambed van de haat. (K.M.Verstraeten)

Je ziet wat je denkt. Denk mooi. (O.Hoenson)

Doe al het goede dat je kunt, met de middelen die je hebt, op de manier die je gewoon bent, op de plaats waar je staat, in de tijd die je gegeven is, voor de mensen die je kent, zolang het je mogelijk is. (J. Wesley)

Wanneer iedereen je benadert met handschoenen aan, dan is er méér aan de hand. (B. Dewilde)

In een ware dialoog zijn bede partijen bereid te veranderen.

(Thich Nnat Hanh)

Maar jij geeft mij nog niet op. Terwijl verweerde woorden op mijn lippen sterven, juichen jonge melodieën in mijn hart waarvan ik het spoor bijster was, ontvouwt zich een nieuw land vol wonderen. (Rabindranath Tagore)

VAN HIER NAAR GINDER (Ludo Laagland)

Wij leven in de laatste eeuw.

' t Is Kerstmis en er ligt geen sneeuw.

' t Is Kerstmis en er staat geen ster.

Van hier naar Ginder is zo ver.

Wij horen hoe het kindje schreit,

doch hebben praktisch nu geen tijd.

Wij zijn nog wel vol goede wil,

maar 't weer is buiten toch zo kil.

Hier is nog brood en vlees en vuur.

Ginds kruipt de armoe langs de muur.

Hier schenkt een slanke hand de wijn

en Ginds moet dit vergeten zijn.

Wij zouden graag naar Ginder gaan,

doch kunnen hier zo slecht vandaan.

Hier is geen derven dat ons deert.

Ginds wordt de boter dun gesmeerd.

Waar kunnen wij nog beter zijn ?

Daarbij: die stal is veel te klein.

Maar hoe ik ook naar elders kijk,

toch neem ik eens naar Ginds de wijk.

Want slechts Zijn armoe maakt me rijk.

( De Regenboog 1961 )

DE GULDEN REGEL

-------------------------

Wat je zelf niet wil, doe dat ook de ander niet. (Confucius)

Men moet nooit een ander aandoen, wat men voor zichzelf als kwetsend ziet.

(Hindoeïsme)

Heeft men de wet vervuld, dan moet men alle levende wezens zo behandelen, als men zelf behandeld wil worden. (Jaïnisme)

Wat voor mij onwelgevallig en onaangenaam is, is voor anderen ook onwelgevallig en onaangenaam. Hoe zou ik dan een ander kunnen belasten met wat voor mijzelf onwelgevallig en onaangenaam is. ?(Boeddhisme)

Zoon, wat in jouw ogen niet goed is, doe dat je medemensen niet aan. Wat jij wilt dat jou de mensen altijd doen, doe dat bij allen. (Oosterse wijsheid, 700 A.C.)

Wat jij verafschuwt, doe dat je naaste niet. Dat is de hele Thora, de rest is commentaar. (Jodendom)

Heb uw naaste lief als uzelf. (Jezus van Nazareth)

Niemand van jullie is gelovig, zolang hij niet voor zijn broeder wenst, wat hij voor zichzelf wenst. (Islam)

Wens de mens, wat gij voor uzelf wenst, dan wordt gij een moslim.(Mohammed)

Leg geen enkele ziel een last op, die gij zelf niet wilt dragen. (Bahai)

- Met het ' Handvest voor Compassie ' roept Karen Armstrong alle religies op de gulden regel weer centraal te plaatsen. - (Zie www.handvestvoorcompassie.nl)

CITATEN

------------

Als de leeling bereid is, dient de leraar zich aan. ( Zen )

Herinnering is een vorm van ontmoeting. ( Kahlil Gibran )

Stop met goed te willen zijn in dingen die je je slecht doen voelen.

( Danielle Laporte )

Werken is toepassen wat men weet. Leer om te weten. Weet om te werken. Werk om te betalen wat je schuldig bent...

Beroemdheid is de kastijding van verdienste en straf van talent.

( Emily Dickinson )

Als een boek over mislukking niet verkoopt, is het dan een succes ?

( Jerry Seinfeld )

Vrouwen die zch goed gedragen, maken zelden geschiedenis.

( Laurel Thatcher Ulrich )

GOUDKORREL

----------------

Heb elkaar lief, maar maak van de liefde geen band. Laat ze veeleer een golvende zee zijn tussen de kusten van uw ziel. Vul elkaars bekers, maar drink niet uit dezelfde beker. Geef elkaar van uw brood, maar eet niet van hetzelfde stuk. Zing en dans samen en wees blij, maar wees elk van u alleen, zoals de snaren van een luit op zichzelf zijn, al doortrillen ze dezelfde muziek. Geef uw hart, maar geef het niet aan elkaar in bewaring, want alleen de hand des levens kan uw hart bevatten. En sta samen, maar niet te dicht bijeen, want de zuilen van de tempel staan ieder op zichzelf en de eik en de cipres groeien niet in elkaars schaduw.

( Kahlil Gibran )

KERSTMEDITATIE (Kard. Godfried Danneels)

Heer Jezus, kleine God,

wij, mensen, hebben altijd gedacht

dat Gij, om écht God te zijn,

heel veraf en hoog verheven moest zijn.

Maar als een kleine God

zijt Gij tot ons gekomen

in diepe nacht.

Zo één zijt Gij met de Vader

dat wie U ziet, Hem ziet van nabij,

en wie in U blijft geloven,

eeuwig woont in Gods heilige liefde.

Zo één zijn, Vader, Zoon en Geest

en toch hebt Gij U niet te hooggeacht

om mens te worden

en U klein te maken,

gelegd te worden in een kribbe

en te sterven op het kruis.

Geef ons een diep geloof

in uw aanwezigheid.

Gij, God, verschenen in een mens.

En vervul ons altijd weer

met de verwondering van de herders

en de vrijgevigheid van de Wijzen.

GHEDACHTEN OP DE SNELHEYT VAN DEN TIJDT

Gelijck een waterdrop

van 't hoogste dack gedropen,

gelijck een snelle beeck

komt van 't gebergt geloopen,

gelijck een vluchtig peerdt

in sijnen meesten spoedt,

gelijck een zeylend schip

doorsnijdt den zilten vloedt,

gelijck een adelaer

die door de lucht gaat sweven,

gelijck een vlugge pijl

uyt sijn boog gedreven,

gelijck een kogel vliegt

uyt 't bulderend geschut,

gelijck een snel gedacht

dat aerd' noch hemel stut.

Soo spoeyt, soo loopt den tijdt

van 't eene jaer in 't ander,

en schaekelt in sijn loop

veel eeuwen aan elkander.

( Michiel De Swaen -1654-1707 )

E M M A U S (Felix Timmermans)

Heer blijf bij ons, de zon gaat onder.

Wij boden dan het avondbrood

de vreemde man, die langs de baan

met ons was meegegaan.

En wijl hij, 't zegenend, de ogen sloot,

gebeurde het: Zijn aangezicht

verklaarde in een Hemels licht,

waarin Hij plotseling verdween...

Dit was het wonder.

Wij stonden weer alleen,

doch vouwden blij onz' handen.

Het was alsof Hij door ons heen verdween

en 't licht in ons is blijven branden.

BLIJF ZO IN ONS, O HEER, DE ZON GAAT ONDER.

KORT EN GOED....( genoteerd door Gerd de Ley)

Slecht geweten: geweten dat zijn plicht doet. (Peter Darbo)

Biecht: cosmetica van de ziel (Zarko Petan)

Alle vrouwen willen hetzelfde; maar niet met dezelfde. (H.D.von Seydlitz)

Oorlog is diplomatie uit het ijzeren tijdperk. (Werner Mitsch)

Wanneer ik drink, denk ik en wanneer ik denk, drink in. (F. Rabelais)

Het zoeken naar geluk is één van de voornaamste oorzaken van ongeluk. (Erik Hofer)

We hebben oude vrienden nodig oms ons te helpen oud te worden en nieuwe om ons te helpen jong te blijven. (L.C.Pogrebin)

Kijk altijd uit naar nummer één - en zie dat je niet in nummer twee trapt. (Piet De Praitere)

Tijd is datgene wat je niet hebt. (Edwin Chargaff)

DE UITVERKORENE (Anthonie Donker)

Van morgen was het gras weer hoger en

het fijne vlierblad groener na de regen.

Geluk is onbestemd, niet te veroveren,

ijler dan licht, lichter dan voorjaarsregen.

Het is, als men haast alles heeft verloren,

een koele vrede waar de ziel in zweeft.

Wie onbekommerd werd, wordt uitverkoren.

Hij wandelt in het morgenlicht en leeft

en denkt: God heeft aan mij toch niet misdreven,

hij laat zijn rijkdom bloeien en vergaan

en hij gaf elk een kleine kans om even

zuiver te bloeien als de blauwe gentiaan.

HEBBEN EN ZIJN (Ed Hoornik)

Op school stonden ze op het bord geschreven,

het werkwoord hebben en het werkwoord zijn;

hiermee was tijd, was eeuwigheid gegeven,

de ene werkelijkheid, de andre schijn.

Hebben is niets, is oorlog, is niet leven,

is van de wereld en haar goden zijn.

Zijn is, boven die dingen uitgeheven,

vervuld worden van goddelijke pijn.

Hebben is hard, is lichaam, is twee borsten,

is naar de aarde hongeren en dorsten,

is enkel zinnen, enkel botte plicht.

Zijn is de ziel, is luisteren, is wijken,

is kind worden en naar de sterren kijken

en daarheen langzaam worden opgelicht.

BEZINNINGSTEKST

Het christelijke antwoord is niet haat. Haat immers doet wat de terroristen willen, de polarisatie ten top drijven en een botsing van de beschavingen teweegbrengen. Laat ons ook niet IS indentificeren met de islam. IS is niet de islam die radicaliseerde, IS is het radicalisme dat islamiseerde om een rechtvaardiging te hebben voor misdaad en barbarij.

( Reactie van bisschop Jacques Lebrun na de gruwelijke moord op priester Dominique Hamel in Rouen Saint-Etienne-di-Rouvray)

GOUDKORREL (Valeer Deschacht pr.)

----------------

Geregeld halt houden bij onszelf...

Zo ontmoeten wij de mens

die we beter leren kennen en

verwerven we stilaan de wijsheid

die Socrates eeuwen geleden

reeds onderwees.

Op de bodem van ons gemoed

ontdekken wij het diepste

dat in ons leeft, wat ons

gelukkig en verdrietig maakt

en de mens die we dromen te worden.

Heel beslist opteren we voor de liefde

als grondtoon van onze levensmelodie

en enghartigheid zweren we beslist af

als een storende dissonant.

ZOMAAR EEN DAK BOVEN WAT HOOFDEN

Zomaar een dak boven wat hoofden,

deur die naar stilte openstaat.

Muren van huid, ramen als ogen,

speurend naar hoop en dageraad.

Huis, dat een levend lichaam wordt

als wij er binnengaan

om recht voor God te staan.

Woorden van ver, vallende sterren,

vonken verleden hier gezaaid.

Namen voor Hem, dromen, signalen,

diep uit de wereld aangewaaid.

Monden van aarde horen en zien,

onthouden, spreken voort

Gods vrij en lichtend woord.

Tafel van Eén, brood om te weten

dat wij elkaar gegeven zijn.

Wonder van God, mensen in vrede,

oud en vergeten nieuw geheim.

Breken en delen, zijn wat niet kan,

doen wat ondenkbaar is,

dood en verrijzenis.

CITATAAT 1 (Kahlil Gibran)

Uw kinderen zijn uw kinderen niet.

Zij zijn de zonen en de dochters van 's levens hunkering naar zichzelf.

Zij komen door u, maar zijn niet van u,

en hoewel ze bij u zijn, behoren zij u niet toe.

Gij moogt hun geven van uw liefde, maar niet van uw gedachten,

want zij hebben hun eigen gedachten.

Gij moogt hun lichamen huisvesten, maar niet hun zielen,

want hun zielen toeven in het huis van morgen,

dat gij niet bezoeken kunt, zelfs niet in uw dromen.

CITAAT 2 (Kahlil Gibran)

Zeg niet: " Ik heb de waarheid gevonden ",

maar liever: " Ik heb een waarheid gevonden ".

Zeg niet: " Ik heb het pad van de ziel gevonden ",

zeg liever: " Ik heb de ziel op mijn pad tegengekomen ",

want de ziel gaat langs alle paden.

De ziel wandelt niet langs een lijn, noch groeit zij als een riet.

De ziel ontplooit zich als een lotus met talloze bloembladen.

(Uit: De Profeet)

CITATEN

------------

Ik ben altijd bezig met dingen te doen die ik niet kan. Het is zo dat ik ze leer te doen. (Pablo Picasso)

Luister naar de kleur van je dromen. (The Beatles)

De eenvoudigste manier om duidelijkheid te krijgen is door te vragen wat iemand bedoelt. (Olaf Hoenson)

Iemand missen is zoeken naar een stukje van jezelf.(Ben Moudhi)

Ik heb besloten om voor liefde te kiezen. Haat is een te grote last om te dragen.

(Martin Luther King)

Het water zoekt altijd de zee. Dans rondom de keien, volg rustig je eigen loop.

(Nikolaas Vanneste)

Hoe kalmer je handelt, hoe meer je bereikt. Een kalme geest is één van de juwelen van wijsheid. (James Allen)

Een politicus denkt aan de volgende verkiezingen, een staatsman aan de volgende generatie. (James Clarke)

Ik leef van vandaag op morgen. Ooit heb ik het andersom geprobeerd, maar dat viel tegen. (Kamagurka)

DE KERK WAAR IK VAN HOU

Als ik hoor hoe kinderen misbruikt worden,

vrouwen miskend,

als ik merk hoe het verlangen naar macht

het vaak wint op dienstbaarheid,

als ik voel dat de kerk hierover zwijgt

of zelfs in hetzelfde bedje ziek is,

dan heb ik zin om te vloeken op de kerk

of haar de rug toe te keren...

En toch hou ik van de Kerk,

de Kerk van de solidariteit, verzoening en gelijkheid,

van gastvrijheid voor de vreemdeling en de vluchteling.

Ik hou van de Kerk die opkomt voor gerechtigheid,

voor een rechtvaardige verdeling van de welvaart over de wereld.

Ik hou van de Kerk die de vrijheid liefheeft en de vervolgden beschermt.

Ik hou van de Kerk van de ingetogenheid,

de Kerk die bidt en zalft, die leert en die luistert.

Een moedige Kerk die creatief durft te zijn,

een Kerk die eerlijk is met zichzelf

en die vergeven wil aan anderen.

Ik hou van de Kerk die naar verzoening zoekt

in eigen rangen en wereldwijd.

Ik hou van de Kerk van mensen

die elkaar blijven vinden in het breken en delen;

die aan de kant blijft staan van kleinen en zwakken,

de Kerk van Jezus Christus,

één en al doordrongen van Gods Geest en Liefde.

Van die Kerk wil ik blijven houden...

mijn leven lang.

P A D (Jack Hirschman)

Ga naar je gebroken hart.

Als je denkt dat je er geen hebt, krijg er een.

Om er een te krijgen, ben oprecht.

Leer oprechtheid van intentie door het leven

binnen te laten komen omdat je de keuze niet hebt,

werkelijk,

iets anders te doen.

Zelf als je ervan weg probeert te komen, laat het je

grijpen

en verscheuren

als een verstuurde brief,

als een zin van binnen

waar je je hele leven op hebt gewacht

hoewel je niets hebt verzonden.

Laat het je opjagen.

Laat het je breken, hart.

Een gebroken hart is het begin

van alle werkelijke ontvangst.

Het oor van vernedering kan achter de poorten luisteren.

Zie de poorten opengaan.

Voel de handen op je heupen in je zij gaan,

je mond open gaan als een baarmoeder

die voor de eerste maal je stem baart.

Wervel zingend de glorie tegemoet

van bevlogen simpel zijn.

Schrijf een gedicht.

CITATEN

-----------

Als je principes je verdrietig maken, kun je ervan op aan dat ze fout zijn.

(R.L.Stevenson)

Het leven moet voorwaarts geleefd worden, maar achterwaards begrepen.

(S. Kierkegaard)

Je weet nooit van je kunt tot je het geprobeerd hebt. (J.Geary)

Als je luistert naar je angsten zul je nooit ontdekken wat een fantastische mens je bent. (R.H. Schuller)

Het leven is een spel. Letsels zijn onvermijdelijk. Sta op en speel opnieuw.

(Sri Amma Bhagavan)

Wat het huidige moment ook inhoudt, accepteer het alsof je het gekozen hebt.

(E. Tolle)

Je mag zijn zoals je bent, om te worden die je bent, maar nog niet kunt zijn. En je mag het worden op jouw wijze en op jouw uur. (Anna Teruwe)

EEN PSALM (J.B. Charles)

Hij is een ontploffing.

Hij geeuwt en de werelden snellen uiteen.

Hij dacht nog en de zon vloog al in brand,

één woord, en de kristallen bouwden hun ruimtepatronen,

uit het niet ontvouwden zich varens.

Hij ontwierp het paarse aderwerk

van het rodekoolblad van elke kool

en elk blad afzonderlijk.

Hij gaf noten hun goddelijke vorm

in de kleur van zeventig soorten hout.

Hij ordonneerde het netwerk op de meloen.

Hij friseerde het haar van iedere nieuwe neger.

Hij kalmeert de os en treitert de poema.

Hij kommandeert de termieten,

de bakteriën staan onder zijn bevelen,

die van de wijngist en die van de tbc.

Eer wij de kurketrekker hadden uitgevonden

was er de spirogeet al.

Hij vlocht het radarscherm van het bewustzijn

van Antonio Vivaldi en van Sydney Bechet.

Hij kan de mensen zegenen met het leed

dat zij elkander aandoen

en met hun goedheid straffen.

Hij alleen kan met een kromme stik

rechte slagen slaan, met onrecht

recht doen - want Hij is God,

en het kenteken van goddelozen is

dat zij bluffen: dat kunnen wij ook.

Spuug in het stof van de straat en wrijf

met een vingervol slijk onze ogen

open voor Uw grootheid.

Laat het Vlees de springlading zijn

en het Woord dynamiet, heilige Taal

bekruip de lont en wees,

God, nog één keer de explosie:

sla los wat zich vast wil zetten,

ruk uiteen wat zich konsolideren wil,

zodat wij in zware verdrukking,

ja, in doodspaniek nog slechts uitbrengen:

' GOD, MIJN VERRUKKING ! '

( Uit: De Bezige Bij-Amsterdam)

CITATEN

------------

Haat en angst kunnen het lichaam net zo aantasten als giftige chemicaliën.

(Joseph Krimsky)

Leer om te laten gaan, de stress los te laten. Echte controle heb je toch nooit gehad.

(Steve Maraboli)

Beginnen is het geheim van vooruitkomen. Verdeel het geheel in stukken en begin met het eerste. (Marc Twain)

De kracht van een tekst is niet tijdgebonden. De woorden blijven eeuwig hun werk doen.

(Jeannette Winterson)

Er is geen betere deodorant dan succes. (Elisabeth Taylor)

Geen enkele dichter gebruikt een rijmwoordenboek. Een goed rijmwoordenboek gebruikt dichters. (Herman De Coninck)

Als ik twee gezichten had, zou ik dan dit gezicht tonen, denk je. ? ( A.Lincoln)

De eerste zucht van de liefde betekent de laatste van de wijsheid. (A. Bret)

Ik wilde altijd graag iemand zijn, maar ik besef nu dat ik specifieker had moeten zijn.

( Lily Tomlin)

Je hoeft me niet aan m'n leeftijd te herinneren. Dat doet mijn blaas wel voor me.

(Stephen Fry)

IK HEB U NOOIT GEZIEN (Piet Thomas pr.)

Ik heb u nooit gezien

en weet U toch nabij.

Ik heb U nooit gehoord

en toch bereikt Ge mij.

Ik zie niet eens de weg

waarover ik moet gaan.

Hoort Gij wel wat ik zeg ?

Of is dit slechts een waan ?

Ik weet dat Gij mij leidt

als ik op U vertrouw.

Maar soms voel ik ook spijt

om wat ik van U wou.

Wat oor of oog niet kan

vernemen of verstaan,

daar weet Gij alles van,

daar zijt Gij om begaan.

Ook als ik zie noch hoor

dat Gij er voor ons zijt,

sterk mij in dit geloof

nu en in eeuwigheid.

(Uit: tijdschrift Adem-Tocht,jaargang 36,nr.4/2017)

G E B E D ( Ward Bruyninckx - pr.)

Maak ons, Heer, ontvankelijk

voor de tekenen van deze tijd.

Laat ons het goede zien,

de goodwill,

het zoeken naar vrede,

de drang naar gelijkheid,

de medemenselijkheid

en de verdraagzaamheid,

als zovele tekenen

van uw Geest

die werkt in mensen

van nu.

Laat ons de werking ontdekken

van uw Geest

in onze groeiende

en zich vernieuwende kerk.

Leer ons ingaan

op de goede verlangens

die in onszelf geboren wordern,

en laat ons geluk brengen

aan elkaar.

Laat uw Geest

van ons bezit nemen

zodat vrede,

vriendschap en vreugde

aanwezig zijn

waar mensen samenleven. Amen.

OVERWEGING ( Kard. Godfried Danneels )

Vrijwillig tijd kunnen verliezen.

Niet om tijd weg te gooien,

maar om hem te doen renderen

door even uit te treden

uit deze wereld van de rentabiliteit waarin we leven.

We krijgen tijdens de vakantie toelating

om eens tijd te verliezen,

om te leven en te handelen

zonder dat het iets moet opbrengen.

Of om die tijd te bevolken met belangeloze dingen

zoals bidden, bezinnen, dromen, kijken, luisteren,

zonder programmatie, of gewoon om niets te doen.

Genieten van de stilte.

Laat tv en radio ook eens opzij.

Niet bang zijn van jezelf:

daar zit veel meer goeds in dan je denkt.

Er zit ook angst en kwaadaardigheid in.

Maar leeft God ook niet in ons ?

' Als iemand Mij liefheeft

zal de Vader hem liefhebben

en We zullen verblijf bij hem nemen ' (Joh.14,23)

Zijn er dan zovele reden om schrik te hebben

en om even alleen te zijn met zichzelf ?

We zijn trouwens niet alleen:

HIJ IS ER !

E M M A U S ( Felix Timmermans )

Heer blijf bij ons, de zon gaat onder.

Wij boden dan het avondbrood

de vreemde man, die langs de baan

met ons was meegegaan.

En wijl hij, 't zegenend, de ogen sloot,

gebeurde het: Zijn aangezicht

verklaarde in een Hemels licht,

waarin Hij plotseling verdween...

Dit was het wonder.

Wij stonden weer alleen,

doch vouwden blij onz' handen.

Het was alsof Hij door ons heen verdween

en 't licht in ons is blijven branden.

Blijf zo in ons, o Heer, de zon gaat onder !

CITATEN

-----------

Het erge is dat wie niets te zeggen heeft, niet kan zwijgen.

(Pol Vanhaverbeke)

Wie de massa volgt, komt niet verder dan de massa. Wie zijn eigen weg volgt, komt op plaatsen waar nog nooit iemand is geweest. (Albert Einstein)

Tegen menselijke wetten kunnen we ons verzetten, maar niet tegen de wetten van de natuur. (Jules Verne)

Ik ben van nature een dealer van woorden en woorden zijn de krachtigste drugs die we kennen. (Rudyard Kipling)

Niet iedereen die ronddoolt is verdwaald. (Jrr Tolkien)

Ga één keer per jaar naar een plek waar je nooit eerder bent geweest.

(Dalai Lama)

Je bent maar zo jong als de laaste keer dat je van gedachten veranderde.

(Timothy Leary)

BIJ PSALM 130 (S.de Vries, wachtwoorden p.59)

Een ademtocht.

Jezelf een ademtocht te weten,

een mens, verdwijnend

in het onophoudelijk gaan en komen

van namen en gezichten.

Zo nameloos en ongekend,

zo snel vergeten.

Jezelf een ademtocht te weten,

een bloem die amper bloeit,

en nauwelijks wortelen kan...

Met alle grote woorden,

met alle zekerheid

waarmee wij ons omgeven,

toch broos en breekbaar...

en wij weten het.

Breekbaar als een droom in de morgen;

zo snel zijn wij vergeten.

Dan toch je naam te horen noemen:

jij bent gekend,

jouw naam zal ik bewaren,

jouw leven valt niet uit mijn hand,

het blijft gedragen door mijn trouw.

Zo toch je naam te horen noemen:

zo van begin tot eind omarmd te zijn.

Ja, dat is Hij, die je blij blijft!

Een plek om te schuilen,

een thuis, steeds weer na alle zwerven, is Hij.

Liefde, die wachten kan,

een hart, ruimer dan heel ons leven.

Hij maakt ons méér dan een ademtocht;

Hij vult ons met zijn adem!

(uit: tijdschrift Adem-Tocht Jaargang 37, nr.1/2017)

LEEF LANG EN SCHOON

De voedingswaarde van ons op moderne wijze geproduceerde voedsel, is er niet op vooruitgegaan. Toch is het van groot belang dat we voldoende mineralen en sporenelementen binnenkrijgen, want die zijn absoluut noodzakelijk voor de opnamen van vitaminen in ons lichaam en het goed functioneren van onze spieren en zenuwen. Zeewier(een rijke bron van plantaardige eiwitten,vitaminen,mineralen, sporenelementen en ballaststoffen) kan daarom beschouwd worden als een gezonde aanvulling in ons menu.

ZONNEBLOEMEN IN SEPTEMBER (Michiel Ullers)

Zonnebloemen in September

draaien mee met het warme licht.

Steken hoog boven je hoofd uit

en tonen een warme gele gloed.

Zonnebloemen in September

geven aan dat de de Indian Summer is begonnen,

genieten van warme zwoele avonden

met een rode zon die zakt aan de horizon.

Zonnebloemen in September;

nog even genieten van de laatste warme stralen.

Het gevoel van de zomer angstig vasthoudend,

mijmerend over de mooie momenten in Juli en Augustus.

Zonnebloem in September,

nog even en de natuur gaat oranje en bruin kleuren.

Beginnen bladeren te vallen

en is de herfst als voorbode van de donkere maanden begonnen.

Maar nu nog even niet.

We proosten op een ondergaande zon

en genieten van de laatste warme stralen,

met op de achtergrond een veld vol grote, gele zonnebloemen.

(www.bewustnaarbuiten.nl/www.facebook.com/bewustnaarbuiten)

(cfr Tijdschrift Adem-Tocht)

L I E F D E (Mohamed El Bachiri)

Liefde, dat is wat me drijft, me laat leven en overleven.

Liefde, de basis, de sokkel waarop ieder geloof moet rusten.

Liefde, de bron waar iedere mens uit moet kunnen putten.

Liefde, het begin van elke bloei.

Liefde, het schuiloord voor wie in zijn tranen verstikt.

Liefde, de omhelzing voor een onbekende ziel.

Liefde kan niet leiden tot haat, want vreugde leidt nooit tot pijn.

Liefde kent alleen genade en vergeving.

Liefde oordeelt niet, liefde is onschuldig.

Liefde kun je uitdrukken en voeden.

Liefde is niets dan delen en aanvaarden.

Liefde kan intiem zijn en toch overal.

Als jij liefde bent, heb ik dezelfde godsdienst.

Het hart van ieder mens is groot genoeg om heel de mensheid te omvatten.

We hoeven het alleen open te stellen, zonder vrees.

Onze jongeren moeten vanaf hun vroegste jeugd opgroeien in liefde.

Zonder liefde kan een kind niet openbloeien.

Als een kind niet openbloeit, kan het later geen liefde geven.

Een leven zonder liefde is een wereld zonder zon.

Ik heb liefde nodig als de lucht die ik adem.

Als het water dat ik drink.

LOUBNA,

liefde van mijn leven,

tot aan de laatste snik

blijf je in mijn geest.

(Uit: Een Jihad van liefde, pag.90-91)

VOOR WIE GELOOFT IN EEN NIEUWE AANPAK

(bij Johannes 21, 1-7)

Ik ga vissen !

Wie spreekt er niet

dat verlossende woord

bij verdriet of onmacht,

na ruzie, na een feest,

dat diep alledaagse woord:

ik ga weer aan het werk,

ik blijf niet hangen

in mijn verdriet of onrecht,

in doelloosheid of ververveling.

Ik ga vissen.

Wie heeft nog niet ervaren

dat die resolute beslissing

een uitnodiging wordt

voor anderen?

Wie hoorde niet antwoorden:

dan gaan wij mee?

En gezamelijk wordt het werk,

de toewijding, het geloof,

de vriendschap,

de inzet hernomen.

Maar goede wil is niet alles.

Zelfs na lang en nachtelijk werk,

na inspanning en herhaald proberen

kon het net leeg blijven,

de toewijding niet beloond,

het geloof niet teruggevonden worden,

kon de vriendschap onvoldaan blijven.

Zij vingen die nacht niets.

En dan, tegen de morgen

van een nieuwe aanpak,

gebeurt het toch.

Iemand staat aan het strand, aan de kant,

met een onhebbelijke vraag

naar méér vis, naar méér geloof,

toewijding, vriendschap.

Maar tevens met een pasklare oplossing:

werp het net uit, rechts van de boot,

zoek toewijding, vriendschap.

Maar tevens met een pasklare oplossing:

werp het net uit, rechts van de boot,

zoek toewijding, rechts van het egoïsme,

hervind het geloof rechts van de

zekerheid.

En dan lacht de hemel open

in netten barstensvol met vis,

in vriendschap vol tederheid,

in geloff zonder aarzeling,

in toewijding zonder berekening.

Dan gaan de ogen ook open

voor een diepere werkelijkheid

en kon men zeggen:

HET IS DE HEER.

Eer het zover is moet je eerst beslissen:

IK GA VISSEN !

(Piet Stienaers, salesiaan van Don Bosco/ Godzijdank een menselijk verhaal, Don Bosco, vorming en animatie,2014)

DE TARWE EN HET ONKRUID (Marcel Weemaes)

Ik zal geen onkruid strooien op de akkers

die Gij met korrels liefde hebt bezaaid.

Ik zal het onkruid tussen mensen niet hardhandig uitroeien,

want Gij alleen draagt het hart in uw ogen

en peilt wat goed en kwaad is in een mensenleven.

Gij zijt barmhartigheid. De kleine mens is groot in U,

de zondaar is U even lief als wie geen smet draagt op zijn handen.

Gij houdt het stil wat Gij van mensen weet

en ongezien en onverwacht redt Gij verdwaalde schapen uit de doornen.

Pas als de zomer op zijn hoogste is en Gij de oogst gaat binnenhalen

zal ik het weten; wat mensen zijn geweest voor U,

en wat Gij in barmhartigheid van mij verdragen hebt;

want ik ben klein en zondig door de tijd gegaan,-

ik mocht zo zijn van U, van mensen niet, van U alleen zachte Herder.

Gij kent het onkruid dat ik in mij draag,

wil mij toch sparen omwille van de tarwe van mijn goede wil,

want ik begeer met hart en ziel een minzaam mens en welgevallig

in uw oog te zijn. Als ik in doornen ben verstrikt zal ik vertrouwvol

wachten tot Gij komt en mijn gekwetste leven op uw schouder neemt.

In U geloof ik, Herder van de honderd schapen.

(Naar de parabel van de Zaaier)

AAN DE MUZIEK... (Felix Timmermans)

O Schoonheid die wij niet vestaan

en toch zo gaarne ondergaan,

wanneer uw reine klanken

in ingewikkeld harmonie

of met een simple melodie

omheen de zielen ranken.

Er is geen woord, er is geen beeld

geen kleur, die hier een rol in speelt,

geen uitspraak van gedachten;

het zijn slechts klanken, pure geest

ontbloeiend tot een ritmisch feest,

waarheen wij allen trachten.

G'ontvlamt de ziel en test de smart

van 't op en neergaand mensenhart,

verlicht en doet weer hopen;

gij balsemt ons verzeerd gemoed,

bij U wordt alles rein en goed

zo dat de tranen lopen.

O Schoonheid, die wij niet verstaan,

laat ons in uw genade staan

en luistrend U bedanken !

O Dauw en vuur in klank gehuld,

die ons met zaligheid vervult !

Muziek is God in klanken.

GOUDKORREL

----------------

Veel mensen leven maar half,

omdat ze zich blind staren

op al wat negatief is

en verkeerd loopt.

Leer het goede der dingen te zien,

want de ' mooiste rozenstruik heeft

niet de minste doornen, maar de mooiste rozen'.

Wees geen verwend kind

dat humeurig wordt,

wanneer het niet alles heeft

wat het wenst.

Het geluk ligt meestal

binnen handbereik en het is niet nodig

het heel ver te gaan zoeken.

Als je denkt: het leven

heeft me niets te bieden,

denk dan aan mensen

al was het maar één,

die veel van je houden.

(Valeer Deschacht pr.)

LEEF LANG EN SCHOON

---------------------------

Fluor zit in bijna alle tandverzorgingsproducten en maakt het tandglazuur harder. Zorg er wel voor dat u geen fluor inslikt, want dan komt het in je lichaam terecht, waar het de plaats van andere mineralen inneemt. Zo verdringt een teveel aan fluor jodium, wat tot schildklierproblemen kan leiden.Fluor bemoeilijkt ook de opname van calcium, wat broze botten en nervositeit tot gevolg heeft. Tot slot is veel fluor ook schadelijk voor de nieren, de zenuwen en de spieren. Gebruik nooit meer dan een hoeveelheid tandpasta ter grootte van een erwt.

S T I L T E (Guillaume Van der Graft)

Zolang er nog ergens iemand bestaat

met wie ik als mens kan spreken

vind ik ook wel een stilte

midden op straat,

een stilte die niet kan breken.

Een kostbare stilte van zuiver glas

dat ik zelf met mijn stem heb geslepen.

Als ik er niet was en die stem er niet was

had niemand die stilte begrepen.

Maar als Hij er niet was

en Zijn stem was er niet

dan was er van stilte geen sprake.

Alleen maar van zwijgen,

zo hard als graniet

en dat kan je doodeenzaam maken.

Maar de stilte, dat is een tweestemmig lied,

waarin God en de mens elkaar raken.

T I J D (Rutger Kopland)

Tijd - het is vreemd, het is vreemd mooi ook

nooit te zullen weten wat het is

en toch, hoeveel van wat er in ons leeft is ouder

dan wij, hoeveel daarvan zal ons overleven

zoals een pasgeboren kind kijkt

alsof het kijkt naar iets in zichzelf, iets ziet daar

wat het meekreeg

zoals Rembrand kijkt op de laatste portretten

van zichzelf als hij ziet waar hij heengaat

een verte voorbij onze ogen

het is vreemd maar ook vreemd mooi te bedenken

dat ooit niemand meer zal weten

dat we hebben geleefd

te bedenken hoe we nu leven, hoe hier

maar ook hoe niets ons leven zou zijn zonder

de echo's van de onbekende diepten in ons hoofd

niet de tijd gaat voorbij, maar jij, en ik

buiten onze gedachten is geen tijd

we stonden deze zomer op de rand van een dal

om ons heen alleen wind

(Over het verlangen naar een sigaret/2001)

PREDIKER (3:1-15)

Voor alles wat gebeurt is een uur,

een tijd voor alles wat er is onder de hemel.

Er is een tijd om te baren

en een tijd om te sterven,

een tijd om te planten

en een tijd om te rooien.

Er is een tijd om te doden

en een tijd om te helen,

een tijd om af te breken

en een tijd om op te bouwen.

Er is een tijd om te huilen

en een tijd om te lachen,

een tijd om te rouwen

en een tijd om te dansen.

Er is een tijd om te ontvlammen

en een tijd om te verkillen,

een tijd om te omhelzen

en een tijd om af te weren.

Er is een tijd om te zoeken

en een tijd om te verliezen,

een tijd om te bewaren

en een tijd om weg te gooien.

Er is een tijd om te scheuren

en een tijd om te herstellen,

een tijd om te zwijgen

en een tijd om te spreken.

Er is een tijd om lief te hebben

en een tijd om te haten.

Er is een tijd voor oorlog,

er is een tijd voor vrede.

Welk voordeel heeft de mens van alles wat hij met zijn gezwoeg tot

stand brengt? Ik heb gezien dat het een kwelling is, die hem door God

wordt opgelegt. God heeft alles wat er is de goede plaats in

de tijd gegeven. Toch kan de mens het werk van God niet van begin

tot eind doorgronden. Ik heb vastgesteld dat voor de mens niets

goeds is weggelegd, behalve vrolijk te zijn en van het leven

te genieten. Want wanneer hij zich aan eten en drinken te goed doet

en geniet van al het goede dat hij moeizaam heeft verworven, is dat

een geschenk van God. Alles wat God doet, zo heb ik vastgesteld

doet Hij voor altijd. Daar is niets aan toe te voegen, daar is niets van af te doen.

God doet het zo opdat wij ontzag voor hem hebben.

Wat er is, was er al lang: wat zal komen, is er altijd al geweest.

God haalt wat voorbij is altijd weer terug.

GODSBEGRIP (Bertus Aafjes) (1914-1993)

God zit niet op een troon van chroom of nikkel -

Soms zit Hij in een oude pereboom

en merelt,

soms staat Hij op zijn hoofd in een klein kind

want Hij is altijd soms.

Hij is geen kerk van holle eeuwigheid,

Hij is geen kathedraal van hoge lege almacht,

Hij is een nu, een hier, een altijd soms,

soms lust die schuimt,

soms een verliefdheid,

en wee de maagd.

Maar altijd is Hij overal in alles

zoals het is, zoals het soms en altijd anders is.

(Uit: de bundel De Karavaan,1953)Tijdschrift Adem-Tocht jaargang 37,nr.3)

EEN MENS TE ZIJN... (Willem Barnard)

Een mens te zijn op aarde in deze wereldtijd

is leven van de genade buiten de eeuwigheid,

is leven van de woorden die opgeschreven staan

en net als Jezus worden die t' ons heeft voorgedaan.

Een mens te zijn op aarde in deze wereldtijd

is komen uit het water en staan in de woestijn,

geen god onder de goden, geen engel en geen dier,

een levende, een dode, een mens in wind en vuur.

Een mens te zijn op aarde in deze wereldtijd

dat is de dood aanvaarden, de vrede en de strijd,

de dagen en de nachten, de honger en de dorst,

de vragen en de angsten, de kommer en de koorts.

Een mens te zijn op aarde in deze wereldtijd,

dat is de Geest aanvaarden die naar het leven leidt;

de mensen niet verlaten, Gods woord zijn toegedaan,

dat is op deze aarde de duivel wederstaan.

OVERWEGING... (Raymond Panikkar)

Wie de liefde niet ontdekt - vindt God niet.

Wie God niet vindt - onderkent niet het mysterie van de wereld.

Wie het mysterie van de wereld niet onderkent - vindt geen 'jij'.

Wie geen 'jij' vindt - komt niet tot zijn eigenlijke zelf.

Wie niet tot zichzelf komt - leeft niet het leven.

Wie het leven niet leeft - ontdekt de liefde niet.

Wie God niet vindt - ontdekt de liefde niet.

Wie de liefde niet ontdekt - vindt geen enkel jij.

Wie geen jij vindt - komt niet tot zichzelf.

Wie niet tot zichzelf komt - vindt niet het mysterie.

Wie het mysterie niet vindt - kan het leven niet leven.

Wie het leven niet leeft - vindt God niet.

(Uit: Pélerinage au Kailash / Retour à la source vertaald dr Marc Van Tente / Vensters op het mysterie / Uitgave Altiora Averbode p.58-59)

HEMELVAART

Leven als een mens van de Hemelvaart

is een stukje leven met het hoofd in de wolken...

Omdat God

in het onzichtbare voelbaar is

en omdat Jezus' woorden

een prachtig ideaal zijn om na te streven.

Maar een mens van de Hemelvaart zijn

is ook met twee voeten op de aarde staan,

ingeworteld leven in de werkelijkheid van vandaag,

de noden proberen aan te voelen van iedereen

waarvoor wij zorg dragen.

God zend ons naar onze dagelijkse taak.

Voelen wij daarbij

de aanwezigheid van Jezus

alle dagen.

Hij schenkt ons daartoe zijn zegen.

( MVP )

BEZINNING (Catharina Visser)

Als de nachten donker zijn,

ontsteek een lamp in mijn ziel.

Als de storm raast over het land,

wees ons nabij in een zacht suizen.

Alle smart, alle vertwijfeling, alle woede,

laat ze verstillen bij U.

Vloei in ons uit,

stroom door ons heen,

wees kracht in ons, liefde,

wees licht in ons, ruimte,

leer ons stil zijn, leer ons open zijn,

uw heilige Naam in ons midden,

uw heilige Woord in ons hart,

verbondenheid met allen,

grenzen doorbroken.

Onuitsprekelijke, wees bij ons,

raak ons aan,

sterk ons met vertrouwen.

LIED BIJ DE PLAATS WAAR WIJ SAMENKOMEN

Zomaar een dak boven wat hoofden,

deur die naar stilte openstaat.

Muren van huid, ramen als ogen,

speurend naar hoop en dageraad.

Huis dat een levend lichaam wordt

als wij er binnengaan

om recht voor God te staan.

Woorden van ver, vallende sterren,

vonken verleden hier gezaaid.

Namen voor Hem, dromen, signalen,

diep uit de wereld aangewaaid.

Monden van aarde horen en zien,

onthouden, spreken voort

Gods vrij en lichtend woord.

Tafel van Eén, brood om te weten

dat wij elkaar gegeven zijn.

Wonder van God, mensen in vrede,

oud en vergeten, nieuw geheim.

Breken en delen, zijn wat niet kan,

doen wat ondenkbaar is,

dood en verrijzenis.

HET ZAL... (Huub Oosterhuis)

Het zal in alle vroegte zijn als toen.

De steen is weggerold.

Ik ben uit de grond opgestaan.

Mijn ogen kunnen het licht verdragen.

Ik loop en struikel niet.

Ik spreek en versta mijzelf.

Mensen komen mij tegemoet -

wij zijn in bekenden veranderd.

Het zal in alle vroegte zijn als toen.

De ochtendmist trekt op.

Ik dacht een dorre vlakte te zien.

Volle schoven zie ik, lange halmen, aren

waarin de korrel zwelt.

Bomen omranden het bouwland.

Heuvels golven de verte in,

bergopwaarts, en worden wolken.

Daarachter,

kristal geworden, verblindend,

de zee die haar doden teruggaf.

Wij overnachten in elkaars schaduw.

Wij worden wakker van het eerste licht.

Alsof iemand ons bij naam en toenaam

heeft geroepen.

DAN ZAL IK LEVEN.

(Uit. Kok/ Halewijn,2004)

(Tijdschrift Adem-Tocht jaargang 38, nr.1)

WAAR TWEE OF DRIE...(Michel van der Plas)

Waar twee of drie

in mijn naam samen

spreken van mij,

daar ben ik ook.

Ik hoor hun hart

en ken hun namen

en spreek ze uit

dat ogenblik.

Dat ogenblik

avond of morgen,

donker of licht,

grijp ik hun hand,

zing ik hun lied,

deel ik hun zorgen

ben ik het vuur

dat in hen brandt.

Wat in hen brandt

is God de Vader

en God de Zoon

en heilige Geest.

Dat ogenblik

ben ik genade,

kracht die verblijdt,

naam die geneest.

Naam die geneest

in ziel en leden:

zo ben ik met

die twee of drie,

en in mijn kracht

vinden zij vrede,

en in mjn vuur

de harmonie.

HET ZAL IN ALLE VROEGTE ZIJN ALS TOEN... (Huub Oosterhuis)

Het zal in alle vroegte zijn als toen.

De steen is weggerold.

Ik ben uit de grond opgestaan.

Mijn ogen kunnen het licht verdragen.

Ik loop en struikel niet.

Ik spreek en versta mijzelf.

Mensen komen mij tegemoet -

wij zijn in bekenden veranderd.

Het zal in alle vroegte zijn als toen.

De ochtendmist trekt op.

Ik dacht een dorre vlakte te zien.

Volle schoven zie ik, lange halmen, aren

waarin de korrel zwelt.

Bomen omranden het bouwland.

Heuvels golven de verte in,

bergopwaarts, en worden wolken.

Daarachter,

kristal geworden, verblindend,

de zee die haar doden teruggaf.

Wij overnachten in elkaars schaduw.

Wij worden wakker van het eerste licht.

Alsof iemand ons bij naam en toenaam

heeft geroepen.

Dan zal ik leven.

(Uitg. Kok/Halewijn, 2004)

IK ZAL ER ZIJN (Sela)

Hoe wonderlijk mooi is uw eeuwige Naam.

Verborgen aanwezig deelt U mijn bestaan.

Waar ik ben, bent U, wat een kostbaar geheim !

Uw naam is 'Ik ben' en 'Ik zal er zijn'.

Een boog in de wolken als teken van trouw,

staat boven mijn leven, zegt: 'Ik ben bij jou'.

In tijden van vreugde, maar ook van verdriet

ben ik bij U veilig, U die mij ziet.

De toekomst is zeker, ja, eindeloos goed.

Als ik eens moet sterven, als ik U ontmoet,

dan droogt U mijn tranen, U noemt zelfs mijn naam.

U blijft bij mij, Jezus, laat mij niet gaan.

'Ik ben die ik ben' is uw eeuwige naam.

Onnoembaar aanwezig deelt U mijn bestaan.

Hoe adembenemend, ontroerend dichtbij,

Uw naam is 'Ik ben' en 'Ik zal er zijn'.

O naam aller namen, aan U alle eer.

Niets kan mij ooit scheiden van Jezus, mijn Heer,

geen dood en geen leven, geen moeite of pijn.

Ik zal eeuwig zingen, dicht bij U zijn.

DIEPTE DIE MIJ DRAAGT (Manu Verhulst)

God, als ik mezelf verlies

in de snelle stroming van het leven.

Aks ik mezelf kwijtspeel

in de draaikolk van mensen en dingen,

vluchtig als een wervelende greep,

duizenden flitsen en duizenden dreunen

zonder ziel.

Als ik verdwaal in de waanwereld

van illusie en sensatie

en mezelf terugvind, verslagen

en nutteloos als een lege bobijn.

God, als ik mezelf verlies.

Dan zijt Gij de grote stilte,

de adem van de stilte.

Dan zijt Gij de diepte die mij draagt.

Dan zijt Gij, God, mijn thuishaven,

vertrouwd en veilig.

God, als ik mezelf verlies,

vindt Gij me dan op de drempel van Uw huis

en laat mij bij U binnenkomen.

CUPIDO EN VALENTIJN (Fik Verbiest)

Cupido scherpt zijn pijlen.

Weldra spant hij zijn boog.

Harten zullen elkaar vinden

op de plaatsen waar hij vloog.

Geen enkel hart is veilig,

want Cupido schiet raak.

Dit verhaal is zoveel mooier

dan dat van de ridder en de draak.

Een kleine engel vliegt weer rond

in ons hart en in ons hoofd.

Zijn pijlen hebben enkel nut

voor wie in ware liefde gelooft.

Probeer het sprookje toe te laten.

Laat het nu met Valentijn

en graag ook alle andere dagen

een dag van tedere liefde zijn.

R O E P I N G... (Ad den Besten)

Jezus die langs het water liep

en Simon en Andreas riep,

om zomaar zonder praten

hun netten te verlaten.

Hij komt misschien vandaag

voorbij

en roept ook ons, roept u en mij,

om alles op te geven

en trouw Hem na te leven.

Jezus die langs de straten kwam

en tollemaars terzijde nam.

'k Wil in uw woning wezen

voor nu en voor nadeeze'.

Hij komt misschien vandaag

voorbij

en neemt ook u terzij of mij

en vraagt ons, Hem te geven

de rijkdom van ons leven.

Christus die door de wereld gaat

verheft zijn stem niet op de

straat,

Hij spreekt ons hart aan, heden,

en wenkt ons met zich mede.

En lokt ook nog zoveel ons aan;

tot wie zouden wij anders gaan ?

Hij heeft en zal ons geven

alles, het eeuwig leven.

'k Huiver... (Felix Timmermans)

'k Huiver van ontzag en glorie

als ik U in mij herken.

Maar ik schaam mij U te dragen

daar ik zo ellendig ben.

Heden zal ik voor U knielen,

morgen glijd ik weer vandaan,

om gebroken weer te keren.

't Licht gaat uit en 't licht gaat aan.

Als betoverd aangetrokken,

draai ik immers rond Uw schijn,

aarzelend en toch verlangend

vlam van Uwe vlam te zijn.

Ach, ik weet het, 't kan niet helpen,

eerst moet ik de trotse mmur

van mijn eigen ik afbreken,

en dan slaat dat zalig uur.

Dat is juist mijn angst en zorge,

en dat is mijn laffe pijn,

dat Gij dan te groot geworden,

ik mezelf niet meer zal zijn.

(Adagio)

CHRISTUS ALS HOVENIER (Ida Gerhardt)

Eén Rembrandt kende als kind ik goed:

de Christus met de grote hoed

wandelend in de ochtendstond.

En, naar erbij geschreven stond:

Hij was een hovenier.

En nog laat ik mijn tranen gaan

als in de gaarde ik Hem zie staan,

en - wat terzijde - in stille schrik

die éne, zij die dacht als ik:

Hij was de hovenier.

O kinderdroom van groen en goud -

géén die ontnam wat ik behoud.

De laatste hoven naderen schier

en ijler wordt de ochtend hier.

Hij is de hovenier.

( Verzamelde gedichten-1985-Atheneum-Polak & Van Gennep)

P A S E N (Achiel Roets pr.)

Na het leven

komt de dood.

Den mensen zeggen dan:

'' Amen en uit ! ''

Na de dood komt nieuw leven,

de christenen zeggen dan:

'' Tot in de eeuwigheid. Amen !

Verrijzenis ! Nieuw en eeuwig leven ! ''

Wij herlezen de verhalen

van het lege graf

en de meerdere ontmoetingen

van de verrezen Heer Jezus

met zijn geliefden her en der.

Ook op vandaag.

Op deze paasmorgen vieren we

de kern van ons geloof.

De liefde overleeft.

Er komt een weer-zien

van onze geliefden. Vertel het door.

Dat is goed nieuws.

ALLELUJA !

KORT EN GOED (Genoteerd door Gerd De Ley)

Het is waar dat ge met geld geen geluk koopt, maar met armoede kan

je niet eens boodschappen doen. ( (Maxim Drabon )

Ik wou dat ik was zoals toen ik wou dat ik was wat ik ben. ( Tom Finlay )

Penicilline geneest, maar wijn maakt mensen gelukkig. ( Alexander Fleming )

We waren acht maanden gelukkig getrouwd. Jammer genoeg heeft ons huwelijk

vijf jaar geduurd. ( Nick Faldo )

Peter Minnewil, een Nederlands zakenman, kocht het eiland Manhattan in 1626 voor

vierentwintig dollar. Vorig jaar betaalde een van zijn nazaten meer voor een paar uur parkeren.

( Maxim Drabon)

Slapeloosheid is een besmettelijke ziekte die vaak wordt overgedragen van baby's naar

ouders. ( Shannon Fife )

DEFINITIES :

Bewondering: het beleefd herkennen van wat je van jezelf in een ander herkent.

Budget: poging om te leven onder je verlangens.

Ontwapening: overeenkomst tussen naties om alle wapens te vernietigen die verouderd zijn.

Econoom : man die meer weet over geld dan diegenen die er hebben.

Crisismanager : persoon die slim genoeg is om jou te zeggen hoe je je zaak moet runnen en te slim om er zelf

een te beginnen.

Slogan van een crematorium: Laat je niet kisten. Bij ons is alles in kannen en kruiken.

CITATEN

-----------

Stilte is een spiegel waarin je jezelf ziet en leert kennen.

We zijn vaak uithuizig. Stilte is eens thuis blijven. (Han Fortmann)

Gedachten van mensen verander je met genegenheid, niet met woede.

( Dalai Lama )

Het ware genot ligt in het ontdekken, eerder dan in het weten.

Een reis van duizend mijl, begint bij de eerste stap ( Mahatma Gandhi )

(Isaac Asimov)

In de eerste helft van je leven verzamel je vrienden, in de tweede helft

selecteer je de ware. ( Axel Bouts )

Een glimlach is een facelift dir voor iedereen betaalbaar is. ( Selis )

Ik citeer hieronder een passus uit een tekst geschreven door een pelgrim op weg naar Compostela,die in bewondering staat voor een oud kerkgebouw in Belin-Béliet (in de omgeving van Mons) en zijn bijna voorbije dag overschouwt. (cfr X. Van Mol)

Nu, als deze dag bijna verleden is,

als het laatste licht uit de zon valt,

als de vogels vertellen dat ze de kleuren van de voorbije dag hebben liefgehad,

dan voel je een vrede, waarmee je vele dingen kan afronden,

dan voel je dat jouw handen jou iets willen influisteren,

dan is er iets dat verschuift in jezelf, iets dat het geluk van de eenzaamheid gaat kleuren,

iets dat jouw ziel ronder maakt

en daarna kan je de dingen die bij nacht horen,bijeen gaan leggen:

een Benedictus,

wat stilte,

een beetje geluk,

het verlangen naar morgen.

S T E F ( In memoriam en in genegenheid opgedragen aan Stef Vanstiphout en echtgenote Gerry )

Ik zie hem daar nog gaan,

de tred niet meer zo zeker,

de aanzet van de beker...

Dat ging slechts, slok per slok,

heel moeizaam en

't vroeg tijd;

uitzien naar wat eeuwigheid...

Maar eind is ook begin,

als 't beeld tot

harten spreekt

en gand de mens herleeft...

Ik koester nu zijn kaart,

als erfenis

en kleinood;

gij zijt voor ons niet dood....

Elk lichaam wordt tot stof,

het leven slechts

een blitz-bezoek;

het onvoltooide boek...

Maar schoonheid tart de tijd,

groeit uit tot écht

oneindigheid,

de plaats waar gij nu zijt...

Tony Hutsebaut

14.08.1995

D E P L E K

Verscholen achter de sacristie

opent zich,

langszij de kathedraal,

een onvermoed wonderbaarlijk schrijn...

een sacrale Plek

met énig zicht op versteende historie.

Vanuit de binnenkoer

ontwaart je blik

een toren - zo overgewaaid

uit Byzantium.

Ondergedompeld in deze

heilig-verstilde oase

- midden de hectische havenstad -

hoor ik hoe de tijd

tijdloos verder kabbelt.

Nippend aan mijn thee,

proef ik de unieke sfeer van

deze ongewone, bevoorrechte

inkijk op

torenhoog mysterie.

( Frank Kloeck )

( ' De Plek ' - Ontmoetingsruimte en bistro - Kathedraal Antwerpen )

KORT EN GOED ( Gerd De Ley )

Geluk is gelukkig zijn, en niet anderen doen geloven dat je het bent. (Jules Renard )

Neem nooit afscheid zonder liefdevolle woorden waaraan gedacht kan worden tijdens je afwezigheid.

Het kan zijn dat je mekaar nooit meer zal ontmoeten. ( Jean Paul Richter )

Als mensen hun mes en vork net zo beroerd zouden vasthouden als hun golfstok, zouden ze omkomen van de honger. ( Sam Snead )

Vertrouw nooit iets dat zelfstandig kan denken zonder dat je kan zien waar de hersenen zijn.

( J.K. Rowling )

Vreugde, zo noemen we de toestand waarin men niets nodig heeft om zich gelukkig te voelen. (André Gide)

DEFINITIES

----------------

AALMOES: OVERREDEN PALING.

AQUAREL : GEVECHT IN EEN BAD.

BAAI: WATERMASSA OMRINGD DOOR HOTELS EN RESTAURANTS.

BANKGENIE : EEN MAN DIE ZIJN GELD SNELLER VERDIENT DAN ZIJN GEZIN HET KAN UITGEVEN.

BANKIER : PERSOON DIE JE EEN LENING KAN TOESTAAN ALS JE KUNT BEWIJZEN DAT JE ER GEEN NODIG HEBT.

SPIJKER : STUK METAAL OM OP TE MIKKEN VOOR MEN DE HAMER OP DE DUIM LAAT NEERKOMEN.

VOORSTAD : PLAATS WAAR BOUWONDERNEMINGEN EERST ALLE BOMEN KAPPEN EN VERVOLGENS DE STRATEN NAAR DE BOMEN NOEMEN.

NIET ZONDER REDEN (Peter Theunynck)

Niet zonder reden daalden bossen uit de hemel neer,

soms schroeit het binnenskamers, slaan de pannen

van het hoofd, soms hongert ook een hond naar brood,

snakt het raam naar rozen, mensen hebben bossen nodig.

Niet zonder reden daalden bossen uit de hemel neer,

soms is het al metaal dat ons betintelt en magnetiseert,

steden zijn gulzige motoren, kleppen en cylinders,

ratelen maar door; sten hebben bossen nodig.

Niet zonder reden daalden bossen uit de hemel neer,

soms vreet het miltvuur van de eindigheid

het vijverslijk, het knarsetanden van de overweg,

een kolf, een fles aan ons, mensen hebben bossen nodig.

Niet zonder reden daalden bossen uit de hemel neer,

in beuken zwelt het verlangen naar kathedralen,

op eik rijpen gedachten, linde giet er slaap op,

taxus en volharding, steden hebben bossen nodig.

10 TIPS VAN ST. FRANCISCUS VAN SALES

1. Neem dagelijks tijd voor stilte.

2. Wat je ook te doen hebt: doe het met aandacht.

3. Wees vriendelijk en liefdevol voor iedereen.

4. Zorg dat er steeds een plek is waar je je kan terugtrekken.

5. Als je niet wil dat anderen over je oordelen, oordeel dan zelf niet.

6. Hou je niet bezig met verlangens die nu niet haalbaar zijn. bewaar ze in je hart tot de tijd rijp is.

7. Als je hart ergens onrustig van wordt, onderzoek dan wat er precies gebeurt.

8.Verdiep je in het leven van een heilige die je inspireert.

9. Gebruik je eigen talenten: spreken, luisteren of organiseren. Niemand kan alles.

10. Wees geduldig.

SAMEN KLEIN ( Jos Wilmots )

Met een grote mallemolen

houd ik kermis in mijn tuin.

En het label aanbevolen

steekt voor mij de lofbazuin.

Paarden, koetsen laat ik draaien,

motorfietsen en een zwaan.

Wie erop zit kan al zwaaien

naar wie nog beneden staan.

Is mijn kermisvolk vertrokken,

loop ik met een wit konijn

aan de leiband onverschrokken

lachend over ' t grote plein.

Daar drink ik op een terrasje

een trappist en soms nog één,

voel het lekker warme jasje

van vriend langoor aan mijn been.

En ik weet dat mensen kijken

naar die oude zonderling,

maar veel maatschappijpraktijken

zijn nu eenmaal niet mijn ding.

Klein zijn is mijn hele leven.

Ook al wordt ik honderd jaar,

kind zal ik toch zijn gebleven

en daar leef ik dan toch naar.

VERWORVEN WELSTAND ( Jos Wilmots )

Waar is de tijd dat ik één jasje ha,

twee hemden en een broek

en drie paar sokken

om welgekleed toch nogg

en zonder mokken

mijn ding te doen op een blij levenspad.

Vergeet ik niets ?

Ik had ook nog een das,

om vrijwel alle dagen om te knopen

en er wat burgerlijker bij te lopen,

zoals dat toen alom gewoonte was.

Nu hangt de klerenkast hier bijna vol;

mijn vrouw weet wat ik beter

aan kan trekken

voor welke mensen

en op welke plekken,

voor een gelegenheid - katoen of wol.

Toch blijf ik graag

zoals het kind dat ziet.

Ben ik behalve oud niet echt veel wijzer,

herken ik wel de kleren van de keizer,

vergeet dus ook mezelf en vroeger niet.

K E R S T M I S (Achiel Roets pr.)

Ieder kind dat geboren wordt,

blijft een groot levenswonder.

Meestal is het zichtbaar geworden liefde

tussen twee mensen.

Meer dan twingig eeuwen terug

liet God zich ook kennen en zien

in het kind Jezus.

Zijn eigen, geliefde, enige Zoon.

Zo werd Gods woord veel en bloed,

dankzij eenvoudige mensen

als Maria en Lozef.

Zo open-baarde en toonde God zichzelf

aan ons.

Een goddelijk verhaal werd vertaald

in een mensenverhaal.

Het werd één verhaal van liede.

Dat verhaal herhaald zich in jou en mij,

in mensen van goede wil.

Daarom: wordt ook een kerstekind

met een liefdesverhaal.

AAN DE WIEG VAN EEN NIEUWE TIJD (Hadewijch Van Hove)

Maria en Elisabeth,

twee bijzondere moeders,

de ene te oud, de andere te jong,

en toch onverwacht

in verwachting.

Voor God is alles mogelijk.

Ze stonden mee aan de wieg...

Johannes, de stem in de woestijn,

soms woest, maar vooral

gepassioneerd,

roept hij ons op tot bekeren.

Voor hem was het duidelijk:

er staat een nieuwe tijd voor de deur

en we moeten ons voorbereiden.

En dan Jezus, zijn kleine neef,

een nog grotere rebel,

on Hem breekt een nieuwe tijd aan,

God met ons,

dichter dan wij durven dromen.

Maria en Elisabeth,

twee bijzondere moeders,

supporters van het eerste uur,

onvoorwaardelijk zeiden ze ' ja '

voor een betere wereld voor iedereen.

ONGEWENST TOT HET ELFDE UUR (Hadewijch Van Hove)

Wij waren de arbeiders van het elfde uur.

Alle anderen waren al weg,

in dienst genomen,

een job gekregen.

Wij bleven achter.

Toen kwam de wijngaardenier.

Hij bood ons een kans

en veel meer dan we verdienden.

Hij maakte een eind aan het recht

van de sterkste

en ging voor een veel sterker recht:

leven in overvloed

voor alle mensen.

Kleine en kwetsbaren maakt Hij groot.

Aan zijn wijngaard willen we meebouwen.

En jullie, arbeiders van het eerste uur,

waarom is het zo moeilijk ?

Zijn jullir jaloers of ongerust ?

Wees niet bang,

jij wordt niet kleiner omdat ik groter wordt.

We worden er samen beter van.

De goedheid van de wijngaardenier

is een zegen voor ieder van ons.

Want op een dag

blijven jullie misschien achter tot het

elfde uur,

wachtend op een kans

en dan zijn ook jullie welkom

in zijn wijngaard.

CITATEN

-----------

Plezier en pijn, vreugde en verdriet, winst en verlies. Het komt en gaat als de wind...

Vrede vinden Betekent rusten in het midden. ( Boeddha )

De continuïteit van het leven is te vergelijken met een estafetteloop.

Een wijs mens weet precies wanneer hij het stokje moet doorgeven. ( Axel Bouts )

De woorden van vorig jaar behoren tot de taal van vorig jaar.

De woorden van een nieuw jaar wachten op een nieuwe stem. Ergens mee eindigen,

is ergens mee beginnen. (T.S. Eliot)

CITATEN

------------

Als het enige gebed in je hele leven ' Dank U ' zou zijn, was dit genoeg. ( Meester Eckart )

Bekijk dingen van een afstand en de scherpe randjes vervagen. ( Olav Hoenson )

Visie is de kunst het onzichtbare te zien. ( Jonathan Swift )

Denk als een doener. Doe als een denker. ( Henri-Louis Bergson )

Spanning is wie je denkt te moeten zijn. Ontspanning is wie je bent. ( Oosters gezegde )

Liefde is troost in droefheid, stilte in tumult, rust in onrust, hoop in wanhoop. ( Henri-y Drummond )

GOODKORREL

NEEM DE TIJD OM TE WERKEN,

HET IS DE WEG NAAR SUCCES.

MEEM DE TIJD OM TE DENKEN,

HET IS DE KRACHTBRON.

NEEM DE TIJD OM TE SPELEN,

HET IS HET GEHEIM VAN DE EEUWIGE JEUGD.

NEEM DE TIJD OM TE LEZEN,

HET IS DE FONTEIN VAN DE WIJSHEID.

NEEM DE TIJD OM VRIENDELIJK TE ZIJN,

HET IS DE WEG NAAR HET GELUK.

NEEM DE TIJD OM TE LACHEN,

HET IS DE MUZIEK VAN DE ZIEL.

NEEM DE TIJD OM MET KINDEREN TE SPELEN,

HET GEEFT DE INNIGSTE VREUGDE.

NEEM DE TIJD OM VOORKOMEND TE ZIJN,

HET BESTEMPELT IEMAND ALS HEER/DAME.

VAKANTIE

Ik groet de dag en neem de tijd

de natte ochtend in,

op blote voeten door het gras

voelen, ruiken, horen

wat er altijd was;

geen strijd met de tijd,

niet kijken op de klok,

een hoek, een boek.

Ik vaar op het ritme van de boot,

traag door het landschap

en zwaai naar de mensen op de fiets;

heel even moet er niets,

de zon verwarmt mijn huid,

de wind speelt door mijn haren,

gedachten dwalen en

ik vergeet de tijd,

droomtijd bij dag.

De zon zakt weg,

de maan staat al klaar,

hoe stil het even is,

hoe zacht de avond valt;

ik sluit mijn ogen en hoef niets,

alleen de rust, de stilte

en een laatste wens:

laat dit morgen nog zo zijn,

nog even, nog heel even.

(Anne Vanderhaegen )

ABORTUS VOLGENS PADRE PIO:

De dag dat de mensen stopprn met afgrijzente voelen tegenover abortus,

zal de verschrikkelijkste dag zijn voor de mensheid.

Moeten we niet de moed hebben hen te overtuigen dat degenen die abortus

goedpraten, twee misdaden begaan in één enkele handeling ?

Abortus aanmoedigen is niet alleen zichzelf medeplichtig maken aan moord,

maar ook aan zelfmoord !

Op een dag zal men ontdekken dat de aarde hoofdzakelijk bevolkt wordt door

oudere mensen en dat de kinderen ontbreken.

Dan zal men beseffen wat ik bedoel met ' zelfmoord ': de aarde zal in brand gestoken

worden als een woestijn !

Wanneer je een ziel hoort die abortus als een goede daad aanprijst, dan zal je weten dat de prins

van de duisternis in haar regeert en dat ze het gevaar loopt voor eeuwig te sterven !

Wee ons, als ook wij instemmen met die ellendige en dodelijk zonde. !

We mogen niemand toestaan om te kiezen voor aborus.; we mogen niet medeplichtig worden

aan deze vervloekte misdaad door ons stilzwijgen of door onze lauwheid !

( Padre Pio de Pietrelcina )

EEN EINDE NADERT ...

' Een einde nadert ,

donkerte troef, de grote leegte, het zware gat,

de vrees dat het zo moet.

Een einde, een grens.

Als een muur ruw en hard

die niet kan of wil tonen,

dat een grens soms ook ontwart.

Een muur die wil begrenzen,

is maar muur in het licht.

Een grens die wil ontwarren toont waar hij ligt.

Zo zijn grenzen en muren

een gids die helpt zoeken en tasten

tot het licht zich laat zien.

Een einde dat nadert,

doet denken aan begin.

Terugblikken zeker,

maar ook zoeken naar iets prils.

Een einde,

een ruimte in het licht.

Een gouden verhouding

die over grenzen heen verbindt.

( Jan de Pauw )

ALLERHEILIGEN

Allerheiligen en Allerzielen zijn twee dagen van danken en gedenken.

Zij zijn de voor- en achterkant van hetzelfde verhaal, het verhaal van dood en leven.

Allerzielen is wat wij weten: geliefden die van ons zijn heengegaan, het pijnlijke afscheid,

de lege plek ...

Allerheiligen is wat wij hopen: dat geen mens buiten Gods hand valt, dat wij over de grenzen van ruimte en tijd verbonden zijn door dat mysterie van genzeloze liefde.

Wij denken vaak dat Allerheiligen gaat over die vele bijzondere mensen die een plaatsje hebben op de kalender en onze kerken sieren op altaren, pilaren en prentjes. Wat zou het ?

Vandaag gedenken we allen die de definitieve voltooiing van hun leven over de dood heen hebben bereikt: mensen uit alle rassen, volkeren en talen, en ook alle godsdiensten.

( Wim Seynaeve )

ALLERZIELEN,gedenkdag

Zaad in de grond,

ondergesneeuwd, om warm te bewaren.

Sterven om vruxht te dragen,

onzichtbaar, diep onder aarde.

Zaad, wachten op groeikracht -

enkel de boer weet het.

Zwangere aarde, vruchtbare grond -

langzaam komt leven aan het licht.

O, aarde,

schoot die het dode lichaam ontvangt

in uw gewijde, rustende stilte

van geliefde, herinneringen, liefde.

Gezegende aarde, geschapen

door de ene, heilige, God en Vader:

schoot van Abraham,

rustplaats voor wie ook,

arm en rijk, jong en oud.

O dood, stille getuige

van pijn, lijden, onmacht, vertwijfeling,

omhels ze allemaal met liefde,

geeft rust, tot in de eeuwigheid, in God.

(Mgr Luc Van Looy )

SALIENT IEPER

dat ik jou liefheb

mijn veertien-achttien soldaat van twintig

jouw geriemde armen

jouw opgeslagen kraag

de stalen oorlog die in je ogen waait

toen je op die winterdag de klok niet hoorde

boven ploegsteertbos het gonzen zag

de kerkhofgroene roofvogels en

hun zijden piloten in lederen hoofden

dat je mij liefhebt jonge soldaat

naakt tot aan mijn middel kom ik

naast je liggen

het witte kapje nog in mijn haar

rond jouw nachtlampt vliegt een mot

dat ik je liefheb mijn oude soldaat

als jij je kaken van vroeger scheert

tussen kin en keel het mes niet beweegt

wij ons kwetsen aan elkaar

jouw horrelvoet, een loden klomp

die in de kamer hapert

ik hoor je stromatras weer ritselen

als mijn handen onder je nachthemd glijden

wij ons aan elkaar genezen.

( Astrid Dewancker )

ONZE SENIOREN

Het heeft geen zin om een drama te maken van ouder worden.

Onze cellen zijn immers genetisch geprogrammeerd om slehts een geplaade tijd

te leven. Wij kunnen de levens duur van onze cellen echter wel verlengen door gezond te eten,

dagelijks te bewegen, niet te roken en het alcoholgebruik tot een minimum te beperken.

Om onze hersencellen gezond te houden is het belangrijk dat we geestelijk actief blijven, regelmatig

nieuwe zaken aanleren en contact onder houden met andere mensen.

DE PROFUNDIS CLAMAVI

Uit ademnood en hijgen

scheurt zich een jammerklacht.

Een onbestemd bedreigen

heeft hart en ziel versmacht.

Wij staren naar de muren,

ons leven is op slot.

Hoe lang nog zullen duren

de dagen van verbod ?

Ons grenze lood begeren

verwekte een duivelskind.

Wij weigeren te leren,

wij waren ziende blind.

Wee, Keizerin Corona

omsingelt stad na stad.

Demonen komen wonen

in onze bakermat.

In alle ziekenboegen

zijn engelen neergedaald.

Zij zorgen en zij zwoegen,

hun moede lichaam straalt.

Zij zijn het die Corona

bevechten dag en nacht.

Hijs hen op gouden tronen,

juich voor hun wonderkracht.

Ooit, ooit breekt de beknelling,

waait onbesmette lucht,

ooit vlucht de boze kwelling,

vervliegt als loos gerucht.

Nog altijd blijft het lijden,

nog beiden wij bedeesd

aan het eind van zwarte tijden

een groot bevrijdingsfeest.

(Geert van Istendael)

OUR LADY OF MOUNT CARMEL

Then he calles

the archangel Gabriel

and sent him to

the Virgin Mary,

at whose consent

the mystery was wrought,

in whom the Tinity

clothed the Word with flesh,

and though Three work this,

it is wrought in the One;

and the Word lived incarnate

in the womb of Mary.

And he who had only a Father

now had a Mother too,

but she was not like others

who conceive by man.

From her own flesh

he received his flesh,

so he is called

Son of God and of man.

(Poem by Sant John of The Cross)

LEEF LANG EN SCHOON

Eieren van loslopende kippen bevatten omega 3-vetzuren. Die zijn belangrijk voor onze gezondheid, maar sterk ondervertegenwoordigd in ons voedingpatroon.

Het eigeel bevat luteine, een stof die de leeftijdsgebonden achteruitgang van de ogen tegengaat. Eieren verbeteren de darmperistaltiek en zijn dus een aanrader voor mensen met trage darmen.

Tot slot heeft de lecithine in eieren een gunstige werking op de verlaging van de bloedvetten.

Het bloed wordt er met andere woorden minder stroperig door.

Daarnaast is licithine ook belangrijk voor de prikkeloverdracht in onze hersenen.

CITATEN

------------

De helft van ons leven zijn we bezig met iets te proberen doen met de tijd die we

heel ons leven zo hardnekkig hebben proberen te besparen. (Will Rogers)

Voordat ik weiger op juliie vragen te antwoorden, heb ik eerst nog een inleidende verklaring.

(Ronald Reagan)

Mijn vrouw en ik waren twintig jaar erg gelukkig. En toen hebben we elkaar ontmoet.

(Rodney Dangerfield )

Liefde overwint alles, behalve armoede en tandpijn) (Mae West)

Kinderen zijn slimmer dan wij. Ik ken geen enkel kind met een voltijdse job en kinderen.

(Bill Hicks)

VERZOEK

Ik wens je...

een vrij hart

dat zich niet bezwaart

met ontgoochelingen van gisteren

en wellicht van morgen,

een wijs hart dat iedere dag de mooiste maakt

die denkbaar is

want elk uur is mateloos rijk,

een mild hart

dat iemands fouten niet kleinzerig

aanrekent maar begrijpt,

kan vergeven en ook vergeten,

een ingoed hart

dat dag na dag

met anderen begaan is:

'' Wat kan ik voor je doen ? ''

Een gelukkig hart

dat het geheim kent van

'' het ware, het goede, het schone '',

waarden die nooit vergaan.

Het ga je bijzonder goed

elke dag van het nieuwe jaar !

(Valeer Deschacht)

Noveengebed tot O.L.VR. van de WONDERDADIGE MEDAILLE

Onbevlekte Maagd Maria - Moeder van Jezus Christus en Moeder van ons-

wij hebben het grootste vertrouwen in uw voorspraak.

U kunt van uw Zoon alles verkrijgen, wat goed is voor ons.

Wij danken U, dat U ons daaraan herinnert door de medaille, waarop

onze verlossing is afgebeeld.

U houdt van ons, wij vertrouwen op U.

Wil voor ons uw kinderen de genade verkrijgen,

waarom wij nederig vragen.

Moeder Maria, verkrijg voor ons niet alleen tijdelijke gunsten,

maar vooral dat wij bereid zijn tot ware liefde voor uw Zoon en tot oprechte

liefde voor de medemens.

Dan zullen wij het geluk van de hemel verkrijgen dat U reeds bezit als onze Koningin en Moeder. Amen.

O, Maria, zonder zonde ontvangen, bid voor ons, die onze toevlucht tot U nemen.

DE MENSENZOON

Wij voelen telkens weer

hoe ons uw naam ontglijdt,

hoe woorden niet beklijven,

maat slijten mettertijd.

Geef Gij ons worrden in

waarmee wij kunnen bidden,

waarmee wij kunnen leven

te midden van de dood.

Want wij zijn steeds op weg

en zoeken naar geluk

en vrede die blijt duren,

en toekomst zonder juk.

Als er geen leidsman is,

kunnen wij niets bereiken.

Als werelds duisternis

niet voor het licht kan wijken.

Als niet het Woord van God

het vlees had aangenomen,

en niet als mensenzoon

bij ons was komen wonen.

Hij was een mens als wij

en moest de dood verduren.

Hij was een mens als wij

en Hij is doodgegaan.

Maar Hij is opgestaan,

verrezen uit de dood.

Hij maakte ons zijn leven

voor altijd deelgenoot.

Voorgoed brak Hij de ban

van duisternis en kwaad.

Dit is de grote vreugde

die nooit meer overgaat.

(Piet Thomas)

ZO ZONG DE BLOEM IN DE VAAS

Ik ben een bloem van 't veld.

Wie droeg mij mee ter stede

waar'k nooit of nooit meer bidden zal.

'Lijk ginder in het rustig dal,

mijn simpele bloemgebeden.

Ik sta hier in dees mooie vaas

zo triestig te verwelken.

Gij hebt mijn herte zeer gedaan,

ach mensen, zult gij nooit verstaan

de taal van bloemenkelken.

Ik ben een bloem van 't veld.

Voor mij geen tuin, geen snoeien.

Geen prachtige vaas die mij omknelt

maar laat mij ginds, in 't vrije veld

bij d'andre bloemen bloeien.

En ben ik uitgebloeid.

Ach, laat mij daar verslensen.

En luister naar mijn leste zang.

Ik ben zo bang, ik ben zo bang

te sterven bij de mensen.

(Alice Nahon)

M E I

Tel ik nu honderd kleuren groen of meer ?

Daartussen staan uitdagend de seringen

in lili, wit en hevig paars te dringen

en met parfum te sproeien heen en weer.

De lielietjes-van-dalen kijken toe,

verbaasd dat reus kastanjelaar daarboven

zijn kaarsen in de nacht pas weer laat doven;

hun eigen klokjes zijn veel gauwer moe.

En nectarzoekers zijn constant op reis,

in late aprilbloesems bij de pinken;

een kkolzaadrechthoek ligt van goud te blinken.

Hun wereld wordt één honingparadijs.

Werkt voorbeeldvlijt bij mensen echt zo vlug?

De tuinmicrobe heeft mijn buur te pakken;

hij zal zijn armen vast niet laten zakken.

Maar oei: prikt daar een meidoorn in zijn rug?

(Jos Wilmots)

J U L E S ( In stiile bewondering)

Uw schilderij van

de Verrezen Heer,

leeft voort in mij,

steeds méér en méér.

Ook zelf, denk ik, was

je reeds verrezen,

ik zag uw blik,

ik kon het lezen.

Je strijd is nu écht

volop gestreden,

de rust keert weer,

genoeg geleden.

Ware kunst blijft steeds

ons hart bekoren,

de tijd voorbij,

nooit verloren.

Jules, je blijft bij

ons verder leven,

als in een net,

vastgeweven.

(Tony Hutsebaut-05.03.2003)

(Opgedragen aan de heer Jules Bovée)

CITAAT

----------

Het concept van een almachtige God leidt ook tot een totale impasse in het licht van het lijden en kwaad in de wereld dat God toelaat. Alle ellende wordt dagelijks op de televisie uitgesmeerd en daardoor wordt de paradox van lijden en kaad wellicht de meest pijnlijke voor de traditionele gelovige.

Hier ligt de diepste oorzaak van de geloofscrisis. Het is daarom belangrijk het concept van een almachtige God te vervangen door dat van een oneindig liefdevolle, herscheppende God die de mens aantrekt tot beterschap.

Het is not the great creator. He is te great Attractor.

(Marc Eyskens)

GIJ HEBT UW GEEST...

Gij heb t uw Geest, uw vuur gegegen,

uw Adem en us levenskracht,

maar waar is nu zijn gloezd gebleven,

zijn laaien waar ons hart op wacht ?

Wij zijn vermoeid door zoveel zorgen,

geblust, getemd, uiteengegaan,

wij wachten op een nieuwe morgen

waar Gij ons weer rechtop doet staan.

Laat nu uw licht ons weer doorvaren

en leg uw woorden in ons hart,

dat wij ze trouw en warm bewaren

en spreken over vreugd en smart.

Schenk vrede, vroendschap, kracht, vertrouwen,

laat liefde sterker zijn dan haat.

Help ons een nieuwe wereld bouwen

voor U, o Goid, is 't t nooit te laat.

(Adeleyd)

SEPTEMBERKRUID

Giij hebt uw Geest, uw vuur gegeven,

uw Adem en uw levenskracht,

maar waar is nu zijn gloed gebleven,

zijn laaien waar ons hart op wacht ?

Wij zijn vermoeid door zoveel zorgen -

geblust, getemd, uiteengegaan,

wij wachten op een nieuwe morgen

waar Gij ons weer rechtop doet staan.

Laat nu uw licht ons weer doorvaren

en leg uw woorden in ons hart,

dat wij ze trouw en warm bewaren

en spreken over vreugde en smart.

Schenk vrede, vriendschap, kracht, vertrouwen,

laat liefde sterker zijn dan haat.

Help ons een nieuwe wereld bouwen

voor u, o God, is 't nooit te laat.

(Adeleyd -2002)

DE WIJSGEER

Als ik sta, dan sta ik

als ik ga, dan ga ik

als ik eet, dan eet ik

als ik spreek, dan spreek ik.

Hun antwoord was:

Maar dat doen wij toch ook.

Wat doet u dan eigelijk nog meer?

Hij anwoordde op nieuw:

Als ik zit, dan zit ik,

als ik sta, dan sta ik

als ik ga, dan ga ik

als ik eet, dan eet ik

als ik spreek, dan spreek ik.

En opnieuw repliiceerden de ondervragers:

Wij doe precies hetzelfde !

Maar toen zei hij tegen hen:

Neer, als je zit, dan sta je al

als je staat, dan loop je al

als je loopt, dan wil je er al zijn

als je eet, ben je al klaar

als je spreekt, dan luister je meestal al

niet meer naar het antwoord...

(Uit ' Rust voor je brein van ' Luc Swinnen)

ZOMAAR EEN HOND.

Je bent maar een dier,

je bent, toevallig of niet, samen

met mij in ons dromerig huis

als volmaakt creatuur,

zoals ik jou steeds heb gekend.

Je bent maar een dier,

mijn plezier, mijn levenslust,

hete tranen weggeschroeid

door een haal van jouiw

ruige tong.

Je bent maar een dier,

al reikt de wijsheid in

jouw hondenogen to ver

voorbij de menselijke ratio;

ik laak de dag dat ik jou verlies,

dat jij niet meer zal zijn,

weet dan dat ik jou

boven zoveel verkies !

(Tine Hertmans)

JOHANNES DE DOPER

De woestijn

kende hij door en door,

maar nu stond hij

ergens anders voor...

De Jordaan,

daar stond hij midden in,

wat nu begon was

slechts een pril beging...

De Christus,

daar kwam Hij eindelijk

aan en ging in't

rimplend water staan...

Het water

vlooeide rijklijk neer,

nu wist hij 't plots;

dit was de Heer...

Een stem weerklonk

uit de wolken neer:

'' Mijn Welbeminde '';

hij sloeg zijn ogen neer...

De weg was

nu gebaand, het kon

nu écht beginnen,

ons en zijn verhaal...

Tony Hutsebaut

13.12.1994

DAG VAN HET KIND

mijn kind, mooi is het leven

wanneer het gezegend is met liefde

mooi is de tuin

wanneer je eerste glimlach

de bloemen nieuwe kleuren geeft

mooi is de tuin en het leven

wanneer je beginnende lach helder:

de zang van een vogel

in de speelse morgen

er zwerven nog geen meeuwen

over ons dorp,

ze verkiezen het ruisen van de zee,

de kracht van de oceaan,

maar boven het dorp

drijft de ruisende kracht

van een naam vol verwachting,

de hoop van het nieuwe,

de wereld wordt anders !

(Maarten Westenrode)

EVEN LACHEN...

De leraar biologie had het tijdens de les over het menselijk lichaam en hij vroeg of iemand hem kon zeggen welk deel van het menselijk lichaam bij opwinding viermaal zijn orrspronkelijke afmetingen krijgt.

Hij wees daarbij een studente aan die onmiddellijk een bloedrood hoofd kreeg en zei: '' Dergelijke vragen weiger ik te beantwoorden, mijnheer, en ik zal mijn ouders straak ook vertellen dat u schunnige vragen stelt.

Juffrouw, u hebt duidelijk een behoorlijk foute gedachtengang, zei de leraar, ik heb het namelijk over de pupil in het menselijk oog !

DECEMBER

Het is vroeg donker nu en pas laat klaar.

Gaat het nog sneeuwen en een beetje vriiezen ?

We hebben mettertijd niets te verliezen

bij wat meer winter aan het eind van 't jaar.

Al is dat twijfelachtig als idee

voor wie geen gas of olie kan betalen.

Waar zullen daklozen wat warmte halen ?

Kan wel de opvang met hun aantal mee ?

Wou Sinterklaas ook hier maar iets aan doen

of Kerstman met dat blosje op zijn wangen.

Maar blijkbaar laten ze hun armen hangen,

met uitstel van maatschappelijk fatsoen.

Straks wordt er in een stal een Kind geboren.

Dat had een engel als in maart voorspeld.

Aan alle herders wordt het doorverteld,

maar zullen goede wil en vrede scoren?

Jos Wilmots

CITATEN

-----------

Volhouden is niet keer op keer herhalen,

maar telkens andere manieren zoeken. (W.C. FIELDS)

Wie dwaas is, doet wat hij niet kan laten.

Wie wijs is, laat wat hij niet kan doen.

Creativiteit is de kunst naar dingen te kijken alsof je ze

voor de eerste keer ziet. ( George Kneller)

We kunnen vliegen als vogels en zwemmen als vissen,

maar zoiets eenvoudig als de aarde bewandelen als broeders en

zusters moeten we nog leren. (Martin Luther King)

De voorspoed brengt vrienden, aan de tegenspoed worden ze getoetst.

Men doet minder dan men moet, als men niet doet wat men kan.

Het mooie van echte bescheidenheid is dat je er niet over kunt opscheppen.

CITATEN

-----------

Volhouden is niet keer op keer herhalen,

maar telkens andere manieren zoeken. (W.C. FIELDS)

Wie dwaas is, doet wat hij niet kan laten.

Wie wijs is, laat wat hij niet kan doen.

Creativiteit is de kunst naar dingen te kijken alsof je ze

voor de eerste keer ziet. ( George Kneller)

We kunnen vliegen als vogels en zwemmen als vissen,

maar zoiets eenvoudig als de aarde bewandelen als broeders en

zusters moeten we nog leren. (Martin Luther King)

De voorspoed brengt vrienden, aan de tegenspoed worden ze getoetst.

Men doet minder dan men moet, als men niet doet wat men kan.

Het mooie van echte bescheidenheid is dat je er niet over kunt opscheppen.

GEBED(uit:Bijbel en Bezinning)

Gij zijt geen God van wederkerigheid.
Gij zijt geen God van voorwaardelijkheid.
Gij meet niet. Gij wikt en weegt niet.
Gij zijt groter dan ons hart.

Liefde die geen grenzen kent, is uw Naam.
Liefde die altijd mild blijft, is uw Naam.
Laaf ons aan uw Barmhartigheit.
Maak onszelf zo liefdevol
zoals Gij het ons toonde in Jezus.

Zend ons op weg met naastenliefde
die niet verwacht maar schenkt,
die niet berekent maar kwijtscheldt.
Leer ons omgaan met mensen zoals ze zijn.

Blijf met uw liefde wonen in ons hart,
duw ons verder dan onze eigen liefde,
vandaag en morgen en alle dagen
die ons gegeven zijn. Amen.

( gepubliceerd in tijdschrift nr.3 ' Adem-Tocht ')

GOUDKORREL
---------------------

CHARME kan schuilen in een oogopslag, een glimlach, een gebaar, een stem. Iemand kan gemakkelijk een sterke persoonlijkheid hebben, maar absoluut geen charme. Persoonlijkheid is ee eigenschap die dadelijk in het oog valt. Charme is veel meer etherisch, iets dat een man of een vrouw omhult, zonder te domineren. De ware charme komt vanzelf, zonder enige inspanning. Dat is ook de reden waarom de charmanste mensen zich ook altijd heel natuurlijk bewegen. Wie zich de charme eigen wil maken, moet dit zo perfect weten te doen dat ze van de natuurlijke, aangeboren eigenschap niet te onderscheiden is.

LEER ONS... ( Dorothee Sölle )

Leer ons een minderheid te worden, God,
in een land dat te rijk is,
te veel vreemdelingen kent en het leger te veel aanbidt.
Pas ons aan aan uw gerechtigheid,
niet aan de meerderheid.
Bewaar ons voor de zucht naar harmonie
en laat ons niet buigen voor grote getallen.

Zie toch hoe hongerig we zijn
naar de duidelijkheid die U ons biedt.
Geef ons leraressen en leraren,
niet slechts showmasters met hoge kijkcijfers.
Zie toch hoe dorstig wij zijn
naar de informatie die U ons verschaft,
hoezeer wij willen weten wat telt.

Maak ons zusters en broeders van hen die geen lobby hebben,
die geen werk hebben en geen enkele hoop,
die te oud zijn om nog productief te zijn
of te onhandig of te nutteloos.

Wijsheid van God, laat ons het geluk zien van hen
die plezier hebben aan uw wet
en dag en nacht mijmeren over uw geboden.
ZIJ ZIJN ALS EEN BOOM
GEPLANT AAN FRISSE WATEREN,
DIE VRUCHTEN GEEFT OP ZIJN TIJD.

BIJ HET BEGIN VAN HET NIEUWE JAAR:

is de tabakshandelaar de sigaar;

wordt de herenmode de das omgedaan;

wordt de scheepvaart de wind uit de zeilen genomen;

legt menig timmerman er het bijltje bij neer;

moet de confectie-industrie er een mouw aanpassen;

zijn de binnenschippers aan lager wal geraakt;

zijn de chauffeurs de macht over het stuur kwijt;

kunnen de sasmeesters het hoofd niet meer boven water houden;

moeten de bierbrouwers uit een ander vaatje tappen;

zitten de kwekers op zwart zaad;

is de NMBS het spoor bijster;

zijn de caféhouders het zat;

zitten de kappers met de handen in het haar;

is de boer uit het veld geslagen;

zou het helpen als de wapenindustrie inzag dat er geen schot meer in zit?

NIET ZO GEK...

Vier hogeschoolstudenten arriveerden maar liefst 20 minuten te laat op een belangrijk schriftelijk examen. De betrokken hoogleraar, die zelf surveilleerde, deelde de studenten mee dat ze te laat waren en om die reden niet meer aan het examen konden deelnemen. De studenten probeerden de hoogleraar te overtuigen en voerden als excuus aan dat ze samen met de auto waren gekomen en dat die een lekke band had gehad. In dat geval, zo vond de hoogleraar, verdienden de studenten een extra kans, een schriftelijk examen bij hem thuis, de week daarop, op hetzelfde tijdstip. Het spreekt voor zich dat het viertal die dag stipt op tijd was. Elke student kreeg een aparte kamer toegewezen met een stoel en een tafel, waarop een gesloten omslag lag met de examenvragen. Het gevreesde examen bestond uit slechts één vraag:
- Welke band was lek?

LEEF LANG EN SCHOON

Zo rijk aan veelvuldige helende en voedende eigenschappen is de olijf, dat de olijfboom vanouds beschouwd wordt als een godsgeschenk aan de mens gegeven. Geneeskundig speelt de olijf een ongemeen gunstige rol. Zowel uit de groene als uit de rijpe vruchten wordt de wondere olijfolie geperst. Volgens Dodoens ( 16e eeuw ) wordt die met succes toegediend, onder andere om de werking van de darmen te activeren. Ook de bladeren, de bast en het hout zijn geneeskrachtig.

( Joris Leuridan pr./ uit: Het geneesboek van Engel Leuridan )

CITATEN
-------

Van alle mensen die niets te zeggen hebben, zijn degenen, die dat zwijgend doen, verreweg de aangenaamste. ( Hans Krailsheimer )

Vreugde ontstaat uit tevredenheid en tevredendheid onstaat uit het niets. ( Chin. wijsheid )

Als een hamer het enige gereedschap is waarover je beschikt, ben je geneigd ieder probleem als een spijker te zien. ( Abraham Maslow )

Poëzie is de onthulling van een gevoel waarvan de dichter gelooft dat het zijn persoonlijkheid weergeeft en de lezer als de zijne herkent. ( S. Quasimodo )

Het geluk is een beker die men langzaam moet uitdrinken om de droesem niet in beweging te brengen die op de bodem ligt. ( Deuter )

Bouw vooral je luchtkasteel niet te hoog, als je tenminste niet je hele leven, wilt blijven klauteren. ( Bernard Tapi )

De ganse geschiedenis van het Christendom bewijst, dat het weinig te vrezen heeft van vervolging als aan vijand, doch veel van vervolging als een bondgenoot.
( Thomas B. Macaulay )

BLIND ( Charles Ducal )

Je zit op de rand van het bad te huilen,
te huilen van schrik dat je oud wordt
en lelijk. Je durft niet opstaan, bang
van je blik in de weerloze spiegel.

En dat je mij zal verliezen, je ziet het
zo duidelijk, want je lichaam zo niets,
een vod van een kamerjas om een schokkend
verdriet. En ik, zo sterk in het schrijven,

zo onherroepelijk zeker dat ik zal blijven,
ik sta in de spiegel, mijn vuile was
als een prop, een verfrommeld blad in de hand,
en ik kan niet, ik kan niet de liefde

en gooi de prop in de mand, en ga weg
om te schrijven,de pijn uit mijn handen
te drijven, de spiegel te vullen met ik
die jou in mijn armen neem, altijd opnieuw?

Tot je ziet.

( uit: Het Huwelijk, Nieuw Wereldtijdschrift, 1997 )

MIJN HOOP.... ( Dorothee Sölle )

Mijn hoop heet: de ommekeer en onze voorouders zeggen:
er bestaat geen dag en geen uur voor niemand ter wereld
waarop de ommekeer niet mogelijk is.
Er bestaat geen raadhuis en geen crèche, geen fabriek
en geen school, geen auto-industrie en geen chemisch bedrijf,
geen wapensmeden en geen tv-programma
waarin ommekeer niet mogelijk is.

Mijn hoop heet vrijheid, ze laat zich niet kopen.
Mijn hoop woont bij de dieren en leert van de ezel het geduld,
van de regenworm de ijver, ze is mooi als trekvogels.
Teder wentelt de aarde, de kleine blauwe planeet,
voor de liefde geschapen, op onze liefde wachtend...

CITATEN
-------

Alle waarheden zijn simpel, eenmaal ze ontdekt zijn. Maar je moet ze wel ontdekken. ( Galilei, Galileo )

Goed is de vijand van uitmuntend. ( Voltaire )

Het zijn niet de sterkste rassen die overleven, noch de meest intelligente, maar diegene die het meest ontvankelijk zijn voor verandering. ( Darwin )

Geweldloosheid zou nooit gebruikt mogen worden als een schild voor lafheid. Het is een wapen voor de dapperen.
( Gandhi )

Leg je hand één minuut op een hete plaat en het lijkt een uur. Zit een uur bij een mooie vrouw en het lijkt een minuut. Dat is relativiteit. ( Einstein )

Er zijn schilders die de zon veranderen in een gele stip. Er zijn anderen die, met hun talent en intelligentie, een gele stip veranderen in de zon. ( Picasso )

Een échte leider legt een besluit niet op, maar zorgt ervoor dat mensen het zichzelf opleggen.( Mandela )

Zwijgen is goud, wanneer je geen goed antwoord kan bedenken. ( Muhammed Ali )

Innovatie onderscheidt een voorloper van een meeloper.
( Steve Jobs )

KORT EN GOED.... ( genoteerd door Gerd de Ley )

Broadway is een straat waar mensen geld uitgeven dat ze niet verdiend hebben om dingen te kopen die ze niet nodig hebben om indruk te maken op mensen die ze niet aardig vinden.
( Carl Sandburg )

Het probleem van het moderne gezin is dat daar iederéén de broek draagt. ( George Stillwell )

Wie jong is, heeft angst, wie ouder wordt een natte broek.
( Roland Topor )

Geen man kan gracieus zijn broek uittrekken.
( Robin Skelton )

Ik ben zo arm geweest dat mijn broek zo dun was dat ik op een geldstuk ging zitten en wist te vertellen of het kruis was of munt. ( Spencer Tracy )

Je mist het water pas, als de bron is opgedroogd.
( Rowland Howard )

Briljant persoon: iemand die iedere gelegenheid te baat neemt om jou te complimenteren. ( O.A.Battista )

VALENTIJN ( Remi Cardoen, Beselare,1910 )

Mijn liefje, wij voeren eens tesamen
al op de lieve Lei.
't Was op een mooie avond
en in de maand van mei.

Reeds zonk de zon in 't westen,
met rozerood geboord.
Jij keek naar mij, ik keek naar jou,
we zeiden niet één woord.

Toe, laat mij een kusje geven,
kom, mijn Suske, kom.
Maar 'k was nog aan jouw lippen niet,
of 't bootje kantelde om.

Zo lagen wij in 't water.
Ik zwom met jou naar de kant.
Je mooie kleed was helemaal vernield,
je strikjes en je kant.

Je kreeg van je moeder
een verschrikkelijke straf.
Mijn vader sneed drie maanden lang
mijn levensmiddelen af.

Zo eindigde onze liefde,
mijn teerbeminde bruid.
O, minnaar, kus je meisje,
toch nooit in een schuit.

INTUSSEN... ( Pierre De Paepe )

Als zoveel verzen van een droef gedicht
voor het raam en op de tafel
van haar ziekenkamer
stonden tuilen en bloemstukjes
te getuigen en te hopen.

Te getuigen
van de genegenheid
en van de liefde
haar toegedragen
van alle kanten.

Te hopen
dat ze de kamer
zou verlaten
voor goed,
in goeden doen.

Ze stonden er
mooi te zijn,
levend te zijn,
gezondheid te hebben
en dorst.

Ze waren stil,
en dartel,
ze waren in
zichzelf gekeerd
en toch uitbundig.

En blad na blad
verloren ze
hun kroon
tot alleen de groene kelk
nog overbleef.

En toen
meeldraden
en stampers
stuivend
mekaar hadden gevonden,

bleven ze achter
als zaad
van toekomst.
En zij, intussen
ze was naar Huis gewandeld...

EEN PRIESTER...

Een priester moet zijn
heel groot en heel klein,
vol fierheid en adel
als een koningskind,
maar toch door eenieder
om zijn eenvoud bemind;
een bron van heilig leven,
die zonden mag vergeven;
een heer met een eigen verlangen,
maar dienaar van zwakken en bangen;
die 's Heren dienst is toegewijd
en dapper tegen 'k wade strijdt;
het grote betrachtend
maar ook het kleinste achtend;
bestemd tot verblijden,
vetrouwd met het lijden;
dapper en trouw tot zijn laatste snik.

( naar een middeleeuws Duits manuscript )

WANNEER TOCH ?

Voorbij gaan duistere en heldere nachten.
Voorbij gaan dagen vol vermiljoen.
Grijze regens doen ons niet langer smachten.
De wolken zijn weg.Wanneer komt het rozenseizoen?

De uren hebben geen haast, al geef je ze miljoenen.
Ze dragen loden schoenen, en tergend traag beweegt de grote wijzer.

Kom uit, zeg! Uitschietende scheuten zijn de schakel.
Tussen blad en twijg wordt haar vlees een mirakel.
Draagt d' eerste kardinaalsrood, of kleuren van de keizer?

Eeuwige God, Gij kijkt niet op een jaar of maand.
Wanneer dan toch plooit d' eerste roos zich open...
Want rozenbloei is vluchtig en voorbijgaand.
Versta ons ongeduld. Haar bloei willen we geenszins mislopen.

( vrij vertaald naar Amado Nervo (1870-1919).)

NIEUW PERSPECTIEF

Met Hem
de berg bestijgen uit het dal
van de duisternis,
uit de dodende sleur
van elke dag.

Met Hem de hoogte zoeken
en de ijle lucht:
de nieuwe gedachten
en de andere kijk.

Door Hem
de spanning aandurven
tussen plicht en visioen,
tussen wet en profeet,
tussen vandaag en morgen.

Bij Hem zijn
en niet meer bidden,
niets meer vragen,
enkel weten
en gelukkig zijn.

Met Hem
weer afdalen
naar de vlakte,
naar de zorg,
het leed van elke dag.

Maar zijn geheim
bewaren in het hart
om nooit te vergeten.

Zijn licht ontsteken
om het nooit meer
te doven.

CITATEN
-------

Een stapel stenen houdt op een stapel stenen te zijn op het moment dat iemand er naar kijkt met het beeld in zich van een kathedraal. ( Ant. de Saint-Exupéry )

Wanneer een socialistische samenleving alleen maar een verhoging van het levenspeil brengt, wanneer het niet zou leiden tot een betere mens, interesseert de revolutie mij niet. ( Che Guevara )

Hoe minder ik iets als werk zie, hoe meer ik voor elkaar krijg. ( Richard Bach )

Midden in de compacte massa kan men niet omvallen. Het is daarom de ideale plaats voor mensen die niet op eigen benen kunnen staan. ( Antoon Vloemans )

Het mooist zijn vrouwen zoals God ze geschapen heeft. De kleermaker kan alleen maar alles verknoeien.
( P. Gauguin )

Ga nooit weg zonder te groeten. Ga nooit heen zonder zoen. Als je het noodlot zult ontmoeten, kun je het nooit meer over doen. ( Toon Hermans )

Een ziel is iets dat gemaakt is uit vuur en bergkristallen. Is iets dat heel streng is en oudtestamentisch hard, maar ook zo zacht als het gebaar waarmee zijn behoedzame vingertoppen soms mijn wimpers streelden. ( Etty Hillesum )

Als de geest ruim is, voelt het lichaam zich gemakkelijk.
( Ta Hsüeh )

HIJ DROEG ONZE SMERTEN ( Jacobus Revius/1586-1658 )

't En zijn de Joden niet, Heer Jesu, die U kruisten,
noch die verraderlijk U togen voor 't gericht,
noch die versmadelijk U spogen in 't gezicht,
noch die U knevelden, en stieten U vol puisten,

't en zijn de krijgslui niet die met haar felle vuisten
den rietstok hebben of den hamer opgelicht,
of het vervloekte hout op Golgotha gesticht,
of over uwen rok t'saam dobbelden en tuisten:

ik ben 't, O Heer, ik ben 't die U dit heb gedaan,
ik ben de zware boom die U had overlaan,
ik ben de taaie streng daar Gij gingt gebonden,
de nagel en de speer, de gesel die U sloeg,
de bloedbedropen kroon die uwe schedel droeg:
want dit is al geschied, eilaas! om mijne zonden.

VRIJHEID ( Hans Magnus Enzensberger )

Niet alles in één keer willen hebben, hier en nu.
Niet alles in één keer willen hebben.
Niet alles willen hebben.
Niet willen hebben.
Niet hebben.

Tijd, aandacht, ruimte, lucht, water, stilte, rust, veiligheid...
Dit zijn de hedendaagse ' luxegoederen '. Ze zijn even schaars en begerenswaardig als vroeger de materiële goederen.

'' De toekomst van de luxe ligt niet, zoals tot nu toe, in vermeerdering, maar in vermindering, niet in ophoping, maar in vermijding. De overvloed komt in een nieuw stadium, doordat hij zichzelf ontkent. Minimalisme en onthouding zouden even zeldzaam,duur en gegeerd kunnen blijken te zijn als ooit ostentatieve verkwisting. "

OVERKANT ( Herwig Hensen )

( Uit: Geworpen in deze wereld, Meulenhoff, 1967 )

Over daken, huizen, wegen
valt de zon al steiler in.
Welke geur hangt op de regen.
O beloften van begin!

Winterleed blijf ik onthouden
( kracht bevriest en hoop verdort )
en dat eens - wanneer? - een koude
plots mijn allerlaatste wordt.

maar ik geef mij, ongeborgen,
over aan het zoet geweld
van, opnieuw, een voorjaarsmorgen
die zijn duizend eisen stelt;

en ik laat me blij verrassen
waar ik sta in hevig licht,
door een wereld die gewassen
aan mijn ogen openligt.

CITATEN
------------

Er zijn twee soorten deserteurs: degenen die gaan, wanneer men had moeten blijven, en degenen die blijven, wanneer men had moeten gaan. ( W. Brudzinsky )

Verstandigen leren van anderen. Middelmatigen door schade en schande. Domoren leren niets, zij weten al alles. ( Helga Poot )

Door de komst van Jezus Christus in deze wereld zijn de zondondergangen van de tijd veranderd in de zonsopgangen van de eeuwigheid.
( Clemens Alexandrinus )

Een discussie is als een bootje; als alle passagiers aan één kant gaan zitten, slaat het om. Er moet evenwicht zijn voordat je verder kan. ( Marjorie Pithie )

Tegenwoordig dansen de mensen zo ver uit elkaar: de man in de ene en de vrouw in de andere gelegenheid. ( Rudi Carell )

Vergeet niet, het is de geheime kracht, diep in ons weggeborgen die onze drijfveren stuurt, daar komt die overredende stem vandaan, daar ligt de kern van het leven, daar, zouden we zelfs kunnen zeggen, is de mens zichzelve.
( Marcus Aurelius / Rom. Keizer 121-180 )

KORT EN GOED... ( Samenstelling: Gerd de Ley )

body piercing:
een uitstekend uitdrukkingsmiddel om te zeggen: ' wat kan ik met de huidige concurrentie op de arbeidsmarkt nog meer doen om mezelf kansloos te maken? '
( Dennis Miller )

boemerang: hout met heimwee ( Patrick De Witte )

buikje: afdak voor kostbaar materieel ( Mark Uytterhoeven )

Cannes: stad waar je op het strand kunt liggen en naar de sterren staren - en omgekeerd.

compromis:
de kunst om een taart zo te verdelen dat iedereen denkt dat hij het grootste stuk heeft.
( Ludwig Erhard )

computerspecialist: synoniem voor iemand tussen twee en achttien jaar.
( Mike Barfield )

constipatie: veel drukken om niets

décolleté: iets wat ophoudt waar het vermoeden zekerheid wordt.
( Godfried Bomans )

CITATEN
-------

In de ene mens kunnen wij ons duidelijker vollediger en fraaier projecteren dan in de andere. Dat noemt men dan vrienden.
( Jan Greshoff )

Hoopvol uitzien naar betere tijden, moet niet alleen louter een gevoel zijn, maar het moet een gevoel zijn, dat zich omzet in een duidelijk doen. ( Vincent van Gogh )

De demon van het middaguur verschijnt in het leven van elke man. Hij bedreigt evenzeer de zinnelijken als de maagdelijken. Hij is de duivel van het gemis. Hij maakt zijn slachtoffers wijs dat indien ze zich niet haasten, iets van belang onherroepelijk gaat ontsnappen. ( Marnix Gijsen )

Wie alleen praat over dingen waar hij iets van weet, heeft tijd om over de andere na te denken. ( Jos Wilmots )

Een filosoof zijn is niet louter het hebben van subtiele gedachten, maar het zo van wijsheid houden, dat men leeft zoals zij voorschrijft. ( H.D. Thoreau )

Kleinigheden lijken van geen belang, maar ze geven een kalm geluk. Iedere kleinigheid bergt een engel. ( G. Bernanos )

Lachen is de korste afstand tussen mensen. (J.F.Kennedy )

ONDER DE APPELBOOM ( Rutger Kopland )

Ik kwam thuis, het was
een uur of acht en zeldzaam
zacht voor de tijd van het jaar,
de tuinbank stond klaar
onder de appelboom

ik ging zitten en ik zat
te kijken hoe de buurman
in zijn tuin nog aan het spitten
was, de nacht kwam uit de aarde
een blauwer wordend licht hing
in de appelboom

toen werd het langzaam weer te mooi
om waar te zijn, de dingen
van de dag verdwenen voor de geur
van hooi, er lag weer speelgoed
in het gras en verweg in het huis
lachten de kinderen in het bad
tot waar ik zat, tot
onder de appelboom

en later hoorde ik de vleugels
van ganzen in de hemel
hoorde ik hoe stil en leeg
het aan het worden was

gelukkig kwam er iemand naast mij
zitten, om precies te zijn jij
was het die naast mij kwam
onder appelboom, zeldzaam
zacht en dichtbij
voor onze leeftijd.

( uit: Onder het vee, A'dam, 1966 )

HEIL DE NATTE VINGERLING ! ( Kleine Kantate ) Vict.J. Brunclair
( uit. het tijdschrift van Adem-Tocht nr. 5 -2011- )

Over de stoep van het lager huis
treedt de heer rijksafgevaardigde onder hoge buis,
men zegt dat het volstaat een muntstuk in de slip van zijn jas te steken
om hem twee uur lang stormendermond te horen spreken,
de heer onder de hoge buis,
zijn gebaren zijn episch, zijn mond is een sluis,
heeft acht op de achtglans van zijn hoge zijden
want die geeft zijn schijn onblusbaar tot het einde der tijden.

De heer in galadas en hoge buis
laat het getij nooit verlopen,
loven en bieden, pingelen en kopen,
is dat geen publieke rol,
edel en voornaam op onze schone wereldbol.
Als het schip van State kapseist en vergaat met man en muis,
spoelt nog aan wal
de heer in de hoge buis,
hij trotseerde de storm, in zijn hoed een heus notedopje
en zet hem nu triomfantelijk weer op zijn kopje,
de heer in hoge buis
komt van alle kale reizen behouden thuis
en ziejewel is nooit ofte nooit abuis.

Een publiek man
doet wat hij kan.

TANGLED UP IN BLUE ( Bob Dylan )

Early one morning the sun was shining
I was laying in bed
Wond'ring if she'd changed it all
If her hair was still red
Her folks they said our lives together
Sure was gonna be rough
They never did like Mama's homemade dress
Papa's bankbook wasnt't big enough
And I was standing on the side of the road
Rain falling on my shoes
Heading out for the Eeast Coast
Lord knows I've paid some dues getting through
Tangled up in blue

She was married when we first met
Soon to be divorced
I helped her out of a jam I guess
But I used a little too much force
We drove that car as far as we could
Abandoned it out West
Split it up on a dark sad night
Both agreeing it was best
She turned around to look at me
As I was walking away
I heard her say over my shoulder
' We'll meet again someday on the avenue '
Tangled up in blue.

PRACHTIG IN HET BLAUW ( Bart Peeters )

Ik lag in de zon in de zomer
Ik lag in de zon in het gras
Jij kwam langs ik herinner het mij
Alsof het gisteren was
Je reed nog niet met de wagen
En je brommer was al wekenlang stuk
Je zei ik kon toevallig met mijn zuster mee
Ik dacht da's wat je noemt een geluk
We hebben hier ook een gemeentepark
Stamelde ik hees
Daar gingen we heen en
We zegden niets
Alleen maar wat clichés
En ik vond jou prachtig in het blauw

Pas na een jaar of elf
Zouden we trouwen
Oorspronkelijk alleen voor de wet
Maar om de kerk in
Het midden te houden
Deden we alles en daarna een buffet
De schepen van de burgerlijke stand
Speelde mooi toneel
En een witte jurk leek ons overbodig
Want die zag je al zoveel
Dus vond ik jou prachtig in het blauw.

ALS KIND MOEST IK EEN WALVIS ETEN ( Wiel Kusters )

Als kind moest ik een walvis eten
's avonds voor het slapen gaan
met een sinaasappel toe

ik had daar een laddertje bij nodig
en een een goeie scherpe bijl
laarzen aan zuidwester op

mijn vader zat stil in een hoek
wakker blijvend met de krant
zijn pijpje paffend zonder rook

mijn moeder breide dat het vroor
stopte sokken vol met gaten
zweeg en dronk een kopje thee

mijn walvis had ik niet naar binnen
voor de koekoek twaalf riep
tandenpoetsen hoefde niet

ik lag in de nacht als in een maag
te woelen te bewegen
het duurde uren voor ik sliep

ik lag te bidden in mijn bed
' hij eruit of ik eruit '
mijn mond ging niet meer dicht

er was iemand die me kneedde
maar er was niemand die mij zag
ik stonk naar tranen en naar lever

naar gods winden die ik liet
naar de zee die ik bevoer
bloed en olie op de vloer

tegen de ochtend ging het beter
met hem in mij en mij in hem
lag ik te zingen zonder stem

lag ik te zingen zonder stem
douches had je toen nog niet
ik zong me schoon: Jeruzalem !

( Querido, 2002 )

MOEDER, LIEVE VROUW ( A. Suenaert )

Ik ben bij U altijd genode,
tussen Uw rode beuken
in Uw schamele nis,
ik luister, nu de dag moet sterven
naar U... Uw stilte wordt belevenis.

Ik luister graag
omdat ik weet: het kind in mij
wil toch nooit sterven.
Ik voelde het zo goed
eenmaal bij een begrafenis.

Weet: biddend ben ik opgevoed
en leerde hoe Gij Moeder zijt
van alle... moeders.

In mijn verbeelding liefkooste Gij
toch ieder zoekend mens.
En met een hand vol goedheid
geeft Gij van Uw Zoon,
de Hoop als laatste wens.

KORT EN GOED... ( genoteerd door Gerd de Ley )

Het kapitalisme is een geweldige vondst en heeft slechts dat ene nadeel dat je geld moet hebben om eraan deel te kunnen nemen. ( Dimitri Verhulst )

Niet alle kattendarmen brengen het tot vioolsnaar. ( Gerd de Ley )

De kiezer heeft ongelijk, tenzij hij op de goede partij stemt. ( Jan Blokker )

Je wordt zelf niet groter door anderen te kleineren. ( Phil Bosmans )

Hoe meer de kleren afgeprijsd zijn, hoe groter de kans is dat ze niet beschikbaar zijn in je maat. ( Hannelore blom )

Wanneer gaan de kindsoldaten eindelijk eens volwassen worden? ( Philippe Geubels )

( uiu: Groot Citatenboek can de 21e eeuw, Lannoo,Tielt 2010 )

BALLADE VAN DE VLAAMSE INTELLEKTUEEL
( Kor Van der Goten )

Hij heeft een villa ' Huize Tijl '
en meubelen in Vlaamse stijl.
Twee klubfauteuils in bruin fluweel:
de Vlaamse intellektueel.

Twee reproducties van Servaes,
'n ets van Baksteen, een boek
van Claes,
en tegels van Van Immerseel:
de Vlaamse intellektueel.

Soms leest hij ' Links ' of ' Volksunie ',
maar ook ' De Standaard '
(vooral die )
Soraja's memoires zijn z'n deel:
de Vlaamse intellektueel.

Aan romantiek heeft hij de pest.
De streekekspansie doet de rest.
Hij wordt modern en aktueel:
de Vlaamse intellektueel.

Hij houdt het bij de industrie,
ekonomie, diplomatie.
Wordt hij minister op de duur:
dan luwt wel gauw 't elf-julivuur...
Hij is niet dom, maar toch zo tam.
De leeuw lijkt wel een offerlam.
Soms blauw, soms rood, maar
meestal geel:
de Vlaamse intellektueel.

Een ietwat sarcastische benadering n.a.v. de recente negatieve gebeurtenissen bij de spoorwegen.

BERICHT AAN DE REIZIGERS

Vanaf vandaag betreedt u elke trein op eigen risico. De NMBS, INFRABEL EN DE NMBS-HOLDING zijn niet langer verantwoordelijk voor gebeurlijke ongevallen. In het kader van onze nieuwe open communicatiepolitiek leggen wij u graag uit waarom:

- Onze raden van bestuur zijn volledig gepolitiseerd. Zij kunnen op elk moment een vreemde beslissing nemen.

- Onze drieledige structuur is complex. De onderdelen kunnen op elk moment een onderlinge kortsluiting kennen.

- Onze directeurs zijn benoemd op basis van hun politieke kleur. Zij kunnen op elk moment bewijzen niet competent te zijn.

- Ons personeel is gesyndiceerd bij ten minste acht elkaar beconcurrerende vakbonden. Zij kunnen op elk moment tot staking overgaan.

- Ons materiaal en onze infrastructuur zijn verouderd. Ze kunnen op elk moment defect gaan.

- Ons spoorwegennet is een onoverzichtelijk kluwen. Onze treinen kunnen op elk moment op elkaar botsen.

- Onze koperleidingen liggen bij de sporen. Zij kunnen op elk moment gestolen worden.

- Onze bestuurcabinen hebben een open deur. Zij kunnen op elk moment betreden worden door onbevoegden.

- Onze dienstregelingen zijn louter indicatief. Er kan op elk moment van afgeweken worden.

Als u toch op eigen risico van onze trein gebruik wenst te maken, gelieve u dan te voorzien van een overlevingspakket met daarin minimaal één liter water, enkele koekjes, een gsm en en EHBO-kit.
Was getekend:
De communicatiedepartementen van de NMBS, INFRABEL en de NMBS-Holding.

( cfr Philip Verhaeghe - Aalter )

RECEPT ( J. Bernlef )

Men neme 1 korreltje zout
en houde het voor het linkeroog:
de wereld lijkt rond en ver weg

Ontploffingen niet meer dan wat opwaaiend stof
kinderwagens overschrijden in colonne de grens
iemand heeft alle grassprieten geteld
en krijgt daarvoor de ereprijs.

Men neme 1 korreltje zout
en houde het voor het rechteroog:
de wereld lijkt rond en ver weg

Gebombardeerde steden als verlaten honingraten
soldaten delen prachtige pakketten rond
iemand blaast op de allerlangste hoorn
en krijg daarvoor de ereprijs.

Dan herkennen beide ogen het zout
ze beginnen te tranen op een gezicht
dat zich aarzelend naar de aarde keert.

( Kiezel en traan - Querido 2004 )

BELGIË BLUES ( Walter De Buck, 1979 )

' t Es toch zo goed in ons Belgenland
land van staal en van Brugse kant
land van 't geld en de democratie
land van de taalstrijd en de religie

O België blues ,o belfort blues
als ik op u peinze, smelt ik tot moes
O Vlaanderen blues, o belfort roes
smelten gelijk appelmoes

't Es toch goed in ons Belgiëland
beter dan aan den andere kant
beter dan in het land van Mustapha
beter zelfs dan in Amerika

Wij hebben alles in Belgiëland
van d' Ardennen tot het Noordzeestrand
atoomcentrales niet alleen in Mol
de rest van het land betaalt ook zijnen tol

O land van vooruitgang, van economie
en supermoderne industrie
syndicaat en patronaat
gastarbeiders en rassenhaat

Land van belofte of welvaartstaat
van bankiers en politieapparaat
haatcampagnes tussen Vlaams en Waals
werkloosheid en het plan-Spitaels

O België blues, O Belfort blues
als ik op u peinze, smelt ik tot moes
O Vlaanderen blues, o belfort roes
smelten gelijk appelmoes

Bij ons in België is het goed
als ge alles volgens de regels doet
als ge binnen de voorschriften blijft
en geen te stoute liedjes schrijft

CITATEN
-----------

Een gerucht is net vals geld; eerlijke mensen zullen het nooit produceren maar ze geven het gedachteloos uit. ( Claire Boothe Luce )

De kunstenaar ondergaat niet de droom, maar schept hem. In plaats van stroomafwaarts met de droom te leven zoals de dromende doorsneemens doet, zoekt hij het brongebied op, waar droom en kunst beide gespijzigd worden. ( Simon Vestdijck )

Het kwaadspreken is een vorm van zelfwantrouwen en een gevolg van innerlijke onzekerheid. Door de fouten van anderen te laken, zoekt men afwezigheid ervan bij zichzelf te bevestigen. ( Godfried Bomans )

Grondstellingen, principes, kunnen zeer verschillend zijn en toch tot dezelfde besluiten voeren, daar ieder weet dat het ware vaak uit het verkeerde volgt. ( Blaise Pascal )

Indien wij zelf geen gebreken hadden, zouden wij er niet zoveel genoegen in scheppen, ze bij anderen op te merken. ( F. de la Rochefoucauld )

Je hebt er bijzonder veel plezier van als je de fouten waaruit je wat kan leren, vroeg in je leven kunt maken. ( W. Churchill )

Binnenin je bevindt zich een schatkamer met alles wat je ooit zult nodig hebben. ( Hui-Hai )

CITATEN
----------

Tijd is een raar iets: niemand heeft het, maar iedereen kan het maken.

De strijd om de vraag of de man of de vrouw waardevoller is, is even nutteloos als de discussie over de vraag wat zwaarder is, een kilo ijzer of een kilo veren ? ( A. Segovia )

Een onbekwame advocaat kan een proces, maanden of jaren ophouden, een bekwaam advocaat zelfs nog langer.
( E. Younger )

Morele bespiegelingen en levensregels lezen de mensen bijzonder graag; het is dan ook inderdaad wel zo aangenaam ze te lezen, dan om ze op te volgen. ( Otto Weiss )

Er bestaan geen onvervangbare mensen. ( Pres. Roosevelt )

Alleen bij een grote vriendschap, kun je je een grote ruzie veroorloven. ( P.P. Franssens )

MUUR ( Frank Kloeck )

Muur van schande
teken aan de wand
van tweespalt en onvree.

Koude Berlijnse lijn
tussen
Oost en West.

Hoevelen
sprongen -
begeesterd door westerse
vrijheidsfakkels -

voor immer
de duisternis in ?

ich bin ein berliner/
wij allen dragen schuld
aan zoveel
onverdraaglijke
intolerantie.

De Muur
een halve eeuw geleden
opgericht

nu reeds 22 jaar
geslecht.

Maar op hoevele
plaatsen
zorgen muren
- van steen of van geest -
alsnog voor

tweespalt
onvree,
mensenleed ?

ich bin ein Berliner:
helaas ook
in 2011
nog brandend actueel.

( 13 augustus 1961: oprichting Berlijnse Muur )

CITATEN
-------

Ten gevolge van zijn persoonlijkheid en zijn omstandigheden, leeft ieder, zonder uitzondering, in een zekere beperktheid van begrippen en opvattingen.
( A. Schopenhauer )

Koppigheid komt niet voort uit aanhankelijkheid aan de waarheid, doch uit onderwerping aan vooroordelen.
( John Locke )

Hoe kan je zo zeker zijn dat God niet bestaat ?
Atheist: '' Je moet toch in iets geloven ! ''
( Wiet van Broeckhoven )

Als we binnenkort alle raadsels hebben opgelost, zullen we nog altijd het raadsel van de tijd overhouden. Dat zijn we namelijk zelf. ( Harry Mulisch )

God vormt de mens, zoals de oceanen het land: door zich terug te trekken. ( Hölderlin )

Ik zag de engel in het graniet en hakte tot ik hem bevrijd had. ( Michelangelo )

Wij blijven trouw aan onze mening, alsof alles daarvan afhangt. Toch wisselen we van mening, zoals seizoenen elkaar afwisselen. ( Tsjwang-Tse )

MIJN ZOMERTUIN IS MOE... ( Tom Mestdach )

Laat mijn tuin een tuin zijn,
waar de herfst weer spreekt,
als de bloemen droevig lijken
en mijn zomertuin breekt.

Laat mijn tuin een tuin zijn,
waar de herfst mijn verlangen voedt
naar lentebloesems, voorjaarskleur
en zomergloed.

Laat mijn tuin een tuin zijn
met bomen van vruchten verlaten,
verdeeld als een kleurenpalet op het gras,
waar voordien mijn krokussen zaten.

Mijn tuin mag er nu een zijn
van roestbruine en kalende bomen,
rottend blad bedekt met een nevelkleed
en de winter die moet komen.

Eén enkele boom
houdt zijn kleur nog vast.
Andere, met spinrag behangen,
bevangen me met vreemde weemoed
en een heel diep lenteverlangen.

Maar zie, de herfst heeft reeds
met tomeloze drift
zaad en kiemen gestrooid.
Kwistig wordt straks mijn kwijnende oase
weer tot leven gewekt,
want mijn tuin sterft nooit.

MEESTERLIJK..

Antwoordapparaat van oma en opa:

- Hallo, wij zijn er even niet, maar spreek gerust een boodschap in. Ben je één van onze kinderen,druk 1. Moeten we op de kleinkinderen passen, druk 2. Moeten de kleinkinderen bij ons blijven overnachten, druk 3. Heb je onze auto nodig, druk 4. Heb je een mand strijk, druk 5. Moeten de kleinkinderen worden afgehaald aan de schoolpoort, druk 6. Komen jullie zondag met z'n allen bij ons eten, druk 7. Komen jullie liever 's avonds, druk 8. Bent u geen van onze kinderen, gelieve dan terug te willen bellen tijdens het ontbijt van halfzeven tot zeven uur, of helemaal niet terug te bellen, tenzij het heel erg dringend is...

CITATEN
---------

De wereld is een schaakbord, dag- en nachtgeblokt, waarop het lot van de mensen scheef en recht verschuift, schaak zet en eind'lijk mat en ze één voor één weer in het kistje legt. ( Omar Khajjam )

Ik geloof in de dischipline der stilte en zou er urenlang kunnen over praten. ( G.B. Shaw )

Het ware bezit van de mens wordt gevormd door zijn herinneringen. In niets anders is hij rijk, in niets anders is hij arm. ( A. Smith )

Als hielden wij ons stil en koest als kiezelstenen, dan nog zou zelfs onze passiviteit een vorm van handelen zijn.
( J.P. Sartre )

Weinig dingen zijn op zichzelf onmogelijk en de toewijding om ze te bereiken ontbreekt ons vaker dan de middelen. ( F. de la Rochefoucauld )

Medelijden met dieren hangt met de goedheid van het karakter zo nauw samen, dat men gerust beweren kan: wie wreed is tegenover dieren, kan geen goed mens zijn.
( A. Schopenhauer )

CITATEN
-------------
n.a.v. overlijden Steve Jobs welke op 5 oktover overleed op 56-jarige leeftijd aan alvleesklierkanker; stichter van Apple met zijn vriend Steve Wozniak.

Zelden ziet de wereld iemand die zo'n diepe impact als Steve heeft gehad, een impact waarvan we de effecten nog generaties lang zullen voelen.
( Bill Gates, boegbeeld Microsoft )

Steve had bijna geen meubels: alleen een portret van Einstein, een Tiffanylamp, een stoel en een bed. Hij was ontzettend kieskeurig, ook bij keuzes voor Apple. ( John Sculley, voorm. Applebaas die Jobs ooit ontsloeg )

Steve Jobs was een van de grootste Amerikaanse vernieuwers.
( Barack Obama )

We hadden het gevoel dat we iets belangrijks deden, maar we hadden nooit vermoed dat Apple zo belangrijk zou worden in iedereens leven. ( Steve Wozniak, mede-oprichter Apple )

STEVE JOBS IN ZIJN EIGEN WOORDEN:

Al 33 jaar vraag ik mij 's ochtends af: als dit de laatste dag van mijn leven was, zou ik dan doen wat ik vandaag doe ?

Mensen zullen een computer in huis halen om aan te sluiten op een communicatienetwerk. Het wordt een revolutie zo groot als de telefoon.

Mijn enige probleem met Microsoft: ze hebben geen smaak. Ik bedoel niet de details, maar de grote visie. Ze hebben geen originele ideeën, er zit geen cultuur achter hun product.

( ex De Standaard d.d. 7 oktober 2011 )

CITATEN
----------

Zeggen dat men links is, is het enige om tegelijkertijd een dikke portefeuille te hebben en toch een goed geweten. ( F. Dorin )

Men hoeft niet ver te gaan om het geluk te ontmoeten: men hoeft slechts over de drempel van het egoisme te stappen. ( G. Joseph )

De pessismist klaagt over de wind, de optimist verwacht dat hij draait en de realist stelt de zeilen bij. ( W.A. Ward )

Wees kalm bij een discussie, want opvliegendheid maakt vergissing tot fout en waarheid tot onbeleefdheid. ( G. Herbert )

Gebrek aan liefde verdwijnt als je liefde begint weg te geven. ( Mansukh Patel )

In bewondering zit iets edels, dat zich bijna evenzeer hecht aan hem, die haar kan ondervinden als aan hem, die er het voorwerp van is. ( Benj. Constant )

MAG GAAN... ( Pierre De Paepe )

Hij is me met mijn jeugd ontgleden,
door géén mens ooit begrepen,
maar die, nu ik ' met rust ' mag gaan,
ik vurig hoop volmaakt te integreren.

Dat weerzien wil ik vieren
met die nabije niet te doorgronden vriend,
die samen met het kind in mij
ook spoorloos lijkt verdwenen.

Hij wàs mijn kinderjaren,
en die zijn heen.
Hij is in tegendeel gebleven,
en wacht op mij.

Mijn armen reiken juichend open,
tonend hoelang ik hem verbeid,
zonder dat ik hem kon omschrijven,
de vluchtende roerloze tijd.

KORT EN GOED.... (genoteerd door Gerd de Ley )

Niets lijkt zo ouderwets dan de voorlaatste mode. ( Simon May )

Mongolië is het mooiste land ter wereld, om de eenvoudige reden dat er niets te zien is. ( Lukas de Vos )

Laat morgen een konijn in een trouwkostuum elke dag op tv zien, en dat beest verkoopt ook 70.000 singles. ( Marcel Vanthilt )

Als een man een naakte vrouw ziet, raakt hij de kluts kwijt. Als een vrouw een naakte man ziet, barst ze meestal in lachen uit. ( Allan Bease )

Je kunt beter nadelen krijgen door een voordeel, dan een voordeel door een nadeel. ( Tom Boonen )

Hitler en Napoleon waren eerst korporaal. ( Juul Kinnaer )

In principe is necrofilie strafbaar, maar er wordt zelden of nooit een klacht ingediend door de slachtoffers. ( Rik Torfs )

( uit: Groot Citatenboek v.d. 21e eeuw, Lannoo, Tielt 2010 )

EVEN LACHEN...

Willem, Valeer, Tone en Johan zitten te kaarten in ' Den Beiaard ' en tussen het delen wordt er van het een en het ander geklapt. 't Gesprek viel bij louter toeval op de invloed van het lezen van boeken tijdens de zwangerschap.
Zegt Johan:
- Dat is raar wèje, maar mijn Kristien had nen boek gelezen over ' De twee wezen ' binst dat ze in positie was en we kregen toch wel nen tweeling zeker !
- 'k Had ekik nog nooit zoverre gepeinsd, zegt Valeer, maar nu da je't zegt, als mijn Antoinette oezen drieling kocht, had ze ' De drie musketiers ' gelezen !
- Moord ! roept Willem en hij kletst zijn kaarten op tafel, ik ben te lope naar huis. Paula is were zoverre en ze ging vanavond ' Ali Baba en de 40 rovers ' beginnen te lezen!!

( Uit het radioprogramma ' 't Manneke uit de mane ' )

MOEDER ( Herman de Coninck )

Wat jij met de tijd doet
is wat een ouwe grootmoedersklok
ermee doet: twaalf uur slaan
en daar alle tijd voor nemen.
Jij bent de klok: de tijd gaat voorbij
maar jij blijft. Jij wacht.

Wachten is wat een tuin overkomt
onder sneeuw, een boomstam
onder mos, hoop op betere tijden
in de 19e eeuw,
woorden in een gedicht.

Want poëzie heeft te maken met het lang
samen laten liggen beschimmelen van dingen,
het alcohol laten worden van druiven,
het konfijten van feiten, het inmaken
van woorden, in de kelder van jezelf.

KWATRIJNEN ( Filip Van Den Abeele )

Een ambtenaar krijgt voortaan vaker rapport
een nieuw jaar is om voornemens vragen
straks komen de treinen weer zitjes te kort
met slechts nul komma twee in de wagen

Wie vroeger te vaak met plastiek heeft gemorst
zich van vlak opblies tot ijdeltuit
klopt misschien beter zichzelf op de borst
want de waarheid lekt vroeg of laat uit

Korea moet Nieuwjaar in onvrede vieren
het Noorden blijft dreigen, Seoel staat paraat
en ook de tiran van Iran spant de spieren
er smeult opnieuw onrust in de as van het kwaad...

GOUDKORREL
--------------

Die hier komen in mijn zalen
mogen niemands kwaad verhalen.
Achterklappers, vals gespuis
moeten blijven uit mijn huis.
Iedereen heeft zijn gebreken.
Wil dat van geen ander spreken,
maar bedenk uw eigen kwaad
en laat elk in zijnen staat.
Waren wij met liefde ontsteken,
wij bemerkten geen gebreken,
noch geen anderliens misdaad,
maar alleen ons eigen kwaad.
Wilt g'aan God en mens behagen ?
Help uw naastens lasten dragen.
Wilt ge vlieden menig zond ?
Zijt voorzichtig in den mond.
Wilt ge ware rust en vrede ?
Zoek de stilte in d'enigheden.
Laat 't u wezen grote pijn,
als gij moet bij mensen zijn.
Hoort ge somtijds droeve maren,
vraag dat God u zoude sparen.
Zijt tevreden met uw lot,
zoek niet dan de wil van God.

KORT EN GOED ( genoteerd dr Gerd de Ley )
( n.a.v. het overlijden van pater Phil Bosmans smm op 17.01.2012, enkele van zijn wereldveroverende slogans )

Iedereen verandert liever zijn buurman dan zichzelf.

In de economie van de liefde moet je meer geven dan je bezit, je moet jezelf geven.

Je wordt zelf niet groter door anderen te kleineren.

Er bestaat geen lift naar het geluk, je moet de trap nemen.

Met geld alleen is de mens geen cent waard.

Geef een mens pluimen en hij krijgt vleugels.

Voor de tv in slaap vallen, is dikwijls de beste appreciatie van het progamma.

Het geluk van een kind begint in het hart van de moeder.

Kijk in de ogen van een kind en je ziet God.

Juichen om een kind is juichen om het leven.

Waar een kind niet meer welkom is, waar een kind niet spelen kan, gaan grote mensen van eenzaamheid dood.

Optimisten leven langer dan pessimisten.

Als je de slaap zijn uren niet gunt, zal hij tenslotte helemaal wegblijven.
Dan moet je pillen kopen voor wat de slaap je gratis gaf.

LEEF LANG EN SCHOON...

Brandend maagzuur is een schrijnend branderig gevoel achter het borstbeen, vlak boven de maag. De drukkende pijn wordt soms verward met hartklachten. Brandend maagzuur krijg je sneller als je maag erg vol zit. Neem daarom liever meerdere kleine maaltijden, verspreid over de dag. Ga niet liggen na het eten en gebruik je laatste maaltijd ongeveer drie uur voor het slapengaan. Zet het hoofdeinde van uw bed wat hoger. Vermijd voorover bukken en draag geen knellende kleding die de maag omhoog duwt. Vermijd het gebruik van tabak, alcohol, pepermunt, koffie en chocolade. Ze bevatten stoffen die de sluitspier tussen de slokdarm en de maag verslappen, waardoor reflux sneller kan ontstaan.

RESTAURANT ( Miriam Van Hee )

je vroeg je af waarover
mensen praten in restaurants
als ze op het eten wachten
over liefde dacht ik, geluk,
over een film die ze hebben gezien

het beste was om niets
te vragen, zich
niet in de kaarten laten kijken

de avond was zo doorzichtig
als water, beneden tussen de stenen
kon je de vissen zien zwemmen
een jongen voerde brood
aan de eenden, het ging erom
wie won of verloor

de dennen werden donkerblauw
de maan kwam op, hondengeblaf
gaf de afstanden aan

( uit: Het verband tussen de dagen )

MIJN MOEDERS TAAL ( Nic Balthazar )

massale speelzaal
waarin ik dwaal en draal en ver-of afdwaal
royaal materiaal
waarmee ik fataal uit-of in-of kielhaal
boodschappen en soms zelfs gelijk haal
terwijl ik meestal dwaal

Een oraal bacchanaal
een sputterende spiraal van adverbiaal klankmateriaal
marginaal kabaal, waarin ik fataal afdaal

Een klimpaal, maar dan horizontaal
die kwetterende kwaal
die ook ik in huis en me op de hals haal.
Een hakkelend klinkerhospitaal.
Armlastig arsenaal
voor de grootspraak van de generaal
het geklier van de kardinaal.
Het minimaal fiscaal groei geloei van de liberaal
( totaal legaal ! )
Ons taal ons taal ! Zei de garnaal.
Het is een internationaal unilateraal signaal !
Ach ik baal...

Maar we halen allemaal verhaal.
Maximaal ! Ideaal ! Totaal speciaal ! Een mijlpaal ! Maximaal monumentaal !
's Lands taal.
Soms zo schraal of vaal, banaal, of - ach hoe catastrofaal - kaal !!
't Is taal van al te karikaturaal metaal
beloftes van staal
even roest allemaal.

Of ons heel speciaal liefdes-areaal
rijmelarij te banaal
voor een verbale vandaal
boven dit water geen paal
geen zin waar ik om maal
geen gelijk wat ik haal
maar ach moeder, ons taal !
Voor den Vlaming en ook voor gij, Waal.
Oké Elio, ik vertaal:
't Is onze warme sjaal
ons royaal feestmaal
ons centrifugaal gedachtefiliaal
misbruiken zullen we haar, allemaal
vooral oraal.

( n.a.v. de dag van de moedertaal; gehoord op 21.02.2012 op Radio 1 )

LEVEN ( J.W. SCHULTE NORDHOLT )

Wat doen jullie daar op de aarde ? Wij leven,
we rijden op fietsen de straten door.
We kijken de vogels die langs komen zweven
zuchtende na. Zij roepen ons, hoor !
Wij luisteren naar ze, één en al oor.

Wij zitten aan tafel, wij praten en eten,
wij schrijven de dromen van 's nachts in de dag.
Wij zouden zo graag van de hemel wat weten,
de hoge hemel, maar iets als het mag.

Wij leggen de voeten straks bij elkaar,
dan worden wij aarde en langzaam vergeten,
dan vliegen de vogels op uit ons haar.

( uit: Gensters in het licht / Halewijn 2012 )

LEEF LANG EN SCHOON

Hartritmestoornissen kunnen worden veroorzaakt door stress, te zware inspanningen, alcohol, een zware maaltijd, cafeïne, ijskoude dranken, voedingsadditieven, hoge bloeddruk, een te heet bad, een te laag bloedsuikergehalte en elektromagnetische straling. Gelukkig zijn hartritmestoornissen doorgaans van voorbijgaande aard en niet gevaarlijk voor een gezonde mens. Is de hartslag in rust echter lager dan 50 of hoger dan 100 slagen per minuut, dan moet u een dokter raadsplegen, evenals bij pijn in de borststreek, duizeligheid of bewustzijnsverlies. Meerdere keren per week vette vis eten of omega-3-spplementen gebruiken vermindert het risico op hartritmestoornissen.

TITANIC * ( Frank Kloeck )

Stalen gevaarte,
uitgekiende constructie
van vernuftige techniek.

Perfect volmaakt geacht
vlaggenschip van moderne tijden,
opgestuwd in de vaart der volkeren.

Tot plots,
die ijsschots.

Golven slaan bressen
in vermeend waterdichte,
naar waarheid
metaalmoeë hardheid.

Samen met die orkestmuziek
ebt het geloof
in onfeilbare kunde,
in onmenselijke zekerheid

onafwendbaar
onherroepelijk
weg.

Sindsdien wendt
de wereld de steven
naar brozere
horizonten.

*De Titanic was een reusachtih passagiersschip, ontworpen om snel de overtocht naar Noord-Amerika te maken. De luxe in eerste klasse was onovertroffen: ruime suites, rook-en eetkamers, fitnessruimte, blbliotheek, zwembad, promenadedek... Passagiers in derde klasse daarentegen werden ondergebracht in kleine hutten met soms tot wel vier twee-persoons- of stapelbedden.
De Titanic werd beschouwd als een technisch wonder en ' onzinkbaar '. Maar op 14 april 1912 omstreeks 23.40 u. - tijdens haar allereerste reis - ramde ze met volle snelheid een enorme ijberg en zonk in nauwelijks drie uur. Er waren reddingssloepen aanwezig voor 1178 personen, terwijl er 2223 mensen aan boord waren. 1522 opvarenden kwamen om het leven.

OORLOGSKIND ( Marcel Pira )

Er is een kind gestorven
in dagen veel te moe.
Het had niets verkorven,
en toch is het gestorven,
de oogjes toe.

Voor 't meisje van twee jaar
wogen geen dingen zwaar.
't Kende geen dood, slechts leven.
't Liep vluchtig door de dreven,
een bron zo klaar.

Toen heeft de hand geschoten
van een soldaat,
te jong, te onverdroten:
de hand van het kwaad.

Ik hielp dat kind begraven.
De oorlog ging voorbij.
Men hoorde paarden draven:
het werd weer mei.

Maar soms, als najaarswinden
té droevig zijn,
kon men het kindjevinden
in angst en pijn...

( deze elegie met sobere woorden over een kind dat in de oorlog sterft draag ik op aan de 209 kinderen uit Mortselse scholen, die door het luchtbombardement op 5 april 1943 uit hun jong leven werden gerukt, zonder verweer, zonder schuld. M.P. )

CITATEN
----------

In tijden als deze,helpt het te bedenken, dat er altijd tijden als deze geweest zijn. ( Paul Harvey )

De geest is als een valscherm; hij werkt pas als hij open is.
( Orson Welles )

Geduld is de sterkste van alle dranken, want hij doodt de reus Wanhoop.
( D. Jerold )

Wanneer je voor je eigen woorden afhankelijk bent van anderen, is het '' Anderenwaarde ! '' ( Wayne Dyer )

De gelukkigste leeftijd is die, waarop men reeds in zichzelf gelooft en nog in anderen gelooft. ( Comt. D. de Beausacq )

Het geweten is één van die stokken, die iedereen opneemt om zijn naaste te slaan, en waarvoor hij zich nooit tegen zichzelf bedient.
( H. de Balzac )

Met een gebalde vuist is het moeilijk iemand de hand te schudden.
( M. Gandhi )

DEZE AARDE ( Herwig Hensen )

Deze aarde, wij hebben ze opgebruikt:
grond,wateren, beemden,bomen,
de vrucht die smaakt, de bloem die ruikt,
en 't land waarvan wij dromen.

Wat geven wij onze kinderen mee
behalve spreuken en kogels ?
niet eens het zuivre zout van de zee
en 't zingen van de vogels.

Maar wél het gif en het haastige kruit,
en haat die alom kan passen.
Sindsdien doven de lentes uit
en dorren vroeg de grassen.

Belofte slaat over in ongeduld
voor wie geen hoop meer bewaren.
Wat zijn wij onder zoveel schuld ?
bedriegers of barbaren ?

( uit: ' Gensters in het licht ' - Halewijn )

CITATEN
-------------

Je mag een mens niet beoordelen naar zijn entourage. Laten we niet vergeten dat Judas onbesproken vrienden had. ( E. Hemingway )

Als God bestaat, wie ik Hij dan ?
Als God niet bestaat, wie zijn wij dan ? ( G. Bufalino )

Ik weet niet wat de sleutel naar het succes is, maar de sleutel naar de mislukking is proberen het een ieder naar de zin te maken. ( B. Cosby )

Geluk is als een vlinder. Hoe krampachtiger je hem achternazit, hoe verder hij van je wegvliegt. Maar als je je aandacht op andere dingen richt, zal hij dichterbij komen en zachtjes op je schouder zitten. ( H. Thoreau )

Ik heb ontdekt dat je bijna alles kunt bereiken en bijna overal kunt komen, zolang je maar geen haast hebt. ( Paul Theroux )

HET SPIEGELGLAS

Er leefde eens heel lang geleden
een boertje werkzaam en tevreden,
van weelde was hij niet gewend,
een spiegel had hij nooit gekend.

Eens toen hij aan het spitten was,
vond hij een stukje spiegelglas.
Hij nam het in zijn vereelde hand,
't zat onder vuil en onder 't zand.

Hij veegde 't aan zijn broekspijp af
en keek er in en stond toen paf.
Mijn vader zei hij, sapperloot
die is al vele jaren dood.

Mijn vader, och die goede man,
hij is het en hij kijkt me an.
Hoofdschuddend stak hij 't in zijn zak,
bekeek het thuis op zijn gemak.

En hij begon te overleggen
wat zijn vrouw er van zou zeggen.
Ze was wat bazig zijn Katrien,
zou er om lachen misschien.

En omdat hij daar zo bang van was,
verborg hij't onder zijn matras.
Maar telkens ging hij er weer heen,
mijn vader, zei hij dan tevreen.

Dat wekte argwaan bij z 'n vrouw
die het hare er van weten wou.
En zodra hij weer de deur uit was,
toen zocht en vond zij 't spiegelgas.

Wat moet hij daarmee peinsde zij,
er moet iets niet in orde zijn.
Zo wantrouwde zij haar goed Hein,
ze keerde 't om en keek
en raakte toen geheel van streek.

Daar heb je 't nou, ik dacht het wel,
er is een andere vrouw in 't spel.
Mijn man, hij heeft geen hart in't lijf,
hoe houdt hij van zo'n lelijk wijf !!!!!!

GOBELIJN ( J.L. De Belder )

De engel daalt voor haar die stil in dromen
te beven staat of van verlangen hijgt.

'' Gij zul in U ontvangen - wil niet schromen -
de langverwachte die naar U neigt.
Hij wil zich naar uw schoonheid nederbuigen,
in zachte nadering om uw teerheid wuiven
als volle klank in uw akkoord zich buigen
en zijn in uw schoot als licht. ''

Toen bliksemde het diamanten licht.
Nu is de schemering weer een schoon gedicht.

'' Wij weten niet waarom ge schreit,
waarom ge nu opeens zo zacht begint te dolen. ''

'' Omdat ik onder alle vrouwen ben gebenedijt
en God in mij kwam wonen. ''

( uit: Omdat ik U bemin - Maria dichter-bij/ Uitg. Den Wijngaert )

DE WIJNGAARD ( Piet Thomas pr. )

De wijngaard ligt open.
De Heer biedt zijn loon.
Om werklui te kopen
verlaat Hij zijn woonst.

Heel vroeg in de morgen
brengt Hij ze al mee.
Ze delen zijn zorgen,
het wel en het wee.

Ze werken en zwoegen
zichzelf in het zweet.
Doch wat ze behoeven
houdt Hij hun gereed.

Het werk van hun handen
wordt eerlijk betaald.
Hun ruggen verbranden,
de middagzon straalt.

Die later gekomen
ook werden gehuurd,
gelijk zijn hun lonen
zolang het nog duurt.

En morren de ouden:
wij deden toch meer,
de nieuwen behouden
het loon van de Heer.

De Heer schenkt genade,
geeft meer dan ons deel.
Wie deelt in genade
krijgt altijd te veel.

( uit: Tijdschrift van Adem-Tocht 32e jaargang nr.1 )

LIGGEN IN DE ZON ( Hans Andreus )

Ik hoor het licht het zonlicht pizzicato
de warmte spreekt weer tegen mijn gezicht
ik lig weer dat gaat zo maar niet dat gaat zo
ik lig weer monomaan weer monodwaas van licht.

Ik lig languit lig in mijn huid te zingen
lig zacht te zingen antwoord op het licht
lig dwaas zo dwaas niet buiten mensen dingen
te zingen van het licht dat om en op mij ligt.

Ik lig hier duidelijk zeer zuidelijk lig zonder
te weten hoe of wat ik lig alleen maar stil
ik weet alleen het licht van wonder boven wonder
ik weet alleen maar alles wat ik weten wil.

( uit: GENSTERS IN HET LICHT - Halewijn )

BIJ EEN UITVAART ( Fernando Pessoa 1935 )

Er zijn ziekten erger dan ziekten,
er zijn pijnen die geen pijn doen, zelfs niet in de ziel,
maar pijnlijker dan alle andere.
Er zijn gedroomde angsten, werk'lijker
dan die welke het leven met zich brengt, er zijn gevoelens
die men voelt alleen door ze te denken
en die meer de onze zijn dan 't leven zelf.
Er zijn zo vele dingen die, zonder bestaan,
bestaan, die tergend traag bestaan
en tergend traag de onze zijn, de onze en onszelf...
Boven het troebel groen van de brede rivier,
de witte circumflexen van de meeuwen...
Boven de ziel de nutteloze wiekslag
van wat niet was, ook niet kon zijn, en alles is.

Geef mij nog wat wijn, want het leven is niets...

ZIN IN RELATIE ( Encounter Vlaanderen

'' Luisteren is moeilijker dan spreken. Daarom hebben we twee oren en maar één mond. ''

'' Ik voel me opgejaagd door de wanorde in ons huis. ''
De ervaring leert dat het moeilijk is om naar een negatief gevoel van je partner te luisteren. Er worden dan snel luisterparasieten actief. Bijvoorbeeld: je onderbreekt en gaat in de verdediging ( '' Het is niet mijn schuld ''), je wilt het probleem oplossen ( Ik zal dadelijk opruimen ''), je minimaliseert ( '' Dat is niet zo erg '' ), je zoekt met je verstand een verklaring ( '' Je bent lastig omdat je te weinig hebt geslapen '')... Om goed te luisteren, probeer je in de schoenen van je partner te staan. Om je luisteren te verbeteren, kun je aan je partner deze vraag stellen: '' Wil je daar iets meer over vertellen ? ''

GA NIET DOOD, IK ZOU HET BESTERVEN ( Karel Staes )

Stervend gaan wij open in een licht dat vooralsnog fel verblindt,
in verlangen dat geen stilstand vindt. Maar ons laatste uur eindigt in het
einde van de tijd en het doek van eeuwigheid gaat geheel alleen en breed open.

Het gaat open op wat altijd heeft bestaan. Alleen de tijd verdraagt
het nog gekooid te zijn, maar wordt als een versleten slangenhuid achtergelaten. Wij ontwaken naast de dode takken van ons afgeworpen gewei, stralend van verwondering en drijven op een meer van licht, onvoorstelbaar samen.

( Halewijn,2007 )

FASEN ( Herman Hesse )

Zoals de bloem verwelkt en onze jeugd
wijkt voor de ouderdom, bloeit elke fase
des levens evenals wijsheid en deugd
slechts korte tijd: zij mag niet eeuwig duren.
Als 't leven roept, dan moet ons hart zich haasten
afscheid te nemen, overnieuw beginnen
en zich moedig, zonder om te turen,
aan andere verbanden overgeven.
En in elk nieuw begin schuilt diep vanbinnen
iets magisch, dat ons hoedt en help te leven.
Blij gaan we vele ruimten door;
we mogen aan geen daarvan als aan
een thuisland hangen:
de wereldgeest bindt niet, wil ons niet vangen
maar tree voor tree verwijden en verhogen.
Want amper zijn wij met een levenswijze
vertrouwd geraakt, of daar dreigt het verslappen;
slechts wie zijn tent opbreekt om voort te reizen,
kan aan verlamming en sleur ontsnappen.

Wellicht is zelfs het stervensuur bij machte
nog nieuwe ruimten te ontsluiten;
de stem des levens blijft zijn oproep uiten...
Neem afscheid dus, mijn hart, en kom op krachten !

ZIN IN RELATIE

' Goed ruzie maken is een kunst '

In een ' goede ' ruzie probeer je er samen uit te komen. Dat kan, als je je aan een aantal spelregels houdt: blijf bij het onderwerp, maak er geen les geschiedenis van, scheld niet en sla niet onder de riem, maar draag je riem ook niet om de hals. Laat de ander zijn boosheid uiten en probeer hem/haar te begrijpen. Haal er geen supporters bij. Geef elkaar tijd. Maak daarom aan elke ruzie een einde, eventueel met de afspraak om er later verder over te praten.

( Encounter Vlaanderen )

CONSCIENCE ( Frank Kloeck )

Groene Waterman

op het Antwerps plein
met jouw naam

mijmer je statig bij een fontein
waaruit je letters laat opborrelen
tot sprankelende woordenstromen.

Of wend je de blik liever weg van de Schelde,
richting je geliefde Schilde,
naar 't Keizershof
waar je de Loteling
onsterfelijk de literatuur
in schreef ?

De Leeuw van Vlaanderen,
Boer Gansendonck,...

twee eeuwen na je geboortedag
zinderen de allereerste Vlaamse titels
nog steeds galmend na.

Flamingant met Franse roots,
republikein en Royalist,

straffe Hendrik

je gaf onze taal een taal,
verleende ze unieke glans,
wijde uitstraling.

Jouw naam siert
voor eeuwig het pantheon
van onsterfelijk voorvaderlijk
meesterschap.

( Bij de tweehonderste verjaardag van Hendrik Conscience - Antwerpen . december 1812 - Elsene, 10 september 1883 )

ARS POETICA 4 ( Herman De Coninck )

Zoëven kwam ik de werkelijkheid tegen
en ze zei: 'Dag, en wie ben jij ? '
' Ik ' zei ik, ' kan dat ? '
' Bij mij wel ', zei ze.
Ik wilde wel van haar houden,
en toch, ze was zo gewoon,
maar ze zei: ' Natuurlijk. Kijk,
de velden hebben geen nevel meer nodig,
om te slapen
en wij geen verliefdheid om te beminnen. '
En toen moest ik lachen.
' Je bent dan toch nog een poëtische
werkelijkheid ', zei ik. En zij:
' Ja, natuurlijk, wat had je dan gedacht ? '

En ik bekeek haar lang en dacht:
' Nu komt de zomer in het land
en veel beelden in mijn gedicht.
Ik wil de taal dynamiteren tot een
gebeurtenis waar veel mensen
naar komen kijken. '
' Ja, doe dat, ' zei ze.

( uit: Onbegonnen werk, uitg. Mateau, 1984 )

METAMORFOSE ( Ann van Dessel )

Hij verkocht het klimrek en de overdekte zandbak,
spit taartjes onder waar hij straks aardappelen rooit,
hij prijst het nieuwe tweedehandse mantelpak
waarin zijn vrouw zich naar zijn schoonzus plooit.

Zoon voetbalt in de Pumas's van een gladde maat
die elke goal op de eigen schoenen schrijft;
hij sluit de oren van het huis voor burenpraat
en zwijgt: zolang zijn zoon maar spelenblijft.

In de garage krijgt zijn hart het te kwaad,
het breekt bij de aanblik van de Ford Galaxy
die op zijn smeerput te pronken staat.

Vorige week nog nieuwe winterbanden,
gisteren geannuleerde skivakantie;
hij kropt zijn keel en balt zijn handen...

( poëtische vertaling van het nakende drama van Ford Genk )

OP DEZE LAATSTE DAG VAN 2012, AAN AL MIJN BEZOEKERS VAN HARTE, EEN GEZOND, BELOFTEVOL EN ZINVOL 2013 TOEGEWENST !

Tony en Adeline Hutsebaut-De Vliegher

En ter afsluiting, nog wat gevleugelde worden en/of citaten, welke ons steeds weer opnieuw tot dieper denken aansporen.

CITATEN
----------

Geluk kan bij je komen, als je zelf een paar passen terug doet. ( E. Kieckens )

Over smaak valt niet te twisten. En de wansmaak buit dat handig uit. ( Cor de Jonghe )

Er is geen kwaad dat altijd duurt, en evenmin geen goed dat nooit eindigt. ( Nelson Mandela )

Sta stil bij de goede dingen in je leven, waarvan ieder er vele van heeft; niet bij de tegenslagen uit het verleden waarvan ieder er enkele heeft. ( Ch. Dickens )

Als je wilt dat je vrouw luistert, moet je met een andere vrouw praten. ( L. Minelli )

Twijfel is een eerbetoon aan de waarheid. ( E. Renan )

Afgunst is dikwijls hoogachting onder het masker van de geringschatting. ( Otto Weiss )

Besef dat aan kale winterstruiken later telkens weer bloemen ontluiken. ( Bert Dewilde )

EEN BESCHUTTENDE MANTEL ( Manu Verhulst pr. )

God, als ik verdwijn
in de massa der mensen,
onderduik in de kleurloze stad:
een nummer zonder naam,
een silhouet zonder gezicht.
God, als niemand om mij geeft,
onverschillig voor mijn leven of sterven.
Of ik ril van de koorts
of huiver van angst...
Wie kan het schelen ?
Wie trekt het zich aan ?

God, als ik verdwijn in de massa der mensen
dan komt Gij naar mij toe.
Gij vindt mij.
Gij raapt mij op van de straat.
Gij slaat Uw liefde om mij heen
als een beschuttende mantel,
waaronder wij schuilen,
wij beide.
Gij leidt me door regen en wind
langs alle hoge huizen,
fier en gesloten
naar uw tafel.
Gij, het brood en de wijn,
Gij, mijn licht en mijn vuur,
Gij, mijn weg en mijn leven.
Voor U ben ik ' iemand ' altijd.

CITATEN
-----------

Een pessimist ziet een probleem in elke opportuniteit. Een optimist ziet een opportuniteit in elk probleem. ( W. Churchill )

Leer van de fouten van anderen. Je hebt niet genoeg tijd om ze allemaal zelf te maken. ( Dalai Lama )

Iedere hervorming heeft noodzakelijkerwijze haar slachtoffers. Men kan niet verwachten dat het gemeste kalf, de geestdrift van de engelen zal delen over de terugkeer van de verloren zoon. ( Saki- H.H. Munro )

Bescheidenheid is voor verdienst, wat schaduwen zijn voor de figuren in een schilderij; zij geeft er kracht en reliëf aan. ( J. de la Bruyère )

Liefde reikt verder dan eigenbelang, reikt verder dan de dood en is daardoor de kracht die deze onvoltooide schepping voortzet.
( G. Bodifée )

Iedere taal is schoon voor wie luisteren kan. Want in elke taal zingt de gedachte van een volk en de ziel van een mens, en die muziek is universeel. ( Johan Daisne )

DANKZIJ DE DIJKEN

Ik ben geboren
in een dal van klei
mijn wieg stond niet ver
van een koe in de wei
waar je koren kon horen
tot de einder kon kijken
dankzij de dijken

ik voel me veilig
ik waande me vrij
ik dartelde lam
ik spartelde blij
het wassende water
zou me nooit bereiken
dankzij de dijken

Toen kwam op een nacht
de storm en de vloed
die verpulverde
dat vertrouwen voorgoed
ondanks de belofte
' wij zullen niet wijken '
braken de dijken

De natuur is een monster
de mens is een dwerg
een dijk blijft een dijk
een Hollandse berg
Hollandse bergen
blijken de dijken

Ik bleef heel mijn leven een
rasoptimist
een Hollandse jongen,
een stadsalpinist
die zijn leven vergeefs
naar de hemel zou reiken
dankzij de dijken

(Freek de Jonge maakte in 1994 een Nederlandse bewerking van het nummer ' In the Dutch mountains ' van The Nits, toen hij samen met hen toerde met het programma ' Frits '. )

UIT PSALM 51 (b)

Uit de diepten roepen wij U, Heer.
Heer God, hoort Gij ons ?

Open uw hart voor ons,
wij smeken U om genade.

Als Gij zonden gaat tellen,
houdt geen mens het uit.

Maar bij U is vergeving
en daarvan leven wij.

Blijf vertrouwen op God,
want bij Hem is genade.

Hij zal ons bevrijden
uit de macht van het kwaad.

Wij mogen voor Gods aanschijn ons
geweten gerust stellen,
ook als het ons veroordeelt;
want God is groter dan ons hart
en Hij weet alles. ( 1 Joh. 3,19 )

Hij zal ons bevrijden
uit de macht van het kwaad.

GEEF MIJ EEN ANDER HART, MIJN GOD
MAAK MIJ NIEUW, MAAK MIJ STANDVASTIG.

CITATEN
-------------

De middelen die we aanwenden, moeten even puur zijn als de doelen die we nastreven. ( M.L. King )

Cultuur is de levensstijl van een samenleving. ( J.P. Bouman )

Gebed is de sleutel van de ochtend en de grendel van de avond.
( M. Gandhi )

Oog om oog, maakt de hele wereld blind. ( M. Gandhi )

Onnadenkend is hij die meer gedachten heeft dan tijd. ( K. Boullard )

We beseffen de waarde van het water eerst, wanneer de bron is opgedroogd. ( Thomas Fuller )

Men kan een mens verpletteren onder het gewicht van een tong.
(Chinees spreekwoord )

De veranderlijkheid van de mode bewijst dat niets onveranderlijk is als de veranderlijkheid van de vrouwen. ( Jul. de Valckenaere )

INTERNATIONALE VROUWENDAG ( 08.03.2013 )

Zozeer verscheiden en toch één in baren en moeder zijn, in werken en in zorgen;hun intellect soms nog te ondergeschikt aan heersende culturen, doch in hun harten wast de hoop, hun ogen gefixeerd op morgen.
Het vrouw-zijn in totaliteit, in multiculturele smeltkroes en dappere lotsverbondenheid; mensen van diverse origine, een kleurrijke cascade, mix van rassen en van tinten, pluimages, religies en gezindten, westers of etnische gewaden, samen op het pad van leven onderweg, als waren zij nomaden.

Tine Hertmans

EVEN LACHEN...

Er zit een bedelaar langs deweg, die elke dag 25 euro krijgt van een voorbijganger. Op een dag krijgt hij echter maar 18 euro. De bedelaar denkt bij zichzelf dat 18 euro nog altijd niet slecht is, maar toch minder is dan 25 euro. Een jaar later krijgt hij plots maar 15 euro meer en nu wil hij wel eens weten hoe dat komt. Hij vraagt dus aan de man van wie hij vele jaren 25 euro, daarna 18 euro en nu nog slechts 15 euro heeft gekregen, waaron dat zo is. - Ja, het leven wordt steeds duurder en vorig jaar is mijn oudste zoon naar de universiteit gegaan en dat kost veel geld. Vandaar dat ik je 18 euro gaf. Nu is ook mijn oudste dochter naar de unversiteit gegaan en dat kost dus weer wat meer. Hoeveel kinderen hebt u eigenlijk ? vraagt de bedelaar. Vier, antwoordt de man. U bent toch niet van plan, om die allemaal op mijn kosten te laten studeren, hé ?

KWATRIJNEN ( Filip Van den Abeele - D.S. )

Cypriotische huisvaders mogen niet sparen.
Ze worden gewongen hun bank op te zeggen.
Deposito's zijn niet meer vrij van gevaren,
misschien kun je beter bij Arco beleggen.

Sagan heeft de elfstedentocht nipt verloren,
want Ciolek wist nog voorbij te glijden,
en vlak voor de streep leek Voeckler haast bevroren,
laat renners voortaan met een sneeuwketting rijden.

Het Fabeltjesland heeft zijn onschuld verloren,
door een dader die veinsde naar stemmen te luisteren;
een tragisch pleidooi waar wij waanzin in horen;
laat de slachtoffers zacht naar hun sterretjes fluisteren.

CITATEN
----------

Mensen met een handicap weten dat ze anderen nodig hebben. Wij hebben ook anderen nodig, maar beseffen het meestal niet. Dat is onze handicap. ( Jean Vanier )

Er zijn maar weinig mensen die geld in hun bezit weten te krijgen, zonder dat het geld hen in bezit krijgt.

Bezit schenkt slechts blijdschap, wanneer je het deel. ( Seneca )

Je hoeft niets bijzonders te zeggen of te doen om bijzonder te zijn.
( Moeder Theresa )

Je hebt een beetje geluk nodig om gelukkig te zijn. ( Aristoteles )

De aarde is rond en wat het einde van de wereld lijkt, is misschien wel het begin. ( Ivy Baker Priest )

Wie Socrates vroeg tot welke nationaliteit hij behoorde kreeg niet het antwoord, ' Ik ben een Athener ', maar ' Ik ben een wereldburger '. ( Epictetus )

CITATEN
-------------

Hulp is iemand de kracht geven om er zelf iets aan te gaan doen.
( J. Trollope )

Wie een goede schoonzoon heeft, vindt een zoon; wie een slechte schoonzoon heeft verliest een dochter. ( Epictetus )

Durven is even je evenwicht verliezen. Niet durven is uiteindelijk jezelf verliezen. ( Sören Kierkegaard )

Wees niet bang voorschaduwen. Dat betekent gewoon dat er ergens dichtbij licht is. ( Ruth Renkle )

Wanneer je oordeelt over een ander, zeg je ook iets over jezelf.
( Wayne Dyer )

OH, MARIA ( M. Gerards- Wilders )

Uit U ontsprong
" de bron van Eeuwig Leven "
die al altijd voor U zong
ook al was U ongeboren...

God had die mogelijkheid
in U... lang van tevoren
al bereid...
en U zou zich hieraan overgeven.

Oh, Maria - serene Heiligheid -
oh, hoogste van ons mensen...
ons past enkel nederigheid
en geen verdere wensen
- in Uw tegenwoordigheid -

Oh, meest zuiver kind van God...
U bent degene, die ons leidt
op wegen, waar ook mensheid
heilig wordt...
en zijn ook wij als uitverkoren.

Uit U vloeide Eeuwig Leven...
Gods Zoon werd U geboren
die U aan ons hebt doorgegeven
- de bron, waaraan ook wij -
gelovend toebehoren...

NIEUWE ZONSOPGANGEN ( Wim Opbrouck )

Geachte publiek,

het angstige vermoeden dringt zich op dat het einde der tijden nabij is, het wordt warm onder onze voeten,
zo warm dat het sneeuwt in April.
Er is zware storm op komst.
De stilte voorspelt onheil, het is koud.
De gedachten zijn duister.
King Lear is de weg kwijt, of lijkt dat alleen maar zo ?
' When we are born,
we cry that we are come,
to this great stage of fools. '
De oude Lear staart in het donker,
voelt de sneeuw dwarrelen in zijn hoofd, en komt tot een glashelder inzicht.
Alle begin draagt het einde reeds in zich, zonder pardon, zonder genade.
Wi zijn passanten, voorbijgangers.
Wij zoeken hier en daar onderdak,
in de hoop gespaard te blijven voor de hevige regenval.
Zo leven wij en proberen wij het ongebrijpbare te begrijpen.
Door schoonheid, door religie, door filosofie, door literatuur, door de kunst, door de cultuur. Die Kultur !
' Alle Kunst ist der Freude gewidmet. ' ( Friedrich Schiller )
Ik las dit citaat op een bladwijzer van de uitgeverij Hatje Cantz.
Een zoveelste slogan over hoe de kunst zich moet verhouden tot de wereld.
Al vind ik niet dat de kunst enkel en alleen de vreugde moet dienen.
De kunst is ter leering én vermaak.
Kunst veredelt en verheft de harten.
De kunst moet ons wapenen tegen de Apocalyps.
De kunst is ons harnas tegen de barbaren.
Voorwaarts ! Niet bang zijn ! De barricaden op !
Er is nog hoop, geacht publiek.
Wij kunnen het nog halen op het einde der tijden.
Op het toneel kunnen we nog onoverwinnelijk zijn, bovenmenselijk.
Op het toneel wordt het onzichtbare telkens opnieuw zichtbaar.
Hier vechten we tegen de storm.
Daar gaat het om.
Dit is wie we zijn.
Een huis van spelers.
Wij zorgen ervoor dat het doek blijft opgaan.
Samen met u zorgen wij voor nieuwe zonsopgangen.
Het theater kan de wereld niet redden,
maar het kan de wereld die het tot onderwerp heeft wel veranderen, als was het maar voor even, voor de duur van een
voorstelling, op die ene avond in dat ene seizoen.
Kom af en toe eens langs.
Wij bieden u graag onderdak.

( cfr D.S. )

E M M A U S ( Patrick Lateur 1949 )

De tocht terug
is nooit zo lang geweest.
Jeruzalem een puin,
de droom verdroomd.
Al wat men in
de oude Schriften leest
is tevergeefs,
voor altijd weggehoond.

De mijlen naar hun oude
dorp doen pijn.
Twee volgelingen
gaan vermoeid hun weg
van dagelijks brood
en amper samenzijn,
bedroefd om alles
wat hun werd ontzegd.

'' Te klein is uw geloof
in de profeten. ''
Alleen hun oren zien,
ze houden halt,
vernemen wat men
nooit meer kan vergeten
en vragen: '' BLIJF BIJ ONS,
DE AVOND VALT. ''

PELGRIMSZEGEN

God onze Heer,
ooit hebt Gij Abraham geroepen
om uit Ur in Chaldea te vertrekken.
Terwijl Hij zijn volk
doorheen de woestijn leidde,
stond Gij hem bij op zijn tocht.
Zegen nu uw kinderen, die uit liefde tot U
deze pelgrimstocht ondernemen.

Wees hun gezel op hun tocht,
hun gids in moeilijkheden.
Wees hun onderkomen onderweg,
en hun licht in de duisternis.
Troost hen als ze ontmoedigt raken,
en sta hen bij in al hun voornemens.

Moge deze pelgrims onder uw hoede
gezond en veilig aankomen
op het einde van hun tocht.
Mogen zij naar huis terugkeren
vervuld van vreugde en goedheid.
Mogen zij thuiskomen
met vernieuwde krachten
en zo tot de vreugde worden
voor hun omgeving.

Ga nu in de naam van Jezus Christus
onze Heer.
Mag Hij uw weg ten leven zijn
en bid voor ons in Compostela.

( Vertaling van de zegen van de Overste van de Benedictinessen in Léon )
( Vertaling: Staf De Laet )

VRIENDELIJK LICHT

Geleid mij, vriendelijk licht,
door het duister om mij heen.
Wijs Gij de weg.
De nacht is donker
en ik ben ver van huis.
Wijs Gij de weg.
Bewaak mijn screden.
Neen, ik vraag U niet
de horizon te zien.
Eén stap is mij genoeg.

Zo was ik niet altijd, noch vroeg ik U
de goede weg.
Ik koos en zag het zo graag zelf:
maar nu, wijs Gij de weg.
Ik hield van schittering.
Spijt al mijn vrees dreef mij de trots.
Gedenk die jaren niet.

Zo lang waart Gij mijn heil.
Nu toont Gij mij wel voorts de weg:
door hei en ven, langs rots en vloed;
tot weer de morgen gloort
en mij 't gelaat der engelen tegenlacht,
een wijl ontgaan, maar altijd zo geliefd.

( John Henry Newman / Engels theoloog, bekeerling en kardinaal )

WEES GEGROET, MARIA... ( Theo Willemen )

Ik wil bidden: '' Wees gegroet, Moeder ''.
Uw rust omringt mijn zoeken,
uw aanwezigheid is eenvoudig fijn.
Ik wil ze omarmen en vasthouden,
ik wil ze in mij laten leven,
uw bidden, Moeder, in mij opnemen:
'' Gezegend is de Heer,
wondere dingen doet Hij ! ''

Ik wil in eenvoud bidden,
ik wil zwijgen met gevouwen handen
en luisteren met U, Moeder,
naar niet uit te spreken woorden.
Met U biddend, Moeder,
valt die zieke onzekerheid weg,
het hart zucht verruimd,
ik wil met U bidden, Moeder,
en de volle eenvoud vatten
van het '' WEES GEGROET, MARIA... ''

( uit: Waar vogels vreugde zingen, A'pen-A'dam, Patmos 1983 )

FELIX DE BOECK -1898/1995-
Il puisait de l'eau,
il cassait du bois.
L'ombre des oiseaux
étoilait son toit.

Ik semait du blé,
il fauchait du foin.
Le coteau entier
riait dans son pain.

Il était si simple,
que, ses yeux, en mai,
pour tous fleurissaient
comme des jacinthes.

Et, quand il priait,
tout seul sous son toit,
Jésus, dans son ombre,
regardait le monde
à travers ses doigts.

Vertaling:

Hij putte het water,
hij kapte het hout.
De schaduw van vogels
be-sterde zijn dak.

Hij zaaide het graan,
hij maaide het hooi.
Heel de veldhelling
lachte in zijn brood.

Hij was zo eenvoudig
dat in mei zijn ogen
voor allen bloeiden
als jacinthen.

En als hij bad,
heel alleen onder zijn dak,
bekeek Jezus, in zijn schaduw,
de hele wereld
doorheen zijn vingeren.

( Maurice Carême )

IK BEN LEVEND WATER ( M. Coune osb )

Ik ben levend water,
kabbelend
voor wie hunkert
naar verfrissing
en heilzaam
voor ieder mens.

Ik ben levend water,
louterend
voor wie opgaat
na jarenlang verloren,
nu teruggevonden
onschuld.

Ik ben levend water,
blij murmelend
voor wie gelooft
in het Woord
dat hem tot leven
dopen zal.

Ik ben levend water,
opborrelend
voor wie dorst
naar gerechtigheid
en ijvert
voor Gods Rijk.

Ik ben levend water,
verkwikkend
voor wie ervan drinkt
om, bedronken
zelf voor velen
waterbron te zijn.

EEN ANDER LAND ( Ad Zuiderent )

Ik ben eens naar een ander land geweest:
honing werd er verkocht, de zon scheen steeds,
de horizon was paarsgrijs van lavendel.
Daar was een overschot aan verte
waarvan ik kleurendia's nam voor thuis.

Het land was oud; men had er veel ruïnes;
wie er maar even was, was al gelukkig.
Ik bleef er langer, ging nog op een berg
en knakte tijm, omdat die wild was, met de handen
( het was een land ten zuiden van Parijs )

Die geur, die droge kleur, hing in de auto,
toen ik naar 't noorden kwam met mijn verhaal.
En in het licht van de projector op de muur
zag ik mijn eigen huis, mijn kast, mijn la,
mijn doosje, mijn Vaucluse op den duur.

CITATEN
----------

De laatste illusie is te geloven dat men ze alle verloren heeft.
( Maurice Chapelan )

Het geheim van humor is verrassing. ( Aristoteles )

Vertrouwen is moed en trouw is kracht. ( M. Von Ebner-Eschenbach)

Woede is een toestand die maakt dat je mond sneller werkt dan je verstand. ( Evan Esar )

Nee zeggen vanuit je diepste overtuiging is beter dan ja zeggen om te behagen, of erger nog, om moeilijkheden te vermijden.
( Mahatma Gandhi )

Elke man kan vader zijn, maar slechts die ene speciale persoon kun je ' Papa ' noemen.

Het leven is als een feest. In het begin ken je niemand, maar na een tijdje voel je je steeds meer op je gemak.
( Hanif Kureishi )

KORT EN GOED ( opgetekend door Gert de Ley )

Een cynicus is iemand die van alles de prijs en van niets de waarde kent.
( Oscar Wilde )

De enige mogelijkheid om met een klein fortuin het casino te verlaten is er binnengaan met een groot. ( Mireille Darc )

Hoe beter ik bepaalde dames leer kennen, hoe beter ik de fascinatie kan begrijpen met het kerkelijk celibaat. ( Giulio Andreotti )

De moderne centaur: half man, half sportwagen. ( Edith Grotleben )

De beste manier om chaos te veroorzaken, is alles te regelen.
( Karel Boullart )

Spreek uw chef nooit tegen. U zou eens gelijk kunnen hebben.
( Marco A. Almazan )

Centrum: iets wat het midden houdt tussen wat errond ligt.
( Marc Uytterhoeven )

DUIVEN ( Frank Lateur )

Het bekken op het warme plein in Rome,
de kille kamers van de vrome doden
geruild voor dit genadig onderkomen:
twee duiven in de kleur van lenteboden.

Hier neergestreken in een hevig licht
en nodeloos alert voor elke gerucht
of staan in een wankel evenwicht
de dorst verdrinkend na de laatste vlucht.

Het hier en nu blijft duren in een vrede
van tweezaamheid, in zuiverheid van water,
de lafenis voor alles wat verleden
is en geruisloos overgaat in later.

( uit: Ravenna, uitgeverij P., 2001 )

CITATEN
--------------

Wat de meeste mensen van elkaar weten, is slechts juist genoeg om zich in elkaar te kunnen vergissen. ( A.S.C. Wallis )

Misschien is er geen gevoel dat groter geluk geeft dan dat men voor andere mensen iets kan betekenen. ( D. Bonhoeffer )

Waar de mens zijn onmacht ervaart, klopt God aan de deur.
( Gertrud von Le Fort )

Weiger nooit kleine dingen te doen, want uit kleine dingen zijn de grote dingen opgebouwd. ( V.U. Lenin )

Met onzichtbare draden wordt men het stevigst verbonden. ( Fr. Nietzsche )

Lange vriendschappen zijn als oude juwelen die vaak opgepoetst en zo nog mooier en duurzamer worden. ( Celia Brayfield )

LEEF LANG EN SCHOON

Als u gaat wandelen in het bos, draag dan steeds een pet, gesloten schoenen en kleding die uw armen en benen bedekt. Zo voorkomt u een tekenbeet. Teken kunnen immers drager zijn van bacteriën die de ziekte van Lyme en anaplasmose veroorzaken. Een teek is een klein, bruinzwart diertje ter grootte van een speldenknok. Het ligt op de toppen van een lage begroeiing te wachten op een voorbijganger, aan wiens huid het zich vastklampt en waaruit het bloed opzuigt.
( Bron: www.mijnapothekersadvies.be )

LUISTEREN...

Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij begint mij adviezen te geven
dan doe je niet wat ik je vraag.

Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij begint mij te vertellen
waarom ik iets niet moet voelen, zoals ik het voel,
dan neem je mij niet serieus.

Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij denkt dat jij iets moet doen
om mijn problemen op te lossen
dan laat je mij in de steek,
hoe vreemd dat ook mag lijken.

Misschien is dat de reden
waarom voor sommige mensen bidden werkt
om dat God niets terug zegt
en Hij geen adviezen geeft
of probeert dingen voor je te regelen.

Hij luistert alleen maar
en vertrouwt erop dat je er zelf wel uitkomt.

Dus asjeblieft,
luister alleen maar naar me
en probeer me te begrijpen.

En als je wilt praten, wacht dan even
en ik beloof je dat ik op mijn beurt naar jou
zal luisteren...

VAKANTIE (Kris Gelaude)

Vakantie is ook op afstand kijken.
Even opzij, onder een kleurrijke luifel,
gewoon maar aanwezig zijn.

De trein van de haast ver weg horen rijden.
Hier blijven.
Liever langs paadjes en oude kerkwegels,
een ommeweg maken en terugkomen,
door de tuin van het leven, op een bank,
bij jezelf.
Diep adem kunnen halen.
De zon drinken uit een glas helder water.
Een heerlijke duik nemen in de zee van de tijd.
Geestdriftig toeschouwer worden
van mooie, eenvoudige dingen
op het terras
van een onverwacht ogenblik.

Vakantie,
is dat wat je nodig hebt om als een kind te zijn
dat alles kan verliezen in het spel.
En zijn verlangens prijs durven te geven
als een ballon in de wind,
als een draad zonder einde.

CITATEN
-------------

Een oprechte glimlach kan diepe wonden helen. ( Boeddha )

Humor en geduld zijn de kamelen, waarmee je door alle woestijnen kunt gaan. ( Phil Bosmans )

Persoonlijke groei is andere dingen doen dan die je reeds beheerst.
( R.W. Emerson )

De wereld verandert niet zozeer door spectaculaire daden, maar eerder door het volharden in alledaagse menselijke goedheid.
( Broeder Aloïs Van Taizé )

Geef me een baan die bij me past en ik hoef nooit meer te werken.
( Confucius )

Het mooiste in de vriendschap is niet de uitgestoken hand, de vriendelijke glimlach, het menselijk contact, maar het ware gevoel dat iemand in je gelooft en je vertrouwen schenkt. ( R.W. Emerson )

Een mooie herinnering is de eeuwig weerklinkende echo van dat bijzonder moment. ( Olaf Hoenson )

SOTTO VOCE (Maria Vasalis)

Zoveel soorten van verdriet,

ik noem ze niet.

Maar één, het afstand doen en scheiden

en niet het snijden doet zo'n pijn,

maar het afgesneden zijn.

Nog is het mooi, 't geraamte van een blad,

vlinderlicht rustend op de aarde,

alleen nog maar zijn wezen waard.

Maar tussen de aderen van het lijden

niets meer om u te verblijden:

mazen van uw afwezigheid,

bijeengehouden door wat pijn

en groter wordend met de tijd.

Arm en beschaamd zo arm te zijn.

( uit: Tijdschrift Adem-Tocht 33e jaargang nr.1 )

WIE DAN WEL ? ( Paul van Vliet )

ALS WE NIET MEER GELOVEN DAT HET KAN:

WIE DAN WEL ?

ALS WIJ NIET MEER VERTROUWEN OP HOUDEN VAN:

WIE DAN WEL ?

ALS WE NIET MEER PROBEREN

OM VAN FOUTEN TE LEREN;

ALS WIJ 'T GETIJ NIET KEREN:

WIE DAN WEL ?

ALS WIJ NIER MEER ZEGGEN HOE HET MOET:

WIE DAN WEL ?

ALS WIJ NIET MEER WETEN WAT ER TOE DOET:

WIE DAN WEL ?

ALS WIJ ER NIET IN SLAGEN

DE IEDEEËN AAN TE DRAGEN:

WIE DAN WEL ?

ALS WIJ NIET MEER GELOVEN DAT HET KAN:

WIE DAN WEL ?

ALS WIJ NIET MEER KOMEN MET EEN PLAN:

WIE DAN WEL ?

ALS WIJ ER NIET VOOR ZORGEN

DAT DE TOEKOMST IS GEBORGEN

VOOR DE KINDEREN VAN MORGEN:

WIE DAN WEL ?

ALS WIJ ONSZELF NIET DWINGEN

EEN GAT IN DE LUCHT TE ZINGEN

WAAR ZIJ IN KUNNEN SPRINGEN:

WIE DAN WEL ?

CITATEN

----------

Als je wordt wie je werkelijk bent, krijg je wat je werkelijk wilt.

( Shakti Gawain )

Het werk wacht wel tot jij jouw kind de regenboog hebt laten zien.

Maar de regenboog wacht niet tot jij klaar bent met je werk.

( P. Cloffard )

Heb vertrouwen in kleine dingen, want daarin ligt je kracht.

( Moeder Theresa )

Een vrouw is ontsteld van wat een man allemaal kan vergeten.

Een man daarentegen van alles wat een vrouw zich kan herinneren.

De rustplaats van het verstand is het hart. ( Liz Gilbert )

Als niemand, luistert, naar niemand, vallen er doden, i.p.v. woorden.

( Jan Beranova )

' t ROZENKRANSKE

' t Rozenkranske vastgestrengeld

rond een blanke kinderhand,

als een snoer van zachte zegen,

als een pad met rozen op.

' t Rozenkranske vastgeknepen

in een oude moederhand,

als een troost voor traan en lijden,

als een wond met balsem op.

Stralend, sterkend, stevig steunend,

lavend, lichtend, luide lovend,

Jezus Naam, Maria's Roem;

o, zo diep, zo hoog, zo goed.

Het licht verdwijnt; gegrepen nu

naar d' Avondster met gouden glans

die 't hart doorpriempt, doordrenkt,

die rozendauw, doet dalen dààr.

Tony Hutsebaut

27.09.1958

SCHANDALENTIJD

' t WAS DE LAATSTE TIJD HIER WAARLIJK

WAT JE NOEMT AAN EEN STUK RAAK,

ELKE DAG BRACHT ONS DE KRANT WEER

'n SPLINTERNIEUW VERSE ' ZAAK ' !

't WAS HET JAAR VAN FRAUDE EN SCHANDALEN,

HIER EN IN HET BUITENLAND,

EN WIJ HUNKERDEN 's MORGENS

MET Z'N ALLEN NAAR DE KRANT !

ZOU d'R WEER EEN ZIJN BESTOLEN ?

ZOU d' R WEER EEN ZIJN VERMOORD ?

IS ER WEER EEN BEDRIJF FAILLIET ?

HEB JE AL VAN DAT SMEERGELD GEHOORD ?

't ZIJN ME TIJDEN, 't ZIJN ME TIJDEN !!

SCHUDDEN WE ONS WIJZE HOOFD;

't KOMT NOG ZO VER, DAT ER WAARLIJK

STRAKS GEEN MENS...

ZICHZELF MEER GELOOFT !

BANKAFFAIRES, OVERVALLEN,

VOLKERENTWISTEN, MOORD EN WRAAK,

EN WEET IK MEER ?...

NIET EEN PRIJS DIE ZO GEDAALD IS

ALS DE PRIJS VOOR... MENSENEER !

( Vrij naar publicatie uit...1934)

ZONDAGOCHTEND GEBED (Etty Hillesum)

Het zijn bange tijden, mijn God. Vannacht was het voor het eerst, dat ik met brandende ogen slapeloos in het donker lag en er vele beelden van menselijk lijden langs me trokken. Ik zal je één ding beloven, God, een kleinigheidje maar: ik zal mijn zorgen om de toekomst niet als evenzovele zware gewichten aan de dag van heden hangen, maar dat kost een zekere oefening. Iedere dag heeft nu aan zichzelf genoeg. Ik zal je helpen, God, dat je het niet in mij begeeft, maar ik kan van te voren nergens voor instaan. Maar dat ene wordt me steeds duidelijker: dat jij ons niet kunt helpen, maar dat wij jou moeten helpen en door dat laatste helpen wij ons zelf. En dit is het enige, dat we in deze tijd kunnen redden en ook het enige, waar het op aankomt: een stukje van jou in onszelf, God. En misschien kunnen we ook er aan meewerken jou op te graven in de geteisterde harten van anderen.

(12 juni 1942, p.115) (vermoord in Auschwitz op 30.11.1943)

EIK EN PLANK (Leo Vroman)

Plank, scheef tegen Eik geleund,

stond als een dode ondersteund,

maar sprak houtgeurig tegen Eik:

' Een plank als ik is nooit een lijk.'

Eik gruwde en kon toch niet maken

dat Plank hem niet zo aan bleef raken,

en zei heel zachtjes tegen Plank:

' jouw kleur dan ? En jouw zaagselstank ? '

' Ik toon wat jij van buiten mist:

mijn vlam - zodra ik ben vernist, '

zei Plank, ' wie open wordt gezaagd

wordt nogmaals, en veelvuldig maagd,

en schenkt zijn innigst leven kuis

aan 't mensenleven binnenshuis;

ons lijden wordt uiteengezet

als palen, poten en parket,

En gaat lang niet zo gauw kapot. '

' O God ' antwoordde Eik, ' O God... '

Moraal: wie weet wat beter is:

vergaan, vergeten, of vernis.

GELOVEN...

'T IS DANSEN OP EEN KOORD,

WANDELEN OP HET WATER,

GEDRAGEN DOOR ZIJN WOORD...

'T IS DWALEN DOOR WOESTIJN,

ZICH LAVEN AAN ZIJN BRON,

ZO BLIJ TE MOGEN ZIJN...

'T IS 'T VOLGEN VAN ZIJN LICHT,

ZICH WARMEN AAN ZIJN VUUR,

DE SFEER VAN EEN GEDICHT...

'T IS EEN ADELAAR GELIJK,

IN IJLE ZUIVERE LUCHT,

STEEDS DICHTER BIJ ZIJN RIJK...

'T IS GRAVEN NAAR DE ADER,

'T IS ZOEKEN NAAR DE SCHAT,

THUISKOMEN BIJ DE VADER...

'T IS STIL WORDEN EN STIL ZIJN,

LUISTEREN NAAR ZIJN ROEP,

ZIJN BLOED ZIEN IN DE WIJN...

'T IS VALLEN EN WEER OPSTAAN,

DE ' VIA DOLOROSA '

KORDAAT TEN EINDE GAAN...

Tony Hutsebaut

07.03.1994

DAG VAN HET KIND (Tina Hertmans)

Kind,

kind van mijn kind,

zacht wiegend fluisteren,

woorden in een

ruisende wind.

Vanaf nu tikt de tijd

van in jouw kleine wieg,

hij rukt aan jou,

houdt je in de ban.

Vlieg, vlieg,

totdat het leven jou

in volheid omspant,

groei, wordt volwassen,

groei, wordt een man !

Maar eerst, kind,

kind van mijn kind,

slaap en droom heel zacht,

over prinsen en elfen,

over vlinders en bloemen,

over dieren in het bos,

reusachtige bomen,

verend zacht mos,

en verzink in je

kinderlijke, vreedzame nacht.

(n.a.v. De Universele Dag van het Kind op 20.11.2013)

TAALPITJES

-------------

Steeds meer pas overledenen worden behandeld door een thanatopractor.Die behandelt het dode lichaam met een bewaarvloeistof van zouten, mineralen, kleustoffen en wat formol. Dan volgt een massage van de vingertoppen en de tenen. Dankzij de thanatopraxie begint het lichaam minder snel te verkleuren, te vlekken of te ruiken. Ook paus Johannes Paulus II kreeg zo'n behandeling, waardoor één miljoen pelgrims een ' levensechte ' paus konden zien. Het woord ' thanatopractor ' bestaat uit twee Griekse woorden: thanatos ( dood ) en ' practor ' ( behandelaar ).

(BRON/ WWW.VLAANDEREN.BE/TAALTELEFOON)

FRAGMENT UIT PSALM 2 (Karel Staes) (uit: Adem halen / De wereld rond)

Maar gezalfd, gezegend zij de mens, geschapen naar Gods liefste wens, om dochter, zoon en thuis te zijn, want pas in God is dat gegeven, komen mensen écht tot leven, gewekt en opgewekt tot ' eeuwig heden ' waar de machten van bezit, van ' méér en minder ' eindelijk verleden zijn en alle leed geleden.

Oog in oog met mensen staan, ze dag na dag bescheiden voor te gaan, betekent heel gewoon, hun kleinste medemens te zijn, zonder veel vertoon - gedragen en gedreven door God in ons geweven.

( cfr Tijdschrif Adem-Tocht nr.3- jan-febr.2014 )

POOLIJS (Bart Peeters)

Nu elke redder in Oostende-Bad je wat graag

in zijn branding had gehad

en alle liberalen hun blikken laten dwalen

omdat je plots de kamer binnentrad...

Nu elke kinesist uit Koningshooikt

zich met de glimlach naar jouw wensen plooit

en alle Canadezen met u willen chinezen

en het poolijs met plezier voor je ontdooit...

Nu elke gitarist uit Overpelt

je zijn diepste zieleroerselen vertelt

en alle kannibalen hun blikken laten dwalen

en het poolijs met de glimlach voor je smelt...

Zou ik het dan niet kunnen zijn vanavond,

zou ik het dan niet kunnen zijn vannacht ?

Iemand mag het zijn, iemand mag het zijn

en daarom had ik aan mezelf gedacht...

DE LIEFDE (Piet Thomas)

Al sprak ik vele talen,

en zong ik als een engel,

maar ik beminde niet,

'k was een gebarsten klok,

een rinkelend cimbaal.

Al kende ik Gods gedachten

en elke geheim op aarde,

al had ik een geloof

dat bergen kon verzetten,

maar ik beminde niet,

ik stelde niets meer voor.

Al gaf ik aan de armen

mijn allerlaatste cent,

al liep ik door een vuur,

maar ik beminde niet,

ik telde echt niet mee.

De liefde is geduldig,

en zonder afgunst trouw.

Zij pronkt niet met zichzelf,

zij kwetst niet,valt niet aan,

zij kent geen winstbejag,

geen bitterheid, geen lijst

met kwaad van anderen.

Het onrecht stemt haar droef,

de waarheid maakt haar blij.

De liefde is bereid

om alles te verdragen,

om alles te geloven,

om alles ook te hopen.

De lasten die ze draagt,

ze draagt ze toegewijd.

DE DRIE BLIJVEN BESTAAN:

HOOP, LIEFDE EN GELOOF.

DE GROOTSTE IS DE LIEFDE.

(uit: Tijdschrift van Adem-Tocht 33e jaargang nr.4)

OPSTAAN IN STILTE... (Catharina Visser)

Nooit lijken ze te eindigen:

oorlog en vernietiging.

Angst groeit tot haat,

haat roept geweld op,

een bomaanslag, een tegenzet,

hard tegen hard, meedogenloos.

Wie doorbreekt de ketenen?

De aarde kreunt in stervensnood,

de lucht bedreigt ons,

de witte sneeuw wordt grauw,

bomen verdorren,

dieren verkommeren,

de mens kwijnt,

zelf dragen wij schuld;

wie doorbreekt de ketenen ?

Dat wij mogen binnengaan in de stilte,

in de zuivere lucht van de eenvoud,

dat wij nederig worden en sober

en onze angst mogen afleggen,

onze woede laten wegstromen,

onze zelfzucht beteugelen.

Leer ons de ommekeer,

het doorbreken van onze eigen ketenen,

leer ons leven tegen de vernietiging in,

opstaan in alle stilte;

leer ons de weg van het genezen,

dat wij die mogen gaan in vrede,

doortastend maar bescheiden

tot de aarde opstaat.

(Opstaan in stilte, Heeswijk, Dabar-Luyten 1999,blz.28)

WAAR IS DE TIJD....?

ZUSTERKE-BEGIJN (E.Fleerackers s.j.)

Een laag-gezeten huizeke,

is't godgewijde kluizeke

van Zusterke-Begijn;

maar heiliger of rustiger,

maar liever kon't niet zijn.

En treedt gij over 't drempeltje

in 't hagelwitte tempeltje

van 't godgewijde exempeltje,

ziet ge aan het fijn gordijn,

in't poeder-ziftend zonneke,

het vlug en vlijtig nonneke,

oud Zusterke-Begijn...

Het zit, voorzichtig knippende,

hier stekende, daar stippende,

papier en tijd versnippende,

en slentert eens door 't kamertje

of leest uit Thomas-Hamertje

en klinkt het kloosterbelleke,

ze sluit het stille celleke

en drentelt naar 't kapelleke

en knielt er op het zedigste

en prevelt op het vredigste.

En heel dit zieltje ontvouwende

-'k Heb zoveel kwaads gedaan;

dat mij de Heer geduldige,

ik wil mij niet ontschuldigen.

En roerloos op het zitteltje,

kiest het nu nog een titteltje

uit Cruysse's vroom kapitteltje,

en zegent zich een kruizeke -

waar't stille werk haar wacht.

Zo varen duifjes schuivende,

zich met geen stof bestuivende,

maar in den koepel wuivende.

Gezegend zijn die leventjes !

Ze raken de aard maar eventjes

als Zusterke-Begijn ! -

UW KINDEREN ZIJN UW KINDEREN NIET...

En een vrouw die een kindje aan haar boezem drukte, zei:

" Spreek tot ons over kinderen ".

En de profeet spraak:

" Uw kinderen zijn uw kinderen niet. Zij zijn de zonen en dochters van 's levens hunkering naar zichzelf. Zij komen door u, maar zijn niet van u, en hoewel ze bij u zijn, behoren zij u niet toe.

Ge moogt hun lichamen huisvesten, maar niet hun zielen, want hun zielen toeven in het huis van morgen, dat gij niet bezoeken kunt, zelfs niet in uw dromen.

Ge moogt proberen hun gelijk te worden, maar tracht niet hen aan uzelf gelijk te maken.

Want het leven gaat niet terug, noch blijft het dralen bij gisteren.

Gij zijt de bogen, waarmee uw kinderen als levende pijlen worden weggeschoten.

De Boogschutter zet het doel op de weg van het oneindige en Hij buigt u met zijn kracht, opdat zijn pijlen snel en ver kunnen schieten.

Laat het gebogen worden door de hand van de Boogschutter, een vreugde voor u zijn:

want zoals Hij de vliegende pijl liefheeft, zo mint Hij ook de boog die standvastig is.

( Kahlil Gibran - De Profeet )

BEZINNING (naar Catharina Visser)

Als de nachten donker zijn

-onsteek een lamp in onze ziel.

Als de storm raast over het land

-wees ons nabij in een zacht suizen.

Alle smart, alle vertwijfeling, alle woede

-laat ze verstillen in bij U.

Vloei in ons uit,

stroom door ons heen,

wees kracht in ons, liefde,

wees licht in onze ruimte,

leer ons stil zijn, leer ons open zijn,

uw heilige Naam in ons midden,

uw heilig Woord in ons hart,

verbondenheid metallen,

grenzen doorbroken.

Onuitsprekelijke, wees bij ons,

raak ons aan,

sterk ons vertrouwen.

(uit: Federatieviering op 26 februari 2012-O.L.V.-van-Lourdes Basiliek)

CITATEN

-------

Onze grens is het fundament waarop de muren van onze zelfgebouwde kooi rusten.

De grens overschrijden betekent het onbekende tegemoet treden.

Dat wil zeggen, de plek naderen waar werkelijke groei zich voltrekt. (Stephen Levine)

Niemand verdwaalt op een rechte weg. (J.W.von Goethe)

De ergste tirannen zijn die welke in onze eigen borst wonen. (w.e.Channing)

Schtijf het slechte wat je is aangedaan in het zand. Graveer het goede dat je is overkomen in marmer.

(Kahlil Gibran)

Naast de kunst van het doen is er de kunst van het laten:de kunst te laten rusten wat er niet toe doet.

(Lin Yutang)

Emmaüs (Felix Timmermans)

'' Heer, blijf bij ons, de zon gaat onder. ''

Wij boden dan het avondbrood

den vreemden man, die langs de baan

met ons was meegegaan.

En wijl Hij, 't zegenend, de ogen sloot,

gebeurde het: Zijn aangezicht

verklaarde in een hemels licht,

waarin Hij plots verdween...

Dit was het wonder.

Wij stonden weer alleen,

doch vouwden blij onz' handen.

Het was alsof Hij door ons heen verdween

en 't licht in ons is blijven branden.

Blijf zo in ons, o Heer, de zon gaat onder !

ST. FRANCISCUS (van Assisi)

Het is gedaan met al die ijdle dingen!

De maan speelt op de zilveren avondfluit:

hij zingt nu niet meer mee, dat lied is uit,

een schoner stem kon in zijn ziele dringen.

Hij zal in d'afgrond van Gods liefde springen,

trekt zijn verleden en zijn kleren uit,

en in een pij, met zijne ziel als luit,

gaat hij al beedlend langs de huizen zingen,

zingt voor de wolf, de vogels en de bloemen,

kan al wat leeft zijn broers en zusters noemen,

de Liefde zingt hem mager als een riet.

In zulke pure mens wil God staan branden,

boort hem Zijn vuur door voeten,hart en handen.

Uit elke wonde juicht het zonnelied!

Felix Timmermans

CITATEN

----------

Gezegend zijn de mensen wiens leiders het lot in de ogen kunnen kijken zonder te knipperen maar ook zonder te proberen God te willen spelen. (H. Kissinger)

Wanneer zekerheden wankelen,kan het geluk soms opduiken als een struikrover van achter een bosje. (Benoite Groult)

Omring jezelf met positieve mensen, want je wordt uiteindelijk als de mensen met wie je omgaat. (T. Marsicano)

De ontmoeting van twee personen is als het samenvoegen van twee chemische stoffen: vindt er enige reactie plaats,dan zijn ze beiden veranderd. (C.G.Jung)

Als je ze goed gebruikt, kunnen woorden als x-stralen zijn - ze gaan door alles. (A. Huxley)

Als je niet alles krijgt wat je wil, denk dan aan de dingen die je niet krijgt, die je niet wil. (Oscar Wilde)

Wees niet bang voor conflicten. Soms botsen zelfs sterren. Dat is hoe nieuwe werelden ontstaan. (Charlie Chaplin)

IN VLAAMSE VELDEN

In Vlaamse velden klappen rozen open

tussen witte kruisjes, rij op rij.

Die onze plaats hier merken, wijl in 't zwerk

de leeuweriken fluitend werken, onverhoord,

verstomd door het gebulder op de grond.

Wij zijn de doden. Zo-even leefden wij.

Wij dronken dauw. De zon zagen wij zakken.

Wij kusten en werden gekust. Nu rusten wij

in Vlaamse velden voor de Vlaamse kust.

Toe: trekt gij ons krakeel aan met de vijand.

Aan u passeren wij, met zwakke hand, de fakkel.

Houd hem hoog. Weest gij de helden. Laat de doden

die wij zijn, niet stikken of wij vinden slaap noch

Vrede - ook al klappen zoveel rozen open

in zovele Vlaamse velden.

(vertaald door Tom Lanoye - origineel: John McCrae/1872-1918)

VAKANTIE (Manu Verhulst pr.)

Vakantie is een beetje luisteren

naar de stilte,

het lawaai vergeten van motoren

en van mensen

en aandachtig worden

voor de roep van de vogels

als de avond valt.

Vakantie is een beetje dromen

in muziek

die nog nimmer werd geschreven

en waarvan de partituren

nooit het daglicht

zullen zien.

Vakantie is veel dingen zeggen

met een glimlach

die gelukkig maakt.

Het is zich ongeweten wennen

aan een taal die iedereen verstaat

en die men in de loop der dagen

al te dikwijls overslaat.

Vakantie is een beet luisteren

naar de stilte

om de anderen, in de kilte

van de avond

te horen fluisteren

wat men eerder niet verstond.

OVERDENKING... (Sadhu Sunder Singh, India)

Ik zat bij een Himalaya-rivier,

ik nam uit het water een mooie kei,

hard en rond, en glad.

Die kei had lang in het water gelegen,

maar het water had de kei van binnen

niet nat gemaakt.

Zo gedragen zich de mensen in Europa.

Al eeuwen lang zijn ze ondergedompeld

in het christendom en zijn zegeningen.

Zij leven in het christendom, maar het christendom

doordringt hen niet, leeft niet binnen in hen.

Dat is niet de fout van het christendom.

Hun hart is hard.

Ik verwonder er me dus niet over

dat in mijn land velen het christendom niet begrijpen.

GOUDKORREL

-----------------

In ieder van ons wonen twee mensen, het ego en de geest. Het ego wil altijd gelijkhebben en voelt zich het best als het een ander kan verslaan. Het kent geen schaamte en moet per se overmeesteren, winnen en vergaren. Pas als het boven de anderen uitsteekt voelt het zich goed. De geest is niet geinteresseerd in zulke dingen. Hij wil niet beter zijn dan de ander, laat staan hem verslaan. Hij verlangt alleen naar vrede en voelt nooit de behoefte om de baas te schelen over anderen. Hij geniet van zijn bezittingen, maar kan ze gemakkelijk weggeven. Hij straalt vrede uit naar anderen en probeert dit soord rust altijd en overal te bevorderen.

Wayne Dyer

GELOVEN... (François Mauriac / 1185-1970))

Geloven, het geloof bezitten, wat betekent dat ? Een geloofsbelijdenis afleggen lijkt mij een veel rijpelijker overwogen daad dan men vermoedt. Geloven vergt een inspanning, betekent een overwinning. Het is de weigering van een weigering. Welke gelovige was nooit geneigd, op bepaalde ogenbliknnen in zijn leven, toe te geven aan de bekoring ' neen ' te zeggen ? Welke agnosticus, welke godloochenaar kwam nooit onder de bekoring, in één of andere vorm, te geloven in de Vader die in de hemel is; of voelde nooit het verlangen naar zuiverheid en vergiffenis ? Zo zal de mensheid, lijk ebbe en vloed, tot aan het einde der tijden naar de Vader toegaan of zich van Hem verwijderen. Maar dit getij wordt geregeld door de Eeuwige Liefde.

(uit: Nouveaux Mémoires Intérieurs, Flammarion, Paris 1965,p.70.)

BELIJDENISSEN X 6 (ST.AUGUSTINUS/354-430)

Ik heb de aarde ondervraagd en zij antwoordde mij: '' Ik ben je God niet ''

Alles wat op de aarde is, gaf mij hetzelfde antwoord.

Ik heb de zee ondervraagd en de afgronden en de vissen en alle wezens die de wateren bevolken, en zij antwoordden mij: '' Wij zijn je God niet: zoek Hem hoger dan wij ons bevinden ".

Ik heb de lucht die wij inademen ondervraagd, en hij antwoordde mij evengoed als al zijn bewoners: " Wij zijn God niet ''.

Ik heb de hemel, de zon, de maan, de sterren ondervraagd; zij bevestigden mij: " Ook wij zijn de God niet die je zoekt ".

Daarna wendde ik mij tot alle wezens die ik met mijn zintuigen waarneem en ik zei hen: " Vermits jullie mijn God niet zijn, leer mij dan tenminste iets over hen: " Vermits jullie mijn God niet zijn, leer mij dan tenminste iets over Hem". En zij schreeuwden mij toe met één stem: " HIJ IS HET DIE ONS GEMAAKT HEEFT ".

Om hen te ondervragen hoefde ik niets anders te doen dan hen te bekijken en hun antwoord was hun schoonheid. "

NAAR HANDELINGEN 2, 44-47

Twee of drie

die iemand op de rug dragen,

die omzien naar hen

die niemand heeft gezien...

Twee of drie

die stilaan ontdekken

dat geld noch macht noch bezit

diepe vrede betekenen

en gaandeweg blij zijn

met sobere eenvoud.

Twee of drie

die kundig worden in het delen

van hun brood

van hun barmhartig hart.

Twee of drie

die onbevangen tijd beleven

voor woordeloos gebed

en rustpunt zijn voor enkelen.

Twee of drie

die volhouden te doen

wat waar en goed is,

aanstekelijk vrij.

ZO IS GOD IN ONS MIDDEN,

BELOFTEVOL EN TROUW

BIJ TWEE OF DRIE, OF ZEVEN

OF MEER...

( uit: Verder zien dan onze neus,reeks 9 )

Met moeder zaliger in gedachten op weg naar het Licht van Pasen.

GEESTELIJKE WANDELING

Wandelen, wandelen,

wat is het zoet,

met moeder in gedachten;

als in een gloed.

Gij waart er blijkbaar bij,

alleen was ik niet,

de weg leek eens zo kort

en stil mijn verdriet.

Het was alsof Gij zei:

'' Ga verder zoon

en blijf niet bij mij staan,

ik heb mijn kroon. ''

De weg blijkt eindloos lang,

mijn tred wordt zwaar,

ik zal het zelf moeten doen;

ben ik wel klaar ?

Maar Hij is ook gegaan

met Kruis en pijn

tot op de schedelplaats en

kreeg zure wijn.

Het leek een tragedie,

een roemloos slot,

tot op de Derde Dag; dan

werd Hij écht God!

Tony Hutsebaut

31.03.1995

DEN GROOTE OORLOG ' 1914-1918 '

Op 4 augustus om 8 uur 's morgens rukte het Duitese leger België binnen. Voor hen lagen de machtig versterkte forten van de Maas. De slag om Luik volgde, de eerste veldslag van de Eerste Wereldoorlog. De Belgen boden hevig weerstand. Op 10 augustus zetten de Duitsers de Dikke Berta's in, reuzekanonnen die granaten van 1160 kg konden afvuren met een kaliber van 420 mm en doelen konden treffen tot op een afstand van 9 km. Voor die tijd onvoorstelbaar! De onneembaar geachte Belgische forten werden aan puin geschoten. Op 16 augustus viel het laaste van de twaalf forten aan de Maas, dat van Loncin. Een schot trof de munitiekamer, waardoor het van binnenuit ontplofte. 150 man werd bedolven onder het puin.

CITAAT (E.E.Cummings)

Ik dank U, God voor deze wonderbare dag: voor de dartele groene geesten der bomen en voor de ware blauwe droomhemel; en voor alles wat écht is, wat oneindig is, wat ja is. (ik die dood was leef weer vandaag en dit is de verjaardag van de zon: dit is de geboortedag van leven en liefde en vleugels:en van het blij groots grenzeloos gebeuren:de aarde.) Hoe zou wie smaakt, voelt, hoort, ziet, ademt - opgeheven uit het neen van al het niets- een louter bestaand mens twijfelen aan uw onvoorstelbaarheid? (Nu zijn de oren van mijn oren wakker en nu zijn de ogen van mijn ogen geopend.)

ZOMERDAUW (Marcel Pira)

Hoe draag je mij door al je dromen?

Ben ik een roos, een weidebloem?

De onverwachte merel in je bomen?

Ben ik een avondster, een heldere maan;

de herfst vol kleuren op je drempel

van wintermist en trage regen?

Of ben ik van je psalm de tempel

waarin je woorden als gebeden wegen?

Geloof dat ik je wierook ben;

je haverveld, je winterden,

je eenvoud en je levenslust;

geloof dat ik je adem blijf

in twijfel en in rust.

Mijn eedverbond met jou

is lotsverbonden met de aarde;

met het mysterie van de vrouw

dat je voor mij bewaarde.

En met je glimlach

in wat zomerdauw.

KOM (opgedragen aan HODEI Egiluz Dias)

Nergens bestaat nooit. alleen hier en nu

lijkt het als twee druppels op geen idee waar.

De straten lopen vol, maar voelen bodemloos.

Dat kan, daar is maar één man voor nodig.

Die ontbreekt. In deze stad van iedereen,

in dit heelal van - o god - mogelijk niemand.

Zo weinig van wat zou kunnen gebeuren,

gebeurt, schreef een schilder eens.

Hoe doe je dat toch? Hoe haal je adem

uit dezelfde lucht waaruit op een ochtend

ook een geliefde werd gehaald? Werd gehold,

is gehold.

Misschien gebeurt er veel meer dan wat kan.

Misschien vormt de tijd met z'n handen ooit

een kom,waarin alles past.

Stijn Vranken

(Hodei verdween in Antwerpen in oktober 2013)

DE HERFST BLAAST OP DEN HOREN (Felix Timmermans)

De herfst blaast op den horen,

en 't wierookt in het hout;

de vruchten gloren.

De stilten weven gobelijnen

van gouddraad over 't woud,

met reeën, die verbaasd verschijnen

uit varens en frambozenhout,

en sierlijk weer verdwijnen...

De schoonheid droomt van boom tot boom,

doch alle schoonheid is slechts droom,

maar Gij zijt d'Eeuwigheid!

Heb dank dat Gij mijn weemoed wijdt

en zegen ook zijn vruchten.

Een ganzendriehoek in de luchten;

nu komt de wintertijd.

Ik hoor U door mijn hart en door de rieten zuchten.

Ik ben bereid.

UITSPRAKEN (Pater Phil Bosmans +)

Wees voorzichtig met je uitspraken. Woorden zijn machtige wapens, die veel onheil kunnen stichten. Zet met je tong nooit iemand in zijn hemd. Maak met je grote mond nooit iemand klein. Een hard woord, een scherp woord, het kan lang op de bodem van het hart blijven branden. Er een lidteken achterlaten.

Verdraag dat anderen 'anders' zijn; anders denken, anders doen, anders voelen, anders spreken. Wees met je woorden mild en barmhartig. Woorden moeten 'lichten' zijn. Woorden moeten verzoenen, tot elkander brengen, vrede maken. Waar woorden 'wapens' worden, staat men als vijanden tegenover elkaar.

HET LEVEN IS VEEL TE KORT EN ONZE WERELD VEEL TE KLEIN, OM ER EEN SLAGVELD VAN TE MAKEN !

WOORD (Gery Florizoone pr.)

God, levenwekkend Woord,

deze dag hebben wij

lang verbeid,

alsof wij uitgeput

van de verstrooiing,

verteerd door stof en zon,

naar een fris glas water

happen, dat wij van elkaar

kunnen krijgen, delend

de lenigheid van het leven.

Wat is het goed

elkaar weer te vinden

in de kamer van Uw Woord,

waar de haard

van onze gedachten

wordt gestookt met

het hars van Uw bomen,

waar wij samen

de slordige hoeken

van ons hart ruimen

en de vreugde

als kaarsen aan steken

in elkaars ogen.

GOD,

WAT IS HET GOED

SAMEN TE KOMEN ROND

DE TAFEL VAN UW WOORD.

OP 23 SEPTEMBER BEGINT DE HERFST.

De herfst in de natuur kan ook worden ervaren als het einde van het begin, als de oogst van rijpe vruchten, waarvoor in de lente en de zomer zo hard gezwoegd is. Er zijn mensen die het leven altijd als een voetbal een eind vooruitschoppen in de toekomst. Ze denken dat van het eigenlijke van het leven pas genoten wordt, als eerst voldaan is aan allerlei voorwaarden en wensen. Als ik afgestudeerd ben, dan... Als ik getrouwd ben, dan... Als ik gepensioneerd ben, dan... Ja, wat dan ? Dan gaat men weer terugleven naar het verleden, want men ontdekt te laat dat het eigenlijke van het leven elke dag te vinden was. De kunst om te leven is ' nu ' kunnen zeggen en dat vraagt een innerlijk aanvaarden van de situatie van vandaag. Het is een levenskunstenaar die zinvol weet te leven, ook in het nog-niet-bereikte en in het niet-meer-hebben en niet-meer-kunnen.

( uit:Serpentines en Serafijnen)

UIT: SEVEN MANIEREN VAN MINNE / BEATRIJS V. NAZARETH

En zoals de vis die in de weidse stroom zwemt

en rust in de diepte, en zoals de vogel die

moedig vliegt tot in de hoge uitgestrektheid

van de lucht, zo voelt ze dat haar geest zich

vrij beweegt in de weidsheid en de diepte en

de uitgestrektheid en de hoogte van de minne.

Dit is de vrijheid van geweten, zoetheid van

hart, goede gezindheid, adel van de ziel,

hoogte van de geest en oorsprong en

fundament van het eeuwig leven.

Dit is nu reeds een leven zoals dat van

de engelen. Daarna volgt het eeuwig leven dat

God voor ons allen, omwille van zijn goedheid,

moge geven.

ZINGT VOOR DE HEER... (St.Augustinus)

" Zingt voor de Heer een nieuw lied ".

Loven wij de Heer door ons lied,

door onze gedachten, door onze goede werken;

en laten wij Hem een nieuw lied zingen.

De oude mens past een oud lied, de nieuwe mens een nieuw lied.

Zij die de goederen van de aarde beminnen, zingen het oude lied;

om een nieuw lied te zingen is liefde nodig voor de eeuwige goederen.

Al wie in Christus vernieuwd zijn, zingen een nieuw lied.

Dit lied is ook een lied van vrede en van broederlijke liefde.

ALS DE LICHTJES DOVEN (Willem Wilmink)

Op een slagveld klonk een stem,

was van ver te horen,

zong dat er in in Bethlehem

een kindje was geboren.

In die nacht zo stil en groot

zwegen de kanonnen,

die zijn bij het morgenrood

toch opnieuw begonnen.

Kersmis lijkt ons keer op keer

vrede te beloven,

maar kanonnen dreunen weer,

als de lichtjes doven.

Donkere Zuidafrikaan,

honger moet je lijden,

mag niet naar je vader gaan,

bent van hem gescheiden.

Wie dit hebben uitgedacht,

komen allen samen,

zingen plechtig Stille Nacht,

zonder zich te schamen.

Kersmis lijkt ons keer op keer

vriendschap te beloven,

maar dan gaan ze altijd weer

alle lichtjes doven.

Turk en Griek en Marokkaan,

mogen die hier blijven ?

Mogen die hier ook bestaan

of zal men ze verdrijven ?

Kerstmis doet ons telkens weer

beterschap beloven,

laat dan deze ene keer

het lichtje niet weer doven.

(uit: Tijdschrift van Adem-Tocht 34e jaargang nr.2 -2014)

Vrede en verzoening 100 jaar na de ' Groote Oorlog '

ZOVEEL AANDACHT WAS U VAST NIET GEWEND

(Voor Nguyen Van Kham (1954-2010)

De rivier Mekong was een naad tussen

uw oude stad en een ander niemandsland,

toch viel u een bestemming te beurt

door meer onbekenden begrensd.

Met de bankafschriften in de hand

vermoeden we dat u hier heeft geleefd

onder ons, vier hoog, in een verlopen

kalenderjaar als een kraaknette vent.

Waar generaties Egyptenaren jaren tobden

over het procedé, werd u een mummie

op zichzelf, onwel geworden en liggend

naast uw bed, van het leven afgewend.

Zeven minuten zendtijd op de televisie,

uw vertrek werd geduid in het journaal,

een column op pagina twee in de krant,

zoveel aandacht was u vast niet gewend.

Ongemakkelijk zijn we van uw verdwijning,

uit verontwaardiging worden we plots

betere buren, uw buurvrouw Jenny had

koffie gewild als ze uw taal had gekend.

Wij hebben gefaald, geef ik grif toe, pas

bij het ontbreken van uw geld u opgemerkt.

Zelfs met uw jarenlange zwijgen over de dood

heen, hadden we moeten weten wie u bent.

(uit: De eenzame uitvaart dr Maarten Inghels- Veertig verlalen en gedichten bij vergeten levens)

DE PARABEL VAN HET VARKEN

Een rijke man zei tegen de pastoor:

- Waarom zegt iedereen altijd dat ik een gierigaard ben? Men weet toch dat ik na mijn dood mijn hele vermogen aan liefdadige werken zal schenken. - Laat mij u de geschiedenis vertellen van de koe en het varken, zei de pastoor. Op een dag beklaagde het varken zich bij de koe over het feit dat de mensen graag spreken over de koe, over haar weldaden, haar zachtheid, haar lieve ogen. Het gaf toe dat de koe melk gaf, maar wees erop dat het varken toch heel wat meer schonk: spek, hesp, borstels en lekkere worst. Wat kon toch de reden zijn van die minachting? De koe dacht even na en zei: '' Misschien komt het wel, doordat ik geef, terwijl ik leef ! ''

EEN LIEDJE VAN HET WATER (Ida Gerhardt)

Ik lag de lieve lange dag

tussen het bloeiend fluitekruid:

er zweefde een liedje voor mij uit,

nu hoort maar wat ik zingen mag:

wie nooit de lieve lange dag

bij 't spiegelklare water lag,

zijn uur is kort, zijn vreugd heeft uit -

want nimmer zag hij wat ik zag

tussen het bloeiend fluitekruid.

Wie naar het klare water gaat,

hem zullen de ogen opengaan,

want zeker zal hij hier verstaan,

geknield tussen wat groeit en leeft,

hoe God het schoonste zingen geeft

bij water bloeiend kruid en riet

om niet !

BEZOEK (Karel Jonckheere)

Mijn oude moeder heeft zo pas

voor 't eerst mijn eigen thuis bezocht.

Haar ogen blonken jong alsof het zij was

die het had gekocht

voor haar en vader en 't gezin

aleer wij van haar scheidden.

Eén blik keurde alles, ook ons beiden.

Haar korte vinger heef 't papier betast,

het kon soms klam zijn bij die linnenkast.

Ik kreeg een blos toe zij het bed bezag

waarop het nachtkleed van mijn vrouw nog lag.

Waarom begreep ik niet,

er kwam een onbestemd verdriet

nadien, toen zij aan tafel zat

en 't aanschijn van een vreemde had.

Op 't eind sprak alles weer van trouw.

Zij hielp de afwas met mijn vrouw

en de muziek van kopjes op de watersteen

zong de innigheid weer binnen van voorheen.

Dan moest zij weer naar de oude woon

waar zich stilaan mijn jeugd vergeet

en ik de vreugd niet meer te scheiden weet

van onverschilligheid en leed.

Wij deden uitgeleide, de dochter en de zoon,

het nieuwe meesterschap bijna gewoon.

Maar toen, en met een rimpel als van rouw,

terwijl haar voet reeds van de drempel was gewend,

heeft zij zeer rap en iets bedeesd bekend:

' Ik heb het wel gemerkt,

er hangt geen kruisbeeld op je schouw,

mijn jongen. '

WERKSTER (Gerrit Achterberg)

Zij kent de onderkant van kast en ledikant,

ruwhouten planken en vergeten kieren,

want zij behoort al kruipend tot de dieren,

die voortbewegen op hun voet en hand.

Zij heeft zichzelve aan de vloer verpand,

om deze voor de voeten te versieren

van dichters, predikanten, kruidenieren,

want er is onderscheid van rang en stand.

God zal haar eenmaal op Zijn bodem vinden,

gaande de gouden straten naar Zijn troon,

al slaande met de stoffer op het blik.

Symbolen worden tot cymbalen in de

ure des doods - en zie, haar lot ten hoon,

zijn daar de dominee, de bakker en de frik.

(uit: tijdschrift Adem-Tocht nr.2 -34e jaargang)

MIJN BEURT (Stefan Hertmans)

De kaas moet vers uit Parma komen;

de pepers rood uit Pomerigio,

de mascarpone moet geel-romig zijn

en jij moet zingen bij de wijn.

Ik zal een jonge kwartel eten,

gestufft met mortadella en Toscaanse weed.

Je bloes hangen we voor het venster

tegen inkijk en insecten.

Het fruit zal branden in je mond,

en wat je zingt wordt stilaan honger,

branie, geblaf van een jachtige hond.

Je buik met peperoni ingewreven,

lig je op tafel en je beeft.

Vorken en messen zijn verdeeld.

De koffie met kaneel gaat met

onspreekbare syllaben door je keel.

INDIEN...

Indien de noot zou zeggen:

''één noot maakt geen melodie'':

er zou geen muziek zijn.

Indien de steen zou zeggen:

''één steen kan geen muur optrekken'',

er zou geen huis zijn.

Indien de druppel zou zeggen:

''één druppel kan geen rivier worden'',

er zou geen oceaan zijn.

Indien de graankorrel zou zeggen:

''één graankorrel kan geen veld bezaaien'',

er zou geen oogst zijn.

Indien de men zou zeggen:

''één liefdesgebaar kan de wereld niet redden'',

nooit zou er gerechtigheid,

noch vrede

noch waardigheid

noch getrouwheid

in de wereld van de mensen komen.

(uit: "Adem Halen ") Het spiritualiteitsboek van Broederlijk Delen)

IN TEDERHEID VAN ADEMHALEN (Miet Meys)

s' Morgens glimlachen

naar het licht

door het raam

en voor geliefden

brood op tafel zetten.

Met tedere aandacht

een brug bouwen

over de komende uren.

s' Middags het

geluk hoog dragen

en delen in de

maaltijd met elkander.

De dag moedig verder weven

met zachte draden geduld

en als het dagend rood

over de kimme kantelt,

dankbaar de handen

in de schoot leggen,

goede herinneringen

in je hart bergen en

de pijn zuinig bewaren.

Nog even de kussens

opschudden en een ster

plukken voor de nacht,

om in een vredige slaap

wortel te schieten

voor een nieuw begin,

zo, dag uit, dag in...

Dat is leven.

DE UITVERKORENE (Anthonie Donker)

Vanmorgen was het gras weer hoger en

het fijne vlierblad groener na de regen.

Geluk is onbestemd, niet te veroveren,

ijler dan licht, lichter dan voorjaarsregen.

Het is, als men haast alles heeft verloren,

een koele vrede waar de ziel in zweeft.

Wie onbekommerd werd, wordt uitverkoren.

Hij wandelt in het morgenlicht en leeft,

en denkt: God heeft aan mij toch niet misdreven,

Hij laat zijn rijkdom bloeien en vergaan

en Hij gaf elk een kleine kans om even

zuiver te bloeien als de blauwe gentiaan.

GENEZENDE ZIEKTE (Catharina Visser)

In de vermoeidheid die mij heeft betrokken

en die mij alle geur en kleur ontsteelt

en al mijn bronnen en beken uitput

begint een seismograaf te trillen

die fijne breuklijnen opspoort

diep onder het landschap van mijn bestaan.

Er is daar een ongedurige aardschol

die al zo lang pijnlijk schuurt

tegen de voedende grond die mij draagt

een onverbiddelijk rots van werkdrift

gulzigheid geldingsdrang

die lijn levensruimte onder druk zet

en overal barsten veroorzaakt in mijn

van oorsprong zo kostbare akker.

Pas nu ik geveld ben zie ik deze

langzame aardbeving onder ogen.

Zelf heb ik steen op steen gestapeld

om wat het dierbaarste is

te helpen verpletteren.

Nu kan ik alleen nog maar loslaten

in de hoop dat deze aardschol afdrijft

en mij de ruimte geeft om te herstellen

van al die botbreuken van mijn ziel.

Als ik ooit terugkeer in mijn oude doen

zal ik beter weten wie ik zijn moet.

Dan is mijn ziekte de beste genezing geweest

van een kwaal die altijd op de loer lag

en die er hoe dan ook uit moest.

De harmonie die mij dan toestroomt

zal ik voelen als iets nieuws

dat wel in mij was gelegd

maar nu door de humus van mijn ziekte

tot bloei is gekomen.

Ik zal zonder haast arbeiden

onder de seizoenen.

SOLIDARITEIT (Carlos Desoete pr.)

Solidariteit begint

waarmensen zich laten raken

door de mens

achter de droog opgesomde feiten.

Solidariteit begint

waar het eigen leven

in vraag mag worden gesteld

in het licht van

die heel andere wereld van de armen.

Solidariteit begint

waar men opstaat

uit de spinsels

van excuses en verantwoordingen

om gewoon te doen

wat hier en nu kan.

Solidariteit begint

waar de kracht

als een vonk

overslaat

van de ene mens op de andere.

DAN STAAT NIEMAND MEER ALLEEN!

AAN EEN GRAF (Bob Stempels)

Vliegen en vlinders,kinderen en bijen,

al wat als stipjes vonkt door de natuur,

warm, blij en snel, moedertje, schoot van vuur,

daar hield je van, en zie, die bleven bij je.

Want als ik hier de diepe stilte intuur,

stijgt het zo glinstrend op, dat ik moet schreien,

en duizend lachjes, liedjes, mijmeringen,

tintelen uit het gras naar het azuur.

'k Sta aan je graf als jij eens aan mijn wieg.

Moeder, vrees niet dat ik bij dit verzonken

handjevol as mij om het vuur bedrieg.

Ik ween, als jij toen, om de vrije vonken,

de bij, het kind, de vlinder en de vlieg,

die in het licht van puur geluk verblonken.

GOUDKORREL

---------------------

Hoop is iets belangrijks voor ieder van ons. Je kunt het zowat de motor noemen, die je aanspoort om iets te doen. Het is het enthousiasme van waaruit je volhoudt, de moed waarmee je je kans waagt. Waarom zou je niet geloven dat het morgen beter kan? Wie zegt je dat een volgehouden trouw aan het kleine van elke dag geen weg is om anderen en jezelf gelukkig te maken? De hoop belooft je dat het kan en wordt op die wijze een brug tussen datgene wat is en alles wat nog komen moet.

(Nikolaas Devynck o.s.b.)

WIE NAAR HET ALTAAR GAAT (W.Barnard)

Wie naar het altaar gaat,

moet kennen goed en kwaad:

het één staat hem te wachten,

het ander laat hij achter.

Wie naar het altaar gaat,

en zich verzoenen laat,

moet God en 't goed beminnen;

haat laat de Boze binnen.

Wie naar het altaar gaat,

ziet toe dat hij niet haat

en op geen broeder neerziet,

liefde is enkel eerbied.

Wie naar het altaar gaat,

moet offeren het kwaad

en zeggen: zie mijn zonde,

zo wordt het heil gevonden.

Wie naar het altaar gaat,

die volgt het offerzaad.

Zo staat het in de Boeken,

de rest is God verzoeken.

IK BEN ANDERS...

ik mag van jou

niet zijn

wie ik ben

je snijdt me op jouw maat

tot verlengstuk van jezelf

zo wordt ik jouw beeld

wat slecht is volgens jou

moet ik bestraffen

wat goed is belonen

door gebeden

denk je van mij af te dwingen

wat jij begeert

je somt je verdiensten voor mij op

en meent zo

van je toekomst bij mij zeker te zijn

ik ben niet wat je denkt

ik ben geen contract-God

ik zoek contact

ik ga met jou in zee zoals jij bent

met je goed

met je kwaad

zo loop ik met je mee

in eerbied voor jouw zo-zijn

voor wat je maakt tot wie je bent

kun je me ook laten

wie ik ben -

Niet gelijk aan jou?

durf je mij te zien

als de ander

zonder angst voor verschil?

durf je mij te denken

als een persoon

maar dan onbegrensd

geheel om jou heen?

durf je mij te zoenen

en als je mij vindt

durf je mij dan weer los te laten?

il zoek contact met jou

ik wil bemind worden door jou

wil jij?

(uit: Paula Copray: Als horende de Zwijgende. Gedachten en gebeden van een God, zoals verbeeld in de procestheologie, Dabar Luyten 1997)

(uit: Tijdschrift Adem-Tocht 34e jaargang nr.3)

DEN GROTE OORLOG (1914-1918)

Kerstavond 1914. De weersomstandigheden waren zo slecht dat oorlog voeren onmogelijk was. Het was bitter koud en begon te sneeuwen. Aan het front stonden Duitse,Franse en Britse en Belgische soldaten tot aan hun enkels in de modder en dachten aan thuis. Toen gebeurde er iets wonderlijks. Duitse soldaten zetten kerstbomen met lampionnen op de borstwering van hun loopgraven en zongen kerstliederen. Ze hielden borstjes omhoog met '' Merry Christmass, we not fight, you not fight...''Alle soldaten legden hun wapens neer, kropen uit hun loopgraven, schudden elkaar de hand, ruilden wijn en sigaretten, toonden hun foto's van hun vrouw en kinderen en vierden samen Kerstmis. Even was het stil. Drie dagen later zou de bloedige slachtpartij opnieuw beginnen...

ENKELE KORTE, DIEPZINNIGE GEBEDEN VAN Frére Roger

(Taizé) (Doodgestoken tijdens het gebed in 2005)

Heilige Geest, geef ons vrede te brengen waar er weerstand is; dat wij door ons leven de weerglans van Gods tederheid ervaarbaar maken. Ja, geef het ons écht te beminnen om het door onze manier van leven te laten blijken.

God, die van ons houdt, ook al is ons gebed nog zo arm, wij zoeken Jou met vetrouwen. Jouw liefde baant zich een weg door onze aarzelingen, zelfs door onze twijfel heen.

Jezus, onze vrede, Jij bent het die ons roept om Je heel ons leven te volgen. Meer nog, met een nederig vertrouwen begrijpen wij dat Jij ons uitnodigt, Jou meer en meer te verwelkomen.

God van tederheid, uit het Evangelie weten wij dat Jij ons bemint tot in onze meest intieme eenzaamheid. Gelukkig wie zich kunnen overgeven aan jou in het totale vertrouwen van het hart.

God van liefde, door de Heilige Geest ben jij altijd aanwezig. Jouw tegenwoordigheid is onzichtbaar, maar Jij leeft in het centrum van onze ziel, ook wanneer wij er ons niet bewust van zijn.

DIEPTE DIE ME DRAAGT... (Manu Verhulst pr.)

God,als ik mezelf verlies

in de snelle stroming van het leven.

Als ik mezelf kwijtspeel

in de draaikolk van mensen en dingen,

vluchtig als een wervelende greep:

duizenden flitsen en duizenden dreunen

zonder ziel.

Als ik verdwaal in de waanwereld

van illusie en sensatie

en mezelf terugvind, verslagen

en nutteloos als een lege bobijn.

God, als ik mezelf verlies...

Dan zijt Gij de grote stilte,

de adem van de stilte.

Dan zijt Gij de diepte die mij draagt.

Dan zijt Gij, God, mijn thuishaven,

vertrouwd en veilig.

God, als ik mezelf verlies,

vind Gij me dan op de drempel van Uw huis

en laat mij bij U binnenkomen.

HEILIG ZIJN IS ZWIJGEND WONEN... (Paul Snoek)

Heilig zijn is zwijgend wonen

in de brandende bomen der waarheid,

is in de aarde zien langs de ogen der wortels

het moeilijke vliegen der vogels

of achter een berg het groter geheim van de bergen.

Ook denkt men na over het voedsel der vlammen,

de wufte dieveggen van het luchtig vuur,

of over de afgod, zijn aftocht historisch,

eens voltrokken de verbrokkeling der wolken.

En op de afgedreven drempel staande

ver zie ik het huis met luister,

waarin de mensen mij bewoonden

en kwamen om er lang te overnachten

en gingen om spoorloos mijn vrienden te zijn.

De grote zee gaat immers onder in de kleine zon.

EN ZIJ DAALDEN... (Bertus Aafjes)

En zij daalden naar mijn diepe donker

met hun beitels, bijlen en houwelen,

om mij uit mijn koningsgraf te stelen:

en zij haalden mij uit mijn geflonker.

En de rots die mijn geheim bewaarde,

werd gebeukt, gefolterd en gespleten,

en hun geile hebzucht om te weten

stal mijn schatten uit de schoot der aarde.

En zij vonden mij in louter goud,

met mijn lippen dicht, de vaste gouden,

eeuwen met het zwijgen reeds vertrouwd;

en dit boek is hun gestolen buit,

maar het laatst geheim bleef hun onthouden,

want een koning levert zich niet uit.

EEN MENS... (Willem Barnard)

Een mens te zijn op aarde in deze wereldtijd

is leven van de genade buiten de eeuwigheid,

is leven van de woorden die opgeschreven staan

is net als Jezus worden die 't ons heeft voorgedaan.

Een mens te zijn op aarde in deze wereldtijd

is komen uit het water en staan in de woestijn,

geen god onder de goden, geen engel en geen dier,

een levende, een dode, een mens in wind en vuur.

Een mens te zijn op deze aarde in deze wereldtijd

dat is de dood aanvaarden, de vrede en de strijd,

de dagen en de nachten, de honger en de dorst,

de vragen en de angsten, de kommer en de koorts.

Een mens te zijn op aarde in deze wereldtijd,

dat is de Geest aanvaarden die naar het leven leidt;

de mensen niet verlaten, Gods woord zijn toegedaan,

dat is op deze aarde de duivel wederstaan.

KORT EN GOED... (Genoteerd door Gerd de Ley)

Ze vertelden mij dat het africhten met katten moeilijk was. Niet waar. De mijne heeft mij in twee dagen afgericht. (Bill Dana)

Op de vraag van de antropoloog hoe de Indianen Amerika noemden vooraleer de blanke man kwam, zei een Indiaan gewoon '' Ons land ''.

Als vroeger alles mislukte, ging je in het leger; vandaag de dag wordt je consultant. (Jerry Dennis)

De eerste man die de wangen van een jonge vrouw vergeleek met een roos was duidelijk een dichter; de eerste die dat herhaalde, was waarschijnlijk een idioot. (Salvador Dali)

Hoe zwaarder het pakje en hoe verder je het moet dragen - hoe meer je neus jeukt. (Dorothy Delphous)

Een Engelse zomer: twee mooie dagen en een onweer. (Michael A. Denham)

INTROSPECTIE

In de stilte van de avond,

aan het heldre rimplend water,

als aan de rand van Uw krater.

In het centrum van mijn wezen

kom ik U al hupplend tegen,

als een kind, toch wat verlegen.

In Uw schoot vind ik erbarmen,

als een zon is Uw omarmen,

aan Uw vuur kan ik mij warmen.

In de stormen van mijn leven

voel ik mij met U verweven,

houdt mijn hand als ze moeten beven.

In het zoeken en het trachten,

wil ik U geheel verwachten,

stuur en sterk deez gedachten.

Tony Hutsebaut

02.10.2001

GOD, (Lieve Knapen-Poriau)

mijn beste psychiater

ik kom zo graag eens op bezoek...

Vandaag zag ik de zon niet klimmen,

ik hoorde niet het vogelenlied,

bloem noch twijg zag 'k openspringen,

'k beminde noch ik leefde niet.

Waar is je hemel dan gebleven?

Hoe heet dit dan, gelukkig zijn?

Waar zijn je stille vreemde wegen?

Wat schrijf je voor als medicijn?

Is het een berg alleen beklimmen

en huiv'ren in de felle wind...

... en op de top je vreugd' uitzingen

omdat je't eenzaam zijn zelf overwint!

Of is het zacht je handen strekken

naar een gekwetste medemens

en met hem saam jouw vred',ontdekken

en prevelen bij dezelfde wens.

Laat hier op aard' de haat verkillen,

geen honger meer, geen nijd, geen dood,

weer spelen, blij, jouw mensenkinderen

vertrouwend in jouw dagelijks woord.

God, mijn beste psychiater.

Je bent bedankt voor 't fijn bezoek.

NOOD AAN JOU

Indien de noot zou zeggen:

"een noot maakt nog geen melodie",

er zou geen muziek zijn.

Indien de steen zou zeggen:

"een steen kan geen muur

optrekken'',

er zou geen huis zijn.

Indien de druppel zou zeggen:

"een druppel kan geen rivier

worden",

er zou geen oceaan zijn.

Indien de graankorrel zou zeggen:

" een graankorrel kan geen veld

bezaaien",

er zou geen oogst zijn.

Indien de mens zou zeggen:

"een liefdesgebaar kan de wereld

niet redde ",

nooit zou er gerechtigheid

noch vrede

noch waardigheid

noch betrouwbaarheid

in de wereld van de mensen komen.

(uit: Diakonie en Parochie, juni 2011)

MEMENTO (Masha Kaléko)

Voor mijn eigen dood ben ik niet bang.

Alleen voor de dood van hen die mij nabij zijn.

Hoe moet ik leven als zij er niet meer zijn?

Alleen in de nevel tast ik langs de dood

en laat mij gewillig in het donker drijven.

Het gaan doet niet half zo'n pijn als het blijven.

Die weet het best, die hetzelfde overkwam;

- En zij die het moeten dragen, zullen mij hopelijk vergeven.

Bedenk: de eigen dood die sterf je gewoon,

Maar met de dood van de anderen moet je leven.

(Kaléko, 1980:9)

GERECHTELIJK NASPEL (Postludium)

Wanneer God mij op een dag naar mijn

leven vraagt,

zal ik wenen.

Hij zal zijn aangezicht naar mij toe wenden.

Geen scheidend woord zal over mij heen

vallen.

Geen rekening.

Geen straffende blik.

Geen verwijt.

Hij zal mij aankijken in bergend zwijgen.

Zijn liefde zal branden.

En al mijn wonden zullen opbranden.

De geleden wonden.

De geslagen wonden.

"Ik ben het geweest, Heer.

Dat alles ben 'ik' geweest",

Zal ik stotteren met trillende stem,

beschaamd en vrij.

Ik zal nogmaals wenen.

En God zal mijn tranen drogen,

Hij zal zeggen: 'Kom'!'

En mij in zijn hart binnenhalen

waar ik altijd was.

(Werner Kallen)(uit:Nu al voor altijd-Reinhard Körner)

TIJD... (Anoniem)

Heb je al eens kinderen zien spelen op een draaimolen?

Luister je soms naar de regen die op je dak valt?

Al eens een vlinder gevolgd of een zomerse zonsondergang geobserveerd?

Je moet gewoon even stilstaan.

Dans niet te snel want het leven is te kort.

De muziek klinkt niet voor eeuwig.

Loop je steeds gestrest door het leven?

Als je iemand vraagt hoe het gaat, neem je dan tijd om te luisteren?

Als je dag voorbij is, lig je dan in je bed aan honderdduizend dingen tegelijk te denken?

Je moet vertragen!

Heb je je kind al eens gezegd dat je het morgen wel zult doen,

om het vervolgens weer uit te stellen?

Hen je al eens het contact verloren met een vriend, een vriendschap laten sterven, omdat je nooit de tijd nam om eens te bellen en te vragen hoe het ermee ging?

Je kunt beter vertragen.

Dans niet te snel want de muziek zal op een keer vervagen.

Zo snel gaat het leven.

Als je je haast om ergens te zijn, verlies je de helft van het plezier dat je kunt hebben.

Als je je onrustig maakt en voorbijgaat aan de dingen van het leven, is het als een cadeau dat je ongeopend weggooit.

HET LEVEN IS GEEN RACE, JE MOET JE RITME VERTRAGEN.

NEEM DE TIJD OM NAAR MUZIEK TE LUISTEREN, VOORDAT HET VOORBIJ IS.

DE BRUG (Toine Lacet)

Breng je mij op weg

tot aan de brug.

Ik ben zo bang

om daar alleen te staan.

Als wij daar zijn,

ga niet direct terug,

maar wacht totdat ik overga

en zwaai me na,

dan voel ik me veilig en vertrouwd.

Breng jij me weg

tot aan de brug;

ik heb geen idee

hoe diep het water is.

De overkant lijkt mij zo ver;

je kunt de oever hier niet zien.

Zover het oog reikt, zie ik mist.

Ik twijfel aan het verder gaan.

Je angst voor de dood,

is als je angst voor het leven;

het nieuwe lijkt te groot

om het oude op te geven.

In de diept van je verlangen,

ligt de kennis van het nieuwe leven.

Zoals de vlinder al weet

van vliegen in zijn donkere cocon.

Breng jij mij weg

tot aan de brug,

en ga dan niet te vlug terug.

Zwaai jij mij na,

als ik erover ga.

Een klein duwtje in mijn rug

is alles wat ik nog verlang van jou.

Ik ga nu gauw

want het begin is reeds in zicht:

ik voel de warmte van het licht.

JEZUS,DIE IS OPGESTAAN. (Bonhoeffer)

Is Christus niet opgestaan dan is ons geloof ijdel, dan is het steunpunt dat ons leven draagt, weggeslagen, en stort alles ineen;ons leven wordt zinloos. Van Pasen hangt ons leven af, zegt Paulus ons. Wat moeten wij daarover zeggen? Pasen is geen immanent, dat wil zeggen binnenwereldlijk, maar een transcendent, dat wil zeggen bovenwereldlijk gebeuren, een ingreep van God vanuit de eeuwigheid, krachtens hetwelk Hij het voor zijn heilige opneemt, hem van de dood opwekt. Het gaat met Pasen niet over onsterfelijkheid, maar over opstanding; opstanding uit de dood, die werkelijk een dood is met alle verschrikking en ontzetting, een dood van lichaam en ziel van de gehele mens. Dat is de boodschap van Pasen: God heeft Jezus Christus opgewekt.

Hoe moeten wij dat verstaan? Een veelheid van vragen komt bij ons op: Hoe zit het met de lichamelijke opstanding? Hoe met het lege graf? Hoe met de verschijningen? Eén ding is echter maar belangrijk:God heeft zich voor Christus uitgesproken en heeft hem aangeraakt met zijn eeuwig leven. Nu leeft Christus, leeft, omdat God leeft en omdat Gods liefde leeft. Dat is voor ons genoeg. Over het 'hoe' kunnen we piekeren. Aan het 'dat' zal het niets veranderen.

OP HEMELHOGE ZUILEN (Marcel Pira)

Het prille lentelicht dat op hun grafsteen schijnt

-eenzelfde steen voor bijne duizend doden-

komt uit een blauwe hemel met geen haat omlijnd,

waar vrede heerst en oorlog is verboden.

Honderden kinderkruisjes boven zoden,

groen als hun jonge jeugd, door bommen ondermijnd,

spreken de taal van 5 april, ontboden

voor een waanzinnig levenslot, hun donker eind.

Maar wij die bleven, die nog vogels horen,

worden de kroongetuigen van hun naamloos leed,

zingen hun aardse naam naar engelenkoren

waar er geen wanklank klinkt, geen plotse

wanhoopskreet.

Op hemelhoge zuilen prijkt hun lieve beeltenis

herboren als ze zijn tot licht in onze duisternis.

(Mortsel 5 april 1943)

IN DE GEBROKEN OCHTEND VAN STILLE ZATERDAG

In de stille zaterdag

van mensen die een zwaar verlies in hun leven verwerken.

In de stille zaterdag

van mensen die traag herstellen van een breukervaring in hun leven.

In de stille zaterdag

van volkeren, heel langzaam genezend van diepe oorlogswonden.

Daar wil jij vandaag aanwezig zijn,

als een stiile baken van houvast,

als een bevrijdende wegwijzer van hoop.

In de gebroken ochtend

van het moedig verder leven van ouders die een kind verloren.

In de gebroken ochtend

van weduwen en weduwnaars die weer naar buiten durven komen.

In de gebroken ochtend

van gelovigen en geloofsgemeenschappen,

die ontdekken dat Jij aanwezig bent waar mensen

zich in nieuwe kleine groepen openen voor de diepte in het leven en de liefde in de lijn van het evangelie.

Daar wil Jij met nieuwe kracht en levensmoed werkzaam zijn vandaag,

als gezel op een andere levensweg,

als gids naar weer een horizon van vervulling.

In het loslaten van vroegere leefgewoonten,

in het open vouwen van nieuwe leefvormen,

daar wil Jij, Jezus, onze voorganger blijven.

WEES ZOALS DE WIND IN DE RUG.

STA OP IN ONZE NIEUWE OPSTANDING.

LAAT HET OOK DIT JAAR PASEN WORDEN !

(Jean-Paul Vermassen - Okra jaargang 48 nr.3)

HEINRICH HEINES LIED VON DER LORELEY

Ich weiss nicht was soll es bedeuten,

Dass ich zo traurig bin;

Ein Märchen aus alten Zeiten,

Dass kommt mir nicht aus dem Sinn.

Die Luft ist kühl und es dunkelt,

Und ruhig fliesst der Rhein;

Der Gipfel des Berges funkelt

im Abendsonnenschein.

Die schönste Jungfrau sitzet

Dort oben wunderbar;

Ihr goldnes Geschmeide blitzet,

Sie kämmt ihr goldenes Haar.

Sie kämmt es mit goldenem Kamme

Und singt ein Lied dabei;

Das hat ein wundersame,

Gewaltige Melodei.

Den Schiffer im kleine Schiffe

Ergreift es mit wildem Weh;

Er schaut nicht die Felsenriffe,

Er schaut nur hinauf in die Höh.

Ich glaube, die Wellen verschlingen

Am Ende Schiffer und Kahn;

Und das hat mit ihrem Singen

Die Lore-Ley getan.

INSPIRATIONS (Frank Kloeck)

Een gouden kleed

van Pierre Balmain

licht-in macaber contrast

schril op naast doffe dood

van maskers uit Peru.

Rothko schittert

roodverblindend.

Een zilveren monstrans

straalt van

rijke roomse glans.

Jimi Hendrix

herrijst prinsheerlijk

in renaissancecontouren.

Pelle di foglie-

takken reiken naar

hemelse hoogten

van mode en kunst.

Drieste Dries

weeft gedurfde draden

tussen tijden en stijlen.

Haute couture

met allure !

(Expo Inspirations-MoMu-Antwerpen)

MOEDER VAN DE MENSEN ( A.Van Wilderode pr.)

Moeder, ik roep u naar huis

met de eerste van alle namen.

Ik heb op uw lichaam gewacht.

De hemel zegt eindeloos amen.

Ik dank u voor Nazareth,

voor de jaren van zuivere vrede.

Uw huis was een huis van gebed,

de deur was een deur op de hemel.

Ik dank u voor uw verdriet

in de eenzame nachten der aarde,

het lange geduld van uw tranen.

De hemel heeft ze verzameld.

Ik dank u voor Golgotha,

voor het kruis dat gij hebt zien planten,

voor uw weerloze zachte handen

aan mijn weerloos lichaam daarna.

Moeder, nu zijt gij thuis.

De tijd bleef beneden, de zorgen.

Een stilstaand geluk, zonder morgen

in de hemel, de hemel uw huis.

CITAAT

---------

In de Hindoe-opvatting zijn de verschillende godsdiensten(Christendom,Islam enz.) eigenlijk allemaal uitingen van hetzelfde.: het zijn paden die leiden naar dezelfde bergtop, rivieren die stromen naar dezelfde zee. Zuiver Hindoeïsme is dus in essentie tolerant en universeel. Een echte Hindoe zal zich in een kerk, synagoge of moskee even respectvol gedragen als in een Hindoetempel, omdat hij beseft dat al die gebouwen uiteindelijk gewijd zijn aan dezelfde Godheid die de bron en de horizon is van alles wat bestaat.

(Ajit Shetty)

KLOOSTERKAPEL (Aice Nahon)

't Licht dat komt van buiten

valt oranje en purperrood

door gekleurde ruiten-

't Lijkt wel glans van avondrood.

Ranke keersen branden,

leggen koperkleurgen schijn

op des priesters handen

die nu vroom gevouwen zijn.

Orgeltonen dalen

in akkoorden wijd en breed;

paars en roze stralen

spelen op het altaarkleed.

Door de stilte roerend

zingt een jonge zusterstem,

héél m'n ziel beroerend

het ''Adore Te'' tot Hem...

'k Vouwe stil mijn handen

en 'k vergete leed en lot -

veilig in uw wanden

voel ik mij, o huis van God!

VAKANTIE (Kris Gelaude)

Vakantie is ook op afstand kijken.

Even opzij, onder een kleurrijke luifel,

gewoon maar aanwezig zijn.

De trein van de haast ver weg horen rijden.

Hier blijven.

Liever langs paadjes en oude kerkwegels,

een ommeweg maken en terugkomen,

door de tuin van het leven, op een bank,

bij jezelf.

Diep adem kunnen halen.

De zon drinken uit een glas helder water.

Een heerlijke duik nemen in de zee van de tijd.

Geestdriftig toeschouwer worden

van mooie, eenvoudige dingen

op het terras

van een onverwacht ogenblik.

Vakantie

is dat wat je nodig hebt om als een kind te zijn

dat alles kan verliezen in het spel.

En zijn verlangens prijs durft te geven

als een ballon in de wind

aan een draad zonder einde.

BEZINNING BIJ HET BEGIN (Kris Gelaude)

Zie dan het licht.

Hoe het opstaat

vol geloof in zichzelf

en met armen wijd van erbarmen

alles bijeen houdt.

Het komt als geroepen.

Het heeft de verste verten in zicht.

Het buitelt, het wenkt en het schatert.

Het rent door de straten

blij als een kind.

Het zorgt voor explosies van leven

dat onder de aarde verborgen ligt.

Kom licht,

met uw omhelzing.

Laat mij proeven

het eerst woord

van de schepping.

De uitbundige geuren

van het begin.

( uit: Voor wie woorden zoekt: Averbode,2011)

FUGITIEF (Luuk Gruwez)

Zie mij hier vluchten, matras op de rug,

gebukt, alsof ik loop te zeulen met de zerk

waaronder ik wellicht bezwijken zal.

Het is de vraag waar ik begin en waar ik eindig

doordat ik ook besta uit wat ik draag.

Ik sleep een wereldoorlog met me mee

en liefde in die vlekkerige tijd, het sperma

en het zweet, wat pis, wat bloed en tranen:

de stoffelijke overschotten van een droom.

En dan een hart dat zowel popelde als bonkte,

een hart dat zelfs bij haar nooit rust vond

omdat geen strijd zo woelt als in een bed.

Zie mij hier vluchten, held der helden.

In het nog ver naar waar ik kwijt kan zijn ?

In Flanders' fields the poppies blow. Al is het

nergens elders beter, toch sjok ik verder. Tot ik val.

(uit: Alle malen zal ik wenen- Uitg. Van Halewyck 2014)

YOGA (Gery Florizoone pr.)

Heer der stilte,

die de mens heeft gemaakt

naar Uw beeld

en gelijkenis,

ik heb een heerlijke ervaring.

Liggend in mijn lichaam,

leef ik meer en meer.

Nu weet ik wat het is

in de binnenkamt te treden,

de weldaad van onverstoorbare

rust te betrachten,

de ledematen te ontspannen,

zichzelf in handen te nemen,

van lichaam, hart en geest,

te leven in de drieëenheid

de geest te bezitten,

de wil te onderwerpen,

mijn lichaam te besturen

naar bevrijding van

zorgen en overlast,

de tijd te nemen om U,

te ervaren in de zinrijke

ombuigingen van lijf en leden,

waar steeds meer ruimte komt

voor onthechting en ongebondenheid

aan gril en willekeur,

waar elke beweging

en elk gedachteloos vertoeven,

aanbidding is van U, God in mij.

DE GEEST

De Geest is innerlijke leermeester,

maar Hij stuurt ons ook naar buiten

om te handelen.

De Geest is de ' ziel van de kerk '

maar Hij werkt ook erbuiten.

De Geest bewerkt de heiligheid

maar Hij is ook niet vreemd aan elke profane,

menselijke ontwikkeling.

De Geest is uitgestort over alle gedoopten

en toch is Hij bijzonder aan enkelen gegeven:

aan de apostelen en hun opvolgers.

De Geest opent,

geeft toekomst en vindingrijkheid

maar Hij legt evenzeer

de band met het verleden.

De Geest is liefde

maar evenzeer verstand.

Hij is onstoffelijk

en toch doet Hij de lichamen verrijzen.

De Geest kan krachtig waaien

en Hij is de zachtheid zelf.

De Geest is stilte en innerlijkheid,

en Hij is het die doet spreken.

( uit: Fetes et Saisons no 517(1997)p.62)

GESPREK MET VADER (A.Van Wilderode pr.)

Vader, wij hebben u begraven en de grond erkend

zacht om te slapen, zacht om te vergeten:

zand dat vervloeit en water, ongeweten,

herinnering en droefheid voormaals onbekend.

Gij zult niet eenzaam zijn, maar slapen slapen

met sterren 's avonds een onblusbaar vuur

en, rond uw eiland het traagstromend water.

De bomen wuiven tijdeloos en ieder uur.

Gij zult niet eenzaam zijn. De bloemen en de kruiden

werden maar even in hun bloei gestuit

en elke lente loopt de wingerd uit

wanneer de jonge wind keert van het zuiden.

Gij zult niet eenzaam zijn: de nachtegaal zal fluiten.

DE KAPPERSSTOEL (Edyy Van Vliet)

De kappersstoel is moe. Hij heeft geen zin meer.

Ik ben de zoveelste klant die zich vanuit

zijn lederen schoot verouderen ziet.

Langzaam zakken wij. De ultieme poging

om te verdwijnen onder de spiegelrand.

Wat net niet kan.

De hand onder mijn kin. Zij is de hand

van de vader die zijn kind leert zwemmen.

Ik zie haar weer.

Hoe zij aan de zee haar diepte ontnam.

Hoe zij speelde met evenwicht.

Hoe haar kracht zich over een streling verdeelde.

Zij ondersteunt een gipsen hoofd dat

onder zijn witte ogen een lach vertoont

die beslist heeft bestaan.

O BESTA, BESTA (Michel Van Der Plas)

O besta, besta, mijn angst en mijn verlangen

roepen het onmogelijke naar nacht

en niets. Of ik u, langzaam uitgedacht,

haastig geschapen, kon jagen en vangen.

Of gij, sluimerend nog in wind en regen,

zoudt wachten met leven tot ik u riep:

uit een hoger hemel, een dieper diep

dan gemis duiken lan of een droom vliegen.

Speel het dan maar, en verrijs voor mijn oog:

schud al mijn woorden af, wolken en stenen

en kom: steek uw hoofd uit het gras omhoog.

Dat ik de bloesems op uw schouders zie

en de zon in uw haar, heller verschenen

dan ooit, en knielen kan en weet voor wie.

(uit: Gensters in het licht- Paul Vanderghote s.j.-Halewijn)

CITATEN

----------

Weinig handelingen zijn nobeler dan iemand een tweede kans geven.

(Karl M. Vestraeten)

Pas wanneer we de vergeefse strijd opgeven om iets naar onze hand te zetten, ervaren we de intensiteit en het mysterie van het leven.

(Sharon Salzberg)

Het geheim van vooruitkomen in het leven is: beginnen te lopen.

(Mark Twain)

Denk goed na over je probleem. Is er een oplossing? Dan heeft het geen zin je zorgen te maken. Is er geen oplossing? Dan heeft het geen zin je zorgen te maken. (Dalai Lama)

LIGGEN IN DE ZON (Hans Andreus)

ik hoor het licht het zonlicht pizzicato

de warmte spreekt weer tegen mijn gezicht

ik lig weer dat gaat zo maar niet dat gaat zo

ik lig weer monomaan weer monodwaas van licht.

ik lig languit lig in mijn huid te zingen

lig zacht te zingen antwoord op het licht

lig dwaas zo dwaas niet buiten mensen dingen

te zingen van het licht dat om en op mij ligt.

ik lig hier duidelijk zeer zuidelijk lig zonder

te weten hoe of wat ik lig alleen maar stil

ik weet alleen het licht van wonder boven wonder

ik weet alleen maar alles wat ik weten wil.

HONGER (Leonard Nolens)

De honger is al gaar. Het koken kan beginnen,

althans wanneer het klokhuis tijd het niet begeeft

voor wij aan tafel gaan, voor al die zatte wijzers

zich hier straks rond middernacht verwezen voelen.

De honger is al gaar. Wij moeten hem nu koken

met maag en darm. Alleen, er is nog geen recept

van jou en mij. Hoe kunnen wij het aan, zo laat,

om ons te smoren, braden, stoven ? In welk sap ?

Er zijn de gare honger, jij en ik, er is

dat middernachtelijk verlangen. Koken kan.

In welke pan ? In wat voor oven ? In welk vocht,

van welk beminnen ? Maar onze honger, die is gaar.

(Verzameld werk. Laat alle deuren op een kier. Querido,2004)

TENHEMELOPNEMING VAN MARIA (15 AUG.)

Maria,

een vrouw van vlees en bloed,

een mens zoals wij,

de moeder van Jezus, komt thuis

in de heerlijkheid van God.

Zij is nu reeds daar waar iedere

christen ooit hoopt te komen.

Het is zoals met een groep

bergbeklimmers.

Eén gaat voorop,

bereikt als eerste de top

en kijkt vervolgens achterom

over de rand om de anders klimmers

aan te moedigen

en een helpende hand uit te steken.

Zo kijkt Maria vandaag liefdevol naar

elk van ons.

(Dr. Stefaan Franco pr.)

GIJ ZIJT DE BEDDING... (Otto Miller)

GOEDE GOD,

WIJ ZIJN DE STROOM, U BENT DE BEDDING.

WIJ ZIJN HET SCHIJNSEL, U HET LICHT.

WIJ ZIJN DE BEKEN, U DE ZEE.

WIJ ZIJN HET WORDEN, U HET ZIJN.

WIJ ZIJN DE BEHOEFTE, U VERVULLING.

WIJ ZIJN OP WEG, U BENT HET EINDPUNT.

WIJ ZIJN 't RUMOER, U BENT DE STILTE.

WIJ ZIJN VERLANGEN, U ONS HEIMWEE.

WIJ ZIJN HET PEILLOOD, U DE DIEPTE.

WIJ ZIJN DE BRANDING, U DE OEVER.

WIJ ZIJN DE BASIS, U DE TOP.

WIJ ZIJN DE DOOD, U BENT HET LEVEN.

WIJ ZIJN DE SCHEMER, U BENT HET LICHT.

U BENT HET AVOND- EN HET MORGENROOD.

CITATEN

----------

De bekoring van wat ver weg is, is misleidend. De grote kans ligt waar je nu bent.(John Burroughs)

Ik maak geen muziek voor de ogen, ik maak muziek voor de oren. (Adèle)

In een dankbaar hart zal het altijd zomer zijn. (Celia Thaxter)

Huil niet omdat het voorbij is, lach omdat het gebeurt is.(Dr. Seuss)

Vallen is een deel van wielrennen, zoals huilen een deel is van liefde.

(Johan Musseeuw)

De enige echte strijd in het leven is die tussen volhouden en loslaten(Anoniem)

Heer, ik heb geen tijd... (André Bret)

God,

ik heb geen tijd!

Ik heb de tijd niet!

U ziet toch dat ik geen tijd heb!

Elke dag zou ik me een moment willen gunnen

om het Evangelie open te slaan

en me te voegen in de menigte

die U volgt en naar U luistert...

maar ik heb de tijd niet!

Elke dag zou ik een moment willen nemen

om het U te schenken in gebed

want ik weet dat U van me houdt

dat U de zin bent van mijn leven...

maar ik heb de tijd niet.

Elke dag neem ik me voor eens langs te gaan

bij een eenzame in mijn buurt

om naar hem te luisteren

om in het donker van zijn eenzaamheid

een kleine bloem van licht te doen bloeien...

maar ik heb de tijd niet!

U ziet het toch, Heer, dat ik de tijd niet heb!

Mijn beste, zegt God,

je hebt gelijk als je zegt

dat je de tijd niet hebt

want de tijd behoort jou niet toe.

Maar als je de tijd niet hebt, neem hem dan!

Ja, neem de tijd

om mijn hart te horen kloppen in het gebed.

Neem de tijd om me te ontmoeten,

levend, aandachtig in de stilte.

Neem de tijd om een bloem van licht te planten

voor de deur van je buurman.

Neem de tijd om samen met je broeders

plaatsen te bouwen om te delen en te vieren.

Het is niet de tijd die snel voorbijgaat, zegt God,

maar jij bent het zelf die je tijd verdoet

door je te laten afleiden

door duizend dingen

die geen kleur geven aan je hart,

geen geur aan je ziel...

ER IS NIETS MOOIS

ER IS NIETS EEUWIGS

OF HET IS GEMAAKT

DOOR TIJD ERVOOR TE NEMEN...

(origineel: Seigneur, je n'ai pas le temps van André Bret)

GELOOFSBELIJDENIS

Ik geloof in een God die ons nabij is.

In al wat schoon en goed is

komt Hij aan het licht.

God is met hart en ziel

op ons geluk gericht.

Ik geloof in Jezus Christus.

Het is op zijn gelaat

dat Gods liefde te lezen staat,

grenzeloos in mildheid en in trouw.

Ik weet waarom ik van hem hou.

Ik geloof in de Geest:

God die zijn woning vond en vindt

in zoveel mensen door de tijden.

Hij hoopt ook ons te mogen leiden.

Ik geloof dat wij geroepen zijn

om voor elkaar zo goed als God te zijn.

Om zorg te dragen voor elkaar.

Zo maken we Gods liefde waar.

Op die weg ging Jezus voor.

Wij mogen volgen in zijn spoor.

Die weg leidt naar het leven.

Hier en nu. En verder nog,

voorbij de grenzen van de tijd.

Gods liefde duurt in eeuwigheid.

(Jef Vanden Berghe - Inter-diocesaan Pastor bij ADEM-TOCHT)

LEVEN IN GELOOF (Loed Loosen)

Leven in geloof is wat anders

dan altijd opgetogen zijn.

Vaak is het vooral: toch maar doorgaan,

ook als je weinig resultaten ziet.

Het uithouden met jezelf en met elkaar,

ook als je veel ziet mislukken.

Toch doorgaan

ondanks alles wat verdrietig maakt.

Trouw blijven

aan wat ons werd toevertrouwd.

Je ziel niet laten verbitteren,

maar het goede in elkaar behoeden.

Onze teleurstellingen niet koesteren,

maar het uithouden in geduld,

als een wachter in de nacht,

die de onbegrijpelijkheid van wat gebeurt

doorstaat, ook het onbegrijpelijke van God.

Vasthoud aan de hoop

dat er telkens iets nieuws kan groeien.

En dat mens-zijn toch mogelijk is.

Vasthouden aan het geloof

dat op deze vreemde aarde

zoiets ongehoords als liefhebben

toch gebeuren kan.

En de verwondering gaande houden.

(uit: Elkaar nabij, Bijschriften 17-Bisdom Breda)

HET MEERVOUD VAN GELUK (Herman de Coninck)

'Ik hou van jou', zei je tussen twee monden wafel.

Maar niet grappig;ook helemaal niet raar.

een bal die je met alle ervaring van je drie jaar

vriendelijk naar mij toe rolde over tafel.

Ik bloosde haast als de eerste keer.

Niet elke dag hoor ik dat zeggen, laat staan menen.

En als het toch gebeurt, heb ik geen antwoord meer.

Zoveel keer jouw leeftijd, ben ik tien keer

minder in staat te zeggen wat jij zei; niet in staat

zomaar voor iemands voeten de lading bakstenen

van een verklaring uit te storten. Als ik het toch probeer

blijft het in mijn keel steken, een visgraat.

Want wat men passie noemt, dat leer

je nog wel, komt vaak op omverrijden neer.

Niet bij mij: ik ben zo knap dat ik alles kan geven

en mijn hart houden. Kussen zijn kussen.

Een bed is een bed. Zieken hoeven daar niet tussen

te komen. Jij zegt: een bed? Is om te slapen. Moge

het zo ongestoord: dat je nooit met open ogen

iemand naast je haast niet huilen hoort.

(uit: Gedichten/ Uitg. De Arbeiderspers 1998)

EENS... (Ingeborg Kiefel)

Eens zal ik onder al die mensen

een vriend vinden die bij mij blijft,

die op mij wacht als ik wegga,

die er nog is als ik terugkom.

Hij heeft tijd voor mij als ik hem nodig heb,

hij luistert naar mij zonder weg te dwalen,

hij is mij toegewijd van ver en van nabij.

Hij heeft vertrouwen in mij,

hij verwacht het goede

en laat zich niet van de wijs brengen als ik nee zeg.

Hij geeft mij speelruimte en vrijheid

om te zijn wie ik ben,

hij verbindt zijn vriendschap niet aan voorwaarden.

Hij is waarachtig en bedriegt mij niet,

hij maakt me opmerkzaam op mijn fouten en zwakheden

op de juiste tijd, behoedzaam en behulpzaam.

Hij zal me vergeven.

Hij is bezorgd om mij en heeft angst om mij

als ik vertwijfeld ben en niet de juiste weg ga.

Hij blijft hopen,

ook als ik het opgeef.

ALS IEMAND ZO'N VRIEND ZOEKT,

DAN WIL IK DIE VRIEND VOOR HEM ZIJN.

MARIA (Piet Hoornaert, karm.)

Maria, weerbare vrouw,

evangelisch sterk en vol vrede,

eerste arme,

totaal open voor God.

Je magnificat,

het loflied van je ziel,

is één bijtende aanklacht,

tegen al wie mensen pijn doen.

Eén juichende zekerheid

dat God het onderste

boven zàl halen,

dat elk verdriet

tenslotte in blijdschap

zàl verkeren.

Met jou ben ik biddend zeker

dat God ook reddend

in mijn leven staat.

Maria, mijn moedige moeder,

blijft ,,rechtop,, staan

onder mijn kruis,

het kruis van je Zoon...

want Jezus heeft mij

aan jou toevertrouwd.

Mag ik schuilen aan je hart?

Heb je mij opgewacht?

Je kent toch al mijn verdriet,

mijn verwarde geest,

mijn vele vraagtekens.

Dank om je mede-lijden.

Als ik tot jou bid,

herleef ik weer,

voel ik mij begrepen,

weet ik mij door jou omhelsd.

Draag je mij

van goede vrijdag

naar het Pasen van de Heer?

Want ook mijn hart

wil de Heer prijzen!

IK HEB MIJN HART VERPAND...

Ik heb mijn hart verpand

aan simpele kleine dingen,

de schelpen op het strand,

de krekeltjes die zingen,

de netels langs de baan,

de mussen op de wegen,

hun schoonheid spreekt me

aan, al geldt niet al als zegen.

In iedere bloemenkelk

prijkt iets van Gods wezen,

van alle schepsels, elk

kan ons een les zo lezen.

'k Ervaar al zijn grandeur

in duizendvoudige vormen,

in klank, in kleur, in geur,

't lijkt zonder grens of normen.

God nam me bij de hand

om, naar ik dacht, te tonen

hoe alles is verwant

in Hem, de Bron van't schone.

(uit: Jedidja, Driemaal heilig,1996/ Pro Manuscripto)

JOHANNES DE DOPER

De woestijn

kende hij door en door,

maar nu stond hij

ergens anders voor.

De Jordaan,

daar stond hij midden in,

wat nu begon was

slechts een pril begin.

De Christus,

daar kwam Hij eindelijk

aan en ging in 't

rimplend water staan.

Het water

vloeide rijklijk neer,

nu wist hij 't plots:

dit was de Heer.

Een stem klonk

uit de wolken neer:

'' Mijn Welbeminde '';

hij sloeg zijn ogen neer.

De weg was

nu gebaand, het kon

nu écht beginnen,

ons en zijn verhaal.

Tony Hutsebaut

13.12.1994

EINDELOOS ALS ADEM... (Manu Verhulst pr.)

Er is een vrede als bevrediging:

de vrede van de kat die met een volle buik

onder de stoof te slapen ligt...

De vrede van de man die zich welvoldaan

omdraait en nog 'slaapwel' zegt

en niet beseft dat zij geen blijf weet

met haar honger naar zijn hart.

Dat is de vrede die verslijt

in altijd maar hetzelfde liedje

van nemen en verteren

zonder eind.

Er is een vrede die gans anders is:

de vrede van het hart

dat de andere beschouwt, bewondert en

waardeert en niet wil nemen en verteren,

slechts koesteren en vereren.

Dat is de vrede die mensen aan elkander geven,

eindeloos als adem,

warm als bloed.

GEBED VOOR ONZE AARDE (Paus Franciscus)

Almachtige God,

die aanwezig zijt in het onmetelijke heelal

én in de kleinste van uw schepselen,

Gij die met uw tederheid

al het bestaande omgeeft,

stort over ons uit de kracht van uw liefde,

opdat wij zorgen

voor het leven en zijn schoonheid behoeden.

Overspoel ons met vrede,

opdat wij als broeders en zusters leven,

zonder iemand te benadelen.

God van de armen,

help ons de verlaten en vergeten mensen van deze wereld

die zo waardevol zijn in uw ogen,

te redden.

Maak ons leven weer gezond,

opdat wij de wereld beschermen

en haar niet plunderen,

opdat wij schoonheid zaaien

en geen vervuiling en verwoesting.

Raak de harten

van allen die alleen maar voedsel zoeken

ten koste van de armen en van de aarde.

Leer ons de waarde van alle dingen te ontdekken,

met verbazing te kijken,

en te erkennen dat wij ten diepste verbonden zijn

met alle schepselen

op onze weg naar uw oneindig licht.

Dank dat Gij alle dagen met ons zijt.

Bemoedig ons, alstublieft, in onze strijd

voor gerechtigheid, liefde en vrede.

' DEN GROOTEN OORLOG ' 1914-18

Edith Louisa Cavell was een Britse verpleegster die in 1907 een baan aanvaardde als hoofd van de verpleegsterschool L'Ecole Belge d'Infirmières Diplomées in Brussel.Bij het uitbreken van de oorlog werd de school een Rode Kruishospitaal. Cavell droeg haar verpleegsters op om àlle gewonden te verzorgen, wat hun nationaliteit ook was. Op 3 augustus 1915 werd ze door de Duitsers opgepakt en op 12 oktober gefusilleerd, omdat ze dienstplichtige Belgen had helpen onderduiken en Britse en Franse soldaten had helpen vluchten naar Nederland en van daaruit naar Groot-Brittannië. Haar executie lokte wereldwijde verontwaardiging uit.

J U L E S (In memoriam dhr.Jules Bovée-Kunstschilder +2 MAART 2003))

Uw schilderij van

de Verrezen Heer,

leeft voort in mij,

steeds méér en méér.

Ook zelf, denk ik, was

je reeds verrezen,

ik zag uw blik,

ik kon het lezen.

Je strijd is nu écht

volop gestreden,

de rust keert weer,

genoeg geleden.

Ware Kunst blijft steeds

ons hart bekoren,

de tijd voorbij,

nooit verloren.

JULES, je blijft bij

ons verder leven,

als in een net,

vastgeweven.

Tony Hutsebaut

05.03.2003

(mede opgedragen aan zijn echtgenote Yvonne)

CITATEN

----------

Er zijn schilders die de zon veranderen in een gele stip. En er zijn anderen die, met hun talent en intelligentie, een gele stip veranderen in de zon.

(Pablo Picasso)

Een echte leider legt een besluit niet op, maar zorgt ervoor dat mensen het zichzelf opleggen. (Nelson Mandela)

Zwijgen is goud, wanneer je geen goed antwoord kan bedenken.

(Ali, Muhammad - Clay Cassius)

Innovatie onderscheidt een voorloper van een meeloper.(Steve Jobs)

Alle waarheden zijn simpel, eenmaal ze ontdekt zijn. Maar je moet ze wel ontdekken. (Galileo Galilei)

Goed is de vijand van uitmuntend. (F. Voltaire)

Het zijn niet de sterkste rassen die overleven, noch de meest intelligente, maar diegene die het meest ontvankelijk zijn voor verandering.

(C. Darwin)

Geweldloosheid zou nooit gebruikt mogen worden als een schil voor lafheid. Het is een wapen voor de dapperen. (M. Gandhi)

Leg je hand één minuut op een hete plaat en het lijkt één uur. Zit

één uur bij een mooie vrouw en het lijkt één minuut. Dat is relativiteit.

(A. Einstein)

VERLIES: (Paula Copray)

als je denkt

dat je mij verloren hebt

als je treurt

om mij

die je jeugd verblijdde

als je terugverlangt

naar het lichte, het lieve

van toen

dan heb je mij niet verloren

dan hebt je mij nooit gevonden

denk je nou echt

dat je mij zou kunnen verliezen

als je mij écht gevonden hadt ?

denk je

dat ik jou zou laten vallen

als ik je in mijn armen gesloten houd ?

(uit: Als horende de Zwijgende. Gedachten en gebeden van een God, zoals verbeeld in de procestheologie. Dabar-Luyten,1997)

SINT-MAARTEN 11.11.2015

De ouders van Martinus waren waarschijnlijk afkomstig uit Noord-Italië, waar hij zijn jeugd doorbracht. Toen hij vijftien was, werd hij ingelijfd bij het Romeinse leger en ingedeeld bij een ruitereenheid. Na een diensttijd van 25 jaar zat zijn carrière erop en trok hij naar Poitiers, waar hij zich verdiepte in de christelijke theologie. Daarna ging hij terug naar Pavia, waar zijn ouders woonden. Hij slaagde erin zijn moeder te bekeren tot het christendom. Na enkele mislukte missioneringstochten ging hij een tijd als asceet in Milaan wonen, waar hij door zelfkastijding en het eten van hallucinerende planten een zuivere geestelijke staat probeerde te bereiken. In 361 vestigde hij zich als kluizenaar in Poitiers en zette zich in voor de kerstening van de plattelandsbevolking. In 371 werd hij, tegen zijn zin in, door het volk verkozen tot bisschop van Tours. Hij aanvaardde het ambt alleen omdat hij het beschouwde als de wil van God en bleef het bekleden tot zijn dood in 397.

O BESTA, BESTA (Michel Van Der Plas)

O besta, besta, mijn angst en mijn verlangen

roepen het onmogelijke naar nacht

en niets. Of ik u, langzaam uitgedacht,

haastig geschapen, kon jagen en vangen.

Of gij, sluimerend nog in wind en regen,

zoudt wachten met leven tot ik u riep:

uit een hoger hemel, een dieper diep

dan gemis duiken kan of een droom vliegen.

Speel het dan maar, en verrijs voor mijn oog:

schud al mijn woorden af, wolken en stenen

en kom: steek uw hoofd uit het gras omhoog.

Dat ik de bloesems op uw schouders zie

en de zon in uw haar, heller verschenen

dan ooit, en knielen kan en weet voor wie.

MILIEU (www.velt.be)

Noten in de dop bewaren gemakkelijk een jaar lang. Gepelde noten bewaar je het best koel en droog in een gesloten bokaal, omdat ze anders snel ranzig gaan smaken. Noten en zaden enkele minuten roosteren in een pan versterkt hun aroma en maakt ze lichter verteerbaar. In natuurvoedingswinkels vind je naast pindakaas een heel gamma notenpasta's die je op je brood kunt smeren of kunt aanlengen tot een sausje. Noten bevatten gezonde vetzuren, mineralen en B-vitamines. Toch beperk je de dagelijkse portie noten en zaden maar beter tot een handvol(50 à 100 g), wanr ze zijn behoorlijk calorierijk.

GEBED UIT DE JOODSE EREDIENST

Heer van al het geschapene,

we staan voor U met ontzag,

gedreven door visioenen van menselijke harmonie.

Wij zijn kinderen van vele tradities -

erfgenamen van gedeelde wijsheid

en van tragische misverstanden,

van trotse hoop en kleine successen.

Nu is de tijd rijp voor ontmoetingen

in herinnering en waarheid,

met moed en vertrouwen,

in liefde en hoop.

Laat ons in wat we delen

het gemeenschappelijke gebed van de mensheid zien;

en in dat waarin we verschillen,

de wonderlijke vrijheid van de mens.

En laat ons, in onze eenheid en onze verschillen,

de enigheid zien die God is

ONZE SENIOREN (Valeer Deschacht pr.)

Onze geest maken we vrij

van herinneringen

die ons gemoed bezwaren.

Voorbije narigheden zijn voor ons

' voltooid verleden tijd '.

Zo kunnen we onze aandacht

helemaal geven aan het ' hier en nu '

en leven we elk uur ten volle.

In onze tijdplanning

vergeten we niet wie het moeilijkhebben,

zich eenzaam voelen

en pijn moeten verwerken,

soms zelfs van lange duur.

Wij beseffen dat

ons invoelend medeleven

voor hen een troost kan zijn

en kracht tot leven.

(uit: Het hart heeft geen rimpels)

GOUDKORREL

---------------

Als je staat aan het begin van je kennen, sta je aan het begin van je voelen. Wie alleen kan zien wat het licht onthult en alleen kan horen wat het geluid verkondigt, ziet en hoort eigenlijk niets. De werkelijkheid van iemand anders is niet gelegen in wat hij je onthult, maar in wat hij je niet kan onthullen. Als je hem dus wilt begrijpen, luister dan niet naar wat hij zegt, maar veel meer naar wat hij niet zegt. Jij en ik blijven vreemden voor elkaar en voor onszelf, tot de dag waarop jij spreekt en ik luister, omdat ik meen dat jouw stem mijn eigen stem is en ik, wanneer ik voor je sta, meen dat ik mezelf zie staan voor een spiegel.

(Kahlil Gibran)

IN LIEFDE ONTVANGEN, MET LIEFDE GEDRAGEN,

UIT LIEFDE GEBAARD. (Marjo Dhomen)

Kom, zei hij, het is tijd,

wij moeten gaan, en hij nam haar hand

en zij legde haar ogen in de zijne

en samen gingen ze op weg.

Hij torste de verwondering.

Zij droeg een wereld in haar buik.

De toch was lang en zwaar

en toen de tijd gekomen was

dat zij prijs moest geven

wat haar elders was toevertrouwd

vonden zij nergens plaats,

en zij werd bang,

vouwde haar handen om haar buik

en keek naar hem

en woordeloos zei hij:

het zal wel goed worden,

ik zal voor je zorgen.

En zo vonden zij een stal,

en gedragen door de winden der tijden,

omringd door alles wat was en wat is

brachten zij een zoon ter wereld.

En de man keek naar de vrouw.

De vrouw keek naar de man,

en samen keken ze naar het kind,

en wiegden het in hun liefde, en in haar pijn.

Ze had hem aan de wereld uitgeleverd.

Ze wiegden het kind in haar pijn

en hebben het Jezus genoemd.

In liefde ontvangen,

met liefde gedragen,

uit liefde gebaard:

JEZUS MESSIAS

KERST... (Mia Verbanck)

De kerstperiode

zit vol symbolen:

groeiend licht,

warmte,

pakjes onder de kerstboom...

Ze roepen voor vele mensen

momenten op van gezelligheid

en samenhorigheid.

Wie arm is

en geen rechten heeft,

staat aan de kant,

in de kou, in het donker

en alleen.

Wie uit de boot valt

en in de marge belandt,

voelt zich kwetsbaar,

verlaten en uitgesloten.

''De kwaliteit van een samenleving

laat zich aflezen aan

wat ze doet

voor de meest kwetsbaren.''

"Solidariteit

is het cement

van onze samenleving."

HOE ZULLEN WE DIT JAAR

KERSTMIS VIEREN?

KERSTMIS (Dr.Stefaan Franco pr.)

Waarom wordt een klein Kind,

geboren in een tochtige stal

ergens in een uithoek van het land,

geëerd met de grootste namen?

Waarom spreken we 2000 jaar later

nog steeds over Hem?

In dit kind komt God zelf

het leven van de mensen delen,

omdat Hij ons ten diepste liefheeft.

Wie bemint, wil immers zo dicht

mogelijk bij zijn geliefde komen.

Ten diepste bemind worden...

Is dat geen reden om mee te zingen:

"EER AAN GOD IN DEN HOGE EN VREDE OP AARDE

AAN ALLE MENSEN VAN GOEDE WIL? "

ZALIGE HOOGDAG!

ZALIG KERSTFEEST (Naam die zin is van ons leven)

Hij die liefde heet zal ook vandaag mens worden.

Hij zal niet bij woorden blijven.

Hij zal handen en voeten krijgen,

geest en hart.

Hij zal te zien zijn, te voelen,

aan de lijve te ondervinden

in ieder mens die zegt:

" IK BEN ER OOK VOOR JOU "

en die van die zin

de samenvatting maakt

van zijn manier van leven.

Hij zal te zien zijn in elke keuze,

elke politieke beslissing

die hoop geeft aan de armen,

uitzicht aan mensen zonder toekomst,

en bevrijding aan hen die vastzitten

hoe dan ook.

ZOALS HIJ MENS IS GEWORDEN IN JEZUS,

ZO WIL HIJ HET VANDAAG WORDEN IN ONS.

(Carlos Desoete pr.)

GEBED VAN OVERGAVE

"Vader, in Uw handen beveel ik mijn geest. " (Lucas 23,46)

" Dit is het laatste gebed van onze Heer, onze Geliefde... mog het ook ons gebed zijn...., niet alleen het gebed voor onze laatste momenten, maar een gebed voor al onze momenten."

VADER,

Ik verlaat mij op U,

doe met mij wat Gij goedvindt.

Wat Gij ook met mij doen wilt,

ik dank U.

Tot alles ben ik bereid, alles aanvaard ik,

als Uw wil maar geschiedt in mij

en in al uw schepselen:

niets anders verlang ik,mijn God.

Ik leg mijn leven in Uw handen,

ik geef mij aan U, mijn God,

met heel de liefde van mijn hart,

omdat ik U bemin,

omdat het voor mij een noodzaak

van liefde is mij te geven,

mij zonder voorbehoud op U te verlaten,

met een oneindig vertrouwen:

want Gij zijt mijn Vader

(Charles de Foucauld heeft het niet als gebed geschreven, de tekst is gehaald uit één van zijn meditaties, een meditatie die hij schreef in 1896 en waarin hij Jezus wilde vervoegen in zijn gebed op het kruis.)

ET ADHUC TECUM (Michel van der Plas)

Laat mij niet los, laat mij

niet los, mijn God, mijn Heer,

al leef ik U voorbij,

al zie ik U niet meer.

En zie ik U niet meer;

dan is het nacht, dan gaat

de angst in mij te keer

alsof Gij niet bestaat.

Alsof Gij niet bestaat,

alsof een blind heelal

mij blind verdwalen laat

en ik Uw hand ontval.

Eer ik Uw hand ontval,

spreek tot mij, zeg mij aan

dat ik U vinden zal,

waarheen ik ook moet gaan.

(uit: tijdschrift van Adem-Tocht vzw-35e jaargang nr.3-jan.feb.2016)

DRIEKONINGEN

-----------------------

Hoewel de Wijzen op de meeste schilderijen met z'n drieën worden afgebeeld en we het feest van Driekoningen noemen, wordt hun aantal in de kerkelijke geschriften nergens uitdrukkelijk vermeld. In het evangelie is er sprake van drie offergaven voor het Kindje - goud, wierook en mirre - maar dat zegt niks over het aantal wijzen. De oudste schilderijen in de catacomben stellen slechts twee koningen voor, de jongste drie. De schriftelijke overlevering van de oosterse kerken vermeldt er dan weer twaalf en bovendien ook bij naam; en die klinkt Perzisch. Pas in de 5e eeuw kreeg het aantal 'drie' in de geschriften van de Latijnse kerk voet aan wal. Beda, een Engelse monnik uit de 8e eeuw, was de eerste die de namen van de koningen vermeldde: GASPAR, MELCHIOR en BALTHAZAR.

OUDERS

Wat is dat toch met ouders ?

Ze sterven niet écht,

ze vertrekken langzaam

of eerder haastig op een drafje,

op een onbewaakt moment.

Ze gaan gewoon om het hoekje

en zijn maar even weg want

als jij je verloren voelt,

denkt hen te verliezen

in de ongrijpbare eeuwigheid

kijken ze je recht aan

vanuit jouw spiegelbeeld.

Ze zitten in de plooi om je neus,

in de kleur van je ogen

en in tere plekjes die jij alleen kent.

Anderen zien hen lopen in jouw gang

wanneer je 't straat oversteekt.

En waar nu verdriet is im het verlies,

komt later het genieten van wat was

en het warm vertellen.

Ouders... je zou het niet denken...

ze zijn er voor altijd !

ZOEKPLAAT (Gerrit Achterberg)

Ik loop door uw gelaat van grond en land

in deze grote zoekplaat van het leven.

Op een afstand is het mij soms gegeven

U te ontdekken: met een harde kant

leunt dan uw voorhoofd aan de heuvelrand;

staan beide slapen tot een wolk geheven;

liggen uw lippen tegen de bosdreven

en steunt uw kin als een sfinx in 't zand.

Ik ben te klein om naar U op te zien,

Gij kunt me niet tussen de korrels vinden.

Uw ogen staren hoog over mij heen.

Al volg ik met mijn vinger lijn voor lijn,

geen enkele die ons nog kan verbinden.

Gij zijt te wijd. Ik ben te dicht opeen.

(uit: Gensters in het licht dr Paul Vanderghote s.j.)

EEN PSALM TER ERE VAN DE WIJN (J.W.Schulte Nordholt)

De graven waar de vaten wijn

in heiligheid gekelderd zijn

zijn vruchtbaar als de duisternis

waarin een god begraven is.

O licht dat binnenin begint

en alle duister overwint.

De zinnen streelt, de geest verblijdt

dit teken van de zaligheid.

Ashes to ashes, dust to dust,

maar in de diepte van het fust

geborgen in der aarde schoot

verrijst het leven uit de dood.

De wijn, dat levende gedicht,

staat in het tintelende licht

te stralen met een stille gloed.

Een stem staat op en zingt zo zoet.

Uit de geheimen van de nacht

verrijst de wijn in volle pracht.

GEBED

Lieve Maria,

Jij brengt ons de blijde boodschap

dat eenvoudige mensen de oogappels zijn

van God.

Jij toont ons

hoe God ons kan bewaren voor het kwaad

dat ons hart aantast.

Vraag God in Jezus' naam

dat Hij ons teder aanraakt

zodat wij onze ogen richten naar Hem,

ons hart openen voor Hem.

Dan kan Hij ook in ons leven

binnenkomen zoals bij Jou

en kan Hij ons genezen,

herstellen, heropbouwen

tot een klein heiligdom,

waarin Hij graag verblijf houdt.

(Uit: "Ik zal je dragen" Iny Driessen p.94)

ALS IK HET BOEK NIET HAD (Jo Gisekin)

Als ik het boek niet had zou ik

ànders leven. In de spiegels van het

blad zie ik mijn gisteren. De nacht,

het zeldzaam tedere van elk verleden

dat niet vervaagt

nu ik nog alles weet.

Ik ken de plekken waar het landschap

tot aan mijn voetzool plooit in veel verborgen

geuren, de zon een feest is. Muziek een

stortbui uit wijde galmgaten. Psalmen

voor een ver verschiet.

Hoe zou ik weten wie de tijd ontstak, aan

ieder woord zijn klinker gaf, zingend

in mijn oor.

De vreugde kan niet op

in alle talen, in elk nieuw boek

een jong bestaan.

(Uit: Het eiland van elkaar-Uitg. P 2006)

WIJ HEBBEN MET ELKAAR GEWANDELD (Michel Vanderplas)

Wij hebben met elkaar gewandeld waar de

dingen begonnen aan hun heerlijkheid:

op de eerste dag van de stenen tijd,

in de eerste tuin der kale aarde.

En sindsdien, God, lijden wij aan elkander,

roepen wij uit de diepten: Adam ! Heer !

tot Gij het zwaard wegneemt, de sterren weer

laat dalen, en ik in uw mens verander.

Wij missen elkaar, wij kunnen niet slapen,

ik voel Uw adem 's nachts langs mijn verdriet;

Gij hoort mijn pen krassen die u niet ziet.

Ik haat mijn appel; Gij uw vlammend wapen.

Wind, sterren en dromen, beken het maar:

wij willen weer wandelen met elkaar.

(Uit: Gensters in het licht/80 gedichten uit de Lage Landen belicht door Paul Vanderghote s.j. Uitg. Halewijn)

BRIEF VAN FRANCISCUS VAN ASSISI AAN ZIJN NAAMGENOOT IN ROME

Goede broeder in Christus, tot mijn grote vreugde vernam ik dat de verzamele kerkleiders je tot paus kozen. De paus van Rome was voor mij al lang geen onbekende. Ik bezocht hem meer dan eens en ook enkele van mijn volgelingen werden daartoe rijp bevonden. Drie dingen wou ik je vertellen.

Ik, trotse ruiter weleer, keek op de melaatsen neer; ze moeten mij dan wel hebben gehaat. Toch ben ik eens afgestapt en heb er een omhelsd. Zo ben ik het leven van onderuit, van de zijde van de verstotenen gaan bekijken. Het doet me genoegen dat je in je land aidslijders ging opzoeken. Op een keer wou ik een kerkje herstellen,daarvoor had ik buiten zijn weten de beurs van mijn vader geplunderd. Het gaf thuis een donderslag. Toen begreep ik dat de Kerk niet met geld alleen te redden was.

Eens stapte ik de trappen van de basiliek van de paus op. Daar zaten heel wat schooiers, vuil en ongewassen. De mensen deden alsof ze lucht waren. Het greep me zozeer aan, dat ik met één van hen van plunje verwisselde. Een hele dag moest ik verwijten van luilak en vuilaard aanhoren. Wie dacht ik wel dat ik was ? Graag zou ik je af en toe eens incognito zien lopen. Zo blijf je in de wijde wereld op beide voeten staan. Moge het je goed gaan, broeder, samen met medeapostelen, grote en kleine.

Rovaro

EMMAUS (Patrick Lateur)

De tocht terug

is nooit zo lang geweest.

Jeruzalem een puin,

de droom verdroomd.

Al wat men in

de oude Schriften leest

is tevergeefs,

voor altijd weggehoond.

De mijlen naar hun oude

dorp doen pijn.

Twee volgelingen

gaan vermoeid hun weg

van dagelijks brood

en amper samenzijn,

bedroefd om alles

wat hun werd ontzegd.

" Te klein is uw geloof

in de profeten ".

Alleen hun oren zien,

ze houden halt,

vernemen wat men

nooit meer kan vergeten

en vragen: "Blijf bij ons,

de avond valt".

'HEBBEN' EN 'ZIJN' (Eduard Hoornik)

Op school stonden ze op het bord geschreven,

het werkwoord hebben en het werkwoord zijn;

hiermee was tijd, was eeuwigheid gegeven,

de ene werklijkheid, de ander schijn.

Hebben is niets. Is oorlog. Is niet leven,

is van de wereld en haar goden zijn.

Zijn is, boven die dingen uitgeheven,

vervuld worden van goddelijke pijn.

Hebben is hard. Is lichaam. Is twee borsten.

Is naar de aarde hongeren en dorsten.

Is enkel zinnen, enkel botte plicht.

Zijn is de ziel, is luisteren, is wijken,

is kind worden en naar sterren kijken,

en daarheen langzaam worden opgelicht.

(Uit: Het menselijk bestaan.)

JEZUS, EEN APART VERHAAL (Manu Verhulst pr.)

JEZUS... een apart verhaal

dat steeds opnieuw tot leven komt

in elke mens die aarzlend

Zijn naam vernoemt

als van een teerbeminde,

geborgen in de schaduw van zijn hart.

Een apart verhaal

van brood en vissen

en van woorden in het zand;

en van die man wiens woord

een mensenkind van dood

naar leven voert.

JEZUS is een zo apart verhaal

dat elke mens

die dit verhaal beleeft

een beetje anders wordt, apart:

woestijn in de ogen

en vrede rond de mond.

(Uit: Jezus, een ander verhaal, Lannoo 1998,blz.7)

T I J D (Bron onbekend)

Er zijn mensen met tijd,

mensen zonder tijd

en mensen die de tijd vergeten.

Wij hebben allemaal een tijd:

een tijd om te leven,

een tijd om tijd te maken

en tijd om tijd te nemen.

Sommige mensen zijn tijdloos,

zij lijken wel zo goed als mens bezig

dat zij de tijd overstijgen.

Hun tijdelijk bestaan

grenst aan de heiligheid.

Als goedheid tijd heeft gekregen

om zich te ontwikkelen in het leven,

dan neemt dat leven

iedere mens met zich mee

op zijn eigen tijd

naar een wereld vol eeuwige goedheid.

Daar bestaat geen tijd.

Daar zal men genieten van Gods goedheid

in eeuwigheid.

En op Gods goedheid en eeuwige heiligheid

past geen enkele tijd.

G E B E D (Thomas More)

Heer, schenk mij

een goede sprijsvertering

en ook iets om te verteren.

Schenk mij een gezond lichaam

en de gave om dit

zo gezond mogelijk te houden.

Schenk mij een heilige ziel

o Heer,

die steeds voor ogen houdt

wat goed en rein is,

zodat zij bij het zien van de zonde

niet schrikt,

maar een middel vindt om alles

weer in orde te brengen.

Schenk mij een ziel

die niet weet

wat verveling is,

die geen mopperen,

geen zuchten

en geen klagen kent.

En laat niet toe,

dat ik mij al te veel

zorgen maak over

wat zo'n grote plaats inneemt

en zich 'ik' noemt.

Heer,

geef mij gevoel voor humor.

Geef mij de genade

een grap te begrijpen

zodat ik een beetje geluk

leer kennen

en anderen hierin kan laten delen. AMEN.

IK ZIE.... (Jan van Opbergen)

Ik zie de hemel opengaan,

de aarde in het licht

van mensen die elkaar zien staan, -

Gods eigen aangezicht.

Ik zie de wereld omgekeerd,

de laagste bovenaan,

het ongeziene in het licht, -

uit niets groeit Gods bestaan.

Ik zie het lang beloofde land,

waar alles wordt gedeeld,

van grond tot licht, van steen tot brood, -

wij zijn Gods evenbeeld.

Ik zie een stad van puur kristal,

de leugens zijn voorbij.

Wij leven in doorzichtigheid, -

Gods waarheid leven wij.

(Melodie: "God moves in a mysterious way ")

IK WEET DAT MIJN VERLOSSER LEEFT (Piet Thomas)

Hoezeer ik ook door angst en pijn

verwond en overweldigd ben,

ik die verward in schone schijn

te laat de gaven Gods erken,

ik weet dat mijn Verlosser leeft.

Hoezeer ik telkens weer ervaar

dat al wat ademt moet vergaan

en dat waar eerlijk is en waar

moet onderdoen voor list en waan,

ik weet dat mijn verlosser leeft.

Zoals het duister voor het licht

verdween de dag dat Hij verrees,

zo breekt ook eens het vergezicht

doorheen de mist van haat en vrees,

ik weet dat mijn Verlosser leeft.

De wereld is nog steeds verdeeld,

verziekt door oorlog en verraad,

maar eens rijst uit het ziektebeeld

een vrede die nooit meer vergaat,

ik weet dat mijn Verlosser leeft.

GOD VAN ONS HART... (Willem Vander Zee)

God van ons hart, Gij hebt ons

verbonden

eens en vooral op leven en dood.

Uw leven deelt Gij met ons

en onze dood is Uw zorg.

God van ons hart, blijf ons vasthouden

als wij U dreigen los te laten,

blijf ons aanvuren als wij de moed

verliezen:

dat wij ons staande kunnen

houden als bondgenoten van U,

zo betrouwbaar als Gij.

Maak ons tot bondgenoten van elkaar:

dat we van onze verschillen geen

geschillen maken

maar ons verheugen in onze

verscheidenheid;

bereid zijn van elkaar te leren

en samen te zoeken naar wat er nu te

doen is.

Maak ons tot bondgenoten

van hen die niets of niemand hebben:

dat wij instaan en opkomen voor iedere

mens, veraf en nabij,

die het slachtoffer is van onze macht en

rijkdom.

Maak ons tot bondgenoten

van alles wat stemloos is in uw schepping:

dat wij eerbiedig en zorgvuldig omgaan

met wat in Uw verbond is opgenomen:

de aarde die wij bewonen,

de lucht die wij inademen,

het water dat ons van dienst is,

het groen dat de aarde siert,

de dieren die onze lotgenoten zijn,

zusters en broeders van Uw verbond,

en niet onze bezittingen.

Maak ons tot bondgenoten

van allen die anders denken en anders

geloven:

dat wij er ons samen van bewust zijn

dat gerechtigheid gewild en gedaan

moet worden,

dat vrede gesticht moet worden,

dat heelheid van de schepping geleefd

moet woren,

en dat wij mensen van Uwentwege

daartoe worden geroepen en

bemoedigd.

GOD VAN ONS HART, BRENG ONS TE BINNEN

DAT BREKEN EN DELEN DE WOORDEN ZIJN

VAN UW VERBOND MET ONS,

VOORGEDAAN DOOR HEM DIE ONS IS

VOORGEGAAN,

UW LIEFDE, UW VERBOND, IN LEVENDEN LIJVE.

(Uit: Tijdschrift ADEM-TOCHT 35e jaargang nr.4-2016)

IK VRAAG JE... (Theo Willemen)

Ik vraag je,

Man van Galilea,

was jij een mens,

zoals ik, zoals wij ?

Je betrad ongebaande wegen.

Kon je dit allemaal alleen ?

Of was jij anders dan wij ?

Je leven leek wel uitgestippeld.

Jouw daden waren

onbegrijpelijk goed.

De lidtekens van je liefde

droeg je doorheen je hele leven.

Ik vraag je,

Man van Galilea,

was jij mens zoals wij,

of was je meer ?

Je loon was onbegrip,

zelfs vriendschap

kreeg je met verraad betaald.

Jouw leven liep

naar de Calvarietop.

Moet een mens dan

altijd over bergen heen

om 'mens' te zijn ?

Jij bent voor ons pijn,

lijden en dood ingegaan.

Is dat niet ongewoon ?

Is dat niet het werk van God ?

MAN VAN GAILEA,

NIEMAND WAS ZO GROOT ALS JIJ,

JIJ, DIE JE ZO KLEIN HEBT GEMAAKT

VOOR ONS.

IK BEN ANDERS...

Ik mag van jou niet zijn wie ik ben

je snijdt me op jouw maat

tot verlengstuk van jezelf

zo wordt ik jouw beeld

wat slecht is volgens jou

moet ik bestraffen

wat goed is belonen

door gebeden

denk je van mij af te dwingen

wat jij begeert

je somt je verdiensten voor mij op

en meent zo

van je toekomst bij mij zeker te zijn

ik ben niet wat jij denkt

ik ben geen contract-god

ik zoek contact

ik ga met jou in zee zoals je bent

met je goed

met je kwaad

zo loop ik met je mee

in eerbied voor jouw zo-zijn

voor wat je maakt tot wie je bent

kun je mij ook laten

wie ik ben -

Niet gelijk aan jou?

durf je mij te zien

als die ander

zonder angst voor verschil?

durf je mij te denken

als een persoon

maar dan onbegrensd

geheel om jou heen?

durf je mij te zoeken

en als je mij vindt

durf je mij dan weer los te laten?

ik zoek contact met jou

ik wil bemind worden door jou

wil jij?

(Uit Paula Copray: Als horende, de Zwijgende. Gedachten en gebeden van een God, zoals verbeeld in de procestheologie,Dabar Luyten 1997)

HET GELAAT VAN DE BARMHARTIGHEID.

AFKONDIGING BUITENGEWOON JUBELJAAR VAN DE BARMHARTIHEID.

(MISERICORDIAE VULTUS-PAUSELIJKE BUL /Paus Franciscus -1 september 2015)

Aanhef: 'Jezus-Christus is het gelaat van de barmhartigheid van de Vader. Het mysterie van het christelijk geloof is in die barmhartiheid helemaal aanwezig. In Jezus van Nazareth bereikt de mens geworden en zichtbare barmhartigheid haar volheid. De Vader, "rijk aan barmhartigheid"(Ef 2,4) heeft zich aan Mozes geopenbaard als "een barmhartige en genadige God, geduldig, groot in liefde en trouw"(Ex 34,6). Op verschillende wijzen en tijdstippen is Hij ook daarna zijn goddelijke natuur blijven onthullen. Wanneer de "volheid van de tijd" gekomen was(Gal 4,4), toen alles volgens zijn heilsplan had plaats gevonden om ons zijn liefde op een definitieve manier te openbaren.Wie Hem ziet, heeft de Vader gezien(cfr Joh 14,9). Doorheen zijn woord, zijn gebaren en heel zijn persoon openbaart Jezus van Nazareth Gods barmhartigheid.

GOUDKORREL

----------------

Leg jezelf een gezonde discipline op, maar wees daarbij lief voor jezelf. Je bent een kind van het heelal, niet minder dan de bomen en de sterren. Je hebt het recht hier te zijn, en ook als is het je al of niet duidelijk, toch ontvouwt het heelal zich zoals het zich ontvouwt, en zo is het goed. Heb daarom ook vrede met God, hoe je ook denkt dat Hij moge zijn en wat je werk en aspiraties ook mogen zijn; houd vrede met je ziel in de lawaaierige verwarring van het leven. Met al zijn klatergoud, somberheid en vervlogen dromen is dit toch nog steeds een prachtige wereld. Streef naar geluk.

(Tekst gevonden in de oude Sint-Pauluskerk in Baltimore-1692)

HET GELE LINT... (Irwine Levine en L. Russell Brown)

( Tie a yellow ribbon round the old oak tree )

Ik kom naar huis,

ik heb mijn tijd uitgezeten.

Nu moet ik weten

wat er nu voor mij is en wat niet.

Als je mijn brief ontvangt

waarin staat dat ik weldra vrij zal zijn,

dan weet je wat te doen.

Als je mij nog wil,

als je mij nog wil.

Knoop dan een geel lint

rond de oude eikenboom.

Het heeft drie lange jaren geduurd;

wil je mij nog ?

Als ik geen lint zie

rond de oude eikenboom

zal ik op de bus blijven

en alles tussen ons vergeten.

Ik zal de blaam op mij nemen.

Als ik geen geel lint

rond de oude eikenboom zie.

Buschauffeur kijk in mijn plaats,

want ik zou het niet kunnen verdragen,

te zien wat ik niet zie;

ik zit écht nog in de gevangenis

en mijn geliefde heeft de sleutel.

Een eenvoudig geel lint

is wat ik nodig heb om vrij te zijn.

Ik schreef en vertelde haar, alsjeblief

knoop dan...

zond de oude eikenboom.

Nu is de hele bus aan het juichen

en ik kan mijn ogen niet geloven.

Een honderdtal gele linten

rond de oude eikenboom...

HEMELVAARTSDAG (Nik. Devynck o.s.b.)

Een liefdevolle nabijheid, die wij God noemen, draagt heel ons leven en alles wat wij meemaken. Dat Jezus onder ons is gekomen, dat Hij ons bestaan heeft gedeeld, dat Hij gestorven is en verrezen, trekt deze lijn door en sluit aan bij onze diepe menselijk vragen naar het begin en het einde. Wij grijpen terug naar Zijn Woorden in de Schrift, omdat ze ons inspireren. Daarvan getuigen betekent anderen uitnodigen om mee in de stroom van het leven te staan, die ontspringt bij de Vader die in Jezus tot ons gekomen is.

EDELMAN BEDELMAN ( Guillaume Van Der Graft )

Tussen de bedelman en mij bestaat die

veredelde relatie

dat wij broeder en broeder zijn,

de bedelman van moeders lijf

af aan, geboren in de goot,

en ik, getogen in Gods dood.

Ik heb mij daarboven verheven

in de denkliften van het leven

en de schachten van de behoeften

waarmee wij de Heer verachten,

waarmee wij de Geest bedroeven,

maar als hij meneer tegen mij zegt

duizelt het mij van woede,

ik val door de diepten der schaamte

terug in mijn eigen geraamte.

IK HEB IN DE HERFST...(Thich Nhat Hank)

Ik heb in de herfst,

toen ik in een park was,

heel lang naar een prachtig

klein blaadje gekeken

dat de vorm had van een hart.

Het was bijna helemaal rood

en hing nog net aan een tak,

klaar om af te vallen.

Ik vroeg het blad of het bang was,

omdat het herfst was

en de andere blaadjes

al gevallen waren.

Het blad zei tegen me:

Neen, in de lente en de zomer

heb ik volop geleeft,

ik heb hard gewerkt

om de boom te helpen voeden

en een groot deel van mij

is nu in de boom.

Als ik naar de aarde terugga,

zal ik de boom blijven voeden.

Dus maak ik mij nergens zorgen over.

Als ik de tak verlaat en naar de

grond dwarrel, zal ik naar de boom

zwaaien en tegen hem zeggen:

" Tot gauw "!

(uit: Tijdschrift van Adem-Tocht 35e jaargang nr.5)

CITATEN

----------

Voor wie het woord 'Geluk' wil bevatten is het van essentieël belang om geluk niet te beschouwen als doel, maar als beloning.

(Antoine de Saint-Expéry)

Ik ben niet wat mij is overkomen. Ik ben wat ik koos te worden.

(Carl Jung)

Geluk vind je niet door te zoeken naar het grote, maar door te leren genieten van het kleine. (Socrates)

Alle succesvolle mensen hebben één ding gemeen: Ze herkennen kansen. (B.Marton)

Educatie is het krachtigste wapen dat we kunnen gebruiken om de wereld te veranderen. (Nelson Mandela)

Wie een fout maakt en die niet herstelt,maakt nog een fout.

(Confucius)

CITATEN

----------

Geduld en volharding creëren samen een magisch effect dat problemen oplost en hundernissen doet vervagen. (J.Q. Adams)

De geest wordt rijk door wat hij ontvangt, het hart wordt rijk door wat het geeft. (V. Hugo)

Soms zijn de dromen die uitkomen, de dromen waarvan je niet eens wist dat je ze had. (A. Sebold)

Ons krachtigste wapen tegen stress is ons vermogen om de ene gedachte boven de andere te kunnen verkiezen. (W. James)

Staatkunde is tegenwoordig meestal de kunst om nieuwe redenen voor nieuwe belastingen te ontdekken. (H. Nahr)

ONUITGEGEVEN GEDICHTEN (In de gevangenis geschreven door Paltjel Kossover) ( Uit het boek van Elie Wiesel: Het testament van een vermoorde joodse dichter)

Hij is niet in zijn bewegingen,

hij is niet in zijn woorden,

en ook niet in zijn woedeaanvallen,

niet in zijn bekentenissen,

niet in zijn lichaam,

niet in zijn tijd;

maar dan,

waar is hij dan wel ?

Nacht,

voor de aanval.

Bleek gerucht, dat aanzwelt

en gromt.

Gerucht voor de schreeuw

die voortstroomt en doodt

en sterft.

God,

voor het gebed.

Harde stilte die leeft

en slaat.

Het geheugen:

tempels en prikkeldraad,

lijken en muren

van Jericho en Warschau,

getto's voor zieners,

gevangenissen en duisternis,

rotsblokken en zweepslagen,

fusilleringen en stuiptrekkingen;

dode kinderen,

kinderen van doden:

hoe lukt het je,

bewaarder van de tijd,

niet te verdrinken

in de waanzin

van hen die jou het leven geven ?

Doodgraver,

geef maar aan de aarde

de modder en de klei

van de hemel terug.

Bedek je gezicht,

doodgraver,

en maak God beschaamd,

die zijn eigen gezicht

heeft verhuld.

Laat de doden alleen,

doodgraver,

zoals ze jou alleen hebben gelaten;

de levenden eisen je op

want je maakt hen bang.

Het leven is een

te lang gedicht

of niet lang genoeg,

te eenvoudig

of niet eenvoudig genoeg,

het leven is teveel

of niet genoeg,

te helder

of niet helder genoeg.

HET LEVEN IS TEVEEL

EN NIET GENOEG.

IS HET LEVEN EEN GEDICHT ?

ONVOLTOOID...

MOERBEIBOOM (A.Van Wilderode pr.)

Als ik kijk door zijn takgebinten

van hard en gerimpeld hout

en harskwasten even oud

zie ik schrijlings het jongetje zitten

genist in een nimbus van goud.

Ik hoor hem met kooswoordjes praten

tot de lijsters van alle kant

aandansend vlakbij zijn hand

haast moeiteloos aan te raken

en nawiegend zielsverwant.

De wind van gelukkige jaren

blaast een deel van het zonnelicht

dat in vlokken gevallen lig

op alle branken en blaren

speels naar zijn kleine gezicht.

Ik kijk in een latere leegte.

Naar niemand. De jongen is heen,

een langzame ladder alleen

ligt in het verdriet van de regen,

de sporten gerot één na één.

(uit: Gensters in het licht-belicht door Paul Vanderghote s.j.-Halewijn)

CITATEN

----------

We beleven onze goede dagen zonder ze op te merken. Pas wanneer er slechte dagen komen wensen we ze terug.(A. Schopenhauer)

Bier en wijn moeten karakter hebben, omdat dit bij de meeste drinkers ontbreekt. (Bert Dewilde)

De ware reiziger reist traag en zelfs dan staat hij nog regelmatig stil.

(S.G.Colette)

Vakantiekampen zijn plaatsen waar kinderen naartoe gaan, zodat hun ouders zich kunnen ontspannen.

Wanneer we kwetsbaarheid ervaren als kracht en niet als zwakte, dan zijn we voorbij de schaamte... (B. Brown)

Waarom hebben we twee ogen en maar één mond ? Om meer te luisteren en alleen datgene te zeggen wat noodzakelijk is.

(Zeno van Citium)

Het hart ziet beter dan het oog. (Arabisch spreekwoord)

Het kleinste wordt groot als je het met liefde doet.(Pater Damiaan)

HET OUDE HUIS (Martinus Nijhoff)

De kamers waren donkerder geworden,

maar geen ding van zijn eigen plaats gezet,

en aan de wand, tussen de blauwe borden,

hing in ovalen lijstje het portret.

Zie de avond ernstig door het raam inkijken,

het oude huis ruist van muziek en zang -

een stoet van bloemen gaat dalen en stijgen

rondom waar moeder is, op het behang.

Moeder, ik ken je nog: je zacht gelaat,

de rimpeltjes om je gestorven ogen -

zing weer van God, die altijd naast ons staat -

Ik heb zo lang naar het portret gekeken,

dat de ogen glansden en haar mond ging spreken,

en 'k hoorde vleugels, die door 't huis heen vlogen.

G E B E D (A. Van Wilderode pr.)

Gij kent mijn dood al, God - laat mij niet weten

waar hij mij vinden en verrassen zal.

Laat mij nog rustig ademen en eten,

laat mij nog slapen en de dag vergeten

die met zijn zorg mij morgen overvalt.

Want er ligt water meterdiep te zwijgen

tussen de huizen waar de herfst begint,

en ieder ogenblik, dat ik moet krijgen

genadig uit uw hand, kan mij bedreigen

en iedere kiem van ziekte zaait zich blind.

Hoe sterk mijn hart is, God, voor een lang leven,

hoe sterk de ader die mijn bloedstroom tilt,

of mijn verstand niet voortijds zal begeven,

voor ik mijn laatste blad heb volgeschreven:

Gij weet het, God, maar zwijg, om mijnentwil.

Soms loop ik van een vreemde wind bewogen

tussen de lichamen der mensen door

gelijk een kind met ingeslapen ogen:

ik stoot mij niet, val noet, wordt niet bedrogen

omdat ik U binnen mijzelven hoor.

Blijf Gij daar, God, blijf Gij. terwijl mijn voeten

geduldig en gehoorzaam op hun reis,

terwijl mijn handen maken, wat zij moeten,

terwijl ik lachen zal, lezen en groeten -

tot in het paradijs.

KERKASIEL (Wilfried Gepts)

Kerken die zich te goed voelen

voor mensen zonder papieren,

zitten in slechte papieren.

Een kerk waar mensen zonder papieren

zich niet thuis voelen,

is een papieren kerk,

geen huis van God.

Kerken staan veelzeggend

middenin het leven

als ze luisteren naar

stemlozen aan de kant.

Wanneer kerkleiders eerste viool

spelen tot de laatste snaar,

lopen kerken leeg:

wanneer ze zich kwetsbaar afstemmen

op gebroken snaren, zit er muziek in.

(uit: Graskant,2011-uitgegeven in eigen beheer)

(cfr Tijdschrift Adem-Tocht nr.1 -2016)

VLUCHTHEUVEL

Bij de stille plas

alsof 't een

stukje hemel was.

Bij het koeren van

de duiven, die

't bladerdak instuiven.

Bij de onrust van

mijn zorgen, hoop

ik op een nieuwe morgen.

Bij U, Heer van stil

aanhoren, wordt

weer zekerheid geboren.

Bij U, in stille

kracht verbonden,

en weer opnieuw gezonden.

Heer van het Kruis

en Heer van het Licht,

blijf, verdwijn niet uit mijn zicht.

In mijn zwakte blijkt

Uw kracht, in mijn

broosheid, Gij, mijn trouwe Wacht.

Tony Hutsebaut

30.07.2002

CITATEN

Het is de merkwaardige stroom tussen jezelf en een ander die aan het leven de ware betekenis geeft. (Sandor Marai)

Liefde en twijfel hebben nooit op vrienschappelijke voet met elkaar gestaan.

(Kahlil Gibran)

Wie nieuwe dingen wil ontdekken, hoeft niet op reis te gaan, maar slechts de wereld te bekijken met een nieuwe blik. (Marcel Proust)

Voor sommige dingen in het leven heb je geen woorden nodig.

Je kunt pas plannen maken voor de toekomst, als je vrede sluit met het verleden.

(Joy Fielding)

Ik wordt liever gehaat om wie ik ben, dan geliefd om wie ik niet ben.(K.Cobain)

Je beseft dat je oud wordt, wanneer je stopt om je schoenveters vast te binden en bedenkt wat je nog kan doen nu je daar toch beneden bent.(G.Burns)

Wie naar buiten kijkt, droomt. Wie naar binnen kijkt, wordt wakker.(C. Jung)

Liefde is de triomf van verbeelding op intelligentie.(H.L.Mencken)

ENKELE TREFFENDE UITSPRAKEN

De vraag des levens is: ''Gaan we door of slaan we af?" Maar voor de meesten is het: "Slaan we door of gaan we af?".

Geld lijkt op vet. Van beide is er genoeg maar altijd op de verkeerde plaatsen.

In al onze ijver om sportief te blijven, parkeren we onze auto toch zo dicht mogelijk bij de sporthal.

Alle paddestoelen zijn eetbaar. Weliswaar zijn er paddestoelen die je maar één keer kunt eten.

Op een dag vind je de vrouw van je leven en dan ben je al getrouwd,natuurlijk.

De natuur is een wonder. Eén miljoen jaar geleden wist nog niemand dat de mensen een bril zouden dragen.

Mooie meisjes zijn net eekhoorntjes... Ze vallen voor alle eikels.

Elke getrouwde man weet waarom ze aan orkanen, vrouwennamen geven.

Vriend: iemand die tijdens je leven tegen je zegt wat anderen na je dood vertellen.

Wees vriendelijk tegen je kinderen, zij kiezen later uw tehuis.

BEZINNINGSTEKST (Joseph Losy)

God is leven. God is liefde.

God geeft zich aan de mens in liefde.

En op aarde heeft God geen andere handen

dan deze van de mensen.

Via de mensen gaat Hij naar andere mensen,

in een liefdevolle tocht, tot alle mensen die

een gemeenschap van broeders en zusters zijn.

Dit zegt de apostel Paulus:

" De liede van de Heer stuwt mij voort. "

Niets kan deze dynamiek afremmen.

In de ene stad werd hij gestenigd,

in de andere gevangen genomen.

Maar zodra hij weer vrij was

getuigde hij opnieuw over God.

God is leven. God is liefde.

Overal waar Hij aanwezig is hier op aarde,

is Hij aanwezig in een liefdevolle

dynamische aanstekelijkheid, die mensen samenbrengt.

Deze mensen krijgen dan het gevoelen écht te leven.

Jezus vraagt dat zijn leerlingen levende stenen te zijn

voor de opbouw van zijn Rijk, waarvan Hij de hoeksteen is.

Het gaat niet om stenen van klei, die eens voor goed fundering geven,

maar het gaat om levende stenen, die steeds sterker

het bouwwerk schragen.

Met kracht van boven schragen mensen hele muren

van de nieuwe hemel en de nieuwe aarde.

(Uit: Wereldwijd Brevier)

MEMENTO (Toon Hermans)

Nu 't rouwrumoer rondom jou is verstomd,

de stoet voorbij is, de schuifelende voeten,

nu voel ik dat er een diepe stilte komt,

en in die stilte zal ik je opnieuw ontmoeten,

en telkens weer zal ik je tegenkomen.

We zeggen veel te gauw: het is voorbij.

Hij heeft alleen je lichaam weggenomen,

niet wie je was en ook niet wat je zei.

Ik zal nog altijd grapjes met je maken,

we zullen samen door het stille landschap gaan.

Nu je mijn handen niet meer aan kunt raken,

raak je mijn hart nog duidelijker aan.

AGATHA (Ingmar Heytze)

Ik ben ergens halverwege als ik naar je kijk met deze ogen.

Mijn testament kan wachten, er is tijd - misschien

heb ik nog driendertig jaar, misschien te weinig dagen

om jouw beeltenis te maken. Het kan me niet veel schelen

zolang jij er bent, mijn leven lang, Agatha - met je naam

vol aah's om te fluisteren in de nacht, met je handen

en je lippen en het eeuwige geheim van wat er in je omgaat

als je naar mij kijkt en lacht terwijl ik laag op laag breng,

heen en weer been, zoekend naar je ware kleuren.

Met jou zal ik nooit ergens anders zijn dan halverwege,

in het midden van de wereld. Mijn werk is mijn wapen

tegen de tijd; mijn schild ben jij.

(Uit: Ademhalen onder de maan-Uitg. Podium-26 jan.2012)

ZOALS HET BREKEN VAN KRISTAL (Gery Helderenberg)

Zoals het breken van kristal

wanneer de beker barst aan scherven,

zoals een glazen waterval

in groen en geurig weidedal

heb ik gedroomd dat wezen zal

mijn sterven.

Zoals een vroege klokkenslag

over de lichtbedauwde daken,

als 't scheuren van een spinnerag,

als 't openwaaien van een vlag

zal ik in blauwe lentedag ontwaken.

'k Ga rondedansen op de wind,

door wolken, zon en sterren waden,

gevleugeld aan een zilverlint,

door 't glinsteren van uw sneeuw verblind.

'k Heb Uw geheimen als een kind geraden.

Zoals een ver horengeschal,

een wilde kreet om U te werven,

het klare breken van kristal,

en als de stilte na de knal

heb ik gedroomd dat wezen zal

mijn sterven.

DEZE AARDE ( Herwig Hensen )

Deze aarde, wij hebben ze opgebruikt:

grond, wateren, beemden, bomen,

de vrucht die smaakt, de bloem die ruikt,

en 't land waarvan wij dromen.

Wat geven wij onze kinderen mee

behalve spreuken en kogels ?

niet eens het zuivre zout van de zee

en 't zingen van de vogels.

Maar wél het gif en het haastige kruit,

en haat die alom kan passen.

Sindsdien doven de lentes uit

en dorren vroeg de grassen.

Belofte slaat over in ongeduld

voor wie geen hoop meer bewaren.

Wat zijn wij onder zoveel schuld ?

bedriegers of barbaren ?

(Uit: Gensters in het licht- 80 gedichten uit de Lage Landen belicht door Paul Vanderghote s.j. - Halewijn )

IK KAN HEM NIET MEER MISSEN, MIJN TROUWE GSM

Ik kan hem niet meer missen,

mijn trouwe gsm,

mijn boezemvriend en bondgenoot,

door wie mijn wereld zich ontsloot.

Ik kan niet leven zonder hem.

Van s' morgens vroeg tot 's avonds laat

bel ik naar ieder die ik ken.

Ik gsm en dus ik ben

en blijf voortdurend aan de praat.

Maar als de avond is gevallen

ben ik dat hels getater moe:

mijn ogen vallen langzaam toe

na al dat telefonisch lallen.

Nu mag hij ook wat rusten,

mijn trouwe gsm,

vermoeide vriend en lotgenoot,

mijn uitgeputte zielepoot.

Ik ga nu slapen... zonder hem.

( Albert Schrever )

TOEGEWENST (Martinus van den Berg)

Dat je mensen mag ontmoeten

die jou genegen zijn,

van wie je warmte ontvangt.

Dat je mensen mag ontmoeten

die naar je omzien,

die naar je luisteren.

Dat je mag ervaren

dat je ook nu de moeite waard bent,

dat je leven ook nu zinvol is.

Da tje mag ervaren

dat je als mens kunt blijven groeien,

dat je kunt toenemen in menselijkheid.

Dat je innerlijke kracht mag vinden

om aandacht en interesse

op te brengen voor anderen.

Dat je niet alleen afhankelijk bent,

maar ook onafhankelijk kunt zijn,

jezelf.

Dat je erbij mag zijn,

dat je graag gezien wordt,

dat je verbonden mag blijven

met de mensen om je heen

en met de Heer die om je geeft.

(Uit: In Levende Kerk,2006)

KOM, O GEEST DES HEREN, KOM

Kom, o Geest des Heren, kom,

uit het hemels heiligdom

waar Gij staat voor Gods gezicht.

Kom, der armen troost, daal neer,

kom en schenk uw gaven, Heer,

kom, wees in de harten licht.

Kom, o trooster, Heil'ge Geest,

zachtheid die de ziel geneest,

kom, verkwikking zoet en mild.

Kom, u vrede in de strijd,

lafenis voor 't hart dat lijdt,

rust die alle onrust stilt.

Licht dat vol van zegen is,

schijnt in onze duisternis,

neem de harten voor U in.

Zonder uw geheime gloed

is er in de mens geen goed,

is de ziel niet rein van zin.

Was wat vuil is en onrein,

overstroom ons dor domein,

heel de ziel die is gewond.

Maak weer zacht wat is verstard,

koester het verkilde hart,

leid wie zelf de weg niet vond.

Geef uw gaven zevenvoud

ieder die op U vertrouwt,

zich geheel op U verlaat.

Sta ons met uw liefde bij,

dat ons einde zalig zij,

geef ons vreugd' die niet vergaat.

AMEN.

WIJ LOVEN U, GOD...

Wij loven U, God, om uw glorie, die uitgestald ligt inal het geschapene op aarde, in de sneeuw, in de regen, in de wind, in de storm; in al uw schepselen, zowel de jagers als de gejaagden. Want alle dingen bestaan slechts zoals ze gezien worden door U, zoals ze gekend zijn door U; alles bestaat alleen in Uw licht en Uw glorie wordt zelfs verkondigd in wat U loochent; de duisternis verkondigt de glorie van het licht. Zij die U loochenen zouden U niet kunnen loochenen indien Gij niet bestond; en hun Godsloochening is nooit volkomen, want als dat zo was, zouden zij zelf niet eens bestaan. Zij bevestigen U door te leven; alle dingen bevestigen U door te leven; de vogels in de lucht, zowel de havik als de vink; de dieren op de aarde, zowel de wolf als het lam; de worm in de grond en de worm in de buik. Daaron moet de mens, die Gij bewust maakte van Uw bestaan, U bewust prijzen, in gedachte en in woord en daad.

( Fragment uit de laatste koorzang in: Murder in the Cathedral(Londen 1935) van de Engelse dichter en dramaturg Thomas Stearns Eliot(1885-1965)

ZONNELIED VAN ST. FRANCISCUS VAN ASSISI

Allerhoogste, almachtige,goede Heer,

van U zijn de lof, de roem, de eer en alle zegen.

U alleen, Allerhoogste, komen zij toe

en geen mens is waardig uw naam te noemen.

Wees geprezen, mijn Heer, door al uw schepselen

vooral door mijnheer broeder zon

die de dag is en door wie Gij ons verlicht.

En Hij is mooi en straalt met grote pracht;

van U, Allerhoogste, draagt hij het teken.

Wees geprezen,mijn Heer, door zuster maan en de sterren.

Aan de hemel hebt Gij ze gevormd, helder en kostbaar en mooi.

Wees geprezen, mijn Heer, door broeder wind

en door de lucht, bewolkt of helder, en ieder jaargetijde,

door wie Gij het leven van uw schepselen onderhoudt.

Wees geprezen mijnHeer, door zuster water

die heel nuttig is en nederig, kostbaar en kuis.

Wees geprezen mijn Heer, door broeder vuur

door wie Gij voor ons de nacht verlicht;

en hij is mooi en vrolijk, stoer en sterk.

Wees geprezen mijn Heer, door onze zuster moeder aarde

die ons voedt en leidt,

en allerlei vruchten voortbrengt, bonte bloemen en planten.

Wees geprezen, mijn Heer, door wie omwille van uw liefde

vergiffenis schenken, en ziekte en verdrukking dragen.

Gelukkig wie dat dragen in vrede,

want door U, Allerhoogste, worden zij gekroond.

Wees geprezen, mijn Heer,

door onze zuster de lichamelijke dood,

die geen levend mens kan ontvluchten.

Wee hen die in doodzonde sterven;

gelukkig wie zij in uw allerheiligste wil vindt,

want de tweede dood zal hun geen kwaad doen.

Prijs en zegen mijn heer,

en dank en dien Hem in grote nederigheid.

(Op het einde van zijn leven heeft Franciscus zijn Zonnelied, de lofzang van de schepselen gecomponeerd.)

KORT EN GOED (genoteerd door Gerd de Ley)

Wanneer de mannen het huishouden hadden moeten doen, zouden we waarschijnlijk nog in tenten leven. (Bob Edwards)

Spijker: iets waarop je mikt vooraleer je met een hamer op je duim slaat. (Peter Eldin)

Als geld spreekt, ergert niemand zich aan de taalfouten.(Peter Darbo)

Ik heb ernstige twijfels over een leven voor de dood.(Groucho Marx)

Ik heb niet gefaald. Ik heb gewoon 10.000 manieren gevonden die niet werkten.

(Thomas Edison)

Mensen zijn als boeken. De buitenkant is meestal heel anders dan het verhaal vanbinnen. (Pablo Neruda)

Mensen huilen niet omdat ze zwak zijn. Ze huilen omdat ze te lang sterk zijn geweest. (Johnny Depp)

Toen ik over de nadelen van alcohol las, ben ik gestopt met lezen.(Henny Youngmann)

Geld werd uitgevonden zodat we precies zouden weten hoeveel schulden we hebben. (Cullen Hightower)

Ik ben zo pienter dat ik soms geen woord versta van wat ik aan het zeggen ben.

(Oscar Wilde)

KERSTNACHT (Ida Gerhardt)

Kerstnacht - het woord is als een lafenis,

een koele sneeuw, glanzend onder het zachte

stralen der sterren - op de landen is

het weerloos stil, een ongerept verwachten,

Kerstnacht - het eenzaam zwerven der gedachten

rondom het oud verhaal, het nimmer uit te spreken

verlangen naar het helder zingen in de nacht en

het opgaan van de ster, een lichtend teken.

Kerstnacht - het sneeuwt op de geschonden aarde,

dun en verstuivend dekt een huivering

een ijle val, een lichte zuivering

het vragen, dat wij ongestild bewaarden.

(uit: Kosmos Mees Santpoort 1940)

1 Korintiërs 13, 1-13

Al spreek ik met tongen

van engelen en mensen;

ik ben schallend koper,

een rinkelende tamboerijn.

Al ben ik een profeet,

ziende het onzienlijke,

in alles ingewijd

en is mijn geloof zo volkomen

dat ik bergen verzet,

maar ik heb geen liefde,

ik ben niets.

En geef ik alles weg

en laat mij martelen

als het moet,

heb ik geen liefde,

dan dient het tot niets.

Liefde is ruimte geven,

tijd laten, goedheid, geduld.

Liefde is niet kleinzielig,

jaloers, hebzuchtig.

Liefde laat zich niet gelden,

ijdel, grof, ongenaakbaar.

Wie liefheeft

is niet belust op zichzelf.

Liefde wordt niet verbitterd,

liefde vindt niets onvergeeflijk.

Onrecht maakt haar niet gelukkig,

waarheid maakt haar gelukkig.

Liefde houdt stand tegen alles:

telkens weer gelooft zij,

alles verdraagt zij,

altijd opnieuw vol hoop.

Nooit bezwijkt de liefde.

Profetenwoorden wel,

talen verstommen,

alle kennis is eindig.

Ach, alles wat wij weten is stukwerk...

En onze visioenen: flarden licht.

Maar als het oneindige aanbreekt,

houdt al het eindige op.

Toen ik nog een klein kind was,

praatte ik zoals kinderen doen

en ik dacht niet verder

dan kinderen doen.

Nu ik een man geworden ben,

heb ik dat achter mij gelaten.

Nu nog zien wij spiegelbeelden,

raadselachtig,

éénmaal staan wij oog in oog.

Nu nog weet ik niet de helft;

ooit, éénmaal, zal ik alles weten,

zoals Hij alles weet van mij.

GELOOF EN HOOP EN LIEFDE

ZULLEN BLIJVEN, ALLE DRIE,

MAAR DE GROOTSTE IS DE LIEFDE !

(Vertaling: Huub Oosterhuis)

OPEN OREN

Voor de vraag achter de woorden,

voor het roepen dat wordt gesmoord,

voor het nieuws dat wordt verzwegen.

Open oog en oor

voor de botten van hoop die ontluiken

als groene twijgen in volle winter:

de stappen naar vrede,

de inzet die gratis is,

het groen van verbondenheid,

het niet meer zwijgen van kleine mensen.

Open ons hart voor de stem

die vanuit mensen en structuren

diep in jou blijft roepen,

tot je opstaat,

een keuze maakt,

tot ommekeer naar God en mensen toe.

(Uit: ' Uit de schaduw ')

OVERWEGING

----------------

Toen Jezus zijn leerlingen 'licht der wereld, zout der aarde' noemde, dacht Hij aan iets bescheidens. Een lantaarntje, dat vriendelijk en menslievend z'n licht zou laten schijnen. Je kon het over het hoofd zien - het was geen bouwlamp -, maar voor opmerkzame ogen gaf het licht en wees het een richting.

De dalende aantallen en kerksluitingen vandaag betekenen dat de kerk niet meer overal aanwezig is en dat ze geen bepalende stem meer heeft in de samenleving. De 'christenheid' is niet meer. Het beeld van de lantaarn kan ons troosten: alles is niet verloren, er is nog een plaats voor de kerk. De kerk heeft nog zin. Maar een lantaarnte is geen bouwlamp.

De kerk moet aanvaarden dat haar stem niet overal meer gehoord wordt en dat ze soms een marginale rol speelt.

Gelovigen moeten aanvaarden dat ze leven in een niet-christelijke samenleving en daar niet zuur en cynisch van worden.

Wat dan wel ? Eenvoudigweg, in de marge, met vreugde een lantaarntje zijn !

(Uit: Jos Moons sj in Ignis Webmagazine van 12.09.2016)

T I J D (Bron onbekend)

Er zijn mensen met tijd,

mensen zonder tijd

en mensen die de tijd vergeten.

Wij hebben allemaal een tijd:

een tijd om te leven,

een tijd om tijd te maken

en tijd om tijd te nemen.

Sommige mensen zijn tijdloos,

ze lijken wel zo goed als mens bezig

dat zij de tijd overstijgen.

Hun tijdelijk bestaan

grenst aan de heiligheid.

Als goedheid tijd heeft gekregen

om zich te ontwikkelen in het leven,

dan neemt dat leven

iedere mens met zich mee

op zijn eigen tijd

naar een wereld vol eeuwige goedheid.

Daar bestaat geen tijd.

Daar zal men genieten van Gods goedheid

in eeuwigheid.

En op Gods goedheid en eeuwige heiligheid

past geen enkele tijd.

GEBED EN BEZINNING (Eke Veenbrand)

Jezus, man van Nazareth,

waar ben jij ingebed,

dat ik de draad niet vind

die mij met Jou verbindt ?

In puin ben ik Je aan het zoeken,

in kerken en gewijde boeken,

maar sinds Jij ooit verrezen bent,

heeft niemand Jou terstond herkend.

Jij was die tuinman bij het graf,

om wie Maria eerst niet gaf.

Jij was die visser bij het meer,

en zij geloofden meer en meer.

Jij was die wonde in de zij,

''mijn meester en mijn God ", zei hij.

Zo spon ik Ariadnes draad,

een liefde sterker dan verraad.

SCHERVEN EN TRANEN (Marcel Weemaes)

Een kindje had een vaas

van duur kristal gebroken,

Val Saint-Lambert.

Scherven en tranen,

alleen nog verdriet.

De moeder raapte de scherven op,

tilde haar kindje op de arm

en plukte bloemen in de tuin,

een heerlijke ruiker

in een mengeling van kleuren,

de armen van het kindje vol.

Op enkele bloemen

blonk een saffieren kindertraan.

En de moeder zei:

Kindje, huil niet meer,

de vaas diende alleen maar

om bloemen in te zetten.

Maar nu draag jij de bloemen

en ik draag jou !

Kom,

we spelen '' vaas '',

jij en ik.

Zing je iets ?

Gelukkig kind !

Als je groot bent zal ik je vragen:

Wie is God ?

En je zal antwoorden:

Iemand die scherven opraapt

als ik iets gebroken heb,

Iemand die met mij bloemen plukt,

die mij draagt,

die mij vraagt:

zing je iets ?

( Uit: Hoe Gij bestaat, verwondert mij, Patmos 1983)

CITATEN

-------------

Geluk gaat voorbij anders zou het geen geluk zijn en wordt het verveling.

(Robert Long)

Bekwaamheid betekent weinig zonder een gunstige gelegenheid..

(Napoleon Bonaparte)

Wat een scheet is voor de werkman, is een wind voor de weerman.

Voor meneer de baron is het edelgas en de journalist verspreidt valse geruchten.

De piloot laat er een vliegen en voor de pastoor is het achterklap.

(Pol Vanhaverbeke)

Veel mensen lopen je leven in en uit, maar enkel échte vrienden laten voetafdrukken na in je hart. (Eleanor Roosevelt)

De mond is gemaakt voor communicatie, en niets is mondiger dan een kus.

(Jarod Kintz)

De waarheid is als de zon. Je kunt haar even tegenhouden, maar ze gaat niet weg. (Elvis Presley)

Loop alsof je de aarde kust met je voeten.(Thich Nhat Hanh)

Hollywood is een plaats waar ze je duizend dollar betalen voor een kus en vijftig cent voor je ziel. (Marylin Monroe)

Van alle mensen die niets te zeggen hebben, verkies ik diegenen die dat stilzwijgend doen. (Oscar Wilde)

Wie iets écht wil, vindt altijd een weg. Wie iets niet wil doen, vindt altijd een excuus. (Constance Baker Motley)

DE ZON VAN DE DAG (Phil Bosmans)

Aanvaard elke nieuwe dag als een geschenk,

als een gave en zo mogelijk als een feest!

Sta 's morgens niet te laat op!

Kijk in de spiegel en lach tegen jezelf

en zeg 'goede morgen' tegen jezelf,

dan ben je een beetje geoefend

om het ook tegen anderen te zeggen!

Als je de ingrediënten van de 'zon' kent,

kun je zelf maken, even goed als dagelijkse soep.

Neem een grote portie goedheid,

doe er flink wat geduld in,

geduld met jezelf, geduld met anderen.

Vergeet dat tikkeltje humor niet,

om de tegenvallers te verteren.

Meng er een behoorlijke dosis werklust in

en giet over alles een gulle lach en je hebt

de zon van de dag!

GELOVEN

't Is dansen op een koord,

wandelen op het water,

gedragen door Zijn Woord...

't Is dwalen door woestijn,

zich laven aan Zijn Bron,

zo blij te mogen zijn...

't Is 't volgen van Zijn Licht,

zich warmen aan Zijn Vuur,

de sfeer van een gedicht...

't Is een adelaar gelijk

in ijle zuivere lucht,

steeds dichter bij Zijn Rijk...

't Is graven naar de ader,

't is zoek naar de schat,

thuiskomen bij de Vader...

't Is stil worden en stil zijn,

luisteren naar Zijn Roep,

Zijn Bloed zien in de wijn...

't Is vallen en weer opstaan,

de ' Via Dolorosa ',

kordaat ten einde gaan...

Tony Hutsebaut

07.03.1994

IK HEB DE HELE WINTER NIET GEWETEN... (Paul Verbruggen)

Ik heb de hele winter niet geweten

dat er van U,

diep in dit dode woud,

ergens wat goud

bedolven lag.

Met lege hand en hart

en tot geen offeranden klaar

trad ik in 't bos en vond

uw eerste krokus in de zon.

Hij stond zo schitterend

in het donkergroene mos,

zo enig licht

tussen het koude naakte hout,

en iets

wat ik de ganse winter was vergeten

ging weer aan 't smeulen

met een teedre gloed.

Zo stond ik lang

gelukkig en verenigd

met die kleine krokus in de zon,

en wist opeens

hoe diep de kleine dingen leven

en zei heel simpel: God, hoe mooi.

B U S 3 2 (Maarten Inghels)

Ik heb nogmaals bus 32 genomen:

een reis van Antwerpen naar Edegem en wederom.

Omdat ik de grond ken die mij achtervolgt.

Met het zuchtende optrekken en verledenzieke remmen

door de kwalijk riekende voostad kwam ook

de geur van chloor en nat haar op de achterbank.

Mijn maag zat weer gevuld met koek

en slanke meisjesdromen maar ik bleef mager op de graat,

misselijk van millenniumkoorts, bochten door het dorp.

Auto's kruipen als glimmende scarabeeën voorbij.

Het plafond van de bus draagt dezelfde schimmen

als mijn blauwvochtige zolderkamer,

meester Johan en zijn verhaal van Ali Baba.

Zijn veertig rovers lieten hun paarden

de morse van mijn jongenshart galopperen.

Vier uur. De lucht is guur, bedacht de schijver.

Ik lag in de armen van de knetterende walkman

die de weemoed van een raam met ijkristallen bezong.

Daar is de laatste halte

waar ik zal aarzelen om de trede af te dalen.

De huizen zijn slapende brokkelkiezen,

een zwijgend gebit omzoomt de laan.

Het is weer vroeg duister buiten.

Bomen bootsen mensen na.

(Uit: Nieuwe rituelen, De Bezige Bij,2015)

MIJN DOCHTER EN IK (Ed Hoornik)

Terwijl ik lees voel ik mijn dochter kijken;

ik laat niets merken en lees rustig door.

Haar leven doet zich helder aan mij voor:

het zal in alles op het mijne lijken.

Niets kan ik doen, opdat zij zal bereiken

wat ik, amper gevonden, weer verloor;

geen vindt van het geluk méér dan een spoor,

ook zij niet, en ook zij zal het zien wijken.

Ik sluit het boek. Wij zitten naast elkaar:

geen woorden tussen ons, slehts, even maar,

de glimlach van de een tegen de ander.

't Is of ik in mijn eigen ogen staar,

en wat daar staat, het is als water klaar,

wanneer ik langzaam in mijzelf verander.

Heroriënteren (Kathleen Boedt)

Als je voelt dat je vastroest

in een patroon van ieder voor zichzelf

en verstrikt raakt

in een woestijn door

stap voor stap

de weg van mensen opnieuw te gaan,

vragen stellen bij je doen en laten,

je heroriënteren

met een ander horloge

en een ander kompas

in de hand,

stil houden bij een vergeten bron

om je andere ik

en die andere mens als tochtgenoot te treffen,

verder gaan,

met mensen en omwille van mensen,

weer mens worden aan elkaar.

En zakt de moed in je schoenen,

haak dan toch niet af,

vrees niet,

want bij elke exodus

is de Heer met je.

ZO ZONG DE BLOEM IN DE VAAS (Alice Nahon)

Ik ben een bloem van't veld.

Wie droeg mij mee ter stede

waar'k nooit of nooit meer bidden zal

lijk ginder in het rustig dal,

mijn simpele bloemgebeden.

Ik sta hier in dees mooie vaas

zo triestig te verwelken;

gij hebt mijn herte zeer gedaan;

ach mensen, zult ge nooit verstaan

de taal van bloemenkelken ?

Ik ben een bloem van 't veld;

voor mij geen tuin, geen snoeien,

geen prachtige vaas die mij omknelt;

maar laat mij ginds, in 't vrije veld

bij d'andere bloemen bloeien.

En ben ik uitgebloeid,

ach, laat mij dààr verslensen

en luister naar mijn leste zang,

ik ben zo bang, ik ben zo bang

te sterven bij de mensen.

BETEKENIS ( Hans Warren )

Met zoveel liefde heb ik van je gehouden

dat, nu ik bijna je vergeten ben,

het zeggen van je naam mij is gebleven

een liefkozing, waar ik dagen op kan leven.

En dit is de liefste herinnering:

hoe op het plein, een honinglied van linden,

vanuit de schaduw over witte straten

je aan kwam lopen. Speelse zomerwinden

sloegen de gele zijde van je kleed

tegen je ranke lichaam, en je ogen

waren van heimwee raadselig verwijd.

Hoevele zomers zijn sindsdien vervlogen.

Met zoveel liefde toch heb ik van je gehouden

dat, nu ik bijna je vergeten ben,

het een liefkozing der lippen is gebleven

je naam te zeggen als ik eenzaam ben.

(Uit: verzamelde gedichten/Bart Bakker, A'dam 2002)

AUDI,BENIGNE CONDITOR

O goedertieren Schepper, hoor

naar ons gebed en hulpgeroep,

dat opstijgt veertig dagen lang

in deze grote boetetijd.

Gij die de harten mild doorschouwt

en kent de zwakheid onzer kracht,

vergeef genadig onze schuld,

nu wij tot U zijn weergekeerd.

Al hebben wij U veel misdaan,

onthoud niet uw barmhartigheid.

Geef thans uw heilige Naam ter eer,

aan zwakke mensen kracht en troost.

Geef dat onthouding met haar pijn

naar lijf en leden ons bedwingt,

zodat ons hart van uw schuld bevrijd,

zich vrijhoudt van de zondesmet.

Verhoor ons, nooit volprezen God,

drievoudig, één en onverdeeld:

geef dat ons rijk aan vruchten wordt

de heilige tijd, die Gij ons geeft.

Amen.

(Gregorius de Grote, 540-604)

MAAK ONS ZACHT (Catharina Visser)

Jij die ons licht en onze adem bent,

die oorsprong, einde aarde, hemel kent,

zie hoe verhard en klein de mensen leven

naar geld en macht en eigen welvaart streven.

Hoe hebben wij elkaar toch omgebracht,

sla op de rots en breek in ons de nacht;

bevestig ons in oude visioenen,

laat volkeren zich met elkaar verzoenen.

Want in ons ware wezen zijn wij zacht,

sla op de rots en wek een nieuwe kracht,

dat wij veranderen en met miljoenen

elkaar de vrede en het licht hergeven.

CITATEN

-----------

Het mooiste geschenk dat je kunt geven is een stukje van jezelf.

( R.W. Emerson )

Liefhebben is het beste voor de ander wensen. ( Thomas van Aquino )

Liefde is het kruispunt van vier lanen. Luisteren, begrijpen, goed zijn en trouw.

( Liliane Beaurepaire )

Onder een gave schil kan ook een rotte appel schuilen.

( Nena en Dixie Van Wassenhove )

Je kan de wonden van een ander enkel genezen als je er zelf ook enkele hebt.

( Carl Gustav Jung )

Huil niet omdat het voorbij is, maar lach omdat het gebeurd is.

( Dr. Seuss )

Als je mij niet aankan op m'n slechtst, dan verdien je mij zeker niet op mijn best.

( Marylyn Monroe )

Genieten van de tijd die je verspilt, is geen verspilde tijd. ( John Lennon )

Iemand die een 'waarom' heeft om voor te leven, kan bijna elke 'hoe' verdragen.

( Friedrich Nietzsche )

Leer nooit iets van buiten wat je kunt opzoeken. ( Albert Einstein )

CITATEN

----------

De mooie dingen van het leven worden niet gezegd met de mond maar met de ogen. (Olaf Hoenson)

Het stof der dode woorden klampt zich aan u vast. Was uw ziel met stilte. (R. Tagore)

Het is niet waar dat we te veel verstand hebben en te weinig hart.

We hebben te weinig verstand in de zaken van het hart.

(Robert Musil)

Alles wat niet wordt uitgedrukt, maar wel wil worden uitgedrukt, veroorzaakt ongemak. (Fritz Perls)

Alle mannen zijn ijdel, vooral zij die het niet toegeven.

(Sean Connery)

Je bent net zoveel waard als de tijd die je op tv komt.(J. Cruijff)

Als de pot kookt, wordt ook de vriendschap warm. (Plautus)

Er zal pas een einde komen aan de oorlogen als de vrouwen de macht overnemen. (Wilma Scott Heide)

Pessimisme is een win-winstsituatie: of je hebt gelijk, of het valt mee.

(Theo Maassen)

GEEF MIJ EEN HART, GOD ! ( Manu Verhulst pr.)

Geef mij een hart dat vakantie kan nemen,

zich even kan losmaken uit het gareel van de zorg en verantwoordelijkheid,

dat los, en vrij, de aarde kan proeven en ruiken,

en de lucht en het water en de mensen erbij.

Geef mij een hart, God; dat klein is als een kind,

de verrassing beleeft van elke nieuwe morgen en elke nieuwe horizon,

die zich laat drijven op de wolken

en gaat rusten in de ondergaande zon.

Geef mij een hart dat nog kan luisteren naar de vogels

en kan glimlachen

bij de verre geluiden van koeien

als de morgen begint.

Geef mij een hart dat nog kan spelen

en alles kan vergeten bij een bal in het water

of een kind in het zand.

Geeft mij een hart, God, een open hart en open handen

om naar mensen toe te gaan,

te luisteren naar hun verhalen

en te snoepen van hun vriendschap, als de avond valt.

Geeft mij een hart dat uitnodigt - als een rustbank in de lommer -

iedere voorbijganger,

iedere mens langs de baan.

Geef mij een hart dat zich wil bekeren

tot de eenvoud om kleine dingen,

een hart dat kan bewonderen zonder te bezitten,

en kan bidden zonder woorden.

Een hart dat doorheen de dingen kan schouwen naar uw oneindigheden.

Geef mij een hart dat vakantie kan nemen

zoals Gij, op de zevende dag,

toen alles weer goed was, wat Gij had gemaakt.

S T E F ( In genegenheid opgedragen aan Gerry )

(In memoriam Stef Van Stiphout - Karikaturist Pallieterke)

Ik zie hem daar nog gaan,

de tred niet meer

zo zeker:

de aanzet van de beker...

Dat ging slechts, slok per slok;

heel moeizaam en

't vroeg tijd:

uitzien naar wat eeuwigheid...

Maar eind is ook begin,

als 't beeld tot

harten spreekt

en gans de mens herleeft...

Ik koester nu zijn kaart,

als erfenis

en kleinood:

gij zijt voor ons niet dood...

Elk lichaam wordt tot stof,

het leven slechts

een blitz-bezoek:

het onvoltooide boek...

Maar schoonheid tart de tijd,

groeit uit tot écht

oneindigheid:

de plaats waar gij nu zijt...

Tony Hutsebaut

14.08.1995

Met moeder in gedachten op weg naar het Licht van Pasen.

GEESTELIJKE WANDELING

Wandelen, wandelen,

wat is het zoet,

met moeder in gedachten

als in een gloed.

Gij waart er blijkbaar bij,

alleen was ik niet,

de weg leek eens zo kort

en stil mijn verdriet.

Het was alsof gij zei:

'Ga verder, zoon

en blijf niet bij mij staan;

ik heb mijn kroon. '

De weg blijkt eindloos lang,

mijn tred wordt zwaar,

ik zal het zelf moeten doen;

ben ik wel klaar?

Maar Hij is ook gegaan

met kruis en pijn

tot op de schedelplaats en

kreeg zure wijn.

Het leek een tragedie,

een roemloos slot,

tot op de derde dag; Dan

werd Hij écht God.

Tony Hutsebaut

31.03.1995

MILD WORDEN... (Karel Staes)

Mild worden is de rijpste groet van de mens.

Het is zacht worden in je woorden,

in de klank van je stem en in heel je zijn.

De blik uit je ogen wordt een warm aanvoelen

omdat je in de mensen om je heen jezelf herkent.

Het heeft niets te maken met zwakheid, het zit veel dieper.

Het is de kracht die je doet ontwaken en doet leven.

Mensen die binnen mild worden beseffen wie ze zelf zijn.

Je oordeelt niet meer over anderen,

je bent niet langer hard.

Je wilt niet overal gelden ten koste van je medemensen.

Je luistert omdat elke andere een voortdurend wonder is.

Je geniet van zon en regen en van heel kleine dingen.

Dikwijls zie je die mildheid bij mensen die veel geleden hebben.

Ze horen en zien alles anders.

Wie mild wordt, heeft zichzelf overwonnen.

Een dankbare zucht van bevrijding

welt uit je op: je houdt van de mensen

omdat je geleerd hebt van jezelf te houden.

Niet zoals je zelf zou willen zijn, maar gewoon zoals je bent.

(Uit tijdschrift Adem-Tocht, jaargang 37, nr.1/2017)

ALLAHU AKBAR (Mohamed El Bachiri)

een zacht gefluister uit het hart,

onhoorbaar maar veel echter dan de kreet van de terrorist.

" Allahu Akbar "

voor de liefde voor mijn land, mijn vlakke land,

en voor het Marokkaanse koningrijk.

" Allahu Akbar "

voor de schoonheid, voor de kunst, die emoties oproept

die een hart van steen tot tranen zou bewegen.

" Allahu Akbar "

voor de diversiteit van culturen, van godsdiensten, van mensen met wie

je praat, met wie je deelt en van wie je uiteindelijk in een geest van

broederlijkheid aanvaardt dat iedereen een eigen waarheid heeft.

" Allahu Akber "

om het geweld af te wijzen en je in te zetten voor de vrede

en de vriendschap tussen de volkeren.

" Allahu Akbar "

wanneer ik jou -jood, atheist of christen - glimlachend de hand reik.

" Allahu Akbar "

voor wie begrijpt dat God liefde is en dat alleen die universele kracht,

de liefde voor de naaste, de mens kan redden.

" Allahu Akbar "

als zoete gedachte en gebed voor jou, Loubna , mijn geliefde, en voor alle

slachtoffers die eeuwig in ons hart en onze herinnering blijven leven.

(Tekst die El Bachiri schreef na de dood van zijn echtgenote Loubna, als antwoord aan zij die het leven hebben verwoest. (Vertaling: De Standaard)

CITATEN

----------

Als je geen dwaasheid kunt herinneren die je uit liefde hebt gedaan, dan heb je nooit liefgehad. (Shakespeare)

Waak over je gedachten, ze worden je daden.

Waak over je daden, ze worden je karakter.

Waak over je karakter, Het wordt je toekomst. (Frank Outlaw)

Doe al het goed dat je kunt met de middelen die je hebt, op de plaats waar je staat, in de jou gegeven tijd. (John Wesley)

Leeftijd is iets dat er niet toe doet, tenzij je kaas bent. (Luis Bunuel)

Muziek heeft een helende kracht. Het kan mensen uit zichzelf doen ontsnappen voor enkele uren. (Elton John)

De wereld is een boek. En wie niet reist, leest slechts één pagina. (St. Augustinus)

Licht gaat sneller dan geluid. Daarom lijken sommige mensen helder tot ze beginnen te spreken. (Alan Dundes)

Het is niet omdat wij de beste hamer hebben dat elk probleem een nagel is. (B. Obama)

GOUDKORREL

Benauwende angsten besluipen mij

uit de verre verten van mijn verleden...

Onweerstaanbaar hard teisteren,

treiteren en striemen zij mijn heden.

Ik zoek een uitweg, een bevrijding,

een eindeloze rust, weg van spot,

hoon en pech...

Ik zoek, ik zoek, maar struikel steeds

over dezelfde vragen, vragen die

meedogenloos aan mijn ego knagen.

Waar is die warme schouder waarop ik

mijn vermoeide hoofd te rusten leg?

Die warme schouder

en dat heerlijke sussende woord...

maar bovenal die beschermende

knuffel die toch niemand stoort?

Karl M. Verstraeten

GEBED OM BEMOEDIGING

God, onze Vader,

wij kunnen

niet anders dan toegeven

dat wij soms moedeloos zijn

en zelfs angstig.

Soms vragen wij ons af:

wat kan er toch gebeuren

om de kerk en ons

leven en kracht te geven ?

Wij openen ons hart voor u.

Wij wachten, wij verwachten,

eensgezind in de vriendschap.

Wij proberen te bidden, samen,

en toch elk vanuit het eigen hart.

Zend uw heilige Geest,

gooi de vensters open

in ons leven,

in onze gemeenschap,

in onze wereld.

Leg uw vuur

in onze kleine woorden.

En laat ons échte woorden spreken

die een vonk van liefde

doen overslaan. Amen.

DE VRUCHTEN VAN HET RIJK (Wim Holterman osfs)

De aarde is niet ons bezit.

We hebben ons leven niet in de hand.

Als mens op deze aarde zijn we een voorbijganger.

In de korte tijd die ons is toegemeten

hebben wij de taak goede vruchten te dragen.

De waarde van ons leven wordt niet bepaald

door het bezit dat we vergaren.

Het enig belangrijke is

wie we als mens zijn.

Ons leven is goed

voor zover we bijdragen aan het geluk

en het welzijn van anderen.

Ons leven is waardevol

als we al het mogelijke doen

om van deze aarde een paradijs te maken.

We zijn als pachters in de wijgaard.

De opbrengst komt ons niet toe,

maar aan hen die met ons leven

en die na ons de aarde bewonen.

We worden uitgenodigd

om ons steentje bij te dragen

aan het bouwwerk van het Rijk van God.

De hoeksteen hiervan is

de man van Nazareth.

Verzameld rondom Hem

en in navolging van Hem,

kan ons leven blijvend

goede vrucht dragen,

tot opbouw van mens en wereld.

ALLERZIELEN (Tine Hertmans)

In het timbre van de dagen

die vervlakken en vervagen,

op het ritme van de tijd

dans de salsa, heb geen spijt

van het niet geleefde leven,

wij zijn hier allen maar voor even

op dit kosmisch punt aanbeland,

op de blauwe planeet gestrand

met een universeel gegeven,

gewond, of niet, verder leven

met een ticket zonder retour

ligt ons sterven op de loer,

bij het vallen worden we opgeraapt,

als dode bladeren bijeengeschraapt,

onze laatste adem verspild,

ons zwijgen voor eeuwig verstild.

SCHADUWBEELD (Clem Schouwenaars)

Kijk, ik ben een deelbaar cijfer,

een tweesprong, een tweestromenland.

Midden mijn schaduwbeeld ik ga en

hoor dit beeld, en ben mijn schaduw.

Een zuil vergulden wil ik om te

kluisteren veelvoudig dit bestaan.

Want waarlijk, schuilend in dit huis

ik noem de wolken zomerse karpaten,

haar vingers in mijn handen inderdaad

noem ik haar hand

maar namen volgen mij

van drijvend kruid, van vreemde liliaceeën.

Ik glans van evenaar en diepzee

waar ik traag sterf in dit land

van regen, runderen en beemden.

SCHADUWBEELD (Clem Schouwenaars)

Dit is de tijd van lijsters na de zomer.

De zwaluwen verdwenen en de regens,

die veel schaadden, stijgend achter nevels

de zon verglaast de beemden van oktober.

Runderen verwijlen nog op de einders,

oud-koperen glans omdampt, ternauwerdood

van weiden onderscheiden. Schaduwloos fantoom

-de grenslijn kantelt- landt een reiger.

Torenklokken van verzonken dorpen

en de huivering van grijs geboomte.

Plotseling gehuil van honden.

Twee talingen vluchten over.

CITATEN

----------

Liefde is als een pompelmoes. Met de tijd leert men de bittere bijsmaak naar waarde schatten. (F.G.Lorca)

Het mooiste geschenk dat je kunt geven is een stukje van jezelf. (R.W.Emerson)

Alle wezens zijn bang voor pijn en vrezen de dood. Verplaats je in hun situatie en laat hen met rust. (Boeddha)

Een van de belangrijkste dingen bij communicatie is horen wat niet wordt gezegd.

(P. Drucker)

Met geld kun je een mooie hond kopen maar niet het kwispelen van zijn staart.

(J. Billings)

Een tactvolle persoon is iemand die weet hoe ver hij te ver mag gaan.

Je beseft dat je oud aan het worden bent wanneer de kaarsjes meer kosten dan de taart.

(Bob Hope)

Fijne dagen houden dagboeken kort. (Walter Scott)

DAG VAN HET KIND (Gilbert Wittevrongel)

Als boven de bomen de zon zich toont,

luister dan naar de stilte

die door de takken dwaalt.

Als door de bladeren de regen druppelt,

luister dan naar de stilte

die zich spreidt over de grond.

Als de nachtegaal de twijgjes ontroert,

luister dan naar de stilte

die alle geuren streelt.

Als de mensen rondom jou

je hard gaan raken,

bescherm dan de stilte

in je diepste binnenste.

Als paps en mams

je met hun blikken liefkozen,

als oma en opa

je zomaar plots omarmen,

bewaar dan in je hart

de liefde van hun stille woorden.

CITATEN

------------

De enige manier om grote dingen te bereiken is door te houden van wat je doet.

(Steve Jobs)

Het leven kent geen beginnersklasjes, je krijgt direct de moeilijkste vragen.

(Rainer Maria Rilke)

Ja, ik geloof in mirakels, ze bestaan echt.

En wat meer is, we kunnen er elke dag doen.

Het is bovendien gemakkelijk en het kost niets.

Door een glimlach, een knuffel, een streling, een zoen.

Wat vriendelijkheid, behulpzaamheid, beleefdheid,

meevoelen, troost, geduld, liefde kortom !

(Pol Vanhaverbeke)

Het lijkt altijd onmogelijk, tot het gelukt is. (Nelson Mandela)

Fictie is de waarheid binnen de leugen, en de waarheid van deze fictie is heel eenvoudig: magie bestaat.

(Stephen King)

Je moet leren van tafel te gaan wanneer liefde niet langer wordt opgediend. (Nina Simone)

Geld en succes veranderen mensen niet, ze vergroten enkel wat al aanwezig was. (Will Smith)

LOFLIED OP DE LIEFDE ( PAULUS/ 1 KOR.13,)

Al spreek ik met tongen

van engelen en mensen;

maar liefde heb ik niet:

ik ben schallend koper,

een rinkelende tamboerijn.

Al ben ik een profeet,

ziende het onzienlijke,

in alles ingewijd,

en is mijn geloof zo volkomen

dat ik bergen verzet,

maar ik heb geen liefde,

ik ben niets.

En geeft ik alles weg,

en laat mij martelen

als het moet,

heb ik geen liefde,

dan dient het tot niets.

Liefde is ruimte geven,

tijd laten,

goedheid, geduld.

Liefde is niet kleinzielig,

jaloers, hebzuchtig.

Liefde laat zich niet gelden,

ijdel, grof, ongenaakbaar.

Wie liefheeft

is niet belust op zichzelf.

Liefde wordt niet verbitterd,

liefde vindt niets onvergeeflijk.

Onrecht maakt haar niet gelukkig,

waarheid maakt haar gelukkig.

Liefde houdt stand tegen alles,

telkens weer gelooft zij,

altijd opnieuw vol hoop.

Nooit bezwijkt de liefde.

Profetenwoorden wel,

talen verstommen,

alle kennis is eindig.

Ach, al wat wij weten is stukwerk -

en onze visioenen: flarden licht.

Maar als het oneindige aanbreekt,

houdt al het eindige op.

Toen ik nog een klein kind was,

praatte ik zoals kinderen doen,

en ik dacht niet verder

dan kinderen doen.

Nu ik een man geworden ben,

heb ik dat achter mij gelaten.

Nu nog zien wij spiegelbeelden,

raadselachtig,

eenmaal staan wij oog in oog.

Nu nog weet ik niet de helft,

ooit; eenmaal, zal ik alles weten,

zoals Hij alles weet van mij.

GELOOF EN HOOP EN LIEFDE

ZULLEN BLIJVEN, ALLE DRIE,

MAAR DE GROOTSTE IS DE LIEFDE.

(Vertaling: Huub Oosterhuis)

DAG LIEVE MEDEMENS (Phil Bosmans)

Dag lieve medemens.

Neem je tijd om gelukkig te zijn.

Je bent een wandelend wonder

op deze aarde.

Je bent enig, uniek, onvervangbaar,

weet je dat ?

Waarom sta je niet verstomd,

ben je niet blij, verbaasd over jezelf ?

En over al die anderen om je heen ?

Vind je het zo gewoon, zo vanzelfsprekend,

dat je leeft, dat je leven mag,

dat je de tijd krijgt om te zingen en te dansen,

om gelukkig te zijn ?

Waarom dan je tijd verliezen

in een zinloze jacht naar geld en bezit ?

Waarom je een massa zorgen maken, je vervelen,

je verdrinken in zinloos amusement

en slapen als de zon schijnt ?

Neem rustig je tijd om gelukkig te zijn.

Tijd is geen snelweg tussen de wieg en het graf

maar ruimte om te parkeren in de zon.

G R O N D (Catharina Visser)

Alleen in je diepste aandacht

voor de wereld die Jij mij zond

zal ik gaan doordringen in de dingen

en tot in de grond van mijn grond

alleen als het luide roepen

van mijn eigen stem verstomt

zal ik gaan luisteren met jouw oren

en gaan spreken met jouw mond

dan zal ik ook zien met jouw ogen

en vinden wat ik nooit vond:

de vereniging met de ander

in een wereld wijd in het rond

dan zal ik genezend gaan leven

en verbinden wat werd verwond

dan zal ik juichende opgaan

in de stoet van jouw nieuwe verbond.

(Uit: 'Opgaan in stilte', Darbar/Luyten 1992)

KORT EN GOED (Genoteerd door Gerd de Ley)

Een jury is een groep van twaalf personen met een gemiddelde onwetenheid.

(Herbert Spencer)

Gifpijlen hebben de neiging hun doel te bereiken. (Stephen Spender)

Alsje te veel vragen stelt, zul je geen antwoorden vinden, alleen maar meer vragen.

(Monica Fairview)

Wanneer iedereen tegen je is, wil dat zeggen dat je absoluut ongelijk hebt, of absoluut gelijk.

(Albert Guinon)

Je liegt alleen maar als je bang bent. (James Glover)

De meest fundamentele waarheden van het leven klinken absurd als je ze voor het eerst hoort.

(Elisabeth Goudge)

Als je mensen in dienst neemt die slimmer zijn dan jij, dan bewijs je dat je slimmer bent dan zij.

(R.H. Grant)

VOOR EEN DAG VAN MORGEN (Hans Andreus)

Wanneer ik morgen doodga,

vertel dan aan de bomen

hoeveel ik van je hield.

Vertel het aan de wind,

die in de bomen klimt

of uit de takken valt,

hoeveel ik van je hield.

Vertel het aan een kind

dat jong genoeg is om het te begrijpen.

Vertel het aan een dier,

misschien alleen door het aan te kijken.

Vertel het aa de huizen van steen,

vertel het aan de stad

hoe lief ik je had.

Maar zeg het aan geen mens,

ze zouden je niet geloven.

Ze zouden niet willen geloven dat

alleen maar een man

alleen maar een vrouw

dat een mens een mens zo liefhad

als ik jou.

PALMZONDAG 2018 (Carlos Soete pr.)

Zeg het met palmtakken:

dat je Hem die beeld is van

' Ik zal er zijn voor u '

wil binnenlaten in je leven.

Zeg het met palmtakken:

dat je de Gekruisigde, de Verrezene

wil binnenlaten in je samenleven.

Zeg het met palmen:

dat je je verbindt tot een nieuwe manier van leven

waar het geknakte riet niet gebroken

en de kwijnende vlaspit niet gedoofd worden,

waar recht wordt gedaan aan de minsten,

waar alles spreekt van breken en delen.

Zeg het met palmen

en doe wat je zegt:

' Ik zal er zijn voor u '.

LAAT DE GEKRUISIGDE

IN JOU TOT LEVEN KOMEN !

G E B E D (Madeleine Delbrel)

Heer, leer ons welke plaats het bal van de

gehoorzaamheid inneemt

in die eeuwige roman die zich tussen U en

ons afspeelt.

Maak ons de orkestratie bekend van uw wil,

de harmonie, waarin dat wat U toelaat,

vreemde noten binnenbrengt in de

sereniteit van wat U wilt.

Leer ons elke dag ons mens-zijn aan te

trekken als een baljurk,

zodat we door U de kleinste dingen kunnen

beminnen als onmisbare sieraden.

Help ons ons leven te beleven,

niet als een schaakspel waarin elke zet

berekend is,

niet als een wedstrijd waarin alles moeilijk is,

niet als een probleem dat ons

hoofdbrekens en op onze zenuwen werk bezorgt,

niet als een uitstaande schuld,

maar als een feest,

als een bal,

als een dans,

in de armen van uw genade

op de universele muziek van uw liefde.

Heer, kom ons van onze stoel halen.

(Uit: Betoverd door God / Piet Raes & Ann-Sophie Noreillie)

DE RECHTERHAND (Anton Van Wilderode pr.)

Rechterhand zijn, een heel leven:

bloemen plukken, bladeren in boeken,

dingen vasthouden, dingen zoeken,

aarzelen en beschutting geven

soms, maar dan heel even.

Slapen boven een wit laken

tot in de vijf vingeren stil,

aan de droomluchtbellen raken,

plotseling voor het ontwaken,

weer bewegen onder de wil

en warm worden, van kil.

Liggen rondom de smalle stiften

hout of zwart eboniet,

meebewegen op oude geschriften,

meekiezen, wikken en schiften,

neerschrijven of niet:

verlangen, verklaring, verdriet.

Altijd als een slinger bewegen,

uur worden, dag en tijd,

groet zijn, vriendschap en regen,

zonlicht verdragen en regen,

bevolen worden, altijd

slaaf zijn, gehoorzaamheid.

Anders niet kunnen dan keren,

vastzitten, vezel, verband.

Gevoelig zijn en verweren,

wachten tot niets meer kan deren

nooit, in geen enkel land.

Niets zijn dan rechterhand.

AVONDMIJMERING (Herman De Leeuw)

Ik kijk naar haar slaap,

naar wat tussen haar rimpels ligt,

dromen verpulverd tot as

waarin voorbij niet meer terugkomt.

Mijn handen strelen wat slaapt.

Alles toegedekt van toen

de zomer nog warm was

en het gras nog vers en groen.

Haar huid nog even zacht

en haar handen die ik zo goed ken

en nog voel in mijn rimpels

glijden nog zachter in die van mij.

Wij slapen als oude geliefden

die ooit jong wakker bleven.

Wat overblijft is puur, met alles

wat ooit was en niet meer is.

T I J D

Laat er een tijd zijn

om te behoren tot een wereld in beweging

en een tijd om stilte te vinden in jezelf.

Een tijd om te ontvangen in verwondering

en een tijd om te geven meer dan je hebt.

Een tijd om liefde te leren

en een tijd om te voelen hoe kwetsbaar ze maakt.

Een tijd om helende schoonheid te ervaren

en een tijd om leemten open te houden.

Een tijd om begeesterd te spreken

en een tijd om bewogen te luisteren.

Een tijd om de hand aan de ploeg te slaan

en een tijd om te wachten, kome wat komt.

Een tijd om kracht en visioenen te delen

en een tijd om met lege handen te staan.

Een tijd om lijden samen te dragen

en een tijd om onmacht daarvan deel te maken.

Een tijd om het leven innig te omhelzen

en een tijd om in vrede alles los te laten.

Kris Gelaude

HIJ STERFT LANGZAAM... (Pablo Neruda)

Hij sterft langzaam,

degene die niet reist,

degene die niet leest,

degene die niet naar muziek luistert,

degene die niet door zijn ogen

weet te vinden.

Hij sterft langzaam,

degene die zijn gevoel van eigenwaarde vernietigt,

en die nooit hulp of steun vraagt.

Hij sterf langzaam,

degene die de slaaf der gewoonte wordt

en elke dag dezelfde paden bewandelt,

en die nooit van mijlpaal verandert,

degene die nooit een risico neemt

om de kleur van zijn kleren te veranderen,

of nooit met een vreemde praat.

Hij sterft langzaam,

degene die de passie vermijdt

met de gepaard gaande wervelwind van emoties

van degene die het licht terug in de ogen brengt

en gewonde harten geneest.

Hij sterft langzaam,

degene die niet van koers durft veranderen

als hij ongelukkig is

op het werk of in de liefde,

degene die geen risico's durft te nemen

om zijn dromen te realiseren,

die niet één keer in zijn leven,

vlucht van de zovele gedegen adviezen.

LEEF NU...

EN NEEM VANDAAG NOG HET RISICO.

HANDEL NU...

LAAT JEZELF NIET LANGZAAM DOOGAAN

EN ONTNEEM JEZELF VOORAL NIETS OM GELUKKIG TE ZIJN.

H E R F S T D A G (Reiner Maria Rilke)

Heer, het is tijd. Het was een grootse zomer.

Leg nu uw schaduw op de zonnewijzers

en laat de wind over de velden komen.

Gebied de vruchten vol te zijn,

verleen hun nog twee zuidelijke dagen,

stuw ze naar de voldragenheid en jaag

de laatste zoetheid in de zware wijn.

Wie geen huis heeft, bouwt het ook niet meer,

wie nu alleen is, zal het nog lang blijven,

zal waken, lezen, lange brieven schrijven

en rusteloos de lanen op en neer

gaan als de wind de blaren voort zal drijven.

BRANDDE ONS HART NIET (Lucas 24,13-32)

Zij spraken met elkaar over alles wat was voorgevallen. Terwijl zij zo aan het praten waren en van gedachten wisselden, kwam Jezus zelf op hen toe en liep met hen mee. Maar hun ogen werden verhinderd Hem te herkennen.

Beginnend met Mozes verklaarde Hij hun uit al de profeten wat in al de Schriften op Hem betrekking had.

Zo kwamen ze bij het dorp waar ze heen gingen, maar Hij deed alsof Hij verder moest gaan. Zij drongen bij Hem aan: '' Blijf bij ons, want het wordt al avond en de dag loopt te einde. ''

Toen ging Hij naar binnen om bij hen te blijven. Terwijl Hij met hen aanlag nam Hij het brood, sprak de zegen uit, brak het en reikte het hun toe. Nu gingen hu ogen open en zij herkenden Hem, maar Hij verdween uit hun gezicht. Toen zeiden ze tot elkaar: '' Brandde ons hart niet in ons, terwijl Hij onderweg met ons sprak en de Schriften ontsloot ? ''

ADVENTSVERLANGEN

't Is stil; de bomen zwijgen

hun ruisend zomerlied

en nu in vuurg' verwachten,

de hoop op vruchten biedt.

Mijn hart is nauw omsloten

met sluiers van geluk,

het klopt met blij verlangen

en hunkert naar het Licht.

Dat Licht is 't Christikindje,

in 't strooisel, arm en koud,

dat schreiend in d' ellende

toch zo van mensen houdt

Daarom wil ik mij maken,

weer rein met groot geduld

en Hem in 't hart ontvangen

die stierf door mijne schuld.

Advent, o tijd van dorsten

naar 't mild gelaat van 't Kind,

dar weer bij ons komt wonen,

zo diep, zo diep bemind.

ADVENTSGEBED

Ingoede God,

hoor ons aan als wij tot U bidden.

Maak van deze adventstijd

Uw tijd van genade.

Doe ons waakzaam uitkijken

naar de komst van Uw Zoon.

Doe ons hopen en verlangen.

Maak waakzame mensen van ons,

mensen die zich neerleggen bij de leegte en de pijn.

Doe ons mens worden,

voluit mens,

eindelijk opnieuw geboren.

Maak van Uw tijd, onze tijd.

Maak ons waakzaam.

Laat ons het licht niet doven,

maar dragen tot daar waar het duister begint.

Draag het licht zo ver je kan maar wees waakzaam.

Laat het niet doven in jezelf.

VROUWEN VOOR DE VREDE ( Anton van Wilderode pr.)

Vrouwen, maakt gij uw wereld

nu écht tot een woonhuis voor morgen,

tot een zachtere plek om te leven.

Het eerste recht van de vrouwen

is het recht om gelukkig te zijn

en geluk is een roepnaam voor vrede

en vris lachen en lopen

door weiden die wit zijn als hagel,

is brood en melk op tafel,

is voorjaar, een dak van vogels

en vrede is zonder verbazing

de bloemen volwassen zien worden,

het koren hard in de aren,

de angst een vertelsel van vroeger

en vrede is diep mogen slapen

als de dag tot de laatste droppel

gelijl een wijn is gedronken,

is fel in de morgen ontwaken

en vrede is nooit meer een kerkhof

van kinderlijke gehelmden,

is nooit meer de leugen van leuzen

en vrede is ademhalen

en jong zijn en zachtjes vergrijzen,

een stad met geruchten van water,

een eindeloos land dat bestaat.

O, mannen, maakt gij uw wereld

nu écht tot een woonhuis voor morgen

tot een zachtere plek om leven.

AAN DE RANDEN... (Kris Gelaude)

Aan de randen

van een overgroeide wereld,

voorbij alle veroveringen

van het weten

is er

de stilte.

Zij was er

voor de eerste dageraad.

Zij wacht, zij blijft,

met een geduld van eeuwen.

Als ademplek

of als genadig onderkomen.

De ruimte die zij vindt,

wordt uit zichzelf

geladen met aanwezigheid,

ondanks de leegte.

Als je haar nadert

hoor dan hoe ze luistert.

Zij is de laatste bron

op aarde

die ons laven zal.

Want zij bewaart

wat onnoembaar is:

de vingerafdruk

van het heilige.

S T E R K ( Bart Moeyaert )

Ik dacht dat het niet kon:

dat iets wat je niet ziet

je alle dagen draagt

en sterker maakt.

Alsof je spieren krijgt

van liefde.

En kijk, het klopt:

het hart van oma

slaat nog altijd over

als ze opa ziet.

Maar nu hij oud is en te bed,

misschien nog net de hemel haalt,

loopt oma sinds een poosje

krommer en vraagt ze vaker

om mijn arm.

Zonder hem krijgt

ze het huis niet warm

en zelfs de hond

zakt zuchtend naast de luie stoel.

Dus is het waar

dat liefde spieren geeft

en op den duur

ook vuur.

ASWOENSDAG (Jos Wilmots)

Het Groene Boekje zal hem op termijn

wel met een grote letter blijven spellen,

toch lijkt de kans, denk ik te mogen stellen,

dat het een feestdag wordt, bijzonder klein.

Na carnaval is er ook niet zo gauw

alweer iets fraais en positief te vieren.

Waarmee zou as de mensheid ook plezieren

als teken van wat ootmoed en berouw.

Zwart merkt een kruisje sommig voorhoofd nog

(verbrande palmpjes van het jaar tevoren),

heeft zijn betekenis ook niet verloren:

in pulverem ooit reverteris toch ?

Tot Pasen is het nog een week of zes;

boetvaardigheid wordt niet meer voorgeschreven

en vasten blijkt een kuur voor anders leven.

Memento homo quia pulvis es.

GEBOORTE VAN MARIA (Rainer Maria Rilke)

O WAT MOET HET VOOR DE ENGELEN ZWAAR ZIJN GEWEEST

OM NIET PLOTS TE GAAN ZINGEN LIJK MEN UITBARST IN TRANEN.

DAAR ZE TOCH WISTEN: VANNACHT WORDT DE MOEDER GEBOREN

VOOR EEN JONGEN, DE ENE, DIE WELDRA VERSCHIJNT.

MET TRILLENDE VLEUGELS WEZEN ZE ZWIJGEND DE WEG

NAAR WAAR, ALLEEN, DE HOEVE LAG VAN JOACHIM.

ACH, ZIJ VOELDEN IN EN OM ZICH ZUIVERE VERDICHTING,

MAAR GEEN VAN HEN MOCHT AFDALEN BIJ HEM.

ZIJ WAREN BEIDEN DOOR DE DRUKTE AL ZICHZELF NIET MEER.

EEN BUURVROUW KWAM MET WIJZE RAAD, MAAR WIST NIET HOE,

VOORZICHTIG LIEP DE OUDE WEG OM HET GELOEI TE STILLEN

VAN EEN DONKERE KOE. WANT ZO WAS HET NOG NOOIT.

(Vertaling: Piet Thomas)

BEZINNINGSTEKST NA DE H. COMMUNIE

Zou het kunnen, God,

dat ik vanzelf mijn handen uitsteek naar al die mensen om me heen - zomaar ?

Dat ik ' arme mensen ' weer de moeie waard vind ?

Zou het kunnen, God,

dat ik de eenzaamheid van anderen deel

en al die onachtzaamheid en vermoeidheid niet achteloos over het hoofd zie ?

Zou het kunnen, God,

dat verharde mensen ontdooien en aan hun trekken komen,

dat onverschillige mensen geestdriftig worden en enthousiast ?

Zou het kunnen, God,

dat die Kerk van U - die kerkgemeenschap van ons hier -

zich niet afsluit, zich niet afschermt,

maar ' kleur durft te bekennen ',

armen durft uit te nodigen

en op de uitnodiging van armen durft in te gaan ?

Zou het kunnen, God,

dat mensen van overal aanschuiven,

uit alle klassen en standen,

mensen uit alle beroepen en van alle leeftijden,

mensen die elkaar blijven roepen

en weer één grote famile worden ?

KORT & GOED ( Gerd De Ley )

Degenen met de meeste opinies beschikken vaak over de minste feiten.

( Bethania Mc.Kenstry )

Vergelijk nooit je innerlijk mat het uiterlijk van een ander. ( Hugh Macleod)

Ik had een heel leven nodig om te begrijpen dat geluk in kleine dingen zit en niet in de extatische hoogtepunten. ( Anais Nin )

Jaloezie is alleen maar de belasting die je betaalt op succes. ( David Nicolls )

Geluk is geen enkele behoefte hebben om iets te veranderen aan degene die men liefheeft.

( André Maurois )

Al het van de wereld ligt in het onverwachte. ( Jean d' Ormesson

DE OVEROEVER (1981 )

Ik draag de kelk met hostie, water, wijn

voorbij de toegesloten graven verder

tot op de tafel in de kleine erker

waar wij gedrieën disgenoten zijn.

Oeroude woorden ter gedachtenis

verstaan en bijna stamelend gesproken,

Brood tot een duurzaam voedsel rondgebroken

onder het letterteken van de Vis.

En drie tot driemaal zegenen, gedrie

de boeken sluiten en de kaarsen doven.

Ik draag de leeggedronken kelk naar boven

waar ik de andere hemel wederzie.

(Anton Van Wilderode pr.)

LEVENSTREIN ZES (Velvet)

Wanneer trein vijf twijfelt

ziet onbeschaamd

het landschap mij aan.

Blijft het per definitie

niet stilstaan.

Neen, het brengt me met

gratie naar trein zes heen.

Hoef niet uit te stappen.

'k Hoor de deuren dichtklappen

nog vooraleer ik er ben.

Alleen en een beetje verloren

zet ik me weer neer.

Laat de treinen van weleer

eenzaam de revue passeren.

Op de spoorbaan naar trein zeven.

schouw ik het landschap aan.

Het lacht mijn jonge jaren weg.

Menig keer wil een levensles

op trein zes wijsheid geven.

Het aardse leven is maar lort,

de rit is gauw gedaan.

Dan komt de eeruwigheid eraan.

BIJ PSALM 130: EEN ADEMTOCHT

Jezelf een ademtocht te weten,

een mens, verdwijnend

in het onophoudelijk gaan en komen

van namen en gezichten.

Zo nameloos en ongekend,

zo snel vegeten.

Jezelf een ademtocht te weten,

een bloem die amper bloeit,

en nauwelijks wortelen kan...

Met alle grote woorden,

met alle zekerheid

waarmee wij ons omgeven,

toch broos en breekbaar...

en wij weten het.

Breekbaar als een droom in de morgen:

zo snel zijn we vergeten.

Dan toch je naam te horen noemen:

jij bent gekend,

jouw naam zal ik bewaren,

jouw leven valt niet uit mijn hand,

het blijft gedragen door mijn trouw.

Zo toch je naam te horen noemen:

zo van begin tot eind omarmd te zijn.

Ja, dat is Hij, die je bij blijft !

Een plek om te schuilen,

een thuis, steeds weer na alle zwerven, is Hij.

Liefde, die wachten kan,

een hart, ruimer dan heel ons leven.

Hij maakt ons méér dan een ademtocht;

Hij vult ons met Zijn adem !

(Sytze de Vries, Wachtwoorden. p.59)

GODS WONING ONDER DE MENSEN (Wim Holtermann osfs)

Niet in tempels van goud,

niet in geur van wierook,

wil God onder mensen wonen.

Maar in het hart van de mensen,

die berooid en geslagen,

uitzien naar bevrijding,

komt God aan het licht.

Niet in huizen van wetten,

niet achter zuilen van eigen wijsheid,

wil God onder ons wonen.

Maar in mensen die eenvoudig en zonder pretenties,

uitzien naar vrede en liefde,

kan God geboren worden.

Niet in kerken van macht,

niet op altaren van overvloed,

wil God onder mensen wonen,

maar in mensen, die vol geloof

blijven uitzien naar de Redder

en Bevrijder uit alle onmacht,

kan God tot leven komen.

Niet in mensen in conflict en onvrede,

niet in mensen vol van eigenbelang,

wil God onder ons wonen.

In mensen van goede wil,

die uitzien naar leven volop

en naar sjaloom voor iedereen,

zoekt God zich een woning.

Over vissen, schapen en andere talenten. ( Hadewijch Van Hove)

Enkele van Jezus apostelen waren vissers.

Ze zijn Hem gevolgd maar zijn wel

blijven vissen:

mensen in nood,

bij wie het water tot de lippen stond

en wie dreigde te verdrinken

die hebben ze opgevist

en terug leven gegeven.

Grote koning David

hoedde eerst een kudde schapen

en later zorgde hij voor zijn volk

als een goede herder.

De kanppe weduwe Judith

versloeg de vijand met haar eigen wapens.

Tollenaars of soldaten,

ze mochten blijven doen wat ze deden

maar wel op een eerlijke manier.

En jij,

waar ben jij goed in ?

Het maakt niet uit wat je talent is,

het komt er op aan

wat je er mee doet.

Ben jie een denker of een doener,

een durver of eerder een dromer ?

Het heeft geen belang,

zolang je ook een deelnemer bent.

SCHRIJVEN

Ballonpen, open inktpot, vloeipapier,

dat als buvard vaak strepen en ook vlekken

voorkomen moest - een vulpen mocht niet lekken -

en daardoor bijdroeg aan het schrijfplezier.

Eerst ging het nog met potlood in het klad.

Het puntje moest soms worden bijgeslepen

en vader kende ook daarvan de knepen:

het zakmes dat hij altijd bij zich had.

De balpen werd bij ons een bic al gaus,

zelfs chiquere en dure exemplaren,

die je cadeau kreeg en je dierbaar waren.

Nu is een pen bewijs van klantentrouw.

Maar hoe dan ook, het blijft een instrument,

een werktuig voor een vak dat je moet leren:

uit lettertekens woorden distileren

waarvan je de betekenis ook kent.

( Jos Wilmots )

Grafschrift van een oude vrek

______________________

Hier ligt hij nu,

gedompeld in het graf,

aan wie God een tijdelijk loon

van nedentig jaren gaf.

Hoe akelig hoorde men

het lichaam neerploffen

van hem die Judas heeft

in geldzucht overtroffen,

die 't medelijden nimmer kende,

voor nood en smart bleef stom,

wiens vingers staan naart 't geld

als een nijptang krom,

en van wie enkel dan

de dood i echt gebleken

toen bij de klank van 't geld

hij niet heeft opgekeken.

( Almanach van 't land van Waas 1899 )

GROUND ZERO ( 11.09.2001

Die morgen in New-York

met zon en blauwe lucht

en dan: Boeiing, Boeiing;

een trauma en gezucht...

Twin-Tower katastroof,

een wrede tragedie,

het toppunt van de haat

en dolle hysterie ...

Wat moeten wij daarmee ?

Tot wat is men in staat ?

Waar leidt dit alles heen ?

Wie is hiermee gebaat ?

Wie je ook mag wezen,

misbruik nooit Gods's naam;

God is pure liefde

en de rest niets dan blaam.

Waar ook ter wereld,

breek nu af die toren

van haat en blind geweld,

zeef kaf uit het koren.

Weze het mister Busch

of Osama Bin Laden,

wees lief voor elk mens,

maak recht al uw paden !!!

Tony Hutsebaut

11.09.2002

G E B E D

Vader, ik verlaat mij op U.

Doe met mij wat Gij goedvindt.

Wat Gij ook met mij doen wilt,

ik dank U..

Tot alles ben ik bereid, alles aanvaard ik,

als Uw wil maar geschiedt in mij

en in al uw schepselen.

Niets anders verlang ik, mijn God.

Ik leg mijn ziel in uw handen.

Ik geef ze aan U, mijn God,

met heel de liefde van mijn hart.

Omdat ik U bemin,

omdat het voor mij een noodzaak

van liefde is mij te geven,

mij zonder voorbehoud op U te verlaten,

met een oneindig vertrouwen,

want Gij zijt mijn Vader.

( Charles De Foucauld

KORT EN GOED

Het is moeilijk om stil te zijn als je niets te doen hebt;

( Arthur Schopenhauer )

Denk eraan dat je tong zich in een vochtige omgeving bevinft en dus makkelijk kan uitschuiven;

( Margaret Blair Johnstone )

Ware liefde is erg eenvoudig: je belooft wat je niet hebt, vraagt naar wat je onmogelijk kan krijgen en gaat vervolgens

akkoord om nog lang en gelukkig te leven. ( Bruce Dexter )

Stilte iw at je niet hoort wanneer je luistert. ( Beryl Deranged )

Een vrouw maakt zich zorgen over de toekomst tot ze een echtgenoot heeft, maar een man maakt zich nooit zorgen over de toekomst tot hij een vrouw heeft gevonden. ( Liselotte Pulver )

De lente is een maagd, de zomer een moeder, de herfst een weduwe en de winter een stiefmoeder. (Russisch spreekwoord)

Ik voelde me slecht omdat ik geen schoenen had tot ik een man ontmoette die geen betrellen had; ( J.J.Levinson )

Leven betekent vooruitgang en vooruitgang betekent lijden. ( Hendrik Willem Van Loon )

Je doodt de tijd niet; de tijd doodt jou. ( Gene Fowler )

( genoteerd door Gerd De Ley )

ALLERZIELEN

Op Jezus' lijst stonden geen topfiguren, geen kampioenen van de deugd, geen professionele wereldverbeteraars. Zalig noemde hij de armen van geest en nederigen van hart, die niet verslaafd waren aan geld of goed en wisten wat verdriet was; de mensen die snakten naar gerechtigehid; de mensen die spraken met hun hart en dat hart zuiver wilen bewaren in een verontreinigende wereld; de mensen die vrede zochten waar tweedracht heerste; de mensen die uitgerangeerd werden en belachelijk gemaakt .Omdat ze in Hem geloofden en dat niet onder stoelen of banken staken.'' Zij zullen getroost worden '', zegt Jezus. En mag je lezen: '' God zal hen troosten en hen gerechtigheid en barmhartigheid schenken .

( Wim Seynhaeve )

U BENT HET LICHT

U bent het Licht boven al het Licht. Aan het oog van het

verstand schenkt U een bovennatuurlijk Licht volheid en volkomenheid.

U doet het Licht van het geloof ontstaan. Door het geloof heeft mijn ziel leven,

en door het geloof ontvang ik U en kan ik U herkennen.

In het licht van het geloof ben ik sterk, evenwichtig en volhardend.

Laat op mijn weg dit Licht niet afnemen. Het toont me de weg, waardoo ik niet

in duisternis geraak. Daarom vraag ik U o Heer, verlicht mij

met het Licht van het allerheiligste geloof.

(Catharine van Siena /1347-1380)

BEZINNING

Wij vallen stil, vallen terug op onszelf en op elkaar.

Dat het stil wordt, is op zich goed.

Dan kunnen we beginnen luisteren en nadenken.

Als je goed luistert, dan hoor je diep in jezelf

opnieuw de vragen als:

hoe kan ik de andere helpen ?

Hoe kan ik ervoor worgen

dat dit niet opnieuw gebeurt ?

Waar be ik toch mee bezig ?

De mens botst op zijn grenzen,

beseft dat hij grenzen heeft overschreden,

dat er grenzen zijn overgestoken door anderen.

Alles wordt opeens zo leeg, zo anders.

Wat gisteren nog zo belangrijk leef, is nu zo futiel:

die belangrijke vergadering

over de winstmaximimalisatie in het bedrijf,

die bijeenkomst op school over het nieuwe leerplan,

de sportwedstrijden, de koopjesuitstap ...

De leegte is een opportuniteit

om iets anders te laten binnenkomen,

er ontstaat tijd en ruimte

voor wat zoveel belangrijker is.

De gevleugelde woorden van Leonard Cohen: '' There's a crack

in everything: that's how the ligth gets in '' mogen ons hoop geven dat er licht is

aan het einde van de tunnel.

KERSTWENS

Als we nu eens zouden proberen

om met kleine dingen gelukkig te zijn.

Met winterlicht dat rust over de velden spreidt.

Met dromen die je wakker houden.

Met de zaligste herinneringen.

Met de begeestering die je gedachten vleugels geeft.

Met een verhaal van kinderen.

Met wind en regen om her huis

terwijl je samen bij het vuur kan schuilen.

Met wijn die voor dit ogenblik beweerd werd.

Met feestelijke uren.

Met klanken van hemelse muziek.

Met vriendschap die al jaren meegaat.

Met zorgen die verdwijnen.

Met armen waarin je altijd beborgen bent.

Met woorden die de snaren van je hart beroeren.

Met een hemel vol sterren

en iemand naast je

om daar zwijgend naar te kijken.

Met ieder belofte

van een nieuwe morgen.

Als we het eens zouden proberen...

(Kris Gelaude)

KERSTMIS

Vandaag met de geboorte van het kleine winterkind in een stal, wordt ons vrede aangezegd.

Dat vertedert ons; wij, boordevol goede wil en verlangen naar goedheid.

Maar wij zijn maar mensen en het lukt niet altijd.

Wij botsen op grenzen, omdat we niet alles kunnen. wij botsen op elkaar en op onszelf.

Vandaag vieren we dat God aan onze kant staat en ons zodanig bemint dat Hij onze broer wil worden. Hij is met ons, altijd, omdat wij het waard zijn.

Het kindje in de kribbe is Gods zoon. Het Kerstkind roept ons niet op om mirakels te doen, maar om liefde te geven.En die liefde doet de mirakels dan wel ...

(Wim Seynaeve)

JANUARI 2021

Half wakker lig ik soezig uit te blazen

van wat mijn droom daarnet bijeen nog loog.

Wat hersenspinsels toch een mens verdwazen !

Dan krult brutaal het rolluik naar omhoog.

De schemer kleffert mee met de lamellen

en tilt de lakens heel voorzichtig op.

Mijn schouders denken al aan hun bretellen,

een vleugje koffiegeur berikt mijn kop;

Nu kan ik me genoeglijk ook gaan scheren

- ik heb gelukkig niet zo'n harde baard -

en even later zit ik in mijn kleren.

Intussen is het buiten opgeklaard.

Ik lees de moppen van de scheurkalender

en smikkel ware pap met havermout.

Daar krijgt mijn vrouw een knuffel voor,

de zender met al dat nieuws

laat me voorlopig koud.

(Jos Wilmots)

Taizé-gebed

In Gods aanwezigheid

Ik neem even tijd,

kom bij mijzelf en bij Hem.

Ik denk aan de liefde en genade

waarmee Hij me zo overvloedig zegent.

Hij wil me herscheppen tot zijn beeld,

op Hem gelijkend,

een tempel waar Hij wonen kan

onder de mensen.

Datgene wat me het meest verhindert

om werkelik vrij te zijn,

is mijn neiging om verstrikt te geraken

in angsten en verwachtingen

over wat ik 'had moeten' of 'zou moeten'

zijn.

Vaak heb ik reflexen die me verlammen

om me te verhinderen om nieuwe ruimtes te

ontdekken, waarbinnen ik kan groeien.

Ik bid en vraag om een grote innerlijke vrijheid

om de nieuwe uitdagingen aan te gaan

die U van mij verlangt.

Lieve Heer, help me om me steeds bewust

te zijn van de belangrijke dingen in mijn leven.

Om zorg te dragen voot de mensen rondom mij.

Om uw Aanwezigheid te zoeken in al wat ik onmoet. Amen

SAMEN BIDDEND:

Er altijd zijn voor elkaar.

Elkaars pijn begrijpen.

Elkaar nooit vergeten.

De deur openzetten voor de ander.

Bewust in het leven staan als een mens die meeleven kan.

Want verdriet kent geen tijd en geen verleden - alleen een constant, woordeloos heden.

Ook wij voelen dit zo aan, God, luister dan ook naar onze woorden, naar wat leeft in oons hart.

Dat wij met al die emoties steun mogen vinden bij U en bij ekaar en dat wij elkaar tot troost en steun mogen zijn.

Amen.

(Annie Walscharts)

Gij hebt mij 't eerst bemind

Gij hebt mij 't eerst bemind,

O, God.

De hele dag,

het hele leven door

bemint Gij mij het eerst.

Als ik in de morgen ontwaak

en mijn ziel zich tot U wendt,

zijt Gij de eerste:

Gij hebt mij 't eerst bemind.

Als in de dageraad

ik opsta van mijn bed

en op datzelfde ogenblik

mij biddend richt tot U,

zijt Gij mij voor;

Gij hebt mij 't eerst bemind.

Als in de dag ik mij onttrek

aan de verstrooing van het leven,

mijn ziel tot inkeer breng

en ik denk aan U,

dan denkt Gij reeds aan mij:

Gij hebt mij 't eerst bemind.

En ik, ondankbaar mens,

die altijd denk en spreek

alsof Gij maar één keer

het eerst mij hebt bemind.

(Bron: Liedboek, zingen en bidden in huis en kerk,p.529)

Oorspronkelijke bron: Soren Kierkegaards Skriter, vol.23,p.478)

AVONDGEBED

Heer, mijn God, ik dank U

dat deze dag voorbij is.

Ik dank U dat U mijn ziel en lichaam rusten

laat, uw hand heeft mij beschermd en

bewaard. Vergeef mij mijn kleingeloof

en alle onrecht deze dag bedreven.

Help mij allen te vergeven

die mij onrecht deden.

Laat mij in vrede slapen onder uw

bescherming en bewaar mij voor de dreiging

van de duisternis.

In uw handen leg ik allen die ik liefheb,

dit huis, mijn lichaam en ziel.

God, uw heilige naam zij geprezen.

Amen.

(Dietrich Bonhoeffer)

DE VERLOREN ZOON

Breed blankt mijn vaders huis in milde maneschijn,

rondom in 't rijpe graan, dat morgen wordt gesneden,

de rijen zeisen glimmen nodigend en rein.

Door de open ramen zoemen de avondmaalgebeden.

Ik joeg mijn heimwee na, dat als de blauwe lijn

der kimmen immer wenkt, maar wijkt bij elke schrede.

Mijn onverzadigdheid, zij was een donkere pijn,

die 'k nutteloos versmachtte in zonde en bandloosheden.

En 'k werd een zwijn gelijk, dat met de zwijnen at.

Toen klonk Uw verre steem in mijn verzonken ziele:

'' Ik ben uw heimwee ! '' Heer, ik heb Uw hand gevat,

die mij terugbracht om hier nederig te knielen.

Ik ben Uw knecht, die vlijtig weer dit land betrad

en ken nog goed het lied waarbij de halmen vielen !

GEZEGEND

Gezegend

de vogel die in de vroegte de wereld begroet.

Gezegend

het licht dat alles naar zich toe trekt.

Gezegend

de aarde om al wat er ontkiemt in haar schoot.

Gezegend

de tijd zoals hij gegeven wordt.

Gezegend

het woord dat om verstilling vraagt.

Gezegend

de schoonheid die ontroert en verwondert.

Gezegend

het ogenblik waarop een men een mens ontmoet.

Gezegend

het huis met de tafel waar nog altijd plaats is.

Gezegend

de kwetsbaarheid die ons wil kneden en vormen.

Gezegend

de liefde en haar helende kracht.

Gezegend

iedere blik van herkenning in het gelaat van de ander.

(Kris Gelaude)

MARIA, JIJ ZORGENDE

Wij hebben je nodig,

vrouw die ons voorgaat

in deze warrige tijd.

Die ons bemoedigt

als wegen van zekerheid vervagen

en toekomst onberekenbaar wordt.

Die ons vertrouwen versterkt

als moed ons ontglipt

en onmacht dreigend opduikt.

Wij hebben je nodig

vrouw die ons troost

als verdriet ons overkomst

en pijn ons verlamt.

Wij hebben je nodig

zorgende, voorzienige

die ons wijst naar de levensbron.

Jij, vrouw van alle tijden,

icoon van de zorgende God,

blijf ons nabij.

Wij hebben je nodig.

(Caritas Van Houdt)

BEZINNINGSTEKST

Hak mij niet om,

al bleef ik als de vijgeboom

reeds jaren zonder vruchten.

Gun mij nog vier seizoenen tijd,

dat ik mij naar het licht omkeer.

Een herst vraag ik,

die mij van eigenwaan geneest,

een winter om te sterven

als zaad, gehoorzaam in de grond.

En als de lente komt,

bekleed mij dan met bloesem,

een witte mantel - even maar -

waarvan ik mij ontdoe

als Gij met zomerzon

mijn goede wil beloont.

Pluk dan mijn vrruchten

één voor één.

En vergeet het jarenlange wachten.

(Marcel Weemaes - Hoe Gij bestaat, verwondert mij.)

BEDENKING

---------------

Er altijd zijn voor elkaar.

Elkaars pijn begrijpen.

Elkaar nooit vergeten.

De deur openzetten voor de ander.

Bewust in het leven staan als een mens

die meeleven kan.

Want verdriet kent geen tijd en geen

verleden - alleen een constant, woordeloos heden.

Ook wij voelen dit zo aan, God, luister dan

ook naar de woorden, naar wat leeft in ons hart.

Dat wij met al die emoties steun mogen vinden

bij U en bij elkaar en dat wij elkaar

tot troost en steun mogen zijn.

Amen.

(Annie Walscharts)

ALS U ZICHZELF AAN MIJ SCHENKT

O, allerhoogste, eeuwige Drievuldigheid, U, onmetelijke liefde,

als U tegen mij zegt: '' ' dochter ', dan zeg ik tegen U, ' Allerhoogste en

eeuwige Vader ! '' En als U zichzelf aan mij schenkt bij het nuttigen van het

Lichaam en Bloed van uw eniggeboren Zoon, die in de allerheiligste Eucharistie als

wwarlijk God en waarlijk mens aanwezig is, dan vraag ik U, onmetelijke liefde, dat U zich

ook met mij mag verenigen, samen met het mystieke lichaam van de heilige Kerk, en met

het universele lichaam van het christelijk geloof. In het vuur van uw liefde heb ik erkend dat U

wilt dat mijn ziel zich over deze spijs verheugt.

(Catharine van Siena - 1347-1380-)

BLIJVEN

------------

Iemand, oud nog, met over de tafel

een vloerkleed, en een aan de muur,

de punten als dat van een kompas,

alsof die vast tegen de wanden op

oefent in los van de aarde.

Iemand, die in gras, roepend als weer een

kind, tegen de wind, ga liggen ! Want dan

zal de wind even naast die gaan liggen

en die naast de wind, wachtend op

god-weet-waar gewaaid, toch ?

Iemand die zegt: er is iets, maar wat is

is, wat oets, wat er, weet ik veel, moet dat,

die zegenend, perkament pratend van

maaksel, ontferming, dagzeggend aan

wie nog niet, zich laat bewaren.

En ergens daarbuiten, al duizenden jaren

een rijzige linde vergroeid met een eik,

hout hen vast, met ergens

daarvinnen, vermoed onder schors

hun handen.

(Joke Van Leeuwen)

DE PROFUNDIS CLAMAVI

Uit ademnood en hijgen

scheurt zich een jammerklacht.

Een onbestemd bedreigen

heeft hart en ziel versmacht.

Wij staren naar de muren,

ons leven is op slot.

Hoe lang nog zullen duren

de dagen van verbod.

Ons grenzeloos begeren

verwekte een duivelskind.

Wij weigeren te leren,

wij waren ziende blind.

Wee, Keizerin Corona

omsingelt stad na stad.

Demonen komen wonen

in onze bakermat.

In alle ziekenboegen

zijn engelen neergedaald.

Zij zorgen en zij zwoegen,

hun moede lichaam straalt.

Zij zijn het die Corona

bevechten dag en nacht.

Hijs hen op gouden tronen,

jucih voor hun wonderkracht.

Ooit, ooit breekt de beknelling,

wait onbesmette lucht,

ooit vlucht de boze kwelling,

vervliegt als loos gerrucht.

Nog altijd blijft het lijden,

nog beiden wij bedeesd

aan het eind van zwarte tijden

een groot bevrijdingsfeest.

(Geert van Istendael)

J U N I

De jeugd van Vlaanderen wordt ondervraagt.

Wie vlot van buiten leert en op kan zeggen,

mag er zijn boontjens op te weken leggen;

die is op voorhand al met lof geslaagd.

Niet nodig immers alles te begrijpen.

Als je maar netjes trouw reproduceert

wat je vier maanden lang is gedoceerd,

zul je' t m die dag belist niet hoeven te knijpen.

Geen erg als je daarna de helft vergeet,

het leerboek vindt

- naast weer een volgend offer -

geheugenfanatiekelingen toffer,

dan wie er graag het fijne ook van weet.

Houd dus maar vol: het is bijna vakantie.

Misschien zie de de prof dan wel aan zee,

in zwembroek of bikini, wel tevree

met zon en strand - en kennis als garantie.

(Jos Wilmots)

CITATEN

-----------

De gedachten die wij verkiezen te denken, vormen de materialen

waarmee we het doek van ons leven schilderen. (Louise Hay)

Meet nooit de hoogte vaneen berg voor je de top bereikt hebt. Pas dan

zie je hoe laag hij was. (Dag Hammarskjold)

Het leven behoudt meestal zijn geheim. En toch komt er een uur dat je

verwondert vaststelt hoe in tegenslag een geschenk aanwezig was dat je

niet hebt vermoed. (Valeer Deschacht)

Golven ken je niet tegenhouden, maar je kunt wel leren surfen. (Joseph Goldstein)

KORT EN GOED

In veel gevallen is het gevaarlijkste deel van een auto de idioot aan het stuurwiel.

(Joe Moore)

Thuis os waar je alles mag zeggen wat je wil, omdat er toch niemand naar je luistert.

(Joe Moore)

De eerste keer dat we de liefde bedreven, vroek ik haar: '' Ben ik de eerste man met wie je

naar bed ging ? '' Ze antwoordde: ''Mogelijk, je komt mij bekend voor. ''

De enige luxe dat ik naar een verlaten eiland zou meenemen is een televisietoestel dat niet werkt.

(Robert Mark)

In mei dit jaar heb ik een pitbul gekocht. In juni heb ik me een kunstarm aangeschaft.

(Mark Morfey)

(Genoteerd door Gert De Ley)

HERINNERING MET GOUDEN RANDEN

Toen kon ik nog dromen

van groot geluk dat in de verte

lag te blinken in de ochtendzon

en dat dit op een dag zomaar

naar mij toe zou komen;

ik liep langs velden,

weiden,paadjes in het bos,

zag korenbloemen tussen tarwe,

papavers in de berm,

wilde akelei en melde,

nu ben ik oud en stram van leden,

ik zucht wanneer mijn

verdwaalt in

ver vervaagd verleden,

ik hoor nog steeds de

bijen zoemen, ik ruik het

parelende gras en zie

vergane boterbloemen

en ook al zijn ze nu

niet tastbaar meer voor

mijn ooit jeugdige handen,

ze zijn vervat in een herinnering

met gouden randen...

(Tine Hertmans)