Verbrandingsoven te Lier
In onze stad, aan de Schollebeekstraat, zou er in de toekomst een verbrandingsoven voor biomassa komen. De milieu-aanvraag loopt en gisteren was er in het cultuurcafé een info-vergadering voor de omwonenden en via, via voor de geïnteresseerden. Alleen de bewoners in een straal van 100m werden door de stad verwittigd. Terwijl er door vele aanwezigen geopperd werd dat dit de ganse stad aanbelangt. Ons stadscentrum ligt op amper 1km van de installatie.
Ik ben er zelf, wij wonen amper 300m in vogelvlucht van de crime-scene, naar toe geweest en de belangstelling was redelijk groot.
Na een uitleg over de werking en toestanden was er tijd tot vraagstelling. Die gingen van overbodig, niet to-the-point tot algemene en gedetailleerde vragen. De huidige schepen speelde zijn rol als moderator uitstekend, buiten mijn eigen verwachtingen moet ik zeggen. Hij was absoluut niet beschaamd, om als burger, toe te geven dat hij dit ook niet in zijn achtertuin
wenste. De delegatie (nieuwe schepenen) van de NVA daarentegen dierven zich niet uitspreken over de zaak omdat zij het dossier niet kenden. En dit verwacht je toch niet van geletterde mensen die binnen 3 weken de zaken hier in onze stad moeten regelen. Voor mezelf een teleurstelling omdat ik net van hen het tegenovergestelde had verwacht. Maar dat is een zuiver persoonlijke opmerking.
Iemand vroeg of er gecommuniceerd zou worden over de nota die het stadbestuur aan de bestendige deputatie, die de uiteindelijke beslissing moeten nemen, zou bezorgen. Maar dat zou niet tot de normale geplogenheden behoren. De buurt (iedereen in Lier) kan zelf bezwaarschriften indienen waar de deputatie een geldige uitleg moet over geven. Er vroeg zelfs iemand dat de stad financieel wou bijspringen om enkele advocaten aan het werk te zetten. Vraag dat maar eens aan de bewoners van de Gassite, zij zullen hier vlug kunnen op antwoorden.
Het is nu afwachten.
Maar wat mij het meest frapeerde en al is de uitleg over de site nog gedeeltelijk voor waarheid te aanschouwen, dat de eerste zin van de PP-presentatie : Groene energie in Lier, is. Laat mij toe een lichte vorm van sceptisisme aan te houden. Bamboechips komende van Congo (in alle brieven staat Z-Afrika???) vervoer per vrachtwagen, per schip, overslagen in Antwerpen (???) op kleinere schepen. Wat is hier de CO2 impact van? En hier is er geen CO2 uitstoot, maar de grondstoffen moeten van het schip op de wal komen (hoe? met kranen) en de afval (de assen) worden per vrachtwagen afgevoerd. En in Afrika worden 100 000 ha voorzien om de plant hier gedurende 20 jaar te bevoorraden. Ten koste van wat?
Als men sprak van subsidies en het ontvangen van groene stroomcertificaten werd het stil aan de andere kant van de lijn. Waarom zou dat toch zijn.
Conclusie de omwonenden zijn nog even (of zelfs meer) verontrust als voorheen. En laat me toe ik met hen.
Natuurlijk zal het moeilijk zijn de voordelen tegen de nadelen af te wegen maar er zijn andere plaatsen om zulke verbrandingsoven te installeren.
Zal waarschijnlijk wel vervolgd worden en hopelijk neemt ook het nieuwe bestuur zijn verkozen verantwoordelijkheid op.
GVA : http://www.gva.be/regio-antwerpen-zuid/lier/bewoners-willen-geen-verbrandingsinstallatie.aspx



In CC De Mol was onze goede, oude vriend Urbanus (
"Gaston" 
Zondagmiddag na een stevig wandelingetje hebben we een vluchtig (je kon er over de kopen lopen) bezoek gebracht aan de "Wereldmarkt". 
GPS-wandelen, was ik vanmorgen om 9u30, met wandelschoenen en prachtig weer, helemaal klaar om onze stad GPS-wijze te leren ontdekken.
gespeeld ook. De mannenploeg was beter maar wij waren "de schoonste" ploeg. 




gaan lunchen. Maar we zijn teruggeweest,`s morgens het stadje bezocht, een lunchke : een half eentje : soep, boterhammen met kaas, hesp en eiersalade en een "broodje kroket" (hoe kan ik mezelf hiertoe verlagen?) en een "witte trappist" (blijkbaar enig in de wereld maar wel pittig van smaak). In de namiddag een stevige wandeling
in de Oisterwijkse bossen en vennen.


werden enkele paaltjes in de grond geklopt die de eigenlijke voetweg moeten afbakenen. Hopelijk wordt er toch nog werk van gemaakt en kunnen de Lierenaars en Hooiktenaars terug ten volle genieten van deze voetweg. En ik heb de indruk dat er nog zulke voetwegen zijn die nog niet onderhanden zijn genomen. Er is dus duidelijk nog werk aan de winkel en Hanne,
de afgevaardigde van de vzw Trage Wegen (
(ongeveer 11km) van gemaakt en geprofiteerd van de mooie natuurrijke omgeving. 


, 18, 20, 12 (Leuvensepoort) en 9 terug naar de Merelstraat. Een kleine 10km als ik het even vluchtig becijfer.







stadje worden, aan verhoogde belastingen heeft iedereen een broertje dood (maar zitten we niet met een schuldenlast van 2000 euro per inwoner, ja u leest goed ik heb het ook 3 keer nagekeken). 

zien over het "verwenweekend"
"Parijs-Rotterdam". Via YouTube te bewonderen
en rond 17u terug aan het beginpunt. Voor mij en onze
dochter tijd om afscheid te nemen. De rest bleef nog rustig verderfeesten. Nog
een treintje van Mol naar Lier en me vlug klaarmaken was de boodschap. 
de massa wandelaars, lopers en bezoekers.
Thuis gekomen wissellen van kledij en op weg naar de Grote Markt waar het volk
in grote getale aanwezig was. Vooral veel vrouwen (iets met Jet had het te
maken) maar onze stad bruiste van het leven, alle terrasjes zaten overvol. Mijn
vrouwtje had een afspraak met enkele vriendinnen dus ik was (tijdelijk???)
overbodig. Heb mij op het Zimmerplein op een terras gezet, af en toe een
babbeltje gedaan maar vooral mijn dorst gelest (na het lopen is dat toch normaal
of niet?). 




een minimumvereiste. Met wat familie en vrienden hebben we een stevig pintje gedronken en genoten van een zeer lekkere (het was inderdaad zeer lekker) en smakelijke BBQ. Een heerlijk buffet en 2 malse sappige stukken vlees (mijn excuses aan het klimaat, maar ik lust het zo graag) mijn maagje werd goed gevuld.
"De leukste en langste wandeling". Om 9u30 stond ik, alleen, paraat om mijn 12,5 km onder mijn schoentjes te schuiven. Ik kreeg een plannetje en de nodige knooppunten om mijn weg in mijn eigen stad te vinden. Plaatje nr 1
hangt naast café Refuge en loopt tot aan het einde van de Vismarkt. Een ommetje langs de St. Gummaruskerk en het Spuihuis
bracht mij via de dijken en de Kromme Ham in de Oude Lier waar er een rustplaats voorzien was. Met een koffietje heb ik daar mijn vrouwtje, mijn broer en zijn vriend Marc en mijn schoonzus opgewacht. Na nog een drankje bereikten we via Nazarethdreef, Zaat en een stukje binnenstad de eindbestemming, het Zimmerplein. Nog een beetje genoten van "Dip en Dive",
een Liers vlaaike verorberd en nog wat extra vocht om de innerlijke mens te verstevigen. Tijd om huiswaarts te rijden en ons tv`tje op te zetten. Het wk-wielrennen zou immers één groot Belgisch feest worden. En of het een feest werd, zij waren duidelijk de sterkste ploeg en met de beste renner in hun midden kon het eigenlijk niet meer fout gaan. Philip Gilbert werd wereldkampioen met de steun van een overheersend Belgisch team. Het was genieten merci jongens.

