Eentje uit het hart
Vandaag is mijn laatste blogje in het gezegende jaar 2013. Een jaar waar ik met fierheid op terugkijk. De geboorte van onze kleinzoon Fynn, een jaartje waar mijn gezondheidsindex eindelijk eens gestabiliseerd is, een jaartje waar ik me ingezet heb voor het goede doel (doe ik dat niet elk jaar), heb een stukje bos gekocht voor onze kleinzoon, de ontbijtjogging voor mijn vrienden van Lotgenoten Vlaanderen (http://www.lotgenoten-vlaanderen.be/) en de midzomernachtrun (http://www.rtv.be/artikels/nieuws/2013062310342795_midzomernachtrun-in-lier) voor het ziekenhuis in onze stad. Met mijn vrouwtje een gans jaar toffe dingen gedaan, lekker gegeten redelijk wat duveltjes gedronken. Leerrijke ontmoetingen en leerrijke studiedagen in mijn hoedanigheid als Antwerps voorzitter van GroenPlus (http://www.groen-plus.be/antwerpen/Leeftijdsvriendelijke%20gemeente%20in%20de%20kijker.htm).
Weinig reden tot klagen, eigenlijk helemaal geen reden tot ... .
... toch moet er iets uit het hart van mijn lever. Ik heb er lang (te lang???) over nagedacht of ik het wel zou doen maar de wil, om het te doen, is sterker dus daarom onderstaande brief die eigenlijk gericht is aan "jullie" burgervader(???) en de verantwoordelijke heer schepen. Het heeft inderdaad met de nasleep van Ivarem te maken, leest u zelf maar
Geachte heer Burgemeester, heer Schepen,
Ik beschouw me als een deel van de stem van de man in de straat, de man in de straat die het moeilijk heeft met steeds maar de kop van jut te zijn als het op betalen van lasten, taksen, retributies enz. aankomt. Geen enkel verweer heeft de rechtgeaarde burger, er kan zelfs niet over gediscussieerd worden.
Meer dan 2400 handtekeningen op onze Facebook-pagina, meer dan 700 handtekeningen verzameld tijdens de wekelijkse markt in Lier geven duidelijk aan dat er iets roert onder de bevolking.
Ik hoef aan niemand van jullie uit te leggen waar ik mee bezig ben en dit altijd ten dienste van de anderen, nooit tot eer en glorie van mezelf en hier geachte heer Burgemeester en schepen hebt u mij geraakt tot in het diepste van mezelf.
Behandeld worden als misdadiger, als outlaw, heeft mij diep geraakt. Ik weet dat we op de markt stonden zonder dat we een aanvraag hadden ingediend maar dat was onze keuze. Tenslotte bestaat er nog altijd zoiets als “vrijheid van meningsuiting”.
Maar dat de verantwoordelijken in onze stad in staat zouden zijn om de politie en de stadswachten, die zelf nog eens gecontroleerd werden door hun verantwoordelijke, op ons af te sturen om ons over welk feit dan ook een gasboete te moeten schrijven, was voor ons een brug te ver. Als dit de kracht van verandering is wens ik mij daarvan te distanciëren. Ik vraag me luidop af of dit zo maar mag, iemand een gasboete aansmeren ok, maar op voorhand al bepalen dat er een gasboete moet uitgedeeld worden. Het heeft voor mij iets als Oekraïnse praktijken. Een beetje dictatoriaal zelfs.
Het had anders gekund. De voorzitter van Ivarem heeft ons uitgenodigd voor een gesprek, een gesprek dat 2 uur geduurd heeft en in alle sereniteit verlopen is. Misschien had de verantwoordelijke schepen dit ook kunnen doen en dat zou absoluut getuigen van een “kracht van verandering” en zin voor burgerparticipatie.
Gedane zaken nemen geen keer en ik zal me daar niet laten door ontmoedigen maar als het college van Burgemeester en schepenen in de toekomst wat “respect” zou tonen voor al hun burgers dan staan we nog voor een aangename en boeiende volgende vijf jaar. Tenslotte zijn het “de burgers” die leven brengen in onze stad (zie nog maar net het project Filierpijnen).
En tenslotte voor alle duidelijkheid geachte lezer ik ben geen crimineel maar een simpele burger van een stad waar het aangenaam vertoeven zou moeten zijn. En ik heb zeker evenveel rechten al is dat hier nogal onduidelijk.
Hiermee wil ik 2013 afsluiten en ondanks een schitterend jaar toch een beetje in mineur.
Aan iedereen een fantastisch 2014 toegewenst een goede gezondheid, fantastische dingen mogen beleven, kortom ik wens jullie al datgene wat je jezelf mag toewensen.







































































Mie Maan (
(stop voor een algemene likpauze!!!) naar Scherpenheuvel. Ons Nellytje heeft daar voor mij een lief geschenkje
gekocht!!! Hadden we al enkele heuveltjes (nee niet die van Erika) beklommen het beste moest nog komen. Via Rillaar naar Gelrode gaat het serieus op en af. Uiteindelijk belanden we terug aan de Demer om zo terug op onze startplaats in Rotselaar aan te komen. 66km stonden er op onze teller, wel een beetje veel voor een allereerste fietstochtje van het jaar. Met nog een stevig drankje was het tijd om afscheid te nemen van ons fantastisch gezelschap en rond 19u30 arriveerden we moe maar voldaan terug in ons eigen huisje. 
















Enkel Els Van Weert (Groen) fietste mee. Misschien zouden ook deze burgers (de NVA, de











. Commotie
alom!!! “Désolée” en “hors catégorie” werden de niet-mis-te-verstane stokwoorden
van het weekend. Te pas en te onpas gebruikt, maar wel amusant.






"Lekker chillen in het reefcafé", dat zijn de woorden van mijn vrouwtje, geen idee waar ze dit vandaan haalt, laat staan wat ze betekenen.
Tijdens het weekend was het wandeltweedaagse in Blankenberge (44ste editie) (
, boterhammetjes met kaas en pladijsfilet, kortom "goe gesoigneerd". 
















Gisteren heb ik er zelf een speciaaltje van gemaakt. Langs de kant staan vele fotografen maar zij trekken kiekjes van hun voorbijlopende favorieten maar wat ziet de loper nu zelf? En vanuit dat standpunt, heb mijn toestelletje meegenomen tijdens het lopen, heb ik een klein reportage gemaakt. Hopelijk kunnen jullie er ook van genieten!!!



te maken. Een verse kip, ui, prei en selder, grote stukken aardappel en een beetje room (ben geen roomfan!). Resultaat een goed gevulde stoofpot klaar om straks verorberd te worden. Het is zeker voor 4 of 5 personen en vermits we maar met ons tweetjes zijn, mogen er 2 "kome eten" (hahaha).
versneden en koude aardappelen met verse peterselie en een beetje mayo. 
als voorgerecht kan dit tellen. Toast met groene pesto in de oven, een plak gerookte zalm met bovenop verse eiersla. Om te vervolmaken enkele blaadjes rucola.







Elisabeth Meuleman en door
Mieke Vogels (over wonen). Voor 55-plussers interessante materies en aanluiding tot bovenvermelde discussies.
De wind was ijzig en ik was blij dat ik mezelf goed gelaagd had, ik heb niet echt kou gehad. Snelheid heb ik totaal niet meer (heb ik die trouwens ooit gehad???) en mijn uithouding is ook niet meer je dat maar ik heb het 10km volgehouden. Thuisgekomen en gedoucht en ik was alweer een tevreden man. Mijn vrouwtje had verse soep bereid en daar bekomt een mens helemaal van. 


en dan onder de bevoegde leiding van John Vandaele
een bezoek aan de St. Baafsabdij en aanverwanten. Het was een leuke rondleiding (ongeveer 1,5 uurtje) en we weten nu dat dit de oudste wijk van Gent is. Er was nog een optreden voorzien in de Herberg maar wij zijn vrienden gaan bezoeken die ook in Gent wonen. Een stevige babbel, een fris Gents biertje, Gruut (




donkere wolken zich boven ons stadje opgestapel, maar dit mag je letterlijk nemen. 




